คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Supreme

ตอนที่ 69 : บทที่ 4... 8. สิ่งที่ได้


     อัพเดท 22 ม.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/วิทยาศาสตร์
Tags: วิทยาศาสตร์ อวกาศ จินตนาการ
ผู้แต่ง : DEEPSEA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DEEPSEA
My.iD: https://my.dek-d.com/bluesea25
< Review/Vote > Rating : 99% [ 48 mem(s) ]
This month views : 1,614 Overall : 290,826
3,869 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3721 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Supreme ตอนที่ 69 : บทที่ 4... 8. สิ่งที่ได้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8923 , โพส : 17 , Rating : 51% / 117 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด






บทที่
4                              

 

 

8… สิ่งที่ได้

 

          “วันนี้เป็นยังไงบ้างจ้ะ  ฝึกถึงไหนแล้ว  ทำให้พี่ดูหน่อยซิ” เสียงยันต์ถามภรรยาทั้งห้า

 

          “หนูได้ 3 ธาตุแล้วค่ะ  Fe ได้มากกว่าเพื่อนตั้ง 4 ธาตุแน่ะ” เสียงAliceตอบพร้อมกับสร้างลูกไฟขึ้นบนมือ  ก่อนจะให้ลอยขึ้นด้วยเวทย์ลม  จากนั้นเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งอยู่บนฝ่ามือ

 

          อีกสามสาวทำในแบบเดียวกันให้ดู   สามีพยักหน้าและชมอย่างดีใจที่เห็นทุกคนทำในสิ่งที่คนทั่วไปฝึกได้ยาก   Fe สร้างลูกไฟให้ดู  ขยายขนาดเป็นเล็กและใหญ่  ทำให้ลอยไปมาและกลายเป็นสายฝนตกใส่มือของเธอ  แล้วน้ำเหล่านั้นกลายเป็นก้อนหินขนาดเท่ากำปั้น

 

          “โอ้โฮ! เก่งกันทุกคนเลย  แบบนี้โรงเรียนที่จะสร้างต้องดังแน่  เพราะมีอาจารย์ฝีมือเยี่ยมไปสอน” เสียงชมทำให้สาวๆยิ้มน้อยยิ้มใหญ่   พวกเธอไม่ได้นึกว่าจะกลายเป็นผู้มีพลังเวทย์ได้  ต้องขอบคุณสามีและผู้เฒ่า Perto ทั้งสองคน

 

          ยันต์เดินไปนั่งตรงพื้นที่ปูพรมสำหรับรองรับเด็กๆ  ตอนนี้ลูกๆกำลังคลานกันอยู่อย่างสนุกสนาน  เขาเอื้อมมือไปรอรับลูกสาวที่อยู่ใกล้ๆซึ่งถูกพ่อใช้เวทย์ลมดึงตัวให้ลอยมาหา   เสียงลูกสาวหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างอารมณ์ดีที่พ่อเล่นด้วย    พี่น้องคนอื่นๆพากันคลานมาหาพ่อบ้าง  เลยถูกเวทย์ลมทำให้ลอยขึ้นทั้งหมด  เสียงหัวเราะดังไปทั่วห้อง

 

          “มาลูกมา  อืม! ลูกสาวพ่อเก่งจัง” เขาอุ้มลูกสาวที่ลอยมาหาพร้อมกับหอมแก้มยุ้ยฟอดใหญ่  ลูกสาวหัวเราะเพราะจั๊กจี้เสียงดัง  จากนั้นวางลงพื้นและรับคนอื่นมาหอมแก้มทีละคนจนครบ  พวกลูกๆพากันคลานมาเกาะรอบๆตัวพ่อจนบรรดาคุณแม่หัวเราะด้วยความขำ   เพราะภาพที่เห็นแม้จะนั่งแต่ตัวที่สูงใหญ่กับลูกที่ตัวนิดเดียว   ดูแล้วเหมือนมนุษย์ตัวน้อยหลายคนกำลังปีนภูเขา

 

          “อึ้ม! มาลูกมา  Sandra  เอ้า Mark มาให้แม่อุ้มหน่อย” เสียงAliceเรียกลูกทั้งสองพร้อมกับอุ้มด้วยมือสองข้าง    หันหน้าไปหอมแก้มซ้ายทีขวาที

 

          พวกแม่ที่เหลือก็มานั่งข้างๆพ่อแล้วอุ้มลูกของตัวมาหอมแก้มเช่นกัน  ดูแล้วเป็นครอบครัวใหญ่ที่มีความสุข  ยันต์มองดูแล้วยิ้มจากนั้นนอนลงหนุนตัก Fe ที่อยู่ใกล้ๆ  พวกลูกๆชายหญิงเมื่อถูกแม่ปล่อยตัวก็คลานมาไต่ตัวพ่อเต็มไปหมด    พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนาน

