เชิญอ่านและเม้นท์ ... Read it @ WatCafe

ขอเม้นท์อีกทีตรงนี้นะคะ

ไม่เคยรู้ว่ามีคุณเบ็นกับBlogที่นี่ ไม่รู้เหมือนกันว่ามี Read it  ที่ คาเฟ่เคยเข้าไปดูแล้วแต่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกค่ะ เดี๋ยวเข้าไปสมัครอีกที

เข้าไปอ่านRead it แล้วชอบมาก ขอติดตามตลอดไปเลยนะคะ ระหว่างบรรทัด ชื่อดีมากค่ะ อืม สมกับเป็นแนวนักเขียน สัมภาษณ์ คุณวรรณวรรธน์อ่านไป 2 รอบไม่เบื่อเลย ได้รู้จักคุณวรรณวรรธน์เพิ่มอีกมากมาย  โอโฮ สมเป็นนักเขียนในดวงใจ  ดีใจที่ได้อ่านบทความนี้ค่ะ ได้สาระ ได้ข้อคิด ได้กำลังใจอื่นๆอีกเยอะ  ฉบับหน้า รออ่านของคุณ ศรีวรางค์นะคะ

ปล. เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเมนท์ให้คอลัมน์อื่นนะคะ(ที่นี่ ตี1แล้ว ลาไปนอนก่อนค่ะ)

ขอบคุณมากค่ะคุณหนูหริ สำหรับคอมเม้นท์แสนน่ารัก ซึ่งเป็นกำลังใจดีๆ ให้กับนักอ่านที่อยากจะเขียนในร้านกาแฟของเจ้าป้าได้อย่างมากมาย Read it เพิ่งจะเกิดขึ้นมาเมื่อเดือนที่แล้วนี้เองค่ะ ด้วยความซนของเพื่อนๆ ในร้านกาแฟ คือเวลามาคุยกันมาเขียนกระทู้กันที่นั่น พวกเราจะเหมือนหลุดไปอีกโลกค่ะ และสนุกกันมากเลยจิงๆ พวกเราเลยชอบหาเรื่องเล่นกันเป็นเนืองๆ ค่ะ แล้วเจ้าป้าก็น่ารักให้การสนับสนุนด้วยดี ... (ถึงไม่หนับหนุนเราก็จะใช้พื้นที่เล่นซนของเราไปแบบดื้อด้านแบบนี้ล่ะค่ะ 555) 

เมื่อวาเลนไทน์เราเล่นแต่งเรื่องบอกรักพระเอกเจ้าป้ากันค่ะ แล้วมีเพื่อนๆ ที่เขียนได้ดีส่งเรื่องเข้ามาหลายคน (ตามไปลองอ่านได้ในกระทู้คำหวานนะคะ ที่มุม Read it ในร้านกาแฟน่ะค่ะ น่ารักมาก หวานมากจริงๆ ค่ะ ขอรับประกัน) เจ้าเบ็นก็เลยคิดว่าถ้าเราทำ magazine เล่นๆ กัน ไม่ซีเรียสมาก ใครอยากเขียนก็ส่งเรื่องเข้ามา ก็น่าจะเป็นกิจกรรมที่ทำให้เพื่อนๆ ได้มีพื้นที่มา Share กันได้ดีน่ะค่ะ ผลก็ออกมาเป็น Read it อย่างที่คุณหนูหริเห็น ...  

เราเปิดให้ทุกคนมีส่วนร่วมนะคะ คุณหนูหริสามารถตามเล่นเกม หรือถ้ามี idea อะไรอยากเขียนคอลัมน์ไหนก็ไป post คุยกับเจ้าของกระทู้นั้นได้ในมุม Read it นั่นแหละค่ะ ... หรือจะมา ment ทิ้งไว้ที่นี่ก็ได้นะคะ เดี๋ยวเจ้าเบ็นโทษฐานที่เป็นบ.ก. บอกต่อให้ก็ได้ค่ะ ... 

