ตอนที่ 14 : เล่มที่1 ตอนที่14 การปะทะครั้งใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 914 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

        เต้าหลิงจ้องไปที่เฉียนจิ่งพลางยิ้มออกมา“ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกัน เพราะเหตุใดฝีปากของเจ้าจึงเก่งกาจเช่นนี้ มีวิชาอะไรดีก็แสดงออกมาซะ”

        ถึงแม้ว่าเฉียนจิ่งจะอยู่ในครึ่งก้าวขั้นสถิตวิญญาณ แต่เขาก็ยังไม่ได้อยู่ในขั้นสถิตวิญญาณ ซึ่งความต่างของขั้นพลังนั้นต่างกันมากนัก เต้าหลิงได้ทลายขีดจำกัดความแข็งแกร่งของร่างกายไปแล้ว พลังการต่อสู้ของเขาได้เปลี่ยนไปจนหมด เขาหาได้เกรงกลัวคนที่อยู่ในครึ่งก้าวขั้นสถิตวิญญาณไม่

        ได้ยินดังนั้น สีหน้าเฉียนหลินก็พลันเขียวปั้ดขึ้นในทันที หมัดทั้งสองกำแน่นพลางแผดเสียงคำรามด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว “เจ้าขยะ เจ้ามันรนหาที่ตายนัก ข้าจะสนองให้เอง ไอ้บัดซบ!”

        กล่าวจบก็พลันเกิดเสียงดังสนั่นขึ้น คลื่นพลังที่ยิ่งใหญ่ก็ระเบิดออกมา แสงสีน้ำเงินโอบล้อมไปท่ัวร่างของเขา ทำเอามวลอากาศสั่นไหว

        แสงสว่างเปล่งประกายออกมาจากร่างของเขานั่นก็คือพลังที่พิเศษอย่างหนึ่ง แต่ละเส้นพลังอุดมไปด้วยคลื่นพลังที่แข็งแกร่ง นี่ก็คือพลังขั้นสถิตวิญญาณที่ทำให้พลังทั่วร่างเกิดการเปลี่ยนแปลง

        เมื่อเปลี่ยนแปลงสำเร็จก็จะสามารถใช้พลังฟ้าดินมาสังหารศัตรูได้ เมื่อถึงตอนนั้น พลังการต่อสู้ก็จะน่ากลัวมากยิ่งขึ้น!

           

        ร่างกายของเจ้าแข็งแกร่งแล้วอย่างไร? เช่นนั้นข้าก็จะใช้พลังฟ้าดินฆ่าเจ้าซะ!

        เฉียนจิ่งพุ่งทะยานออกมาด้วยความเร็ว ในขณะเดียวฝ่ามือก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีน้ำเงินภายในอุดมไปด้วยพลังงานที่น่าสะพรึง เขาโจมตีเข้าใส่อกของเต้าหลิง

         เต้าหลิงแค่นเสียงในลำคออย่างเยือกเย็น ฝ่าเท้ากระทืบลงพื้นพลางพุ่งทะลวงขึ้นมากลางอากาศ กำปั้นกลายเป็นสีทองราวกับทองคำ

        ตู้ม!

        มวลอากาศพลันฉีกขาด ฝ่ามือและหมัดประสานเข้าด้วยกัน คลื่นพลังขนาดใหญ่กระจายออกมาเป็นวงกว้าง

        เต้าหลิงแผดเสียงคำรามลั่น ผมสีน้ำเงินของเขาปลิวไสว ทั่วร่างระเบิดพลังที่ดุร้ายออกมาราวกับเตาที่กำลังแผดเผา ทั้งกล้ามเนื้อทุกมัดก็ระเบิดเสียงดังออกมา กระดูกทั่วร่างส่งเสียบกรอบแกรบ!

        ร่างของเต้าหลิงได้เปลี่ยนไปเป็นเครื่องจักรสังหาร เขาพุ่งเข้าไปต่อสู้ระยะประชิด หมัดที่บ้าคลั่งซัดเข้าใส่ร่างของเฉียนจิ่ง แต่ละการโจมตีอัดแน่นไปด้วยพลังอนุภาพที่แข็งแกร่ง!