 

          เวลาเพียง 3 เดือนกว่า  เด็กทั้งหมดเริ่มพัฒนาร่างกาย   มีความแข็งแรงใกล้ที่จะยืนได้แล้ว  พวกปู่ ย่า ตา ยาย ดีใจที่จะเห็นหลานวิ่งเล่น   ตอนนี้ค่อยคลายความเห่อหลานลงไปได้มาก   เมื่อก่อนนี้เช้าถึงเย็นถึงเพราะตื่นเต้นที่มีหลานชุดแรก

 

          เพื่อนๆชาวดาว Uharo ห่างหายไป  จากที่มาเที่ยวครั้งล่าสุดเมื่อ 6 เดือนก่อน  ทราบว่าจะมีงานใหญ่เป็นงานฉลองดวงดาวในรอบ 100 ปี  ต้องอยู่จัดเตรียมงานเพราะเป็นตัวหลักสำคัญในแต่ละเรื่อง  ยันต์รู้สึกภูมิใจที่ตนมีส่วนทำให้คนที่หลงทางได้ย้อนกลับมาเป็นคนสำคัญของสังคมอีกครั้งหนึ่ง

 

          วันนี้มีผู้จุดประกายการไปเยือน ‘Urban Fantasy’  หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ  ทุกคนจึงขึ้นยาน 3 ลำออกจากเมืองมุ่งหน้าไปเกาะสนธยาทันที   ระหว่างทางTomมองเห็นประกายสีขาวสะท้อนแสงแต่ไกลจึงเอ่ยทักขึ้น

 

          “พ่อครับ! ผมเห็นอะไรสะท้อนแสงอยู่ทางโน้น”

 

          ทุกคนได้ยินจึงช่วยกันมองหา  แล้วก็เจอต้นเหตุ  พวกมันคือนกประหลาดที่รอดจากเกาะสนธยา  กำลังบินหาอาหารมาทางนี้  คาดว่าคงจะเห็นยานบินเลยแปรขบวนต้อนรับเนื่องจากฝังใจจากการถูกจู่โจมเพื่อกำจัดจากประเทศ Saion ครั้งก่อน   ตอนนี้พวกนั้นถอดใจเพราะทำอะไรพวกมันไม่ได้   จึงปล่อยให้พวกมันอยู่ตามอิสระ  หากไม่ไปอาละวาดทำความเดือดร้อนก็ไม่นำยานมาโจมตีพวกมันอีก

 

          “เล่นกับพวกนี้สักพักนะ GAC  ไม่ต้องไปทำอะไรพวกมัน   ปล่อยพลังป้องกันก็พอ”

 

          “ครับ!  Boss  ว่าแต่ไม่อยากจับพวกมันมาขี่เล่นหรือครับ”

 

          คำถามสุดท้ายของ AI  ทำเอาวัยรุ่นอย่างTom  ไฟ  รุ้ง  และ Don  Kamae  น้องของ Aya  หูผึ่งทันที  แม้จะไม่มีความสามารถใดๆ  แต่ความอยากได้พวกมันมาเป็นพาหนะก็มีสูง  เสียงของรุ้งจึงมาก่อนเพื่อน

 

          “พี่จ๋า  จับมันให้หน่อยได้ป่าว”

 

          ยันต์หันมามองดูน้องสาวที่สูงเพียงหน้าอก  มือลูบหัวเล่นเบาๆ  พลางนึกในใจ หาเรื่องให้อีกแล้วแม่รุ้งนี่

 

          “ถ้าพี่จับมาให้แล้ว   รุ้งจะขี่มันยังไงล่ะ”

 

          คำถามนี้ทำเอาสาวน้อยอึ้ง   ไม่รู้จะขี่มันยังไง  เดี๋ยวได้ตกไปตายพอดี   พ่อกับแม่ที่ฟังอยู่ตั้งแต่ต้น   เห็นลูกชายเริ่มอึดอัด   Betty ผู้เป็นแม่จึงช่วยพี่ชายด้วยการพูดว่า

 

          “ปล่อยให้มันอยู่ตามธรรมชาติดีกว่าลูก   จับมันมาก็เป็นภาระในการดูแล   อีกอย่างพวกของลูกก็ขี่มันไม่ได้อย่างที่พี่ว่าน่ะแหละ   ตกลงมาขาแข้งหักเปล่าๆ  ขับยานสบายกว่าเยอะ”

 

