เล่ห์ร้ายนิยายรัก
สำนักพิมพ์ 1168
มิถุนายน ๒๕๕๒
ผู้แต่ง ศรีสุรางค์
ราคา 169 บาท
รายละเอียดจาก Blog คุณศรีสุรางค์ค่า
หลงบุหลัน – สาวสวยตาโตหวานผู้ขยันขันแข็งการงานยิ่งกว่าซินเดอเรลล่า รักเด็กยิ่งกว่านางสาวไทย และจนกรอบยิ่งกว่าข้าวเกรียบของพรรคกระยาจก เธอเป็นหญิงสาวกำพร้า บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก ตัดสินใจหนีจากบ้านคุณป้าผู้เข้มงวดเกินทนออกมาใช้ชีวิตตามลำพังด้วยตนเอง เธอทำงานหนักหาเงินส่งตัวเองเรียนหนังสือ พร้อมๆ กับเขียนนิยายรักขายหารายได้พิเศษประทังชีวิต และแล้ววันหนึ่งก็มีชายหนุ่มสุดหรู หล่อ เริด ขับรถสปอร์ตมาเทียบหน้าบ้านเช่ารังหนูของเธอเพื่อบอกเธอว่า คุณพ่อของเขาทิ้งพินัยกรรมระบุให้ทั้งสองแต่งงานกัน มิฉะนั้นเขาจะไม่ได้รับสิทธิ์ในมรดกจำนวนมหาศาลที่เขาควรจะได้ ทำไมชีวิตจริงของเธอจึงทำท่าว่าจะพาฝันกว่านิยายที่เธอเขียนไปเสียได้
ป่าโมกข์ – เขามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการหว่านล้อมแกมบังคับหรือข่มขู่ก็ตาม เขาไม่ได้เตรียมใจเอาไว้ว่า เจ้าสาวจำเป็นของเขาจะทำให้หัวใจเขาหวั่นไหวสักแค่ไหน และเธอยังมีความลับอะไรที่เขาคาดไม่ถึงอีกมากมายนัก
My Says:
อ่านจบแล้วจ้า แบบว่าแฟนคลับอันดับต้นๆ อย่างเรา ได้มาปั๊บงานการอารายม่ายสน 555
และแล้วก็พบว่า .......
น่ารักมากมาย หวานมากมาย เอ้า.. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ...
โอ้ว ... ลมหายใจยาวม่ายพอ ขออีกทีน้าค่า ... ฮึบ ...
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ... พี่โมกข์ขาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา น่าร๊ากอารายอย่างนี้ ..... ตกหลุมรักมากมาย มามะมาสอนหนูเบ็นขับรถดีกว่าคร่า... จายอมมองซ้ายมองขวาท๊างวัน ไม่ต้องเลี้ยวปายหนายเลยก็ได้ .... หุหุหุ (อ้าว ลืมรักษาภาพนางเอก เยี่ยงพจมาน ก็นะ .. ไอ้เรามันหวานซ่อนเปรี้ยว แก่นเซี้ยวซะขนาดนี้ นางเอก Version ปริศนา คงจะบรรยายความเป็นเจ้าเบ็นได้เหมาะใจกว่า ใช่ไหมคะพี่โมกข์ที่ร๊าก....
อ่านจบความรู้สึกแรกไม่ใช่ความรักคุณโมกข์นะคะ (อันนั้นรักตั้งแต่ยังไม่จบค่า ... 555 ) แต่เป็นหลงรักคุณแอน ศรีสุรางค์ (ขอตีซี้ เรียกชื่อเล่นซะเลย หุหุหุ...) คือว่าชื่นชมมากๆ ค่ะว่าเป็นนักเขียนที่เก่งมากๆ จริงๆ หนังสือ 4 เล่มของคุณแอนไม่มีเล่มไหนเหมือนกันเลย!!!! ไม่ใช่แค่เนื้อเรื่องนะคะ เทคนิคการเขียน กลวิธีการเล่าเรื่อง ไม่มีเล่มไหนเหมือนกันเลยจริงๆ และให้อารมณ์กับคนอ่านต่างกันหมดเลยด้วย ขอบอกว่าสำหรับเจ้าเบ็นคุณแอนเป็นนักเขียนที่น่าติดตามจริงๆ ค่ะ เพราะเมื่อได้อ่านงานของคุณแอนแล้วเจ้าเบ็นรู้สึกว่าเจ้าเบ็นกำลังได้พบกับนักเขียนที่สนุกกับการทำงานของตนเอง