JHope x You นิสัยอย่างผมก็รักคนเป็นนะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 635 Views

  • 2 Comments

  • 29 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3

    Overall
    635

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ผมไม่ได้ม้อ แต่ที่ผมทำไปทั้งหมดทั้งการกระทำและคำพูดมันออกมาจากตรงนี้ 'หัวใจ'


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เจโฮป - ผมรักเธอจริงๆ


ฮีวอน - นายเลิกม้อสักทีเถอะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 เม.ย. 59 / 17:56

บันทึกเป็น Favorite



"ประธานโรงเรียนประสาอะไร โครตม้อเลย" ฉันบ่นให้เพื่อนสุดที่รักและรักที่สุดฟัง
"ฉันก็เห็นมันม้อแค่กับแกนะฮีวอน" ก็เพราะแบบนั้นไง ฮ่วยย จะอะไรกับฉันนักหนา
"ก็เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงได้เกลียดขี้หน้าหมอนั้นไง เหอะ!" อ่านหนังสือรอครูมาสอนดีกว่า
"ฮีวอนจ๋าาาาาา"เสียงที่น่ารังเกียจจะมาดังทำไมตอนนี้
"พูดถึงก็มาเลยแฮะ ตายยากจิงๆ555"ยัยเฮริแกจะขำทำไมเนี่ย
"หือออ พูดถึงเค้าอยู่หรอตะเองงงง"ไม่พูดป่าวยังมานั่งลงตรงหน้าและท้าวคางมองอีก 
"มาทำไม"ฉันพูดทั้งที่อ่านหนังสืออยู่
"ก็มาหาสุดที่รักไงคะ"ขออ้วกได้มั้ย
"ไปตายซะเจโฮป"ฉันเงยหน้ามามองเขา "^__^"ยังจะมายิ้มอีก ฮึ้ยย!
"เฮ้อออ มีอะไรก็ว่ามาคุณประธานนักเรียน"ฉันปิดหนังสือและมองหน้าเขาไม่วางตา
"ไม่มีอะไรก็มาไม่ได้หรอ ปิ๊งปิ๊ง!"ไม่ต้องมาเบะปากทำหน้าเศร้าเลยนะ คิดว่าน่าสงสารมากหรอ
"นายจะมากวนประสาทฉันทำไมห๊ะ ว่างมากรึไง"ฉันเริ่มอารมณ์เสียแล้วนะ
"คิดถึง"ห๊ะ! บะ บ้าหน่า นายนี่เนี่ยนะคิดถึงเรา แต่เดี๋ยวทำไมมันมองลงต่ำ
"ย๊า!! ไอหน้าม้าโฮป ไอทะลึ่ง"ฉันเห็นสายตาเขาที่มองมาที่หน้าอกฉันแล้วบับแงงง แม่จ๋าาา มันลวนลามหนูทางสายตาอ่าาาา ปิดหน้าอกแทบไม่ทันเลยย
"5555 มองนิดมองหน่อยทำเป็นโวยวาย ยังไงเธอก็ต้องเป็นของฉันอยู่ดี ไปละ บัยยยที่รัก จุ้ฟ~"หยี้~ ไปก็ไปดีๆเถอะยังจะมาส่งจูบให้อีก เดี๋ยวแม่จะเตะตูดให้ 
"ฮีวอนทำไมแกหน้าแดงๆอ่ะ ไม่สบายหรอ"ตลกหน่าาา หน้าฉันเนี่ยนะ บร้าาาาา แต่ฉันก็รู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆแฮะ 
"ไม่นะ"ฉันพูดเบาๆกับตัวเอง ฉันเขินไอหน้าม้าหรอ ต้องไม่ใช่สิ แม่ฉันไม่ต้องการลูกเขยที่เป็นสัตว์นะ ห้ามหวั่นไหวเด็ดขาดยัยฮีวอน




เลิกเรียน 4.20น.

