[MarkBam(Allbam)] Never Love Again---->ไม่รักอีกแล้ว

ตอนที่ 9 : CHAPTER 7 *วันวินาศสันตะโร 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61











ควายยังไงมันก็เป็นควายวันยันค่ำ ยิ่งควายแรดๆความตอแหลเลยคูณสอง จะเป็นคนเหมือนเราๆไม่ได้ ยิ่งหน้าโง่ๆด้วยแล้ว บอกเลย วิวัฒนาการช้า

 

จริงๆคือไม่รู้ว่าตัวเองบ่นอะไร แล้วเกี่ยวอะไรกับควาย ทั้งที่มันก็อยู่เฉยๆ ไม่อยากด่าว่าควายเพราะลึกๆก็สงสารควายที่ต้องมาโดนเปรียบเทียบกับคนควายๆ

 


หน้ามันมึนๆอ่ะ รู้จักไหม ...ควายโทน


 

หลังจากรับน้องขึ้นดอยเสร็จ ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีครับ ทุกคนสามัคคีกัน ...


 

“เฮ้ย! ไอ้สัด เหยียบตีนกู”


 

ผ่านไปได้ด้วยดีจริงๆ ไม่มีเหตุนองเลือด เรารักกัน...


 

“แน่จริง มึงตัวๆเปล่า”


 

และ



“มึงมาๆ มึงเข้ามาเลย แม่ง กร่างนักเหรอวะ!!


 

ไม่ยุ่งครับ เขาจะสามัคคีกันแบบตัวต่อตัว คนนอกแบบผม คงต้องเดินผ่านไป แล้วเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ เพราะถือว่าเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ เขาทั้งหลายชอบกระชับมิตรรุนแรงแบบนี้แหละ

 

ร่างบางของแบมแบม ตอนนี้ที่ขาเรียวก้าวลงมาจนถึงถนนหลัก เพื่อหาทางกลับมอ. คือ กว่าทุกอย่างจะเสร็จ มันก็กินเวลาไปมาก ของที่คณะยังไม่ได้เก็บเลย ว่าจะกลับไปช่วยเพื่อนเก็บกวาดหน่อย แต่อีกใจ ก็น่าจะโดดได้ ของพวกนั้นที่ทำรกไว้ ก็มีคนรับช่วงต่อ คงไม่อะไรมาก ขอเดินชิวๆกลับบ้านได้ไหม... ถึงจะไกล แต่มันคงไม่เกินความสามารถของเขา


 

อยากเดิน ก็จะเดิน ใครจะทำไม...

 

 

ปรี้น  ปรี้นๆ ๆๆ

 

 

ใคร

 


บีบแตรหาพ่อมึง...

 

 

อ้าว แลมโบคันงาม จะเทียบรถจอดดีๆก็ไม่ มึงจะพุ่งหลาวแรงๆแล้วดริฟรถหาของ้าวอะไร



"แบม ขึ้นรถ!!"


 

ว่าแล้วก็... ฟิวววววว กูจะยังเดินชิวๆไม่ได้


 

ตึก ตึก ตึก


 

เสียงเท้าเรียวออกตัววิ่ง วิ่งหนี ต่อให้หนีไม่พ้น เขาก็จะหนี

 

ทันทีที่ด่าไอ้แลมโบไปเมื่อกี้บวกกับเสียงเรียกแบมของคนที่ลดกระจกลงมาเพื่อเรียกร่างบาง


 

จำได้

 


เสียงนี้

 


มันคือไอ้คนหมาไม่แดก และมันก็คือไอ้ควายเผือก ร่างบางสับขาวิ่งหน้าตั้ง ถึงสองขาจะเร็วไม่เท่าสี่ล้อของแลมโบกินีก็เถอะ ขอให้หนีไว้ก่อน เวลานี้ไม่อยากเห็นหน้าคนตอแหลเท่าไหร่ ความสะอิดสะเอียดกระแทกดันอกแรงแบบนี้ คงได้หน้ามืดแน่ ถ้าเจอหน้ากัน

 

 

บรื้นๆ บรื้นๆ ๆๆ

 

 

แม่ง มันเร่งเครื่องขู่เว้ย แล้วคิดว่าเขาจะยอม?

