คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Supreme

ตอนที่ 14 : หนีภัย


     อัพเดท 29 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/วิทยาศาสตร์
Tags: วิทยาศาสตร์ อวกาศ จินตนาการ
ผู้แต่ง : DEEPSEA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DEEPSEA
My.iD: https://my.dek-d.com/bluesea25
< Review/Vote > Rating : 99% [ 48 mem(s) ]
This month views : 1,936 Overall : 291,148
3,869 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3724 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Supreme ตอนที่ 14 : หนีภัย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11188 , โพส : 38 , Rating : 47% / 155 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 1

14... หนีภัย

เวลา 03.00 น.

����������� คณะสำรวจเดินทางหลังจากถูกปล่อยขึ้นเกาะมา 2 ชม.แล้วทุกคนยังมีท่าทางแข็งแรงไม่มีผู้ใดแสดงอาการอ่อนแรงให้เห็นทำให้ยันต์ที่ไม่เคยสัมผัสกับทีมงานแบบนี้มาก่อนรู้สึกทึ่งในสมรรถภาพของแต่ละคน��� โดยเฉพาะพยาบาลสาวสวยทั้งสอง

����������� ตอนนี้เป็นการพักระหว่างชั่วโมงตามที่กำหนดไว้ล่วงหน้าว่าเดินทางครบหนึ่งชั่วโมงจะพักกันเพียงห้านาทียกเว้นมีภาวะฉุกเฉินเช่นมีการเจ็บป่วย�� จุดที่พักอยู่ห่างจากทิวเขาด้านหน้าราว 10 กิโลเมตรคาดว่าจะถึงตอนรุ่งสาง

����������� การพักมีการจัดรูปแบบโดยแยกพักเป็นกลุ่มนักสำรวจ 5 คนเป็นหนึ่งกลุ่มหมอและพยาบาลรวมผู้ประสานงานอีกหนึ่งคนเป็นหนึ่งกลุ่มผู้คุ้มกันแบ่งเป็นสองกลุ่มคอยดูแลหัวหน้าทีมและรองอยู่คนละกลุ่มเป็นการจัดแบ่งกำลังที่เข้มแข็งและเท่าเทียมกัน

����������� เสียงนกกลางคืนร้องดังกังวานบนท้องฟ้าเงาของมันตัดกับแสงจันทร์ข้างแรมสี่ค่ำตอนแรกดูไม่มีอะไรแต่เมื่อมันเข้ามาใกล้หัวหน้าทีมต้องสั่งการอย่างเร่งด่วน

����������� “ระวังพวกนกบนท้องฟ้า”

����������� ทุกคนเข้ารวมกลุ่มเป็นสองวงสายตามองขึ้นไปก็ต้องตะลึงกับจำนวนของมันที่มาเกือบร้อยตัวแถมแต่ละตัวยังใหญ่น้องๆม้าของโลกภายนอก

����������� ทำไมมันตัวโตยังงี้หว่ายันต์คิดในใจตั้งแต่ขึ้นเกาะมายังไม่ได้เห็นไอ้ที่ตัวเล็กๆเลยมาแต่ละตัวล้วนน่ากลัวทั้งนั้น

����������� พวกมันพุ่งเข้าโฉบเหยื่อทันทีที่เห็นตัวหัวหน้าพุ่งลงมาก่อนเป็นการประเดิมซึ่งเป็นการคิดผิดเพราะเหยื่อด้านล่างปล่อยแสงจากปืนเข้าเจาะกลางหน้าผากของมันพอดี

����������� “แกว๊ก”

����������� “ตุ๊บ”

����������� เสียงร้องและหล่นพื้นดังเป็นปฐมฤกษ์จากนั้นมหกรรมสอยนกก็เกิดขึ้นแสงจากปืนพุ่งขึ้นฟ้ามองดูสวยงามพวกนกร่วงหล่นตลอดเวลาสลับกับเสียงร้องดังลั่นท้องทุ่งที่พวกมนุษย์มาพักผ่อนอยู่

����������� แต่ละคนต้องคอยฉากหลบพวกที่หล่นและเข้าโฉบจังหวะหนึ่งที่พยาบาลสาวคนหนึ่งหลบตัวที่โดนยิงร่วงลงมาทำให้เสียหลักนกยักษ์อีกตัวพุ่งเข้าหาและคาบลำตัวทันทีเสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้น

����������� ยันต์เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่มันโฉบลงมาแล้วแต่ยิงไม่ได้เพราะร่างของพวกมันที่หล่นลงมาบังเขาเล็งรอให้มันคาบเหยื่อแล้วโผขึ้นฟ้าก่อนเมื่อนกยักษ์คาบเหยื่อได้มันโผบินขึ้นทันทีซึ่งเข้าจังหวะแห่งการรอคอยพอดีดังนั้นนกยักษ์จึงบินได้สูงเมตรเดียวก็ร่วงหล่นสู่พื้นเพราะถูกกระสุนแสงเจาะเข้าขมับพยาบาลสาวหล่นกลิ้งอยู่กับพื้นยันต์มั่นใจว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเพราะมีชุดป้องกันอยู่

����������� การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดดีที่ฝ่ายมนุษย์มีชุดป้องกันร่างกายทำให้ทนต่อการถูกโฉบหรือการจิกได้แม้จะถึงกับจุกบ้างในบางจังหวะที่หลบไม่พ้นผ่านไป 10 นาที พวกนกก็เริ่มร่อยหรอบางตัวถอดใจบินหนีไปก็มีหลังจากยิงตกอีก 5-6 ตัวพวกมันก็จากไปจนหมดสรุปคือเหลือรอดราวๆสิบกว่าตัว