        เลือดลมไหลเวียนภายในร่างของเต้าหลิง พลังสีทองพลันเดือดพล่านขึ้น ในระหว่างการต่อสู้ เขาสัมผัสได้ว่าพลังของเขากำลังเพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!

        ตั้งแต่ที่เต้าหลิงแข็งแกร่งขึ้น เขาก็ยังไม่เคยได้ต่อสู้เลยสักครั้ง เช่นนั้นก็ใช้การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการขัดเกลาร่างกายเลยก็แล้วกัน!

        ยิ่งเฉียนจิ่งโจมตีเขาก็ยิ่งรู้สึกตกใจมากยิ่งขึ้น เขารู้สึกเหมือนกับว่าตนกำลังโจมตีใส่หินยักษ์ที่เขาไม่อาจทำให้หินยักษ์ตรงหน้าสะดุ้งสะเทือนได้แม้แต่น้อย

        อีกทั้งความเร็วของเต้าหลิงยังเพิ่มสูงขึ้น กระบวนท่าก็ยิ่งเฉียบคมขึ้นทุกครั้ง ในตอนนั้นเฉียนจิ่งรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นดั่งหินลับมีดให้กับเต้าหลิง

        บัดซบ ทำไมข้าถึงคิดอะไรเหลวไหลเช่นนี้ ข้าจะฆ่าไอ้ขยะนี่ให้ได้!’ ใบหน้าของเฉียนจิ่งเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต แค่ขยะตัวเดียวยังจัดการไม่ได้ หากใครรู้เข้าคงจะถูกหัวเราะเยาะจนฟันร่วงเป็นแน่

        เฉียนจิ่งกดฝ่ามือลงไป ปรากฏประกายแสงบาดตาราวกับกระบี่เทพก็มิปาน พลังที่หนาวเย็นระเบิดออกมา

        สะท้านภูผา!” เฉียนจิ่งระเบิดเสียงคำรามออกมา ที่กลางฝ่ามือมีพลังกระทุออก ให้ความรู้สึกหนักแน่นประดุจขุนเขา ก่อนที่เขาจะใช้ฝ่ามือนั่นโจมตีออกไป

        สะท้านภูผา เป็นวิทยายุทธ์ระดับสูง เมื่อฝึกฝนจนสมบูรณ์ ก็จะสามารถทำให้ภูเขาขนาดใหญ่สั่นสะเทือนได้ อานุภาพของมันแข็งแกรงเป็นอย่างมาก!

        ฝ่ามือพุ่งเข้ามาหมายปลิดชีพ เต้าหลิงหรี่ตามอง นี่เป็นวิทยายุทธ์ระดับสูง เขาสัมผัสได้ถึงพลังปราณของเฉียนจิ่งที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งนั่นเป็นพลังอนุภาพของวิทยายุทธ์นี้

        ทว่าสำหรับเต้าหลิงแล้ว ความแข็งแกร่งเท่านี้ก็ยังไม่เพียงพอ

        เขากระชับฝ่ามือแน่น พลังสีทองที่ไหลเวียนอยู่ในร่างระเบิดออกมาก่อนที่จะรวบรวมไปอยู่ที่ฝ่ามือ เลือดลมทั่วร่างเดือดขึ้นพลันไหลโคจรไปมาอย่างรวดเร็ว

        ทั่วทั้งฝ่ามือของเขากลายเป็นแสงสีทองอร่ามราวกับทองคำ เขาได้ใช้ฝ่ามือนั้นสวนซัดกลับไป!

