คัดลอกลิงก์เเล้ว

CONCERN of LOVE (LayBaek)

โดย black_jack9

เพราะความห่างไกล ทำให้กลัว....

ยอดวิวรวม

1,055

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,055

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


14
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ธ.ค. 55 / 09:20 น.
นิยาย CONCERN of LOVE (LayBaek) CONCERN of LOVE (LayBaek) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ธ.ค. 55 / 09:20


….. CONCERN of LOVE …..
#LAYBAEK# by Bl_9 (ฟิคแก้บน อย่าคิดไรมาก)
-----------------------------------------
“ความรักเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา”
………
ลู่หาน ผู้ชายที่หน้าหวานและชอบทำหน้าตาแอ๊บเด็กเคยบอกผมไว้ ซึ่งแน่นอนคนอย่างผมจะทำอะไรได้มากไปกว่านี้ ผมก็ได้แต่ซ้อมเต้นซ้อมร้องไปวันๆก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด ความรักที่ต้องการกลับห่างไกลจนหวั่นใจ
“จริงๆ พวกเราก็ประสบความสำเร็จดีนะ ดูดิเดบิวต์มาไม่นานก็ได้รางวัลละ” มักเน่ตัวโตพูดลอยๆ ขึ้นขณะที่กำลังพักหลังจากซ้อมท่าเต้นเพลงใหม่มากว่า 2 ชั่วโมง
“ภูมิใจได้นะแต่อย่าประมาทไป” เสียงเข้มๆ ที่เหมาะกับตำแหน่งหัวหน้าวงดังขึ้นมาขัด ทำให้เทาถึงกับหน้ามุ่ยบ่นงึมงำไม่หยุด
“งั้นซ้อมต่ออีกหน่อยไหม ตุ้ยจ่าง”
“จะขยันเกินไปแล้วเลย์ ขอลู่พักหน่อยเหอะไม่ไหวจริงจัง” สิ้นเสียงลู่ห่านก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่หรากับพื้นไม้อย่างหมดสภาพ เรียกเสียงหัวเราะได้ไม่ยากนัก
“ก็ไม่ได้บอกว่าต้องซ้อมตอนนี้ซักหน่อย” ผมได้แต่มองหน้าหวานที่ตอนนี้ทำหน้าแทบขาดใจอย่างขำๆ
“อันย๊องงงง” คำทักทายแบบสนุกสนานของกลุ่มเคที่เพิ่งเข้ามาสมทบ
“เป็นไงบ้าง” คำทักทายที่ลีดเดอร์ถามลีดเดอร์กันเอง
“ก็โอเคนะ แฟนคลับยังมากันเหมือนเดิมทั้งที่อากาสหนาวแล้วเนี่ย” ซูโฮตอบมาด้วยหน้าตาที่มีความสุข มันทำให้ผมรู้สึกภูมิใจเล็กๆ ตามไปด้วยทั้งๆที่ไม่ใช่งานของฝั่งเอ็มซักนิด
“เลย์..” เสียงเล็กที่แอบหวานเรียกให้ผมกลับมาสนใจ
“แพคฮยอน” ผมตอบกลับพร้อมยกยิ้มรับกับรอยยิ้มที่ส่งมาให้ผม
“เพลงใหม่เราได้ร้องเพลงท่อนเดียวกันตั้งเยอะแหนะ” แบคฮยอนพูดไปก็เอาหัวมาถูไหล่ผมไปอย่างน่ารัก
“แค่นี้ต้องตื่นเต้นอะไรมากมายอะ” ชานยอลพูดสวนมาอย่างรวดเร็ว
“จะทำไมก็เราตื่นเต้นนี่น่า ยอลลี่ไม่ต้องมายุ่งเลย” มือที่เรียวสวยกว่ามือผู้หญิงยังคงเกาะเกี่ยวแขนผมไว้ หน้าเล็กหันมายิ้มจนตาปิด ทำให้น่าเอ็นดูจนอดยกมือไปหยิกแก้มขาวๆ นั่นไม่ได้
