[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 20 : CHAPTER 16 *จากใจผู้ชายเลวๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,888
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    3 ก.พ. 62











คนอย่างมาร์ค มีค่าอะไร ให้ต้องเสียใจ ผู้ชายเลวๆ ....


 

กว่าจะผ่านจะพ้นวันเวลา ที่จะยอมรับว่าไม่มีเธอ มันหนักหนา มันช่างยากเย็น ต้องเอาความเป็นทุกข์สร้างเป็นพลัง เปลี่ยนเอาความผิดหวังเป็นกำลังใจ ต้องเอาความคิดถึงที่มี ผลักดันไม่ให้ท้อใจ เก็บทุกอย่างกลับมาวางตามเดิม เอาข้าวของและรูปเธอคืนมา..... กรอบรูปน่ะ แตกไม่เป็นท่า มาวางลงที่เดิม ตรงที่เดิม ถึงจะแหลกละเอียดเป็นผุยผง หา เก็บกลับมาไว้ยังที่ของมัน

 

ย้ำเตือนเสมอ คนทำผิด สำนึก แล้วการที่คนๆนึงกับความผิดมากๆรายล้อม พยายามที่จะกลับเข้ามาในชีวิตคนรัก ทั้งที่เขาไม่ต้องการ แรงใจไม่มี แรงเดินต่อไปก็เช่นกัน แม้แรงที่ช่วยขับส่งมากๆ กระเสือกกระสนดั้นด้นจนได้เจอกันอีกครั้ง อยากมีชีวิตต่อสักหน่อย อยากมองหน้าคนของใจไปนานๆ ทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ถดถอยเกินกว่าจะยื้อไว้ได้


 

เป็นโรคทางใจ รักษาไม่หายหรอก มันจะอยู่ในนี้ คอยย้ำเตือนในทุกที่ ทุกเวลา ทุกวินาที ทุกลมหายใจ


 

แม้แรงจะอยู่ต่อไปยังไม่มีเจือจุนสักนิด สิ่งที่ทำมาก่อนหน้าเปล่าสิ้น


 

โลกทั้งใบพังทลาย


 

ถ้าไม่ใช่แบมแบม


 

ร่างสูงก็ไม่รู้จะมีรอยยิ้มไว้เพื่อใคร


 

แบมแบมคือทุกอย่าง เป็นแรงใจช่วยเยียวยา รอยยิ้มของคนเลวๆคนนี้ รอยยิ้มเดียว และจะเป็นรอยยิ้มสุดท้าย


 

รัก แต่รักษาไว้ไม่ได้ ด้วยเพราะเลวโดยกมลสันดาน ตอนนั้นไม่รู้จักพอ กว่าจะรู้ตัวทุกอย่างก็สายเกินกว่าอะไร


 

แบมแบม กับรักครั้งแรก เราเป็นรักแรกของกันและกัน แต่ร่างบางไม่ใช่ครั้งแรกในทุกๆเรื่องของร่างสูง อย่างที่พูดเสมอ แต่ก่อนเลว อยากลองไปเรื่อย เรื่อยๆ และเรื่อยมา สันดานเสียไหมล่ะ


 

ในวันที่สูญเสียจริงๆ หัวใจไม่เคยอยู่กับตัว ทำใจไม่ได้ ไม่เคยได้ และไม่มีวัน

 

 

หลังจากนำตัวมาร์คมาส่งที่โรงพยาบาล ก็มีบุรุษพยาบาลที่ประจำการตลอด 24 ซม. รีบเข้ามาช่วยรับร่างหนักอึ้งขึ้นเตียงผู้ป่วยฉุกเฉินทันที ด้วยใบหน้าคมซีดเซียว จนหมอที่เดินผ่านมาทางนั้นและเตรียมจะไปตรวจเช็คอาการของคนไข้อีกตึกจับสังเกตได้ นั่นไม่ใช่แค่สลบ เพราะหลังจากที่ชักเกร็ง ร่างสูงก็หลับไปเลย



 


นี่มัน

 



หัวใจวายเฉียบพลัน!?

 



หมอหนุ่มอีกคนวิ่งเข้ามาเพื่อดูอาการ ก่อนจะตัดสินใจก้าวขึ้นเตียงคร่อมร่างไว้เพื่อทำซีพีอาร์ร่างสูงนอนนิ่งหมดสติแทบจะทันที บุรุษพยาบาลทั้งรีบเข็นเตียงด้วยความเร่งรีบ

 


“เร็วๆ ต้องเร็วกว่านี้ครับ”

 

 

แจ็คสันวิ่งตามทั้งขาแกร่งแทบจะทรุดวิ่งต่อไม่ไหว มึง ไอ้มาร์ค อย่าทิ้งแบมแบมไปแบบนี้ดิวะ ไอ้เชี่ย อย่าเป็นอะไร คนเลวๆแบบมึงนรกเขาคงไม่รับหรอก กลับมา กลับมาหาแบมแบมนะ กลับมาหาหัวใจของมึง ไอ้มาร์ค