����������� “ตรวจสอบความเสียหาย” Steve เอ่ยสั่งการ

����������� “บาดเจ็บเล็กน้อย 3 คนพักประมาณ 10 นาทีก็เดินทางต่อได้” Jacob รองหัวหน้าตอบหลังเช็คสภาพลูกทีมอยู่ครู่ใหญ่

����������� ทั้งหมดนั่งพักในลักษณะระวังตัวอยู่ตลอดเวลาไม่มีใครวางใจสภาพพื้นที่แบบนี้เพราะแวดล้อมไปด้วยสัตว์อันตราย

����������� พยาบาลสาว 2 คนและผู้ประสานงานเข้าสู่ภาวะปกติหลังจากได้นั่งพักผ่อนประกอบกับการฝึกฝนก่อนมาปฏิบัติภารกิจมหาโหดทำให้ฟื้นตัวได้เร็ว

����������� “หน้าเดินเป้าหมายภูเขาเบื้องหน้าเราจะพักกันตอนเช้าที่นั่น”

����������� ทีมสำรวจมุ่งหน้าไปตามคำสั่งหลังการบุกของนกยักษ์ไม่มีสัตว์ร้ายใดๆมาแผ้วพานให้ต้องระทึกใจอีกเลยคาดว่าอาจจะเป็นใกล้เวลาฟ้าสางแล้วก็เป็นได้ยันต์เดินไปตาก็สำรวจสภาพแวดล้อมพยายามใช้ความจำเพื่อจำหนทางและภูมิประเทศทั้งที่ผ่านมาและรอบๆข้าง

����������� เวลา 06.00 น.ฟ้าสางเมื่อทุกคนมาถึงเชิงเขาลูกใหญ่สูงประมาณ 500 เมตรด้านหลังมีภูเขาที่สูงกว่าเรียงสลับซับซ้อนเป็นเงาทมึนบนเขามีต้นไม้รกครึ้มในลักษณะที่เหมือนกับป่าด้านล่าง��� มีลานทำด้วยหินกว้างใหญ่อยู่แห่งหนึ่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่หัวหน้าทีมสั่งให้พักกันที่ลานแห่งนี้

����������� “เราจะหยุดพักตรงนี้ 3 ชม.เปลี่ยนเวรกันดูแลสองผลัดผลัดแรก 6 คนผลัดหลัง 7 คน คนละชั่วโมงครึ่ง”

����������� ยันต์อยู่ผลัดหลังเขาจึงรีบหาที่แล้วล้มตัวลงนอนทำใจให้สงบไม่ถึงนาทีก็หลับสนิทมาตื่นเมื่อมีมือมาสะกิดที่ขา

����������� “ได้เวลาเปลี่ยนเวรแล้วครับ”

����������� เขาลืมตาขึ้นมาดูพบว่าผู้ที่ปลุกเป็นหนึ่งในทีมงานที่รู้ว่าได้รับการจ้างมาเช่นเดียวกันทีมนี้มีผู้ถูกจ้างมา 4 คนนอกนั้นเป็นคนของบริษัทเหตุที่จ้างเพราะคนไม่ครบเนื่องจากถูกส่งไปทำภารกิจอื่น

����������� ชายหนุ่มลุกขึ้นและไปประจำที่มุมหนึ่งการระวังภัยเป็นลักษณะนั่งล้อมวงอยู่ห่างๆราว 5 เมตรหากมีเหตุฉุกเฉินจะใช้สัญญาณปลุกซึ่งจะดังและสั่นที่เครื่องรับสัญญาณบนข้อมือของทุกคน

����������� เป็นความสงบเงียบในบรรยากาศตอนเช้าที่สวยงามไม่มีมนุษย์คนใดจะได้มาเสพสุขยังที่แห่งนี้�� ยกเว้นพวกเขา 21 คนยันต์เห็นสัตว์ต่างๆออกมาหากินเมื่อมองดูนานๆก็จับข้อผิดสังเกตได้ประการหนึ่งนั่นคือไม่มีสัตว์เล็กให้เห็นรูปร่างของสัตว์บนเกาะนี้เล็กที่สุดประมาณกวางขนาดใหญ่บนทวีปใหญ่น่าจะเป็นเพราะถูกกินหมดก็เป็นได้

����������� มีสัตว์บางประเภททำท่าจะหันหัวมายังด้านที่พวกเขาพักอยู่ ดูๆไปคล้ายพวกกินผักแต่ตัวใหญ่โตเกือบเท่าช้างยันต์มองดูท่าทีของมันเงียบๆครั้นเห็นว่าทำท่าจะมาทางนี้แน่แล้ว��� ในระยะทางห่างออกไป 100 เมตรเขามองดูต้นไม้ที่อยู่เบื้องหน้าของเจ้าตัวที่กำลังเดินมา

����������� “แว่บ”

กระสุนแสงวิ่งไปยังกิ่งไม้ใหญ่พอประมาณ�� มันหักกลางและหล่นใส่หัวเจ้าตัวประหลาดที่กำลังเดินมาอยู่ข้างใต้พอดี�� ด้วยน้ำหนักกิ่งไม้ที่หนักพอประมาณทำให้มันชะงักสายตาสอดส่ายมองไปทั่วหลังจากรีรออยู่ครู่หนึ่งก็หันหัวไปทางขวาและจากไป

ความรู้สึกเหมือนถูกใครมองอยู่ทำให้ยันต์ต้องหันไปทางขวา�� ก็พบกับรองหัวหน้าทีมกำลังจ้องมาพร้อมกับยกนิ้วหัวแม่มือให้เขาตอบรับด้วยการยกมือขวาทำท่าวันทยาหัตถ์แบบทหารและยิ้ม

