I am normal ผมนี้ละคนธรรมดา

  • 93% Rating

  • 158 Vote(s)

  • 544,128 Views

  • 7,786 Comments

  • 9,112 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    551

    Overall
    544,128

ตอนที่ 26 : บทที่ 20 คนธรรมดา กับ เงาดำที่(ไม่) ธรรมดา (1) (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    23 พ.ค. 57

บทที่ 20

                   คนธรรมดา กับ เงาดำที่ไม่ธรรมดา(1)

            ไชโย !!!”เสียงร้องอย่างดีใจของริวดังขึ้นทันทีที่ลีโอพูดจบ น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความแปลกใจของเทียน่าถามออกมา

พี่ค่ะ พี่ดีใจเรื่องอะไรหรือ?

            ริวหันไปมองเทียน่า ในที่สุดพวกเราก็จะได้ออกจากถ้ำแห่งนี้แล้ว ใครบ้างจะไม่ดีใจ

เทียน่าส่ายหน้าเบาๆ ด้านเท็ดดี้ได้แต่ทำหน้าเบื่อโลกออกมา ส่วนลีโอทำหน้าบอกบุญไม่รับ มีเพียงไลล่าหัวเราะเบาๆ สักพักเธอก็ถามขึ้นมาว่า

เธอไม่อยากจะอยู่ที่นี้แล้วหรือ?”

ใช่ครับ ผมว่าอยากจะออกจากที่นี้เต็มทีแล้วล่ะ

            ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็เปลี่ยนไปคุยกันที่อื่นก็แล้วกัน ฉันรู้จักสถานที่เหมาะแก่การพักผ่อนอยู่ด้วย  เอาเป็นว่าพวกเราย้ายไปคุยกันที่นั่นเถอะไลล่าพูดพร้อมส่งยิ้มให้กับริว

            เทียน่า ริว ลีโอและเท็ดดี้ต่างยอมรับความเห็นนี้ ไลล่าสะบัดมือเพื่อสร้างวงเวทขึ้นมาด้านใต้จุดที่พวกริวกำลังพักผ่อนอยู่ สักพักพวกเขาก็หายไป

 

จุดหนึ่งภายในหุบผามังกร

            วงเวทปรากฏขึ้นอีกครั้งในจุดที่หมอกลงหนาจนแทบจะไม่เห็นพื้นที่รอบๆเลย  ริวปรากฏออกมาจากวงเวท เขามองพยายามมองไปรอบตัวเพื่อหาคนอื่นๆ แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่เลย สีหน้าของริวเริ่มตึงเครียด เขารีบตะโกนหาพวกเทียน่า

            เทียน่า!!! น้องอยู่ที่ไหนกัน ถ้าได้ยินเสียงแล้วช่วยตอบที

            คุณลีโอ คุณไลล่า !!!!!

            “.........” ไม่มีเสียงตอบรับแม้แต่น้อย ริวยังคงตะโกนต่อไปอีก 2- 3ครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนเดิม

ระหว่างนั้นเอง เท็ดดี้ก็พูดขึ้นมาว่า “ไอ้ริว อย่าเสียแรงตะโกนไปเลย หมอกที่อยู่รอบตัวพวกเราตอนนี้คือ หมอกเนรมิต ใครก็ตามที่หลงเข้ามาจะถูกหมอกกักขังเอาไว้ในโลกแห่งความฝัน และ พวกเขาจะต้องอยู่ในโลกแห่งนั่นจนกว่าจะตาย"

            เท็ดดี้ แกช่วยอธิบายเป็นคำพูดของคนหน่อยจะได้ไหม  ริวถามออกมาด้วยสีหน้าตึงเครียด

            เท็ดดี้ถอนหายใจ พร้อมอธิบายว่าเฮ้อ เอาง่ายๆนะ ไอ้หมอกนี้จะดึงเอาความทรงจำของผู้ที่หลงเข้ามาให้ปรากฏเป็นภาพ เพียงแต่ความทรงจำที่ดึงออกมานั่นใช่ว่าจะมีแต่เรื่องดี บางครั้งหมอกก็จะดึงความทรงจำที่เลวร้ายออกมาเช่นกัน

            ถ้าแค่นั่นก็คงไม่มีปัญหาอะไรมั่ง แค่ดึงความทรงจำออกเป็นภาพเองนี้ริวพยายามคิดในทางที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

            เฮ้อ เสียงถอนหายใจของเท็ดดี้ดังอีกครั้ง ก่อนจะตามมาด้วยคำพูด ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าว่าก็คงดีสิ แต่หมอกเนรมิตยังมีคุณสมบัติทำให้ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของผู้ที่สูดเข้าไปเกิดการผิดเพี้ยน จนไม่สามารถจำแนกได้ว่าอะไรคือความจริง อะไรคือภาพเสมือนและ ที่แย่สุดคือหมอกพวกนี้จะให้ผู้ที่สูดเข้าไปอ่อนแอลงทุกขณะ  ผลสุดท้ายคนที่หลงเข้ามาก็อาจจะอ่อนแรงจนตายในหมอกนี้

            เดี๋ยวก่อน ถ้าหมอกเนรมิตร้ายกาจแบบที่นายพูดจริง ทำไมผมถึงไม่เห็นอะไรเลยล่ะ

            หมอกเนรมิตจัดเป็นสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติ ดังนั้นเจ้าที่มีความสามารถเหนือโลกจึงไม่ได้รับผลจากมันยังไงละ

            ริวพยักหน้า ก่อนจะถามออกมาว่าแล้วตัวของนายละมีปัญหาอะไรบ้างไหม

            ไม่ต้องห่วงสัตว์เทพอย่างพวกข้ามีวิธีภูมิต้านทานหมอกเหล่านี้อยู่แล้ว  ตอนนี้คนที่น่าจะเป็นห่วงมากที่สุดคือยัยหนูเทียน่าต่างหาก ถ้ายังไงรีบไปตามหาเธอก่อนเถอะ

            ถึงนายไม่บอกผมก็คิดจะทำแบบนั้นอยู่แล้วริวพูดพร้อมหันไปมองรอบๆ สีหน้ากังวลในตัวเทียน่าปรากฏอย่างเด่นชัดบนใบหน้าของริว

เท็ดดี้ แกพอรู้ไหมว่าเทียน่าอยู่ไหน

            เท็ดดี้ส่ายหน้า ข้าไม่ทราบ การจะหาคนในหมอกเนรมิตอยากซะยิ่งกว่าหาเข็มในมหาสมุทรเสียอีก

            ซวยแล้วไง ทำไมคุณไลล่าถึงจะต้องพาพวกเรามาที่นี้ด้วยนะ หรือว่าเธอคิดจะกำจัดผมกับน้องสาวกันแน่

            เท็ดดี้โวยวายขึ้นทันทีไอ้บ้า แกนี้ก็ช่างคิดไปได้ ยัยนั่นเป็นถึงเทพแห่งแสงสว่างเชียวนะ เธอไม่มาลอบกัดแกให้เสียเวลาหรอก แต่ถ้าให้เดาการที่พวกเรามาโผล่ในหมอกนี้อาจจะเป็นเพราะเวลา 300 ปีที่ผ่านมาทำให้จุดพักผ่อนเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง เรื่องนี้จึงไม่ใช่ความผิดของยัยหนูไลล่าหรอก

            เรื่องนี้จะยังไงก็ช่างเถอะ แกไม่มีวิธีตามหาเทียน่าบ้างเลยหรือ?”สีหน้าของริวแสดงถึงความเป็นห่วงน้องสาวอย่างเห็นได้ชัด  เขามองไปรอบตัวแต่สิ่งที่ริวเห็นก็มีเพียงหมอกที่ปิดบังทัศนวิสัยจนหมด

            เท็ดจ้องมองริวการจะหาคนในหมอกเนรมิตได้นั้นมีแต่การใช้ พลังญาณธรรมชาติ เท่านั้น เพียงแต่ว่า.......”

