[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 12 : CHAPTER 10 *KISS ME

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

















เจ้าของไหล่กว้างยังคงกอดร่างบางไม่ยอมปล่อย แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกระชับกอดพร้อมสูดเอาความหอมตรงท้ายทอยร่างบางเข้าอีกฟอดใหญ่ ก่อนจะค่อยๆจำยอมผละออกจากความหอมหวานตรงหน้า กลิ่นครีมอาบน้ำส่งกลิ่นหอมอ่อนๆบนตัวร่างบางชวนโชยผสมเข้ากับกลิ่นฟีโรโมนแสนยั่วยวน สะกดใจร่างสูงจนอดใจไม่ไหว ตบะที่บำเพ็ญเพียรมาตลอด 1 ปี แทบถูกทำลายจนหมดสิ้น


 

ต้องใจแข็งขนาดไหน ต้องอดทนให้ขนาดระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆเลยไหม? ใจแข็งไม่เคยได้ซะด้วยสิ แต่อย่างอื่นน่ะจะแข็งแทน


 

มือหนาเชยคางสวยขึ้นให้สบตา แล้วค่อยๆก้มใบหน้าคมสันลง สายตาเรียวรีปานคมมีดกวาดมองสำรวจทั่วใบหน้าเนียนอย่างหลงไหล


 

เขาว่ากันว่า ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ

 


หวั่นไหวมากบอกเลย หัวใจเต้นชกหน้าอกปานจะขึ้นชกกับบัวขาว รู้หลบหลีกได้ แต่ความรัวเร็วอาจทำให้สิ้นสติง่ายๆ


 

“ขอจูบได้ไหม”น้ำเสียงแหบพล่าจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์เอ่ยถามร่างบางพลางเลียริมฝีปากอย่างอดกลั้น



แบมแบมกระพริบตาปริบๆ ฟันกระต่ายเผลอขบกัดริมฝีปากสีเชอร์รี่อย่างลำบากใจ ตากลมโตกรอกตาไปมาปัดเลี่ยงสายตาเฉี่ยวคมหลบคำตอบอย่างเขินอาย จะรู้สึกแต่ก็ไม่ถึงที่สุด ทั้งหัวใจสับสนกับอีกคนในใจ ไอ้เขินน่ะก็เขิน ความเกรงใจใครอีกคนมันทำให้ร่างบางไม่กล้าเขินมาก คนตรงหน้า กับ ใจที่กังวล  กลัวว่าถ้าให้ร่างสูงจูบแล้วอีกคนที่อยู่ข้างในจะเสียใจ แต่ถ้าไม่ตอบตกลงร่างสูงตรงหน้า ก็คงต้องเสียใจไม่ต่างกัน

 


“ผม ขอโทษ”


 

แบมแบมก้มหน้าหลบเลี่ยงสายตาเจ็บปวดที่เผลอแสดงออกมาแต่ไม่นานก็กลับเปลี่ยนเป็นสายตาเย็นชานิ่งสนิท เขารู้ สิ่งที่เขาพูด มันไม่ใช่แค่ปฏิเสธเรื่องจูบ แต่เป็นการปฏิเสธความรู้สึกของรุ่นพี่คนนี้ด้วย เขายังสับสน เขายังไม่พร้อมที่จะมีความสัมพันธ์ลึกซึ่งกับใครคนใดคนหนึ่งทั้งที่หัวใจยังเลือกใครไม่ได้แบบนี้


 

“หึ กูไม่สน”

 


??????? 



ร่างสูงของเจบีไม่รอให้แบมแบมได้ตอบอะไรอีก ปากหยักประกบเข้ากับปากอิ่มสีเชอร์รี่ทันที พลันมือหนาจับเข้าประคองใบหน้าเนียนให้เงยหน้ารับจูบได้ถนัด ส่วนมืออีกข้างกระชับกอดไว้ที่เอว ก่อนจะอุ้มคนร่างบางขึ้นทั้งอย่างนั้นแล้วเดินเร็วๆไปที่โซฟาตรงห้องนั่งเล่น

 


เจบีค่อยๆวางร่างของแบมแบมที่ตกใจจนหลับตาปี๋ พลางยกยิ้มมุมปากชิดกับปากอิ่ม สายตาคมกวาดมองทั่วใบหน้าเนียนสวย ตากลมโตสีใสที่ตอนนี้หลับตาหลบเลี่ยงตน จมูกโด่งรั้นน่าหมั่นเขี้ยว ไหนจะแก้มย้อยๆหอมน่ากัดนั่นอีก ทุกอย่างคือแบมแบม รุ่นน้องที่ชอบทำให้ร่างสูงไม่เป็นตัวของตัวเองจนเกินจะต้านทานไหว