เป็นการทำงานที่ผ่อนคลาย และคุณแอนสนุกกับการทดลอง ค้นหา ทำอะไรใหม่ๆ ไม่ยึดติดกับแนวทางเดิมๆ ที่แม้ว่าจะมีคนชื่นชมมันแล้ว ประสบความสำเร็จในระดับนึงแล้ว มีคนเคยบอกว่าว่างานเขียนนั้นสะท้อนตัวตนของนักเขียน สำหรับงานคุณแอนเจ้าเป็นว่ามันสะท้อนความคิด ชีวิต และหัวใจออกมาให้เราได้สัมผัสด้วยค่ะ เจ้าเบ็นขอเรียกการทำงานแบบนี้ว่า "ทำตามหัวใจ" นะคะ และเมื่องานเต็มไปด้วยหัวใจของนักเขียนแบบนี้ มันก็เลย "ได้ใจคนอ่าน" กลับไปเต็มๆ ด้วยน่ะค่ะ
มีบางคนเปิดปั๊บบอกว่าไม่ชอบเพราะเทคนิคการเล่าเรื่องเป็นการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของนางเอก ปรกติเจ้าเบ็นก็เป็นคนนึงที่ติดขัด ไม่ชอบ ไม่แนวกับกลวิธีการเล่าเรื่องแบบใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งนะคะ แต่ก็มีงานบางเรื่องที่เขียนได้ดีมากจนความสนุกของเรื่องสามารถทลายเกราะข้อนี้ ออกมาจับหัวใจ จับอารมณ์ จนเจ้าเบ็นชอบงานเรื่องนั้นๆ ได้จริงๆ ซึ่งที่ผ่านมาก็มีไม่กี่เรื่องค่ะ (อาทิเช่นงานป้าอี๊ดบางเรื่อง และล่าสุดเป็นงานคุณฟิลิปดาค่ะที่อ่านได้สนุก ทั้งๆ ที่เป็นการเล่าเรื่องผ่านนางเอกเหมือนกันนี่ล่ะค่ะ) งานเขียนของคุณแอนเป็นหนึ่งในนั้นค่ะ ตอนแรกเปิดมาเจ้าเบ็นก็คิดอยู่ว่าจะรอดไหมเนี่ย แต่ว่าอ่านๆ ไปก็สนุกดีค่ะ และก็เป็นอย่างที่คุณแอนบอกไว้ในคำนำ ว่าการใช้บุรุษที่หนึ่งให้นางเอกเป็นคนเล่าเรื่องมันก็มีข้อดีที่สามารถใส่ความคิด ความรู้สึกของนางเอกเข้าไปได้เต็มที่ ไอ้คนที่ชอบแทนตัวเองเป็นนางเอกในเรื่องอย่างเราก็เลยสนุกสนาน สำราญใจไปเลยทีเดียว 555 ....
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับแนวของคนอ่านแต่ละคนอีกนั่นแหละนะคะ บางทีคนมันจะไม่ชอบยังไง๊ยังไงมันก็ไม่ชอบก็อาจจะเป็นไปได้ง่ะค่ะ เพียงแต่ไม่อยากให้เพื่อนๆ ตั้งป้อมไว้ก่อน อยากให้ลองอ่านดูค่ะ บางทีเราอาจจะพบว่ามันก็สนุกดีเหมือนกันนะคะ ... ได้อีกอารมณ์นึงว่างั้น...
เรื่องนี้ออกแนวน่ารัก อ่านไปอมยิ้มไป หน้าแดงไปเพราะพระเอกนางเอกน่ารักมากๆ จริงๆ ที่ชื่นชมอีกอย่างคือคุณแอนวางเรื่องได้แน่นอนมาก ทั้งที่มันเป็น plot ยุงชุมที่เรารู้ๆ กันอยู่แล้วแท้ๆ แต่กลับเดาเรื่องไม่ได้เลยว่าตกลงคุณแอนจะทำอะไรต่อไปเนี่ย ... เก่งจริงๆ ค่ะ ... :onion246: ใครยังไม่ได้อ่านก็ลองไปหามาอ่านกันนะคะ ถ้าคิดว่าจะติดเรื่องเทคนิคการเล่าเรื่องจะลองไปอ่านตัวอย่างใน Blog ก่อน หรือจะไปเช่ามาอ่านก่อนก็ไม่ว่ากันค่ะ แต่ไม่อยากให้เพื่อนๆ พลาดโอกาสที่จะได้รู้จักพี่โมกข์และน้องหลงบุหลันกันนะคะ ... เพราะหวานมัน ซาบซ่านจายเจงๆ ค่า ...
