[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 2 : CHAPTER 2 *รักมาก แต่ก็รักต่อไปไม่ไหวแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    3 ก.พ. 62













รถคันหรูโลดแล่นไปตามท้องถนน โดยจุดมุ่งหมายนั้นคือบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลของพี่เวย์ พี่รหัสของมาร์คและก็ยังเป็นลุงรหัสของเจสซี่ด้วย สายรหัสของเราเป็นเพื่อนกันทั้งสาย เลยมักนัดรวมเลี้ยงสายกันเป็นแบบนี้ประจำ ทั้งพี่รหัสของผมเอง โดยคนขับจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคนที่รู้ทางดีที่สุด ก็พี่เวย์นั่นแหละ ข้างๆพี่แกก็เป็นแจ็คสันที่นั่งแดกขนมอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนผมน่ะเลือกที่จะนั่งกับพี่จินยู พี่รหัสของผมเอง


ใช้เวลานั่งรถสักพักก็ถึงที่หมาย เพราะถนนวันนี้ค่อนข้างโล่ง ปลอดโปร่ง ทำให้การสัญจรไปมาสะดวก


สายรหัสมาร์ค


สายเปย์


และโคตรรวยทั้งสาย



"มึงไอ้มาร์ค นอนกับเมียมึงห้องสุดท้ายไปละกัน วิวมันดี ฮ่าๆ  ...แล้วหนึ่งทุ่มเจอกันที่สระว่ายน้ำบนดาดฟ้านะ กูให้คนเตรียมอาหารทะเลไว้ เราจะปาร์ตี้ริมสระกัน"



สิ้นเสียงของเจ้าบ้าน ทุกคนไม่มีข้อคัดค้านใดๆ พวกเราต่างแยกย้ายเข้าห้องใครห้องมันทันที โดยแบ่งให้น้องๆนอนห้องละสองคน แต่พวกพี่ๆเขาจะนอนด้วยกัน ก็คือ พี่รหัสของผม พี่เวย์และพี่เดย์ พี่รหัสของแจ็คสัน โดยให้น้องรหัสของแจ็คสันกับมาร์คนอนด้วยกัน เพราะเป็นผู้หญิงทั้งคู่ ส่วนแจ็คสันมันเลือกที่จะนอนกับน้องรหัสโคตรจะติสของผม เจ้าเอ็มเจ


แบมแบมเข้ามาในห้องพัก ร่างบางเลือกชุดหอบเสื้อผ้าตรงดิ่งเข้าห้องน้ำทันที เหนียวตัวจะแย่ ใช้เวลาอาบน้ำสักพักก็ออกมา เลือนร่างแสนสวยที่อยู่ในชุดสบายๆเหมาะกับปาร์ตี้ริมสระ ชุดเสื้อแขนกุดสีขาวที่แหวกข้างกว้างจนเผยให้เห็นช่วงเอวคอดสวยรับกับกางเกงขาสั้นสีดำโชว์ขาขาวเรียวที่ถ้าผู้หญิงได้เห็นคงอิจฉาตาร้อนเป็นแน่ แบมแบมน่ะทั้งสวยและน่ารักมาก ตัวเล็กๆ และส่วนสูงที่ไม่ได้แตกต่างไปจากผู้หญิงเลย เผลอๆอาจจะตัวเล็กกว่าผู้หญิงบางคนด้วยซ้ำ  แบมแบมเป็นผู้ชายร่างบอบบางน่าทะนุถนอมไม่ต่างไปจากสตรีเพศแม่ ทั้งตากลมโตแบ๊วๆและริมฝีปากอิ่มสีเชอร์รี่แสนเซ็กซี่นั่นอีก มันน่ายั่วยวนน้อยกว่านมใหญ่ๆของผู้หญิงซะเมื่อไหร่ล่ะ อีกอย่าง แบมแบมน่ะตัวขาว ขาวมาก ไม่ใช่ขาวซีดนะ แต่เป็นแบบคนตัวขาวๆที่ดูแลสุขภาพดีผิวมีออร่า ร่างบางมีรูปร่างที่ผู้หญิงหลายๆคนใฝ่ฝันอยากจะมี พูดง่ายๆก็คือตั้งแต่ช่วงราดไหล่เนียนจนถึงสะโพกมนของร่างบางนั้นมันหุ่นนาฬิกาทรายชัดๆ คงพอนึกรูปร่างนาฬิกาทรายออกใช่ไหม? ยิ่งรับกับช่วงขาที่เรียวสวยอีก ผิดแค่ร่างบางไม่มีนมเพียงแค่นั้น แต่ก็ใช่ว่าจะดร๊อปน้อยกว่านมใหญ่ๆของผู้หญิงนะ เพราะหน้าอกที่ประดับไปด้วยเม็ดทับทิมสีชมพูกับผิวนุ่มรื่นของร่างบางน่ะ ก็ไม่ได้ฮอตน้อยไปกว่าสิ่งยั่วยวนของผู้หญิงเลย  



เพศทุกเพศต่างมีดีในตัวเอง แต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่า คนที่ได้ครอบครองจะเห็นคุณค่าไหมก็เท่านั้น