        สองฝ่ามือปะทะกันกลางอากาศ เกินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งฟ้าดิน อากาศระเบิดพลิกกระจายออกไปทั่วทิศ กำแพงที่อยู่ด้านข้างต่างก็สั่นไหว

        เฉียนจิ่งเหยียดฝีเท้าถอยหลังออกไปเจ็ดแปดก้าวจึงจะทรงตัวได้ เขารู้สึกราวกับว่าฝ่ามือใกล้จะระเบิดออก เลือดสดไหลออกมาตรงง่ามมือระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้

        เลือดลมทั่วร่างของเต้าหลิงกระเพื่อมเป็นจังหวะ เขาสัมผัสได้ถึงเลือดลมที่อยู่ภายในร่างกำลังสั่นไหว ฝีเท้ากระทืบลงพื้น ทั่วทั้งร่างปลดปล่อยแสงสีทองสว่างออกมา ภายใต้การขับเคลื่อนของวิชาสยบฟ้า เลือดลมที่บ้าคลั่งก็ได้ถูกสยบลง ซึ่งในครั้งนี้เขารู้สึกว่าตนควบคุมพลังได้ไหลลื่นขึ้นกว่าแต่ก่อน

        ครึ่งก้าวสถิตวิญญาณ!” ร่างของเฉียนจิ่งสั่นสะท้าน ไอ้ขยะนี่ทะลวงเข้าสู่ครึ่งก้าวสถิตวิญญาณแล้วอย่างนั้นหรือ การที่ตนไปมีเรื่องกับเต้าหลิงในตอนนี้ช่างหาที่ตายเสียจริง

        สีหน้าเฉียนจิ่งไม่สู้ดีนัก ตอนนี้คงต้องใช้ไพ่ตายสุดท้ายแล้ว ไม่คิดเลยว่าเขาจะรับมือกับเต้าหลิงไม่ไหว เจ้านี่มันมาจากที่ไหนกัน? ทำไมรับมือกับวิทยายุทธ์ที่แข็งแกร่งของเขาได้!

        เมื่อคิดได้ถึงตรงนั้น เฉียนจิ่งก็แสยะยิ้มออกมา ภายในมือปรากฏกระบี่ยาวสีน้ำเงินเล่มหนึ่ง แสงสีน้ำเงินสว่างประกายออกมาเป็นเส้นๆ ไอเย็นปกคลุมไปทั่วเล่มกระบี่

        เจ้าหนู พลังของเจ้าแข็งแกร่งมาก ทว่ายังไงเจ้าก็ต้องถูกข้าฆ่าตายอยู่ดี!” เฉียนจิ่งยิ้มเยาะ นี่คืออาวุธวิญญาณชั้นยอด มันสามารถใช้กำจัดเต้าหลิงได้อย่างสบายๆ

        เป็นคนก็อย่าโองหังให้มากนัก ไม่เช่นนั้นจะตายโดยไม่รู้ตัว” เต้าหลิงยักไหล่พลางกล่าวออกมาเรียบๆ

        ใบหน้าของเฉียนจิ่งบังเกิดเพลิงโทสะขึ้น นี่มันไม่รู้หรือว่าตนเป็นใคร? เขาเป็นถึงหลานชายของผู้นำตระกูลเฉียนเชียวนะ มันกินยาผิดขนาดหรืออย่างไร เหตุใดถึงกล้าพูดกับข้าเช่นนี้?

        ไปตายซะ!” เฉียนจิ่งระเบิดเสียงดังลั่นด้วยความเดือดดาล ปราณที่ไหลเวียนในร่างแล่นตรงสู่อาวุธวิญญาณชั้นยอดอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นกระบี่ที่อยู่ภายในมือก็พลันแข็งแกร่งขึ้นมา แสงกระบี่สว่างจ้าระเบิดออกมาเป็นเส้นๆ

        ตาย!” เฉียนจิ่งใช้สองมือกระชับกระบี่แน่น ก่อนที่จะฟันออกไป แสงกระบี่สีน้ำเงินแหวกทะลวงฝ่าอากาศออกไปอย่างแรง!