            เมื่อเท็ดดี้พูดถึงตรงนี้ ริวก็พูดแทรกขึ้นมาว่า ถ้าเช่นนั้นก็สบายมาก แค่ทำเหมือนตอนที่เรียกกุญแจดาราก็พอใช่ไหมล่ะ

            ริวรีบหลับตาลงเพื่อรวบรวมสมาธิ แต่ไม่ว่าจะตั้งสมาธิมากแค่ไหน เขาก็ไม่อาจจะรับรู้ถึงเทียน่าได้เลย เสียงของเท็ดดี้ดังแทรกขึ้นมา

            ไอ้ริว แกหัดฟังเรื่องราวให้จบหน่อยจะได้ไหม ส่วนไอ้ที่ทำอยู่ก็หยุดเถอะ เพราะถึงทำไปแกก็ดึงพลังญาณธรรมชาติออกใช้ไม่ได้เต็มที่หรอก

            ริวขมวดคิ้วด้วยสีหน้าตึงเครียด ถ้าแกมีวิธีอะไรก็พูดออกมาเถอะ ตอนนี้ผมห่วงเทียน่าจะแย่แล้ว

            วิธีก็พอมีหรอก เพียงแต่การจะทำอย่างนั้น มันจะส่งผลเสียต่อเจ้าอย่างมาก แถมข้าก็ยังไม่แน่ใจด้วยว่าวิธีนี้จะสำเร็จหรือไม่ เจ้ายังจะทำอีก......

            ยังไม่ทันที่เท็ดดี้จะพูดจบ เสียงของริวก็แทรกขึ้นมาว่า ลงมือได้เลย

            แต่ว่าเรื่องนี้ส่งผลเสียกับเจ้าอย่างมากเลยนะ

            เรื่องผลเสียไว้ว่ากันที่หลัง ถึงยังไงเรื่องช่วยเทียน่าต้องมาเป็นอันดับแรกริวพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ จริงจัง

เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มแล้ว เท็ดดี้ได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ สักพักมันก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า

            ถ้าเช่นนั้นตั้งใจฟังให้ดีนะ เดี๋ยวข้าจะใช้พลังสัตว์เทพไปกระตุ้นประสาทการรับรู้ให้ตื่นตัวอย่างเต็มที่ มันจะทำให้เจ้าสามารถควบคุมพลังญาณธรรมชาติได้เต็ม 100 % เพียงแต่การทำแบบนั้นจะทำให้เจ้าได้รับความเจ็บปวดขนาดหนัก ยิ่งเจ้าที่อยู่ในสภาพอ่อนแรงด้วยแล้ว ข้ากลัวว่าร่างกายของเจ้าจะทนไม่ไหวนะซิ

            ไม่ต้องสนใจเรื่องร่างกายของผม นายลงมือได้เลยสีหน้าของริวแสดงออกถึงความจริงจังจนเท็ดดี้ไม่กล้าจะขัด สักพักมันก็กล่าวว่า

            ถ้าเจ้าไม่ไหวก็ตะโกนบอกก็แล้วกัน ข้าจะหยุดทันที

            ดวงตาสีแดงของเท็ดดี้ส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง สีหน้าของริวเริ่มเปลี่ยนไป หน้าซีดขาว  ปากเริ่มไร้สีเลือด ก่อนจะมีเหงื่อไหลซึมออกมา สักพักเขาคุกเข่าลงกับพื้น ก่อนจะร้องตะโกนออกมา

            อ๊าก!!!!

            ไอ้ริว ไหวไหม

            ผม.....ไม่เป็น....ไร นายทำต่อไป...อย่า..หยุดนะ อ๊าก!!!”ริวพูดจบ เขาก็กลิ้งไปกับพื้นด้วยความเจ็บปวด  เท็ดดี้ทำได้แต่เฝ้ามอง  เวลาผ่านไปอีก 10 นาที ความเจ็บปวดที่เคยมีก็หายไป

สีหน้าของเท็ดดี้ดูผ่อนคลายลง เมื่อเห็นว่าริวยังไม่ตาย สักพักมันก็พูดขึ้นมาว่าท่าทางจะผ่านไปด้วยดีนะ เจ้าริวพอจะลุกไหวไหม

            ริวลุกขึ้นยืนแทนคำตอบ เขาหันไปมองรอบๆ ก่อนจะกล่าวว่า” “แล้วขั้นต่อไปต้องทำอะไรต่อละ

            เท็ดดี้จ้องมองริวในเวลานี้ด้วยสายตาที่บอกไม่ถูก เจ้าจงรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่ความต้องการค้นหายัยหนูเทียน่า แล้วพลังญาณธรรมชาติจะบอกเจ้าเองว่า ยัยหนูอยู่ที่ไหน

            ริวหลับตาลง เวลาผ่านไปอีกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นชี้ไปข้างหน้า เทียน่าอยู่ทางนี้

            เท็ดดี้รีบถามด้วยสีหน้าที่ดีใจว่า ไอ้ริว เจ้าจับสัมผัสยัยหนูเทียน่าได้แล้วหรือ?”

