บ้าจริงๆ ค่า ไม่อิงนิยาย ... ออกจากร้านกำปั่น... อิ่มจะแย่ ต่ะแรกเราก็คาดว่าจะไปเดิน Shop ย่อยอาหารนั่นแหละค่า แต่ว่า..อ่ะนะ วิญญาณนางแบบและตากล้องเข้าสิง ทุกคนเห็นมุมสวยไม่ได้ ถ่ายกันแหลกราญ ... งานนี้ไปกันห้า มี 4 กล้องง่ะค่าคิดดูละกัน แล้วกล้อง Digital ล้วน ไม่มีฟิล์มจะให้เปลืองง่ะเนอะ กดกันปั่บๆๆๆๆๆ ไม่มียั้ง มาคิดๆ ดูถ้าต้องล้างอัดหมดนั่นละก้อ ... ไม่ต้อง Wax ขนหน้าแข้งไปอีกนานเลยเชียว
เพราะฉะนั้นพวกเราจึงไปได้ไม่ไกลค่ะ เป็นโรคแพ้วิวอ่ะ... แค่เดินมาอีก 2 ก้าวเจอร้านถัดมาคือร้าน "ธารามาตย์" ก็แวะค่ะ ต่ะแรกแวะเพราะจะดูเสื้อ ดูไปดูมาเจ้าเบ็นชอบ Decor ของร้านมากๆ เลยเดินซอกแซกไปเรื่อย พบว่าช้นสองเป็นร้านกาแฟค่า สามารถกินลมชมวิวมุมสูงของคลองอัมพวาได้ แห่ะ ... ไอ้จิบกาแฟน่ะไม่อยากเท่าไหร่ค่ะ แต่ร้านสวยมาก อยากถ่ายรูปง่า ... เอาวะทุ่มทุนสร้าง ไปข้างบนกันเถอะพวกเรา ... แล้วมันก็สวยมากจริงๆ ด้วยค่ะ ...
นี่เป็นส่วนหนึ่งค่ะ จริงๆ มีมุมสวยๆ ในร้านมากมาย และเราก็ถ่ายภาพกันมามากมาย... แห่ะ .. แต่ไอ้ที่ว่ามากมายน่ะ แน่นอนค่าว่าเป็นภาพที่มีสาวๆ อยู่ด้วยแน่ๆ อยู่แล้ว ... เอาเป็นว่าขอเก็บไว้ดูกันเองก็แล้วกันนะค้า เด๋วคนอื่นจะอิจฉาความงามสามโลกของพวกเรามากไปกว่านี้ ... อิอิ
หลังจากป่วนร้านเค้าจนเป็นที่พอใจแล้ว (ก็นะเสียงก็ดัง แถมยังวิ่งพล่านถ่ายรูป จนชาวบ้านชาวช่องเค้าไม่เป็นอันสงบ เผลอๆ ยังไปขวางทางปืนชาวบ้าน บัง shot ถ่ายรูปเค้าอีก ...เหอเหอ ไม่โดนอัปเปหิออกจากร้านก่อนวัยอันควรก็เป็นบุญกุศลมากแล้วค่ะ..) .. เราก็คิดว่าได้เวลาไปสำรวจตลาดต่อแล้วแหละ ... ป่ะ wonder girls ไปเป็นพระยาน้อยชมตลาดกันต่อดีกั่ว ...
ตลาดอัมพวามีอะไรให้เราละลานตา ละลานใจต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ เราเดินย้อนจากวัดมาถึงก. พานิช แล้วเลียบคลองไปทางขวาเจอร้านกำปั่น ร้านธารามาตย์ พอสุดแล้วเราก็ย้อนกลับมาเดินอีกฝั่งค่ะ ฝั่งที่เป็นพิพิธภัณฑ์น่ะค่ะ ฝั่งนี้มีร้าน Hang out เก๋ๆ มากมาย ... อาทิ ...