“เลย์ง่า แกล้งเหรอ” หน้าที่ยังคงยิ้มไม่ได้เขากับเสียงที่ทำง้องอนซักนิด
“ก็แพคยอนชอบทำตัวน่ารักนี่” ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
“เราน่ารัก ก็รักเราเยอะๆนะ รู้ไหม” เขาทำให้ผมใจเต้นแรงอีกครั้ง จนผมไม่กล้าจะมองเขาได้อีก ผมจึงเสตาไปข้างหน้าซึ่งตอนนี้เอกโซไม่มีการแบ่งฝ่ายกันแล้ว
ทุกคนกำลังจับกลุ่มคุยกันเสียงอื้ออึงจนไม่มีใครสนใจใคร พวกลีดเดอร์ก็คุยกันเคร่งเครียด พวกมักเน่ก็วิ่งหาคนสนิทเพื่ออ้อนไปเรื่อยเปื่อย พวกเมนว้อยส์(ยกเว้นแพคฮยอนที่ยังเกาะแขนผมไม่ปล่อย)ก็เริ่มถามไถ่ถึงการออกเสียงเพลงใหม่ว่าจะเป็นอย่างไร
“เลย์...”เสียงหวานเรียกผมอีกครั้ง
“ฮือ” ผมขานรับแต่ก็ยังไม่กล้าหันไปหาเขาอยู่ดี
“เลย์ ไม่ยังไม่ตอบเราเลยนะ” คำตอบที่ใครจะกล้าตอบ
สายตาผมเหลือบไปสบตากับน้องร่างสูงที่แม้ว่าจะคุยกับไคและเซฮุน แต่เขาก็ไม่เคยละสายตาจากแพคฮยอนเลย ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าชานยอลคิดอะไร
“แพคยอน นายแน่ใจแล้วหรือที่จะให้เราตอบ” ผมไม่อยากให้ความสัมพันธ์ที่ดีของกลุ่มเราต้องสั่นคลอนเพราะผม แต่ใช่ว่าผมจะยอมเพกเฉยกับหัวใจผมเอง
“เลย์ .... เรากลัวนะ” เสียงหวานที่เริ่มสั่นเครือ
“กลัว...กลัวว่าเราจะเปลี่ยนไปหรือกลัวใจตัวเอง” คำถามที่ผมเคยถามเขาตั้งแต่ยังไม่เดบิวต์มันทำให้ผมนึกย้อนกลับไปเมื่อตอนนั้น
....
..
.
“สวัสดีคับ ผมพยอน แพคยอน ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยคับ” ผู้ชายร่างเล็กที่มีรอยยิ้มที่สดใสและความน่ารักที่ทำให้ผมตรึงใจ
“เลย์..”
“ฮ่ะ อะไรลู่หาน” ผมขานรับแบบไม่ได้ตั้งตัว
“อะอะ มองซะขนาดนั้น น้องใหม่ก็เขินพอดี” ลู่หานพูดเป็นเชิงล้อๆ กับผม จนผมชินซะแล้ว เจ้าพ่อตัวจับคู่ประจำกลุ่มก็ว่าได้ ไม่ว่าใครจะเข้ามาคุยหรือผมจะเข้าไปคุยกับใคร ไม่พ้นสายตาลู่และต้องมีการแซวแทบทุกครั้ง
“จะไม่เว้นไว้ซักคนเลยนะ” ผมตอบกลับไปแบบเสียไม่ได้
“ก็อยากเห็นเพื่อนมีแฟนบ้างอะไรบ้าง 5555” เสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ของลู่หานทำให้แพคยอนหันและเดินเข้ามาหา
“สวัสดีคับ ผมพยอน แพคยอนคับ เออ..ฝากตัวด้วยคับพี่...”
“เราชื่ออี้ชิง เรียกว่าเลย์ก็ได้ ส่วนไอ้คนที่หัวเราะเสียงดังนี่ชื่อลู่หาน” ผมตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว นั่นอาจเป็นเพราะสายตาที่จับจองมาที่ผมรอยยิ้มที่ยังคงอยู่ในใบหน้าที่เรียวเล็ก ยิ่งอยู่ใกล้ๆ ยิ่งรู้สึกน่ารักอย่างบอกไม่ถูก
“พวกคุณไม่ใช่เกาหลีหรือคับ” คำถามที่มักจะได้ยินอยู่บ่อยครั้ง