          ด้วยคำพูดนี้ทำให้ยันต์รอดพ้นที่จะต้องออกไปจับนกให้พวกน้องๆทันที   พวกวัยรุ่นคิดตามคำห้ามปรามก็เห็นด้วยจึงหยุดเรื่องวุ่นวายนี้ลง   แต่เจ้านกข้างนอกไม่ยอมหยุดด้วย  พากันบุกเข้าจิกตียานกับอุตลุด   บาเรียที่ปล่อยออกป้องกันยานทำหน้าที่แข็งขันทำให้เจ้านกทั้งหลายทำร้ายยานไม่สำเร็จ  เหตุการณ์ดำเนินไปราว 5 นาทีพวกมันก็เซ็งในอารมณ์และพากันจากไป

 

          “พวกนี้กลายเป็นอันธพาลบนท้องฟ้าไปแล้ว  เห็นทีจะมีคนจัดการมันยาก” Jackเอ่ยขึ้น  มีคนส่งเสียงเห็นด้วยหลายคน

 

          “ทิ้งเป็นการบ้านให้กับประเทศ Saion แล้วกันครับ  นกไม่กี่ตัวทำอะไรไม่ได้ก็ให้มันรู้ไป” ยันต์แสดงความเห็น  คนอื่นๆก็เห็นจริงตามนั้น  เรื่องเล็กๆแก้ไม่ได้เรื่องใหญ่ๆจะทำได้ยังไงกัน  ให้พวกนี้ช่วยลับฝีมือพัฒนาความสามารถก็ดีแล้ว

 

          เมื่อยานมาถึงก็เข้าจอดที่ลานกว้างใหญ่ของบ้านหลังใหญ่  พื้นที่นี้มีบาเรียป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าบุกเข้ามาได้   วัยรุ่นทั้งหลายวิ่งนำเข้าไปในบ้านพร้อมส่งเสียงเฮฮาดังลั่น   ผู้ใหญ่พากันเดินตามไปด้วยอาการยิ้มแย้ม   มาที่นี่ครั้งใดได้รับความสนุกสนาน  เห็นธรรมชาติที่งดงามทำให้สบายใจ  ดวงอาทิตย์ที่เห็นถ้าคนไม่รู้ก็นึกว่าของจริง  เพราะเหมือนดวงจริงทุกอย่าง  มีตะวันออกและตะวันตก  กลางคืนก็มีดวงจันทร์ตามข้างขึ้นข้างแรม  นับว่าฝ่ายวิศวกรจัดการทุกอย่างได้ตามที่ต้องการเป็นอย่างดี

 

          หลังจากเข้าบ้านใหญ่ได้ครู่หนึ่ง  แต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันไปเที่ยวตามใจชอบ  บ้างก็ออกท่องป่า  มียานลำเล็กให้หลายลำ  เป็นแบบคู่ก็มี  แบบเดี่ยวก็มี  แต่ข้อห้ามกำหนดให้ต้องมีคนไปเป็นเพื่อนเพื่อป้องกันเหตุสุดวิสัย   บ้างก็ไปเที่ยวที่บ้านบนยอดไม้ที่ทำไว้ในที่ต่างๆหลายสิบหลัง  รวมทั้งบ้านบนดินก็มีมากพอๆกัน  คิดว่าถ้าพวกอื่นรู้ว่ามีสถานที่แบบนี้คงต้องขอมาเที่ยวด้วยอย่างแน่นอน

 

          ยันต์เดินเล่นตามลำพังห่างออกมานอกบ้านใหญ่   พวกภรรยาและพ่อแม่นั่งเล่นสนุกกับลูกๆทั้งสิบภายในบ้าน   เขามองดูธรรมชาติอย่างเพลิดเพลิน  ต้นไม้หลากหลายพันธุ์ที่นำมาจากดาว Newo  ดูเผินๆก็ต้องคิดว่าเป็นต้นไม้ที่มีอยู่ในโลกมาแต่เดิม   คงมีแต่เขาและพรรคพวกเท่านั้นที่รู้ที่มาของพวกมัน

 

          กระแสบางอย่างที่สัมผัสได้เหมือนต้องการติดต่อกับเขา   ทำให้รู้สึกแปลกใจเพราะไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน  จึงสงบจิตและจับความรู้สึกเพื่อความชัดเจนก็พบว่าเป็นรูปแบบเดียวกับที่เขาสื่อสารกับจิตวิญญาณแห่งดวงดาว    ตอนนี้ยันต์รู้แล้วว่าจิตวิญญาณแห่งโลกต้องการที่จะสื่อสารด้วย   เขาจึงร่ายบทที่สองแห่งการสื่อสารกับจิตวิญญาณแห่งดวงดาวอย่างรวดเร็ว

 

          “มนุษย์น้อย  ข้ามีเรื่องจะบอกกับเจ้า   เป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตของมวลมนุษย์ในอนาคต  ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้าเพียงผู้เดียว”

 