            ริวรีบวิ่งออกไปตามทางที่ตัวเองแน่ใจทันที หลังจากเขาวิ่งมาได้สักพักหมอกที่อยู่รอบตัวก็กลายเป็นความมืดที่ไร้แสงสว่าง ชายหนุ่มได้แต่ตรงไป ก่อนจะหันไปทางซ้ายเล็กน้อย จากนั้นเขาก็พึมพำขึ้นมาเบาๆว่า

            ตรงไปอีกนิดสินะ

  ริวเดินตรงต่อไปอีกนิด ก่อนที่ความมืดจะเข้าปกคลุมตัวชนิดว่าที่ไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเอง เขาเดินไปหยุดในความมืดพร้อมคุกเข่าลง ริวยื่นมือไปดึงอะไรบางอย่างเข้ามากอด ทันทีที่เขากอดสิ่งนั้น ความมืดที่อยู่รอบตัวก็กลับกลายเป็นหมอกเหมือนเดิม  สิ่งที่อยู่ในอ้อมกอดในตอนนี้ก็คือน้องสาวที่กำลังร้องไห้อยู่นั่นเอง เธอหันมาซบอกริว เท็ดดี้ถึงกับอ้าปากค้างในสิ่งที่เห็น

พลังญาณธรรมชาติช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ขนาดอยู่ในความมืดยังสามารถบอกตำแหน่งได้ละเอียดถึงขนาดนี้เลย

            ริวไม่ตอบ เขาเอามือลูบผมเป็นการปลอบเทียน่า พร้อมกล่าวว่า สิ่งที่ยอดเยี่ยมไม่ใช่พลังญาณธรรมชาติหรอก แต่มันคือพลังความรักที่มีต่อน้องสาวของผมต่างหาก

            เฮ้อ เวลาแบบนี้แกยังจะมาล้อเล่นอีกนะ

            ริวเอามือเช็ดน้ำตาให้กับเทียน่า น้องไม่ต้องกลัวนะ  พี่อยู่ที่นี้แล้ว ไม่มีใครทำร้ายน้องได้หรอก

 ขอบคุณค่ะ ตอนนี้หนูไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ พี่ปล่อยหนูได้แล้วเทียน่าพูดออกมาด้วยสีหน้าอันยิ้มแย้ม

ริวได้แต่ทำตามที่เธอบอก  สักพักทั้งคู่ก็ยืนขึ้น เท็ดดี้จึงพูดออกมาว่ายัยหนูเทียน่า เจ้ากลัวความมืดหรือ?”

            เทียน่าส่ายหน้า ไม่ใช่ค่ะ สิ่งที่หนูกลัวคือ ความกลัวที่ต้องสูญเสียพี่ริวไปนะค่ะ ในตอนเด็กหนูเคยหลงกับพี่ริวจนต้องอยู่คนเดียว แม้จะไม่นานแต่ในตอนนั้นหนูรู้สึกกลัวมากๆ ความกลัวนั้นคงซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจจนถึงทุกวันนี้นะ

            เท็ดดี้ทำหน้าบอกบุญไม่รับ พวกเจ้า 2 พี่น้องนี้เหลือเกินจริงๆ คนหนึ่งรักพี่ชายมากจนเกิดเป็นความกลัวที่มืดมิดไร้แสงสาดส่อง แต่พอถูกพี่ชายกอดเท่านั้นไอ้ความกลัวกลับหายไปดังสายลมพัดผ่าน ส่วนคนพี่ก็รักน้องสาวจนยอมเสี่ยงโดยไม่กลัวผลเสียที่ตามมา  แถมพอหาน้องสาวพบ แกยังเร่งพลังเหนือโลกไปป้องกันน้องสาวได้อีก  ตกลงว่าแกรักน้องสาวขนาดไหนฟะ ไอ้ริว

            ริวได้แต่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร เท็ดดี้มองริวด้วยสายตาเซ็งๆ ช่างเถอะ เอาเป็นว่าเจ้าสามารถค้นหาน้องสาวได้ก็ดีแล้วล่ะ ต่อไปก็ตามหา ยัยหนูไลล่าและเจ้าลีโอ

            ชายหนุ่มหลับตาลงอีกครั้ง จากนั้นเขาชี้ไปอีกทาง คุณไลล่าอยู่ทางนี้ ส่วนคุณลีโออยู่ลึกออกไปอีกนิดนะ แต่ที่หน้าแปลกคือ ถนัดจากพวกเขาแล้วยังมีความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตอยู่ด้วย เพียงแต่ว่าความรู้สึกสุดท้ายค่อนข้างอ่อนมากๆนะ

            เท็ดดี้ฝืนยิ้มกับสิ่งที่ได้ยิน ผิดกับเทียน่าตกใจจนอ้าปากค้างไปแล้ว เธอหันมามองเท็ดดี้ คุณเท็ดดี้ค่ะ พี่ริวเป็นอะไรไปนะ ทำไมถึงดูพึ่งพาได้แบบนี้

            ยัยเทียน่า!! เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน หรือว่าปกติพี่ดูพึ่งพาไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรือ?”เสียงของริวโวยวายขึ้นมา เทีย่าได้แต่ยิ้มเฝื่อนๆ

            เฮ้อ เสียงถอนหายใจของเท็ดดี้ดังขึ้น เพื่อจะค้นหาเจ้าและพวกลีโอ ข้าจำเป็นต้องใช้พลังในการกระตุ้นประสาทการรับรู้ทั้งหมดของเจ้าริวให้ตื่น ถึงขีดสุด ดังนั้นภายใน 3 ชม.นี้ เจ้าริวจะเป็นอะไรที่พึ่งพาได้สุดๆเลย

            เทียน่าแสดงสีหน้าตกใจขึ้นเดี๋ยวนะ การทำแบบนั้น มันจะทำให้พลังชีวิตถูกเผาผลาญไปอย่างมาก อาจจะทำให้อายุสั้นลงไปด้วยไม่ใช่หรือคะ?”

            สีหน้าของริวเริ่มจะซีดขาวลง  เท็ดดี้ ที่เทียน่าพูดออกมาเป็นความจริงหรือ?”

            ใช่ ยัยหนูพูดถูกแล้ว นี้คือข้อเสียที่ข้าพูดถึงยังไงล่ะเสียงของเท็ดดี้ตอบออกมาอย่างไม่เต็มเสียงนัก 

            ริวถามออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า ผมต้องเสียอายุไปกี่ปีเพื่อแลกกับ 3 ชม.นี้

            10 ปี

            คำตอบของเท็ดดี้ทำให้ริวได้แต่ยิ้มหน้าเจื่อน เทียน่าก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน สักพักริวก็พูดขึ้น เอาเถอะ อย่าเพิ่งสนใจ เรื่องนี้เลย  พวกเรารีบตามหาคุณไลล่ากับคุณลีโอต่อดีกว่า

            เท็ดดี้พยักหน้าเห็นด้วย แม้เจ้าพวกนั้นจะเป็นเทพแต่ก็ยังเคยเป็นมนุษย์มากก่อน ข้าว่าพวกมันก็คงอยู่ในหมอกพวกนี้ได้ไม่นานหรอก

            ริวรับคำ ก่อนจะจับมือเทียน่าแล้วพาเธอเดินไปในทิศทางที่เขาคิดว่าไลล่าและลีโอน่าจะอยู่ ชายหนุ่มเดินผ่าหมอกไปได้สักพัก หมอกก็เปลี่ยนเป็นภาพของป่าแห่งหนึ่ง ด้านข้างมีบ้านที่สร้างจากไม้ทั้งหลัง ริว เท็ดดี้และเทียน่าต่างมึนงงกับภาพที่เห็น แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรออกมา ลีโอและไลล่าก็ปรากฏตัวหน้าบ้านหลังนั้น เทียน่ากำลังทำท่าจะตะโกนเรียกพวกเขา แต่เท็ดดี้กับร้องห้ามเอาไว้