 

ทางยูคยอมหยุดยืนนิ่งอยู่กับที่ ทันทีที่เห็นหมอขึ้นปั้มหัวใจมาร์คแบบนั้น ร่างสูงพยายาม เพราะตลอดทางรู้สึกได้ รู้สึกว่าหัวใจมันหยุดเต้น ทั้งตบหน้าเรียกสติ แม่ง... ไอ้เหี้ย อยู่ดีแม่งจะตายไปเฉยๆเหรอวะ

 

ทั้งสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อน ทำไมเป็นได้ขนาดนี้ รู้จักกันจะครบปี เป็นเพื่อนกัน ชวนกันไปตรวจสุขภาพ ร่างกายแม่งก็แข็งแรงดี


 

แล้วจะไปทั้งแบบนี้จริงๆเหรอ


 

มือแกร่งกุมขมับด้วยหาทางออกไม่เจอ ตีกับคนอื่นมาก็มากมาย มึงจะมาตายเพราะเห็นแบมแบมร้องไห้ ไอ้มาร์ค ไอ้สัด ปอดแหกไปแล้วไอ้เหี้ย มึงต้องสู้ดิ สู้ เลือดวิศวะเข้มข้น เราไม่เคยยอมแพ้ให้ใครแม้แต่ความรักก็เช่นกัน เขาไม่รักก็ทำให้รัก แม่ง ถ้ายังไม่รักอีกก็ฉุดทำเมียเลย ยุ่งยากไรวะ

 

ความเสียใจถาโถม พลันน้ำตาหนึ่งหยดก็ไหลเพราะไม่รู้จะช่วยเพื่อนอย่างไร แรงจะเดินต่อยังยากเย็น ปล่อยให้แจ็คสันวิ่งตามมาร์คคนเดียว ดีนเองก็ทั้งมึนงง หัวใจวาย หัวใจวายได้ไงวะ

 

 

 


ICU

 



มือหนาสั่นๆกดต่อสายหาพ่อของมาร์ค ร่างสูงยืนเอาหน้าผากชนเข้ากับประตูห้องฉุกเฉิน ทั้งรอสาย ไม่นานก็มีคนตอบรับ น้ำเสียงสั่นเครือพยายามควบคุม พูดให้รู้เรื่องที่สุดเท่าที่จะทำได้ เคยไล่ให้มันไปตาย พอมันจะตายจริงๆ แล้วแม่ง กูไม่โอเคเลยไอ้สัด บอกแล้วไงว่าคนเลวๆอย่างมึงนรกเขาไม่รับ เพราะฉะนั้นอยู่นี่แหละ อยู่ชดใช้ ชดใช้ให้แบมแบม ชดใช้ให้สาสมกับที่มึงทำไว้

 


จะตาย มันง่ายไปไหม

 


“พ่อ มาร์คมันเข้าโรงพยาบาลครับ”

 


{หนักเหรอ}

 


“ครับ มัน...”ร่างสูงไม่ได้บอกต่อว่ามาร์คหัวใจวาย แต่คิดว่าพ่อคงเข้าใจได้ว่าอาการลูกตัวเองหนักเอาเรื่อง จะให้บอกว่ามันไม่หายใจแล้วก็กลัวท่านจะช็อคล้มไปอีกคน

 

 

จนพ่อของคนป่วยในห้องไอซียูวางสายไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ เพราะด้วยเป็นผู้ใหญ่ น้ำเสียงสั่นๆของแจ็คสันมีหรือคนมีอายุจะไม่รู้ พร้อมกับบอกว่าจะมาดูอาการของลูกชายทันที

 

 

ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรบ้าง แล้วที่เป็นแบบนี้ มึงไม่คิดจะรักตัวเองเลยเหรอ สักนิดก็ไม่มีเลยเหรอ อย่างน้อยก็รักพ่อแม่มึงบ้างไหม ถึงอย่างนั้น คำตอบที่ได้มีเพียงความว่างเปล่า ไม่สามารถคอนโทรลอะไรอยู่ดี เพราะความรู้สึก รักน่ะมี เมื่อก่อน ก็ด้วยเพราะรักตัวเองมากไป จนกลายเป็นเห็นแก่ตัว รักพ่อแม่ แต่ก็รักใครอีกคน พอต้องสูญเสียไป ยากมากเลยนะที่จะอยู่เป็นผู้เป็นคนต่อได้

 



เนิ้นนาน

 



ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออก ก่อนหมอจะเดินออกมา แจ็ครีบเข้าไปเพื่อถามอาการมาร์คด้วยความกระวนกระวาย

 


“หมอ เพื่อนผม...”

 

“หมอเสียใจด้วยครับ”

 

 


ห๊ะ

 



มึงว่าไงนะหมอ!!!

 



เฮ้ย!

 



ไม่ดิ!!

