[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 4 : CHAPTER 4 *ผีบ้ากับซาตาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    14 ก.พ. 62









2 ปีผ่านไป






 

@มหาลัยดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่

 


เช้านี้อากาศแจ่มใส...อาจปนไหม้ๆนิดหน่อย ...นิดหน่อยที่ว่าคือออกเกลียมนิดๆ ออร่ารุนแรงจากดวงอาทิตย์สอดสว่างจ้าบานทะลุทั่วทุกชั้นบรรยากาศ แสงเจิดจรัสทรงอำนาจประกาศความเป็นเจ้าของ นั่นแสดงให้เห็นว่าโลกของเรากำลังใจอ่อน ยอมให้พระอาทิตย์สาดแสงเข้ามาสำรวจแพนเจียแบบเอ็กซ์คลูซีฟ

 


อ่า... พระอาทิตย์แม่-งหื่นว่ะ

 


^_^

 


ร่างบางเจ้าของสีผมสะท้านทรวงเดินกัดไอติมแท่งรสกะทิที่พึ่งซื้อจากมินิมาร์ดใกล้คณะ ปากอิ่มสีเชอรี่อ้าปากงับไอติมในมืออย่างเอร็ดอร่อย

 


“เฮ้ย!! มึง!”เสียงทุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาร้องตะโกนเรียกร่างบางเสียงหลงละคนตกใจ

 



หืม




“มองทางบ้างไอ้เด็กเวร อีกก้าวเดียวมึงดิ่งลงสระปลาสวายแน่”ร่างสูงพูดดักการก้าวเท้าของร่างบางไว้ อีกก้าวเดียวเท่านั้น มันจะเดินลงสระปลาสวายของการประมง 

 

“???”

 

“แบมแบม”เจบีพรึมพรำพลางยกมือขึ้นมานวดขมับ


 

จริงๆแล้วมันก็เดินแดกไอติมบนฟุตบาตรดีๆแหละ เดินไปสักพักเสือกเดินเลยขอบถนนไง แถมมันยังเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่ทักทายสักคำ นี่ก็ยืนงงมองน้องร่วมคณะที่พ่วงด้วยหลานรหัสตัวเองอย่างเอือมๆกับความเด๋อด๋า ใจจริงไม่อยากช่วยมันหรอก หมั่นไส้ชนิดแรงกล้า ผมเผ้าไม่เคยคิดจะตัด แม่งมันเข้าร้านทำผมเพื่อเทสีแดงใส่หัวโดยเฉพาะ แต่ก็ทำไม่ลง กลัวไง ถ้ามันตกสระไปจริงๆแล้วคนในคณะเอาไปพูดต่อว่าหลานรหัสของเจบีเดินตกสระเพราะเห็นแก่กินจนไม่สนใจมองทาง นี่คงมีสะท้านเบ้าหน้า

 

เขาไม่ใช่คนหน้าหนา ทุกวันนี้โดนแดดเผายังไหม้เกลียมอยู่เลย ผิวของเขามันบอบบางเกินกว่าที่จะเผชิญกับความโหดร้ายเช่นนั้น เขาทนไม่ไหวหรอก มันทรมานใจ....

 


ซีเรียสมานะบอกเลย   

 


“พะ พี่เจบี สวัสดีครับ”

 

“เออ ...ว่าแต่ ผมมึงน่ะ ถ้าไม่คิดจะตัดก็มัดขึ้นเถอะ เห็นแล้วมันรำคาญลูกตา”

 


ร่างสูงที่ทนเห็นผมปิดหน้าปิดตาของแบมแบมต่อไปไม่ไหว มันถึงที่สุดแล้ว เขาไม่เคยได้เห็นหน้าท่าตามันชัดหรอก เพราะไอ้ผมเจ้าปัญหานี่แหละ บวกกับความเด๋อของมัน เขากลัวว่าสักวันมันจะต้องเจ็บตัวเพราะผมเผ้าอีเพิ้งกับความไร้สติที่มักจะสนใจแค่สิ่งๆเดียว คืออาหาร พูดง่ายๆก็เห็นแก่กินนั่นเอง นอกนั้นช่างหัวมัน งี้เหรอ จะอินดี้ไปถึงไหนถามจริง คนหล่อไม่เข้าใจอ่ะ ไม่เข้าใจเลย

 