            ช้าก่อน ไลล่าและลีโอที่พวกเราเห็นอาจจะเป็นภาพที่เกิดจากหมอกเนรมิตก็ได้

            ประตูบ้านไม้ได้ก็เปิดออก ชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมา พวกเขาคุยกับพวกลีโออยู่สักพัก ไลล่าก็ส่งเด็กทารกที่อยู่ในอ้อมกอดให้กับพวกเขา ภาพตอนที่ไลล่าส่งมอบเด็กทารกนั้นดูเศร้าสร้อยเหลือเกิน แถมก่อนจะไปเธอยังหลั่งน้ำตาออกมา จนลีโอต้องเข้าไปปลอบ สักพักทั้ง 2 คนก่อนจะหายตัวไป

ริวมองภาพที่เกิดขึ้น พร้อมกล่าวว่า นี้คงเป็นตอนที่คุณไลล่ามาฝากลูกชายให้กับน้องสาวของคุณลีโอแน่ๆ นี้อาจจะเป็นความทรงจำเจ็บปวดที่สุดของคุณไลล่าก็ได้

            พี่ค่ะ ตอนนี้คุณไลล่าอยู่ตรงไหนหรือคะ?”เสียงของเทียน่าถามขึ้นมา 

ริวเดินเข้ามาถึงหน้าบ้านไม้แทนคำตอบ  พวกเขาก็ยิ่งเห็นสีหน้าอันเศร้าของไลล่าที่กำลังส่งลูกให้น้องสาวของลีโออย่างชัดเจน  ริวยื่นมือออกไปจับราวบันได

            พอเถอะครับ ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว ลูกชายของคุณมีชีวิตอย่างมีความสุข คุณไม่ต้องเสียใจเรื่องของเขาหรอก

            พอสิ้นเสียงของริวเท่านั้น ภาพที่อยู่รอบๆกลับกลายเป็นหมอกอีกครั้ง ส่วนราวบันไดที่ริวจับนั้นก็กลายเป็นไลล่าที่มีน้ำตานองหน้า เธอหันมามองริวด้วยสายตาที่ไร้แววพร้อมพูดเสียงปานละเมอ

            จริงหรือ? ที่เธอพูดเป็นความจริงแน่นะ

            จริงครับ เขามีทั้งความสุขและครอบครัวที่สมบูรณ์  แม้คุณจะไม่ได้เลี้ยงดูเขา แต่คุณก็มอบชีวิตที่สมบูรณ์ให้กับลุกชายอย่างแน่นอน ดังนั้นคุณควรปล่อยวางได้แล้วล่ะ ริวตอบออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง ไลล่ายิ้มอย่างดีใจก่อนจะทรุดตัวสลบไปกับพื้น

            เท้ดดี้จ้องมองไลล่าอย่างละเอียด ก่อนกล่าวว่าท่าทางยัยหนูไลล่าจะสูดเอาหมอกเนรมิตเข้าไปเยอะ แถมยังเห็นความทรงจำที่ทิ่มแทงใจอีก การที่พวกเรามาพบก่อนที่เธอจะประสาทเสียก็ถือว่าโชคดีจริงๆ

            โชคดีบ้านนายซิ  เธอเล่นสลบแบบนี้ แสดงว่าต้องมีใครแบกเธอถึงจะไปต่อได้  แล้วแกคิดว่าใครจะต้องเป็นคนแบกล่ะ

            เท็ดดี้ทำหน้าเบ้ขึ้นมา ในขณะที่เทียน่ากำลังจะขออาสาแบกไลล่า ริวก็หันไปมองน้องสาว พร้อมพูดออกมาว่า

 น้องนะหยุดคิดที่จะทำแบบนั้นเลย เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ เดี๋ยวยัยเทพแห่งแสงสว่างคนนี้พี่จะแบกให้เอง

            เทียน่าจ้องมองริวอย่างแปลกใจ สักพักเธอก็ถามว่าพี่ค่ะ พี่ทราบได้ยังไงว่าหนูกำลังจะพูดอะไรนะ

            ริวไม่ตอบ เพราะเขาเองก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าตัวเองทราบได้ยังไง เสียงของเท็ดดี้ดังแทรกขึ้นมา ไม่ต้องแปลกใจไปหรอก เจ้าริวในตอนนี้มีพลังสมาธิในระดับสูงมากๆ แถมสมองก็ยังทำงานได้เกิน120 %ดังนั้นถ้ามันจะมีความสามารถเกินระดับปกติก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนะ  

            แล้วแบบนี้พอหมดเวลา  สมองของพี่ริวจะได้รับผลเสียอะไรบ้างไหม เสียงของเทียน่าถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

            มันอาจจะมีผลข้างเคียงเล็กน้อย บางทีคงสลบไปซัก 4-5 วัน  หรือไม่ก็อาจจะพูดไม่ชัดไปสักอาทิตย์ แต่ที่แย่สุดอาจจะทำให้ปัญญาอ่อนไปเลยก็ได้”

            เทียน่าหันมามองริวด้วยความเป็นห่วง ริวกลับยิ้มด้วยท่าทางปกติ  ช่างเถอะ ถึงยังไงเรื่องก็เกิดขึ้นไปแล้ว มานั่งกังวลตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์

ไอ้ริว ข้านึกว่าเจ้าจะโวยวายออกมาซะอีก แต่ที่ไหนได้เจ้าทำเหมือนเรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้าเลยนะ

            ริวมองเท็ดดี้ด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและสีหน้าที่ไร้อารมณ์ เท็ดดี้ ต่อให้ผมรู้เรื่องพวกนี้ก่อน แกคิดว่าผมจะทำอย่างไงล่ะ?”

            เมื่อได้ยินคำถามนี้ เท็ดดี้ถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก เพราะมันทราบดีว่าต่อให้ริวทราบเรื่องทั้งหมด เขาก็พร้อมที่จะทำเหมือนเดิมอยู่ดี มันส่ายหน้าพร้อมพูดเบาๆว่า

            จริงของเจ้า ต่อให้ทราบเรื่องราวทั้งหมด เจ้าก็คงเลือกเส้นทางนี้เช่นกัน เฮ้อ เจ้านี้ช่างเป็นซิสค่อนตัวพ่อจริงๆ

            ริวทำได้แค่ก้มตัวลงไปแบกไลล่าขึ้นหลัง จากนั้นเขาก็หันมาบอกว่า เตรียมตัวเดินทางต่อเถอะ ขืนชักช้า คุณลีโอเกิดสลบไปอีกคน งานนี้ได้ตายของแท้แน่ๆ