 


หึ

 


ต่อให้ต้องวิ่งไปถึงชาติหน้าเขาก็ไม่ยอมหยุดหรอกนะ

 

 

โครม!!

 

 

ตุบ! ปึง!!!

 

 

ซีบีอาร์คันโก้ กับ ดูคาติสีแดงเพลิง ชนโครมเข้าท้ายแลมโบกินีสีดำแบบตั้งใจ แถมยังมีถอยหลัง แล้วบิดชนซ้ำๆแบบหาเรื่องสุด พร้อมกับหวดไม้เบสบอลในมือฟาดกระจกรถด้านหลังไปเต็มแรง

 


โห

 


พวกมึงจะตีกันที่ตีนดอย? เนี่ยนะ

 


แล้วคนที่หวดไม้เบสบอลไม่ใช่ใครคนอื่นคนไกล มันคือไอ้พี่จินยอง แล้วยังไม่นับพวกที่ตามมาข้างหลังอีก นี่พี่มึงจะรุมเขา?

 


“มึงออกมา!!!!

 


พี่จินยองมันจอดรถไว้ แล้วพุ่งฟาดไม้เบสบอลเข้ากับกระจกด้านคนขับ

 

 

ตุบ! พลั๊วะ!!

 

 

โหดสัด


 

พี่มึงไปกินรังแตนที่ไหนมาาาา

 

 

“เฮ้ยๆ พี่จินยอง ใจเย๊นนนนนน”

 


ร่างบางของแบมแบมรีบวิ่งเข้าไปห้ามพี่รหัส จินยองที่ตั้งใจจะกระโดนขึ้นไปบนกระโปรงรถเพื่อหาเรื่องเต็มที่ แต่ต้องชะงักเท้าไว้ เพราะคนร่างบาง

 


“ครับ”

 


แบมแบมถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะจินยองหยุดและตอบรับตน ส่วนเสียงดังโครมๆด้านหลังก็ปล่อยมันไปก่อน รู้ทั้งรู้นะว่าเป็นฝีมือพี่บีน่ะ อะไรจะแค้นกันรุนแรงเบอร์นั้น

 


“พี่... น้องขอ อย่ามีเรื่องกันเลย”



...


 

“... ขับรถกูกลับนะ แล้วเดี๋ยวกูกับเฮียไปหาที่บ้าน”

 


ร่างสูงพูดเสียงนุ่มพร้อมขยับมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนเพราะออกกำลังกายลูบหัวร่างบางอย่างอ่อนโยน

 


“ทำตามที่พี่บอก นะครับ”

 


พี่จินยองโหมดจริงจังนี่คือแบบ อยากร้องเหี้-ยดังๆ แม่ง กูไม่ชิน

 


“อย่าเจ็บนะ”

 


แบมแบมพูดทิ้งท้าย ก่อนจะมองเข้าไปทางคนที่อยู่ในรถ ทั้งๆที่กระจกรถติดฟิล์มดำ แต่ก็พยายามส่งสายตาเข้าไปมอง ว่าอย่าเล่นพี่กูแรงนะ คนอย่างมาร์ค เขารู้นิสัยมันดี ถ้ายังเฉยแบบนี้ มันคงคิดทำอะไรแผลงๆอยู่แน่

 

แบมแบมผละตัวออกจากคนร่างสูงตรงหน้า ก่อนจะเดินไปด้านหลังเพื่อไปหาเจบี อารมณ์เฮียแกยังครุกกรุ่น คงห้ามยาก เสียงแตกของกระจกยังดังเป็นระยะๆอยู่เลย แต่ยังไม่ทันที่จะผ่านตรงประตูรถด้านข้างก็ถูกเปิดออก พร้อมกับแรงกระชากร่างบางแรงๆก่อนจะออกตัวรถแบบเฉียดฉิวตัวพี่จินยองไป

 


“มาร์ค มันตามว่ะ”

 

“ยูคยอมกำลังมา มันคงดักพวกนั้นได้ทัน”

 


แบมแบมที่นั่งอยู่บนตักของแจ็สสันพยายามดิ้นสุดชีวิต ทั้งเป็นห่วงรุ่นพี่ทั้งสองที่กำลังตามมา

 

 

ตุบ!! ผลั๊วะ!!