 



ไม่ใช่แบบนี้....

 

 


พลันน้ำตามากมากมายหลั่งไหลจากดวงตาคมเข้มแข็งตลอดมา ยูคยอมที่กำลังเดินเข้ามาหาแจ็คสันทันได้ยินไปด้วย ร่างสูงพุ่งพรวดจะเข้าไปในห้องฉุกเฉินอย่างคนคลุ้มคลั่ง 



เป็นไปไม่ได้ หมอ มึงบ้าเหรอ เพื่อนกูไม่ได้ป่วยเป็นโรค มึงจะมาบอกว่าเสียใจด้วยพ่อมึงอ่ะ เป็นใคร มาบอกว่าเพื่อนกูตาย



“ไอ้เหี้ย!!!! มึงจะปอดแหกแบบนี้ไม่ได้!!! มึงจะไปแบบนี้ไม่ได้ ไอ้มาร์ค กลับมาได้ยินไหม ไอ้มาร์ค อึก!!

 


บุรุษพยาบาลทั้งหมอรีบเข้ามากันร่างสูงไว้ไม่ให้พุ่งพรวดไปด้านใน

 


“สู้หน่อยสิวะ สู้!!! ฮึก แม่ง!!

 


ยูคยอมพ่นพูดทั้งคำหยาบไม่ได้ศัพท์เนื่องจากความเสียใจถาโถม ไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่นึกว่าเรื่องจะเลวร้ายถึงขั้นนี้ เกินไป เกินไปแล้ว ร่างสูงอยากวิ่งเข้าไปกระชากหัวมันมาจากสักที่ที่มันไป แล้วชกหน้าแรงๆ ว่ามึงจะไปไหน อยู่นี่ อยู่กับพวกกู

 

 

ร่างสูงอีกคนหลับตานิ่งงันอย่างยากจะทำใจได้ ปล่อยให้ยูคยอมอาระวาด ไม่สนใจ เหี้ย... มึงตายจริงเหรอวะ มาร์ค ไอ้....

 

 

ได้โปรด

 

 

ถึงจะเลว แต่มึงก็คือเพื่อนกู

 

 

ไอ้เหี้ย

 

 

นรกเขาไม่เอาคนสารเลวแบบมึงหรอก สวรรค์ไม่ต้องพูดถึง มึงลอยเป็นสัมภเวสีไปชั่วกัลปาวสานแน่ๆ เลวๆแบบนี้ ที่ไหนเขาก็ไม่รับ ไม่มีที่ไปหรอกเชื่อกู ไม่ต้องรีบตายไอ้เหี้ย เป็นแบบนั้นแล้วกลับมาเถอะ กลับมาอยู่ที่เดิม อย่าใจเสาะขอร้อง ไอ้มาร์ค


 

“ไอ้มาร์ค!!!!

 


ยูคยอมทิ้งตัวร้องไห้อย่างไม่อายใคร การเสียเพื่อนอย่างมึนงงทั้งหมด ไม่ทันเตรียมใจ ผ่านอะไรด้วยกันมาก็หลากหลาย สุดท้าย มึงจะไม่ยอมจบไปด้วยกันเหรอ ปีสี่น่ะ เรียนจบพร้อมกันดิวะ มาชิงตายเหี้ยไรตอนนี้ ...มีแบมแบมเคียงข้างอย่างที่วาดฝันไว้อ่ะ มึงอยากมีไหมห๊ะ!!

 


 


++++++++++++++++70%+++++++++++++++++++++




เวลาขับเคลื่อน ทุกสรรพสิ่ง เวียนวน ดำเนิน แล้วผมล่ะ มีไว้เพื่ออะไร เพื่อใคร ถึงต้องตายตก ก็ขอให้ได้อยู่กับคุณตลอดไป ได้หรือเปล่า การมีตัวตนของผม ทำให้คุณเจ็บปวด งั้นผมขอเป็นเพียงฝุ่นละออง เถ้าทุรี อากาศที่โอบล้อม ในรอบตัวคุณ แบบนี้ คงดีที่สุด

 


ภาพความรักที่มี ลอยหมุนเวียนเตือนใครบางคน ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต ขอกอดจากคุณสักครั้งได้หรือเปล่า

 


แม้จะต้องตายก็จะไม่เสียดายชีวิต

 

 

 

ตี๊ด.........