เจ้าเบ็นและ Blog นี้เพิ่งเกิดมาได้ประมาณเดือนเดียวค่ะ เพราะว่าอยากลองเขียน Blog ดูมั่งง่ะค่ะ เลยเปิดเล่นดู ... จะได้มีพื้นที่อวดประสบการณ์โน่นนี่ที่มี (แล้วมันไม่เกี่ยวรัยเลยกะเจ้าป้าง่ะค่ะ) อยาก Share เรื่องราวอื่นๆ กะเพื่อนๆ ในร้านกาแฟโดยไม่ไปเบียดเบียนร้านเจ้าป้าบ้าง สนุกๆ น่ะค่ะ ดีใจที่คุณหนูหริชอบนะคะ และก็ยินดีที่จะคุยกับเพื่อนๆ ที่ชอบอ่านทุกๆ คนเลยค่ะ ... 

ขอบคุณค่ะ ..

เจ้าเบ็น 

ป.ล. แอบปลื้มที่คุณหนูหริมาใช้เวลากะ blog เจ้าเบ็นตั้ง 5 ชั่วโมงเลยเชียว ... ขอบคุณจริงๆ นะคะ

สวัสดียามเที่ยงนะคะ 
เมื่อคืน พยายามที่จะสมัครเป็นสมาชิกแต่ไม่สำเร็จค่ะ ติดตรงยืนยันข้อมูลที่ส่งมาทาง อี-เมล ส่งคำถามไปทางระบบแล้วนะคะ เดี๋ยวจะลองดูใหม่ค่ะ

ก็เลยต้องมาเมนท์กันตรงนี้ไปก่อน  
- ระหว่างบรรทัด กว่าจะอ่านจบหยีตาเลยค่ะ  คำถามที่ใช้สีชมพูอ่านลำบากไปนิดนึงน่ะค่ะ สัมภาษณ์ได้เจาะใจเจ้าป้าจริงๆ  ทำให้คนอ่านได้รู้จักตัวตนของ นักเขียนในดวงใจของเรา 
ได้ข้อคิดอีกหลายๆอย่างด้วย ชอบประโยคนี้เป็นพิเศษ
"...ความสุขของคนเขียนงาน อยู่แค่การได้ทำ ไม่ใช่การที่ได้รับคำชื่นชม หรือยอดจำหน่าย  อย่าเงไปติดอยู่ตรงนั้น จนปิดกั้นการสร้างสรรค์  งานดีๆของตัวเอง...."
อ้อ  สปอนเซอร์จั๊กแร้ขาว นี่หมายความว่าอะไรหรือคะ

- พระเอกชวนกรี๊ด ได้ยินแค่ชื่อคอลัมน์ก็อยากจะกรี๊ดแล้วค่ะ   พระเอกของเจ้าป้าน่ากรี๊ดไปเสียทุกคนเลยนี่คะ  พอดียังไม่ได้อ่านเรื่องนี้ เลยได้ทำความรู้จักกันไปก่อน ได้เตรียมตัวเตรียมใจรับ 3 พระเอกเข้าสู่อ้อมใจ(ไปกันใหญ่แล้ว)   ท่านซาเลมก็จะชะแว้บมาด้วยหรือคะ  แหม คิดถึง.....
ท่านนูบี นี่ตัวหอม!!  ผู้ชายตัวหอมหรือคะ!!  แล้วหอมยังไงอ่ะ  อย่าบอกว่าเพราะรวยมากเลยลงอ่างอาบน้ำหอมทุกวันนะคะ  จากหอมจะกลายเป็น ฉุนซะก่อน 555+

เด๋วจะลองเข้าไปดูที่สภากาแฟนะคะว่าคุณหนูหริส่งคำถามไว้ที่ไหน เรื่องจดหมาย activate ถ้าไม่ได้รับในวันสองวันไป shout บอกในร้านกาแฟนะคะ หรือว่าจะ Click ส่ง e-mail ไปหาเจ้าป้าก็ได้ค่ะ click ที่ชื่อเจ้าป้าใน board ร้านกาแฟก็น่าจะขึ้น link ให้ e-mail ล่ะค่ะ หรือจะมาบอกเจ้าเบ็นก็ได้ เดี๋ยวบอกต่อให้อีกเช่นกันค่า ... 

