ชุด│สี่จตุรเทพ│EX FACTOR ชนวนร้ายอดีตรัก ♥ [สนพ.แจ่มใส ก.ย.61]

ตอนที่ 5 : HATING HATER HATEFUL │ 01-4 │ver.rewrite 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    5 ม.ค. 61

อ้ายหนี่พาหญิงสาวร่างเล็กในชุดเดรสสีหวาน ไว้ผมสั้นดัดลอนประบ่ามาหยุดยืนอยู่ตรงบริเวณหน้าเวทีที่ถูกเว้นเอาไว้ ส่วนตัวเองก็เดินไปรับช่อดอกไม้มาจากพ่อบ้านคนสนิท สาวเท้าอย่างเชื่องช้าให้สอดคล้องกับจังหวะเพลงที่เชนกำลังบรรเลง เดินมาหาเธอพร้อมกับคุกเข่าลงข้างหนึ่งตอนที่มอบช่อดอกไม้อันโตให้ เป็นไปตามสคริปต์ทุกอย่างที่เจ้าตัวเขียนเอาไว้ ฉากหนังรักที่มีพวกเขาสองคนเป็นตัวเด่นและเชนเป็นตัวประกอบคอยร้องเพลงคลอบรรยากาศ

หญิงสาวก้มหน้าลงมองช่อดอกไม้ด้วยท่าทางแปลกใจ เธอยิ้มอย่างเขินอายและดูมีความสุขที่ได้รับการปฏิบัติราวกับเจ้าหญิง มือเล็กเอื้อมไปรับช่อดอกไม้มาถือ สายตาที่เป็นประกายพราวระยับราวกับดวงดาวเลื่อนสายตาขึ้นไปมองบนเวทีที่ตอนนี้เริ่มมีเศษกระดาษสะท้อนแสงที่ถูกตัดไว้เป็นรูปดวงดาวโปรยลงมา

For where she goes I've got to be The meaning of my life is…” ก่อนที่ท่อนสุดท้ายของเพลงจะจบ

ใบหน้าคมคายของเชนก็เงยหน้าขึ้นมาเพื่อมองแขกทุกคนที่มาร่วมงาน แต่แล้วจังหวะดนตรีก็ต้องสะดุด อารมณ์ขาดห้วงเพราะนิ้วที่เคยดีดคีย์บอร์ดเป็นทำนองอ่อนหวานและพลิ้วไหวกลับหยุดชะงัก มือไม้แข็งขึ้นมาชั่วขณะราวกับมีคนมาเสกคาถาแช่แข็งให้ชายหนุ่มหายใจไม่ออก แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าจะได้กลับมาพบเธออีกครั้งในงานนี้   

ภาพตรงหน้าที่เชนเห็นคือผู้หญิงคนนั้นกำลังถูกโอบไหล่ไว้ด้วยแขนของอ้ายหนี่ สายตาเยาะเย้ยเหมือนจะโชว์พาวว่านี่คือผู้หญิงที่เขาหมายปองและเธอจะต้องเสร็จเขาอย่างที่ตั้งใจไว้ในวันนี้ทำให้คนตัวสูงแทบขาดสติ

ราวกับทุกวินาทีหยุดการเคลื่อนไหว เชนไม่สามารถได้ยินเสียงโวยวายของพี่ชายเจ้าของงานวันเกิดที่กรนด่าเขาเรื่องการทำลายบรรยากาศที่สมบูรณ์แบบของน้องชาย ไม่รับรู้ถึงเสียงเรียกของเพื่อนที่พยายามเรียกสติเขาให้กลับเข้าร่าง

เขาไม่สามารถรับรู้อะไรได้ทั้งนั้นตอนที่ลุกขึ้นจากเก้าอี้และสาวเท้าเดินไปริมขอบเวที กระโดดลงไปที่ด้านล่างจากความสูงสองเมตรท่ามกลางเสียงกรี๊ดของเด็กๆ จากคณะบริหาร ร่างสูงไม่มีอาการสะทกสะท้านใดๆ ทั้งนั้น เพราะสิ่งเดียวที่เชนสนใจมีเพียงแต่เจ้าของใบหน้าหวานผู้เป็นเจ้าของช่อดอกไม้อันใหญ่นั่นเท่านั้น

เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ผู้หญิงคนนั้นที่หายตัวไปเกือบ 7 ปี แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยรู้เลยล่ะว่าเธอกลับมาแล้ว... 


