ya dunno

ไปนครปฐมมา ไปฉลองโบสถ์อย่างที่บอกค่ะ

แต่รอบนี้ไปซาเลเซียน (วัดเณร ของคริสต์)

ไปถึงมืดมั่กก ไปถึงนั่นตอนกลางคืน

ออกจากบ้าน บ่ายโมงก่าๆ

ถึงโน่น เที่ยงคืนก่าๆ

ทุกคนนอนกันหมดแล้น - -
 
คืนนั้นไม่ได้เซอร์เวย์ใดๆ นอนเลยเค่อะ =[]=

ตอนเช้าตื่นมาก็อาบน้ำ แต่งตัว

(เวอร์ชั่นสาวหวานอีกละ ใส่กระโปรงสีชมพู ดูแล้วอุบาทว์ลูกตา 5555)

เสร็จก็เห็นเณรน้อย(ทำยังกับอิคคิวซัง -_-)

ก็คือเป็นผู้ชายที่อยู่ในวัยมัธยมเราๆนี่แหละ

แค่กำลังเรียนอยู่ ยังไม่เป็นบราเดอร์

เค้าเลยเรียกว่าเณรเล็ก แต่บราเดอร์เค้าเรียกเณรใหญ่

เจอคนรู้จักคนนึ้ว ชื่อ กลม อายุมากกว่าเม

แต่ชั้นเรียนน้อยกว่าเมหนึ่งชั้น

รู้จักแค่ชื่อ ไม่สนิท -*- เพราะมาจากตรังเหมือนกัน เลยไม่ได้ทักทายอ่า

ก็แค่มองหน้ากัน พยักหน้าเล็กน้อย ประมาณว่ารับรู้การมาถึง

ของแต่ละคน 5555

ตอนเช้าก่อนพิธีเริ่มก็ไปที่บุญราศีมรณะสักขี

เสร็จก็กลับมาเข้าพิธี ตอน 10 โมงก่า

พิธีเสร็จ ก็กิน กินเสร็จก็นั่งเล่น เณรน้อยก็เล่นดนตรี

(เรียกเณรน้อยเหมือนเค้าตัวเล็กเลย ความจริงใหญ่กว่าเมอีก -*-)

อย่างว่าตอนเที่ยงร้อนมั่ก -*-

เลยไปหาแอร์เย็นๆบนห้องดีกั่ว -.-"

อ้อลืมบอกไป เณรที่นี่รูปร่างหน้าตาดีมากๆอ่ะ ผิวขาวๆ หุ่นนายแบบทั้งนั้นเลย

-.- ว้าวๆ ทำไมชั้นไม่ขาวแบบนั้นบ้างล่ะเนี่ย -_-"

นอนได้ไม่นาน ผู้ใหญ่เค้าจะไปซื้อของกัน ก็ไป ร้อนมั่กๆเลยอ่ะ -*-

กลับมาก็บ่ายสาม

คราวนี้นอนมาราทอน

แล้วเมก็แอบแย็บๆไอมายด์ เรื่องคนคนนั้น -.-

เพราะตั้งแต่มา ยังไม่เจอเลย

ไม่เจอหลายรอบแล้วด้วย

มายด์ก็บอกไม่เจอเหมือนกัน

เมก็เสียดายนิดๆอ่ะนะ

นอนไป หลับไปเลยอ่ะ

แล้วนานเท่าไหร่ไม่รู้ มายด์เปิดประตูมาบอกว่า

เมื่อกี้เห็นเดินอยู่แถวนี้ เมตื่นออโตเมติค เลยค่ะ มองไหนๆๆ

แต่เมไม่เห็น T_T

เออ เวรกรำ

งงใช่มั้ยคะ ว่าหมายถึงอะไร ช่างเถอะค่ะ - -*

อย่าสนใจเลย~

ตอนเย็น ก็กินข้าวที่บ้านคุณพ่อ เค้าจัดเผื่อให้เราด้วย

ก็มีพวกบราเดอร์ทั้งหลายก็นั่งกิน

เมกินเสร็จนานและ เลยขึ้นไปอยู่บนห้อง

แต่ด้วยความที่อยากเจอให้ได้

ก็เลยลงมามองหา เฝ้าแล้วเฝ้าอีก ก็ยังไม่เห็นซักที

ไปไหนอยู่ฟะ T^T

เลยชะแวบไปห้องอาหารเผื่อเจอ สรุปก็คือไม่เจอ

เมเลยเดินไปเห็นสไปน์วางอยู่ เลยเปิดขวดแล้วเอามาแด๊ก -.-

คำเตือน ห้ามจำหน่ายแกเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี (กูก็ไม่ได้ซื้อเองนิ่ -_-)
 เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีไม่ควรดื่ม (ก็ไม่ได้ห้ามดื่มนิ่ -_-")
5555

