ชุด│สี่จตุรเทพ│EX FACTOR ชนวนร้ายอดีตรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส ก.ย.61]

ตอนที่ 25 : HATING HATER HATEFUL │ 07-2 │ver.rewrite 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    26 เม.ย. 61




ถึงฉันจะไม่ได้รู้เห็นด้วยสองตาตัวเองว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในวันที่เชนกับปันนาเคลียร์กัน แต่จากคำบอกเล่าของยิ้ม มันก็อดที่จะรู้สึกตัวลอยหน่อยๆ ไม่ได้ที่เชนทำแบบนั้น

ขอโทษนะปันนา แต่ว่าพี่รักซอ รักมาตลอด และต้องเป็นซอคนเดียวเท่านั้น ต่างคนต่างอยู่เถอะนะ

ฉันรู้ว่ามันใจร้ายกับการที่ปฏิเสธผู้หญิงด้วยคำพูดที่ดูไร้เยื้อใยแบบนั้น แต่ในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่ง ฉันก็ชอบความชัดเจนแบบนี้ของเชนนะ

“ถูกคนที่แอบรักหักอกขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องเสียใจแหละ”

คำพูดนั้นทำให้ฉันคิดย้อนไปถึงอดีต ในวันที่ผู้ชายคนนั้นไม่มีใครต้องการและไม่มีใครมองเขาด้วยสายตาชื่นชม แล้วก็ได้แต่ยิ้มกับตัวเองเพราะทั้งรู้สึกภูมิใจ ดีใจ และเศร้าลึกๆ เมื่อวันเวลาเหล่านั้นมันได้ผ่านมานานมากแล้ว

เชนมาไกลมากกว่าที่ฉันเคยคิด เขาเปลี่ยนไปเป็นคนที่ดีขึ้น แทบไม่เหลือเค้าเดิมของนักเรียนกึ่งนักเลงในวันวาน ฉันไม่แปลกใจเลยที่เขาจะมีผู้หญิงแอบชอบเยอะขนาดนี้ และก็ไม่แปลกใจเช่นกันที่เขาไม่เคยปรายตามองพวกเธอในวันที่เขากลายเป็นคนดังของมหาวิทยาลัย

ผู้ชายที่มีทัศนคติว่ารูปลักษณ์ภายนอกไม่สามารถซื้อใจเขาได้ จะสนใจอะไรกับผู้หญิงที่มาหลงรักเขาในวันที่เขาเปลี่ยนจากปีศาจร้ายเป็นเทพบุตรตกสวรรค์กันล่ะ สำหรับฉันที่รู้จักเขาและสัมผัสตัวตนจริงๆ ของผู้ชายที่ชื่อเชนมาทุกรูปแบบ ฉันบอกได้เลยว่าไม่มีใครอดทนกับความเป็นเขาได้มากเท่าฉันอีกแล้ว    

“ความจริงแล้วเราก็ไม่เคยเห็นพี่เชนคบใครเป็นแฟนนะ เพื่อนผู้หญิงที่สนิทด้วยมากที่สุดก็เห็นจะมีแต่พวกแฟนสาวของกลุ่มจตุรเทพเท่านั้น”

พอยิ้มพูดมาถึงตรงนี้ ฉันก็ได้แต่ถอนหายใจเพราะไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเข้าใจความรู้สึกของปันนา มีเหตุผลเพียงไม่กี่ข้อที่ทำให้ผู้หญิงเราร้ายกาจและไร้เมตตากับเพื่อนร่วมโลกได้อย่างเลือดเย็น และเหตุผลหนึ่งในนั้นก็คงหนีไม่พ้นความหึงหวง เธอคงรู้สึกแย่ที่ผู้หญิงที่คว้าหัวใจผู้ชายที่เธอแอบรักไปได้นั้นคืออริที่เธอไม่ชอบขี้หน้ามาตั้งแต่ต้น  

ฉันไม่ใช่คนสวยที่สุด ดีที่สุด หรือว่าเพียบพร้อมที่สุด ไม่เคยมีใครบอกว่าฉันเหมาะสมคู่ควรกับเชน ฉันล้มมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งกับความสัมพันธ์ของเรา แต่ฉันมั่นใจว่าฉันมีสิ่งหนึ่งที่ฉันมีแต่ผู้หญิงคนอื่นไม่มี และนั่นคงเป็นเหตุผลที่ผูกฉันกับเชนเข้าไว้ด้วยกันแบบนี้

ครืด ครืด!