งานนี้มีคนเห็นหลายคนเนื่องจากเจ้าตัวใหญ่เดินมาเป็นเป้าที่ชัดเจนทุกคนมองดูมันและภาวนาให้มันเบี่ยงไปทางอื่นแต่พอเห็นมันเดินมาเรื่อยๆทางนี้ก็เริ่มลังเลว่าจะจัดการมันอย่างไรโดยไม่รบกวนพรรคพวกที่กำลังหลับอยู่เมื่อเห็นชายหนุ่มใช้วิธีการละมุนละม่อมไล่ให้สัตว์ประหลาดหลีกไปก็ชอบใจ ��จึงพากันยกนิ้วหัวแม่มือให้ด้วย

ชั่วโมงครึ่งผ่านไปเหมือนฟ้าเป็นใจทำให้ไม่มีสิ่งใดมารบกวนความสงบของกลุ่มสำรวจเมื่อหัวหน้าทีมที่เป็นเวรผลัดแรกตื่นขึ้นทุกคนก็ตื่นตามๆกันและพร้อมจะออกเดินทางภายใน 3 นาที

“ระยะทางจากนี้ไปขอให้ช่วยกันมองหาก้อนหินหรือผลึกสีน้ำเงินหากพบเร็วก็จะได้ไปจากที่นี่เร็วขอให้ทุกคนโชคดี” เป็นคำสั่งก่อนออกเดินทางของหัวหน้า

บริษัท PAGODA

����������� “มีความคืบหน้าอะไรบ้าง” สัญญาณที่ปรากฏเป็นภาพของชายร่างผอมสูง� ผู้เป็นหัวหน้าองค์กร Image และส่งคำถามมายังประธานบริษัทที่อยู่หน้าเครื่องรับ

����������� “ตอนนี้เริ่มเข้าสู่แหล่งที่คาดว่าจะมีธาตุ Quandium แล้วครับหัวหน้าทีมรายงานว่ามีสัตว์ร้ายตอนกลางคืนมากทั้งบนบกและทางอากาศแต่เหตุการณ์ผ่านไปด้วยดี”

����������� “อืม! ยอดมากทีมสำรวจชุดนี้เลือกได้ดีน่าเสียดายที่ต้องหากำลังเสริมใหม่”

����������� “ทำไมครับก็เข้าขากันดีแล้วไม่น่าจะหาใหม่หรือท่านจะเพิ่มกำลังคนให้มากกว่านี้”

����������� “ความลับต้องเป็นความลับธาตุพลังงานมีค่ามากกว่าคน” เสียงเย็นเยียบที่ดังมาทำให้ประธานบริษัทรู้สึกขนลุกกับคำสั่งเป็นนัยนี้

����������� ตอนเที่ยงวันขณะพักผ่อนที่ในถ้ำเชิงเขาลูกหนึ่งผู้ประสานงานและผู้คุ้มกันทั้งหมดที่เป็นคนของบริษัทได้รับสัญญาณติดต่อลับเฉพาะพวกเขาเลี่ยงไปหาที่สงบปลอดคนและเปิดรับข้อมูลใบหน้าทุกคนแสดงความประหลาดใจเล็กน้อยจากนั้นเปลี่ยนเป็นปกติพวกเขาเคยชินแล้วกับคำสั่งแบบนี้

����������� การสำรวจเป็นการตรวจสอบอย่างละเอียดพวกที่เป็นนักสำรวจนำเครื่องมือหาธาตุออกมาใช้งานแต่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆจากเครื่องที่จะแสดงให้เห็นว่าเขาลูกนี้มีธาตุพลังงานที่กำลังหากันอยู่เหมือนกับเขาลูกแรกที่เจอ

����������� ทั้งหมดต้องเดินอ้อมภูเขาเพราะหากให้ปีนเขาข้ามไปแม้ระยะทางจะใกล้กว่าแต่ไม่แน่ว่าจะใช้เวลาน้อยกว่าการอ้อมเขา�� �ที่สำคัญคือเสี่ยงต่อการตกเขาเนื่องจากความชัน 60 องศาของมัน

����������� เมื่ออ้อมเขาได้ระยะทางไปยังเขาลูกต่อไปที่มีหลายลูกติดกันกะด้วยเครื่องวัดระยะที่หัวหน้านำมาวัดอยู่ที่ 12 กิโลเมตรSteve ตั้งเป้าว่าต้องถึงในตอนเย็นทุกคนที่ได้ยินต้องทำใจให้กับเวลาตลอดบ่ายนี้เพราะต้องเดินทางผ่านป่าทึบที่พอจะมีแสงสว่างส่องลอดถึงบ้างแต่ก็ทำให้เห็นเพียงเงาสลัวๆเหมือนตอนเย็นเท่านั้น

����������� เดินทางมาได้ครึ่งระยะทางพวกเขาพบกับเสือกลายพันธุ์จำนวน 12 ตัวพวกมันซุ่มอยู่บนยอดไม้เมื่อมนุษย์เดินผ่านมาจึงพุ่งตัวเข้าตะปบทีมสำรวจเสียผู้ร่วมทางไป 4 คนเป็นพวกที่จ้างมา 3 คนเนื่องจากประสาทสัมผัสด้อยกว่าพวกของบริษัทที่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์พวกนี้มีประสาทสัมผัสดีกว่าคนธรรมดา 3 เท่าและมีพลังมากกว่า 3 เท่าเช่นกันแม้จะมีพลังมากกว่าก็ไม่อาจต้านทานสัตว์กลายพันธุ์ได้ยังต้องเสียไป 1 คนเนื่องจากพวกมันเข้ารุมถึง 3 ตัวทำให้หมดโอกาสช่วยเหลือ