        อาวุธวิญญาณ!” เต้าหลิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบออกด้านข้าง ทันใดนั้นปราณกระบี่ที่น่ากลัวก็พุ่งตรงออกไปกำแพงที่อยู่ด้านหลังพลันแตกออกราวกับเต้าหู้

        ที่คืออาวุธที่น่ากลัวมาก ถึงแม้ว่าอาวุธวิญญาณจะเป็นของล้ำค่าระดับต่ำที่สุด ทว่าพลังการโจมตีของมันก็ไม่ใช่ว่าจะอ่อนแอ ในโลกใบนี้มีอาวุธล้ำค่าที่น่ากลัวอยู่ แต่ละชิ้นล้วนแล้วแต่สามารถทะลวงภูเขายักษ์ได้!

        หลังจากที่หลบการโจมตีไปหลายครั้ง เต้าหลิงก็สังเกตเห็นว่าลมหายใจของเฉียนจิ่งเริ่มถี่ขึ้นด้วยความเหนื่อย เขาแสยะยิ้มออกมาแล้วกล่าวว่า “เจ้ามีอาวุธวิญญาณ แต่ทำได้แค่นี้เองอย่างนั้นรึ?”

        เฉียนจิ่งโกรธมาก เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปนราวกับจะระเบิดออก เขาฟันกระบี่วิญญาณออกไปราวกับคนเสียสติ

        อาวุธวิญญาณนี่ไม่ธรรมดาเลย ทว่ามันได้กลายมาเป็นของข้าแล้ว” เต้าหลิงแค่นเสียงต่ำในลำคออย่างเยือกเย็น ก่อนที่จะพุ่งทะยานออกไป

        ชิ๊ง!” คมกระบี่วิญญาณเหวี่ยงตรงไปยังคอของเต้าหลิง ไอเย็นแผ่ซ่านออกมา อากาศทั่วร่างระเบิดออกไปทั่วทั้งสี่ทิศ

        ศรีษะของเต้าหลิงอยู่ด้านข้างกระบี่วิญญาณห่างออกมาเพียงคืบ หากถูกโจมตีเมื่อครู่ ปานนี้หัวคงกลิ้งตกลงไปอยู่ที่พื้นแล้ว

        ความเร็วของเต้าหลิงเร็วขึ้นอีกขั้น ร่างของเขาตกลงมาที่พื้น หลังจากที่หลบการโจมตีนั้น เขาก็ช่วงชิงจังหวะหนึ่งใช้ฝ่ามือจับเข้าที่แขนของเฉียนจิ่ง แล้วเหวี่ยงร่างของเฉียนจิ่งลงไปที่พื้นอย่างเต็มแรง

        เฉียนจิ่งส่งเสียงร้อยโหยหวนอย่างน่าเวทนา เขารู้สึกเหมือนกับว่าแขนทั้งแขนถูกดึงออกไป เหงื่อเย็นไหลออกมาทั่วร่าง กระบี่ล้ำค่าหลุดล่วงออกจากมือ

        หึ!” เต้าหลิงส่งเสียงเย็น ฝีเท้าของเขาพุ่งทะยานออกไปประดุจกระบี่แหลมคมที่พุ่งออกจากฝัก แรงกดดันบีบมวลอากาศให้ระเบิดออก กลางอากาศปรากฏร่างเงาลางๆ ก่อนที่เขาจะถีบเข้าที่ท้องของเฉียนจิ่งอย่างแรง

        อั่ก!” เฉียนจิ่งสำรอกเลือดออกมากองใหญ่ ร่างที่สั่นเทาปลิวร่อนออกไป ก่อนจะตกลงบนพื้นแล้วคลุกฝุ่นไปอีกสองสามตลบ เขารู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของเขาใกล้จะระเบิดออกเต็มทน

        ไอพลังร้อนผ่าวของเต้าหลิงเดือดพล่านขึ้น เขาก้าวเท้าตรงไปหาเฉียนจิ่ง หมายจะเตะเข้าที่หลังของอีกฝ่ายอีกครั้ง

        บัดซบ! หยุดเดี๋ยวนี้!” ทันใดนั้นก็ปรากฏเสียงคำรามเดือดดาลขึ้นพร้อมกับร่างของชายหนุ่มที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเขียวปั้ด เขาไม่คิดเลยว่าที่เมืองเล็กๆ นี้จะมียอดฝีมือโผล่ออกมา แม้แต่เฉียนจิ่งก็ไม่ใช่คู่มือ จะปล่อยคนแบบนี้เอาไว้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด!

