ตอนที่ 4 : บทที่สาม ♡ เห็นหน้าแฟนจ๋าแล้วอยากยิ้ม ( ๑๐๐ เปอร์เซ็น )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    4 ม.ค. 61

บทที่สาม เห็นหน้าแฟนจ๋าแล้วอยากยิ้ม


ไลควานลิน ; อยากยิ้มกับแฟนจ๋าตลอดเลย

*ขออนุญาตแก้ชื่อพี่จงฮยอน เป็น พี่เจ นะคะ

-

 

“ผมบอกว่าให้เอาป้ายห้อยคอไว้ตลอดเวลาไม่ใช่รึไง แล้วทำไมวันนี้ไม่มีมา?”

 

“ก็ถอดวางไว้หน้าบ้านแล้วแมวมันคา-“

 

“แล้วผมบอกตอนไหนว่าให้ถอดป้ายออก?”

 

 

“ถามให้ตอบไม่ได้ให้เงียบ!

 

อื้อหื้อ พี่แบคโหมดนี้โคตรน่ากลัว นี่ขนาดยืนหลบมุมแอบมองอยู่ห่างๆ เสียงว๊ากของพี่แกยังดังมาถึงนี่ น้องปีหนึ่งนี่ก้มหน้ารับชะตากรรมไม่มีใครกล้าสบตากับพี่แกกันซักคน หน้าก็โหดอยู่แล้วพอแปลงร่างกลายมาเป็นหมียักษ์ว๊ากแบบนี้ยิ่งโหดสึดเข้าไปกันใหญ่

 

ไม่น่าเชื่อว่าพี่หมีมันจะทำได้อ่ะ เห็นบ้าๆ บอๆ มุ้งมิ้งนั่งดูคิตตี้ไปวันๆ มาเจอแบบนี้ทีนี่กลัวแล้วเด้อ~

 

“กร๊าวใจหนูมากค่ะ...พี่แบคว๊ากทีนี่กร๊าวใจมาก โอโห น้ำตาจะไหล”

 

เออใครจะกลัวพี่แบคก็กลัวไป แต่เพื่อนสนิทชะนีน้อยหอยสังข์คนที่หนึ่งนามว่าปังหอมคนนี้ไม่กลัว –ปังยืนแอบอยู่หลังฉันพร้อมกับหน้าตาเหมือนจะร้องไห้ไม่พอยังจะเอาแขนฉันไปจิกไปบีบอีก มันจะอะไรขนาดนั้นวะก็แค่พี่แบคว๊ากเนี่ย

 

แต่เออลืมไป ปังหอมมันชอบพี่แบคนี่หว่า

 

“วิ่งรอบสนามยี่สิบครั้ง ถ้ามีคนหยุดพักก็เริ่มใหม่ให้หมด”

 

“...”

 

“ไปสิครับ ยืนรอพ่อคุณเป่านกหวีดเหรอ!?!

 

“พวกแกดู๊ววววว! ดูพี่เขาว๊ากดิ หน้าโหดๆ เสียงเข้มๆ นี่โคตรสเปคอ่ะ กร๊าวใจมาก บ้าเอ๊ย ใจหนู ฮื่อออออออออออออ!

 

ปังหอมเขย่าตัวฉันด้วยอาการเขินรุนแรง หน้านี่แดงขึ้นสีหมดแล้ว จะเขินพี่แบคว๊ากอ่ะไม่ว่าแต่มึงจะมาเขย่าตัวกูแบบไม่ได้ไอ้ปัง นี่คนสวยนะไม่ใช่นมกล่องที่ต้องเขย่าๆ แล้วค่อยดื่ม อิเพื่อนบ้านี่ เดี๋ยวก็อ้วกใส่หัวให้ซะหรอก

 

“ปังแกใจเย็นๆ นะ ฟางจะตายแล้ว”

 

ขอบคุณที่เพื่อนสนิทชะนีอีกคนหนึ่งมาเรียกห้ามสติอิปังไว้ได้ทันก่อนฉันจะหมุนหัวเซไปซบอกพี่มีนที่ยืนอยู่ข้างๆ ซะก่อน – ยัยเพื่อนสาวคนนี้มีนามว่าเตียร์ แปลว่าอะไรไม่รู้ไม่เคยถาม, เตียร์เป็นผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวาน ลุคกุลสตรีไทยอยู่บ้านนั่งร้อยมาลัยทำขนมและสวยแบบสาวไทยใจงาม แต่ยังไงซะมันก็สวยสู้นางฟ้าอย่างฉันไม่ได้อยู่ดี

 