 


“อื้อ”

 


เรียวลิ้นร้อนไร้เลียไปตามรอยแยกของริมฝีปากอิ่ม ขบเม้มแรงๆจนแบมแบมสะดุ้งเผลอลืมตาขึ้นสบเข้ากับตาคมเสน่ห์ของคนตรงหน้าที่มองอย่างสื่อความหมาย

 


ปากหยักขยับกดจูบหนักๆ ฟันคมขบกัดปากอิ่มไม่แรงมากอย่างหยอกล้อแล้วส่งยิ้มละมุนให้ จนร่างบางตาพล่าไปหมด



พี่บีโว้ยยยยยยยยย

 


“อ่ะ อื้ม”เสียงครางอื้ออึงร้องประท้วงเพราะรอยยิ้มบ้าๆเมื่อกี้ทำใจสั่น แต่กลับเป็นถูกริมฝีปากร้อนกดจูบเข้าให้อีก

 


นี่พี่ยิ้มล่อเขาใช่ไหม!????

 


ริมฝีปากหยักค่อยๆไล้กดจูบตามมุมปากอิ่มก่อนจะผละออก จมูกโด่งคมสันไล้เกลี่ยเบาๆตามแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเขินอาย

 

 


จุ๊บ

 


จุ๊บ

 


จุ๊บ!!!

 


ร่างสูงกดจูบย้ำ ขยับริมฝีปากไปมาพลางส่งลิ้นร้อนไล้เลียไปตามรอยแยกของริมฝีปากร่างบาง จากจูบละมุน ตอนนี้ร่างสูงเริ่มหายใจแรงยากจะควบคุมได้ รู้ว่าทำแบบนี้แล้วเสี่ยง แต่มันก็เกินจะต้านทานความต้องการอยากครอบครอง

 


อยากจูบสักครั้งให้ชื่นใจ

 


ถึงจะเคยได้สัมผัส เพราะอาศัยช่วงร่างบางเผลอเลอ จนขโมยจูบมาได้ถึงสองครั้งสองครา

 


แต่ถ้าได้ลึกซึ่งกว่านี้ จะนอนตายตาหลับ

 


แล้วหลังจากนอนตายเพราะสมใจเรื่องจูบ คงไม่พ้นได้ขึ้นสวรรค์เป็นแน่ ในเมื่อเห็นนางฟ้าตัวเป็นๆอยู่ใกล้ขนาดนี้

 

 

“พะ พี่ อืม”

 

 

ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารินรดแผ่วปัดผ่านใบหน้าเนียนพลางกดจูบไปด้วย อยากสัมผัสทุกสัดส่วนพร้อมๆกันจนดูรนไปหมด เรียวลิ้นไล้เลียมุมปากอิ่มสีสวยอีกครั้ง ก่อนจะกดจูบที่ริมฝีปากล่างแล้วดูดดึงสลับไปมา ร่างสูงกดริมฝีปากเน้นย้ำอย่างขออนุญาตเข้าไปชั่วชิมความหอมหวานภายใน  ตากลมใสปรือปอยสบมองใบหน้าคมอย่างเผลอไผล ปากอิ่มสีเชอร์รี่ค่อยๆเปิดริมฝีปากออก

 

 

“อืม”

 

 

เรียวลิ้นร้อนส่งเข้าไปสัมผัสภายในโพลงปากหวาน เกี่ยวพันทั้งดูดดึงจนเกิดเสียงชื่นแฉะดังไปทั่วห้อง น้ำสีใสจากการบดจูบอย่างหื่นกระหายไหลเยิ้มออกตามมุมปากร่างบาง มือหนาบีบเข้าที่เอวคอดพลางลูบไล้ไปมาชวนรู้สึกวาบหวิว เสียงจ๊วบจ๊าบน่าอายยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

 

อ่า จะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆแล้ว

 


"แฮ่ก อ่ะ"

 


ริมฝีปากร้อนผละออกจากความหอมหวานสีสดตรงหน้าแล้วเปลี่ยนเป้าหมายเป็นซอกคอหอม ใบหน้าหล่อก้มสูดดม จมูกโด่งซุกไซร้พลางกดจูบขบเม้นจนขึ้นรอย

 

 


อ๊อดดดดดดด

 



ปังๆ ๆๆ

 



“พี่ อื้อ”

 


แบมแบมรีบร้องประท้วง แต่ร่างสูงที่กำลังมัวเมากับความหอมตรงหน้ายังคงไม่สนใจเสียงอ๊อดทั้งเสียงทุบประตูรัวๆนั่นอีก

 


โว๊ยยยยยยยยย

 


เดี๋ยวกูฟาดด้วยท่อนเหล็ก มันเป็นใคร!!!