ขาเรียวสวยเดินตรงไปที่กระเป๋าก่อนจะหยิบเอาไดร์เป่าผมออกมาพร้อมกับกระเป๋าเล็กที่ด้านในบรรจุครีมบำรุงผิวหน้าเอาไว้ และเป็นครีมที่มีคุณภาพดีซะด้วย ต่อให้โหมงานโปรเจคจนรุ่งเช้าแค่ไหน ใบหน้าเนียนก็ไม่เคยโทรมเลยสักครั้ง  


ร่างบางยืนเป่าผมตรงหน้ากระจกไม่นานผมสีควันหม่นก็แห้ง ก่อนจะหย่อนก้นนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือเรียวหยิบขวดสเปย์จัดทรงผมขึ้นมา แบมแบมจัดผมเป็นทรงทัดหูเพื่อโชว์ต่างหูรูปไม้กางเขนที่ตนพึ่งไปเจาะเมื่อสองวันก่อนให้ดูเด่นตา พร้อมกับทำสีผมใหม่ด้วย


แน่นอนว่าเรื่องนี้มาร์คไม่รู้ เพราะตอนนั้นแบมแบมใส่หมวกปกปิดไว้ อีกอย่างก็รีบออกมาด้วย มาร์คมันไม่เคยสังเกตุอะไรหยิบย่อยที่เกี่ยวกับตัวร่างบางมากหรอก   


นิ้วเรียวกดฉีดสเปย์เพิ่มการอยู่ทรงของเส้นผมให้มากขึ้น พอคิดว่าถูกใจกับทรงนี้แล้วร่างบางจึงหันไปหยิบครีมบำรุงต่างๆจรดทาเข้าที่ผิวหน้าของตัวเอง ก่อนจะทาแป้งเด็กทับไปอีกที และสิ่งที่ขาดไม่ได้อีกอย่างคือการเพิ่มความชุมช่ำให้กับปากอิ่มด้วยการทาวาสลีน ตากลมจดจ้องมองความเปลี่ยนแปลงของตัวเองในกระจกอย่างเหม่อลอย ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ สักพัก  ร่างบางก็เอื้อมมือไปกดโลชั่นกลิ่นที่ชอบทาเป็นลำดับสุดท้าย  


แบมแบมนั่งอยู่ที่หน้ากระจกอย่างนั้นร่วม 5 นาที ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกจากห้อง


จริงๆร่างบางไม่เคยแต่งตัวอะไรแบบนี้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ปาร์ตี้ริมสระทั้งที ก็ควรใส่ชุดให้เข้ากับบรรยากาศหน่อยสิ


ทุกอย่างที่อยู่บนตัวของร่างบางล้วนมีความหมายทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นสีผมขุ่นมัว จะขาวก็ไม่ขาวไปซะทีเดียว มันเป็นสีขาวที่ดูหมองหม่นอย่างน่าใจหาย เหมือนกับความรู้สึกของเขาตอนนี้ และต่างหูไม้กางเขน ที่เปรียบเสมือนกับความรัก เขากำลังไว้อาลัย ... ไว้อาลัยให้กับความรักของเขาอยู่ และมันก็กำลังจะกลายเป็นอดีตภายในเร็วๆนี้


เวลาสัตว์มันเจ็บ มันก็ต้องหลาบจำเป็นธรรมดา 


เขาก็เช่นกัน


แล้วถ้าถามว่าตอนนี้คนรักของเขาอยู่ไหนน่ะเหรอ เขาเองก็ไม่รู้ สงสัยคงอยู่บนดาดฟ้ามั้ง



++++++++++++++++++++++++++++++++


ภายในงานปาร์ตี้เล็กๆ 



อ่า ไม่เห็นมาร์คเลย แย่จัง ทำไมเขาเป็นแฟนที่แย่แบบนี้นะ แฟนหายไปไหนยังไม่รู้ 


ไม่รู้อะไรเลย 


พอพวกพี่ๆกับแจ็คสันเห็นแบมแบม พวกเขาถึงกับตกตลึงไปพักใหญ่เลยแหละ ก่อนคำๆนึงจะดังขึ้นด้วยน้ำเสียงเพ้อๆของแจ็คสัน



“มึงเกิดมาเพื่อฆ่าผู้หญิงบนโลกใบนี้แบมแบม”



???



จริงเหรอ?



ที่พูดมาน่ะ จริงเหรอ?



แล้วทำไม?



กูถึงเป็นฝ่ายถูกฆ่าแทนล่ะแจ็คสัน



“มาร์คไปไหน ทำไมมาคนเดียว” ผมทำได้แค่ส่ายหัว *บอกว่าไม่รู้ คงไปเล่นซนที่ไหนสักที่แหละ


สิ่งที่คุณควรรู้อีกอย่างคือ แบมแบมน่ะเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง ร่างบางไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น แม้กระทั้งกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักอย่างมาร์ค ต้วน



“แบม ไหวป๊ะเนี่ย?”


“อืออ” เสียงใครกันนะ



อ๋อ



แจ็คสันนี่เอง



“แม่ง กูบอกให้กินข้าวๆก่อนก็ไม่เชื่อ เป็นไง เมาแต่หัววันเลย”


“ขี้บ่นอ่ะแจ็ค”เปลือกตาสีมุกปรือปอย ตากลมจ้องมองแจ็คสันตาฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์


“ไปมึง เดี๋ยวกูไปส่งห้อง ถ้าสร่างเมาแล้วออกมากินข้าวด้วยเข้าใจไหม”


“อื้อ”



แจ็คสันจัดการรวบร่างเพื่อนตัวเล็กขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว ก่อนจะเดินกลับเข้าไปข้างในบ้าน



......