ร่างบางทำเป็นไม่สนใจคนตรงหน้า ก่อนจะกัดไอติมในมือแล้วเดินจากไปมันทั้งอย่างนั้นแหละ เขาขี้เกียจฟังคำบ่นของลุงรหัสเขาเต็มทีละ จะบ่นอะไรนักหนา ถามว่าบ่นแล้วเคยฟังไหม ก็ไม่ แล้วจะบ่นเพื่อ 

 


มียางรัดผมป๊ะ ขอหน่อย”ร่างสูงที่พ่วงด้วยตำแหน่งพี่ว้ากปีสี่หงุดหงิดงุ่นง่านกับหลานรหัสตัวดี เจบีดูหัวเสียอย่างเก็บอาการไม่อยู่ ไม่มีสักครั้งที่มันจะเชื่อฟังเขาหรอก เขาหวังดีกับมันนะ ทำไมดื้อ น่าจับมาตีให้ก้นลายซะจริง

 


หญิงสาวรีบหยิบยางรัดผมอีกเส้นที่ข้อมือให้ร่างสูงตามคำขอด้วยความงงงวยปนตกใจคนหล่อตรงหน้า ที่อยู่ดีๆก็หัวฟัดหัวเหวี่ยงเดินเข้ามาขอหนังยางรัดผมกับเธอ แม่ง นั่นมันผัวทุกสถาบันเลยนะ ฮึก จะเป็นลม ช่วยด้วย

 


พอรับหนังยางจากหญิงสาวแล้วร่างสูงก็รีบวิ่งตามแบมแบมไปทันที ไม่นานก็เจอร่างบางฟุบหลับกับโต๊ะไม้แถวๆลานหน้าคณะ ร่างสูงเดินดุ่มๆเข้าประชิดตัวร่างบาง ดี จะได้จัดการได้ง่ายๆหน่อย


 

มือหนารวบเส้นผมสีแดงของแบมแบมขึ้นสูงก่อนจะรวบเป็นจุกเข้าด้วยกันแล้วรัดหนังยางให้เสร็จสับ ดูสิ ผมมันยาวมากจนสามารถรวบเก็บได้ทุกเส้นอ่ะ ถึงจุกจะดูยุ่งๆหน่อย และยังมีปอยผมด้านหน้าที่เขาเก็บไม่หมดอยู่นิดๆอีก แต่ไม่เป็นไร มองโดยรวมแล้วก็โอเค หมายถึงกูอ่ะโอเค มันคือคนแรกเลยที่เขาทำอะไรแบบนี้ให้ 


 

“โว้ย อะไรวะเนี่ย คนจะนอน”แบมแบมหัวฟัดหัวเหวี่ยงเงยหน้ากราดเตรียมจะมีเรื่องเต็มที่ แม่ง เขาจะข่วนให้หน้ามันให้เลือดซิบเลยคอยดู


 

อ้าว ไอ้พี่บีนี่เอง คนจะหลับจะนอนไหมล่ะ กวนไม่เลิกลา ใครๆมันก็หวงเวลานอนของตัวเองทั้งนั้น ทำไมไม่เข้าใจกันบ้าง



"จิ๊ เดี๋ยวกูก็ถีบให้หรอก"เอ่ยด้วยสติเลอะเลือน เนื่องจากพึ่งไปเฝ้าพระอินทร์มา สติติดๆดับๆ 


 

ว่าแล้วมือเรียวคว้าก็เข้าที่กระเป๋าสะพายด้านข้างก่อนจะลุกขึ้นเดินหนีร่างสูงของลุงรหัส


 

“กูพี่มึงนะ แบมแบม!!

 

“ไปไหนก็ไปๆพี่บี ผมจะไปหาที่เงียบๆนอน”ร่างบางบอกทั้งโบกมือปัดผ่าน


 

ตอนนี้เขาอ่อนล้าเหลือเกิน ต้องการหาที่สิงสถิตนอนสักพัก

 

 

แบมแบมเดินมาหยุดอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง บริเวณนั้นมันทั้งสงบและเหมาะที่จะเป็นสถานที่พักผ่อน สายลมอ่อนโชยพักเอากลิ่นอายของธรรมชาติปลิวละล่อย ถึงแม้ว่าไอแดดจะแรงแค่ไหน แต่ก็ไม่มากไปกว่าธรรมชาติที่สมบูรณ์ของที่แห่งนี้ แบมแบมยิ้มหวานพลางสูดเอากลิ่นโอโซนของธรรมชาติเข้าไปเต็มปอด อึก!? กลิ่นนี้อีกแล้ว คิ้วเรียวขมวดเกี่ยวพันกันยุ่ง ไม่ใช่ว่ากลิ่นมันเหม็นหรืออะไรนะ กลับกัน กลิ่นนี่กลับหอม หอมมาก เขาเคยได้กลิ่นแบบนี้บ่อยๆ มันเป็นกลิ่นของดอกมะลิวัลย์ แปลก แถวนี้ไม่มีต้นมะลิวัลย์หนิ และเขาก็มั่นใจด้วยว่าทั้งคณะไม่ได้ปลูกต้นไม้ชนิดนี้สักต้น

 

พลันความรู้สึกหนึ่งก็เด้งขึ้นมาในหัว ดอกไม้นี่มัน ช่างแม่งดิ.. คิดถึงแจ็คสันว่ะ ป่านนี้คงจะใกล้เรียนจบแล้ว จากเหตุการณ์เมื่อครั้งนั้นก็ผ่านมา 2 ปี เขาไม่ได้ติดต่อกับแจ็คสันหรือเพื่อนที่นั่นเลย เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะรู้สึกยังไงเมื่อได้เจอกัน เขายังจะเป็นเหมือนตอนนั้นอยู่ไหม แต่ความรู้สึกตอนนี้มันเฉยๆนะ เหมือนระยะเวลา 2 ปีมานี้ เขาไม่เคยรู้จักคนเหล่านั้น เขาไม่เคยนึกถึง แต่เมื่อกี้ กลิ่นดอกมะลิวัลย์ที่มักจะได้กลิ่นบ่อยๆ แม้สถานที่แห่งนี้ไม่มีต้นตอของมันเลย แต่เขากลับได้กลิ่น ตอนนั้นไม่ได้เอะใจอะไร เพราะมันไม่ได้แฝงกลิ่นอายแบบนี้ กลิ่นอายของความเย็นยะเยือก สะกิดใจเขา จนทำให้นึกถึงอีกครั้ง

 


คิดไปคิดมาก็หิว

 


ช่างดอกไม้ห่านั่นไปก่อนละกัน แต่ถ้าได้กลิ่นดอกไม้เย็นๆนี้โดยไม่มีต้นตออีก สาบานเลยไม่มัวคิดวิเคราะห์ที่มาที่ไปของมันเฉยๆแน่นอน วิ่งเร็วๆดิเฮ้ย อยู่ก็เชี่ยละ ผีสางมันต้องเล่นงานเขาแน่ คณะนี้ผียิ่งเฮี้ยนๆอยู่ด้วย

 


ร่างบางนั่งลงพลางส่ายหัวให้กับความคิดตัวเอง มือก็เปิดเข้าไปในกระเป๋าผ้าก่อนจะหยิบแซนวิชออกมาจัดการแกะเอาพลาสติกออกแล้วกัดเข้าปาก แบมแบมนั่งกินแซนวิชไปสักพัก เขาก็ได้กลิ่นอะไรแปลกๆ

 


“เชี่ยยยยยย”แบมแบมตารีตาเหลือกรีบลุกขึ้นจากที่นั่ง ร่างบางออกตัววิ่งไปยังจุดต้นตอของกลิ่น ระยะทางมันไม่ได้ห่างจากจุดที่เขาอยู่มากนัก

 

“โว้ย ใครมันบ้ามาจุดไฟตอนแดดร้อนๆแบบนี้วะ มึงจะเผาคณะกูให้วอดวายเลยหรือไง!!?

 


ปากอิ่มพูดบ่นด้วยพระสุระเสียงอันเกรี้ยวกราด ถ้าไอ้คนก่อเพลิงยังอยู่แถวนี้ สาบานเลยว่ามันต้องได้โดนร่างบางตบหัวทิ่มเป็นแน่

 

ขาเรียวเร่งเดินไปยังก๊อกน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากด้านข้างก่อนจะเปิดน้ำใส่ภาชนะพอประมาณหมุนปิด แบมแบมยกภาชนะใส่น้ำเดินกลับไปยังกองไฟที่กำลังลุกโชนนั่น มือเรียวยกสาดน้ำใส่เปลวเพลิงสีแดงๆอย่างไม่รีรอ

 

จากนั้นจึงใช้ไม้เขี่ยกองไฟที่ดับสนิทดูเพื่อความมั่นใจว่ามันจะไม่ประทุขึ้นมาอีก


 

“ดับกองไฟกูทำไม!?”