 

 

พยาบาลเก็บอุปกรณ์ทางการแพทย์ทั้งหมด ไม่ได้มีการผ่าตัด หรืออะไรทั้งสิ้น เพราะหัวใจของผู้ชายคนนี้ล้มเหลว สิ่งที่คุณหมอทำ คือ การใช้ไฟฟ้าในการกระตุ้นหัวใจ ถึงจะไม่ทันแล้ว เพราะคนไข้ชีพจรหัวใจหยุดเต้นก่อนหน้าที่จะมาถึงโรงพยาบาล แต่ถึงอย่างนั้นคุณหมอท่านก็พยายามจะกระตุ้นสัญญาณหัวใจให้กลับมา

 

 

ยังหนุ่มยังแน่น

 


ไม่น่าอายุสั้นเลยพ่อคุณ

 


มือเรียวในถุงมือยางสีขาวเอื้อมจะถอดสายออกซิเจนออก ในขณะนั้นเอง.... ร่างที่เหมือนคนตายไปแล้วก็มีปฏิกิริยา กระตุกนิดๆ ก่อนจะสงบลง เหมือนคนตายทั่วไป ที่พอการทำงานของระบบในร่างการหยุดลง กล้ามเนื้อมักจะยึด ทำให้เกิดการกระตุกได้ 



หืม





....

 

 

 

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด....

 

 

 

 

 

เสียงสัญญาณการเต้นของหัวใจดังขึ้น

 

 



“คุณหมอคะ!!


 

พอได้ยินเสียงเรียกรับรู้ได้  คนเป็นหมอรีบผละเข้าไปในห้องฉุกเฉินทันทีอย่างไม่รีรอ ไม่ต้องพูดให้มากความ ก่อนประตูห้องฉุกเฉินจะถูกปิดลงอีกครั้ง

 

 


แม่ง




“ขอบคุณ ขอบคุณที่กลับมา”

 

 

ร่างสูงพิงตัวกับพนังห้อง พรางหลับตาลงแล้วพูดเสียงแผ่วทั้งน้ำตา

 


ส่วนยูคยอมลุกขึ้นมานั่งบนเก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน มือแกร่งเสยผมลวกๆอย่างโล่งใจ ทั้งยกยิ้มพยักหน้ารับกับตัวเองอย่างต้องการสื่อถึงไอ้คนข้างใน ใจแลกใจมันสิวะ ต้องอย่างนี้ไอ้เหี้ย ใจเสาะถือว่าไม่ใช่เด็กวิศวะเว้ย รุ่นพี่สั่งไว้ว่าตราบใดที่ยังไม่ชนะ มึงต้องไม่ตายมาร์ค วิ่งขึ้นดอยก็เคยมาแล้ว วิ่งเข้าเส้นชัยไปพร้อมพวกกูด้วยเลย ยังต้องกลัวอะไรอีก พุ่งชนไปเลยแบมแบมอ่ะ

 

 

สักพักใหญ่ คุณหมอก็เปิดประตูออกมา พร้อมกับเตียงผู้ป่วยที่ตอนนี้มีร่างสูงนอนนิ่งเป็นผัก ยังคงมีสายละโยงละยางช่วยหายใจ แม่ง เห็นแบบนี้แล้ว ไม่คลูเลยอ่ะมาร์ค เสียชื่อคนโหดแห่งแดนมีเกียร์หมด

 

 

ส่วนดีน ร่างสูงยังเฝ้าดูอาการของคนที่ตนพามาส่งโรงพยาบาลเงียบๆ พอได้ยินว่ามันตายนี่ใจกระตุกเลยว่ะ เขาพามันมาช้าเกินไปเหรอ ถึงเหมือนจะคับคล้ายคับคาว่ามันแน่ๆที่เป็นต้นเหตุการขยาดความรักของไอ้แบม แต่มึงตายเร็วไปไหม ห่า ไม่ใจเลย

 


หึ

 


ดีนยิ้มนิดๆอย่างไม่รู้จะรู้สึกอย่างไร ที่แน่ๆคงโล่งใจในส่วนหนึ่ง เอาจริงๆ ไม่ควรมีใครตายเพราะความรัก ความรักไม่ได้เลวร้าย มันขึ้นอยู่ที่ว่า คุณรักใครเป็นแค่ไหน รักที่จะไม่ยอมเสียเขาไปแม้ต้องตาย แน่นอน ว่าไอ้นี่มันไม่ยอมเสียความรักของมันไปง่ายๆ ขนาดตายมันยังเลือกกลับมาได้เลย

 


นะ




ใช่ว่าจะโชคดีทุกครั้งไป

 

 

 


ห้อง 402

 




“ไง ไอ้เสือ”

 

“หึ”

 