รับข้อติติงเรื่องสีของระหว่างบรรทัดไว้ปรับปรุงในฉบับต่อไปนะคะ มีเพื่อนๆ บ่นเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน เจ้าเบ็นถนัดทำงานที่เป็นหนังสือจริงน่ะค่ะ เลยลืมไปว่าอ่าน online มันจะปวดตาได้ ... ขออำภัยจริงๆ ค่า เรื่องความดีของเนื้อหานั้นต้องยกให้น้องฟีน่าคนสัมภาษณ์ และที่สำคัญที่สุดคือเจ้าป้าคนให้สัมภาษณ์ค่ะ คนอะไรไม่รู้แสนดี มีสาระ และเป็นที่มาของแรงบันดาลใจได้อย่างมากมายจริงๆ 

เรื่่องสปอนเซอร์รักแร้ขาวนี่ .. ฮี่ฮี่ .. เดาเอานะคะ เจ้าเบ็นว่าเจ้าป้าคงหมายถึงสปอนเซอร์งี่เง่า...(โปรดใช้วิจารณาญานในการรรับฟังค่า .. 555) ที่สักแต่ว่าเป็นสปอนเซอร์ เอะอะอะไรก็ยกมือหนับหนุนโชว์จั๊กกะแร้ ... ชอบโชว์นักหนาท่าทางมันจะขาว .. ประมาณนี้อ่ะค่ะ จริงเท็จอย่างไรเดี๋ยวให้เจ้าป้ามาว่าให้ฟังอีกทีละกันนะคะ 

คอลัมน์พระเอกชวนกรี๊ดนี่เล่มต่อไปก็ยังกรี๊ดดดดดดดดดด เหมือนเดิม แต่ท่าทางคุณหนูหริจะลงแดงตายในเร็ววันนี้ เพราะก็เป็นอีกเล่มที่คุณหนูหริยังไม่ได้อ่านน่ะแล ... พอดีว่าเดือน June เป็น Theme รักเมืองไทยน่ะค่ะ  เลยเป็นเรื่องพ่อเหมจากข้าบดินทร์ แต่อ่านเถอะนะคะ รับรองว่า Mera เล่าเก่ง กรี๊ดเก่งจริงๆ ค่ะ

ท่านบีนูเป็นชีคตัวหอม แบบว่ามันหอมเองง่ะค่า ผู้ชายเนื้อหอมงัยค้า ... อิอิ ต้องอ่านค่าต้องอ่าน... 

คอลัมน์นี้เราตั้งมาเพื่อกรี๊ดหนังสือเรื่องที่อยากแนะนำน่ะค่ะ เล่มต่อจากเดือน June น่าจะเป็นพระเอกของคนอื่นบ้างล่ะค่ะ เด๋วจะหาว่าเราลำเอียงรักเจ้าป้าอยู่คนเดียว .. เนอะ ...

พระจันทร์..หวาน in Persia  รูปสวยมากเลยค่ะ การบรรยายก็กระชับ อ่านง่าย  ไม่คิดว่าอิหร่านจะมีหิมะตก   นครโบราณของกษัตริย์ดาริอุส อลังการจริงๆนะคะ  แหม ถ้าได้เจอก็จะดีหรอกนะคะ  เจ้าชายชุดดำ   นครอิสฟาฮานก็มีเสน่ห์น่ามอง  อิหร่านเป็นความผสมผสานระหว่างตะวันตกและตะวันออก งดงามน่าสนใจกว่าที่คิดเอาไว้ (คือพูดถึงอิหร่านปุ๊บก้ต้องนึกถึงอะไรที่มันแขกๆ กับพรมเปอร์เซียอ่ะค่ะ)  อ่านแล้วชวนให้อยากไปเที่ยวเลยค่ะ  (แอบเห็นหนุ่มน้อยหน้ามนด้วย อิอิ)