“ใช่ๆ พวกเราเป็นคนจีน แต่ไม่ต้องห่วงนะเราเรียนเกาหลีมาหลายปีละ เข้าใจโคดๆ 555” ลู่หานตอบแบบเอาฮาอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้นกรุณาแนะนำผมด้วยนะคับ” รอยยิ้มที่ส่งมาอีกครั้ง หัวใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้นแบบไม่รู้ตัวทำไมนะ
ตั้งแต่วันนั้นไม่ว่าจะเป็นการซ้อมเต้นหรือซ้อมร้องเพลง แพคยอนมักจะมาคลุกคลีกับกลุ่มคนจีนอย่างพวกผม ทั้งๆ ที่รูมเมทอย่างชานยอลจะพยายามชวนไปซ้อมนอกเวลาหรือไปเที่ยวไหนก็ตาม
ส่วนเวลาซ้อมผมมันจะได้ยินว่า
“ยอลลี่ไปซ้อมแรปเลย แพคจะไปซ้อมร้องกับเลย์”
หรือไม่ก็
“แพคจะให้เลย์สอนเต้นนะ นะ สอนแพคเต้นหน่อย”
จะว่าไปใช่ว่าผมจะรู้สึกไม่พอใจหรือรำคาญ ผมกลับรู้สึกดีทุกครั้งที่เขาเห็นความสำคัญของผม มือเรียวสวยที่แสนนุ่มที่ชอบมาจับที่แขนพร้อมกับเสียงใสๆ กับรอยยิ้มนั้นทำให้ผมใจเต้นแรงทุกครั้ง มันประหนึ่งน้ำหวานที่ช่วยทำให้ผมหายเหนื่อย
และเมื่อถึงเวลาที่ผมเคยวิตกก็มาถึง เวลาที่กลุ่มเราต้องแยกเป็น 2 กลุ่มย่อย แน่นอนว่าผมกับแพคยอนคงไม่ได้เจอกันบ่อยอีกแล้ว แต่ใครจะคิดว่าเขาจะเอยปากก่อน
“เลย์ ... แพคชอบเลย์นะ” เหมือนโลกทั้งโลกหยุดหมุน ใจผมเต้นโครมครามจนแทบจะออกมาจากอก
“แพคไม่อยากเก็บมันไว้ แพครู้ว่าเราอาจไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน แต่แพคอยากให้เลย์รู้ว่าแพคจะไม่วันเลิกชอบเลย์”  ผมยังคงนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทันใดนั้นริมฝีปากบางก็มาทาบทับบนริมฝีปากผมอย่างรวดเร็ว และแพคก็วิ่งหายไป
หลังจากวันนั้นผมยังคงปิดปากสนิท ใช่ว่าเล่นตัวหรืออะไร แต่ผมอยากพิสูจน์ว่าความรักของเราจะแพ้ระยะทางและคนใกล้ชิดหรือป่าว
สำหรับผมตอนนี้คงมีแต่ความคิดถึง ความห่วงหา ให้กับแพคยอน แต่ไม่สามารถดูแลเอาใจใส่เขาได้แม้แต่น้อย กลับกลายเป็นผมต่างหากที่เจ็บป่วยบ่อยจนเหมือนเป็นตัวถ่วงของกลุ่ม แถมยังทำให้แพคยอนที่อยู่ไกลต้องเป็นห่วงและโทรถามอาการอยู่ทุกวัน
ผมมันก็แค่ผู้ชายขี้ขลาดคนหนึ่งละมั้ง
.........
.....
..
“เลย์ ... ทำไมเลย์พูดแบบนี้ละ” แพคหันมาพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
“เราแค่รู้สึกอย่างนั้น” ผมว่าทุกอย่างน่าจะกระจ่างได้แล้วมั้ง
“ถ้าเลย์คิดแบบนั้น ... ก็พอเถอะ” แพคฮยอนลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับ น้ำตาที่ก็เออล้นและร่วงหล่นอย่างไม่คาดคิด แล้ววิ่งออกจากห้องซ้อมไป
แน่นอนว่าตอนนี้ทุกคนกำลังจับจ้องผมเพียงคนเดียว