ปังหอมปล่อยมือออกจากตัวฉันแล้วยิ้มแหยๆ เป็นเชิงขอโทษก่อนจะหันกลับไปยืนเกาะแขนฉันส่องพี่แบคว๊ากด้วยสีหน้าขวยเขินหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเขินอะไรนักหนาวะแค่พี่มันว๊ากเนี่ย

 

พอพี่แบคไปว๊ากให้น้องๆ กลัวกันขี้หดตดหายเสร็จเรียบร้อยพี่แกก็กลับเข้ามาเปลี่ยนกะให้พวกพี่สันฯ ซึ่งเป็นรุ่นพี่ปีสองไปทำหน้าที่ต่อแทน – พี่หมีมันเดินเข้ามาใต้อาคารที่ไม่มีใครอยู่นอกจากพวกฉันสามคนแล้วก็พี่มีนกับพี่เจพลางกระแอมกระไอปวดคอแน่นอนว๊ากเสียงดังไปขนาดนั้น

 

“น้ำค่ะพี่แบค”

 

“ขอบคุณนะครับน้องปัง”

 

อิปังที่เมื่อกี๊ยืนเขินอยู่ข้างฉันพุ่งวาร์ปออกไปเอาน้ำเย็นขวดในมือไปให้พี่แบคด้วยความรวดเร็วก่อนที่มันจะเดินกลับมาหาฉันด้วยรอยยิ้มกว้างสุดๆ ปากแทบจะฉีกไปถึงหูเมื่อพี่แบคยิ้มให้มันเมื่อกี๊

 

“รอยยิ้มพี่แบคแม่งโคตรน่ารัก อยากจะพาไปรักที่บ้านเลยอ่ะ...”

 

ทั้งฉัน เตียร์ และพี่มีนที่ยืนอยู่ข้างๆ หลุดขำพรืดออกมาเพราะประโยคของอิปัง มันทำหน้าเคลิ้มใส่พี่แบคที่กำลังยืนคุยกับพี่เจอยู่โดยไม่รู้ตัวเลยว่าหน้ามันบ่งบอกถึงความกามในตัวออกมาได้ชัดเจนมากคือพวกเราสนิทจนรู้ความลับกันหมด พี่มีนกับพี่เจก็รู้ว่าปังมันชอบพี่แบค แต่ก็ไม่มีใครบอกรอให้พี่หมีมันรู้เอง

 

ติ๊ง!

 

ฉันหยิบมือถือที่มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในกระเป๋าออกมากดปลดล็อกหน้าจอและกดเข้าไปในแอพพลิเคชั่นแชทยอดนิยม – ควานลินเป็นคนส่งข้อความมาแหละ

 

ควานลินรักแฟนจ๋า :

แฟนจ๋าเลิกเรียนยังอ่ะ

ถ้าเลิกแล้วมารอเค้าที่คณะแปปนึงได้ป่ะ

วันนี้เค้ายังทำงานไม่เสร็จเลย

 

“เฮ้ย อะไรอ่ะ ทำไมเรียกแฟนจ๋งแฟนจ๋าด้วยเนี่ย”

 

พี่มีนที่ยืนอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมาเป็นเชิงแซวแล้วใช้ไหล่ตัวเองกระแซะๆ เข้าไปไหล่ของฉัน – ฉันพิมพ์ข้อความตอบกลับควานลินไปก่อนจะหันไปมองหน้าพี่รหัสพ่วงตำแหน่งพ่อคนที่สองพร้อมกับยิ้มอ่อน

 

“ก็หนูกับควานลินเป็นแฟนกันแล้วไง”

 

“ห๊ะ? เป็นแฟนกันตอนไหนอ่ะ ทำไมปะป๋าไม่เห็นรู้เรื่องเลย?”

 

พี่มีนทำหน้าสงสัยและนั่นเรียกความสนใจจากปังหอม เตียร์ พี่แบค และพี่เจให้มาสนใจพวกเราได้ – พี่มีนขมวดคิ้วมุ่น ท่าทางโคตรน่ารักจนอยากฟัดซักที เฮ้อ แต่ลืมไป ไม่น่าบอกพี่มีนเลยว่าเป็นแฟนกับไอ้ตี๋ งั้นงี้ก็เต๊าะพี่มีนได้ยากแล้วอ่ะดิ เส้า TT

 

“เป็นเมื่อวาน...จริงๆ หนูกับมันเป็นแฟนกันเพราะคำสัญญาตอนมอสี่ต่างหาก ที่ว่าอีกห้าปีต่อมาถ้ายังไม่มีแฟนก็ให้มาคบกัน”

 

“โห งั้นงี้น้องฟางของปะป๋าก็ไม่โสดแล้วอ่ะดิ หนุ่มๆ เสียใจแย่เลย”

 

ฮื่อ ทำไมต้องทำตัวน่ารักด้วยอ่ะ มาน้องฟงน้องฟางของปะป๋าได้ยังไง ถ้าหนูเกิดอาการปากลั่นไปจุ๊บพี่มีนขึ้นมาจะทำไงอ่ะ...