พระจันทร์..หวาน in Persia  รูปสวยมากเลยค่ะ การบรรยายก็กระชับ อ่านง่าย  ไม่คิดว่าอิหร่านจะมีหิมะตก   นครโบราณของกษัตริย์ดาริอุส อลังการจริงๆนะคะ  แหม ถ้าได้เจอก็จะดีหรอกนะคะ  เจ้าชายชุดดำ   นครอิสฟาฮานก็มีเสน่ห์น่ามอง  อิหร่านเป็นความผสมผสานระหว่างตะวันตกและตะวันออก งดงามน่าสนใจกว่าที่คิดเอาไว้ (คือพูดถึงอิหร่านปุ๊บก้ต้องนึกถึงอะไรที่มันแขกๆ กับพรมเปอร์เซียอ่ะค่ะ)  อ่านแล้วชวนให้อยากไปเที่ยวเลยค่ะ  (แอบเห็นหนุ่มน้อยหน้ามนด้วย อิอิ)

-เรื่องนี้ต้องข(ย)าย  เพิ่งจะรูว่าสฟิงซ์ไม่ได้มีอยู่แค่ในอียิปต์  คือพูดถึงสฟิงซ์มันก็ต้องคู่กับปิรามิดไงคะ  ได้ความรู้เพื่มเพียบ ภาพประกอบก็ดีนะคะ ได้เห็นสฟิงซ์ในเวอร์ชั่นอื่น  มีนิดนึงในความรู้สึกของตัวเอง  ในหน้าถัดไปภาพน้อย คำบรรยายเยอะ(เพราะกำลังอธิบายเรื่อง)  ทำให้ตัวอักษรลายตาไปหมด  น้องๆบางคนอาจจะขึ้เกียจอ่าน เพราะมันเยอะ ถ้าเปลี่ยนสีตัวอักษรระหว่างวรรค จะทำให้แค่ละวรรคดูเป็นอิสระ  มีความน่าอ่านเพื่มมากขึ้น   อาจจะใช้แค่ 2 สีสลับกันไปดีว่าหลากสีเพราะพื้นขาวอ่านง่ายอยู่แล้ว

ตอนหน้าจะขยายอะไรนะ  รออยู่ค่ะ

ดร.เห็บคะ  หนังแขกไม่ได้ดูมาหลายสิบปีแล้วค่ะ  ตอนเด็กๆเคยดูเป็นรายการสุดท้ายสลับกับหนังไทย  ดูบนเครื่องบ้าง  แต่ไม่เคยตีตั๋วเข้าไปดูในโรงเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เวลาดูหนังแขกก็นึกถึงสะดือก่อนเลยค่ะ  เพราะเรื่องไหนเรื่องนั้น ต้องมีการเต้นโชว์สะดือ ไปพร้อมกับเพลงแขก ที่มีท้วงทำนองตื่นเต้นเร้าใจ(ให้เต้น)  นางเอกหนังแขกหน้าก็จะสวยหยาดเยื้อมเลย  พระเอกก็ผมดำตาคม จมูกโด่ง(เรื่องนี้ไม่ค่อยหล่อเท่าไหร่ อิอิ)

แค่สโลแกนก็น่าสนใจแล้วค่ะ  เนื่อหายิ่งน่าติดตามเพราะเราเชื่อมานานแล้วว่า การกลับชาติมาเกิดมีจริงเพียงแต่ระลึกไม่ได้เท่านั้น

ชอบเรื่องแปดร้อยเล่มเกวียนค่า   เพราะคนเขียนสวย   5555  (ตัวไร้สาระมาป่วนซะงั้น  หุ หุ หุ )    
 
ให้เพื่อนอ่านมีแต่คนชมว่านิตยาสารแต่ละหน้าสวยมากค่า  แต่จะดีมากถ้าไม่มีแปดร้อยเล่มเกวียน  แหง่ว  (มันคงอิจฉาอ่ะค่ะหนูว่า)  