นัยน์ตาสีดำคมกล้าจ้องมองร่างสูงที่ยืนเคียงข้างกับคนตัวเล็ก ตาเริ่มแดงก่ำตอนที่ลากสายตามองสบกับหญิงสาวที่กำลังเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก

ตกใจมากเลยเหรอที่เห็นเขายืนอยู่ตรงนี้ เซอร์ไพร์สมากเลยใช่มั้ยล่ะที่จู่ๆ ก็ดันมาเจอคนที่ตัวเองพยายามหนีมาทั้งชีวิตที่ในงานเลี้ยงวันเกิดของว่าที่แฟนใหม่  

เชนขบฟันแน่นจนกรามสั่น เขาพยายามนับหนึ่งถึงสามในใจ แต่แล้วความอดทนทั้งหมดของเขาก็ขาดผึ่งตอนที่สวนหมัดหนักๆ เข้าที่ซีกแก้มของอ้ายหนี่อีกครั้ง! เจ้าของงานวันเกิดหน้าสะบัดหัน เสียงกระดูกกระทบเนื้อดังลั่นอย่างน่ากลัว คนตัวเล็กหวีดร้องเสียงลั่นอย่างตกใจ ท่าทางสั่นงันงกราวกับกระต่ายน้อยของเธอทำให้หัวใจของเชนนั้นสั่นไหวราวกับมีคลื่นแผ่นดินไหวมาเขย่า

เจ้าของร่างสูงสาวเท้าเข้าไปใกล้เธอหนึ่งก้าว แต่ในจังหวะที่เธอชักเท้าหลบ ฝ่ามือเรียวก็หวดเข้าที่ซีกแก้มสีน้ำผึ้งของเชนดังลั่น กลิ่นคาวเลือดคลุ้งในปากพร้อมๆ กับโทสะที่พวยพุ่งจนไม่อาจหยุดมือที่หันไปยกแก้วน้ำจากโต๊ะด้านข้างขึ้น  

วินาทีต่อมาเครื่องดื่มเหลวสีม่วงก็ถูกเทรดใส่หัวหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาช้าๆ

“ทำไรวะ!!!

อ้ายหนี่โวยวายเสียงลั่นหลังจากที่สำออยเพราะถูกหมัดของเชนซัดเข้าให้ เจ้าตัวพยายามจะเข้ามาหยุดมือที่เทไวน์รดหัวผู้หญิงที่เขาหมายปอง แต่ก็ทำได้แค่ปากเท่านั้นเพราะสายตามาดร้ายของเชนผู้แสนเป็นมิตรสามารถหยุดการเคลื่อนไหวเหล่านั้นได้

เสียงทุ้มพูดเล็ดรอดไรฟันท่ามกลางเสียงฮือฮาของแขกที่มาร่วมงาน แต่ใครสนล่ะ...สำหรับเขาโลกทั้งใบในตอนนี้ก็มีเพียงแต่เธอตรงหน้าเท่านั้น

“อิทังเม มาตาปิตูนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ มาตาปิตะโร ขอบุญกุศลนี้จงสำเร็จแก่นางสาวคะนึงนิจ ผู้เป็นที่รัก ขอให้เธอจงมีแต่ความสุข พบพานแต่สิ่งดีๆ จะได้มีสมองใหญ่กว่าเมล็ดถั่ว และรู้จักเลือกผู้ชายให้ดีกว่านี้!

ไวน์ที่ถูกเทไหลหยดลงติ๋งๆ ตอนที่เชนเทคว่ำแก้วนั้นจนหมด มือหนากำก้านแก้วเอาไว้แน่น รอยยิ้มหยันปรากฏบนใบหน้าเทพบุตร คำถามที่ค้างคาใจมานานหลายปีได้รับคำตอบที่ชัดเจนแล้วในวันนี้...ผู้หญิงตรงหน้าเขาก็เป็นแค่ผู้หญิงที่คบใครไม่เลือกเท่านั้น

“นึกว่าเลิกกันแล้วจะคว้าคนที่ดีกว่ากู ที่ไหนได้...ดันคว้าเศษสวะอย่างแม่ง”

“มึงว่าไงนะ!!!

พอจบประโยคนั้นไม่ถึงสามวินาทีต่อมาใบหน้าของอ้ายหนี่ก็สะบัดตามแรงหมัดของเชนที่สวนเข้าไปจังๆ อีกครั้ง

เชนสะบัดมือเล็กน้อยตอนที่ทอดสายตามองอีกฝ่ายด้วยหางตา ความอดทนอดกลั้นของเขาสำหรับวันนี้มันจบลงแล้ว เคยบอกแล้วใช่ป่ะว่าอย่าแตะต้องกับข้อห้ามทั้งสาม หนึ่ง ครอบครัว สอง เพื่อน และสามความกวนตีนที่ล้ำเส้นกันมากเกินไป

อนิจจังที่ไม่มีใครรู้ว่ายังมีกฎข้อห้ามที่สี่เหลืออยู่ ห้ามยุ่งเกี่ยวกับคนรักเก่าของเขา เพราะคุณจะกลายเป็นคนที่เขาเกลียดโดยอัตโนมัติ