 

“อย่าแรด”

 

...แต่อยู่ดีๆ ประโยคนี้ของหลินมันก็แว้บเข้ามาในหัวเฉ๊ยเลยแฮะ

 

ไม่แรดแล้วกะดั้ย ;-;

 

“เออแล้วนี่แกกลับยังไงอ่ะ”

 

ฉันหันไปถามปังหอมที่ยืนเกาะแกะกันอยู่ข้างๆ กับยัยเตียร์นี่สบายใจหายห่วงเพราะหล่อนเป็นคุณหนูน้องเล็กของบ้านตระกูลดีมีฐานะเพราะงั้นมีราชรถมารับทุกวันอยู่แล้ว แต่บ้านของยัยปังหอมน่ะอยู่ไกลจากมอค่อนข้างมากก็ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มาอยู่หอซะให้สิ้นเรื่องจะได้ไม่เสียเวลาในการเดินทาง แต่อิปังหอมนางตอบฉันว่า อยู่บ้านไกลๆ ดีจะตาย จะได้ให้ผู้ชายมาส่งทุกวันไง

 

ยอมใจในความคิดนางจริงๆ

 

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งดีกว่า จะได้ไม่เปลืองค่าแท็กซี่เราเนอะ”

 

พี่แบคพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งเพราะยังต้องคุมโทนความเป็นพี่ว๊ากในตัวแต่สายตาและโทนเบนออกไปทางโคตรอบอุ่น – พวกเราหันไปมองหน้าไอ้ปังก็เห็นมันกำลังกัดปากกลั้นยิ้มเต็มที่แล้วพยักหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงๆ ของมันไปให้พี่แบค

 

เอาล่ะ เพื่อนสอยผู้ชายได้แล้วหนึ่งคน

 

“แล้วน้องเตียร์กลับยังไงครับ?”

 

“อ๋อ ก็คงกลับรถเมล์แหละค่ะพี่เจ”

 

อยากจะแหมให้ยาวเท่ากำแพงเมืองจีน เห็นน่ารักเรียบร้อยใสๆ แต่ความจริงก็ร้ายไม่เบานะย่ะหล่อน – เตียร์ยกยิ้มให้พี่เจที่เป็นคนถามก่อนที่พี่เจคนดีจะอาสาไปส่งนังคุณหนูเตียร์เองกับปาก, ฉัน พี่มีน ปังหอม และพี่แบคดูกันออกชัดๆ เลยว่าพี่เจแกชอบยัยเตียร์ และเตียร์ก็ชอบพี่เจเหมือนกันชัวร์!

 

เหม็นฟามรักเลยอ่ะ นี่เหลือฉันกับพี่มีนสองคนป่ะที่โดดเดี่ยวไร้คู่เคียงอ่ะ

 

อ๋อ ไม่ดิ เหลือพี่มีนคนเดียวเพราะฉันมีแฟนแล้วนี่หว่า

 

น่าสงสารเขานะคะ ใครสนใจสมัครเป็นแฟนพี่มีนคอมเม้นทิ้งไว้ได้เลยค่ะเดี๋ยวจะติดต่อไปให้

 

หลังจากที่คุยอะไรกันเสร็จเรียบร้อยแล้วฉันก็ผละลาทุกคนแล้วมูฟตัวเองไปที่คณะวิศวของควานลินที่อยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่นัก – ฉันมาคณะวิศวบ่อยมากเพราะที่นี่อาหารอร่อย หมายถึงอาหารตาน่ะนะ หล่อๆ แซ่บๆ งานดีทุกคนจนต้องซู้ดน้ำลายทุกครั้งที่เดินเข้ามา

 

“หวัดดีฟาง มาหาไอ้หลินมันเหรอ?”

 

ฉันสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อได้ยินเสียงทักทายก่อนจะหันกลับไปมองเจ้าของเสียง แดเนียล – เพื่อนของควานลินนั่นเอง เขายิ้มทักทายเหมือนหมาซามอยด์มาให้ฉัน

 

จะบอกว่าเพื่อนควานลินแต่ละคนก็ไม่ธรรมดาเด้อ แดเนียลนี่ก็หล่อใช่เล่นเลยทีเดียวเชียว / เช็ดน้ำลาย

 

“หวัดดีแดเนียล มาหาควานลินอ่ะแหละ อยู่ไหนอ่ะ?”