����������� พวกที่ตายเป็นเพราะถูกกัดที่ศีรษะไม่มีหมวกป้องกันเพราะไม่คิดว่าจะมีเหตุร้ายที่ต้องใช้เหมือนตอนกลางคืนพวกมันลากเหยื่อหลบเข้าป่าอย่างรวดเร็วปล่อยให้พวกที่เหลือจู่โจมป้องกันการติดตามซึ่งพวกของยันต์สามารถล้มมันได้ 4 ตัวเป็นการช่วยกันระดมยิงเพราะพวกมันเร็วมากไม่สามารถเล็งจุดตายได้ทัน

����������� เมื่อเสือร้ายจากไปการตรวจความเสียหายพบว่ามีผู้สูญหาย 4 คนนอกนั้นเคล็ดขัดยอกเล็กน้อยจากการที่โดนพวกมันชนขณะหลบหนีเข้าป่าหัวหน้าทีมแสดงความเสียใจกับทุกคนให้เวลาพักผ่อน 10 นาทีก่อนที่จะเดินทางต่อจนพ้นแนวบริเวณป่า

����������� ยันต์รู้สึกเศร้าใจที่สูญเสียเพื่อนร่วมทาง คนที่ถูกจ้างมาคุ้มครองคณะสำรวจเหลืออยู่เพียงเขาคนเดียวหากอยู่ในตำแหน่งที่พวกนั้นเดินก็อาจจะตายแทนไปแล้วก็ได้นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่ค่าจ้างและโบนัสแพงจนน่าตกใจ�� มันไม่เหมือนกับตอนเล่นเกมที่เคยเข้ากลุ่มบุกดันเจี้ยนตีสัตว์อสูรและพรรคพวกตาย�� เพราะรู้ว่าต้องเกิดใหม่และมาพบกันอีกแต่นี่แม้กระทั่งศพก็ไม่พบ�� คิดไปๆก็เริ่มเครียดขึ้นมาบ้างแล้ว

����������� บ่ายสี่โมงมองเห็นภูเขาลูกใหญ่อยู่เบื้องหน้าแต่ต้องเดินทางตัดผ่านป่ารกทึบอีกมีต้นไม้สูงใหญ่หลายสิบเมตรและหลายคนโอบอยู่เป็นส่วนใหญ่��� ทุกคนเริ่มระวังตัวหัวหน้าทีมสั่งจัดขบวนการเดินในรูปแบบที่ช่วยเหลือกันได้จากทุกทิศ

���������� ย่างเข้าชายป่าทึบแสงสว่างเริ่มหายไปเพราะเงาไม้บดบังแต่ยังเห็นสภาพภูมิประเทศชัดเจนกว่าป่าแห่งแรก� ทีมงานจึงไม่ได้นำเอาแว่นกลางคืนออกมาใส่�� นับเป็นความประมาทเพราะป่านี้มีสัตว์กลายพันธุ์คล้ายแมวสีดำอาศัยอยู่ตัวของมันขนาดเสือโคร่งแต่ความปราดเปรียวมากกว่าแมว 5 เท่าทุกอย่างในตัวดำสนิทแม้กระทั่งลูกตา

����������� คนที่ 3 ที่ตามหลังหัวหน้าทีมรู้ตัวเมื่อมีสิ่งหนึ่งกระโจนจากคบไม้ลงมาห่างศีรษะเพียง 1 เมตรซึ่งไม่ทันส่งเสียงร้องก็โดนงับศีรษะดัง “กร้วม”ไม่ทันล้มก็ถูกลากหายเข้าป่าอย่างรวดเร็วเสียงหัวหน้าทีมร้องบอกให้ระวัง�� แข่งกับเสียงอึกทึกรอบข้างเมื่อลูกทีมโดนตะปบจากสัตว์ร้ายเกือบสิบตัว

����������� ยันต์เป็นผู้ที่มีสัญชาตญาณระวังภัยสูงหลังจากโดนหุ่นยนต์ฟันศีรษะในการฝึกที่โรงยิมเป็นต้นมา�� ความประมาทแม้น้อยนิดเขาก็ไม่ยอมให้เกิดขึ้น ยิ่งป่าแห่งแรกมีแสงบ้างยังทำให้เสียเพื่อนร่วมทางไปถึง 4 คน เมื่อเข้าสู่ป่าแห่งนี้รู้สึกไม่ไว้วางใจ�เขาจึงเอาแว่นตามาใส่และดึงฮูดขึ้นมาเป็นหมวกทันที�� และจากการที่เขาอยู่เป็นคนรองสุดท้ายทำให้มองไม่เห็นตำแหน่งแมวประหลาดที่ซุ่มตัวเพราะใบไม้หนาทึบบดบังแสงความร้อนจากตัวมันจนมิดมารู้อีกครั้งก็ได้ยินเสียงบอกให้ระวังของหัวหน้าและเสียงอึกทึกจากการจู่โจมของพวกมัน

����������� เขามองเห็นพวกมันเป็นตัวแสงจากความร้อนจึงระดมยิงอย่างรวดเร็วการฝึกหนักทำให้จำแนกวัตถุด้วยสายตาได้แม่นยำกระสุนแสงพุ่งเข้าหาสัตว์ร้ายและแสดงความแม่นให้ประจักษ์พวกมันตัวแล้วตัวเล่าที่ถูกยิงเข้าขมับต้นคอบ้างก็แสกหน้าเพราะหันมาพอดีแต่ก็ยังไวไม่พอที่จะช่วยพวกร่วมทีมทุกคน

����������� รองหัวหน้าใช้ช่วงเวลาที่ยันต์ยิงสะกัดดึงฮูดกับแว่นกลางคืนมาใส่อย่างรวดเร็วตอนแรกเขายังคิดหัวเราะอยู่ในใจที่เห็นยันต์เตรียมพร้อม�� แต่เมื่อมีเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันจึงรีบทำตาม�� แล้วก็มองเห็นสัตว์ร้ายชัดเจนจึงช่วยยิงสะกัดได้อีกแรงหนึ่งหากไม่ใช่ทั้งคู่แล้วทีมสำรวจนี้คงละลายไปในป่านี้เป็นแน่