“พี่เลย์ทำอะไรแพคกี้” แน่นอนเสียงนี้คงไม่ใช่ใครอื่นที่เรียกแพคยอนแบบนี้นอกจากชานยอล
“พี่เลย์ ผมถามว่าพี่ทำอะไรแพคกี้” มือหนาคว้าที่เสื้อผมอย่างลวกๆ ผมไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรในเมื่อผมเจ็บเจียดตายอยู่แล้ว
“ยอลลี่อย่านะ นั่นพี่นะ” เซฮุนคว้าชานยอลอย่างรวดเร็ว
“แต่พี่เขาทำแพคกี้ร้องไห้” ชานยอลหันกลับไปตอบเซฮุนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงที่สั่นเครือ
“มันเป็นเรื่องของเขาสองคน ยอลลี่ไม่ควรเข้าไปยุ่งนะ” เซฮุนดูนิ่งเสียจนผมงง
“ก็เพราะพี่เลย์ทำตัวแบบนี้นะซิ แพคกี้ถึงต้องกลุ้มใจแล้วร้องไห้ ถ้าผมไม่มีเซฮุนนะอย่าหวังเลยว่าผมจะยกแพคกี้ให้พี่” ชานยอลโพล่งออกมาด้วยความโกรธ มันถึงทำให้ผมรู้ความจริง
“ห๊า นายกับเซฮุน” ลู่หานเป็นคนแรกที่พูดออกมา
“ไอ้ที่ฮุนมาปรึกษาคือชานยอล เฮ้ยไรเนี่ย พี่นึกว่านายจีบไคซะอีก” ลู่หานเข้าไปถามเซฮุน
“เฮ้ยไม่ใช่นะพี่ ไคมันของ....”
ตอนนี้ผมไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว ผมวิ่งออกมาจากห้องซ้อมเพื่อตามหาหัวใจของผมก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
“ว่าแล้ว .... ว่าต้องอยู่นี่...” ผมพูดแบบติดๆขัดๆ เพราะความเหนื่อยที่ต้องวิ่งจากชั้นบนลงมาที่ชั้นใต้ดินในห้องซ้อมร้องเพลง ห้องที่ผมกับแพคมักจะหลบเพื่อนๆ มาอยู่กันสองคน
“ตามมาทำไมละ” แพคยอนทำเสียงเง้างอดใส่ผม มันดูน่ารักเสียจนผมแทบทนไม่ได้
“ขอโทษ..ยกโทษให้เลย์นะ” คงถึงเวลาที่ผมต้องง้อเขาจริงจังแล้วละ
“ไม่ต้องมากอดเขาเลย คนใจร้าย ไม่เคยบอกรักเขายังจะมาว่าเขาอีก ไม่รักแล้ว” เด็กน้อยแพคฮยอนต่อว่าผมใหญ่ แต่ยิ่งทำให้ผมรู้สึกถึงความรักที่เขาให้ผมและความต้องการจากใจของผมอย่างแท้จริง
“เลย์เข้าใจผิด เลย์ผิดเอง ยกโทษให้เลย์นะคนดี”
“ไม่ต้องเลย แพคไม่เคยรักใครเท่าเลย์เลยนะ คนใจร้ายเมื่อไรจะรักเขาซักทีละ”
“โอ๋โอ๋ คนดี รักซิคับเลย์รักแพคนะ รักจนกลัวจะเสียไปเลยละ” นี่แหละความจริงที่ผมรู้แต่ไม่กล้ายอมรับ
“ฮือ เลย์พูดว่าอะไรนะ” คนดีของผมดูเหมือนจะตกใจนะกับคำสารภาพรักของผม
“เลย์รักแพคนะคับ คนดี” ผมจูบเบาๆ ที่ปากบางเพื่อย้ำคำพูดให้เขาหายตกใจ
“จริงๆ นะ” รอยยิ้มนี่แหละที่ผมอยากเก็บมันไว้เพียงผู้เดียว
“จริงซิคับ เลย์จะรักแพคคนเดียว และตลอดไป”
................
ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมขอปรับความเข้าใจกับคนน่ารักของผมก่อนนะคับ
และที่สำคัญผมล็อคห้องแล้วไม่ต้องห่วง
.... รักแฟนคลับทุกคนนะคับ ....
^__^
 