 

ระหว่างที่ร่างบางเขี่ยเพื่อเช็คดูกองไฟ ก็ปรากฏร่างชายหนุ่มรูปงามสูงยาวหุ่นกำยำสมชายชาตรีขึ้นพร้อมกับผักบุ้งในกำมือ ชายผู้นั้นยืนทำหน้าอึมครึมอยู่ในสวนผักปลอดสารข้างหน้าห่างกันไม่กี่ก้าว  ก่อนที่บุรุษคนนั้นจะเดินออกมาจากสวนตรงเข้ามาหาร่างบาง ในมือแกร่งนั้นกำผักบุ้งไว้แน่น

 


แบมแบมเงยหน้ามองชายหนุ่มหน้ายักษ์คนนั้นด้วยใบหน้ามึนงง

 


“พี่จินยอง สวัสดีครับ”ถึงจะงงแต่ร่างบางก็ยังมีสมอง เขาจำได้ว่าคนผู้นี้คือพี่รหัสตัวเอง


“อ้าว มึงเองเหรอ..แล้วดับกองไฟกูเพื่อ!?”

 

“ก็นึกว่าใครมันคิดเผาคณะนี่ไง ดับแม่งเลย ...ก็พี่ก่อกองไฟทำไมล่ะ ทิ้งไว้แบบนี้เนี่ยนะ!? เกิดมันลุกลามเผาตัวเองตายจะทำไง?”

 

“โหแบม แช่งกูเลยอ่อ กูพี่มึงนะเฮ้ย!?”

 

“ผมเป็นห่วงพี่ไงแล้วเป็นคนดีของสังคมด้วย อากาศยิ่งร้อน ถ้ามันลุกลามขึ้นมานี่มอดไหม้กันทั้งคณะเลยนะ”

 

“ก็ดูอยู่เรื่อยๆไหมล่ะ สวนไม่ได้อยู่ไกล...เก็บผักบุ้งแค่แปปเดียว หันมาอีกที กองไฟที่กูก่อมันก็หมดไฟมอดมิดดับสนิทแบบกู่ไม่กลับด้วยฝีมือมึงเนี่ย”    

 

“ใครจะไปรู้ เห็นไม่มีคนอยู่ ...ดับไฟตั้งแต่ต้นลมย่อมดีกว่า”

 

“เห็นหม้อในกะละมังนั่นไหม เห็นซันไลต์กับสก๊อตไบรท์ที่วางอยู่มุมข้างก๊อกน้ำไหม? มึงเห็นถึงความเตรียมพร้อมที่จะกินของกูไหม มาม่าซองสีเหลืองๆในถ้วยด้วยน่ะ มึงเห็นไหม

 

“ถามแปลก ถ้าเห็น ป่านนี้กองไฟที่พี่ก่อมันก็คงลุกโชติช่วงชัดชวาลไปแล้ว ...ใครใช้ให้อินดี้อยากทำมาม่ากินเองท่ามกลางธรรมชาติล่ะ ...นึกว่ามีคนก่อเพลิง นี่เป็นคนดีมากนะ”

 

“ย้ำจัง เออคนดี มึงเป็นคนดีมาก”

 

 

มือแกร่งคว้าเอาทัพทีที่วางอยู่ในจานมาถือไว้มั่น ก่อนจะ

 



โป๊ก!



 

“โอ๊ย พี่จิน!!”

 



จินยองที่ยังถือทัพพีค้างไว้ เตรียมเคาะหัวไอ้คนดื้ออีกที ขอสักทีเถอะ ในคณะนี้หมั่นไส้มันสุดละ อยากจับฟาดให้ก้นลายติดลอยนิ้วมือเขาจริงๆ นี่ไม่ได้หื่น หมั่นไส้มันล้วนๆ

 


ว่าแต่ วันนี้ไอ้แบมมันดูแปลกๆนะ ทำไม...

 



เดี๋ยวนะ

 



จินยองวางทัพพีในมือตัวเองลงก่อนตาคมจะมองไปที่ร่างเล็กตรงหน้าอย่างสำรวจ

 



เชี่ยแม่-ง

 



สวย

 



แบมแบมทำไมสวย

 



แก้มป่อง ปากอิ่มสีเชอรี่ ตาโต หวาน อ่า หน้ามันหวาน

 



หืม 




รัดผมขึ้น!?