 


ใครสั่งใครสอนให้เสนอหน้ากล้ามาเคาะห้องกูตอนนี้ มารยาทสะกดแบบนี้ เผื่อไม่รู้ มึงเป็นลูกเต้าเหล่าใคร พ่อมึงใหญ่มาจากไหน แม่งกูจะตามไปฆ่าล้างโคตรเดี๋ยวนี้เลย


 


ร่างสูงของเจบีเดินไปเปิดประตูอย่างฉุนเฉียว อารมณ์กำลังได้ที่ ใครมันบังอาจมาตอนนี้




แอ๊ดดดดดดด



 

“ไง”


 

สเปรย์ยานอนหลับถูกฉีกพ่นใส่หน้าร่างสูงทันทีที่เปิดประตู


 

“ไอ้ ..สัด”


 

คนไหล่กว้างซวนเซไปมาก่อนจะล้มลงไปกับพื้นแล้วหมดสติจนไร้การรับรู้


 

ใบหน้าหล่ออย่างคนเจ้าเล่ห์ยกยิ้มอย่างสมเพช


 

ร่างสูงของใครอีกคนในเสื้อช็อปแทรกตัวเข้ามา ก่อนจะลากร่างไร้สติของเจบีไปไว้มุมห้อง แล้วเดินกราดเข้าไปหาร่างบางที่เป็นสาเหตุให้เพื่อนเขาต้องมีเรื่องกับไอ้ว้ากบ้าเลือดนั่น

 

 

หึ

 

 

ก็แค่ผู้ชาย มันจะดีไปกว่าผู้หญิงได้ยังไง

 

 

“อ่ะ มึงเป็นใคร!!

 

“เป็นผัวในอนาคตมึงไง”

 

 

กล่าวตอบเสียงนุ่มโมโนโทน ก่อนจะกระตุกยกยิ้มมุมปาก มือหนากดฉีดสเปรย์ใส่หน้าร่างบาง รอไม่นานแบมแบมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวหลบเลี่ยงก็ล้มพลับลงกับโซฟา  แล้วรวบตัวอุ้มร่างไร้เรี่ยวแรงมาไว้แนบอกเดินออกไป

 

 

“หึ สวยดี แต่ก็สู้ผู้หญิงไม่ได้ กูไม่เห็นถึงความคุ้มที่จะเอามึงมาทำเมียเลยจริงๆ”

 

 

เสียงแหบทุ้มพูดขึ้นอย่างดูแคลน พลางไร้เรียวนิ้วตามโครงหน้าสวยอย่างเผลอไผล ลากไร้จนถึงลำคอจนเห็นรอยแดงเป็นจ้ำสองสามรอยที่เจบีทำไว้

 

 

“ร่าน”

 

 

 


@คอนโด

 

 

“อื้อ อ่ะ”


 

!?


 

“อ่า ตื่นแล้วเหรอ”


 

น้ำเสียงแหบพล่ากล่าวตอบร่างบางทั้งที่ยังไม่ละใบหน้าออกจากซอกคอหอม


 

“ปล่อยกู!!


 

แบมแบมดีดดิ้นทั้งสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดของคนด้านบน

 

 

ตุบ!!


 

เสียงชกเข้ากับท้องร่างบางแรงๆจนตัวงอ มือเรียวยกจับไปที่ตำแหน่งถูกทำร้ายโดยอัตโนมัติ  ปากอิ่มเผยอออกแต่ไร้เสียง ความจุกกดจนน้ำตาคลอไหลแอบแก้มเนียน


 

“หึ นอนครางดีๆไม่ชอบ ต้องให้กูใช้กำลังให้เงียบนะสัด”

 

 

มือสากบีมแก้มนุ่มให้มองสบตา ก่อนจะโน้มตัวสูดดมลากไร้สันจมูกคมทั่วใบหน้าเนียนสวยอย่างหื่นกระหาย

 

 

Rrrrrrrrrrrrrrrr


 

 

ร่างสูงผละตัวออก มือหนาคว้าไปที่โทรศัพท์ตรงมุมโต๊ะข้างเตียงก่อนจะหรี่ตามองว่าเป็นใครโทรเข้ามา



ใบเฟิร์น

 

 

หึ



เรียวนิ้วกดไปที่วงกลมสีเขียวเลื่อนปัดผ่านหน้าจอ



“ขึ้นมา”