The End.
(ภารกิจจบไปหนึ่ง อิอิอิ)


ผลงานทั้งหมด ของ black_jack9

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 14:35
    นั่นคืออัลไลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล!! 
    คู่แปลกสมดั่งความตังใจ ฮ่าๆๆๆ ต่อได้มั้ย ยังไม่รู้เลยนะว่าไคของใคร?? ตัดบทไปแล้ว 
    ทำไมอิแพคกรี้ถึงได้ขี้อ้อนอะไรมากมายขนาดนั้น วูวววววววว น่ารัก บทนี้เหมาะกับมันเป็นที่สุด
    แล้วอี้เชงงงงงงงงงงงงง กรีดร้องแปปนึง คืออี้เชงงงงงงงงงงงงไม่ไหวนะ พูดไม่ถูก เมะก็ไม่ใช่ยูริก็ไม่เชิงค่อยข้างอธิบายยาก กิกิกิ
    แต่ชอบบทเซฮุนมาไม่มากแต่นางแลดูวิน แม้จะชอบชานแพคมากมายแต่เรื่องนี้เข้าข้างอิฮุน
    อย่าไปยุงกับเค้าไปยุ่งกับอิดำโน่นไป๊!!

    หิหิหิ เม้นไม่รู้เรื่องแต่อ่านรู้เรื่องนะคะ 
    ปล.จะเสร็จแล้วไม่คืนนี้ก็พรุ่งนี้ 5555  
    ปล.อีกนิด โมเมนต์เอาหัวไถอี้ชิงนี่อย่างน่ารักเลย ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ><  
    #2
    0
  2. วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 15:47

    ในฐานะเเม่ยกชานเเพค...นี่มันอาไรก๊านนนนนนน
     
    แต่จะยกโทษให้ไรท์เตอร์ ถ้าไคเป็นของแทมิรี่เท่านั้น 55555+ [เเม่ยกไคเเทมเช่นกัน]

    เป็นฟิคที่อ่านสบายๆ น่ารักมากเลย

    น้องเเพคน่ารัก น่าบิดเเก้มอย่างที่อี้ชิงว่านั่นเเหละ พี่ก้ออยากลอง...หยิกดูเหมือนกัล กรากกกกก

    ยอลลี่ กะ เซฮุน...เเล้วน้องลู่ของช๊านนนนนนล่า น้องลู่ผู้ร่าเริงเป็นเจ้าพ่อจับคู่ที่น่ารักมากกกกกกก

    มีตุ้ยจางโผล่มานิด ดาร์ลิ้งซูโฮของพี่โผล่มาหน่อย...น้อยจัง...เอาอีก อิอิอิ

    #1
    0