ตอนที่ 52 : เล่มที่ 2 ตอนที่ 52 : ฝ่ามือนภา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 728 ครั้ง
    27 ส.ค. 61

        อู่หวังชิงตกใจเป็นอย่างมาก เขาล้มลงไปที่พื้นด้วยร่างกายที่สั่นเทา มุมปากมีคราบเลือดไหลออกมา กระบวนท่าเมื่อครู่นั้นช่างรุนแรงเสียจริง

        เขาประเมินพลังของเต้าเสี้ยวเทียนต่ำเกินไป อีกฝ่ายใช้พลังของผู้หยั่งรู้ปฐพีได้เหนือกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ เขาไม่คิดว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถใช้ชีพจรมังกรที่อยู่ใต้พื้นปฐพีขึ้นมาโจมตีได้

        เขาอดใจสั่นอย่างอดไม่ได้ ถ้าหากให้เวลาเต้าเสี้ยวเทียนอีกสักไม่กี่ปี ในภายหลังพลังของเขาต้องมากจนไม่สามารถประเมินค่าพลังได้ ด้วยพลังของผู้หยั่งรู้ปฐพีล้วนแต่ทำให้ขุมพลังอำนาจต้องหวั่นเกรง

        ฝ่ามือทั้งสองของผู้เป็นแม่ปลดปล่อยพลังชีวิตบริสุทธิ์ออกมาเพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายที่บาดเจ็บของลูกน้อย นางจ้องมองแววตาของลูกชายที่กำลังจะสูญเสียพลังชีวิตไป หัวใจของนางเจ็บปวดจนหลั่งเลือดออกมา เด็กคนนี้อายุเพียงแค่ขวบกว่าๆเท่านั้น แต่กลับต้องมาเจอเรื่องราวที่เลวร้าย

        ชีพจรมังกรที่อยู่ใต้พื้นปฐพีฟื้นคืนขึ้นมา มังกรบริสุทธิ์แต่ละตัวลอยไปมาอยู่บนท้องฟ้าจนอันแน่นไปทั่วฟ้าดิน ทั่วทั้งวิหารยุทธ์สั่นไหว อาคารสิ่งก่อสร้างทรุดตัวลง พื้นดินแตกร้าวเป็นทางยาว

        ท้องฟ้าถล่มพื้นดินทลาย

        ยอดหุบเขาและวิหารทรุดตัวลงมา เต้าเสี้ยวเทียนใช้พลังทั้งหมดที่มีปลุกชีพจรมังกรขึ้นมา หมายที่จะทำลายที่นี่ให้พินาศ

        จอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งแต่ละคนถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการปิดขั้นพลังด้วยความหวาดผวา พวกเขามองดูซากปรักหักพังรอบๆกาย ใบหน้าก็พลันเปลี่ยนสีไป มีจอมยุทธ์หลายคนที่วิ่งเข้ามาดูว่าเกิดเหตุการณ์อันใดขึ้น

        อู่หวังต้งเตรียมพร้อมรับมือ เขาเรียกกระจกถ้ำนภาออกมา พลังที่น่ากลัวถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาใช้พลังทั้งหมดปกป้องร่างของอู่ตี้เอาไว้

        อู่ตี้ยังคงหลอมรวมพลังต้นกำเนิดที่ออกมาจากภายในร่างเต้าหลิง เขากำลังผลัดเปลี่ยน ทั่วร่างของเขาปลดปล่อยแสงสวรรค์จำนวนมหาศาลออกมา จะให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นตอนนี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด

        เต้าเสี้ยวเทียนยืนอยู่บนท้องฟ้า พลังมังกรบริสุทธิ์โอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ เขาดูดกลืนแม่น้ำภูเขา หมัดยกชูขึ้น พื้นปฐพีพลันส่งเสียงครืนๆ จิตสังหารที่แหลมคมถูกปลดปล่อยออกมาทั่วทั้งร่าง

        เขาโกรธมากจนถึงขีดสุด คิดไม่ถึงเลยว่าวิหารยุทธ์จะทำกับลูกชายของเขาเช่นนี้ อีกทั้งยังหลอกใช้ให้ตนไปหาหินผสานสวรรค์มา ความคิดของเขาในตอนนี้ก็คือ จะต้องทำลายที่นี่ให้สิ้นซากแล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายที่หายไปคืนมาให้ได้

        เลือดต้องล้างด้วยเลือด!