ในขณะที่ฉันกำลังนั่งไล่เรียงลำดับเหตุการณ์ที่ผ่านมาตลอดสองอาทิตย์ เสียงโทรศัพท์มือถือที่เปิดระบบสั่นเอาไว้ในกระเป๋าก็ดังขึ้น ฉันเอื้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ ข้อความของใครบางคนปรากฏขึ้นบนนั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ค่อยๆ ผุดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

“สนิทกันขนาดพลิกหน้ามือเป็นหลังเท้าแบบนี้ ใครจะไม่เข้าใจผิดว่าพวกเธอคบกันอยู่บ้างล่ะ”

ยิ้มแซวขึ้นมาด้วยสีหน้าทีเล่นทีจริง ฉันเลยรีบหุบยิ้มพร้อมกับเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าตามเดิม ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเพียงแค่เห็นข้อความของเชนที่ส่งมาว่าจะชวนไปกินข้าวและชวนกลับบ้านพร้อมกัน ทำไมจะต้องยิ้มซะเหมือนกับถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง

หัวใจของฉันเต้นโครมครามเพียงเพราะกำลังจะได้เจอหน้าเขา มันถูกแล้วรึเปล่านะที่ฉันรู้สึกแบบนี้กับเชน ในเมื่อครั้งหนึ่งเขากับฉันเคยหมางเมินกันราวกับคนแปลกหน้า...

แล้วทำไม ทำไมเพียงแค่จบงานศพของยาย ความสัมพันธ์ของเรามันถึงได้ขยับเข้ามาใกล้กันอีกครั้ง ราวกับว่าเรื่องราวที่เราโกรธกันมันเป็นเพียงแค่ความรู้สึกที่เราบังคับสมองให้สั่งการ

หรือว่าจริงๆ แล้วมันจะไม่ใช่เรื่องของการโกรธเกลียด แต่มันอาจเป็นเพราะ...

 

ร่างสูงของยิ้มเดินนำหน้าฉันออกไปจากลิฟต์ คนตัวสูงชะลอฝีเท้าเล็กน้อยแล้วเดินย้อนกลับมาเดินขนาบข้างฉันที่กำลังใช้มือขึ้นทัดปอยผมที่ถูกลมพัดจนยุ่งพันกัน เสียงกระซิบกระซาบและท่าทีล้อเลียนทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่ายด้วยสีหน้างงๆ แต่ยังไม่ทันจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร เพื่อนสนิทตัวดีก็ใช้มือดันไหล่ฉันให้พุ่งตัวไปด้านหน้าเสียแล้ว!

“โว้ว ระวังหน่อย”

ฉันเกือบจะล้มหน้าทิ่มไปแล้วถ้าหากว่าเชนไม่ได้ยื่นออกมารับร่างของฉันเอาไว้ ฉันเงยหน้าขึ้นสบตาคนตัวสูงกว่าอย่างสับสน แล้วหันไปถลึงตาใส่เพื่อนที่กำลังยิ้มหน้าแป้นแล้วโบกมือให้ฉันด้วยท่าทางเหมือนพ่อที่กำลังส่งลูกเข้าเรือนหอ! นายยิ้ม!!!

“ตอนแรกว่าจะชวนไปกินข้าวด้วย สงสัยว่าวันนี้ได้สวีทกับอ้อโดยไม่มีเธอแล้วอ่ะ พี่เชน ยิ้มฝากเพื่อนด้วยนะครับ บ๊ายบาย”

คนตัวสูงโบกมือไหวๆ แล้วไม่รอช้ารีบวิ่งแยกไปอีกทางในทันที ฉันกัดฟันแน่นแยกเขี้ยวไล่หลังยิ้ม อยากจะควานหาอะไรมาปาใส่หลังเพื่อนตัวดีแต่มันก็ช้าไปเสียแล้ว

“ยังไม่ได้กินข้าวใช่มั้ย” เชนถามสั้นๆ ตอนที่จับฉันให้ยืนในท่าที่ถนัดขึ้น ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเดาถูกได้ยังไงว่าฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า หรือว่าเป็นเพราะหน้าฉันซีดมาก?!

