รวมเผ่าก๊วนคน?ผ่าเหล่า

ตอนที่ 1 : บทนำ แก้แล้วค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.พ. 57

เวเดน

          
          
            สิ่งที่พ่อค้าวาณิชต่างกลัวเกรงหลังจากขึ้นเรือมางั้นเหรอ?? ก็นอกจากพายุฝนบ้าคลั่งกับสินค้าภายในเรือพังยับเพราะมีเจ้าหนูตัวเล็กติดเรือมาด้วย ยังมีอะไรต้องกลัวอีกหรือ อืม...หรือจะเป็น...อ้อ!!!เสบียงหมด เรือล่ม ไฟใหม้ สิ่งเหล่านั้นแค่เตรียมการก็พร้อมรับมือแล้ว อาจจะแค่ขาดทุนไปเยอะ แต่นั้นก็เกิดจากความสะเพร่าของพ่อค้าเองทั้งนั้น จะโทษอะไรได้อีกล่ะ? โจรสลัด!!! อย่าได้พูดออกมาอีกเชียว ของแบบนั้นใครให้พูดตอนอยู่บนเรือกัน นายอยากโดนดีดออกนอกเรือหรือไงถึงได้พูดอย่างกับอยากเจอ!! เจ้าพวกนั้นน่ะเซ้นดีจะตายเดี๋ยวก็ได้แห่กันมาพอดี คราวนี้ล่ะนอกจากเรือจะล่มไม่เป็นท่าชีวิตนายได้ล่มตามเรือแน่!!!


         
           เฟลลูกเรือที่ข้าคุยด้วยกล่าวด้วยท่าทีตกใจที่ออกจะเกินจริงไปหน่อย เพราะหลังจากที่สำรวจดูจนทั่วเรือนี่แล้ว ก็พบพวกนักล่าโจรสลัดไปแล้วเจ็ดคนด้วยกัน นี่ยังไม่นับพวกลูกเรือกล้ามล่ำที่พวกพ่อค้าในเรือจ้างมาหรอกนะ เตรียมการพร้อมแบบนี้ยังมีอะไรต้องกลัว? ถ้าเป็นโจรสลัดธรรมดาคงเสร็จเจ้าพวกนี้ตั้งแต่เข้าใกล้ในระยะสิบเมตรแล้วมั้ง โชคดีจริงๆที่พวกข้ารอบคอบพอที่จะส่งข้ามาดูลาดเลาก่อน ในเรือดูมีบรรยากาศแปลกๆระแวดระวังเกินไปมีพวกท่าทางผิดกฏหมายอยู่เพียบ สงสัยจะไม่ใช่แค่โจรสลัดแล้วมั้งที่กลัว คงจะรวมไปถึงทหารเรือด้วย ถึงข้าจะโง่ขนาดหนักก็พอเดาออกว่าเจ้าพวกนี้ต้องมีของหนีภาษีอยู่เต็มลำเรือ!!!


         
           หวานโจรล่ะสิ งานนี้รับเละ ของที่หาที่มาไม่ได้อยู่แล้ว พอมาอยู่กับพวกข้ามันก็ยิ่งหาที่มาไม่เจอเข้าไปอีก คิดได้ดังนั้นข้าจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยลาเฟลกลับไปที่ห้องพัก แล้วเตรียมแผนการขั้นต่อไปทันที พูดมาขนาดนี้คงไม่ต้องบอกอีกมั้งว่าข้าเป็นใคร ช่ายยย โจรสลัด ตัวข้ามีนามว่า เวเดน มิคาเอล และคงต้องบอกว่าพวกพ้องทั้งหมดของเรามีนามสกุลว่ามิคาเอลกันทั้งนั้น  ปล่าวไม่ใช่ว่าเราเป็นญาติพี่น้องอะไรกันหรอก  แต่เป็นประเพณีที่มีมาตั้งแต่ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัด มิคาเอล ขึ้นมาล่ะมั้งดูเหมือนว่าท่านกัปตันของเรา  จะอยากให้มีความเป็นพี่น้องครอบครัวหรืออะไรแบบนั้น มันก็ดูซึ้งดี...ถ้าไม่ใช่ว่าข้าจะต้องทำตัวเป็นญาติสนิทกับเจ้าค้างคาวผ่าเหล่านั้น  เสียชาติเกิดจริงๆ!!!

 
             
            ข้าก็มีนามสกุลเป็นของตัวเองก่อนเข้ากลุ่ม  แต่คิดๆดูตอนนี้คงไม่จำเป็นต้องมีเท่าไหร่  มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า  ข้าแฝงตัวเข้ามาในเรือใหญ่สุดหรูหราในฐานะพ่อครัว เพราะอันที่จริงก็เป็นหน้าที่ข้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร  ซึ่งก็ดูเหมาะดีกับรูปร่างแสนไร้พิษสงของข้า  เพราะฉะนั้นจึงเป็นข้าเสมอ  ที่ต้องแอบเข้ามาดูลาดเลาก่อนปล้นตลอด ข้าไม่ได้ชอบงานนี้นักหรอกนะ


            แต่เพราะดวงตาสีเขียวเข้มที่ดูอ่อนโยน (จนเกินไป) ผิวขาวแบบที่ไม่เคยโดนแดด (แต่ข้าอาบแดดออกจะบ่อย) ส่วนสูงที่ดูจะมีปัญหา  กับผู้ชายที่ท่าทางน่าจะอายุยี่สิบ (อย่าได้มาถามอายุจริงข้าเชียว) ผมสีเงินนุ่มสลวยแบบคนที่ไม่เคยโดนน้ำทะเล (ข้าออกจะว่ายน้ำเก่ง) ทุกอย่างมันดูมีปัญหาไปหมดสำหรับการเป็นโจรสลัด (ซึ่งมันก็จริง) จะบอกว่าข้าดูไม่เหมือนเลยสักนิดก็ได้