            ริวรีบก้าวเดินต่อ เทียน่าจึงต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากเดินมาได้สักพัก หมอกก็กลายเป็นภาพอื่นอีกครั้ง คราวนี้เป็นป่าโปร่งที่น่าจะสงบและลมเย็นสบาย เพียงแต่ภาพที่เห็นทำเอาคนไม่กล้าคิดอย่างนั้นเลย ถ้าถามว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น มันก็เนื่องจากภาพที่เห็นนั้นเป็นการต่อสู้แบบที่เรียกว่าเกินกว่าระดับของ มนุษย์ไปแล้ว คน  7 คน ไม่ซิ ต้องบอกว่าเทพ 7 องค์กำลังต่อสู้กับเทพที่มี 7ปีกอย่างเอาเป็นเอาตาย เทพบางองค์ใช้เวทที่เป็นบอลเพลิงขนาดยักษ์ บางคนใช้มังกรที่สร้างมาจากน้ำ บางคนใช้การควบคุมต้นไม้เข้าต่อสู้ แต่ที่น่ากลัวสุดเห็นจะเป็นการกลายร่างจากคนเป็นมังกร จากนั้นก็เข้าไปปะทะกับเทพที่มี 7 ปีกอย่างไม่มีความลังเล เสียงบ่นปานละเมอของเท็ดดี้ดังขึ้นเมื่อเห็นภาพของเทพอาเทมชัดเต็ม 2 ตา

            ไม่จริงน่า  มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง

            คำพูดของเท็ดดี้ทำเอาริวที่ฟังอยู่ใกล้ๆจำเป็นต้องหันมามองมัน แต่จังหวะนั้นเองที่เทพ 7 ปีกจัดการโยนมังกรตัวนั้นออกไป ก่อนจะจัดการเหล่าเทพที่เหลืออย่างง่ายดาย ภาพถูกตัดมาเป็นตอนที่เทพอาเทมกำลังใช้เวทจับกุมตัวเทพทั้ง 5เอาไว้ ส่วนมังกรมองภาพจากบนฟ้า ก่อนจะหันหลังบินจากไปพร้อมกับไลล่าที่สลบอยู่บนหลัง ภาพสุดท้ายที่เห็นคือเทพแห่งสงครามกำลังร่ายเวทบางอย่างใส่พวกเทพทั้ง 5 คน

            เวทสะกดวิญญาณ !!! ที่แท้สิ่งที่ทำให้พวกเทพประจำรัฐต้องการเป็นจอมมารที่ไล่ฆ่าคนไม่เลือกหน้าก็คือเวทบทนี้เองเสียงร้องอันตกใจของเท็ดดี้ดังแทรกขึ้นมา

            เทียน่าและริวต่างแสดงสีหน้าตกใจออกมา ริวรีบร้องออกมาว่าเวทสะกดวิญญาณ? นายหมายถึงเวทที่ทำให้คุณลีโอคุ้มคลั่งจนไล่ฆ่าคนไม่เลือกหน้านะหรือ?”

 เท็ดดี้พยักหน้าและอธิบายต่อว่าดูเหมือนการที่จอมมารเข่นฆ่าผู้คนในรัฐต่างๆจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วละ นี้อาจจะเป็นการลงโทษรูปแบบหนึ่งของเทพแห่งสงครามก็ได้นะ

            เท็ดดี้หยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงตึงเครียดว่า เวทสะกดวิญญาณทำ ให้เกิดการไล่ฆ่าโดยไม่สนใจว่าใครเป็นใครเลย แถมคนที่โดนเวทย์นี้ยังรู้ถึงเหตุการณ์อย่างเลือนรางแต่กลับไม่สามารถทำควบ คุมร่างกายหรือสติได้เลย นี้เรียกว่าได้ทั้งความสนุก(ของเทพแห่งสงคราม) และยังเป็นบทลงโทษสำหรับการทรยศ(ของเทพทั้ง 5)ในคราวเดียวกันเลย

ระหว่างที่จะพูดกันอยู่นั้นอะไรบรรยากาศรอบตัวก็เริ่มเปลี่ยนไป ภาพต่างๆเริ่มเปลี่ยนไป บ้างก็เร่งความเร็ว บ้างก็ย้อนกลับ บ้างก็หยุดนิ่ง  เท็ดดี้รีบตะโกนขึ้นมาว่า

 แย่แล้ว จิตใจของเจ้าเจ้าลีโอเริ่มจะจำแนกความเป็นจริงกับ เรื่องราวในความทรงจำไม่ออกแล้ว ถ้าไม่รีบหาตัวมัน อาจจะเกิดเรื่องแย่ๆขึ้นมาก็ได้

            “ เข้าใจแล้ว รอสักครู่นะ ริวรีบมองหาลีโอทันที สักพักเขาก็รีบวิ่งนำหน้าไปยังจุดที่ห่างออกไป สิ่งที่อยู่ต่อหน้าเขาในตอนนี้คือลีโอในสภาพที่ยืนนิ่งเพียงแต่หน้าและแขน ของเขาเริ่มจะมีเกล็ดขึ้นมาบ้างแล้ว ริวรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัว แต่ดูเหมือนลีโอจะไม่รู้สึกตัวเลย

ริวรีบกำหมัดแน่น ก่อนจะพูดเบาๆ ขอโทษนะครับสิ้นเสียงคำพูดเท่านั้น หมัดของริวก็ชกเข้าใส่ลีโออย่างเต็มแรง

            ตุบ

            โอ้ยริวที่ต่อยหมัดเข้าใส่หน้าลีโอถึงกับกระโดดไปมาด้วยความเจ็บปวด

            แรงแค่นั้นจะทำให้มนุษย์ครึ่งมังกรอย่างเจ้าลีโอบาดเจ็บได้ยังไง ออกแรงให้มากกว่านี้หน่อยซิฟะ

            ริวตะโกนออกไปแทบจะในทันที เมื่อกี้ก็สุดแรงแล้วโว้ย ถ้าแกคิดว่ายังไม่แรงพอก็มาทำเองเลยเถอะ

            เท็ดดี้ได้แต่ฝืนยิ้ม ขณะนั้นเองที่เทียน่าใช้นิ้วชี้ขวาตวัดเป็นอักษรบางอย่างขึ้นมากลางอากาศ เธอรีบตั้งท่าแบบนักกังฟู ก่อนจะตะโกนขึ้นว่า

            พี่ค่ะ หลบไปก่อนเดี๋ยวหนูจัดการให้เอง

            ยังไม่ทันที่จะสิ้นเสียงของเทียน่า เธอก็จัดการถีบเท้าซ้ายผ่านอักษรเรืองแสง ก่อนที่เท้าข้างนั้นจะถีบเข้าไปยังลำตัวของลีโอที่ยืนอยู่

            โครม

            เสียงเท้ากระทบร่างของลีโอดังกึกก้องไปทั่ว ลีโอถอยหลังไปประมาณ 2- 3 ก้าวแต่ยังไม่อาจจะทำให้ลีโอได้สติ  ที่เท็ดดี้ตะโกนขึ้นมา

แรงกว่านี้อีก แค่ยังไม่พอจะเรียกสติเจ้าลีโอหรอก

            เทียน่าใช้นิ้วขวาตวัดอักษรแสงแบบเดิมขึ้นมาอีก ก่อนจะทำการถีบเข้าไปที่เดิมอย่างเต็มแรง