 

“นู้น ว๊ากเด็กอยู่นู้น สนใจอยากไปดูหน่อยไหมล่ะ?”

 

ว๊าก?

 

นี่อย่าบอกว่าควานลินเป็นพี่ว๊ากนะ

 

ฉันเดินตามแดเนียลไปที่ที่เขาชี้นิ้วเมื่อกี๊ก่อนจะพบว่าเขาเดินพามาที่ลานกิจกรรมของคณะวิศวที่บัดนี้แม้จะเกือบๆ ห้าโมงเย็นแล้วแต่แดดก็ยังคงออกจ้าอยู่ดี รุ่นน้องนักศึกษาปีหนึ่งนั่งตากแดกก้มหน้ากันใหญ่ ไม่รู้ว่ากลัวแดดหรือกลัวพี่ว๊ากกันแน่...

 

 “ถ้าเสียงพวกคุณดังได้แค่นี้ ก็ไม่ต้องกลับบ้าน!

 

“...”

 

“เข้าใจไหมครับ!!

 

“เข้าใจครับ/ค่ะ”

 

“ดังอีกสิครับ ผมมีคนเดียวเสียงยังดังกว่าพวกคุณที่มีเป็นร้อยคนเลย..เข้าใจไหมครับ!!

 

“เข้าใจครับ/ค่ะ!!

 

โอ้แม่...พี่ว๊ากเสียงดังมากเว่อ ดังจนนี่สะดุ้งอ่ะ แล้วไม่ใช่ไรนะ พี่ว๊ากก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลเลยอ่ะ คุ้นหน้าคุ้นตาดี

 

ฉันยืนอ้าปากค้างมองมนุษย์ผู้ชายตัวสูงกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรในชุดนักศึกษาเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับแขนขึ้นมาถึงข้อศอก ใบหน้าของเขาจากที่เคยมีแต่ความกวนตีนและขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็นความจริงจังและดุดันเสียแทน

 

จะใครที่ไหนได้อีกล่ะ...ไลควานลินนี่ไง พี่ว๊ากของคณะวิศว!

 

ฉันยืนมองควานลินว๊ากใส่รุ่นน้องเสียงดังลั่นลานกิจกรรมแล้วกลืนน้ำลายลงคอ ถ้าไม่รู้จักควานลินมาก่อนมาเจอมันแบบนี้ฉันคงต้องกลัวมันมากแน่ๆ – เสียงทุ้มเข้มตอนตะโกนนี่น่ากลัวมากอ่ะ

 

“ตอนแรกไม่คิดว่ามันจะทำได้เห็นไม่เคยอยู่นิ่งๆ แต่พอเอาจริงๆ แล้วมันแม่งว๊ากโคตรน่ากลัวเลย”

 

แดเนียลว่าฉันเองก็พยักหน้าเห็นด้วย – แทบไม่เชื่อว่าควานลินจะเป็นพี่ว๊ากตีหน้าดุนิ่งขรึมกับเขาก็เป็นด้วย ตั้งแต่รู้จักกับมันมาฉันไม่เคยเห็นอยู่นิ่งได้เกินห้านาทีเลยนะจริงๆ

 

ครู่ต่อมาควานลินก็เดินออกจากลานกิจกรรมปล่อยให้น้องๆ ปีหนึ่งนั่งก้มหน้าก้มตาสำนึกผิดเรื่องอะไรซักอย่างกันไว้ แม้จะลับหลังน้องๆ มาแล้วแต่เขาก็ยังคงสีหน้าเรียบนิ่งไว้เช่นเดิม

 

“ไอ้หลินแฟนมึงมาหาอ่ะ”

 

ควานลินหันมามองแดเนียลก่อนที่จะหันมามองฉัน เขากระตุกยิ้มมุมปากบางๆ แล้วคว้ามือฉันเข้าไปจับก่อนจะหันไปคุยกับแดเนียล

 

“ถ้ามีเรื่องให้ว๊ากอีกมึงก็บอกไอ้องว๊ากแทนกูเลยนะ เดี๋ยวกลับบ้านละ”

 

“เอ่า ทำไมวันนี้รีบกลับจังวะ”

 

แดเนียลเลิกคิ้วขึ้นสูง ควานลินทำหน้านิ่งแล้วยกมือที่จับมือฉันไว้ขึ้นมาโชว์ให้เพื่อนตัวเองดูก่อนจะยกยิ้ม

 

“จะพาแฟนกลับบ้าน”

 

แดเนียลยิ้มแซวแต่ก็พยักหน้าเออๆ ออๆ ไปก่อนจะเดินแว้บหายไปเลยเหลือฉันกับควานลินสองคน – พี่ว๊ากของคณะวิศวหันมามองหน้าฉันแล้วทำหน้าหงุดหงิดใส่ เป็นอะไรของมันวะ

 

“ไม่น่าให้มาหาเลยอ่ะ”

 

“ทำไม?”