“แบม กูไปก่อนนะ ถ้าสร่างเมา... อย่าลืมลงไปกินข้าวด้วยไอ้ดื้อ”



แบมแบมไม่ได้ตอบรับคำของเพื่อนร่างสูง ร่างบางทำเพียงแค่พลิกตัวหลบหลีกเสียงของคนตรงหน้า ตอนนี้เขาง่วงมากเลย อืม เขาต้องการพักผ่อน

.

.

.



แอ๊ด ปัง!!



เสียงปิดประตูอย่างแรงทำให้ร่างบางที่กำลังอยู่ในห่วงนิทราสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ แบมแบมปรือตามองภาพตรงหน้าด้วยความสลึมสลือ อ่า มืดจัง 



ตุบ!



เสียงร่างสองร่างที่ทิ้งตัวลงที่นอนอีกฝั่งอย่างแรง ส่งผลให้ร่างบางอีกร่างที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันถึงกับตื่นเต็มตา



“อ่ะ พี่มาร์ค มะ มีคน”



แต่ถึงจะมืดขนาดไหน แสงจากดวงจันทร์ก็ยังทำหน้าที่ของมันได้ดี แบมแบมเห็นทุกอย่างเต็มสองตาตัวเอง ผิดกับทั้งสองที่มัวเมาราคะเกินกว่าที่จะสนใจสิ่งรอบข้างได้


“แบมน่ะ... แจ็คสันบอกแบมเมา แบมแบมเวลาเมาแล้วหลับลึก”มาร์คพูดบอกกับเจสซี่ด้วยน้ำเสียงพล่าสั่น มือก็พลันถอดกางเกงตัวเองและอันเดอร์แวร์อย่างเร่งรีบ


“จะดีเหรอ”


“ดีสิ มันไม่ตื่นหรอก”



เตียงขนาดคิงไซส์มีพื้นที่มากพอที่จะทำให้ระยะห่างระหว่างตัวเขาและร่างทั้งสองอยู่ห่างกันในระดับหนึ่ง ถึงเป็นแบบนั้นร่างบางก็ยังเห็นร่างทั้งสองที่อยู่บนเตียงเดียวกันกับตนได้ชัดเจน


เจสซี่ที่สวมใส่เพียงแค่บิกินนี่สีแดงสด โชว์หน้าอกหน้าใจแสนยั่วยวน กับส่วนเว้าโค้งในแบบของผู้หญิงมันคงไปกระตุ้นต่อมหื่นกระหายของมาร์คเข้า


แบมแบมไม่ได้หลบหรือหันหน้าหนีภาพเข้าจังหวะสุดเร่าร้อนของชายหญิงตรงหน้า ร่างบางมองฉากรักของคนทั้งสองอยู่เงียบๆ ไร้น้ำตา ไร้เสียงสะอื้นไห้  ร่างบางทำเพียงแค่มองดูอย่างนั้น มองด้วยความเฉยชา ไม่ใช่สิ ชินชาต่างหาก มันว่างเปล่า... จนน่ากลัว  ตอนนี้เขาก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเรียกว่าอะไร รู้เพียงแค่ว่า อีกไม่นาน ผู้ชายสารเลวคนนั้นมันจะหายไปจากใจเขา...ได้เร็วมากขึ้น




CUT




ตาปรือฉ่ำน้ำด้วยความสุขสมมองไปที่เตียง  ก่อนจะสบเข้ากับดวงตากลมโตของแบมแบม ที่มองภาพตรงหน้าแต่แรก  



หึ



มองเธอกับพี่มาร์คร่วมรักกันได้ขนาดนี้



เก่งจังนะ



ได้



เธอจะทำให้ร่างบางกระอักเลือดตายไปเลย



คอยดู จะเก่งได้สักกี่น้ำเชียว



CUT



ร่างบางของแบมแบมมองดูร่างทั้งสองอยู่อย่างนั้น ถึงแม้ว่าเจสซี่จะรู้แล้วว่าร่างบางมองดูอยู่ แต่ก็นั่นแหละ แบมแบมไม่ได้พลิกตัวหลบหรืออะไรทั้งสิ้น ร่างบางทำเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากให้เธอพร้อมกับยกนิ้วกลางทักทายเธอไป   ริมฝีปากอิ่มค่อยๆขยับพูดแบบไม่มีเสียง



“พ่อ มึง ตาย”



แบมแบมพูดทักทายเจสซี่ด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เปลือกตาสีมุกจะปิดลง ...ปิด... ไปพร้อมกับน้ำตาเม็ดสุดท้ายที่ไหลลงมาเพียงหนึ่งหยด แค่หนึ่งหยดเท่านั้น 





รุ่งเช้า


ตอนนี้ร่างบางกำลังเก็บของใช้และเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวกลับ กลับคอนโดที่เป็นของเขาเอง ไม่ใช่ที่อยู่กับมาร์ค ส่วนของที่อยู่ห้องมาร์คเขาจะบอกแจ็คสันให้เอามาให้