แตร่ว่า...เราไม่มีเวลาจะ hang แล้วค่ะ เลยเดินไปเรื่อยๆ และข้ามคลองไปอีกฝั่ง ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครได้ซื้ออะไรค่ะ ทุกคนบอกตัวเองว่าเดี๋ยวกลับมาจากทัวร์หิ่งห้อยแล้วค่อยซื้อ... (พลาดจริงๆ พวกเรา) เราเดินไปจนสุดตลาดเลยค่ะ ถึงแถวๆ หน้าโรงพักน่ะค่ะ ที่นี่มี "เก็บตก" มาด้วยหนึ่งเรื่อง เดี๋ยวเอาไว้ว่างๆ จะมาเล่าสู่กันฟังอีกทีนะคะ ...
จากนั้นสาวๆ ก็จ้ำอ้าว ... ต้องขอบอกว่าจ้ำอ้าวจริงๆ ค่า เพราะดูเวลาอีกทีก็ถึงคราลงเรือเสียแล้ว ... ฮุยเลฮุย ... เราจะล่องเรือหารักกันแล้วค่า ...
The Wonder Girls เริงร่าท้าสายน้ำค่ะ ... การไปเยี่ยมน้องหิ่งห้อยเป็นสิ่งที่เจ้าเบ็นไม่เคยทำมาก่อนค่ะ ตอนแรกคิดว่าอาจจะเบื่อนะคะ เพราะต้องนั่งนิ่งๆ อยู่ในเรือตั้งสองชั่วโมงแน่ะ แต่การได้ใช้เวลากับเพื่อนๆ ก็สนุกและเพลิดเพลินมากมายแล้วล่ะค่ะ (คนอื่นอาจไม่หนุกด้วย เพราะไอ้แก๊งค์นี้มันเม้าทกันได้ตลอดเวลา ... เบาๆ นะคะ ไม่ได้โวยวายอะไร แบบว่าแก้เบื่อเวลาเหหัวเรือเข้าพงไม้ไปแล้วไม่เจอใครมา "ปิ๊บ" ไฟให้ซะตัวเงี้ยค่ะ) แต่ว่าพงท้ายๆ มีน้องหิ่งห้อยเยอะมากค่ะ สวยมากเหมือนต้น X-mas เลย เสียดายจังเลยนะคะ ถ้าเกิดว่าเค้าจะทนมลพิษทางน้ำ และทางเสียงไม่ไหว ... มีคนว่าเค้าอาจจะสูญพันธ์ เราจะช่วยหิ่งห้อยได้ยังไงมั่งหนอ ... (ขอโทษนะคะ..คือว่าเจ้าเบ็นลงเรือแล้วเพิ่งรู้สึกว่า เราอาจจะมีส่วนรบกวนน้องเค้าด้วยเหมือนกัน....เฮ้อ!!!)
ไม่มีภาพมาให้ชมค่ะ เพราะว่ามืดมากถ่ายไปก็ไม่เห็นอยู่ดี เราเลยเก็บความงามมาด้วยสองตาและหนึ่งหัวใจของแต่ละคนนะคะ จริงๆ เจ้าเบ็นไม่ชอบเรือบรื๋นดูหิ่งห้อยนี่เท่าไหร่ค่ะ เพราะรู้สึกว่ามันกวนน้องเค้า บางคนเสียงดังไม่พอ เอาไฟสาดอีก .. ไม่เข้าใจเลยง่ะ ก็จะมาดูเค้าพริบแสง แล้วเอาไฟที่สว่างกว่าไปสาด มันจะเห็นชัดขึ้น????
มีคนบอกว่ามีแบบเรือแจวนะคะ ... เอาไว้ไปคราวหน้าจะไปแบบ eco ค่ะ ... แน่นอนว่ามันต้องมีคราวหน้าค่ะ เพราะว่าเรายังไม่ได้ซื้อรัยกลับมาเลยง่ะ ... กลับมาจากดูหิ่งห้อยร้านรวงปิด ตลาดวายหมดซะงั้น วัยรุ่นเซ็ง แก๊งค์ wondder Girls เลยกะว่าจะจัด trip ล้างตาใหม่เร็วๆ นี้ และอาจเป็น trip ค้างคืนด้วยค่า เอาให้มั่นใจว่าจะได้ Shop แน่ๆ งัยล่ะค้า ... (ไม่เสียเงิน ไม่สบายใจใช่ไหมเนี่ยพวกเรา ... Shopaholic ของแท้มาเอง...เหอเหอ..)