            โครม

            เสียงกระทบกันครั้งในครั้งนี้ทำเอาริวต้องยกมือขึ้นมาปิดหู ร่างของลีโอถึงกับทรุดลงไปนั่งกับพื้นด้วยความจุก สักพักดวงตาที่ไร้ประกายกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เขาหันมามองเทียน่า ก่อนจะเห็นไลล่าที่อยู่ด้านหลังของริว

            ไลล่า!! ทำไมเธอถึงได้สลบแบบนี้ล่ะ

            ริวได้แต่ตอบคำถามของเขาอออกไปตามจริง พร้อมกับส่งไลล่าที่แบกเอาไว้ให้กับลีโออีกด้วย ลีโอกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะหันไปก้มหัวขอบคุณเทียน่าที่ช่วยเรียกสติ

            เฮ้อ ถือว่าโชคดีที่พวกน้องชายเรียกสติฉันได้ทัน ไม่เช่นนั้นถ้าฉันกลายเป็นมังกรปีศาจ 3 ตาขึ้นมา คงจะไม่สามารถเรียกสติกลับมาได้อีกแน่ๆ

            การกลายร่างเป็นมังกร มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือครับ?”ริวถามออกมาด้วยความสงสัย

            ลีโอเอามือลูบผมไลล่า พร้อมอธิบายขึ้นว่า การกลายร่างเป็นมังกรนั้นจะทำให้สัญชาตญาณของมังกร กลืนกินจิตใจของมนุษย์ไปทีละน้อย และ ถ้ากลายร่างทั้งที่จิตใจไม่เป็นปกติ ฉันอาจจะกลายเป็นมังกรปีศาจ 3 ตาที่คิดจะทำลายล้างไปเลยนะ

            ริวนึกถึงภาพมังกรที่ต่อสู้กับเทพอาเทมเมื่อสักครู่ ก่อนจะจินตนาการถึงตอนที่มังกรเข้ามาเล่นงานพวกตน พอคิดถึงจุดนี้เท่านั้น ชายหนุ่มก็แทบพูดไม่ออก จังหวะนั้นเองเขาก็นึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา มันเป็นภาพของมอนตาน่าที่กำลังกลายร่างเป็นมังกรเช่นเดียวกับลีโอ เพียงแต่ว่ามังกรในความคิดของเขามันเป็นมังกรสาวสุดเซ็กซี่จนเขาเผลอทำ น้ำลายหกอย่างไม่รู้ตัว              

            -แกหยุดคิดแบบนั้นจะได้ไหมฟะ มันมีมังกรอย่างนั้นที่ไหนกัน อีกอย่างยัยหนูมอนตาน่าก็กลายร่างเป็นมังกรอย่างเจ้าลีโอไม่ได้หรอก

            (ทำไมล่ะ เธอเป็นสายเลือดของคุณลีโอก็น่าจะกลายร่างเป็นมังกรได้เหมือนไม่ใช่หรือ? )

            -การที่เจ้าลีโอกลายร่างเป็นมังกรได้นั้นเป็นกรณีพิเศษนะ ถ้าพูดด้วยภาษาที่ทำให้เจ้าเข้าใจง่ายๆ เจ้าลีโอเป็นพวกกลายพันธุ์ และ การเปลี่ยนร่างมังกรก็ถือว่าเป็นความสามารถเฉพาะตัวที่ไม่สามารถได้ส่งต่อไปยังลูกหลานได้นะ

            ริวพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาหันไปหาลีโอก่อนถามว่า คุณลีโอพอจะรู้ไหมว่าคุณไลล่าพาพวกเรามาที่ไหน และพวกเราต้องทำอย่างไงถึงจะออกจากหมอกบ้าๆนี้ได้นะ

            ลีโอมองไปรอบตัว ฉันคิดว่าไลล่าน่าจะพาพวกเรามาที่ทุ่งดอกไม้ในหุบผามังกรนะ เธอกับฉันมักจะมาแอบพบกันที่ทุ่งดอกไม้นี้นะ

ลีโอหยุดเล็กน้อย ก่อนอธิบายต่อ“การจะออกจากทุ่งดอกไม้ก็ไม่น่าจะยาก แต่การจะหนีออกจากหมอกเนรมิตต่างหากที่เป็นปัญหา เพราะในช่วง 300 ปี ฉันไม่ทราบว่าหมอกเนรมิตครอบคลุมพื้นที่ในหุบผาไปมาก-น้อยเพียงใดนะ

            เท็ดดี้พยักหน้าอย่างเข้าใจในเหตุผลของลีโอ สักพักมันก็ถามออกมา เจ้าลีโอ ในหุบผาแห่งนี้ พอมีที่ไหนบ้างไหมที่เจ้ามั่นใจว่าจะไม่มีหมอกพวกนี้นะ

            ลีโอทำท่าครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ แต่เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นว่า มีค่ะ 

            ลีโอ เทียน่าและริวต่างหันไปมองต้นเสียง คนที่พูดค่อยพยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างอ่อนแรง เธอมองไปเท็ดดี้ก่อนจะพูดต่อว่า

            สถานที่แห่งนั้นน่าจะจุดเดียวในหุบเขาที่หมอกเนรมิตไม่อาจจะทำอะไรได้  เพียงแต่ว่าฉันไม่ค่อยอยากจะไปที่นั่นเท่าไร

            คุณไลล่าค่ะ คุณมั่นใจได้ยังไงว่าที่แห่งนั่นจะปลอดภัยจากหมอกเนรมิตน่ะเทียน่าถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

            “จุดเหนือกฎเกณฑ์ ใช่ไหมเสียงของเท็ดดี้ดังขึ้น

ไลล่าพยักหน้า ใช่ค่ะ สถานที่นั้นคือจุดเหนือกฎเกณฑ์ ที่ไม่ว่าเวทมนตร์ คำสาป  ปรากฏการทางธรรมชาติ และความสามารถพิเศษใดๆก็จะไร้ผลทั้งหมด

            เทียน่าทำสีหน้ามึนงง พร้อมถามออกมาทันที ในริเดียมีสถานที่แบบนั้นด้วยหรือ? ทำไมหนูไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยละ

            เท็ดดี้รีบอธิบายขึ้นมา มีสิ เพียงแต่จุดเหนือกฎเกณฑ์ นั่นเป็นสถานที่ที่หาเจอได้ยากมาก และผู้ที่รู้เรื่องเหล่านี้ต่างไม่ค่อยจะสนใจมันเท่าที่ควร เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า เรื่องราวของจุดเหนือกฎเกณฑ์ก็เลือนหายไปตามการเวลานะ

            เทียน่าพยักหน้าอย่างเข้าใจ ริวรีบพูดแทรกขึ้นมาว่า ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ผมว่าพวกเรารีบไปที่นั่นกันเถอะ ขืนอยู่ในหมอกนี้ต่อไปก็ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้างนะ