ส่วนมาร์คกับน้องรหัส ตื่นมาเขาก็ไม่พบทั้งสอง เขาเจอเพียงซากอารยธรรมของถุงยางที่ใช้แล้วมากกว่าสองถุงที่ถังขยะ แล้วก็บาร์กับกางเกงในสีแดงสดของเจสซี่ที่ตกอยู่ข้างเตียง เขาเห็นแค่นั้น แค่นั้นเอง


ไม่นานแบมแบมก็เก็บกระเป๋าเสร็จ ก่อนจะถือสัมภาระของตนเองเดินออกไปจากห้อง


ไร้เสียง ไร้ร่องรอยคนอยู่



“ไปไหนกันนะ”


“อ๊า พี่ มะ มาร์ค”


หืม?


“ดะ เดี๋ยวมีคนเห็น อ่ะ”


“ซี๊ด แตงโมอ่า”


นั่นมันน้องรหัสแจ็คสัน?



มาร์คนี่ก็ขี้เงี่ย-นเอาไม่เลือกเนอะ



สำส่อนจัง...



ร่างบางเลือกเปลี่ยนทิศทางเดินออกไปจากบริเวณนั้นทันที



“เฮ้อออ”



แบมแบมถอนหายใจยาวๆ ใบหน้าหวานเชิดหน้ารับลมทะเลนิ่งๆ ปล่อยความรู้สึกทั้งหมดพัดไปกับสายลมเย็นๆยามเช้า



“รู้สึกดีจัง”



ร่างบางออกมายืนรับลมทะเลเย็นๆที่ใต้ต้นใหญ่ไม่ไกลจากตัวบ้านพักนัก



สักพัก...



“แบม แบมแบม นั่นมึงใช่ไหม?”


“หืม อ้าวมาร์ค”



ใบหน้าหวานสวยเลื่อนผมสีควันหันมาตามเสียงเรียก



“อ่า เปลี่ยนไปมากเลยนะ มากจน... แทบจำไม่ได้”


“เปลี่ยนอะไรกัน กูก็อยู่กับมึงตลอด ...แต่....มาก็ดี มีเรื่องจะคุยด้วย”



ร่างบางเลือกที่จะเพิกเฉยกับอาการประหม่าของร่างสูงตรงหน้า



“มาร์ค!! ไอ้มาร์คโว้ย



เสียงพี่เวย์นี่



“เข้าไปด้านในก่อนเถอะ เหมือนจะมีเรื่องด่วน”



ว่าแล้วแบมแบมก็เดินเข้าไปในบ้าน โดยไม่คิดจะรอร่างสูงข้างๆสักนิด



“ทำตัวไม่ถูกเลยกู” ร่างพูดได้แต่พรึมพรำพูดเสียงเบา ก่อนจะรีบเดินตามร่างบางเข้าไปด้านใน


...


“อ่ะ มาครบแล้วใช่ไหม เข้าเรื่องเลยนะกูรีบ... คือพวกกูติดธุระกระทันหัน มึงเอารถอีกคันของกูพาน้องๆกลับได้ไหมมาร์ค”


“ได้เฮีย”


“ดีๆ นี่กุญแจรถ พวกกูไปก่อนนะ ฝากด้วยไอ้แจ็ค ดูแลน้องดีๆล่ะพวกมึงสองคน แบมแบมด้วยนะครับ ฝากดูน้องด้วย”


“ใช้เสียงสองไปอีก โคตรสองมาตรฐานอ่ะ”


“คนสวยๆน่ารักๆมันก็ต้องเหมาะกับวอลลุ่มนุ่มๆสิ จะกระโชกโฮกฮากเหมือนคุยกับพวกมึงสองคนก็ใช่เรื่อง”เสียงกัวหัวเราะของเดย์เอ่ยเสริมตามความจริง ก็มันจริงไหมล่ะ แบมแบมน่ะมันนางฟ้าสาวแสนสวยชัดๆ


“เออ ไปมึง ...พวกมึงก็ไปเอากระเป๋ามาได้แล้ว เก็บของกันเสร็จหมดทุกคนแล้วใช่ไหม?”


“ครับ/ค่ะ”


“เออเว้ย ดีๆ งั้นออกพร้อมพวกกูเนี่ยแหละ”



ตอนนี้พวกผมอยู่บนรถคันหรูของพี่เวย์ที่มีแจ็คสันเป็นคนขับ เพราะเหมือนมาร์คดูเพลียๆ เป็นแจ็คสันเองที่พอจำทางได้ร่างสูงจึงอาสาจะขับรถให้ โดยมีเอ็มเจนั่งข้างๆ ส่วนด้านหลังเรานั่งกันสี่คน อัดกันแน่นเลย อึดอัดอ่ะ ...ถ้าเรียงลับดับการนั่งตั้งแต่ฝั่งของน้องรหัสผมไปก็จะเป็น แตงโม ผม มาร์ค และเจสซี่


แบมแบมนั่งนิ่งมองทางไปเรื่อยๆ บ้างก็ตอบแจ็คสัน ส่วนแจ็คสันมันก็คุยจ้อไม่หยุดตลอดทางอ่ะ


นั่งรถกันมาได้พักใหญ่ๆ ซึ่งด้านหน้าของเราเป็นรถสิบล้อที่บรรทุกก้อนอิฐมอญแดงเต็มกระบะด้านหลัง แจ็คสันก็ขับตามไปเรื่อยๆเพราะหาจังหวะแซงรถคันด้านหน้าไม่ได้สักที



“แจ็ค อย่าขับเข้าไปใกล้มากดิ อันตราย”แบมแบมที่ดูทางช่วยร่างสูงของคนขับอยู่พูดเตือนขึ้น


“กูหาจังหวะแซงอยู่เนี่ย ขับขวางทางอยู่ได้”แจ็คสันบ่นกลับอย่างหงุดหงิด



!!