“ไอ้เหี้ยเชน!!!” อ้ายหนี่ตวาดดังลั่น ผุดลุกขึ้นมาพร้อมกับมือที่เอื้อมคว้าขวดเหล้าซึ่งวางประดับตกแต่งไว้ เชนหัวเราะเสียงดัง บิดคอไปมาต่อหน้าหญิงสาวที่จ้องมองเขาตาไม่กะพริบ

ทำไมล่ะ? แปลกใจเหรอที่เห็นคนรักเก่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวประกอบฉาก หรือว่าแปลกใจที่เห็นเขาเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้ อ้อ ไม่สิ...จะบอกว่าเปลี่ยนก็คงไม่ถูก ต้องบอกว่าเขากลับไปสวมบทบาทเป็นตัวตนที่แท้จริงเหมือนเมื่อ 7 ปีก่อนต่างหาก!!!

ผลั่ก!! ผัวะ!!!

ก็รู้อยู่นะว่าการซัดอ้ายหนี่เป็นการเปลืองกำลัง เปลืองแรง และเสียมือโดยเปล่าประโยชน์ แต่ว่าเขากำลังโกรธ โกรธมากจนรวมเรื่องของอ้ายหนี่และผู้หญิงตรงหน้าเอาไว้เป็นเรื่องเดียวกัน

เขาสามารถฆ่า..เธอกับคนรักใหม่นี่ตายได้ด้วยสองมือ

“ผู้ชายที่เธอคบด้วย มันไก่อ่อนขนาดนี้เลยนะคะนึงนิจ!! ทุเรศจริงๆ เลือกคนที่ดีกว่ากูก็ไม่ได้”

ราวกับเชนกำลังสติหลุด เขาแหงนหน้าขึ้นหัวเราะ หมุนตัวไปมาแล้วหันไปเตะเข้าที่ท้องของอ้ายหนี่อีกครั้ง บางทีนี่อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เขาซัดเข้าไปก่อนขึ้นเวทีด้วยก็ได้ สติสัมปชัญญะทั้งหมดถึงได้ควบคุมยาก แต่ใครสนกันล่ะ ในเมื่อมันรู้สึกดีสุดๆ ไปเลยที่ไม่ต้องทนอีกแล้ว!!

 

สมาชิกที่เหลือในกลุ่มวิ่งพรวดพราดลงมาจากเวทีเพื่อรั้งเพื่อนเอาไว้ เสียงเอ็ดตะโรของยมดังลั่นเรียกร.ป.ภ. เพื่อเข้ามาลากตัวของเชนกับกลุ่มเพื่อนออกไปจากงาน

“อย่ามาเสือก!!!” เสียงอาละวาดตวาดใส่เพื่อนรวมไปถึงแรงมหาศาลที่ผลักร.ป.ภ.ห้าคนออกไปจนกระเด็น

เชนในตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากช้างศึกตกมัน เขาสาวเท้าเข้าไปหาทั้งอ้ายหนี่และยม ใช้มือจับขอบชามแก้วคริสตัลที่ใส่น้ำพันซ์เอาไว้ แล้วจัดการเทกระจาดทั้งน้ำทั้งชามแก้วใส่ทั้งพี่ทั้งน้องจนเศษแก้วแตกกระจายไปเต็มพื้น

เหตุการณ์เริ่มแย่ไปกันใหญ่ เพราะนอกจากเชนจะทำให้สองพี่น้องเปียกชุ่มไปด้วยน้ำผลไม้ทั้งตัวแล้ว เขายังสาวเท้าเข้าไปค้นตัวยมพร้อมกับดึงกระเป๋าเงินออกมา แบงก์พันนับสิบใบถูกกระชากออกมาจากกระเป๋าสตางค์ เชนส่งเสียงนับมันหนึ่ง...สอง...สามไปเรื่อยๆ จนกระทั่งครบสิบ

“นี่สำหรับค่าจ้างเพื่อนกูในวันนี้!!!” พูดจบประโยคนั้นเชนก็เขวี้ยงกระเป๋าทิ้งลงไปในสระว่ายน้ำ ย่างสามขุมมายังอ้ายหนี่ที่นอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้น กระชากกระเป๋าเงินของอีกฝ่ายมาและหยิบเงินทั้งหมดออกจากกระเป๋า

“ส่วนนี่ แทนคำขอโทษที่มึงติดค้างเพื่อนกู!!!

เชนก้มตัวลงไปตะคอกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าโหดเหี้ยม ใช้เท้ากระทืบลงบนแผงอกของน้องชายฝั่งซ้าย แล้วยกเท้าขึ้นเหยียบอกของพี่ชายทางฝั่งขวา แล้วจากนั้นก็หยิบเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเองเป็นจำนวนสามร้อยบาท

“และนี่!!...เงินเอาไว้หิ้วผู้หญิง เก็บความเสี้ยนจัญไรๆ ของมึงไปใช้กับผู้หญิงคนอื่น!!