ร่างสูงหัวเราะหึทันทีที่พ่อกับแม่เดินเข้ามา ท่านยิ้มทั้งดวงตาที่ฉายชัดว่าเป็นห่วง แต่พอเจอแล้วได้เห็นกับตาว่าลูกชายเพียงให้น้ำเกลือ ไม่ได้หนักหนาอย่างที่คิดไว้ก่อนหน้า จริงๆแล้วเปล่าหรอก มาร์คแค่ไม่อยากให้ผู้ให้กำเนิดทั้งสองต้องทุกข์ใจกับเรื่องของเขาไปมากกว่านี้ ถ้าเกิดรู้ว่าหัวใจเขาหยุดเต้น คนเป็นพ่อเป็นแม่รับไม่ได้แล้วทุกอย่างจะจบโดยการพาเขากลับ กลับเพราะดูแลตัวเองไม่ได้อย่างที่สัญญาไว้  ขอบาปอย่างตั้งใจเลยแล้วกัน ทั้งหมอพึ่งจะมาถอดเครื่องช่วยหายใจเมื่อไม่กี่ชั่งโมงนี่เอง พอได้สัญญาณการเต้นหัวใจกลับมา จึงใส่เครื่องช่วยหายใจให้กับร่างสูงเพื่อต้องการดูอาการไปก่อน แต่ด้วยที่ร่างกายแข็งแรงอยู่แล้ว เพียงแค่ตอนนั้นมันรับไม่ไหวในทุกเรื่องที่ตีกลับ ตอกย้ำจน ทั้งเลือด ทั้งอะไรต่อมิอะไรดำดิ่งสู่การอยากตายมันเฉยๆ

 

 

เหมือนร่างสูงได้ยินเสียงหลุดขาดของหัวใจ หลุดแบบขาดทึ้งออกจากตัวเขา ก่อนทุกอย่างจะมืดสนิท ไร้การรับรู้

 

 

แต่สิ่งที่ยังวนเวียนเหมือนฝุ่นละอองลอยระล่อง เสียงเรียกเตือน ว่าอย่าใจเสาะ มากมาย ยังอยากอยู่กับเขาคนนั้น แบมแบมน่ะ อยากอยู่ด้วยไปนานแสนนาน

 

 

 

อีกคนแม้ตายยังไม่คิดปล่อยความรักไป แล้วกับคนทางนั้นน่ะ รับรู้ถึงการอยู่ของมันบ้างหรือเปล่า

 

 

 

ด้านฝั่งของคนร้องไห้ตัวโยน พอเริ่มปรับตัวได้ ด้วยที่คนพวกนั้นไม่อยู่ ทำให้อาการต่างๆเริ่มทุเลา คนเป็นแม่นั่งข้างๆคอยลูบหัวร่างบางไว้ไม่ไปไหน

 

 

“มะ แม่ครับ ฮึก”

 

“ไม่ร้องนะครับคนเก่ง”

 


ร่างบางพยักหน้าเข้าใจ ฮึบไว้ไม่ให้ตัวเองร้องอย่างที่แม่บอก เสียใจนะ ถึงอย่างนั้นพรุ่งนี้ยังมีเทสมยุรีอยู่ดี พอร้องไห้มากๆแล้วปวดหัว อ่านชีทไม่รู้เรื่องแน่ๆอ่ะ ให้ตาย

 


“แบมแบม”เสียงหวานเอ่ยเรียกลูกอย่างอบอุ่น


 

ตากลมที่ตอนนี้บวมเป่งเพราะร้องไห้หนักหน่วง นิ้วเรียวค่อยๆปราดน้ำตาบนใบหน้าออกให้ลูกชาย

 


“เหนื่อยไหม...”

 

“ครับแม่ แบมเหนื่อย แบมท้อ...”

 

“...โธ่ คนเก่งของแม่.... ฟังแม่นะครับ คนเราไม่สามารถกลับไม่แก้ไขในสิ่งที่เคยทำไว้ได้ ผู้ชายคนนั้นกลับไปไม่ได้แบมแบม แต่ตอนนี้ สิ่งที่แม่เห็น... คือลูกกำลังหนี หนีความจริง หนีคนที่รักลูกทุกคน”

 

.....

 

“เปิดใจ แล้วยอมรับ”

 

.....

 

“ความสุขมันอยู่แค่เอื้อมเองครับคนเก่ง”

 

 

คนเก่งของแม่พยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่แม่บอกทั้งน้ำตาเอ่อไหลผ่านความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวล มันคืออดีต ที่ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถกลับไปแก้ไขในสิ่งผิดพลาดได้  มัวจมปรักแล้วชีวิตต่อจากนี้จะใช้ต่ออย่างมีความสุขได้อย่างไร

 

 

“ครับ ผมจะพยายาม”

 

 

พยายามไม่ฝืน จะทำเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เห็นแก่ตัว ในเมื่อคนเหล่านั้นเลือกร่างบางแล้ว ก็ลองเข้ามา เข้ามาทำลายกำแพงนี้ดู แล้วมาดูกัน ว่าจะทำให้มันสั่นคอนได้สักแค่ไหนเชียว

 