“เฮ้ย!!”



ร่างสูงของแจ็คสันร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่ออยู่ดีๆรถสิบล้อก็เบรกกระทันหันทำให้แจ็คสันที่ขับรถตามมาติดๆชนเข้ากับท้ายรถอย่างจัง เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมาก ด้วยที่แรงเบรกของรถสิบล้อ ทำให้ก้อนอิฐมอญที่อยู่ด้านหลังลอยปลิวตกลงมาก่อนที่รถของแจ็คสันที่ขับชะลอๆอยู่จะชนเข้ากับด้านท้ายของรถให้


แต่ในระหว่างที่จะชนด้านท้ายรถสิบล้อนั้นกลับมีก้อนอิฐก้อนหนึ่งปลิวลอยมาทางรถของพวกเขา แรงกระทบแรงๆนั้นทำให้กระจกหน้ารถแตกและลอยปลิวมาทางมาร์คที่ตอนนี้มือหนึ่งคล้ำยันไว้กับเบาะแจ็คสันส่วนอีกมือหนึ่งนั้นรวบกอดเจสซี่แล้วเอาตัวบังอันตรายให้กับเธอ ทำให้ร่างสูงไม่ทันเห็นก้อนอิฐที่กำลังปลิวมาทางตน


 แบมแบมพอเห็นดังนั้น ร่างบางไม่รอช้าที่จะช่วยร่างคนรักของตนไว้ ถึงมาร์คจะเหี้-ยแค่ไหน แต่เขาสัญญาว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ



ปึก!!



ร่างบางเอาตัวของตัวเองไปบังรัศมีของก้อนอิฐก่อนที่จะกระทบเข้ากับหัวมาร์คไว้ได้ทันพอดี


วิถีของก้อนอิฐกระทบเข้ากับแผ่นหลังด้านซ้ายของแบมแบมแรงๆจนร่างบางเอนตัวไปด้านหน้า ทำให้เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลซึมออกมาจากเสื้อที่ร่างบางใส่เพราะโดนตรงเหลี่ยมคมๆของก้อนอิฐเข้า



“อึก!”



ใบหน้าหวานเหยเกเพราะความเจ็บจากแรงกระแทก ตากลมปรือมองร่างสูงของคนรักที่ตนเองช่วยกำลังกอดเจสซี่ไว้อย่างเจ็บปวด


มาร์คที่พอรู้สึกตัวเพราะเสียงกระทบของอิฐเข้ากับร่างบางใกล้ๆ แขนแกร่งรีบปล่อยตัวเจสซี่ออกทันที ตาคมมีเสน่ห์สบเข้ากับตากลมโตของแบมแบม ทั้งสองสบตากันอยู่อย่างนั้น ทั้งแววตา ความรู้สึกที่แตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆของแบมแบมส่งผ่านถึงมาร์คทุกความรู้สึก แววตานั้นช่างเศร้าสร้อย เหนื่อยล้าและแข็งกระด้างปนๆกันไป  ไม่นานสิ่งเหล่านั้นก็มลายหายไป หลงเหลือไว้แค่ความว่างเปล่า มองมาร์คเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน 


ก่อนที่ปากอิ่มจะพูดตัดขาดร่างสูงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักของตนอย่างไร้เยื่อใย


มันขาดแล้วจริงๆ  ขาดไปพร้อมกับชีวิตเขา


ปากอิ่มสีระเรื่อค่อยๆพ่นพูดสิ่งที่ตนเองต้องการออกมา ร่างบางเน้นย้ำทั้งคำพูดและหัวใจของตน ว่าบัดนี้มันได้ปลดปล่อยแล้ว เขาจะเป็นอิสระ เขาจะไม่เจ็บอีกแล้ว



“ชีวิตกู กูให้มึงแล้วนะมาร์ค...”



แววตาคมวูบไหวเหมือนรู้สึกหน่วงในใจในสิ่งที่ร่างบางตรงหน้าจะพูดบอก



“ขอหัวใจกูคืนนะ”



และ



ชาตินี้ 



ชาติหน้า 



หรือชาติไหนๆ 



ก็...



อย่าได้เจอะเจอกันอีกเลย



“บะ แบม”



พรึ่บ!



เสียงเปิดประตูรถฝั่งของแตงโมถูกเปิดออกด้วยฝีมือของเอ็มเจ 



“ปลอดภัยกันทุกคนใช่ไหมครับ!!”