“เอ่อ...” เชนที่เห็นท่าทีอึกอักของฉันพยายามจะควานหาลิปสติกมาเติมปากหลุดยิ้มออกมา กระเป๋าสะพายใบเล็กที่ใส่เอกสารการเรียนถูกมือใหญ่ของอีกฝ่ายดึงไปสะพายไว้เองเสร็จสรรพ

“น่ารักแล้ว ไม่ต้องเติมหรอก”

คนตัวสูงว่าเสียงนิ่ง สายตาและสีหน้าของเขาดูจะไม่ค่อยยินดีเท่าไหร่ที่เอ่ยคำพูดนั้นออกมา นี่ตกลงว่าจะชมหรือว่าพูดไปอย่างนั้นเพื่อไม่ให้ฉันเติมปากกันแน่นะ

ฉันขมวดคิ้วมุ่นเพราะตัวเองถูกแย่งลิปสติกไปจากมือ ทำหน้ามุ่ยมองเชนที่ก้มลงดมกลิ่นลิปสติกของฉันด้วยใบหน้าเหยเก รู้สึกว่าช่วงนี้คนตรงหน้าจะมีปัญหากับเรื่องเครื่องสำอางและความสวยงามของฉันบ่อยจังนะ อย่างล่าสุดตอนที่ฉันตั้งใจจะไปหาหมอเพื่อรักษารอยสิวบนหน้าที่เริ่มยุบ เขาก็เป็นคนอาสาไปส่งฉันเองกับปาก แต่ที่ไหนได้ดันพาฉันออกไปดูหนังแทนเฉย ไม่ได้เฉียดเข้าใกล้คลินิกรักษาผิวพรรณเลยแม้แต่นิด

“มองทำไม อยากมีเรื่องเหรอ”

คนที่ถูกฉันจ้องจนตาแทบถลนว่าเสียงขรึม ตีหน้านิ่งมองฉันเหมือนจะเป็นฝ่ายอยากหาเรื่องเองมากกว่า แถมระยะที่ถูกลดลงมาเพราะเจ้าตัวโน้มตัวต่ำลงมาจนอยู่ในระดับสายตาเดียวกันกับฉัน ยังทำให้ฉันประหม่าจนต้องเลื่อนสายตาไปมองทางอื่น ตอนที่พูดบ่นอุบอิบถึงเรื่องที่เขายังติดค้างฉันอยู่

“เธอติดค้างคำขอโทษเรา”

“เรื่องอะไร”

ไอ้หัวโล้นแกล้งทำหน้าไขสือแถมยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เรื่องที่ฉันพูดอีก!

“เรื่องหน้าเราไง! เธอต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ”


ฉันพูดดักคอเขาเอาไว้เพราะคิดว่ายังไงๆ วันนี้ฉันก็ต้องไปทำเลเซอร์รักษาหน้าที่คลินิกให้ได้ เชนกลอกตามองบนเหมือนไม่อยากจะฟังเรื่องนี้ ฉันเลยยกมือขึ้นกระชากกระเป๋าใบเล็กสีหวานของฉันที่คาดไว้กับลำตัวสูงใหญ่ของอีกฝ่าย

“อย่ามาเนียน”

“จะเรียกร้องให้รับผิดชอบได้ไงครับคุณในเมื่อผมไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด”

ฉันแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ทำไมเขาถึงได้เป็นคนนิสัยแย่แบบนี้เนี่ย!

“หน้าตาขี้เหร่ก็ดีแล้วนี่ จะได้ไม่มีใครมาแย่งเราจีบ”

หน้ามึนที่สุด! ฉันไปอนุญาตให้เขาจีบตอนไหนไม่ทราบ

“นิสัยไม่ดี”

“เออ ก็นิสัยไม่ดีอ่ะแล้วจะทำไม แค่เรารักเธอที่เป็นเธอมันก็พอแล้วป่ะวะ”

ไอ้...ฉันอยากจะต่อว่าคนตรงหน้าว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว แต่พอเห็นใบหน้ากวนสหบาทาที่ทำเป็นยักคิ้วหลิ่วตามองมาทางนี้ ฉันก็ได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพราะความเขินที่พวยพุ่งขึ้นมาจนหน้าร้อนไปหมด รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นคนแพ้ ก็เลยต้องหลบเลี่ยงสายตาของเขาไปมองส่วนอื่น

“เราเลิกเถียงกันเรื่องนี้ได้รึยัง”

เชนเอ่ยขึ้นมาด้วยโทนเสียงที่กลับมาเป็นปกติ เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ฉันและดึงมือฉันเข้าไปจับโดยพลการ

ฉันอยากจะกระตุกมือออกเพราะหมั่นไส้คนเอาแต่ใจ แต่เพราะไออุ่นที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือของเขามันทำให้รู้สึกดีมาก ฉันก็เลยปล่อยเลยตามเลย แกล้งทำเนียนไม่รู้สึกหวั่นไหวใดๆ ด้วยการมองเลยไปยังเขาที่สะพายกระเป๋าใบน้อยของฉันคาดทับเสื้อช็อปวิศวะฯ สีน้ำเงินเข้มแมนๆ ดูไปแล้วก็...ตลกดีแฮะ