จะไม่แคร์สายตาคน ลองมาพูดกับกูดิ ว่าหลายใจเลือกใครหลายคน กว่ากูจะผ่านจุดความกลัวมาได้ รู้หรือเปล่าว่าร้องไห้ไปเท่าไหร่ เกือบผ่านความตายมาแล้วกี่ครั้ง ไม่รู้ก็อย่ามาเห่าหอน แน่นอน พวกอิจฉามันต้องมี แล้วแต่ละคนที่เข้ามาชอบพวกมันหล่อน้อยซะที่ไหนกันล่ะ พี่ยองแจ นั่นก็ระดับประธานรุ่นปีสี่สุดหล่อ ทั้งมาดเท่ห์ๆ ไหนจะความน่าเกรงขามที่คุมพวกเฮี้ยวๆแสบสันของคณะจนพวกนั้นพากันกลัวไปสามวันเจ็ดวัน แต่ละคน เออ กูเตรียมตั้งรับบรรดาเมียมโนของพวกเขาเหล่านั้นไว้แน่ๆอ่ะ บอกแล้วว่าไม่ชอบความวุ่นวาย พอโมโห จะอาระวาด ไม่เว้นผู้หญิงด้วยนะ เพราะผู้หญิงดีๆเขาไม่มาแว๊ดๆแย่งผู้ชายทั้งที่เขาไม่เล่นด้วยหรือผู้ชายที่มีเจ้าของหรอก ถ้าจะประสาทแดกกันนัก มาแว๊ดๆใส่กูล่ะก็ เดี๋ยวพ่อจะฟาดด้วยไม้หน้าสามตอกตะปู เอาให้สมองกลับเลยดีไหม แล้วผู้ชายตัวเล็กๆน่ารักอ่ะ ที่พอรู้ว่าคนเหล่านั้นชอบกูที่เป็นผู้ชายแล้วจะมาเสนอตัวให้บ้าง ฝันข้ามภพข้ามชาติไปเลยมึงน่ะ ข้ามศพกูไปก่อนเถอะ

 

 

แล้วก็นี่ไง

 

 

สุดท้ายแล้วก็วุ่นวายอยู่ดี

 

 

ไม่เอาแล้วได้ม่ะ

 

 

รำคาญอ่ะ พอผ่านช่วงนี้ไป แม่งยังไงมันต้องตีกัน

 


โอเค

 


จะคิดไปเองเพื่อ

 


ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปในแบบที่มันควรจะเป็น เลิกฟุ้งซ่านได้แล้วแบมแบม

 


พรุ่งนี้มีสอบ ไปอ่านหนังสือก่อนไหมล่ะ เออ พูดถึงหนังสือ ไอ้ดีนหายหัวไปไหน

 

 

 

อ่ะ

 

 

ตายยาก เดินตาลอยเสนอนวล หน้าหมามาแต่ไกล

 


“หายหน้าหายตา”

 

“วุ๊ รำคาญมึงอ่ะแบมแบม เอ่อ แหะ สวัสดีครับแม่”ร่างสูงหันไปชักสีหน้าอย่างเหนื่อยหน่ายใจกับความสวยของเพื่อนตัวเอง แต่ก็ไม่วายกล่าวสวัสดีแม่ของเพื่อนอย่างที่ทำเป็นประจำทุกครั้งที่มาบ้านร่างบาง

 

“สวัสดีครับ คุยกันไปนะ เดี๋ยวแม่ไปทำอะไรให้พวกเราทานดีกว่า”เพราะเธอเห็นว่าตอนนี้ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ว ไม่รู้ว่าหนุ่มๆข้างนอกเป็นไงกันบ้าง กว่าแบมแบมจะยอมสงบลงก็เล่นเอาล่วงเลยเวลาทานข้าวไปแล้ว

 


ทางฝั่งดีนเอง ที่พอรู้ว่ามาร์คปลอดภัยร่างสูงก็กลับมาทันที ไม่ได้อยู่ต่อหลังจากนั้น ก็ไม่สนิท แถมไม่ถูกกันแต่บรรพกาล ตีกันตั้งแต่รุ่นใหญ่ยันรุ่นปัจจุบันอ่ะ ดีนี่มีน้ำใจ ขับรถไปส่งโรงพยาบาลให้ ด้วยเป็นคนดีล้วนๆ

 


แบมแบมไม่ได้สนใจอะไรต่อจากนั้น ไม่ถามถึงใครทั้งสิ้น เออ เอากับมันสิ อีกคนก็หัวใจวายจะตายเพราะหัวใจหยุดเต้น อีกคนแม่งก็ไม่เคยรู้เรื่องรู้ราว นี่กูก็บ้าด้วย เสือกตั้งใจไม่บอกมันเองม่ะ เป็นบ้า รำคาญตัวเอง

 


“ดีน เรียกหนุ่มๆข้างนอกให้เข้ามาข้างในบ้านหน่อยลูก”

 


สะดุ้ง ไอ้คนที่นอนเล่นบนโซฟาถึงกับสะดุ้ง แม่ง เขาไม่มาให้มึงตื่นตาตื่นใจหรอกไอ้คนสวยเลือกได้ นู้น มันจะตายอยู่โรงพยาบาลนู้น

 


ร่างสูงตัดสินใจเดินเข้าไปในครัว ไม่อยากร้องตะโกนตอบแม่แบมแบมไป เหตุเพราะไม่อยากให้ไอ้คนอารมณ์ดีต้องดำดิ่งน้ำตาคลอเบ้าอีกรอบ