ขอบคุณคุณแอน ศรีสุรางค์นะคะที่เขียนเรื่องสนุกๆ แบบนี้ออกมาให้อ่าน จะคอยติดตามต่อไปค่าว่า "หัวใจ" ดวงใหม่ของคุณแอนจะเป็นอย่างไร จะเข้ามาจองมุมไหนของ "หัวใจ" เจ้าเบ็นอีก .... (ยังเหลืออีกหลายมุมค่า เขียนมาเท้อ รับรองว่ามีพื้นที่ให้พระเอกทู๊กคน เอ๊ย ม่ะช่าย ให้หนังสือดีๆ ทุกเล่มค่า.. )
ป.ล. อ่านแล้วแอบอิจฉา ... คุณโมกข์ตัวจริงของคุณแอนต้องแสนดีแบบนี้แน่ๆ เลยใช่ไหมคะ .... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ต่อมนางมารจาแตกค่า....
เจ้าเบ็น
book, dream and bear lover
ความคิดเห็น
อยากอ่านจังเลย หวังว่าจะมีไฟล์ทไปกรุงเทพมั่ง จะไม่พลาดเลยทีเดียว ใหม่จะขอเป็นแฟนคลับคุณศรีสุรางค์ด้วยคน
ตอนนี้ใหม่มีแค่ 2 เรื่องเอง ดาราแดงกับเพลิงสีน้ำเงิน ส่วนวินธัยใหม่ยังไม่มีเวลาอยู่ไทยนานๆที่จะซื้อจากคุณศรีสุรางค์เลย แต่แน่ๆใหม่จะ vacation ราวๆสิ้นปีก็คงจะสั่งตอนนั้น
โอยยยย อยากอ่านนิยาย
อีกที น่ารักขนาดนั้นเชียวหรือคะ คุณโมกข์ขา ต้องรีบกลับไปอ่านแล้วล่ะค่ะ เข้าลิสต์เรื่องที่จะอ่าน เป็นเล่มที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย นับไม่ถูก
อืมพี่ก็ไม่ชอบการแทนสรรพนามบุรุษที่ 1 เหมือนกัน เหมือนเราเป็นคนนอกไปสอดรู้เรื่องชาวบ้านยังไงไม่รู้ อิอิ
เดี๋ยวรอพี่สะสางกองที่บ้านให้ลดลงก่อนนะ ดองไว้นาน อ่านไม่จบสักที
เพิ่งอ่านจบค่ะคุณพี่ขา งื้อ หนูจากินโกโก้ก่อนนอนทุกคืนค่า หุ หุ ชอบบริการเสิร์ฟพิเศษของพี่โมกข์ค่า
อินอ่านจบแล้วเหมือนกันค่ะพี่เบ็น (ไม่น่าเชื่อใช่มั้ยค่ะ เรื่องนี้ใส่สเก็ตติดจรวดมาเลย)
ลัดคิวเรื่องนี้มาอ่านก่อนเลย อ่านจบแล้วชอบมากๆๆ ค่ะ ถึงขั้นเพ้อไปเลยค่ะ
Deepest Mist : วินธัยอ่านยากนิดนึงจ้ะใหม่ ต้องมีเวล่ค่อยๆ ละเลียด เสพความงามของภาษาไปแบบใจเย็นๆ นะจ๊ะ พี่ว่าเรื่องอื่นๆ อ่านง่ายกว่าหมดเลย ... มีดารกากลางใจ ธาราน้ำผึ้งด้วยจ้ะที่นู๋ใหม่ยังไม่มี เรื่องแรกยังหาซื้อตามร้านได้ แต่เรื่องหลังต้องสั่งจากคุณแอนสถานเดียวเท่าน๊าน...
ป.ล. แกจะมีฉากโกโก้ได้ยังไง ที่บ้านกินกาแฟโบราณไม่ใช่เหรอ ...
(z:+ShErBet_PiNk+:z): 555 เจ้าเบ็นไม่รู้สึกอย่างนั้นค่ะพี่อ้อ แค่ไม่ชอบ แต่บอกไม่ได้ว่าทำไม Anyway รับรองว่าเรื่องนี้สนุกจนมองข้ามเรื่องนี้ไปได้แน่ๆ ค่ะ .. แล้วพี่อ้ออ่านเรื่องอะไรอยู่ค่ะเนี่ย...