 

 

เสียงฟาดของไม้เบสบอลเข้ากับกระจกรถด้านข้างดังสะนั่น ดูก็รู้ว่ารุ่นพี่ทั้งสองโมโหจนสติหลุดไปแล้ว ทั้งกลุ่มคนคณะเดียวกันที่ตามมาล้อมรถไว้อีก

 


สัด


 

เหมือนพวกมันเล่นเกมชิงตัวอ่ะ  ตลกเหรอ...

 

มาร์คมันเหยียบคันเร่งให้รถพุ่งตัวแรงๆ ก่อนจะดริฟรถกลับ ทันใดนั้นก็มีพวกใส่ช็อปที่นั่งซ้อนมอเตอร์ไซต์กันมาล้อมพวกพี่บีกับพี่จินยองไว้ ไม่ให้ตามรถของมาร์คได้

 


“หึ”

 


สัด


 

มันร้ายกาจ


 

“แจ็ค ปล่อยเรานะ”

 


แบมแบมหันหน้าไปหาเพื่อนด้านหลัง เขาทั้งสับสนและมึนงงไปหมด ทำไม แจ็คสันถึงเลือกที่จะอยู่ข้างมาร์ค แทนที่จะเป็นเขา

 


“ไม่ทำไรหรอก เดี๋ยวไปส่งบ้าน”

 


ทำไมถึงเปลี่ยนไป

 


ร่างบางพยักหน้ารับ ทั้งที่ในหัวตอนนี้เต็มไปด้วยคำถาม จะให้บอกอย่างไร ว่าตลอดสองปีที่ผ่านมา ทั้งเขาและแจ็คสันไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่ใช่ว่าเขาไม่พยายาม แต่เขาติดต่อเพื่อนคนนี้ไม่ได้จริงๆ


 

“ทำไมถึงทำกับกูแบบนี้  รู้ไหมว่าคิดถึงใจจะขาด”


 

ร่างสูงที่เป็นเบาะลองให้ร่างบางนั่งฟุบหน้าเข้ากับแผ่นหลังบางพร้อมกับอ้อมแขนหนาที่กระชับกอดแน่นด้วยความคิดถึง



++++++++++++++++ 50%+++++++++++++++



บนถนนเรียบที่ตอนนี้มีเพียงแลมโบกินีสีดำโลดแล่น ซึ่งจุดหมายปลายทางก็สุดแล้วแต่ใจคนขับ น้ำมันหมดที่ไหนก็ลงที่นั่นแหละ แจ็คสันบอกจะไปส่ง แต่อีกคนน่ะ มันจะไปส่งหรือเปล่า ก็อีกเรื่อง

 


“น้ำใครอ่ะ กินนะ”

 

“อืม”

 


แจ็คสันขานรับอนุญาตให้ร่างบางดื่มน้ำในขวดได้ ...แต่ปกติ ไอ้มาร์คมันไม่ทิ้งน้ำไว้ในรถนี่

 


“แบมเดี๋ยว...”

 


อึก อึก ...

 


ร่างบางที่กระหายน้ำมาตั้งแต่บนดอย ด้วยความอยากชิว ทั้งวิวสวยๆ ความรู้สึกบ้าๆบอๆของตัวเองที่ไม่สำเนียกคิดถึงร่างกายว่าจะไหวไหม ก็พึ่งจะนึกขึ้นได้ ถ้าขืนไม่เกิดเหตุการณ์ฆ่าฟันกันขึ้นเขาคงจะเดินต่อไป แล้วคงไปเป็นลมสักที่

 


รู้สึกระเหี่ยใจจัง

 


แบมแบมกินน้ำในขวดจนหมด ร่างกายเขาคงต้องการน้ำมากไปหน่อย

 


อ่า ชื่นใจ



พอน้ำหมด ค่อยหันหน้ากลับไปถามแจ็คสัน พร้อมส่งสายตาถามว่าเรียกเขาทำไม แต่ร่างสูงทำเพียงแค่ขมวดคิ้วใส่ซะอย่างนั้น

 


อะไร


...