เสียงหัวเราะใสๆ ทำให้คนตัวสูงเอียงคอมองฉันด้วยสายตาที่พร้อมจะลงโทษ และนั่นทำให้ฉันเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงหัวเราะในทันที  

“นี่ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันหรือยังไม่ได้กินตั้งแต่เช้า” คนตัวสูงเปลี่ยนเรื่องตลกแล้วลากกลับเข้าประเด็นที่ตัวเองสงสัย เชนใช้สายตาสีดำมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า หรี่ตาเล็กลงจนเกือบเป็นเส้นตรงแล้วชี้นิ้วไล่ตั้งแต่หัวฉันลงมา

“ไม่กินข้าวกินปลาแบบนี้น่ะสิถึงไม่โต สูงเท่าไหนตอนม. ต้น ก็ยังสูงเท่าเดิมไม่เปลี่ยน”

“นี่!” ฉันถลึงตากว้างใส่เขาแล้วกระโดดเต็มความสูงเพื่อใช้มือตีไหล่ ตอนที่อยู่เมืองนอกฉันก็มักจะโดนเพื่อนฝรั่งล้ออย่างนี้ประจำ เพราะมักจะเตี้ยที่สุดในห้อง

และอีกอย่างนะเชนเองก็ดูเหมือนจะสูงเอาๆ ไม่รู้ว่าคุณแม่เขาเลี้ยงลูกด้วยข้าวหรือว่าเสาไฟฟ้ากันแน่ ฉันเงยหน้าคุยกับเขาจนคอจะเคล็ดอยู่แล้ว

“อย่างกับหมากระเป๋าแน่ะ” นายตัวดีว่าแล้วใช้มือผลักหน้าผากฉันจนเซถอยหลัง

ฉันขึงตาใส่เขาในขณะที่ลูบหัวตัวเองป้อยๆ แล้วใช้มือดึงแขนของเชนมากัดเข้าจมเขี้ยว

ฉันคิดว่าตัวเองจะได้ยินเสียงเขาร้องลั่น แต่คนตัวสูงกลับทำแค่ปรายสายตามองฉันเหมือนมองเด็กน้อยที่กำลังกัดเขาแบบง่ำๆ นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย

“แวะกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยกลับบ้านนะ”

เชนเสนอความคิดหลังจากที่ฉันปล่อยแขนเขาเป็นอิสระแล้วก้มหน้าลงต่ำ รู้สึกอายเป็นบ้าที่ตัวเองทำอะไรเป็นเด็กๆ ต่อหน้าเขา ทั้งๆ ที่อายุฉันมันก็ยี่สิบกว่าเข้าไปแล้ว

“อายตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะคุณ”

คนที่กินเสาไฟฟ้าเป็นอาหารก้มลงมากระซิบ แล้วใช้จังหวะที่ฉันเผลอเอื้อมมือเข้ามาจับข้อมือฉัน

เราสองคนเดินออกมาจากตึกเรียนพร้อมกัน ผ่านสายตาของผู้คนในมหาวิทยาลัยมากมายที่จ้องมองพวกเราเหมือนกับตัวประหลาด

แต่ในวินาทีนั้น...ฉันแทบจะไม่ได้สนใจถึงสายตาของใครที่เอาแต่จ้องมองพวกเรา เพราะจุดสนใจของฉันทั้งหมดมันหยุดอยู่ที่เชน

 

 