����������� สิ้นสุดความวุ่นวายหลังสำรวจความเสียหายพบว่ามากเกินคาดพวกเขาเหลืออยู่เพียง 6 คนเท่านั้นนั่นคือหัวหน้ากับรองหัวหน้าทีมนักสำรวจ 1 คนผู้คุ้มกันอีก 2 คน คนสุดท้ายคือยันต์หัวหน้าทีมนิ่งอึ้งไปนาน

����������� การตรวจพื้นที่เพื่อค้นหาพรรคพวกที่คาดว่าจะหลงอยู่ใกล้ๆไม่พบสิ่งใดทีมสำรวจจึงเดินทางต่อหัวหน้าทีมรายงานความเสียหายไปยังบริษัทได้รับคำสั่งให้สำรวจต่อไปเพราะยังเหลือนักสำรวจอยู่อีกหนึ่งคนสามารถทำงานต่อได้ดังนั้นทุกคนจึงต้องเดินทางมุ่งสู่จุดหมาย

����������� พลบค่ำที่เชิงเขาทั้งหกคนนั่งพักใต้ชะง่อนหินใหญ่คล้ายเพิงหมาแหงนแต่ละคนนิ่งเงียบความรู้สึกคล้ายๆกันไม่จำเป็นต้องปลอบใจกันแค่มองตาก็รู้�� ที่สำคัญ ภารกิจคือสิ่งที่ต้องปฏิบัติเพราะรับการว่าจ้างมาแล้ว

����������� คืนนี้เวรกลางคืนผลัดละ 2 คน ผลัดแรกเริ่ม 20.00 น.ถึง 24.00 น.ผลัดที่สองและสามอยู่เวรผลัดละ 3 ชม.หัวหน้าทีมและพรรคพวกหนึ่งคนอยู่ก่อนรองหัวหน้ากับนักสำรวจอยู่ผลัดสองส่วนยันต์และทีมคุ้มกันที่เหลือเป็นผลัดสุดท้าย

����������� เวลาตีห้า�� ยันต์ที่เป็นผลัดสุดท้ายสวม Nignt Eyes มองสำรวจทิศทางไปรอบๆเขาอยู่คนละด้านกับพรรคพวกอีกคนหนึ่งที่เป็นเวรคืนนี้พระจันทร์เป็นเสี้ยวใหญ่ขึ้นกำลังคล้อยไปทางทิศตะวันตกแสงของมันส่งกระทบกับโขดหินด้านบนเขาสูงขึ้นไปราว 10 เมตร

����������� แว่นตาของเขามีสีที่เปลี่ยนไปจากที่เห็นเป็นสีออกเขียวอ่อนยามไม่มีสัตว์ร้ายเข้ามาให้เห็นกลายเป็นสีออกไปทางสีน้ำเงินอยู่วูบวาบยามมองไปยังโขดหินแห่งนั้นเขานั่งมองและคิดด้วยความประหลาดใจจนเวลาผ่านไป 5 นาทีแสงนั้นก็ดับหายแว่นตาของเขาเป็นสีเขียวดังเดิมเมื่อลองคิดดูก็รู้ว่าพระจันทร์ต่ำลงทำมุมไม่ตรงกับโขดหินทำให้ไม่มีแสงแปลกๆนั้นอีกเขาจึงเก็บความสงสัยไว้ในใจ

����������� เมื่อทุกคนตื่นขึ้นในตอนเช้ายันต์ขออนุญาตออกไปดูโขดหินที่เขาเห็นแสงประหลาดโดยเล่าเรื่องให้หัวหน้าทีมฟัง�� จึงมีคำสั่งให้ทุกคนไปยังจุดที่เขาบอกเมื่อทุกคนปีนขึ้นเขาที่ลาดชัน 45% ไปถึงที่หมายแต่ละคนก็ต้องตะลึง

����������� “เยี่ยมมากไอ้น้องชาย�� นายทำให้พวกเราได้กลับบ้านแล้ว” เสียง Steve ดังขึ้นด้วยความดีใจรวมทั้งทุกคนโดยเฉพาะCoword ซึ่งเป็นนักสำรวจรีบนำเอาเครื่องสำรวจแร่ออกมาส่องพร้อมกับร้องด้วยความประหลาดใจ

����������� “ไม่มีสัญญาณเลย�� มิน่าถึงไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหนตัวของมันไม่สามารถสำรวจได้จากเครื่องตรวจนี่เอง”

����������� เบื้องหน้าของทุกคนเป็นแผ่นหินสูงขนาด 5 เมตรกว้างไปเกือบครึ่งเขาสีของมันเป็นสีน้ำเงินเกือบเข้มทำให้มองไกลๆเห็นเป็นหินธรรมดายิ่งสำรวจด้วยเครื่องไม่ได้ยิ่งทำให้มันลึกลับยากในการค้นหาทุกคนมีความสบายใจที่ได้พบกับสิ่งที่ต้องการ

����������� หัวหน้าทีมกดที่เครื่องส่งสัญญาณเพื่อแจ้งข่าวให้กับประธานบริษัท�� แต่กดแล้วกดเล่าก็ไม่มีสัญญาณ�� จึงหันไปมอง Jacob ที่เป็นรองหัวหน้า�� แต่ก็ได้ผลแบบเดียวกันในการส่งสัญญาณทั้งคู่จึงถอนหายใจเพราะไม่รู้สาเหตุที่เครื่องหมดสภาพ