viewdao : ก็นะอินนะโดน Built ซะขนาดนั้น ... ไม่อ่านไม่ได้แว๊ว ... เดี๋ยวกรี๊ดไม่ทันคนอื่น 555
อ่านความเห็นแล้วดีใจมากมายจริงๆ มีกำลังใจจะปั่นเรื่องต่อไปขึ้นมากอีกมากๆๆๆ ค่า >o<
นานๆ ทีจะได้มาพบคนอ่านที่รู้ใจคนเขียนจริงๆ เลยค่ะ เข้าใจและก็เปิดใจกว้างมากๆ
ที่จะทดลองอ่านงานที่แอนทดลองเขียนไปด้วย
ขอบอกเช่นกันว่า ได้หัวใจคนเขียน ไปเต็มๆ เหมือนกันค่ะ ^ ^
ทุกๆ เรื่อง ที่เขียนแม้ว่าจะใช้เทคนิควิธีการ หรือพล็อตเรื่องที่แตกต่างไปบ้าง ก็เพราะว่ารัก ชอบ และสนุกไปกับมันในขณะที่เขียนจริงๆ ค่ะ ผ่านการการันตีจากหัวใจแอนก่อน พยายามให้คนอ่านได้ความสนุกสนานสุขใจ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันค่ะ ทั้งๆ ที่เคยอยากจะเขียนนิยายแนวเดิมๆ ออกมาให้ได้ ก็อยากจะยึดอะไรสักแนวหนึ่งให้เป็นสไตล์ของตัวเอง แต่คิดๆ ไปแล้ว ยังคิดได้ไม่ถูกใจสักทีค่ะ อย่างวินธัย อยากจะเขียนภาคสองเรื่องของสินี แต่โครงเรื่องใหม่ยังไม่ลงตัวอย่างใจ ก็เลยยังไม่ได้เขียน ไปๆ มาๆ ไปปิ๊งพล็อตใหม่เรื่องใหม่ ก็เลยเพลินเขียนไปเลยทู้กที
คิดๆ แล้วว่า ขอทำงานด้วยความสนุกกับมันมากๆ อย่างนี้ต่อไป ถึงแม้ว่าอาจจะแนวแปลกไปบ้าง แต่คิดว่า ถ้าเรามีความสุขในทุกเวลาที่จรดปากกา ความรู้สึกอันนั้นก็คงจะสื่อออกไปถึงคนอ่านบ้างแน่ๆ
สำหรับเรื่องนี้ คุณเบ็น ช่วยยืนยันให้แอนแล้ว ว่าความรักที่แอนให้กับหลงบุหลันและคุณโมกข์ ส่งออกไปถึงคนอ่านเช่นคุณเบ็นจริงๆ ค่ะ คนเขียนปลื้มจริงๆ กระซิกๆ
ขอบคุณมากที่ติดตามผลงานกันมา และหวังว่าจะติดตามกันต่อไปนะคะ
ฝากขอบคุณผู้อ่านท่านอื่นๆ ทุกท่านด้วยค่ะ จุ๊บๆ
ปล.คุณโมกข์ตัวจริงของแอนเค้าก็น่ารักค่ะ เป็นแรงบันดาลใจให้แอนจินตนาการพระเอกในนิยายขึ้นมานั่นเอง คิกๆ
เจ้าเบ็นว่านักเขียนก็มีสิทธิ์จะสนุกกับงานนะคะ นักเขียนส่วนใหญ่ที่เจ้าเบ็นตามงานอยู่ก็เขียนหลายแนวกันทั้งนั้น เจ้าเบ็นคิดว่าคนเราไม่จำเป็นต้องมีแนวเดียว ชีวิตยังมีตั้งหลายมุมเลยนะคะ นักเขียนที่ทำงานได้หลายๆ แนวเจ้าเบ็นว่าเป็นพรสวรรค์นะคะคุณแอน มันไม่ใช่ว่าค้นหาตัวเองไม่เจอ หรือว่าหลายใจอะไรหรอกค่ะ แบบว่าข้างบนเค้าให้มาเยอะ ก็เอาออกมาใช้ได้เยอะก็เท่านั้นเอง
เจ้าเบ็นจะรอดูนะคะว่างานชิ้นต่อไปคุณแอนจะเล่นสนุกกับมุมไหนของพรสวรรค์ได้สำเร็จ คิดว่าไม่ว่าจะเป็นมุมไหนก็น่าจะมีเสน่ห์และได้ใจเจ้าเบ็นอีกเช่นเดิม
ป.ล. หัวใจนักเขียนที่คุณแอนให้มา เจ้าเบ็นเก็บรักษาไว้อย่างดีเลยนะคะ ที่เดียวกะชั้น "ศรีสุรางค์" ในตู้หนังสือเจ้าเบ็นที่ติดป้าย \"ต้องห้าม..ของหวง\" นั่นแหละค่า...
พี่เบ็น น่าอ่านมากกกกกกกกกกกกกกก^^ เดี๋ยวมุกไปหาซื้อบ้างดีกว่า คิกๆ
ด่วนเลยน้องมุก ... ตามมาด่วน แล้วจะอยากหัดขับรถ และจะเปลี่ยนไปมีโกโก้เป็นเครื่องดื่มประจำตัว ... โอ๊ย .. เลือดกำเดาจะไหลตามน้ำลายที่ยืดไปเมื่อกี้ ฮี่ฮี่ฮี่ ...