          “สวัสดีครับ!  ขอบคุณที่ท่านติดต่อผมเพื่อจะบอกเรื่องราวที่เป็นประโยชน์ให้  ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องใด”

 

          “ในบรรดาพันธุ์ไม้ที่เจ้านำมาจากแหล่งอื่น  มีหลายพันธุ์ที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย  ผลของมันจะช่วยให้ดำรงชีวิตนานขึ้น   บางอย่างจะช่วยรักษาฟื้นฟูสภาพให้ฟื้นจากการผิดปกติได้   จงนำไปทดลองและตัดสินใจ   ข้าทำสัญลักษณ์ไว้ให้แล้ว  เป็นสีที่แตกต่างกัน  สีทองเป็นพวกยืดอายุ  สีเงินเป็นพวกให้การรักษา  จงไปดูเถิด”

 

          “ขอบคุณครับ! ท่านจิตวิญญาณแห่งโลก”

 

          “อ้อ! รู้สึกว่าเจ้าจะลำบากในการเรียกชื่อข้าเพราะมันยาว  ต่อไปนี้ให้เรียกข้าว่า ‘Earn(เอิร์น) ก็พอ”

 

          “ครับ! ท่าน Earn

 

          “อืม! ดีมาก”

 

 

          หลังการติดต่อกับ Earn  ยันต์กลับไปในบ้านและเล่าให้ทุกคนฟัง   ทำให้เกิดความตื่นเต้นไปทั่ว  เพราะผลไม้ที่ยืดอายุสร้างความหวังที่จะอยู่ดูความก้าวหน้าของลูกและหลานไปอีกนานๆ  ผู้ที่เร่งรัดให้เขาพาไปก่อนเพื่อนคือแม่

 

          “ไปลูก  ไปดูกัน  เดี๋ยวแม่หาถุงไปใส่ก่อน”

 

          ทุกคนยิ้ม  Steward และลูกสะใภ้ช่วยกันหาถุงเป็นเพื่อน  เมื่อได้ของที่ต้องการก็ออกไปขึ้นยานที่ยังเหลืออยู่อีกหลายลำและบินตามกันไป  ยันต์ติดต่อบอกเรื่องให้กับพวกหนุ่มสาวที่อยู่ตามที่ต่างๆทราบ  และให้ดูต้นไม้ตามสีที่รู้มา  ถ้าเจอผลไม้ก็ให้เก็บผลสุกและแยกถุงเอาไว้จะได้ไม่ปะปนกัน 

 

          เมื่อเข้าป่าไปไม่นานก็พบกับต้นไม้ที่มีประกายสีทองจางๆคลุมอยู่หลายต้น   ตามกิ่งมีผลไม้ต้นละไม่เกิน 10 ลูก  ทุกคนแยกย้ายกันเก็บโดยเลือกเก็บลูกที่ดูว่าน่าจะสุกแล้ว  ส่วนที่ยังเล็กอยู่ก็ไม่เก็บ

 

          ทุกคนกลับมาบ้านใหญ่ในเวลา 2 ชั่วโมงให้หลัง   เสียงดังเฮฮาด้วยความดีใจดังไปทั่ว  ผลไม้จากต้นไม้ที่มีประกายทองคลุมมีมากกว่า 300 ผล เป็นผลไม้สีม่วง ส่วนผลไม้จากต้นประกายสีเงินคลุมมีมากกว่า 400 ผล เป็นผลสีน้ำตาล

 

          “เอ! ไม่รู้ว่ามีประสิทธิภาพแบบไหน  แล้วต้องทำยังไงก่อนก็ไม่รู้  เอายังงี้  สีม่วงนี่ผมลองดูก่อนแล้วกัน  ได้เรื่องแล้วค่อยรายงานให้ทุกคนรู้นะครับ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็หยิบผลไม้สีม่วงขนาดผลส้มจากต้นประกายสีทองมากัดเคี้ยวกิน ความกรอบมาอันดับแรก รสชาติที่ได้รับนั้นกลมกล่อม  หวานพอประมาณ  กลิ่นหอมทำให้สบายใจ  หลังจากกลืนไปแล้วครู่หนึ่งร่างกายมีความปลอดโปร่ง   สมองแจ่มใส   เมื่อหมดลูกแล้วจึงรายงานให้ทุกคนที่จ้องมองดูทราบ

 

          “ใช้ได้ครับ  กินแล้วร่างกายสบาย  รสชาติดีมาก   กินได้ครับ”

 

          “เย้! กินเลยพวกเรา   รับประกันคุณภาพโดยพี่ยันต์แล้ว” เสียงไฟดังลั่น  มือก็หยิบไป 1 ลูกด้วยความว่องไว  มีเสียงเคี้ยวดังกรุบกรับ

 