รอติดตามฉบับต่อไปอยุ่นะคะพี่เบ็น  สู้ๆค่า

อ้าว ยังไม่จบเลยโพสต์ไปแล้ว

ภาพประกอบสวยงาม มีให้ดูเยอะดีค่ะ  ชอบภาพป้ายโฆษณาชาติก่อน กับชาตินี้จังเลย พระเอกดูล้อหล่อ(เมื่อกี้ว่าไม่ค่อยหล่อไง..) คำบรรยายก็ชวนให้อยากไปดูเรื่องนี้  ตัวอกษรอ่านง่าย สบายตา โลโก้ภาษาอังกฤษเด่นดีค่ะ

อุ๊ย หนูนวลมาค่ะ

แค่ชื่อ คอลัมน์ก็กินขาด Coffee... Tea or ME?  คราวหน้าจะเปลี่ยนให้หล่อกว่านี้จริงเปล่าคะ
ชอบกาแฟเหมือนกันค่ะ  ต้อง 1 แก้วก่อนไปทำงาน  

ดูจากรูปไม่บอกไม่รู่ว่าเป็นผลกาแฟ เหมือนผลไม้พันธ์อื่นสีสวย น่ากิน กว่าจะมาเป็นกาแฟต้องผ่านขั้นตอนมากมาย  น่าติดตามค่ะ คราวหน่าอย่าลืมที่สัญญานะคะ(Handsome ME) 

อ๊ากกก  เหลือบมาเห็นตรงสุดท้าย ชิงรางวัล  ตกม้าตายตั้งแต่ยังไม่ได้ขี่  ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ  ทรายนี้ยังมีรัก นอนรอต่อคิว(อ่าน)อยู่ที่เมืองไทย   ให้หายังไงก็ไม่มีวันตอบถูก  คราวหน้าเห็นจะต้องขนหนังสือมาไว้ที่นี่บ้างแล้ว เป็นหนังสืออ้างอิง!!!

ในที่สุดก็มาถึง 800 เล่มเกวียนของ ทนูนวลคนสวย

อยากจะไปเป็น กวางกลางดง กับเขาบ้างก็กลัว พรานหนุ่มเห็น(หน้า)แล้วเมิน (แก่?) 800 เล่มเกวียนอาจจะไม่พอที่จะโน้มน้าวจิตใจให้หันมาจ้องมอง  บ่วงที่ว่า รอเท่าไหร่ไม่เห็นมีใครมาติดกับซะที เดี๋ยวต้องใช้วิธีที่หนูนวลแนะนำ

น่าสนใจทั้ง 3 วิธีเลยค่ะ อ่านแล้วทุกเล่มก็เลยเห็นภาพ หมอหมัดออกจะสุภาพเรียบร้อย เป็นกุลสตรีไทยที่ออกงานได้โดยไม่ต้องกลัวขายหน้า อย่างนี้ถึงได้ฉกหัวใจคุณกาโซ(หนี่งในดวงใจ)ไปครอบครอง    ตมิสาก็พยายามเต็มที่เลยนะ เปิ่นๆ เชยๆอย่างเจ้าชายจิตรเสนก็ไปไหนไม่รอด  แม่นางชีริน ชีแน่มาก สุดๆจริงๆ เจ้าป้าเขียนนางเอกแนวนี้ได้ด้วยหรือคะ? ร้ายผิดพวกพ้อง(นางเอกด้วยกัน)ทีเดียวเชียว

รอตอนหน้าของหนูนวลอยู่ค้า

ใหม่ชอบ Read It มากๆเลยค่ะพี่เบ็น เห็นตอนนู้นที่เคยคุยกันสมัยตั้งชื่อ พี่เบ็นว่าจะเป็นเหมือน tabloid เล่นๆ แต่พอใหม่ได้โหลดมาอ่าน ขอบอกว่ามันไม่เล่นเลย ทำดีม๊ากมากกกกก

ใหม่ชอบทุกคอลัมน์เลยค่ะ โดยเฉพาะระหว่างบรรทัด อ่านแล้วรักเจ้าป้าสุดๆ ซึ้ง เจ้าป้ายังห่วงคนอ่าน กลัวคนอ่านไม่ได้อะไร