เมื่อประตูรถถูกออกก็เจอเข้ากับร่างบางของแตงโมงที่กำลังร้องไห้น้ำตานองหน้าด้วยความตกใจ


แตงโตที่พอได้สติก็รีบลุกออกจากที่ เพื่อหลีกทางให้ร่างสูงของเพื่อนเข้าไปช่วยร่างบางของเพื่อนพี่รหัสเธอทันที เพราะเธอเห็นเลือดสีแดงสดไหลอาบเสื้อของแบมแบม



“ฮือออ เอ็ม ละ เลือด ช่วยพี่แบมด้วย”​



ร่างสูงของเอ็มเจโน้มตัวเข้าไปอุ้มร่างไร้เรี่ยวแรงของพี่รหัสตนที่หมดสติคาอกของมาร์คเข้ามาไว้กับอกแกร่งของตัวเองทันที โดยไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น แม้กระทั่งร่างสูงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักของพี่รหัสตนก็ตาม


ถ้ามันจะไร้ความรับผิดชอบขนาดนั้น ก็ปล่อยให้มันนั่งบื้ออยู่แบบนั้นแหละ  


พี่รหัสคนเดียวเขาดูแลได้


มาร์คที่พึ่งรู้ตัวก็รีบลุกตามเอ็มเจออกมาติดๆ ตอนนี้เขาสับสนไปหมด ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว ขาแกร่งก้าวเท้าอย่างยากลำบาก มันหนักหน่วงไร้เรี่ยวแรงไร้การทรงตัวไปหมด มันแน่นจุกเสียดอยู่ในอกจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ ทั้งมึนงงอื้ออึงในหูไปหมด เหมือนเขาจะขาดใจตายให้ได้มันซะตรงนั้น แต่ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวเท้าพ้นประตูไปก็เจอเข้ากับเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าของโทรศัพท์ที่ตกอยู่บนพื้น ไม่รอช้า มาร์คหยิบโทรศัพท์นั่นขึ้นมาดูทันที



*Happy วันครบรอบสามปี


หืม โทรศัพท์แบมแบม


วันนี้วันครบรอบสามปีของเขากับแบมแบมเหรอ?


แต่ข้อความนั่น


มันกลับขึ้นมาพร้อมกับวิดิโอ ...วิดิโอที่มาร์คกำลังมีอะไรกันกับเจสซี่



แบมแบมรู้เรื่องนี้ได้ยังไง!?



มาร์คปาโทรศัพท์เครื่องนั้นทิ้งทันที ตาคมวาวโรจน์ทั้งแดงก่ำอย่างไม่รู้ว่าควรจะอยู่ในอารมณ์ไหนดี มันทั้งโมโหและเจ็บ เจ็บเหมือนจะตาย แค่คิดว่าแบมแบมรู้เรื่องที่เขานอกใจนอกกายร่างบางไปนอนกับน้องรหัสตัวเองมาโดยมาตลอด เขาก็จะขาดใจแล้ว อีกทั้งคำถามมากมายที่ผุดขึ้นมาในหัว แต่เหนือสิ่งอื่นใด นี่คงเป็นสาเหตุที่แบมแบมบอกเลิกเขาสินะ ถึงจะไม่ได้บอกเลิกออกมาเลย กับการที่ขอหัวใจคืน ความหมายมันก็เหมือนเป็นการบอกเลิกเขาอยู่ดี



“พี่แบม พี่แบม ได้ยินผมไหม ฮึก”ร่างสูงของเอ็มเจร้องเรียกชื่อแบมแบมไปตลอดทาง ร่างสูงกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปตามทางฟุตบาตรถนนเพื่อหารถพาร่างบางของพี่รหัสตนไปโรงพยาบาล



ทุกคนบนรถปลอดภัยดี อาจจะมีเคล็ดขัดยอกบ้าง แต่ก็ไม่ได้สาหัดเท่าแบมแบม แจ็คสันเองที่กำลังคุยตกลงเรื่องค่าเสียหายกับคนขับรถสิบล้อ ทันทีที่ร่างสูงเห็นร่างหมดสติของแบมแบมที่เนื้อตัวขาวๆตอนนี้โชกไปด้วยเลือดก็รีบผละตัวออกมา ใบหน้าคมมีสีหน้าตกใจ ทั้งอาการใจหายว่าร่างบางของเพื่อนได้รับอุบัติเหตตอนไหน แล้วแบมแบมมันนั่งข้างไอ้มาร์คไม่ใช่เหรอ?


ทำไมเป็นเอ็มเจที่อุ้มแบมแบมมา?


ร่างสูงของแจ็คสันวิ่งเข้าไปหาเอ็มเจด้วยความร้อนรน



“พาแบมแบมไปโรงพยาบาลก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป”แล้วหันไปพูดกับน้องรหัสตนที่อยู่กับเอ็มเจด้วย


“พี่ฝากด้วยแตงโม”ร่างสูงลูบหัวหญิงสาวอย่างอ่อนโยน เธอเองก็รีบพยักหน้ารับทันที


“ฮึก ค่ะ”



ไม่นานก็มีแท็คซี่ผ่านมา ไม่รอช้า ใบหน้าหวานของแตงโมที่แก้มทั้งสองข้างอาบไปด้วยน้ำตา วิ่งปรี่เข้าไปโบกแท็กซี่อย่างไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับอันตรายจากการวิ่งพรวดพราดเข้าไปแบบนั้น 


แจ็คสันที่พอผละตัวออกมาร่างสูงกลับวิ่งตรงเข้าไปหาร่างสูงของมาร์คที่ยืนหน้านิ่งอย่างคนไร้สติพิงรถอยู่ โดยข้างกายมีเจสซี่ยืนกอดแขนร่างสูงอยู่ด้วยไม่ห่าง



“มึงยืนทำบ้าอะไรอยู่ตรงนี้!! ทำไมไม่ตามเมียมึงไป”


“...”