 



ว่าแล้วร่างสูงก็รีบสาวเท้าเดินเข้าหาน้องรหัสร่างเล็กที่ยู่ปากขัดใจ มือแกร่งสั่นไหวจนเขานึกหวั่นใจพลางยกขึ้นแกะหนังยางออก

 


สวยเกินไป



ไม่อยากให้ใครเห็น


 

ทว่าพอปล่อยให้ผมร่างบางตกลงมาแบบเดิมแล้วร่างสูงกลับต้องขมวดคิ้วมุ่นเข้าไปอีก




จิ๊

 


 

ไม่ได้ๆ มันดูเซ็กส์ซี่เกินไป


 

จินยองถอนหายใจดังเฮือกก่อนจะรัดผมกลับให้ร่างบางเหมือนเดิม



 

“แม่ง ใครรัดผมให้มึง ปัญญาอ่อนชิบ”

 

“ด่าตัวเองทำไม เป็นคนรัดให้เองไม่ใช่?”

 


เออว่ะ

 


“ช่างคนรัดมันเถอะ มึงมีความผิดติดตัวอยู่นะ พากูไปแดกข้าวที่โรงอาหารเลย”

 

 


ว่าแล้วจินยองก็คว้าตัวน้องรหัสเข้ามาโอบไหล่ไว้



 

“ทำไมต้องโอบ เดินดีๆไม่ได้?”

 


แบมแบมไม่ได้ปัดป้องแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของจินยองออกแต่อย่างใด ร่างบางทำเพียงแค่ชายตากลมขึ้นมองสบร่างสูงที่กำลังมองอยู่เหมือนกัน ค่อยๆหรี่มองละคนจับผิด วันนี้ดูจะวอแวนัวเนียเขาเหลือเกิน ไว้ใจไม่ได้ หน้าเสือๆแบบนี้มันเจ้าเล่ห์นักล่ะ  


 

“เอามือออก ไม่ชอบ”

 

“ไม่ ก็ชอบ ...จะกอด”

 


จินยองไม่ได้แค่พูดแต่ทำเลยต่างหาก มือแกร่งโอบกอดตัวแบมแบมไว้ทั้งสองมือ พร้อมทำหน้ายียวนกวนประสาท

 


“พี่มึงจะเอากับกูจริงๆใช่ไหม!?

 

“เอาได้เหรอ?”

 

“เออ เอาตีนกูเนี่ย ปล่อยเว้ย จะกอดให้ร้อนแข่งกับอากาศประเทศไทยหรือไง ...ไม่เล่นนะ นี่จริงจัง กูร้อน”

 


แบมแบมพยายามสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดของจินยอง แต่ไอ้มือปลาหมึกนี่สิจะเหนียวให้ได้โล่? ใจพี่มึงคิดจะยืนกอดกูทั้งๆแบบนี้เนี่ยนะ

 


“ทำหน้าหงิกอีก ฮ่าๆ มึงมันตัวน่ารักเดินได้ไอ้แบม”

 


จินยองคลายอ้อมกอดออก ก่อนจะออกตัวดันร่างบางไปด้านหน้า

 


“ก็พี่ ...ฮึ่ย”

 

“กูทำไม?”

 

“กวนตีนไง... วุ๊ ทำไมชอบให้ด่านัก เป็นโรคอ่อ?”

 

“อืม...”คนเสียงทุ่มพูดตอบร่างตรงหน้ายิ้มๆ

 

“โรคแบมแบมน่ะ รู้จักไหม?”

 


คนที่อยู่ดีๆก็กลายไปเป็นชื่อโรคของคนบ้าไม่มีสติเฉยเลย เขาไม่เคยได้ยินโรคนี้มาก่อน มันมีที่ไหนล่ะไอ้โรคบัดซบ พี่มึงจะเล่นลิ้นกับกูใช่ไหม ชักจะมีน้ำโหแล้วนะ เห็นไหม โมโหจนหน้าเน่อนี่แดงไปหมดแล้วเนี่ย

 


“ไม่รู้... โรคบ้าโรคบอ ไม่เคยได้ยิน”ว่าแล้วแบมแบมก็สะบัดตัวออกจนหลุดออกจะการกักกุมของคนร่างสูง แล้วรีบสับเท้าเดินเร็วๆทันที