            
            และอาวุธอีกอย่างก็ไม่พ้นอาหาร  แน่นอนแค่ปรุงยาที่เจ้าอีริคให้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่มีภูมิต้านทานพิษแบบไหน  เป็นต้องจอดแบบไม่ต้องแจว แถมด้วยแบบควันที่แอบจุดด้วยเทียนหอมไม่สิคงไม่แอบเท่าไหร่  ในเมื่อข้าเล่นเอาไปตั้งกลางห้องอาหารโดยอ้างว่าจุดเพื่อเพิ่มบรรยากาศ  เจ้านั้นจะออกฤทธิ์อีกครึ่งชั่วโมง  ข้าจึงรีบส่งสัญญาณไปให้กัปตันที่รออยู่ใต้ท้องเรือ

             ช่ายยยยอีกนั้นล่ะใต้ท้องเรือ กัปตันข้าเป็นญาติกับจิ้งจกน้ำอะไรทำนองนั้น ก็บอกไปแล้วว่าขืนเข้ามาใกล้ได้โดนจับได้กันพอดีเจ้าตัวเลยดำน้ำมาแทน แบบนี้จึงเป็นวิธีการที่ดีกว่า ผ่านไปสักพักข้าถึงได้เห็นหางกับตัน  ที่โผล่เหนือน้ำขึ้นมานิดหน่อยเป็นสัญญาณว่ารับทราบ แล้วจึงว่ายกลับเรือไป อีกครึ่งชั่วโมงคงจะได้เจอเจ้าพวกนั้นยกโขยงกันมากับบ้านที่ข้าแสนจะคิดถึง?


            


            "วันนี้ก็สำเร็จตามแผน!!!"เจ้าค้าวคาวเน่าตะโกนขึ้นพร้อมกับท่าทางร่าเริงเกินเหตุ แต่ก็อย่างที่เจ้านั้นพูด  พวกเราย่องไปขโมยของทั้งลำเรือได้สำเร็จโดยที่ไม่มีใครตื่นมารับรู้สักนิด   เรือนั้นยิ่งวางกำลังเข้มงวดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีช่องว่าง  ช่องว่างที่เรียกว่าความประมาทไงล่ะ และที่เรียกว่าขโมยแทนที่จะเป็นปล้น...  จะปล้นใครล่ะเจ้าพวกนั้นหลับหมดไม่ตื่นมาขัดขืนสักแอะ  ไม่เรียกย่องเบาก็ดีเท่าไหร่แล้ว   ไม่ได้ดูถูกอาชีพตัวเองหรอกนะ


             แต่มันน่าจะเรียกว่าย่องเบามากกว่าจริงๆนี่หว่าาาาา ตั้งแต่ขึ้นเรือลำนี้มาไม่มีใครได้โชว์ฝีมือเท่าไหร่แต่กัปตันบ้าก็คัดมาแต่คนเก่งๆ  ให้ตายสิเจ้าพวกนี้ทะเลาะกันทีไรเรือแทบล่ม คงช่วยไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้น  ในเมื่อกัปตันจิ้งเหลนน้ำของข้ามีนโยบายไม่เสียเลือดเนื้อโดยไม่จำเป็น... 


                

             แล้วมาเป็นโจรทำไมล่ะ(โว้ย) "ก็เพื่อปราบพวกที่ทำผิดกฎหมายทางทะเลกับพวกล่าสัตว์น้ำเกินขอบเขตที่มากเกินไปนะสิ" โถถถถถที่แท้รักบ้านเกิด แต่ก็นั้นล่ะคนที่อยู่บนเรือลำนี้ก็มีแต่พวกไม่เต็มทั้งนั้น แม้จะเก่งกาจแต่กลับไม่มีใครเป็นที่ต้องการของ "ครอบครัวเดิม" เท่าไหร่.... คงเป็นชะตากรรมของพวกข้าที่ได้ถูกกัปตันที่ผ่าเหล่าผ่ากอมากที่สุดเก็บมา 


           แล้วจึงได้มาเป็นครอบครัวจริงๆ ถึงแม้ว่าพวกข้าจะทะเลาะกันบ้าง แต่ที่แน่ๆพวกข้ามีความสุขจนเรียกได้ว่าภูมิใจ..ในที่อยู่ กัปตัน พวกพ้อง และมากที่สุดตัวข้าเอง... แม้พวกข้าจะบ้าบอไปบ้างแต่ก็ได้ชื่อในวงการว่าเป็นจอมโจรแห่งคุณธรรมล่ะน่า!!!(ตั้งเอง)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #5 THE cloCK (@sometime00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 11:19
    เริ่มตอนแรกดูน่าตื่นเต้นดี > < มีงงนิดๆค่ะ เนื้อเรื่องน่าตื่นเต้นชวนให้ติดตาม   สนุกดีค่ะ

    #5
    0
  2. #3 Sokenyo Chi-el (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:58
    เริ่มเรื่อง มึนนิดนึง เพราะเหมือนยุๆก็โผล่มา แต่ก็น่าตื่นเต้น อยากให้แก้ ตัวหนังสือน่ะค่ะ มานติดกันเกินไป อ่านยาก นอกนั้นก็สนุก ดี
    #3
    0