ติง ติ่ง ติ้ง นักเรียนคิม ฮีวอนกรุณามาที่ห้องคณะกรรมการด้วยคะ ขอบคุณคะ

"เขาเรียกแกไปทำไมวะ"เฮริถาม
"ฉันก็ไม่รู้ งั้นแกกลับไปก่อนเถอะ"ฉันเก็บของเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็ว รีบเก็บรีบไปจะได้รีบกลับ
"อ้าว แล้วแกกลับไง"เพื่อนสุดที่รักไม่ต้องห่วงกันขนาดนั้นก็ได้ เป็นปลื้มค่ะ
"พี่ฉันก็เป็นคณะกรรมการนะย๊ะ ฉันกลับกับพี่ก็ได้ ไปละ บายย"ฉันโบกมือให้เพื่อนก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องคณะกรรมการ ว่าแต่เรียกเรามาทำไม ช่างเถอะ เข้าไปเดี๋ยวก็รู้
แกร๊ก! เอี๊ยด!~ 
"ทำไมไม่เคาะประตู"พอเปิดเข้ามาปุ๊บก็โดยพี่ชายสุดหล่อว่าปั๊บ
"แหะแหะ ก็คิดถึงพี่ชายจนลืมเองงงง"ฉันเดินไปกอดพี่ชายสุดที่รักอย่างคิดถึง
"แหมๆๆ ไอซอกจินน้องมึงนี่น่ารักตลอดเลยนะ"พี่แร็พม่อนแซว
"นูนาา ผมก็คิดถึงนูนามากๆๆๆๆเลยนะคับ ขอกอดบ้างดิ"จองกุกกางแขนออกและเดินมาหาฉันทำท่าจะกอดแต่ก็ต้องหยุดการกระทำนั้นลงเพราะมีเสียงที่ไม่ไพเราะดังขึ้นมาสะก่อน
"หยุดเลยไอกุก คนนี้ของกู ไปทำงานเลยไปๆๆๆ"เจโฮปพูดและชี้นิ้วให้จองกุกไปทำงาน
"ใครของนายไอหน้าม้า อย่ามามั่วนะ"ฉันมองหน้าเขาอย่างหาเรื่อง
"ก็เธอไงที่รัก"อย่ายิ้มนะเว้ยยยย เดี๋ยวใจละลาย เห้ย ไม่ใช่ๆ
"พอๆ ที่พวกเราตามน้องไอจินมาไม่ใช่จะให้มาทะเลาะกันนะ"พี่ก้าตัวขาวพูดขึ้นหลังจากที่นั่งฟังอยู่นาน
"แล้วมีอะไรกันค่ะ เรียกฉันมาทำไม"ฉันถามเมื่อนึกออกว่ามาทำไมที่นี่
"ฉันจะให้เธอมาเป็นผู้ช่วยไอโฮปแทนแทฮยอง"เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวฉันกับเขาก็ตีกันตายหรอก ไม่สิฉันมากกว่าที่จะตีเขาตาย55