 

“งั้นก็รู้จักไว้นะ... เพราะโรคนี้อันตรายต่อร่างกายมาก ขนาดกูที่คิดว่าภูมิต้านทานตัวเองดี...ยังใจสั่นจนอยากแอทมิดโรงพยาบาลแล้ว”

 


จินยองก้าวพรวดทีเดียวก็ถึงตัวแบมแบม ขาสั้นๆมีเหรอจะสู้ขายาวๆได้

 


“ไม่เชื่อจับดูสิ”

 


มือแกร่งจับมือเล็กขึ้นมาสัมผัสที่หน้าอกข้างซ้ายตรงตำแหน่งของหัวใจ แต่ไม่ทันที่จะได้สัมผัสมือเล็กก็ดึงมือตัวเองออกไปซะก่อน

 


“บ้า!! ไม่เอาเว้ย!”แบมแบมพูดรัวเร็วด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะวิ่งหนีไปทันที

 


แม่ง มันวันวินาศสันตะโรอะไรของเขาวะ วันนี้ไอ้พี่มันมาแปลก คำพูดคำจานี่แม่งไม่เคยประสบพบเจอจริงๆ ตั้งแต่รู้จัดกันในฐานะมนุษย์ร่วมโลกคนนึง มันก็เป็นพี่ที่ดี เจอกันแต่ละทีเป็นต้องท่องบทสวดอิติปิโสยั้งเชิงกันไว้ก่อน กลัวมันสาดหมาในปากใส่ ปากจัด ชอบด่า แต่วันนี้กลับกลายเป็นเขาซะเองที่ด่าพี่มัน แล้วมันก็ยอมโดนด่าด้วยนะเออ

 

แบมแบมเดินขมวดคิ้วมุ่นขึ้นตึกเรียน พลางในหัวก็คิดว่า ช่างมันเถอะ อารมณ์พี่ท่านไม่เคยเสถียรมันทุกวันนั่นแหละ เกิดวันดีคืนดีพี่มันอาจขึ้นไปกินมาม่าบนต้นไม้ก็เป็นได้ เห็นม่ะ มันคือเรื่องปกติของมนุษย์ผู้มีนามว่าปาร์คจินยอง 

 

พอสรุปเรื่องผีบ้าได้ ใบหน้ามนก็พยักขึ้นลงเพื่อย้ำเตือนความเข้าใจเรื่องที่ตนเองสรุปอีกที

 


“ไอ้แบม!!

 


ร่างบางสะดุ้งเฮือก โอยยย ใจหายใจคว่ำ ใครวะ เรียกหาพ่อมึง

 


“ไอ้พี่บี...”ร่างบางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสบเข้ากับดวงตาเฉี่ยวคมของคนที่นั่งยองๆพิงกับพนังทางเดินอยู่ตรงหน้า

 


“ไงไอ้ตัวดี ไหนบอกกูซิว่ามึงจะถีบใคร?”ร่างสูงพูดเสียงเย็น

 

“อ่ะ อะไร๊! ใครพูด ไม่มี๊!


“...”คนตาดุมองร่างเล็กตรงหน้าอย่างกดดัน

 

“มองทำไม ...คนพูดมันวิ่งไปนู้นแล้ว”แบมแบมพูดพร้อมกับชี้มือบอก เพื่อบอกว่าไอ้คนพูดมันไม่ใช่เขา อยากตบปากตัวเองให้คบล้านครั้ง ก็ตอนนั้นมันหงุดหงิดนี่ คนหลับง่ายอย่างเขาพอโดนปลุกมันก็รำคาญดิ ใครๆก็หวงเวลานอนของตนเองทั้งนั้นแหละ?