..

.

 

แปลกๆ ทำไมร้อนจัง

 


“ร้อนอ่ะ อึก”

 


หืม

 


“เร่งแอร์ได้ไหม ทำไม รู้สึกแปลกๆ”

 

“รู้สึกยังไง”

 


มาร์คที่ขับรถอยู่ขมวดคิ้วมุ่นถามร่างบาง ที่ตัวสั่นงก ทั้งมืออีกข้างถูกยกปลดกระดุมเสื้อฟิวส์คณะไปด้วย

 


“ม่ะ ไม่ รู้”

 


ชิบหาย

 


มาร์คสบถขึ้นในใจ เมื่อหันไปเห็นขวดน้ำที่แบมแบมดื่มไปเมื่อกี้  ตาคมสบเข้ากับแจ็คสันที่มองอย่างคิดไม่ตกอยู่ก่อนหน้าแล้ว



“มึงปล่อยให้มันแดกได้ไง!?”

 

“กูจะรู้ไหม แล้วน้ำใคร?”

 

“น้ำไอ้ยูค มันลืมไว้”

 


สัด

 


แล้วผู้ชายกลัดมันทั้งสองเริ่มวิตก ไอ้ยูค ไอ้เหี้-ย

 

แบมแบมที่เริ่มดิ้นเร้า ตอนนี้สติสตังมลายหายสิ้น สิ่งที่รับรู้ได้มีเพียงความอยาก อยากได้ ใครก็ได้ตอนนี้ ไม่ไหวแล้ว

 


“ทดสอบความอดทนกูเหลือเกิน”

 


พูดยังไม่ถึงวิ แบมแบมก็ขยับตัวหันหน้าเข้าคร่อมร่างของแจ็คสันไว้ มือเรียวกระชากเสื้อตัวเองไปด้วยเพราะความไม่ทันใจ

 


“ใจเย็นนะแบม นะ”

 


แจ็คสันหลับตากัดฟันกรอด ร่างสูงข่มอารมณ์จนใบหน้าขึ้นสันกรามครามคม มาร์คเองที่คอยมองแบมแบมเป็นระยะถึงกลับกลืนน้ำลายหนืดลงคอ

 


“มึงเหยียบให้มิด ไม่ไหว กูจะตายแล้ว”

 


มือแกร่งจับสะโพกกลมกึงไว้ไม่ให้ขยับ มืออีกข้างก็ปรับเบาะนั่งให้เอนไปด้านหลังจนสุด เพื่อง่ายต่อการหลบเลี่ยง ก่อนจะยื่นมืออีกข้างจับล็อคแขนทั้งสองของแบมแบมไว้ด้วยมือเดียว ตอนนี้เหมือนแบมแบมเป็นของร้อน และเขาก็คงร้อนไม่ต่างกัน

 


มาร์คหยิบเชือกในล็อคเกอร์รถออกมา พร้อมกับโยนไปให้เพื่อน

 


“มัดไว้ ปล่อยให้ดิ้นแบบนั้น กูคงได้พาแหกสักโค้ง”

 


มาร์คพูดพร้อมเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองไปด้วย ก่อนจะตั้งสติแล้วหันไปสนใจเส้นทางต่อ

 


“เออ ให้เร็ว”

 



 

**คอนโด

 

แจ็คสันอุ้มแบมแบมทั้งที่มีเชือกมัดมือมัดขาเดินเข้าลิฟท์โดยมีมาร์คคอยกดลิฟท์ให้ ส่วนแบมแบมที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่งสายตาหยาดเยิ้มมองมาร์คอย่างยั่วยวน  ซึ่ง ปกติ มันคงไม่เป็นอย่างนั้น