"แล้วแทแทไปไหนค่ะ"ฉันหันไปถามพี่ชาย
"มันรถล้มขาหักตอนนี้นอนอยู่โรงพยาบาล จีมินมันไปเฝ้าอยู่"รู้ซึ้งแล้วค่ะคุณพี่ว่าเขารักกันจิง
"แล้วคำตอบของเธอคือ?"เจโฮปถามหลังจากที่เห็นฉันเงียบไปสักพัก
"ไม่ ฉันไม่ทำ"ฉันตอบและมองหน้าเขา
"อ้าว ฮีวอนถ้าน้องไม่ช่วยแล้วพวกพี่จะทำยังไงละ ช่วยพวกพี่หน่อยนะน้องรัก"พี่จินอ่ะ ทำไมต้องขอร้องขนาดนี้ด้วย
"นะนูนาคนสวยยย ถ้านูนายอมช่วยเดี๋ยวผมให้พี่ก้าเลี้ยงไอติมเลย"จองกุกยิ้มจนเห็นฟันกระต่ายและชี้ไปที่คนผิวขาวที่ตอนนี้กำลังทำหน้าเหวออยู่555น่ารักจัง
"เห้ย! เกี่ยวไรกับพี่วะ"พี่ชูก้าโวยวายใหญ่เลย
"โถ่พี่! แค่นี้ก็เลี้ยงนูนาไม่ได้หรอ พี่ไม่แมนเลยวะ"จองกุกส่ายหน้าไปมาอย่างกวนตี..
"โป้ก! กูเพื่อนเล่นมึงหรอไอกระต่ายป่า"พี่ชูก้าเดินมาเขกหัวจองกุกอย่างแรงจนคนน้องมีสีหน้าเหยเก
"โอ๊ย! พี่อ่ะ"จองกุกเบะปากจะร้องไห้จนคนที่เหลือถึงกับกลั้นหัวเราะให้กับความน่ารักของมักเน่ไม่ไหว
"แล้วฉันต้องทำแทนกี่วันค่ะ"ฉันหันไปถามพี่ชาย
"ก็ประมานซัก2เดือน ใช่มั้ยวะไอโฮป"พี่จินหันไปถามเจโฮปเพื่อความแน่ใจ
"ก็คงงั้น อยากอยู่กับเค้านานกว่านี้ใช่มั้ยจ๊ะที่รัก"เจโฮปนายอยากโดนตบมั้ย
"แหวะ! ไอคนหลงตัวเอง"ฉันหันหน้าหนีอย่างแรงเลยค่ะ
"มึงก็เลิกเตาะน้องกูสักนาทีเถอะ กลัวจีบไม่ติดรึไง"พี่จินทำไมพูดเหมือนเจโฮปชอบฉันอย่างนั้นแหละ ไม่มีทางคนแบบนี่ก็แค่ม้อไปวันๆเท่านั้นแหละ
"ตกลงคือเธอยอมมาช่วยแล้วใช่มั้ย"พี่แร็พม่อนถามเพื่อให้หายข้อสงสัยของทุกคน
"ค่ะ"