 

ตอนนี้เหงื่อนี่ซึมออกมาชนิดแรงกล้า ไม่เคยคิดอย่างกระโดดตึกเท่าวันนี้มาก่อนเลยจริงๆ สนใจอยากดิ่งพสุธาลงชั้นสามกับเขาไหม


 

“เหรอ...”เจบีพูดตอบร่างบางพลางเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะยันตัวลุกเต็มความสูงแล้วก้าวเท้าลงบันไดเข้าไปหาคนด้านล่างช้าๆ

 


แบมแบมที่พอเห็นร่างสูงของปู่รหัสเดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เท้าก็ค่อยๆถอยลังทีละก้าว พอก้าวที่สามเท่านั้นแหละร่างบางเอี่ยวตัวจะวิ่งหนีไอ้คนหน้ายักษ์ตรงหน้า


 

“จะไปไหนไอ้ดื้อ... มานี่”


 

แต่กลับโดนแขนแกร่งของเจบีรวบตัวเอาไว้ซะก่อน ก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นพาดบ่าแล้วตีก้นไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นเขี้ยว


 

“ปล่อยโว้ยพี่บี!! ผมมีเรียนนะ ปล่อย!”แบมแบมพูดหน้าดำหน้าแดงทั้งดีดดิ้นให้เจบีปล่อยตัวเองลง

 


ไอ้พี่บีมันสูงดั่งเสาไฟ พอโดนพาดบ่าแม่งก็ตาลายไง แซนวิสที่พึ่งกินเข้าไปจะไหลออกมาทางปากกูแล้วเนี่ย โอยยย เวียนหัว

 


“ดิ้นมากๆ กูจับฟาดกับราวบันไดนะ”

 


คนเถื่อนนนนนน

 


ร่างบางหยุดดิ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเย็นๆพูดเชิงข่มขู่ แล้วไม่พูดเปล่านะ มือน่ะ มืออออ ควรเอาออกไปจากก้นกูได้แล้วไหม? ทำไมต้องลูบ ไม่ดิ้นนี่กูคงผีมาก นี่คนไม่ใช่เสาต้นตะเคียน ที่พอลูบแล้วจะมีเลขผุดขึ้นมา

 

แบมแบมยังมีขยับตัวนิดหน่อย เพราะไอ้พี่มันยังไม่เลิกลูบครับ แหมมม กูก็จักจี้เป็นไหม


 

“ลูบขนาดนี้ เอาไปลูบเล่นที่บ้านไหมพี่?”

 

“ได้เหรอ?”

 

“กูประชดไหมล่ะ”


 

หึๆ เสียงหัวเราะของคนร่างสูงดังแว่วออกมาให้ร่างบางได้ยิน ก่อนที่เท้าแกร่งจะเดินขึ้นบันไดไปอีกชั้นทั้งที่อุ้มแบมแบมพาดบ่าไปนั่นแหละ ท่ามกลางตาสอดรู้สอดเห็นคนคนทั่วบริเวณ ก็ท่ามันประหลาดน้อยซะที่ไหนล่ะ แถมยังเป็นเจบี ผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความผัว ความหลัว ของเถื่อนคณะเกษตร

 


จริงๆเมื่อตอนนั้นตอแหล

 


ไม่ใช่คนหน้าบาง

 


แต่หน้าหนาชนิดเสริมใยเหล็ก

 


ฉะนั้นใครที่หน้าหนาไม่เท่า ก็...

 


“อย่างเสือกให้มาก พอโดนเสือกมากๆแล้วรองเท้ามันชอบหลวม อาจมีบินสีปากคนก็เป็นได้”

 

 







TBC

#อ๊ากกกกก มือข้าพระเจ้าเผลอไปลบตอนเน้ จะบ้า แล้วเป็นไง ที่แต่งไว้ก็ไม่เหมือนเข้ามาแก้บ่อยๆ เหมือนต้องแต่งใหม่ พยายามจะให้มีความคล้ายคลึงกับตอนเดิมที่สุด ฮึก






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #318 B3erry (@B3erry) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 07:25
    พีบี พี่จินยอง ได้หมดค่าาาา
    #318
    0
  2. #298 Bub-Ble-B (@Bub-Ble-B) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:38