มีคนบอกว่าเคยไปอัมพวามาแล้วแต่ไม่เห็นสนุกแบบคราวนี้เลย ... จะบอกว่ามันไม่สำคัญว่าเป็น "ที่ไหน" ค่ะ แต่มันสำคัญที่เราไปหรืออยู่กับ "ใคร" มากกว่า ... "เพื่อน" ไม่ต้องมีมาก ขอเพียงแต่ที่มีนั้น "จริง" ก็พอค่ะ ขอบคุณนะคะเพื่อนๆ ที่ทำให้ "เวลา" ของเจ้าเบ็นมีค่า เมื่อได้ใช้มันกับ "ใคร" อย่าง "คุณ" ...
เจ้าเบ็น...
book, dream and bear lover
ความคิดเห็น
แต่น่าไปเที่ยวจังเลย ไม่เคยไปซักที ได้ยินแต่ชื่อ เอาไว้กลับไทยไปเที่ยวมั่ง หลังๆกลับไทยก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหน ส่วนใหญ่ปลีกวิเวกเข้าวัดซะมากกว่า แต่คราวหน้าจะพยายามไม่พลาดอัมพวา
ปล. จขบ.มีรูปน้อยกว่าหนูนวลซะอีก
แห่ะ .. เรื่องหิ่งห้อยนั้น มันจนด้วยเกล้าจริงๆ ค่าน้องใหม่ มือใหม่หัดถ่ายภาพมิสามารถถ่ายแสงวิบๆ ในความมืดมิดได้ .. เอาไว้เซียนก่านี้ จะพยายามถ่ายมาแก้ตัวนะค้า ...
วันหลังกลับมาค่อยนัดกันไปเที่ยวกันเยอะๆ ก็ได้นะจ๊ะ อัมพวามีวัดด้วย แต่พวกพี่ไปครั้งแรกเลยเน้น shop ง่ะ ไม่ได้ไปวัด ... (ห่างไกลทางธรรมเจงๆ เลยเรา ... 555) กว่าน้องใหม่จะกลับมาพี่ๆ คงเชี่ยวเที่ยวจนปรุแล้วล่ะ ...
ทิปหน้าหนูอินขอไปด้วยอีกนะคะ(จองที่ล่วงหน้าเลย) จะอาสาพายเรือให้พี่นั่ง ไปฝึกพายเรือคายัคมาแล้ว พี่ไม่ต้องกลัว รับรองอินไม่พายออกทะเลเด็ดขาด555
ทริปนี้สนุกสนานและฮามากมาย ถ้าอินเที่ยวเองคงไม่ประทับใจกับอัมพวามากเท่านี้
ขอบคุณพี่เบ็น น้องพบ น้องเกตุ และน้องนวลมากๆค่ะ
นวลเอ้ย .. ถ้าแกเป็นแม่ย่านาง ชั้นว่าเรือล่มตั้งแต่ยังไม่เริ่มแน่ๆ เพราะโพไซดอนคงพิโรธว่านี่เลือกแล้วเหรอ .. หรือว่า "เหลือเลือก" เหอเหอ ...
ว่าแต่เห็นแต่รูปที่ตัวเองถ่าย แล้วเมื่อไหร่จะได้ภาพจากกล้องคนอื่นมั่งน้อนี่ ...
รูปสวยได้บรรยากาศสมกับที่ถ่าย(รูป)กันมาเพียบอย่างที่บอกไว้เลยค่ะ
ถึงไม่ได้ไปด้วยก็สนุก มีความสุขไปกับทุกๆคนนะคะ trip หน้าไปไหนคะ
อ่อ... ล่าสุดเจ้าเบ็นเพิ่งมี workshop ทำการกุศลกับเพื่อนๆ ไปค่ะ เป็น Workshop ช่วยทำเก้าอี้เปเปอร์มาเช่ให้เด็กพิการทางสมองที่นั่งไม่ได้ คิดว่าคงจะมาเล่าเรื่องนี้ให้ฟังกันก่อน กะว่าจะชวนเพื่อนๆ ที่ร้านกาแฟมาช่วยกันทำบุญอีกครั้งน่ะค่ะ