พอเอ่ยสั่งคนปลายสายเสร็จ มือหนาก็กดตัดสายทันที สายตาคมร้อนที่ตอนนี้ความร้อนมันเกือบรามไปทั่วตัวมองร่างบางของแบมแบมนิ่ง แล้วลุกเดินออกไปนอกห้อง ปล่อยให้แบมแบมนอนทรมานเพราะความเจ็บอยู่แบบนั้น ลมหายใจแผ่วค่อยๆหายใจเข้าหายใจออกเบาๆ เพราะทุกครั้งที่หายใจจะเจ็บมาก มันสะเทือน และถึงทำแบบนั้นใช่ว่าจะหายเจ็บซะทีเดียว



ผ่านไป 15 นาที ความเจ็บปวดที่ท้องค่อยเริ่มบรรเทาขึ้นมาพอให้ร่างบางทรงตัวนั่งกับเตียงได้




เพล้ง!! ตึกๆ




แบมแบมขมวดคิ้วมุ่น เสียงอะไร? แต่ช่างแม่งเถอะ เขาต้องออกไปจากที่นี่ เวลานี้ด้วย



มือเรียวค้ำยันไว้กับเตียง ก่อนจะก้าวขาลงกับพื้นแล้วค่อยๆทรงตัวยืนขึ้นโดยไม่ให้กระทบกับตรงที่เจ็บมาก



"แม่ง ไอ้หมีควายเอ๊ย"


  

พอได้ด่า กำลังใจมันก็มีมากโข เท้าเล็กค่อยย่องเดินไปตรงประตู ก่อนจะเปิดออก แล้วยื่นหน้าออกไปมองทางสะดวกที่จะออกไปหรือไม่ พอเห็นไม่มีคน ร่างบางจึงเดินออกมา 




"อ่ะ อื้อ เบา เบาๆ อ๊ะ ย ยูคยอม"



แบมแบมๆชะงักเท้าที่จะก้าวต่อทันที มีคน แล้วมันก็กำลังเอากันด้วย เวรแล้วไง



"โห ท่ายากซะด้วย"



พอได้เห็นชัดเต็มตา มันเล่นท่ายากกันด้วย อารมณ์เหมือนดูหนัง AV สัด ลามกสุดๆ ใบหน้าเนียนสะบัดไปมาอย่างเรียกสติ ไม่ๆ เขาต้องออกไปจากที่นี่




พรึ่บ!




"กรี๊ดดดดดดดดด"



ร่างสูงโยนร่างหญิงสาวที่กำลังฟินได้ที่ลงกับพื้น ก่อนจะรีบวิ่งมาหาร่างบาง



"เหวอออออ"



ไอ้นั่นมึงอ่ะ ไอ้นั่นมึง ไปทำให้มันสงบก่อนนนนน



"กลับเข้าไป"



แบมแบมหลับตาปี๋ ไม่ยอมตอบร่างสูง



"เข้าไป หรือจะให้กูเอามึงแทน หืม"



อ่ะ อย่ามองแบบนั้นดิ



"ไปแล้วๆ"



แบมแบมลนลานรีบเดินกลับเข้าห้องตามที่ร่างสูงบอกทันที



ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้เหี้-ย






TBC




#ไม่มีอะไรค่ะ เราแค่เข้ามาแก้คำผิด แล้วปรับตอนเป็น 100% เพราะถ้าต่อ มันจะยาวเกินไป พน.เจอกันตอนต่อไปจร้า



#ทุกคน ใจเย็นๆนะคะ พรุ่งนี้เราจะมาต่อให้อีก 50% วันนี้แต่งสองเรื่องต่อเลย โอยเหนื่อยอ่ะเหนื่อย นี่ก็ไม่น่าเปิดเรื่องนั้น เฮ้ออออ แต่อยากก็ให้ทุกคนลองเข้าไปอ่านนะคะ



#เม้นได้ แต่อย่าแรง ไม่จบ ได้แค่นี้ เอาไปแค่นี้เนอะ เม้นให้กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ แม้ว่างานเราจะทับถมหัวแค่ไหน เราก็จะยังมีชีวิตรอดกลับมาแต่งนิยายต่อได้ค่ะ ไปล่ะ เจอกันปีหน้านะรีดเดอร์ *ล้อเล่น จุ๊ฟ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #226 pisalak1 (@pisalak1) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:56
    พีคมากกก
    #226
    0
  2. #181 Weeranuch (@jk-pis) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:12
    ฮือออ พี่บีกะน้อง
    #181
    0
  3. #180 ssjojo093 (@ssjojo093) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 20:51
    หนูสวยเลือกได้ลูก
    ณ ตอนนี้ ยอมรับเลยเขินมากเลยถึงกับหุบยิ้มไม่ได้เลย
    จะไครก้ได้ 55
    ( รีบมาต่อนะคะไรท์อยากอ่านแล้ว ) ^_^
    #180
    0
  4. #178 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 21:32
    อ้าว พีค555
    #178
    0