    กร๊าวใจมาก พี่บี พี่เสือ ขอยาดเปลี่ยนพระเอกได้มั้ยคะ 5555

    #298
    0
  3. #231 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:58
    น่ารักกกกพี่จิน พี่บีน่ารักกกกก พี่จินนี่เนียนจริงๆนะแถมหวงน้องแรงไปอี๊ก
    #231
    0
  4. #190 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 08:53
    กรี๊ดดดด ดีงามทั้งคู่ 5555
    #190
    0
  5. #166 SasiprapaSutaram (@SasiprapaSutaram) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 20:59
    Allbamเลยไรท์
    #166
    0
  6. #165 SasiprapaSutaram (@SasiprapaSutaram) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 20:55
    เอาAllbamได้ไหมถ้าจะขนาดนี้
    #165
    0
  7. #161 Weeranuch (@jk-pis) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 22:54
    แบมกะจินยอง หรือกับบีไม่เกี่ยง ได้หมด แต่ไม่ให้กะมาร์ค ยังอินกับความเฬวววมันอยู่ ไม่ให้อภัยหรอก 5555
    #161
    0
  8. #151 igot7ibambam (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:01
    อยากให้เเบมได้กับจินยองงงง
    #151
    0
  9. #134 nana-ly (@nana-ly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 21:42
    ทีมบีแบมค่าาาาาาา
    #134
    0
  10. #114 BamBam_number_1 (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:43
    โอ้ยฮาพี่จิน!
    มีความหวงน้อง 5555
    #114
    0
  11. #79 bigbangwife (@bigbangwife) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:01
    จาเปงรมมมมม เลาเลือกทีมไม่ล้ายยย จะจินแบม หรือบีแบมก็ดีงามจริมๆๆๆน๊าาา
    #79
    0
  12. #61 bbm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:09
    บีแบมเลยมั๊ยย
    #61
    0
  13. #60 amazingkim (@amazing-kimmy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:49
    โอ้ยยยยยยยย ชอบความเถื่อนเด้อ ผรัวแร้ง!
    #60
    0
  14. #59 GartHuji (@GartHuji) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:20
    โฮฮฮ~~~ มีความหลัวววว พี่เจบีนี่ก็หนา..แค่กๆ เนียนเนอะ พี่เสือเป็นโรคซะแล้ว ไม่ต้องแอดมิทนะ อยู่ใกล้ๆต้นเหตุก็หายแล้ว แง้ๆๆ ทุกคนคือดี <3
    นี่อยากรู้มาร์คจะกลับมารูปแบบไหน .__.?
    #59
    0
  15. #58 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 09:52
    งื้อ~~~#ทีมพี่เสือนะ ชอบโรคแบมแบมของพี่เสือ
    #58
    0
  16. #57 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 23:06
    ความรุกของพี่เสือรุนแรงเหลือเกินน ต้มน้ำรอค่ะ5555
    #57
    0
  17. #56 ferryscy (@fscyhzt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 21:31
    รออยู่น๊าาาไรท์
    #56
    0
  18. #54 Naornimation (@Naornimation) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 15:38
    ก่อนอื่นต้องขอโทษไรท์นเพราะอ่านเพลินมาถึงตอนนี้แล้วเพิ่งจะเม้นท์ พล็อตเรื่องสนุกมาก แบมดูมีความเข้มแข็งดี เจ็บแล้วจำ บอกเลย allbam ยาวๆ ส่วนมาร์คก็ให้เจ็บปวดไปเรื่อยๆ ล่ะกัน พร้อมกินมาม่าจ้า รีบมาต่อเร็วๆ นะไรท์
    #54
    0
  19. #50 fah*cassiopeia*- tvxq (@skyandstar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 16:56
    Allbam except mark ไปเลยค่า
    #50
    0
  20. #47 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:33
    2ปีผ่านไปแบมดูกวนขึ้นนะ ตลกด้วยเด๋อๆด๋าๆน่ารัก แหมพี่จินยองหวงน้องด้วยนะ
    #47
    0
  21. #42 GartHuji (@GartHuji) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 03:34
    เปิดตัวพี่เสือแล้วววว บังเอิญ(?)สังเกตเห็นความสวย เซ็กซีของน้องด้วย หวงแล้วด้วยง่ะ //เขิน กำผักบุ้งในมือแน่น 55555
    #42
    0
  22. #41 laynimpink (@cjpoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 20:56
    เปลี่ยนเพื่อเจอคนใหม่ดีค่ะดีคนเ-้ยๆอย่าไปนึกถึงค่ะสาปส่ง-ไปตายที่ไหนก็ไปแล้วเเต่เวรเเต่กรรมมันค่ะทำตัวสวยๆหาคนใหม่เริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่าค่ะ แบมแบมสู้ๆ
    #41
    0
  23. #40 너만이♡ (@amity-friends) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 09:52
    ทำไมหนูเปลี่ยนไปคะลู๊กกก 555555555555
    #40
    0
  24. #39 มิรา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 07:57
    ดูท่าตะสนุกไม่หยอก
    #39
    0
  25. #38 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:19
    รอพี่เสืออยู่น๊าาาา
    #38
    0