����������� “คำนวณคร่าวๆเจ้าธาตุ Quandium นี้ จะต้องมีไม่ต่ำกว่าครึ่งภูเขาเป็นน้ำหนักก็น่าจะตกหลายหมื่นตันนะ” เสียง Coword เอ่ยขึ้นมาทำให้ยันต์ขนลุกเมื่อคำนวณค่าเป็นเงินมันมากมายมหาศาลเกินคิดนี่เองเป็นเหตุที่ลงทุนจ้างพวกเขาด้วยเงินมากมาย

����������� หลังจากลงมานั่งพักยังที่พักตอนเช้าตอนนี้ไม่มีการเร่งรีบทุกคนถึงจุดหมายแล้วนับว่างานสำเร็จไป 80% เหลือแค่เดินทางกลับเท่านั้นSteve พยายามส่งสัญญาณไปบริษัทแต่ไม่สำเร็จ

����������� Jacob มองมายังหัวหน้าทีมจนเมื่อได้รับการจ้องกลับทั้งคู่ก็รู้ว่ายังมีภารกิจที่เหลืออยู่นั่นคือการเก็บความลับแต่การทำงานก็ต้องระวังตัวเพราะจากการเดินทางที่ผ่านมาผู้ที่ต้องกำจัดที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวนั้นฝีมือพอตัวประมาทไม่ได้และตอนนี้คนๆนั้นนั่งอยู่อีกมุมหนึ่ง

����������� “เตรียมตัวกลับ” เสียงหัวหน้าทีมสั่งการ

����������� ทีมสำรวจพากันเดินทางจากภูเขาที่มีธาตุพลังงาน�� โดยยึดแนวเดิมในการกลับเพราะไม่อยากเสี่ยงในการเปิดเส้นทางใหม่กลัวจะพบสิ่งที่น่ากลัวกว่าที่เคยเจอมา�� ทั้งหัวหน้าและรองหัวหน้าได้คิดว่ายังไม่ควรเก็บความลับเพราะจะอาศัยฝีมือช่วยพวกตนออกไปให้พ้นเขตอันตรายดังนั้นยันต์จึงปลอดภัยไปอีกช่วงเวลาหนึ่งโดยบังเอิญ

����������� ทั้งหมดผ่านป่าทึบจนกระทั่งจะถึงเขาลูกที่สองฉับพลันนั้นแผ่นดินเริ่มสะเทือนและโคลงเคลง

����������� “เฮ้ย! แผ่นดินไหว”นักสำรวจอุทานด้วยความตกใจ

����������� เสียงที่มากับแผ่นดินไหวนั่นเองที่ทำให้รู้ว่าเขาคิดผิด

����������� “อ๊าซซซซ”

����������� “ตึงๆๆๆ”

����������� ครู่เดียวรอบด้านมีไดโนเสาร์คล้าย ไทรันโนซอรัส สัตว์อสูรแห่งอดีตกาลปรากฎตัวขึ้นเป็นฝูงนับคร่าวๆราวๆ 10 ตัวพวกมันใหญ่โตกว่าตึก 20 ชั้นความว่องไวสวนทางกับความใหญ่โตร่างกายที่เทอะทะไม่ทำให้มันช้าลงแต่อย่างใดกลับเป็นเรื่องตรงกันข้าม

����������� “ฮึ่ย! แล้วจะรอดไหมเนี่ย” ยันต์พูดเบาด้วยความสยองไม่เคยมีครั้งใดที่เขาจะมีความรู้สึกสิ้นหวังเท่าครั้งนี้พวกเล็กกว่านี้แม้จะเท่าช้างก็ยังมองเห็นช่องทางรอดบ้างแต่นี่ทั้งใหญ่ทั้งเร็วสองขาเขาวิ่ง 5 นาทีพวกมันเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว

����������� “สู้อิสระ” เสียงหัวหน้าสั่งประโยคที่ไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสสั่งเพราะเป็นการสู้แบบตัวใครตัวมัน

����������� เท่านั้นเองการโกยก็เกิดขึ้นแยกกันเราอาจอยู่รวมกันเราตายทุกคนกระจายเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมันยันต์วิ่งตรงไปยังภูเขาที่อยู่ใกล้เสียง “ตึง” ดังตามหลังมาแผ่นดินสะเทือนจนโซซัดโซเซเขาดึงฮูดขึ้นมาเปลี่ยนเป็นหมวกชักปืนเตรียมพร้อมตั้งใจว่าขอสู้จนหยดสุดท้าย

����������� ยันต์หันกลับไปยิงหมายลูกตาสัตว์ยักษ์เขาไม่หวังจุดใดๆในร่างของพวกมันเพราะรู้ว่าหนาแน่ๆ

����������� “แว่บ”

����������� “ว๊าซๆ”

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเมื่อดวงตาข้างขวาไหม้เกรียมเพราะถูกแสงยิงทำลายเปิดทางให้ยันต์ได้มีโอกาสวิ่งเข้าหาเชิงเขาที่หมายคือถ้ำที่เห็นดำๆอยู่เพราะคิดว่าหัวมันคงมุดลอดไม่ได้

มีบางสิ่งลอยผ่านหัวเขาไปเสียงดัง “ตุ๊บ” เมื่อร่วงกระทบพื้นที่เชิงเขามองดูแล้วต้องตกใจเพราะเป็น Steve นั่นเองโดนหางของไทรันฟาดเข้าใส่เนื่องจากมันโกรธที่ยิงถูกจมูกของมันซึ่งเจ้าตัวหมายลูกตาแต่สัตว์ยักษ์เชิดหน้าร้องขู่เลยพลาดไป