3 อาทิตย์ผ่านไป


หลังเลิกเรียน 17.30น.

"เมื่อไรแทแทจะกลับม๊าาาา ฉันเมื่อยจะตายอยู่แล้วเนี่ย"ฉันบิดขี้เกียจหลังจากเขียนรายงานการประชุมเกี่ยวกับงานชุมนุมที่กำลังจะมาถึงอีก2อาทิตย์
"เดี๋ยวนวดให้"อยู่ๆก็มีเสียงใครสักคนดังขึ้นมาจากข้างหลังแต่ไม่ทันที่จะหันไปมองเขาก็เอามือมานวดเบาๆที่ไหล่ของฉัน สบายจัง
"ดีขึ้นมั้ยคับ"ทำไมต้องกระซิบข้างหูด้วยแต่ฟังดีๆเสียงมันคุ้นๆแฮะ
"เจโฮป!!"ชัดเลย หน้าม้าแบบนี้ไม่มีใครที่ไหนแล้วละ ฉันนี่เขยิบหนีเลยค่ะ
"จะไปไหนละคับที่รัก เมื่อกี้ยังรู้สึกดีอยู่เลยไม่ใช่หรอคับ^^"ทำไมต้องยิ้มแบบนี้ด้วยยยย 
"คะ ใครบอก อย่ามามั่ว"แล้วทำไมฉันต้องพูดติดอ่างด้วยเนี่ย
"555แล้วทำไมยังไม่กลับบ้าน ไอจินมันกลับไปตั้งนานแล้วนะ"เขาพูดกับฉันแล้วหันไปจัดเอกสารบนโต๊ะ
"ก็ฉันเพิ่งเขียนรายงานการประชุมเสร็จเมื่อกี้จะให้กลับเลยก็ไม่ได้ เลยให้พี่จินกลับก่อน"ฉันบอกเหตุผลให้เขาฟัง
"แล้วเธอจะกลับตอนไหนนี่ก็เย็นมากแล้วนะ"ทำไมรู้สึกเหมือนเขาเป็นห่วงฉันอย่างนั้นแหละ
"รอกลับพร้อมนายอ่ะ"นี่ฉันพูดอะไรออกป๊ายยยยยย เอามือปิดปากแทบไม่ทัน
"หืมมม อยากอยู่กลับเค้านานๆหรอคับที่รัก"ซวยละไง แล้วสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นมันคืออะรายยยยย แล้วทำไมต้องเขยิบเข้ามาใกล้ด้วยยยยยย
"ผู้ชายอะไรหลงตัวเองชะมัด"ฉันเขยิบหนีเขาจนติดขอบโซฟา
"รู้มั้ยว่าผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้องตอนเย็นๆแบบนี้มันหมายความว่ายังไง"การพูดการจาแบบนี้จะสื่ออะไรใช่มั้ย แถมรอยยิ้มร้ายกาจนั้นอีก แล้วจะเข้ามาใกล้ทำไมขนาดนี้!
"นะ นายจะสื่ออะไร"ฉันดันอกเขาให้ออกห่าง ถึงเขาจะไม่ค่อยขยับก็เถอะแต่แค่ห่างกันอีกสักนิดก็ยังดีไม่งั้นฉันได้หัวใจวายตายแน่ๆ 
"ยังไม่เข้าใจอีกหรอคับคนดี เดี๋ยวผมจะบอกให้ละกันนะ ด้วยการกระทำ หึหึ"อยู่ๆเขาก็รวบมือทั้งสองข้างของฉันด้วยมือข้างเดียวของเขา และเขาก็ค่อยๆโน้มหน้าลงมาเรื่อยๆ ใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่รินลดลงมาตรงปลายจมูกของฉัน จูบหรอ? ฉันค่อยๆหลับตาลงโดยอัตโนมัติ เดี๋ยวนะ แล้วทำไมฉันต้องหลับตาด้วยละ ทำไมฉันไม่ขัดขืน นี่ฉันยินยอมหรอ ไม่ได้นะ! พอฉันคิดได้อย่างนั้นฉันก็ลืมตาขึ้นมาทันที
จุ๊บ!! 
0//[]//0
เขาจูบที่หน้าผากฉันอย่างแผ่วเบาและเขาก็นั่งลงตรงหน้าฉัน ยังจะยิ้มอีก! บางทีนายก็อ่อนโยนไปนะเจโฮป 
"หน้าแดงขนาดนั้นเลยหรอ นี่แค่หน้าผากนะ ถ้าเป็นปากขึ้นมา เธอจะไม่อ่อนระทวนเลยหรอ555"รู้สึกจะมีความสุขมากไปนะ ไอหน้าม้า!
"นายเล่นบ้าอะไรของนายเนี่ย!"ฉันรีบเอามือมาจับแก้มตัวเองทั้งสองข้างเพราะรู้สึกว่ามันร้อนมากๆ
"เธอนี่มันน่ารักจิงๆเลยแฮะ"เขาขยี้หัวฉันเบาๆแต่รอยยิ้มอ่อนโยนแบบนั้นคืออะไรกัน
"นะ นาย"ทำไมใจฉันถึงได้เต้นแรงแบบนี้ละ หรือว่า....
"กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวพี่จะแว้นไปส่งน้องสาวเอง555"อารมณ์นายนี่เปลี่ยนไวกว่าแทแทซะอีก-0-
"เอาที่นายสบายใจ"ฉันพูดจบก็หยิบกระเป๋าเดินออกมารอเขาที่รถมอเตอร์ไซต์คันเก่งของเขา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่เขาไปส่งฉัน ตั้งแต่ที่ฉันมาทำงานแทนแทแทเขาก็ไปส่งฉันเกือบทุกวันเพราะพวกเราต้องเครียงานกันจนเย็นบางครั้งก็ดึก