        ท่านพี่ รีบฆ่ามันเร็ว!” สีหน้าของเฉียนจิ่งเต็มไปด้วยความดีใจพลางแผดเสียงคำราม“รีบฆ่าไอ้เดรัจฉานนี่ซะ!”

        จนถึงขนาดนี้แล้วยังโอหังอยู่อีก!” เต้าหลิงแสยะยิ้ม พลางใช้เท้าถีบเข้าที่หลังของเฉียนจิ่ง กระดูกของเขาแตกร้าวเหมือนกับสุนัขที่ตายแล้วถูกเตะปลิวออกไปไม่มีผิด

        บัดซบ เจ้าหาที่ตายนัก!” เฉียนหลงว่าจะเข้าไปสั่งสอนเต้าหลิงเสียหน่อย ทว่าเมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้นนั้น นัยน์ตาทั้งสองของเขาก็ระเบิดแสงสังหารออกมา มันกล้าเมินเฉยกับคำพูดของข้าอย่างนั้นรึ

        ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!” เฉียนหลงคำรามลั่น คลื่นพลังมหาศาลพรั่งพรูออกมาภายในร่าง ทำเอาทั่วทั้งฟ้าดินสั่นสะเทือน ราวกับจะบดทำลายทุกสรรพสิ่ง

        คลื่นพลังที่น่ากลัวนี้คล้ายกับคลื่นลูกใหญ่ แรงกดดันที่หนักหน่วงได้กดทับเข้าที่ร่างของเต้าหลิง มวลอากาศบิดเบี้ยวจนเปลี่ยนรูป

        เต้าหลิงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่โหมกระหน่ำเข้ามาจนแทบจะหายใจไม่ออก เขาใช้สายตาคมกริบมองไปที่เฉียนหลง ภายในใจเริ่มรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา พลังในขั้นสถิตวิญญาณแข็งแกร่งยิ่งนัก มันสามารถใช้พลังฟ้าดินมาสังหารศัตรูได้

        เต้าหลิง เจ้าไม่ใช่ว่าเก่งมากนักหรอ สู้สิ!” เฉียนหลินกล่าวด้วยใบหน้าอำมหิตพลางแผดเสียงออกมา “พี่หลงฆ่ามันซะ ฆ่าไอ้เดรัจฉานนี่ซะ!”

        หุบปาก!” เฉียนหลงจ้ใช้สายตาเย็นชาเหลือบมองไปที่เขาแว่บหนึ่ง แล้วกำหมัดแน่น เป็นแค่ไอ้ขยะบ้านนอก กลับหาญกล้าตีน้องชายข้า ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ

        คุกเข่าต่อหน้าข้าซะ!” เฉียนหลงมองไปที่เต้าหลิงด้วยแววตาเย็นชาและดูหมิ่น หลังจากที่ประโยคของเขาสิ้นสุดลง พลังทั่วร่างก็แข็งแกร่งมากขึ้น ร่างกายมีแสงสว่างจ้าประกายออกมา ทำเอาต้นไม้ต้นใหญ่ที่อยู่ข้างๆหลายต้นถูกบดขยี้จนแหลกเป็นผุยผง

 


----------------------------


ฝากLikeเพจของเรื่อง หมื่นอสูรก้มกราบ

ไว้อัพเดทนิยายกันด้วยนะคะ ^_^








120 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาทค่ะ ^_^)
 เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอน เท่ากับ 1 เล่ม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 914 ครั้ง

1,176 ความคิดเห็น

  1. #1142 อินจัดปลัดบอก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:41

    โดนเขาตีจนพิการยังเรียกเขาว่าขยะ เออ แปลกคน


    #1142
    0
  2. #658 aphisit14 (@aphisit14) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:50
    พระเอกก็งี
    #658
    0
  3. #229 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 14:35
    ทำไมคนมาหาเรื่องพระเอกไม่หยุดหย่อนเลย
    #229
    0