การลอยมาไกลและถูกฟาดอย่างหนักหน่วงแม้ชุด Anticrisis จะช่วยลดแรงกระแทกได้ถึง 70% แต่อีก 30% ที่เหลือก็ต้องเป็นสิ่งที่รองรับแรงได้ดีด้วยซึ่งไม่ใช่ร่างมนุษย์จะทำได้ แถมยังลอยมาปะทะกับผนังเขาที่เป็นก้อนหินล้วนๆแม้จะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ก็ไม่สามารถรับไว้ได้ อาการของหัวหน้าทีมจึงเข้าขั้นตรีทูตทันทีที่ตกลงพื้น

ยันต์วิ่งเข้าไปประคองปีกอาศัยจังหวะที่เจ้าตัวร้ายทั้งสองเจ็บปวดจนไม่คิดทำอะไรวิ่งไปยังถ้ำและมุดเข้าไปทันที���

ชายหนุ่มลากกึ่งประคองหัวหน้าทีมเข้าไปในถ้ำได้ 15 เมตรก็พบว่าโชคร้ายเพราะเป็นถ้ำตันเขาวางร่างที่ประคองลงบนพื้นล้วงแท่งพลังงานแสงออกมากดให้สว่างเพื่อจะได้พบว่าหัวหน้ากำลังจะจากไป

“ขอบใจไอ้น้องนายใจดีจริงๆเป็นคนอื่นคงไม่สนใจใครแล้วแค่ก ... แค่ก”

“ผมรักทุกคนครับทุกคนเป็นเพื่อนร่วมทีมของผมถ้าช่วยได้ผมก็จะช่วย” ผู้เยาว์วัยตอบ

“โอย! แค่ก... อย่ากลับไปบริษัท ...แค่ก...แค่ก.... พวกมันจะฆ่านายปิดปากพวกมันสั่งให้พวกเราฆ่านายแต่ยังไม่มีโอกาส....แค่ก... อย่า ... กลับ ... ไป.... อ๊อก!

สิ้นเสียงแห่งความหวังดีครั้งสุดท้ายSteve ก็จากเพื่อนร่วมทีมที่เขาตั้งใจจะฆ่าไปทิ้งให้ยันต์นั่งตะลึงเงียบงันกับคำบอกของหัวหน้าทีม

“มันทำงี้ได้ไงทำไมถึงโหดนักวะหลอกให้คนมาค้นหาของให้�� เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแต่กลับจะฆ่าทิ้งมันเป็นคนรึเปล่า” เสียงตะโกนด้วยความโกรธดังก้องถ้ำ

“ฮึ่ม!มีเสียงตอบรับการตะโกนอยู่ด้านนอกทำให้ชายหนุ่มได้สติอีกครั้งชีวิตของเขายังไม่ปลอดภัยหากรอดกลับไปได้จะหาทางแก้เผ็ดบริษัท PAGODA ให้สาสมที่บังอาจจะเอาชีวิตของตน

ผ่านไป 3 ชั่วโมงยันต์รอจนค่ำและกล่าวอำลาหัวหน้าทีม ค้นหาของจำเป็นจากชุดที่สวมใส่ได้กล่องอาหารเม็ดมาทำให้มีความยินดีอย่างที่สุดเพราะไม่รู้จะต้องอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหนพรรคพวกก็ไม่รู้ว่ารอดหรือเปล่าที่สำคัญคือพบกันไม่ได้เนื่องจากต้องถูกสังหารแน่นอน เมื่อออกมานอกถ้ำเขาสวมแว่นกลางคืนมองไปรอบๆด้วยเกรงจะพบกับสัตว์ร้ายแต่ไม่เห็น

เดินไปได้พักใหญ่เสียงมรณะก็ดังขึ้น“ตึง”เจ้าตัวที่ตาบอดมีความอาฆาตอย่างแรงกล้ามันซุ่มรออยู่หลังภูเขาจนศัตรูออกมาจึงเข้าจู่โจม

“ว๊าก!ยันต์ร้องพร้อมกับวิ่งไม่คิดชีวิตเขายิงสลับกับวิ่งหนีเวียนอยู่ใกล้เชิงเขาเพราะรู้ว่าหากหนีไปที่โล่งตายสถานเดียว

ท่ามกลางความมืดเขาเห็นแสงสีแดงเป็นแนวยาวฟาดมาแสดงว่าเป็นหางของมันจึงถีบตัวหลบสุดชีวิตแต่ไม่พ้นปลายหางจึงตัวลอยเข้าหาเชิงเขาปืนหลุดกระเด็นหายไปตัวตกลงยังพุ่มไม้หนาทึบเชิงเขากิ่งไม้แข็งๆเกี่ยวแว่นหลุดกระเด็นตัวเขาผลุบหายเข้าโพรงที่ต้นไม้ปิดบังเอาไว้สู่ความดำมืด



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Supreme ตอนที่ 14 : หนีภัย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11188 , โพส : 38 , Rating : 47% / 155 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 38 : ความคิดเห็นที่ 3849
สูงเท่าตึก20ชั้น เอ็งไม่ใช่ไดโนเสาแระ เอ็งคือก๊อตซิล่า
Name : Jarkajeejung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jarkajeejung [ IP : 171.101.210.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:33
# 37 : ความคิดเห็นที่ 3783
ขอบคุณครับ
Name : Zhilong® < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zhilong® [ IP : 223.24.176.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2561 / 03:07
# 36 : ความคิดเห็นที่ 3666
ตัวอักษรแปลกๆเยอะเลย