ใครคิดแบบเมนี่ตายแน่ๆเลย 555

แต่ไม่เป็นไรอ่ะ เพราะยังไงก็ดื่มตรงนั้น ไม่ได้ไปไหน อยู่ในสายตาคนอื่น
ก็จัดการไป ครึ่งขวด
ความจริงก็จะเอาให้หมดนะ
แต่ถามแล้วเค้าบอกว่า เมครึ่งขวดก่อนก็พอ
ก็โอเชนะไม่ได้เมา
เพราะเมเองก็ไม่กล้ากินมาก ไม่ได้กินตั้งนานแล้น -*-
ครั้งก่อนกินวาคาดี้ของรุจอ่อนๆไปนิดหน่อย
อ้อ แล้วโชคดีที่กินสไปน์หลังกินข้าว เลยไม่เมา 555
ความจริงมันก็ไม่แรงอ่ะเลยกล้ากิน

ขึ้นไปบนห้องมายด์มันชวนดูทีวี ที่ห้องข้างๆ
พอดีเป็นห้องทีวีอ่ะ
แบบอยากดูเหมือนกัน แต่ไม่กล้าเข้าไปดู -*-
แล้วบราเดอร์คนนึงก็เดินออกมาจากห้องนั้น ชวนให้เข้าไปดู
ตอบรับทันทีค่ะ พร้อมแบกเคมี 100 ข้อไปทำด้วย -_-"
ก็นั่งดูกัน ตอนแรกมีผู้หญิง(ไอมายด์บอกว่าเด็กกว่าเม) อยู่กับผู้ชายสองคน -*-
น่าจะเป็นพ่อกับลูก นี่คืดไอมายด์บอกค่ะ
แต่ด้วยสายตาเมแล้ว
คือบราเดอร์สองคน -*- กับผู้หญิงคนนึง
แต่ก็แค่ดูทีวีนะ อิมายด์เวอร์ -*-
เมก็ไปนั่งดูด้วย
มายด์กะมาร์คก็ตามมา
แล้วก็ดูๆไปสักพัก ผู้หญิงคนนั้นก็หายไป
ก็เหลือ 5 คน
ไอมาร์คไอมายด์ก็เข้าๆออกๆ
เมก็นั่งทำการบ้านไป
สักพักบราเดอร์ที่ตัวเล็กกว่า ก็ไปนอน
เหลือบราเดอร์คนนึง
เม แล้วก็มายด์มาร์คก็วิ่งเข้าๆออกๆเหมือนเดิม
พอมันออกกันหมด ก็เหลือเมกะบราเดอร์ -*-
เมก็นั่งทำการบ้านไปเค่อะ สามารถแยกประสาทได้ 555
บราเดอร์เค้าก็ชวนคุย ถามชื่อ ถามนั่นถามนี่ทั่วไป
แต่เมนิไม่รู้จักชื่อบราเดอร์เลย ไม่ได้ถาม - -
ช่างเหอะ แล้วไม่นาน บราเดอร์ก็ออกไป เหลือเมคนเดียว

เมก็ดูอยู่ แล้วก็มองที่บันได เผื่อจะเจอ..ลงมาจากชั้นบน
แต่ก็ไม่มีที่อยากเจอ T_T
แงง เศร้านะ
แถมตอนเช้า ก็ต้องตื่นตี่ก่า อีก เด๋วถึงบ้านค่ำ T_T
ไม่เจอคืนนี้ ก็ไม่รู้จะเจอคืนไหนแล้น

ตอนเช้าตื่นมา
ทำภารกิจเสร็จ คุณพ่อไม่รู้อยู่ไหน -*-
ก็เลยไปปลุกกะมายด์ ตอนแรกนึกว่านอนอยู่ห้องทีวี
เห็นมีคนขดอยู่
ตะโกนถามเข้าไป นั่นคุณพ่อหรือบราเดอร์คะ
ปรากฏว่าบราเดอร์ค่ะ
แกงัวเงียๆขึ้นมา เมกำลังจะมองหน้าว่าใคร ไอมายด์ปิดไฟพรึบ
โอเค -*-
ไม่มองหน้าก็ได้เฟ้ย -.-

สุดท้ายก็กลับบ้านได้โดยสวัสดิภาพ
แต่เสียดายที่ไม่เจอ..