 

“เค้าเห็นหน้าแฟนจ๋าแล้วอยากยิ้มอ่ะ...อยากยิ้มกับแฟนจ๋าตลอดเลย”

 

ไอ้ตี๋ควานลิน ที่พูดออกมานี่ต้องจะสื่ออะไรเนี่ย ยิ้มแบบไหนพูดให้ชัดถ้อยชัดคำพูดให้เคลียร์สิโว้ย!

 

แล้วทำไมมันต้องมาทำหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มใส่กันด้วยวะ ยิ้มอะไรเนี่ย!

 

TALK;

อยากมีแฟนเป็นพี่ว๊ากอย่างควานลินกับพี่แบค อยากมีแฟนเป็นประธานรุ่นอย่างพี่เจ

แต่ใครอยากเป็นแฟนพี่มีนก็เม้นมานะคะ พี่มีนโสดและยังว่างค่ะ 

หรือถ้าใครไม่เอาพี่มีนเราเอาเองเด้อ 555555

#ฟิคแฟนหลิน


ตัวละครในเรื่องเพิ่มเติม (มันจะมีเพิ่มทุกตอนเลยใช่ไหมฟะ 55555)

 เตียร์ ; คุณหนูคนเล็กจากบ้านทรายเงิน สวยสง่าน่าเอ็นดูร้ายเงียบ

 ปังหอม ; สวยเริ่ดเชิดบ้าผู้ชาย แอบชอบพี่แบคนะรู้ยัง

 แดเนียล ; เพื่อนควานลิน งานดีมากหล่อโคตร ใครไม่เอาฉันเอาเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

136 ความคิดเห็น

  1. #136 0123456789bbua (@0123456789bbua) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:46
    แงะ อยากได้พี่มีนนนน
    #136
    0
  2. #118 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 11:25
    เตียร์นี่จะได้คู่กับพี่เจไหมนาาาา คุ่นคิสสส
    #118
    0
  3. #103 SummerBabeses (@babe11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:07
    อ่านงี้แล้วอยากให้มีเรื่องพี่จงกับพี่แบคจังเลยอ่ะ แดนก็งานดีเว่อร์ ส่วนพี่มีนนี่เห็นฟิคละ รออ่านอยู่ สรุปแล้วแต่งทุกคนนี่แหละจาาา ชอบมาก
    หลินเป็นพี่ว้ากแล้วกร๊าวใจเว่อร์ ชอบๆ >_<
    #103
    0
  4. #97 _nattazxk_ (@_nattazxk_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:47
    ขอมีนค่ะ 555555
    #97
    0
  5. #27 little_twin_star2 (@Little_twin_star) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 13:11
    ขอคุณองที่โผล่มาแค่ชื่อแต่ไม่มีบทด้วยค่ะ จองไว้ก่อนแล้วนะะ555555555
    #27
    0
  6. #25 kittyyaya (@kittyyaya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:49
    อยากมีปะป๋าเป็นของตัวเองงง งื้ออออออ
    #25
    0
  7. #23 A2KGB'jms (@auisweetie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 03:30
    เอาพี่มีนนนนน อยากมีปะป๋าาา
    #23
    0
  8. #22 Little Maple (@Woochi69) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 21:32
    ขอคุณแดนได้บ่ 555555 ควานลินตอนเป็นพี่ว๊ากนี่โคตรกร้าวใจ จินตนาการออกเลยแหละ ใจสั่นไปหมดแล้ว แล้วเมื่อไหร่จะเลิกสักทีอิพูดจาสองแง่สองง่ามเนี่ย!! //ไรท์สู้ๆเด้อ
    #22
    0
  9. #21 lwlsldl (@wadsida) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 20:44
    ขอพี่มีนค่ะ 5555555555555
    #21
    0
  10. #20 Phetchada Srithanarat (@phetdgree) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 20:42
    จะไม่ดราม่าใช่ไหมมมม ทำไมรู้สึกมีลางแปลกๆ
    #20
    0
  11. #19 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:36
    เหลือใครให้เราบ้างคะ คุณแดนไงงงงง จองงงง 5555
    #19
    0
  12. #18 phatnarin41 (@phatnarin41) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:29
    ขอสมัครเป็นแฟนพี่มันแทนเองค่ะ อิอิ
    #18
    0