ขอบคุณครับสนุกมาก
Name : Mr.kongkang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.kongkang [ IP : 119.76.121.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2561 / 21:09
# 35 : ความคิดเห็นที่ 3665
ตัวอักษรแปลกๆเยอะเลย
Name : Mr.kongkang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.kongkang [ IP : 119.76.121.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2561 / 21:09
# 34 : ความคิดเห็นที่ 3569
ทำไมมีเครื่องหมาย ???? งี้เต็มเลย
Name : sovy1212312121 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sovy1212312121 [ IP : 49.49.241.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2560 / 18:19
# 33 : ความคิดเห็นที่ 3526
อ่านมา มีช่วงเข้าเกาะนีแหละรู้สึกสนุกจุใจมาก ขอบคุฯไรท์มากครับ แล้วกลับมแต่งเรื่องใหม่เร็วๆน่ะ
Name : คิว [ IP : 119.76.110.35 ]

วันที่: 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:00
# 32 : ความคิดเห็นที่ 3309
จะรอดไหมยันตตตตต์
PS.  BIG BANG - B.A.P - 2PM - GOT7 - EXO - SNSD - AKMU
Name : Harm. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Harm. [ IP : 1.46.44.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2558 / 14:01
# 31 : ความคิดเห็นที่ 3287
ปืนก็พอมั้งแว่นด้วยหราาอิอิ
PS.  
Name : kay30 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kay30 [ IP : 49.229.65.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 18:32
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3281
ตายแน่ ตายแน่แน่555+
Name : ZANZEE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZANZEE [ IP : 171.100.236.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2558 / 13:41
# 29 : ความคิดเห็นที่ 3261
ลุ้นใจจะขาดและอย่างนี้ต้องเอาคืนถ้ารอดไปได้
Name : panitin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ panitin [ IP : 171.7.164.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กันยายน 2558 / 10:44
# 28 : ความคิดเห็นที่ 3238
ติดต่อไม่ได้...
Name : แค่คนหัวฟูๆ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แค่คนหัวฟูๆ [ IP : 122.155.35.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 เมษายน 2558 / 11:58
# 27 : ความคิดเห็นที่ 3236
สู้ๆๆๆๆๆ
Name : MeeZy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MeeZy [ IP : 223.206.170.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 เมษายน 2558 / 10:34
# 26 : ความคิดเห็นที่ 3203
เฮ้ย!! ร่วงโพล่งไปแล้วววววว ตื่นเต้นๆ
PS.  \"ถามไถ่ทั่วโลกหล้า อันว่ารักเป็นฉันใด จึงมอบให้กันละกันด้วยชีวิต...\" ไม่ว่าจะฟังกี่ครั้งกี่หน อ่านผ่านตาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ ถึงอย่างไร... มันก็ทำให้ ลี้มกโช้ว ดูทั้งน่ารัก น่าสงสารขึ้นมาจับจิตจับใจ
Name : watch012 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ watch012 [ IP : 223.205.0.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2558 / 13:22
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3156
เรื่องนี้ลุ้นสุดในทุกๆเรื่องที่ไรเตอร์แต่งแล้วมั้ง
PS.  ไร้ชีวิต ไร้ตัวตน ไร้ความรู้สึก เป็นเพียงแต่ก้อนหินริมทางที่ไม่มีใครเห็น
Name : Katana < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Katana [ IP : 1.10.205.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2557 / 15:57
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3077
จะรอดมั้ยเนี่ย
Name : butterfly_sp < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ butterfly_sp [ IP : 1.179.163.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2557 / 22:24
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2999
ผลของการคิดดี ทำดี

จึ่งมีคนเตือน
PS.  สถานะ : อารมณ์ดีมากกกก 5555555 ขอบคุณนักเขียนทุกท่าน ที่แต่งนิยายมาให้อ่าน
Name : yukai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yukai [ IP : 103.5.27.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 / 11:41
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2959
>O<~~~~~~~~~
PS.  ที่นี่!! ไม่มีอะไรมาก เป็นเพียงสถานที่ๆเก็บคลังนิยาย ที่ชอบ=,.=;; หลงเข้ามาแล้ว!! ไงๆก็ช่วยดูๆหน่อยนะ รัก Writer ทุกๆคนเลยจ้าา า^___^
Name : Pearendless < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pearendless [ IP : 125.26.91.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2556 / 11:20
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2933
Name : darkness1/2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ darkness1/2 [ IP : 124.121.84.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 สิงหาคม 2556 / 07:48
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2878
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด..จะเป็นไรไหมหนูย๊านนนนนนนนนนนนนนนนนน
Name : ไจแอนท์คุง [ IP : 113.53.5.112 ]

วันที่: 9 มิถุนายน 2556 / 16:20
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2815
โหดจริงๆ เกาะนี้ แต่คิดว่ารอดนะ 55
PS.  วัยเด็กไม่รู้สิ่งใดเริ่มใฝ่รู้ ต่อสู้ข้อผิดพลาดเมื่อเป็นผู้ใหญ่ แก่ตัวจมอยู่กับอดีตรำลึกถึงความหลัง
Name : Mr.Bermuda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Bermuda [ IP : 223.204.222.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 00:28
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2772
ยันต์ตายแน่งานนี้ !!!
Name : dammii [ IP : 58.11.145.187 ]

วันที่: 20 เมษายน 2556 / 22:31
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1625
ได้แร๊งงงงงงงงงง
PS.  สถานะ : อารมณ์ดีมากกกก 5555555 5.
Name : yukai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yukai [ IP : 223.204.57.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:35
# 16 : ความคิดเห็นที่ 843
รออ่านต่อครับ กำลังสนุก
Name : nhoiPP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nhoiPP [ IP : 110.49.240.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2555 / 11:17
# 15 : ความคิดเห็นที่ 824
หายเกลี้ยงเลยของจำเป็น อย่าตายนะ
Name : phichuda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phichuda [ IP : 110.49.243.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2555 / 17:04
# 14 : ความคิดเห็นที่ 761
เข้าขั้นตรีทูต แปลว่าอะไรอ่ะครับ
Name : newkingdom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ newkingdom [ IP : 171.98.140.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2555 / 21:54
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android