เฮ้อ

--------------------------------------------------------
ตรงนี้ขอเพ้อถึง... แม้จะไม่ได้อ่านก็ตาม ^^

รู้มั้ย วันนั้นถ้าเธอไม่มานั่งข้างชั้น ไม่มาถามชื่อชั้น
ไม่มาเทคแคร์ชั้น วันนั้นชั้นคงไม่ปลื้มเธอ
คนแบบเธอเจ้าชู้ทุกคนเลยรึเปล่า..
รู้มั้ยหลังจากไม่เจอกันครั้งนั้น ชั้นต้องรอเป็นปีกว่าจะพบเธออีก
เธอรู้มั้ยว่ากี่ปีผ่านไปชั้นก็ยังไม่ลืมเธอ
เธอเห็นชั้นเป็นแค่เด็ก วุ่นวายไปวันๆ
เธอเอ็นดูชั้นเพราะชั้นเป็นเด็ก
แต่รู้มั้ยว่าเด็กอย่างชั้นก็มีความรู้สึก

ก็รู้ว่าเธออาจจะจำชั้นไม่ได้ด้วยซ้ำไป
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน แต่ทำไมชั้นจำเธอได้ล่ะ
ชั้นไม่เข้าใจเลย
ทั้งที่อยากคุยกับเธอ
อยากพบเธอ
อยากเจอหน้าเธอ แค่ห่างๆก็พอ
แต่ก็ไม่ได้เจอ
ชั้นได้พูดคุย ได้เจอกับเพื่อนของเธอแทน
ในบรรดากลุ่มเธอ มีเธอคนเดียวล่ะ ที่ล่องหน
ที่ชั้นคอยแหงนคอมองหา

เธออยู่ชั้นสาม
ชั้นอยู่ชั้นสอง
ชั้นออกมานอกห้อง เผื่อว่าจะบังเอิญเดินเจอเธอ
แต่เธออยู่ในห้อง รึเปล่าล่ะ
ทำไมชั้นไม่เจอเลย
เห็นแต่คนอื่นๆ
ชั้นนั่งดูทีวีในห้องกับคนอื่นๆ
อยากให้เธอมาดูบ้าง
แม้จะไม่คุยกันชั้นก็ไม่ว่าอะไร
ชั้นแค่อยากเจอเธอ
รู้มั้ยชั้นเพ้อด้วยล่ะ
เป็นเพราะชั้นโดนลงโทษรึเปล่า ถึงได้เป็นอย่างนี้
โดนลงโทษที่ชั้นไปชอบของต้องห้ามอย่างเธอ
เป็นความผิดของชั้น หรือ เธอ

ชั้นรับรู้ถึงการมีตัวตนของเธอ แต่ไม่ได้สัมผัสเธอ
แค่เห็นหน้ายังไม่เลย

เหอๆ ชั้นควรจะร้องดีมั้ยเนี่ย - -*
ชั้นว่าชั้นก็เป็นเอามากเหมือนกันนะเนี่ย
ชั้นนี่มันเป็นเด็กวุ่นวาย จริงๆ

In ma list only hav ya..Sweet.. I wanna to meet ya so much ya know?

but i can't..

ya know i always miss ya..

3 years ago,, i dun forget

-----------------------------------------------------------
อยากเกิดเร็วกว่านี้จังเลย แงงๆๆๆ
จะได้ไม่เป็นเด็กวุ่นวายของใคร T_T
เธอคงจะลืมชั้นแล้วใช่มั้ย
แย่จังเลย
----------------------------------------------------------

ข้างบนไม่ต้องไม่ใส่ใจเค่อะ =[]=
นานๆจะพล่ามมากๆซักครั้ง 55555

บลูซาตาน