          ทุกคนลองกัดดู  คำแรกผ่านไปก็มีคำต่อๆมา  จนหมดลูกไม่รู้ตัวเพราะความกรอบอร่อย  หลังจากรับประทานกันคนละลูกแล้วก็หยุด  เพราะยันต์บอกว่าต้องเอาไปวิเคราะห์ดูหารายละเอียดก่อน   ไม่ควรกินมากเกินไป   ทุกคนก็เชื่อเนื่องจากไม่มีใครรู้ประสิทธิภาพของมัน  การกินแต่พอดีจึงเป็นทางเลือกเดียว

 

          “เตรียมเรื่องสารต่างๆที่สำคัญกับร่างกายมนุษย์ไว้นะ GAC  คงมีเรื่องให้เราได้ศึกษากันอีกนานแหละ”

 

          “ได้ครับ! Boss” เป็นเสียงตอบรับ

 

          “กลับไปนี่คงต้องรบกวนพ่อกับแม่ช่วยวิเคราะห์ผลไม้เหล่านี้แล้วครับ” ยันต์หันไปพูดกับ Rocky  กับ  Reko  Kamae  พ่อและแม่ของ Aya

 

          “ได้ลูก  ไม่บอกพ่อก็จะขอเอาไปศึกษาเหมือนกัน  เป็นเรื่องน่าสนใจที่ไม่เคยเจอมาก่อน” พ่อตาตอบ

 

 

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

 

          ข่าวดีสำหรับครอบครัวใหญ่ก็เกิดขึ้น  เมื่อผลการวิจัยและทดลองของสามีภรรยาที่ทำในห้อง Lab ที่ทันสมัยในเมืองใต้น้ำ  ปรากฏออกมาว่า  ผลไม้สีม่วงจากต้นไม้ที่มีประกายสีทองคลุมอยู่นั้นมีสารที่กระตุ้นให้เซลล์ของอวัยวะทุกส่วนเพิ่มประสิทธิภาพให้มีชีวิตยืนยาวกว่าปกติถึง 4 เท่า  Rocky ได้ทดลองซ้ำกับเซลล์ต่างๆของร่างกายแล้วได้ผลตรงกันทุกประการ   ส่วนสารในผลไม้สีน้ำตาลที่มีประกายสีเงินคลุมนั้น  มีผลในการฟื้นฟูความเสียหายให้กับอวัยวะต่างๆในกรณีอุบัติเหตุ    แต่ไม่ได้มีผลในการรักษาการเสื่อมสภาพจากการใช้งานเหมือนผลไม้สีม่วง  ไม่สามารถยืดอายุให้ยืนนานกว่าปกติได้

 

          จำนวนพอเหมาะในการรับสารเพื่อกระตุ้นให้เซลล์ในร่างกายมีประสิทธิภาพและมีชีวิตยืนยาวอยู่ที่วันละ 1 ผล  รับประทานคนละ 20 ผลก็จะทำให้เซลล์มีลักษณะเสถียร  ข่าวนี้ทำให้ทุกคนดีใจ  อย่างน้อยก็น่าจะมีชีวิตคนละ 400 ปี  การได้มองโลกและอยู่กับคนที่รักนานๆสร้างความยินดีปรีดากันทั่วหน้า  การประกาศผลนี้มีขึ้นในตอนเช้าของวันจันทร์หลังรับประทานอาหารเสร็จแล้ว

 

          “ไชโย! สุดยอดจริงๆผลไม้ของพี่ยันต์  ขอบคุณคร้าบ” Tomเข้ามากอด  พยายามจะยกพี่เขยหลังจากการประกาศผลการทดลองในห้อง Nest  แต่ยกไม่ไหวเพราะTomสูงแค่ไหล่ของยันต์เท่านั้น  กลายเป็นยันต์ที่ยกTomขึ้นอุ้มเหมือนอุ้มเด็ก    ทำให้ทุกคนหัวเราะ 

 

          “ตัวหนักจังเลยพี่  เมื่อก่อนยังเท่าๆกันอยู่เลย  แป๊บเดียวหนีไปซะไกลเลย” เสียงTomตัดพ้อ  พี่สาวที่ได้ยินเลยหัวเราะ  พร้อมกับบอกว่า

 

          “กินข้าวเยอะๆสิTom

 

          จากนั้นก็เป็นการคิดวิธีถนอมอาหาร  เนื่องจากผลไม้ยืดอายุเก็บได้เรื่อยๆ  ยันต์เสนอว่าที่เหลือก็เก็บรักษา  ส่วนการรับประทานก็วันละผลไปเรื่อยๆไม่น่ามีปัญหาอะไร  ทุกคนก็เห็นด้วย  สำหรับผลไม้ที่รักษาร่างกายก็จะสกัดสารออกเก็บไว้ทำเป็นยาและนำออกช่วยคนที่ต้องการ  ตกลงกันเสร็จทุกคนก็โล่งใจ