“ไอ้มาร์ค...”


“อึก กูกับแบมเลิกกันแล้ว..."


"ส่วนมึง!!!”สายตาคมหันตวัดมองหญิงสาวด้วยความโมโห จนใบหน้าคมนั้นแดงก่ำ


“มึงใช่ไหมที่เป็นคนทำ?”


“ทะ ทำอะไรคะ”


“มึงส่งวิดิโอบ้าๆนี่ให้แบมใช่ไหม!!”



เจสซี่เม้มริมฝีปากแน่นเมื่อโดนมาร์คจับได้



“ตอบมา!!”



พรึ่บ!!!



มาร์คกระชากแขนของหญิงสาวที่เกาะแขนตนออกก่อนจะเหวี่ยงตัวเธอลงไปกับพื้นด้วยความโกรธจัด



“ฮึก ใช่! เจสแค่อยากให้มันรู้ว่าเรารักกันแค่ไหน อยากให้มันรู้ว่าพี่มาร์ครักเจส ไม่ได้รักมัน!! ฮืออออ มันจะได้ออกไม่จากชีวิตของเราสองคนสักที!”



“หึ! เอาความมั่นใจจากไหนวะ!?ว่ากูรักมึง”


“ก็ตอนนั้น...”


“อยากเอา อารมณ์เสี้ยนน่ะ...รู้จักไหม!!? ....กูจะบอกให้เอาบุญนะ ...กับแบมแบมที่คบมาสามปี ...กับมึงที่รู้จักเพียงเดือนกว่า คนรู้จัก... มึงว่าหัวใจกูควรจะเป็นของใครดีล่ะ หืม”ร่างสูงกัดฟันพูดด้วยโทสะอยากจะฉีกร่างหญิงสาวตรงหน้าให้แหลกคามือ


“มะ ไม่ พี่มาร์ค ฮือออ”


“จะเรียกเชี่ยไรนักหนา กูไม่อยากได้ยินชื่อนี้!!”มาร์คกำลังพาล เขาไม่ชอบชื่อนี้เลย ถึงจะเป็นชื่อที่บิดาและมารดาเขาตั้งให้ก็ตาม

 

“แล้วที่บนรถ ฮือออ พี่มาร์คเลือกเจส อึก พี่มาร์คปกป้องเจสไม่ใช่เหรอ?”


“เฮียบอกให้พวกกูดูแลน้อง! แบมมันก็ต้องดูแลน้อง!! ถ้ากูรู้... แบมแบมจะไม่มีวันตกอยู่ในสภาพนี้แน่”พอพูดจบ ร่างสูงก็หันหลังให้กับหญิงสาว 


"ทีหลังอย่าโง่คิดเอง ที่พูด เลือกแบม... กูรักแบมแบม!!"



แต่ก่อนที่ขาแกร่งจะก้าวเท้าออกไป เสียงสั่นๆของเจสซี่ก็เอ่ยถามขึ้นซะก่อน



"ละ แล้ว เจสล่ะ"


“ตอนนั้นแค่อยากเอาเล่นๆ ส่วนตอนนี้ กู เกลียด มึง”



คำว่าเกลียดแม่งแดกดันชิบหาย



"ฮือออ ไม่จริง ฮึก กรี๊ดดดด"



มาร์คไม่สนใจเสียงหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดของเจสซี่เลย ขาแกร่งพลันก้าวเดินออกไปจากตรงนั้นละคนไร้จุดหมาย 



แววตาคมตอนนี้ดูเหม่อลอยละคนหลงทิศ



เขาไม่ได้คิดจะตามแบมแบมไป แค่หน้าแบมแบมตอนนี้เขาก็ไม่กล้ามอง คำว่าละอายแก่ใจเทียบกับความรู้สึกเขาตอนนี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ


ส่วนแจ็คสันที่ยืนดูอยู่นานก็พอจะจับต้นชนปลายเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้ แล้วสรุปเรื่องทั้งหมดง่ายๆ ไอ้มาร์คมันเล่นน้องรหัส แล้วแบมแบมรู้ ก็เลยโดยแบมแบมบอกเลิก



อืม



สมน้ำหน้า



ร่างสูงของแจ็คสันค่อยๆย่างก้าวเดินเข้าไปหาเจสซี่ที่นั่งร้องไห้อยู่กับพื้นอย่างน่าสงสาร? ก่อนจะย่อตัวนั่งยองยองมองร่างหญิงสาวด้วยความนึกสมเพช



“ฟังนะ ...เลวกว่าสัตว์เดรัจฉานก็ไอ้มาร์ควิดวะนี่แหละ อย่าคิดลองดีกับมัน ที่มันเดินออกไป เพราะมันเจ็บหนักกับคำพูดของแบมแบม .....ถ้าปกติ มึง!.....คงมีผัวทีเดียวสิบคน”



ส่วนมึง



มาร์ค ต้วน



นี่คงจะเป็นบทเรียนราคาแพงที่มึงหาซื้อจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว


แล้วกูก็คิดว่าเวลากว่าสามปีที่มึงคบกับแบมแบมมา มึงคงรู้นิสัยของมันดี



ว่า



คนอย่างแบมแบมน่ะ....