 

เวลานี้ ร่างบางทั้งไร้เรี่ยวแรง จะส่งเสียงยังยาก เหมือนมีอะไรจุกอยู่เต็มอก มันทั้งแน่น ทั้งอยากระเบิดออกมาให้มันรู้แล้วรู้รอด

 


จะต้องทำยังไง

 


พอถึงห้อง ไม่รอช้า ร่างสูงทั้งสองที่อีกคนอุ้มร่างของแบมแบมอยู่ในอ้อมอก รีบพุ่งเข้าห้อง

 


มาร์ครีบปีกตัววิ่งเข้าห้องตัวเองทันที

 


จะทำให้แบมแบมหายเป็นแบบนี้ได้คงมีแค่ทางเดียว คือ ทำให้หลับ

 


ไม่นานร่างสูงก็วิ่งออกมา

 


แจ็คสันวางร่างบางไว้บนโซฟาในห้องนั่งเล่น แต่ยังไม่ได้แกะเชือกออกให้ ที่ทำแบบนั้น ร่างสูงต้องการป้องกันไว้ก่อน กลัวใจตัวเองเหลือเกิน

 


“มันจะไม่อันตราย?”

 

“ไม่”

 

“มึงจับตัวแบมไว้ อย่าให้ดิ้น”

 

“มาร์คมึง.. มึงโอเค”

 

“อืม กูไม่เป็นไร”

 


มาร์คว่าพร้อมกับคว้าน้ำติดมือมาด้วย ก่อนจะโยนเม็ดยาเข้าปาก ตามด้วยกรอกน้ำตาม มือทั้งสองจับหน้าแบมแบมให้เชยขึ้นเพื่อเงยหน้ารับยาได้ถนัด ก่อนปากหยักจะประกบปากอิ่มสีเชอรี่เพื่อส่งยาที่อยู่ในปากให้ร่างบาง มาร์คประกบปากอิ่มอยู่สักพัก จนมั่นใจว่าแบมแบมกลืนยาลงไปแล้วจึงผละออกมา



ร่างสูงซวนเซ ทรงตัวไม่ได้ แล้ว...

 

 

พรึ่บ!!


 

มาร์คเป็นลมล้มพลับลงไปกับพื้น

 


 “เฮ้อ กูว่าแล้วไง”

 


แจ็คสันส่ายหน้าอย่างเอือมละอา ก่อนจะอุ้มร่างปรือปรอยเข้าไปนอนในห้องตนดีๆ พอถึงเตียงแล้วร่างสูงก็จัดการแกะเชือกที่มัดร่างบางออกจนหมด แล้วดึงผ้าห่ม ห่มให้ร่างบางพร้อมกับกดเปิดแอร์ ตั้งอุณหภูมิพอเหมาะ ไม่ร้อนไม่หนาวมาก ก่อนจะผละตัวออกมาดูเพื่อนอีกคน

 

พอเดินมายังไม่พ้นประตูห้องก็เห็นมันขยับตัว สะบัดหัว ย้ายร่างควายๆขึ้นไปนั่งบนโซฟา

 


“แบมละ”

 

“หลับไปแล้ว แล้วมึง ...เป็นไงบ้าง จะแอทมิดไหม”

 

“ไม่ กู ปกติ”

 


แจ็คสันมองเพื่อนตัวเองยิ้มๆ กลัวสัมผัส ตอนนั้น ที่หน้าเซเว่นก็ยังใจกล้าไปกอดแบมมัน แล้วตอนนี้อีก คำว่าค่อยๆเข้าหาอ่ะ มึงรู้จักไหม

 


เขารู้นิสัยแบม แต่ไอ้คนดื้อดึงอ่ะมันมาร์ค ต้วน

 


ตอนนั้น จำได้ว่าบอกมันไปด้วยความฉุนเฉียว ...มึงตาย แบมมันคงไม่เผาผี

 