            ไลล่าหลับตาลง ก่อนจะชี้ไปในทางขวา ขอเพียงเดินทางด้านนี้ พวกเราก็น่าจะไปยังที่นั้นได้นะ

            คุณไลล่าใช้เวทเคลื่อนย้ายไปเลยไม่ได้หรือ?”ริวถามขึ้นมาทันที เพราะทางที่ไลล่าชี้ไปนั้นดูจะมีแต่หมอกจะไม่เห็นด้านหน้าเลย

            ไลล่าฝืนยิ้ม ไม่ได้หรอกจ๊ะ ถ้าใช้เวทเคลื่อนย้ายในหมอกเนรมิต ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเราจะไปปรากฏที่ไหน ตอนนี้ที่ฉันพอทำได้ก็แค่กำหนดจุดหมายว่าอยู่ทิศทางไหนเท่านั้นเอง

            สรุปว่าพวกเราต้องเดินไปเองใช่ไหมครับริวถามออกมาด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก

            ไลล่าพยักหน้า ก่อนจะพยายามฝืนตัวให้ลุกขึ้นยืน เทียน่ารีบเข้าไปพยุงเธอ ส่วนลีโอก็ลุกขึ้นยืนอีกคน ริวถอนหายใจพร้อมเดินนำหน้าไปโดยมีพวกลีโอเดินตามไปติดๆ หลังจากเดินอยู่พักใหญ่ ไลล่าก็ชี้ไปทางด้านซ้าย

จังหวะนั้นเองที่ริวพูดขึ้นมาด้านหน้ามีสัมผัสของสิ่งมีชีวิตอยู่นะครับ เพียงแต่ว่ามันเหมือนจะไม่ใช่ทั้งมนุษย์ หรือเทพอย่างพวกคุณ มันเป็นสิ่งที่คล้ายมนุษย์แต่ก็ไม่ใช่มนุษย์ เป็นเหมือนเทพ แต่ก็ไม่ใช่เทพนะ

            ไอ้ริว สิ่งนั้นอยู่ห่างมากไหม

            น่าจะไม่ไกลนัก แกถามทำไมหรือ?”

            เท็ดดี้ไม่ตอบ มันบอกให้ริวเดินต่อไป หลังจากเดินมาอีกเล็กน้อย หมอกที่อยู่รอบตัวก็เปลี่ยนเป็นภาพอีกครั้ง แต่ภาพที่เห็นกับเป็นภาพของเทพอาเทมกับลังคุยอยู่กับใครบางคน

ลีโอที่เห็นภาพ เขาก็ร้องดังขึ้นมาองค์ชายเกรท ทำไมหมอกเหล่านี้ถึงได้แสดงภาพองค์ชายเกรทละ

            ไม่มีใครตอบคำถามนี้ เพราะทุกคนกำลังจ้องมองภาพที่เทพอาเทมกำลังมอบอะไรบางอย่างให้กับองค์ชายเกรท ริวพยายามจ้องมองแต่ก็ไม่อาจจะเห็นแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่เขาเห็นคือรอยยิ้มอันชั่วร้ายขององค์ชายเกรท ภาพเปลี่ยนไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้แสดงภาพองค์ชายเกรทเพียงคนเดียว เขากำลังยืนหัวเราะอยู่เหนือหมู่บ้านที่เกิดไฟไหม้ ในมือขวาของเขากำลังถืออะไรบางอย่างที่มองเห็นไม่ชัด    สักพักภาพได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพในห้องขัง ทีมีนักโทษอยู่เต็มไปหมด องค์ชายเกรทได้หยิบขวดยากรอกใส่ปากนักโทษ สักพักนักโทษก็ลงไปชักกระตุกและเลือดออก 7 ทวารตายในที่สุด

 เทียน่ารีบหันหน้าไปอีกทาง ส่วนไลล่าได้แต่เอามือขึ้นมาปิดปากด้วยความตกใจ ด้านลีโอกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ มีเพียงริวที่ยังคงจ้องมองภาพด้วยสายตาอันสงบนิ่ง ไม่นานภาพทั้งหมดก็กลับเป็นหมอก

ริวถอนหายใจ พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงตึงเครียดว่า “ท่าทางองค์ชายที่เป็นตัวละครในนิยายเล่มนั้นน่าจะเป็นองค์ชายเกรท และสิ่งที่เทพอาเทมมอบให้มันอาจจะเป็น ตำราหายนะก็เป็นได้

            ข้าว่ามันจะไม่ง่ายแบบนั้นนะสิ ไอ้ริว แกเห็นไหมว่า ในภาพมีบางจุดที่แสดงออกมาอย่างเลือนราง ข้าว่านี้ต้องเป็นเพราะเทพอาเทมได้ใช้เวทลบความทรงจำในเรื่องนี้ออกไปแน่ๆ

            เทียน่าค่อยๆหันกลับมามองพวกริว แล้วเทพแห่งสงครามจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรค่ะ เขาเป็นคนมอบสิ่งนั้นให้องค์ชายเกรท แล้วทำไมต้องลบเรื่องราวของสิ่งนั้นออกไปด้วยล่ะ

            เท็ดดี้ส่ายหน้า ข้าไม่รู้ ถ้ายังไงพวกเราเดินเข้าถามเจ้าของความทรงจำที่เห็นเถอะ

            ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย ริวเดินนำหน้าไปอีกสักพัก พวกเขาก็พบเห็นอะไรบางอย่างอยู่ข้างหน้า ลีโอรีบพุ่งตัวเข้าหาสิ่งนั้นทันที แต่พอเห็นสภาพของสิ่งนั้นลีโอได้แต่หยุดนิ่ง เมื่อพวกริวเดินเข้ามา สิ่งที่พวกเขาเห็นเป็นพุ่มไม้ที่ไร้ใบ ในกลางพุ่มไม้มีร่างที่ผอมแห้งของสิ่งมีชีวิตติดอยู่ตรงกลาง แม้รูปร่างจะเปลี่ยนไปแต่ก็พอมองออกได้ว่าร่างที่ผอมแห้งเป็นใคร

ไลล่าร้องขึ้นมาปานละเมอว่าองค์ชายเกรท! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ

              

เสียงร้องของไลล่าทำเอาริวและเทียน่า ต่างจับจ้องไปที่พุ่มไม้ แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นรากไม้บางส่วนเกิดจากร่างกายของมนุษย์ เทียน่ากลืนน้ำลาย 2 อึก ก่อนจะยื่นมือไปแตะพุ่มไม้นั้น เท็ดดี้รีบได้ตะโกนห้ามไว้

            อย่าจับ!! นี้คือต้นไม้ปีศาจ มันเป็นต้นไม้กาฝากที่เติบโตโดยการกินความสิ้นหวังของมนุษย์นะ ถ้าเจ้าไปจับถูกละอองของมันเข้า เจ้าจะกลายเป็นกึ่งมนุษย์กึ่งต้นไม้อย่างที่เห็นนี้ล่ะ