วันงานชุมนุม

ตั้งแต่วันนั้นฉันกับเจโฮปก็สนิทกันมากขึ้น ทะเลาะกันน้อยลง แต่เขาก็เต๊าะฉันทุกวันนั้นแหละ ฉันก็ไม่ชินสักที ก็คนมันเขินอ่ะ>< ฮุฮุ
"ยัยฮีวอนย๊ะ นี่แกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ เป็นอะไรมากมั้ย ต้องให้ตามเจโฮปให้ป่ะ"นี่ฉันยิ้มอะไรขนาดนั้นเลยหรอก-0-
"ไม่ต้องเลยๆ แกอ่ะไม่ไปหาแฟนสุดที่รักสุดที่เลิ้ฟรึไง เห็นตั้งแต่คบกันตัวนี่ติดกันตลอด"ใช่ค่ะ ยัยเฮริมีแฟนแล้วค่ะ คบกันมาได้2อาทิตย์แล้วมั้ง แฟนของนางนี่ก็หล๊อหล่อ อยู่ชุมนุมเต้น ผิวขาว หุ่นดี เรียนเก่ง กีฬาก็พอได้ แถมเป็นคนดังอีก เพื่อนคนนี้อิจมากๆอ่ะ>0< อยากมีบ้างไรบ้าง
"เขาไปเข้าห้องน้ำ แกจะให้ฉันเข้าไปด้วยรึไงกัน- -"ก็ฉันไม่รู้หนิ ไม่เห็นต้องทำหน้าแบบนั้นเลย'0'
"เฮริรอพี่นานมั้ย"โอ๊ะ! พูดถึงก็มาเลย 
"ไม่นานค่ะ พี่เซฮุนจะไปเดินเล่นงานชุมนุมเลยมั้ยค่ะ"เพื่อนฉันทำไมอ่อนหวานแบบนี้ ทีกับฉันนี่ไม่เห็นมีเลย นอยๆ
"ไปเลยก็ได้คับ ฮีวอนไปด้วยกันมั้ย"พี่เซฮุนหันมาถามฉัน
"ไม่ละค่ะ พวกพี่ไปกันเถอะ ฝากดูเเลเฮริด้วยนะค่ะ"ฉันยิ้มหวานให้พี่เขา
"ได้คับ พี่ไปก่อนนะ"
"ไปก่อนนะแก บายยย"ทั้งสองคนก็เดินจากไป เห็นแล้วอยากมีมั้ง-3-
"ที่รักจ๋าาาาาา"เสียงนี่มาแล้วสินะ
"ช้า นี่ฉันรอนายจนรากงอกจนจะออกดอกแล้วนะ"หน้าฉันตอนนี้มันบึ่งมากค่ะ
"โอ๋ๆ ไม่โกรธนะคับ มาจุ๊บๆจะได้หาย"เขาจับแก้มฉันแล้วทำปากจู๋จะจูบ
"หยุดทะลึ่งสักนาทีจะได้มั้ย"ฉันดันหน้าเขาออก
"โอเคๆ55 งั้นเราไปเดินงานชุมนุมกันเถอะ"เขาจับมือฉันลากเข้าไปในงานชุมนุม พวกเราเดินดูนู่นเล่นนี่กินนั่นไปเรื่อย จนตอนนี่เขาพาฉันมานั่งพักที่โต๊ะไม้หินอ่อนตรงสวนหย่อมตึกศิลปะเพราะบรรยากาศที่นี่มันดี ลมก็พัดผ่านตลอดแถมตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีคนเดินแพ่นพล่านกันด้วยเนื่องจากทุกคนไปเดินงานชุมนุมกันหมด
"รู้สึกดีจัง"ฉันสูดอากาศเข้าปอดลึกๆก่อนจะยิ้มออกมา
"รู้สึกดีที่เค้าอยู่ใกล้ๆใช่มั้ยล้าาาา"ยิ้มกวนอีก
"นี่นาย จะม้อฉันทุกวันเลยรึไง"ฉันหันไปว่าเขา
"ไม่ได้ม้อ แต่การกระทำและคำพูดของผมมันออกมาจากตรงนี้"เขาชี้ไปที่อกข้างซ้ายของเขา
"ถามจริง นายทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร"ฉันถามเพราะไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรจากฉันกันแน่
"นี่เธอไม่รู้จิงๆหรอ"ทำไมเขาต้องจิงจังขนาดนั้นด้วย
"...."ฉันเงียบได้แต่ขมวดคิ้ว