 


“ไอ้หล่อๆที่ขับบิ๊กไบค์มันชักอ่ะแม่ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ผมไปส่งมันที่โรงพยาบาลแล้ว”

 

“ตายจริง แล้ว...”เธอรีบวางทุกสิ่งที่เธอกำลังทำหันมาสนใจดีนทันทีที่เพื่อนลูกคนนี้บอกว่ามาร์คเข้าโรงพยาบาล

 

“ครับ มันปลอดภัยดี”

 

“เฮ้อ คุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง”พอรู้ว่ามาร์คไม่เป็นอะไรมาก เธอก็โล่งใจ ต่อแต่นี้ไปก็ขอให้มีแค่สิ่งดีๆเข้ามา อย่าได้เจ็บปวดกันอีกเลย ทั้งลูกชายเธอและผู้ชายของลูกเธอด้วยเหมือนกัน

 

 

ถึงอย่างนั้นที่ร่างสูงพูดไม่ใช่ทั้งหมด เขาไม่บอกหรอกว่ามันเกือบตาย กลัวว่าแม่แบมแบมจะเป็นลมเพราะตกใจ แม่รู้แค่ว่ามันปลอดภัย ยังไม่ตายก็แล้วกัน








TBC


#ลืมบอกไป ว่านิยายเรื่องนี้มีแท็กนะจ๊ะ #ฟิคสาธารณะ ไปโลดแล่นบนทวิตเตอร์ได้จร้า จริงๆแล้วเราก็ลืม มันนาน คือไม่ได้อัพนานไปช่วงนึง จึงลืมเล่นแท็กนิยายตัวเอง รำคาญอ่ะ ฮ่าๆ ๆๆ



#ก็ดีในระดับนึงเนอะ พี่เขาไม่ตายง่ายๆหรอกจร้า เสียชื่อคนเลวหมด



#ด้วยรักจากใจ คนเลวๆจะมีใครเสียน้ำตาให้เขาไหม ถ้าเขาจากไปอย่างไม่หวนกลับ



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #320 Arrirat__Tuta (@Arrirat__Tuta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 11:34
    ไรท์มาต่อเถอะน้าาาา
    #320
    0
  2. #312 Chompunuth39 (@Chompunuth39) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 10:18
    ไรท์จ๋าาาาา มาต่อเถอะนะ
    #312
    0
  3. #309 Ppxr (@Ppxr) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:46
    ไรท์มาต่อเร็วๆเถอะน้าาาา
    #309
    0
  4. #308 Arrirat__Tuta (@Arrirat__Tuta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:05
    ไรท์มาต่อเถอะน้าาาารอออออออออออนานแล้วนะ
    #308
    1
    • #308-1 Zai33333333 (@Zai33535823) (จากตอนที่ 20)
      5 สิงหาคม 2562 / 22:22
      ไรท์อยากรู้ใจจะขาดแล้วววว แบมเอาใงต่อจากนี้ มาต่อไวไวน่ะ อยู่ไม่สุขแล้วววว
      #308-1
  5. #307 Arrirat__Tuta (@Arrirat__Tuta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:05
    ไรท์มาต่อเถอะน้าาาารอออออออออออนานแล้วนะ
    #307
    0
  6. #305 A Turtle (@shiro-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:00
    สนกมากกกก ออลแบมคือที่สุดแล้ว ไรต์มาต่อนะคะ
    #305
    0
  7. #293 Arrirat__Tuta (@Arrirat__Tuta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:39
    ไรท์จ๋าาาามาต่อเถอะน้าาาา
    #293
    0
  8. #292 MM_MB (@maemetggt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:30
    คือเข้าใจแบม โดนหักหลัง มันไม่เจ็บถึงตาย แต่มาร์ค เลวก็ไม่สมควรตายควรได้รับโอกาสดีๆถ้าปรับตัว อยากให้แบมมองถึงจุดนี้มากกว่าจมปรักแล้วก้อกลัวเกิน จนเว่อร์​
    #292
    1
    • #292-1 betterthebest (@betterthebest) (จากตอนที่ 20)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:18
      แนะนำให้คุณไปอ่านสามตอนแรกใหม่นะคะ แล้วจะรู้ว่าแบมสมควรกลัวหรือเปล่า
      #292-1
  9. #291 4ng00n_MB (@sukrita03) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:43
    ขอร้องหยุดความออลแบมไว้ตรงนี้
    แล้วแสดงความมาร์คแบมชัดๆหน่อยจร้าาาาา กราบแบบงามๆ3ทีเลย🙏🏻🙏🏻🙏🏻
    #291
    1
    • #291-1 betterthebest (@betterthebest) (จากตอนที่ 20)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:53
      Allbamจร้า ตั้งแต่ตอน4ไปจนจบเรื่องเลย เดี๋ยวรอฟิคอีกเรื่องของเรานะ เรื่องนั้นจะจัดให้สมใจเลย
      #291-1
  10. #290 Charlotte.P (@plo-yploy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:41
    แข็งแกร่งยิ่งนัก ฆ่าไม่ตายมาก ฮือออ ไฟว้ทิ่ง ค่ะคุณมาร์ค เราเอาใจช่วย
    #290
    0
  11. #288 coleenalak (@my-girl-ll) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:46
    มาต่อแล้วดีใจสู้ๆๆนะไรท์
    #288
    0
  12. #287 jbing (@jbing) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:08
    โฮ~~~ พี่มาร์คคนเก่ง ฟื้นสักทีนะพี่ ทำเอาเราเกือบหัวใจวายตาม(?)
    แบมแบมก็เปิดใจได้แล้วนะจ๊ะ สงสารหนุ่มๆม้างงง กว่าจะผ่านด่านแบมได้แล้วไหนจะต้องไปตีกันเองอีก อย่าใจร้ายกับพี่ๆนักน้าาาา ^^
    #287
    0
  13. #286 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:57
    เออ! มันต้องอย่างงี้ดิ! เป็นพระเอกต้องถึกและทน หัวใจวายต้องไม่ตาย!
    #286
    0
  14. #285 KGXUS8683 (@KGXUS8683) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:38
    ทุกคนสู้ๆนะคะขอให้ชนะใจแบมแบมนะ.... รอนะคะไรท์
    #285
    0
  15. #284 tangkwa4410 (@tangkwa4410) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:56
    มาร์คคนเก่งกลับมาแล้นนนน ต้องสู้งี้ดิ! สุดยอดไปเรยลูกเพ่
    #284
    0
  16. #283 kirarin-69 (@kirarin-69) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:56