            เทียน่ารีบดึงมือกลับทันที เท็ดดี้จึงได้แต่พูดต่อว่า ต้นไม้ชนิดนี้มักจะคอยดูซับความคิดและความกลัวของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหาร ทางเดียวที่ต้นไม้นี้จะปล่อยสิ่งที่จับได้คือสิ่งมีชีวิตนั้นตายลงไป

            ริวกลืนน้ำลายอย่างหวั่นๆ เท็ดดี้ ถ้าเป็นอย่างที่แกว่ามาจริง แล้วทำไมไอ้องค์ชายเกรทถึงยังไม่ตายอีกล่ะ

            ข้าไม่รู้เท้ดดี้ตอบออกมาแทบจะในทันที ขณะนั้นเองที่รอบข้างเริ่มเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพในพระราชวัง สิ่งที่ปรากฏในภาพคือฉากที่องค์ชายเกรทกำลังพูดคุยกับเทพอาเทม สักพักเทพอาเทมก็มอบของบางอย่างให้กับองค์ชายเกรท

            ดวงจิตแห่งเทพ!” เสียงของลีโอตะโกนแทรกขึ้นมา

            ภาพเปลี่ยนไปอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพที่องค์ชายเกรทนำกององค์รักษ์มาอยู่ที่วิหารแห่งแสง ภาพที่เห็นค่อยๆเลือนจะหายไป ก่อนจะปรากฏเป็นภาพอีกครั้งเป็นตอนที่องค์ชายเกรทกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่าง มายังทุ่งดอกไม้แห่งหนึ่ง สิ่งที่ตามเขามาติดๆกับเป็นเท็ดดี้(ตัวปลอม) พอมันมาดักหน้าองค์ชายเกรท มันก็กลายเป็นเทพอาเทม

            เสียงของไลล่าดังแทรกขึ้นมาว่า ที่แท้คุณเท็ดดี้ในตอนนั้นคือเทพอาเทมหรือ?” แต่ยังไม่ทันที่ไลล่าจะพูดจบ เทพอาเทมก็จัดการเล่นงานองค์ชายเกรทจนหมดสภาพไปแล้ว จากนั้นเทพอาเทมได้จำแลงตัวเองให้กลายเป็นองค์ชายเกรท ก่อนจะสะบัดมือเล็กน้อย ร่างกายขององค์ชายเกรท 2- 3 ครั้งก่อนจะร้องเสียโหยหวนออกมา ภาพสุดท้ายมาหยุดที่ภาพเทพอาเทมกำลังลอยตัวขึ้นไป

            ความเงียบเข้าปกคลุมพวกริว ลีโอกำหมัดแน่น ที่แท้คนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมดก็คือเทพอาเทมนี้เอง มันคงเห็นพวกเราแค่เครื่องเล่นแน่ๆ         

            ริวจับจ้องมายังลีโอ ก่อนจะหันกลับไปมองยังซากขององค์ชายเกรท สักพักเสียงของเท็ดดี้ได้ดังขึ้นมา เจ้าช่วยเขาไม่ได้หรอก แม้เจ้าจะช่วยเขาออกจากต้นไม้ปีศาจได้  องค์ชายอะไรนั้นก็ต้องตายอยู่ดี การที่เขายังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้น่าจะเป็นเพราะต้นไม้ปีศาจนั่นละ ถือว่าเขากำลังชดใช้กรรมก็แล้วกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #6871 ไอซ์ น้ำแข็ง (@icekun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 11:05
    รออยู่นะ
    #6871
    0
  2. #6431 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กันยายน 2558 / 13:35
    คำถามคือ เทพท่านสนุกไหม แล้วทำไปเพื่ออะไร - -
    #6431
    0
  3. #4211 PiLii (@pinepilins) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 17:31
    สุดๆ นอกจากเทพอาเทมจะเป็นเทพที่ว่างงานแล้ว ยังชอบเล่นสนุกกับชีวิตของคนอื่นอีกต่างหาก ชักคลับคล้ายคลับคลานะว่าไหม 555+
    #4211
    0
  4. #3954 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 14:26
    สรุปเทพอาเอมคือฉนวนแห่งสงคราม
    #3954
    0
  5. #3753 saranglove (@devilshine) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 13:12
    เรื่องนี้ทั้งสนุกทั้งฮาทั้งจิตนาการได้เจิดสุดๆ รออ่านนะคะไรต์
    #3753
    0
  6. #3736 Kuroko Tetsuya_kun (@phingpin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 10:22
    โหดดด อ่ะ เทพอาเทม
    #3736
    0
  7. #2387 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 21:32
    ตอนต่อไป
    #2387
    0
  8. #2147 fransiztah (@napatsornfah) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 20:54
    โอ้ย!!! จะบ้าตายกับความคิดของพระเอก คิดได้ไง มอนตาน่าจะกลายร่างเป็นมังกรสุดเซ็กซี้ 555555+
    #2147
    0
  9. #2041 Flukky (@inuyashs) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มกราคม 2557 / 17:15
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆ
    เลยคร้า~
    #2041
    0
  10. #1998 ฮัดชิ่ววว~ (@-darkcatz-) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 21:51
    สนุกมากเลยจ้า ^0^
    #1998
    0
  11. #1950 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 19:06
    ฮือออออ น่าสงสารรร
    #1950
    0
  12. #1834 kate ka (@kate-k) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 22:57
    ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมา หลังจากห่างหายไปนานแสนนานนนนน
    #1834
    0
  13. #1795 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 19:16
    สนุกมากเลยครับบบ
    #1795
    0
  14. #1757 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:28
    เย่เย่ ในที่สุดไรเตอร์ก็มา ฮือๆ
    ติดตามต่อไปครับ
    #1757
    0
  15. #1753 เทพ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 17:55
    ลงแล้วสินะๆๆๆ
    #1753
    0
  16. #1748 ใบสนลู่ลม (@sompob552) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 17:27
    ขอบคุณครับ
    #1748
    0
  17. #1747 ืืืืhhh (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 17:00
    ในที่สุดก็ลงสักที แหะๆๆ เข้ามาดูทุกวันเลยนะเนี่ย หนุกมากคับ
    #1747
    0
  18. #1719 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 12:48
    สนุกมากจ้า
    #1719
    0
  19. #1718 A.H.B (@alaskame) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 12:31
    <3สนุกค่ะ
    #1718
    0
  20. #1706 Muxz (@promiewza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 10:08
    สนุกมากเลยครับ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มกราคม 2557 / 11:03
    #1706
    0
  21. #1696 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 09:20
    แบบนี้จะได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมจากองค์ชายเกรทไหมเนี่ย สนุกมากครับ ว่าแต่เสียอายุตั้ง 10 ปีเชียว
    #1696
    0
  22. #1681 TheBest (@yuna2524) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 03:47
    ขอบคุณครับ
    #1681
    0
  23. #1670 ใครเป็นผม (@catpan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 01:43
    เย้ คนแรก
    #1670
    0