เขาค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาใกล้ๆฉันเรื่อยๆจนฉันรู้สึกถึงลมหายใจของเขา แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้หลับตาเพราะกลัวเขาจะแกล้งฉันอีกฉันก็เลยเอาแต่จ้องตาเขาอย่างเดียวจ้องจนหัวใจของฉันมันเต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะเหมือนทุกครั้ง เขาปรับองศาของหน้าเล็กน้อยและค่อยๆนำปากหนาของเขาทาบทับลงมาอย่างนิ้มนวนบนปากบางของฉัน เขาค้างไว้อยู่อย่างนั้นสักพักโดยไม่มีการลุกล้ำใดๆจนฉันรู้สึกขาดอากาศหายใจเลยทุบอกเขาเบาๆเป็นเชิงบอกเหมือนเขาจะรู้ว่าฉันต้องการจะสื่ออะไรเขาจึงกดจูบหนักๆก่อนจะถอนจูบออก
"ทีนี้รู้รึยังว่าผมทำเพื่ออะไร"เขายิ้มอย่างกวนๆ
"-///-"ฉันไม่ตอบอะไรเพราะตอนนี้รู้สึกเขินมากกก เลยเอาหน้าตัวเองไปซบที่ไหล่ของเขาแทน
"เขินหรอ"เจโฮปยิ้มออกมานิดๆ
"ไม่ฟัง"ฉันตอบออกไปส่งๆเพราะที่เขาพูดมันจิง
"ผมรักคุณนะฮีวอน"เขากระซิบข้างๆหูของฉัน 
"นาย..."สิ่งที่เขาพูดมันทำให้ฉันผละออกจากไหล่เขาและมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆ
"รักมานานแล้ว ตั้งแต่แรกที่เจอกันเลยก็ว่าได้ แล้วเธอละรักผมบ้างมั้ย"เขาพูดสิ่งที่ต้องการออกมา
"ฉัน..."ฉันไม่รู้จะพูดอะไรจิงๆ 
"เฮ้อ~ ผมเข้าใจว่ายังไงเราก็ใจไม่ตรงกัน ขอโทษที่ทำให้ลำบากใจ"เขายิ้มออกมาเศร้าๆและลุกขึ้นหันหลังเตรียมจะเดินจากไป
"รัก"ฉันก้มหน้าลงและพูดขึ้นมาเบาๆแต่ก็ทำให้เขาหันมามองฉันได้
"ฉันรักนายไอหน้าม้า จุ๊บ!"ฉันตะโกนออกไปและยืนขึ้นจูบแก้มเขาเบาๆ
"รู้มั้ยว่าทำแบบนี้มันเขินนะเว้ยย แงงงงง"ฉันโวยวายลั่นและตีแขนเขาแรงๆไปหลายที
"5555เธอนี่มันน่ารักแถมน่าจับมาฟัดจิงๆเลย555"เขาดึงฉันเข้าไปกอดและหัวเราะออกมาอย่างชอบอกชอบใจ
"เจโฮปไอคนทะลึ่ง ไอคนลามก"ฉันมองหน้าเขาแรง
"5555ก็เป็นแบบนี้แค่กับเธอคนเดียวเท่านั้นแหละ เป็นแฟนกันนะ"เขายิ้มอย่างอ่อนโยน เห็นรอยยิ้มนี้ทีไรฉันเป็นต้องยอมเขาทุกทีเลยสิ
"อะ อื้ม! ตกลง"ฉันยิ้มให้เขา
จุ๊บ!!
"ย๊า!! นี่นายหอมแก้มฉันหรอ"
จุ๊บ!!
"เจโฮป!! นี่หน้าผากฉันนะ"
จุ๊บ!! จุ๊บ!! จุ๊บ!!
"ไอบ้าเจโฮป!! ไอหน้าม้า!! นายกล้าจูบฉันหรอห๊าาาาา นายตายแน่!! ไอคนลามก!"ฉันวิ่งตามเขาที่ตอนนี้วิ่งหนีแถมหัวเราะชอบใจอีก หน่อย!!จะไปเตะให้พิการเลยคอยดู
.
.
.
.
แม่จ๋าาา~ ฮีวอนขอโทษที่แม่จะต้องได้ลูกเขยเป็นสัตว์แบบนี้แถมเป็นสัตว์ที่ลามกอีก แม่จงยกโทษให้ลูกด้วยยยย






จบ.




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ สีไม้กะปะกา จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 01:08
    น่ารักอ่าาาาาาาา
    #2
    0
  2. #1 Wilawan Thongsoon (@wi-exo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 20:56
    วู้ววววววว น่ารักมากเลยไรท์~ สู้ๆน้าาาา เป็นกำลังใจให้ค้าาา
    #1
    0