    ค้างมากเวอร์ รีบๆมาต่อนะคะ
    #283
    0
  17. #282 Arrirat__Tuta (@Arrirat__Tuta) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:04
    มาต่อเถอะไรค้างงงมากกกก
    สงสารมาร์คง่าาาา
    #282
    0
  18. #281 jpty_ (@jpty_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:12
    เหมือนทุกคนสะใจกับการตายของมากยกเว้นเราอินี้คือน้ำตาเเตกไปแล้ว....
    #281
    0
  19. #278 mix259 (@mix259) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:49
    ถ้ามาร์คตายก็รู้สึกแปลกๆเหมือนขาดอะไรในฟิคไปแต่ก็สมควรกับผู้ชายเลวๆ
    #278
    0
  20. #277 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    ใจเสาะจริงมาร์ค ตายง่ายแบบนี้ ชั้นไม่รับเป็นพระเอก!!! ////กลับมาอิคนเลวววววว!!!! กลับม๊าาา!!!
    #277
    0
  21. #276 KGXUS8683 (@KGXUS8683) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:04
    ไรท์ไม่เอาแบบนี้ T^T ขอให้เป็นเรื่องเข้าใจผิดที หมอบอกผิดคนไรงี้อ่ะ พี่มาร์คคคคคอย่าทิ้งแบมแบมดิ พี่มาร์คต้องไม่เป็นอะไรนะ...
    / หรือจะเป็นจุดเปลี่ยนให้แบมแบมใจอ่อนกับพี่มาร์คหรือป่าว ยังรอฉากบู๊ของพวกพี่อยู่นะ ยังไม่ได้อ่านเลยกับมาตีกันก่อนนนนน~ ~
    .....รอนะคะไรท์.....
    ( อย่าทำร้ายกันอย่างนี้~ ~ )
    😂😂😂😂😂😂😂😂😂
    #276
    0
  22. #275 pisalak1 (@pisalak1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:04
    ตายง่ายไปมั้ยนี่มาร์ค กลับมาก๊อนนน แรกๆ ก็อยากให้ตายนะเพราะเลวจริงๆ ตอนนี้มันหน่วงไปหมด ไม่อยากให้ใครเป็นไรทั้งสิ้น ถึงจะ all bam แต่ก็อยากใ้ห้มาร์คคู่แบมอยู่ดี เหมือนพี่เค้าจะสำนึกได้ละ ยิ่งชีวิตจริงโมเม้นท์มาร์คแบมมาตรึมแม่ยกยังต้องสูดยาดมตามๆ กัน
    #275
    0
  23. #274 tangkwa4410 (@tangkwa4410) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41
    มาร์คสู้หน่อย ร่างกายสู้ไม่ไหว แต่ใจต้องไหวนะ ฮึบๆนะ
    #274
    0
  24. #273 jbing (@jbing) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:16
    ไรท์บอกว่า allbam เพราะงั้นพี่มาร์คฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้!!! นรกยังไม่ต้อนรับพี่หรอก~~~ พี่เป็นพระเอกนะเว้ยยยย
    #273
    0
  25. #272 mufaii (@over123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:41

    ไม่เอางี้สิมันดูโหดร้ายเกินไปอ่ะ
    #272
    0