 

          “เออ! ทีนี้พ่อกับแม่ก็ได้อยู่ดูพวกลูกๆอีกนานหน่อยล่ะนะ” Richard  Upright ลูบหัวลูกสาวและพูดขึ้น

 

          “หนูดีใจค่ะที่เราจะได้อยู่ด้วยกันไปอีกนานๆ” Jan ตอบ

 

          “แม่ก็ดีใจจ้ะ” Silvia  Mores  ผู้เป็นแม่บอกลูกสาวและแถมขึ้นมาอย่างนึกขึ้นได้

 

          “ตั้งชื่อผลไม้สีม่วงว่า Life(ไลฟ์) ก็แล้วกันนะ ส่วนลูกสีน้ำตาลนั่นชื่อ Live(ลีฟ) ก็แล้วกัน  แม่ว่ามันมีความหมายดี”

 

          ทุกคนที่ได้ฟังต่างเห็นด้วย  มีเสียงสนับสนุนดังไปทั่ว  โดยเฉพาะเด็กๆทั้งหลาย 

 

          หลังความดีใจ  ยันต์ก็ขออนุญาตทุกคนไปเข้าห้อง Magic เพื่อฝึกร่ายบทที่ 3 และ 4 ต่อ  เขาต้องการฝึกให้ได้ทั้ง 4 บทก่อน  ส่วนบทสำคัญที่เป็นสุดท้ายลำดับที่ 5 นั้น  ทำได้หรือไม่ก็ไม่จำเป็นเพราะมันยิ่งใหญ่เกินมนุษย์ตัวเล็กๆอย่างเขาจะทำได้   มาได้ขนาดนี้ก็เกินความคิดฝันแล้ว

 

          ยันต์หายหน้าจากทุกๆคนไปถึง 3 วัน  มีการสอบถามจากสมาชิก  เมื่อได้รับคำตอบจากภรรยาว่ายังไม่ออกมาจากห้อง Magic ทุกคนก็เลิกถามเพราะคุ้นเคยกับวิธีการนี้ของเจ้าตัวแล้ว  ความมุ่งมั่นของเขาทำให้ทุกคนยอมรับนับถือ  ความสำเร็จที่ได้มาจากความพยายามเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมแทบทุกเรื่อง  ไม่ว่าจะเป็นการป้องกันโลกจากดาว Auka  และสุดท้ายคือการติดต่อกับEarn จนได้ผลไม้วิเศษมา

 

          เย็นวันที่สาม  คนที่หายไปก็มาร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วย  ในมืออุ้มลูกชาย หญิงมาข้างละคน  พ่อแม่  เพื่อนๆและน้องๆทักทายกันด้วยความเป็นห่วง  เขาตอบว่าฝึกร่ายสำเร็จบทที่ 4 แล้ว  ทุกคนที่ยังไม่เข้าใจเรื่องนี้ได้ถามขึ้น  ยันต์เลยต้องอธิบายให้รู้พอสังเขปจนผู้ฟังหายสงสัยและทึ่งในตัวชายหนุ่มที่มีความสามารถเกินมนุษย์มนาจะทำได้

 

          “แสดงว่าตอนนี้  ยันต์สามารถรักษาดาวที่เสื่อมสภาพได้น่ะสิ” Jackถามขึ้น

 

          “ครับ! แต่ต้องยืมพลังจากดาวที่มีพลังสมบูรณ์มา  แล้วนำมาถ่ายทอดให้กับดาวที่เราจะทำการรักษา”

 

          “แล้วพลังที่ยืมมาจะเก็บไว้ที่ไหนล่ะพี่” Tomสงสัย

 

          “ตามตำราให้เก็บไว้ที่ตัวเรา  แต่พี่ว่าคงเก็บไม่ได้มาก  หากถึงขั้นนั้นจริงๆไม่รู้ต้องฝึกให้มีพลังระดับไหน  เลยคิดหาทางเก็บพลังโดยใช้ตัวเราเป็นสื่อ   ต้องสร้างเครื่องเก็บพลังที่ยืมมาน่ะ”

 

          “อือ! น่าจะเป็นวิธีนี้แหละถึงจะสำเร็จ  ดาวแต่ละดวงใหญ่มาก  ต้องการพลังมหาศาล  มนุษย์ตัวนิดเดียวจะทำได้แค่ไหนกัน” กริชเห็นด้วย

 

          ขณะกำลังคุยกันเพลินๆ  เสียงของ AI ก็ขัดจังหวะขึ้น

 

          “มีสัญญาณติดต่อจากพวกดาว Uharo ครับ  Boss

 

          ยันต์มองดูพรรคพวก  เห็นมีการพยักหน้าให้ติดต่อ  จึงบอกให้ดำเนินการ

 

          “เปิดสัญญาณเลย GAC

 

          “ครับ!