อืม

 


แล้วมันจะฆ่าตัวตาย ทำเขาปวดหัวอยู่เกือบสองเดือน ทั้งจะโดดหน้าต่างดิ่งลงชั้น12ตั้งแต่วันแรกที่โรงพยาบาล ขับรถพุ่งหลาวลงสะพาน แต่มันกระดูกแข็งไง แม่ง ดามแค่แขนกับขาหนึ่งข้าง เดือดร้อนพ่อแม่มัน จนท่านจับบวช  ซึ้งรสพระธรรม บวชไป 5 พรรษาเต็ม ขอขมาพ่อแม่และมาขอขมาแม่ไอ้แบมถึงบ้าน แต่แบมมันไม่รู้นะ อันนี้โคตรความลับ จนสึกออกมา ในที่สุดมันก็คิดได้...

 

เรียนช้าไปหนึ่งปี แต่พ่อมันทำการดรอปไว้ให้ จากนั้นมันก็ขอพ่อมันมาเข้าเรียนที่นี่ ที่เชียงใหม่ ด้วยอำนาจของเงิน ยัดเข้าปีสองมันทั้งผมแล้วก็ไอ้มาร์ค กิจกรรม การเรียน ก็เด่น เลยไม่มีปัญหาอะไรมาก

 

 


[MARK PART]


ผมใช้วิธีอื่นนอกจากวิธีนี้ไม่ได้จริงๆ แบมแบมไร้สติเกินไป กินน้ำของยูคยอมจนหมดขวด ผมรู้ดี ยาในน้ำนั่นแรงแค่ไหน สิ่งที่กลัว และไม่อยากให้เกิดขึ้นจนต้องทำอะไรเร่งรีบแบบนั้น เพราะผมกลัวแบมแบมช็อค

 


จนต้องทำให้หลับ

 


ทำไมไม่ฉวยโอกาส ก็ เคยนะ แต่ก็หนักเอาการเหมือนกัน

 


ผมแตะต้องตัวแบมแบมมากกว่านี้ไม่ได้ ใจมันยังทำ... อืม ผม ....ไม่กล้า

 


ไม่ กล้า แตะ ต้อง

 


แบมมันเป็นแบบไหน ผมก็เป็นแบบนั้นแหละ

 


แต่เป็นเพราะความรู้สึกผิด ผมสัมผัสแบมแบมนานไม่ได้ ไม่งั้นมีวูบ หนักหน่อย ก็เป็นลมแบบเมื่อกี้

 

 

 

     

 

 

 

 

 




TBC


*อ่ะ ค่อยๆเฉลยไปทีละนิด ฮ่าๆ โปรดอย่าเกลียดพี่มาร์คมันมาก เราจะพยายามทำให้สาสมที่สุดนะทุกคนนะ ออลแบมนะ ทุกคนจะเท่าเทียม ใครหื่น ใครอ่อนโยน ใครป๊อดก็ว่ากันไป ฮ่าๆ 


           ใจบางมากๆ ถึงมากที่สุด เลือกใครไม่ได้เลย สุดท้ายคงต้อง (all bam) คือทุกคนโอเคไหม เหลือคนสุดท้ายที่ยังไม่ตกบ่วงแบมตอนนี้คือยูคยอม ฮ่าๆ เดี๋ยวเขาก็ตามกันไปเองแหละ เพราะเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน จะยังไม่สปอยอะไร ให้เดาไปก่อนนะจ๊ะ ส่วนมาร์ค ทำไรกับแบมไว้ ก็ทนมาได้สักระยะนึงละ และเวลากว่าสองปีที่โดนไป... นะ แล้วจะยังไม่พูดว่าโดนไร และคนอย่างมาร์คมีเหรอจะปล่อยแบมไปทั้งๆที่ไม่ทำอะไร แต่ นางก็มีวิธีเข้าหาของนางแหละ แม่ยกมาร์คแบมอย่าพึ่งนอย ซึ่งแน่นอน หลายคนสาปส่ง ฮ่าๆ ๆๆ เราเฉลยเลยแล้วกัน มาร์คเป็นตัวเอก ฮ่าๆ ที่บอกๆไปอ่ะ หลอกทั้งนั้น แต่ก็ยากที่จะลงเอย แต่ ออลแบมอ่ะจริงแน่ แต่คนที่ได้ใจแบมง่ายสุด ทุกคนคิดว่าเป็นใคร แบมยอมสุดนะคนนี้ ฮ่าๆ ก็ปูมาสักระยะแล้ว น่ะนะ ส่วนใครที่เป็นแม่ยกบีจิน เราขอโทษด้วย คงต้องรอติดตามใน SF งูงู ปลาปลา นะ นั่นอ่ะ แยกเป็นคู่ๆเลย ส่วนเรื่องนี้ ออลแบมจร้า แบมคือควีน และทุกคนต้องตกบ่วงแบม และมีนางมารเป็นแม่แบม ไม่ใช่ละ ฮ่าๆ ๆๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