เพียะ!!!

ยังไม่ทันที่เชนจะได้ปาเงินอัดใส่หน้าของคนที่นอนอยู่ใต้ฝ่าเท้า หนึ่งหญิงสาวที่อาจหาญเข้ามาขัดกลางระเบิดอารมณ์ลูกใหญ่ของเชนก็ฝากเรียวมือเข้าซีกหน้าของอีกฝ่ายดังลั่น เลือดไหลซิบที่มุมปาก เจ้าตัวใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มเอาไว้ แรงตบ แรงเหวี่ยงจากมือเล็กๆ คู่นี้ยังน้ำหนักดีไม่เคยเปลี่ยน

เงินสามร้อยบาทถูกมือเล็กกระชากออกมาก่อนจะฉีกทิ้งและขยำปาอัดใส่หน้าของเชน นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของหญิงสาวจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึก โกรธ เกลียด เจ็บปวดที่โดนดูถูก และเสียใจที่ผู้ชายตรงหน้าให้ค่าเธอด้วยจำนวนเงินแค่สามร้อยบาท

สามร้อยบาทสำหรับความรักความรู้สึกที่แปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง...ตลอดหกเจ็ดปีที่ผ่านมามันเป็นแค่เรื่องตลกสำหรับเขาใช่มั้ย

รอยยิ้มหยันยกขึ้นที่มุมปากของเชน แววตาสมเพชเวทนาจ้องมองอีกฝ่ายราวกับจะตอกย้ำว่าความเจ็บปวดนั้นเป็นแค่เรื่องตลกสำหรับเขา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอด จากที่ตอนแรกเธอรู้สึกเสียใจไปกับการกระทำหยามศักดิ์ศรีของอีกฝ่าย บัดนี้มันกลับกลายเป็นความโกรธ โกรธมากจนขวดเครื่องดื่มที่วางไว้อยู่บนโต๊ะ ถูกหยิบขึ้นมาและฟาดเข้าที่หัวของอีกฝ่ายจนแตกละเอียด

“ไอ้เชน!!!

ถ้าเขาเกลียดเธอ...เธอก็จะเกลียดเขาให้สาสมกับเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมา อย่าคิดว่าเธอกลับมาครั้งนี้จะเป็นเหมือนเก่า อย่าคิดว่าเรื่องของเรามันจะกลับไปเป็นแบบเดิมอีก


+เปิดเพลงนี้ไปด้วย รับรองอิน+
ลึกลงเท่าไรก็ยิ่งมืดมน
ค้นไปเท่าไรก็ยิ่งสับสน
ส่วนลึกในใจคน ใครจะรู้จริง

ทะเลกว้างไกล และใครเล่าจะรู้ว่า
สุดเส้นขอบฟ้า ตรงที่แผ่นน้ำเป็นประกาย
ลึกลงจะเจออะไร จะมีสิ่งใด
ภายใต้แผ่นน้ำสุดไกลที่ซ่อนอยู่

ที่เธอเคยมองมันว่าดี เธอลองมองให้ดีๆ
ลองหยุดมองและลองคิดอีกที
ถ้าหากทุกสิ่งที่เห็น
ถ้าหากทั้งหมด นั้นเป็นภาพลวงตา

ทะเลแสนไกลไม่มีสิ้นสุด
สีครามหมายความเหมือนใจมนุษย์
มันลึกเกินจะรู้

เธอจะอยู่หรือไป
สักวันถ้าคนที่เธอเคยไว้ใจ
ถึงตอนสุดท้ายไม่เป็นอย่างฝัน
มันไม่มีอะไรสวยงาม

สิ่งที่อยู่ข้างในหัวใจ ที่ใครไม่เคยหยั่งถึง
ถ้าหากตรงนั้นมันอันตราย
ที่สุดจะมีใครเข้าใจ ข้างในใจฉัน

ฟ้างดงามเพียงใด แต่อย่างไรมันก็ต้องมืดมน
ไม่ว่าใคร ต้องมีความจริงเก็บเอาไว้
อยู่ในใจของคน เธอรู้ใช่ไหม

ความจริงกับความฝัน ที่ยังค้นไม่เจอ
ฉันหวั่นใจ ถ้าในวันนั้น
ความเป็นจริง มันไปทำร้ายเธอ
ให้เธอเสียใจ

ทะเลแสนไกลไม่มีสิ้นสุด
สีครามหมายความเหมือนใจมนุษย์
มันลึกเกินจะรู้

เธอจะอยู่หรือไป
สักวันถ้าคนที่เธอเคยไว้ใจ
ถึงตอนสุดท้ายไม่เป็นอย่างฝัน
มันไม่มีอะไรสวยงาม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

655 ความคิดเห็น