 

          ภาพที่เห็นเป็นสหายต่างดาวที่หายหน้าไปนานถึง 6 เดือน  Qualex ยิ้มแย้มแจ่มใสทักทายมาทันทีที่เห็นหน้า

 

          “สวัสดี สหาย ไม่เจอกันนาน  คิดถึงจัง”

 

          “สวัสดีครับ! คิดถึงเหมือนกัน  คราวนี้ใครมาบ้าง”

 

          “เท่าเดิมนั่นแหละ  มีแถมพวกเพื่อนๆของพ่ออีก 3 ครอบครัว  เห็นว่าอยากมาเที่ยวเล่นหิมะ    ได้ฟังบ่อยๆจนอดไม่ได้น่ะ”

 

          “ยินดีต้อนรับครับ   เชิญมาได้เลย  พวกผมจะรอที่หน้าประตูเมือง”

 

          ตอนนี้ยานของดาว Uharo ได้รับพลังที่สามารถเข้ามายังเมืองใต้น้ำได้  มีจำนวน 2 ลำที่มาบ่อยๆเท่านั้น 

 

          พวกยันต์พากันลุกขึ้นและเดินไปรอคอยแขกผู้มาเยือน  เวลาประมาณ 10 นาที  ยานต่างดาวก็เทียบที่จอด

 

          “สวัสดีครับ!” ยันต์เข้าไปจับมือและทักทายกับทุกคน  รวมทั้งแขกที่มาใหม่ด้วย  เสียงหัวเราะทักทายด้วยไมตรีดังทั่วลานหน้าเมือง  ชาวเมืองที่มาเดินเที่ยวและเห็นก็หยุดดูและซุบซิบกัน  ผู้ที่รู้จักผู้มาก็อธิบายให้เพื่อนๆฟัง  ทำให้ข่าวการมาเยือนของแขกต่างถิ่นกระจายออกไป  ความคึกคักของเมืองใต้น้ำก็เพิ่มขึ้น  มีคนออกมาเดินเที่ยวมากกว่าเดิมเพื่อที่จะได้ทักทายมนุษย์ต่างดาวบ้าง

 

          “เอ้านี่  รู้จักลูกๆผมหน่อยครับ  ตอนนี้ขออนุญาตแซงหน้าทุกคนไปก่อน” ยันต์บอกกับสหายขณะที่ภรรยาอุ้มลูกคนละสองมาเพื่อทำความรู้จักผู้มาเยือน

 

          “เฮ้ย! ไปคราวก่อนยังไม่มีอะไรเลย  เที่ยวนี้มีหลานมาให้ทักแล้ว  นายนี่มันหนีเราทุกที  เมื่อไหร่จะตามทันกันหว่า” Moloc โวยวาย  ขณะที่เพื่อนๆพากันมองดูหลานๆอย่างไม่เชื่อสายตา

 

          “ฮะๆ  เป็นปู่แล้วเรา” Borum ผู้นำสภาสูงของดาว Uharo หัวเราะ  และหยอกลูกชายต่อ

 

          “เจ้าต้องรีบแล้ว Qualex  ไม่งั้นไม่เห็นฝุ่นของยันต์แน่” แต่พอเห็นจำนวนหลานที่ถูกนำมาทักทายเท่านั้นก็ต้องอุทานออกมา

 

          “อื้อฮือ! 10 คนเลยเหรอ  ชาย 5 หญิง 5  ทำได้ยังไงนี่”

 

         