323 ความคิดเห็น

  1. #193 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 10:46
    โห ลักพาตัวววว ><
    #193
    0
  2. #167 SasiprapaSutaram (@SasiprapaSutaram) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 21:18
    Allbam
    #167
    0
  3. #162 Venus_VPinn (@Venus_VPinn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 11:46
    ชอบall bam มากกกมาแต่งต่อเร็วๆนะคะ
    #162
    0
  4. #159 bigbangwife (@bigbangwife) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 22:34
    ออลแบมได้ ~ คิคิคิ
    #159
    0
  5. #158 Pisit062341 (@Pisit062341) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:40
    Allbam ก็โอเคนะ เพราะชอบเรื่องนี้มาก ยังไงก็ได้ ~
    #158
    0
  6. #157 GOT7_MARKBAM (@GOT7_MARKBAM) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:25
    รัก all bamm ชอบบบบบ
    #157
    0
  7. #156 VioletRockZtar (@Deathlolipop) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 20:40
    จินยองหล่อมาก ใจเต้นตึกตักเลย อมก
    #156
    0
  8. #155 mybxx (@ming_alioun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 18:56
    เราชอบ allbam มากกก อยากให้ไรท์แต่งเยอะๆเลย
    #155
    0
  9. #154 jaruwanpantakun (@jaruwanpantakun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:18
    เราโอเคนะกับออลแบม แต่เรารักพี่บีมากกว่าอ่ะเราจะอยู่ทีมพี่บีนะ
    #154
    0
  10. #153 igot7ibambam (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:17
    ดีลลลลล เเต่ไม่ให้all กับมาร์คนะ! เกลียดมันนนน
    #153
    0
  11. #112 ลูกนกหัดติ่ง (@f-fangsutinee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 01:26
    เป็นอีกคนที่เคยรักใครคนหนึ่ง รีกมาก มากจนลืมไปว่าควรรักตัวเอง พอได้เลิกแบบจริงๆจังๆมองรัวเองมองย้อนดูอดีต มันทำให้เห็นอะไรหลายๆอย่าง แบะไม่คิดจะกลับไปให้ภัยหรือให้โอกาสคนรนนั้นอีกแล้ว โอกาสให้มากไปก็ไม่ดี :)
    #112
    0
  12. #111 รอคอยด้วยความหวัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:48
    พอเลิกได้แล้วจะรู้เลยว่า โลกนี้กว้างใหญ่ยิ่งนัก

    กุไปงมโข่งกับคนๆเดียวอยู่ได้ยังไงตั้งนาน รู้สึกโง่

    แต่ตอนนี้ฉลาดแล้วเว้ย 55555

    ของเรานี่ 5 ปี เลิกแล้วมีคนใหม่ได้อย่างสบายใจ
    #111
    0
  13. #110 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:07
    เราเข้าใจไรท์เลย มันก้อแล้วแต่คนด้วยล่ะมั้ง แต่เราคือถ้าไม่ไหวก้อทิ้งเลยจะได้ไม่ต้องทนเหนื่อย
    #110
    0