มันไม่ง่าย





TBC

โดนขนาดนี้ ควรหันมารักตัวเองได้แล้วนะแบมแบม 

ปล.เราชอบเข้ามาแก้เนื้อหาปล่อย แหะๆ เพิ่มบ้าง ลบบ้าง แต่ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากเดิม เราแค่ทำให้มันกระชับขึ้น? รึเปล่า5555


****************





(มันสายไปแล้ว)








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #311 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:12
    ค่ะ สมควรร
    #311
    0
  2. #229 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:25
    สะใจอ่ะเป็นไงล่ะมีของดีแต่ไม่รักษาไว้ สมน้ำหน้าจริงๆ
    #229
    0
  3. #221 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:55
    ชอบที่แจ็คสันพูดจังเลย
    #221
    0
  4. #207 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 02:10
    สะใจแต่สงสารน้องแบม
    #207
    0
  5. #188 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 08:32
    สงสารแบม อย่าคืนดีกับมาร์คนะ
    #188
    0
  6. #150 bungbub (@bungbub) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:20
    เกลียดมาร์ค -ชั่ว ทำลูกกู -เลว
    #150
    0
  7. #133 nana-ly (@nana-ly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:53
    สงสารแบม
    #133
    0
  8. #100 DoDiDDaD (@PanitaThiangtham) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:37
    โหหหหนี่อินมากอ่านตอนนี้น้ามตาก็ไหลลลลลน้องเเบ่มเเบ๋มมมอย่าเป็นไรนะรีบตื่นมาจัดหนักจัดเต็มให้มาร์คเลยพี่มาร์ค-คนนิสัยไม่ดีฮื้อออออ
    #100
    0
  9. #95 Bamjijy (@Bamjijy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:22
    สมน้ำหน้าอีพี่มาร์ค!!!
    #95
    0
  10. #76 bigbangwife (@bigbangwife) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:26
    เราทนไม่ไหวเจ็บหนักมากจริงๆ มันพูดไม่ออกเลย
    #76
    0
  11. #32 GartHuji (@GartHuji) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:42
    เป็นคนดีเชื่อฟังพี่ขึ้นมาเลยเนอะ :) ข้ออ้างจัง
    ไม่รู้สึกสงสารผู้หญิงเลย แย่เนอะ..
    ขอให้แบมปลอดภัย เราเชื่อว่าทุกคนจะอยู่ข้างแบม อดทนละผ่านมันไปนะ เอาหัวใจเรากลับมาดูแลซะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 สิงหาคม 2560 / 18:16
    #32
    0
  12. #28 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 14:58
    มาร์ค แม่มมมม โคตร......โอยยย เกลียดมาก เกลียดดด เห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงใจแบมเลย โอยยเกลียดมากๆๆๆ ขอให้แบมแบมตัดขาดมาร์คไปเลย เอาให้กระอักเลือด เอาให้เจ็บเจียนตายไปเลยยิ่งดี T_T
    #28
    0
  13. #24 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 00:31
    ตัวเองก็ห่วงแต่เจสนี่ อย่ามาอ้างว่าดูแลน้องเลย นี่มันเป็นฟางเส้นสุดท้ายของแบมแล้วจริงๆ โดนบอกเลิกก็สมควรแล้ว
    #24
    0
  14. #12 Saow Teera (@teera030) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 22:22
    ดูแลน้องเหตุผลมาร์คไม่เข้าท่า เกลียดอะ อินมากบอกเลย
    เห็นแก่ตัวสุดๆ
    #12
    0
  15. #10 มิรา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:51
    เขียนดีมากเลย ซะใจกับมาร์คที่โดนแบมบอกเลิก
    #10
    0
  16. #9 Mbt664 (@Yaifrem) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 17:57
    หน่วงทุกตอนเลยอะไม่ได้สงสารมาร์คเลยสงสารแบมจิงๆ
    #9
    0
  17. #8 Kimbyxx92 (@Kimbyxx92) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:11
    เกลียดมากไปอีกกกกกกกกก!!!!!!!!!
    #8
    0
  18. #7 toto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 22:52
    ยังเลือกปกป้อฃผญ.คนนั้นอีก
    #7
    0
  19. #6 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 22:19
    เลิศ!!!!! ทำดีมากแบม มันสายไปแล้วว่ะมาร์ค แบมเอาให้มาร์คมันหลาบจำไปเลยนะ //รอนะ:)
    #6
    0
  20. #4 parn075 (@parn075) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 21:50
    สงสารแบมอะ???????? มาร์คทำแบบนี้กะแบมได้ไง???????? #รีบมาต่อนะค่ะไรท์
    #4
    0
  21. #3 Cervidae (@uyoume) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    มาต่อนะคะ รอค่าาา
    #3
    0