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Supreme ตอนที่ 69 : บทที่ 4... 8. สิ่งที่ได้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8923 , โพส : 17 , Rating : 51% / 117 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 17 : ความคิดเห็นที่ 3717
ขอบคุณครับสนุกมาก
Name : Mr.kongkang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.kongkang [ IP : 119.76.122.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2561 / 20:48
# 16 : ความคิดเห็นที่ 3439
สิบคนนี่ตกใจแล้วหรือ? ถ้ามีลูกซักเกือบร้อยไม่เป็นลมเลยรึ 
PS.  ขอขอบคุณไรท์เตอร์ทุกท่าน ที่แต่งนิยายสนุกๆมาให้อ่าน
Name : ✚[ Belphegor ]✚ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ✚[ Belphegor ]✚ [ IP : 171.99.0.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2559 / 18:32
# 15 : ความคิดเห็นที่ 3295
ไม่มีกึ๋นทำไม่ได้5555+
PS.  
Name : kay30 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kay30 [ IP : 49.230.113.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 20:17
# 14 : ความคิดเห็นที่ 3008
พันธุ์มันดี ฮ่าๆๆๆๆ
PS.  ที่นี่!! ไม่มีอะไรมาก เป็นเพียงสถานที่ๆเก็บคลังนิยาย ที่ชอบ=,.=;; หลงเข้ามาแล้ว!! ไงๆก็ช่วยดูๆหน่อยนะ รัก Writer ทุกๆคนเลยจ้าา า^___^
Name : Pearendless < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pearendless [ IP : 125.25.193.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 / 22:48
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2844
คนมันเมฟ ออกมานับยากนะ น่า มีแฟนอีกคนได้ครบโหล
PS.  วัยเด็กไม่รู้สิ่งใดเริ่มใฝ่รู้ ต่อสู้ข้อผิดพลาดเมื่อเป็นผู้ใหญ่ แก่ตัวจมอยู่กับอดีตรำลึกถึงความหลัง
Name : Mr.Bermuda < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Bermuda [ IP : 223.204.222.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2556 / 15:27
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1997
แวะมาเยี่ยมมมมมมมมม
PS.  สถานะ : อารมณ์ดีมากกกก 5555555 5.
Name : yukai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yukai [ IP : 49.48.119.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:43
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1703
สุดยอดดดดดดดด
PS.  สถานะ : อารมณ์ดีมากกกก 5555555 5.
Name : yukai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yukai [ IP : 223.204.57.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:21
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1410
ง่า พูดไม่ออก บอกได้แต่ว่าสนุก
Name : NOS+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NOS+ [ IP : 125.27.9.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 21:51
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1409
ผมว่าครอบครัวควรจะเลิกทึ่งได้แล้วนะ.........เพราะว่าความสามารถน่ะมันเกินมนุษย์มนาเขาไปตั้งนานแล้ว หึหึ 555+

ขอบคุณครับสำหรับตอนนี้และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับตอนต่อไปครับ หึหึ
Name : WANTED [ IP : 223.205.115.103 ]

วันที่: 22 มกราคม 2556 / 19:44
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1408
ทุกอย่างก็เป็นเช่นนั้นเองสินะ
http://dhamma-alive.blogspot.com/
Name : รักษ์คุณ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รักษ์คุณ [ IP : 113.53.43.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 17:57
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1406
ผลไม้จะเอาไปช่วยรักษาคนดีๆ และแบ่งขายนอกเมืองใต้น้ำ้ให้ผู้นำที่นิสัยดีบ้างสักเล็กน้อยรึเปล่ายันต์ (แบบลับๆนะไม่งั้นพวกเลวๆก็มายุ่งอีก)
PS.  I am I & Just the way you are:)
Name : Lily of valley < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lily of valley [ IP : 124.120.52.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 17:04
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1405
คุๆๆ เมื่อไหร่ยันต์จะหาวิธีพัฒนาฝีมือให้คนในครอบครัวใช้พลังได้บ้างนะ
PS.  ถ้าตัดความเป็นไปไม่ได้ออกไป สิ่งที่เหลือแม้จะไม่น่าเชื่อเพียงใดก็ตาม แต่มันก็คือความจริง
Name : * MEEN * < My.iD > [ IP : 118.172.92.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 16:55
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1404
ขอบคุณครับ
จะรออ่านต่อนะครับ
Name : Acedia(怠惰) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Acedia(怠惰) [ IP : 171.97.150.115 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 16:52
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1403
ยังมี? ที่ทำได้มากกว่านี้อีก มั้ง ยอดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
Name : ZzSoHoSzZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZzSoHoSzZ [ IP : 49.49.2.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 15:43
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1402
ยอดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
Name : qazz [ IP : 124.120.203.158 ]

วันที่: 22 มกราคม 2556 / 15:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1400
ก็นะคนมันเก่ง
มีลูกได้ทีละสิบคนเพื่อนๆอึ้งไปเลย

ถ้าพาไปเกาะด้วยสงสัยอึ้งกว่านี้นิ
Name : ionia < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ionia [ IP : 1.4.145.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2556 / 13:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1399
อ่านแล้วจิตนาการตามไปด้วย...นึกภาพเด็ก 10 คนคลานไปโน้นมานี่...น่ารักดีนะ....ตอนหน้าน่าจะเริ่มเดิน แล้วก็เรียนกพ่อ-แม่ ปู่-ย่า ตา-ยาย ได้แล้ว...ใช่เปล่าไรเตอร์...
ขอคาระวะ ไรเตอร์นี้...จิตนาการสุดยอดจริงๆๆ ตอนหน้าขอยาวๆ ๆๆ เน้อ ...หมดตอนแล้วก็อยากอ่านอีก...รอตอนต่อไป
Name : leo [ IP : 183.89.66.34 ]

วันที่: 22 มกราคม 2556 / 13:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android