ใครที่ติดตามเรื่องนี้อยู่ เมนต์แสดงตัวกันหน่อยน้า

ไรต์กำลังคิดว่าจะแจกหนังสือให้นักอ่านทุกท่านที่ตามอ่านในเว็บเด็กดี

แต่เดี๋ยวจะสุ่มแจกจากคอมเมนต์นะคะ จำนวนยังไม่แน่ใจ

แต่คิดว่าเร็วๆ นี้หนังสือคงใกล้จะออกแล้วแหละ

เลยอยากตอบแทนทุกคนที่ติดตามกันมา

ขนาดว่านิยายเรื่องนี้ใช้เวลาตั้งสามปี ก็ยังมีคนมาตามอ่านเรื่อยๆ

ลบแก้ก็ไม่รู้กี่เวอร์ชั่นต่อกี่เวอร์ชั่น ทุกคนก็ยังรอ

เพราะฉะนั้นมาเมนต์รับหนังสือกันหน่อยนะ T_T

ผู้โชคดีไรต์จะประกาศให้ทราบกันในวันที่ 1 มิถุนายน 2561 ก่อนไรต์บินไปญี่ปุ่นนะคะ



-ช่วงฝากนิยาย-
สายฮาเกรียนประสาทเสียจิ้มพี่เจ๋งโล้ดดด

____________เด็กแว๊นบางพลี vs สก๊อยบางระจัน____________
'ตัวเอง นิ้วนางกับนิ้วกลางเค้าหายไปอ่ะ ไม่รู้ไปอยู่ไหน'
ตาโตๆ ของพี่เจ๋งกวาดมองร่างฉันที่นอนหอบอยู่ด้านล่าง 
ตอนแรกก็เข้าใจว่าเขาคงหมายถึงท่าไอเลิฟยู
แต่พอกระดิกนิ้วเท่านั้นแหละ 
'อุ๊ย เจอแล้ว อยู่ในนี้!' 
อยู่ในนี้ที่พี่มันว่าคือในตัวฉัน! ไอ้เชี่ยพี่เจ๋ง หนูใช่ของเล่นมั้ยวะพี่
แฟนฉันมีแล้ว...เอาเก่งด้วย
______________________________________________
สายโรแมนติกโดนเด็กจับกินจิ้มนุ้งฮันโล้ดด

________________________นายน้อย vs หนูลิต________________________

“ชัวร์นะ” ฮันถามย้ำอีกครั้งตอนที่ฉันปรือตาขึ้นมามองหน้าเขา 
ถ้าเขาไม่เซ็กซี่บาดใจขนาดนี้ ฉันคงไม่สมยอมขึ้นเตียงกับเขาหรอก แต่นั่นมันประเด็นรอง หลักๆ แล้วคือฉันแค่ชอบเขาเอามากๆ ก็เท่านั้น 
“ชัวร์” ฉันตอบออกไปเสียงแผ่ว มือที่เคยบังหน้าถูกจับออกทำให้สบตากับเขาตรงๆ 
การที่เขายิ้มและมองฉันด้วยสายตาที่จะบอกว่าเอ็นดูก็ไม่ใช่จะคลั่งไคล้ก็ไม่เชิงนั้นก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกใจสั่น ฉันไม่รู้หรอกว่าฮันจะรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันมั้ย แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการนั้น มันมากพอแล้วจริงๆ ที่ฉันจะปล่อยให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นไป 
“ลิตรู้มั้ย...” 
“ฮะ...ฮ๊า” ฉันหอบหายใจและเผลอร้องสลับเสียงครางตอนที่อีกฝ่ายแนบชิดลงมา 
“ลิตเซ็กซี่กว่าที่ฮันคิดนะ” 

 


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

655 ความคิดเห็น

  1. #650 BonanzaBow (@BonanzaBow) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 16:22

    เค้ากลับมาจีบกันแล้ว

    #650
    0
  2. #598 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 16:51
    น่ารัก.
    #598
    0
  3. #584 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 11:42
    โอ้ยยยยพี่เชน เขินเด้อ
    #584
    1
    • #584-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 25)
      27 เมษายน 2561 / 10:08
      นานๆ ทีให้พี่เขามีซีนดีๆ กับเขาบ้าง 5555555
      #584-1
  4. #583 matnatchaya (@matnatchaya) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 19:19
    ีบามทีพี่เชนก้น่ารักไปอีกกกกก ชอบจังคู่นี้
    #583
    1
    • #583-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2561 / 21:08
      นานๆที ให้โชว์ด้านหวานๆ บ้าง 555
      #583-1
  5. #582 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 18:44
    พี่เชนรุกแล้ววว แงงง-//-
    #582
    1
    • #582-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2561 / 21:07
      นานๆ ทีให้อีพี่หัวโล้นมันรุกบ้างงงง
      #582-1
  6. #581 nattynoi (@nattynoi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:59
    รอเดอออออ
    #581
    0
  7. #580 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:52
    รายงานตัวค่า ไม่ได้หวังของฟรีเท่าไหร่นะคะ(จริ๊งๆ) แจ้งเตือนว่าอัพปุ๊บ รีบกดอ่านเลย รอนะคะ<3
    #580
    1
    • #580-1 YBSoulmate (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 25)
      24 เมษายน 2561 / 11:53
      ตัวเองน่ารักมากกกก งื้ออออ /กอดดด
      #580-1