ขอบคุณพี่เบ็นแล้วก็พลพรรคนักเขียนทุกคนนะคะ ที่ทำ Read It ออกมาให้อ่าน ชอบมากๆๆๆเลยค่ะ

ปล. ฝากความคิดถึงถึงทุกคนที่ร้านกาแฟด้วยนะคะ บางทีใหม่ login เข้าไปไม่เจอใครอยู่ คิดถึงทุกคนค่าาา

ร๊ากกกกกกกกก ... หนูหริจริงๆ เลย วันนี้เจ้าเบ็นไม่ว่าง เด๋วว่างๆ พรุ่งนี้จะเอา comment ของคุณหนูหริไปแปะให้เพื่อนๆ อ่านกันที่ร้านกาแฟนะคะ หรืออาจจะเอา link ไปแปะให้เพื่อนๆ นักเขียนตามมาอ่านกันค่ะ ขอบคุณมากๆๆๆๆ จริงๆ ค่ะที่กรุณาให้ comment ละเอียดขนาดนี้ จะพยายามทำเล่มต่อๆ ไปให้ดียิ่งๆๆๆ ขึ้นนะคะ ... 

หนูนวล... ไปชิ่ว เข้าป่าไปชิ่ว ... มัวแต่มาป่วน ต้นฉบับเดือน June ล่ะยะ อยู่ไหน...

น้องใหม่ ... ขอบคุณมากๆ ค่ะ ต่ะแรกพี่ก็ว่างั้นแหละ ทำไปทำมาจาก Tabloid มันอวบเกินพิกัดกลายเป็นหนังสือไปตั้งแต่เมื่อไหรก็ม่ายรู้ตัวเลยง่า...

มารับฟังคอมเม้นท์ค่ะ ดีใจจ้าที่คุณหนูหริชอบคอลัมน์ระหว่างบรรทัด ชื่อเก๋ๆนี้ได้แต่พี่เบนมา เป็นคอลัมน์ที่ได้มาแบบงงๆตัวเองว่า ต้องส่งต้นฉบับเรื่องนี้ต้องขยาย แต่ขยายไม่ออกก็ดันไปอยากสัมภาษณ์นักเขียน นักแปลแทน ดีที่บก.พี่เบนและเจ้าป้าไฟเขียวให้ทำ ก็เลยออกมาเป็นเช่นนี้ค่ะ คำถามทั้งหลายส่วนหนึ่งก็มาจากสาวๆช่วยคิดด้วยล่ะคะ ส่วนเดือนหน้าคุณศรีสุรางค์ คนนี้รักนิยายเธอมานาน พอๆกับรักนิสัยคนเขียนค่ะ ไม่พลาดที่จะสัมภาษณ์เธอ อ่านแล้วจะรักศรีสุรางค์มากขึ้นค่ะ

ส่วนเรื่องนี้ต้องขยาย เป็นคนบ้าอธิบายมากค่ะ เลยมีตัวหนังสือมากมาย และฟีน่าก็ดันเน้นไปทางเรื่องเก่าๆเป็นส่วนมากค่ะ เล่มหน้าจะเข้าธีมรักเมืองไทยค่ะ แต่จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรนั้นรออ่านนะจ๊ะ

โบราณคดี ได้ความรู้ดีมากเลยค่ะ  ข้อมูลแน่นค่ะ คำไทยแท้ๆบางทียังไม่รู้ความหมายดีแต่เอามาใช้กันผิดๆก็มีนะคะ   ในงานเขียนเรื่องเก่าๆเขาเอามาใช้เปรียบเทียบได้ดีจังเลย  อ่านแล้วขำดีค่ะ   เห็นรูปแล้วก็ทำให้อยากทานขึ้มาทันที  ไอติมมะพร้าว หอมหวาน ชวนทาน  ที่นี่ไม่มีขายเลยค่ะ

คอยติดตามฉบับหน้าอยู่ค่ะ