        เส้นผมหนาของเต้าเสี้ยวเทียนลุกชันขึ้น ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยแสงสังหาร ภายในใจของเขารู้สึกเจ็บปวดจนพรรณาออกมาไม่ได้ ลูกชายของเขามีกายบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์ หากเติบใหญ่ขึ้นจะต้องเป็นใหญ่ ทว่าในตอนนี้กลับถูกแย่งชิงพลังต้นกำเนิดไป

        “เจ้าอย่าได้เข้าใจผิดไป เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่สีหน้าของอู่หวังต้งเย็นยะเยือก พื้นที่นี้กำลังจะถูกทำลาย การสูญเสียครั้งนี้มันมากเกินไป

        อีกทั้งเขายังกังวลว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถทำลายกระจกถ้ำนภาของเขาได้ หากเป็นเช่นนั้น อู่ตี้จะต้องตกอยู่ในอันตราย

        “ข้าต้องถามเจ้ามากกว่า ว่าเจ้าทำอะไรเต้าเสี้ยวเทียนดูดซับพลังบริสุทธิ์จากรอบทิศพลางแผดเสียงกล่าวออกมาด้วยโทสะตระกูลเต้าเคยช่วยชีวิตสุนัขของเจ้าเอาไว้ครั้งหนึ่ง แต่เจ้ากลับมาทำการชั่วช้าเฉกเช่นนี้กับลูกชายของข้า เจ้ายังมีหัวจิตหัวใจของมนุษย์อยู่หรือไม่

        ได้ยินดังนั้น ใบหน้าเหี่ยวชราของอู่หวังต้งก็พลันดูไม่ดีขึ้นมา เขาแผดเสียงคำรามตอบกลับไปสามหาวยิ่งนัก เจ้ากำลังนำพาหายนะมาให้ตระกูลเต้า ไม่ว่าใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้

        “หาญกล้าเสียจริง กล้ามาทำลายพื้นศักดิ์สิทธิ์ของวิหารยุทธ์ อยากจะตายมากสินะหญิงชราเดินเข้ามา ใบหน้าชราบิดเบี้ยวจนอัปลักษณ์

        “สุนัขแก่ ไปตายซะเต้าเสี้ยวเทียนคำราม พลังมังกรบริสุทธิ์พรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง คลื่นพลังที่เกรี้ยวกราดพุ่งทะลวงฝ่าพื้นดินตรงไปหาหญิงชรา

        สีหน้าของหญิงชราเย็นราวกับน้ำแข็ง นางนำหอคอยล้ำค่าทั้ปกคลุมไปด้วยพลังวิญญาณเต๋าออกมา หอคอยสูงเก้าชั้นฟ้ามีแสงที่น่ากลัวร่วงหล่นลงมาเป็นเส้นๆ หมายที่จะกำหราบพลังมังกรบริสุทธิ์

        แต่ทว่าพวกเขาทั้งหมดนั้นดูถูกพลังอานุภาพของผู้หยั่งรู้ปฐพีมากเกินไป พลังมังกรบริสุทธิ์เส้นนั้นระเบิดออกมาพลางกระตุ้นพลังปฐพี กรงเล็บของมันง้างโจมตีหอคอยเก้าชั้นฟ้าจนทำให้หอคอยม้วนตัวกลับตาลปัตร ก่อนที่ร่างของหญิงชราจะกระเด็นลอยออกไป

        เต้าเสี้ยวเทียนกระทืบเท้าลงพื้น พื้นดินระเบิดออก ก้อนเมฆในระยะสิบทิศสลายหายไป พลังที่น่ากลัวประทุขึ้นมาจากพื้นดิน ระเบิดร่างของหญิงชราจนตายในที่สุด

        “อะไรกันผู้คนโดยรอบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะแผดเสียงคำรามกล่าวออกมาเจ้าหาญกล้ามากนะ ถึงได้กล้าฆ่าคนของวิหารยุทธ์ รนหาที่ตาย

        กลุ่มคนของวิหารยุทธ์คิดไม่ถึงเลยว่า คนๆนี้หาญกล้าถึงขนาดฆ่าคนของวิหารยุทธ์

        “ฮ่าฮ่า ข้าจะจัดการถล่มที่นี่ให้ราบคาบ ไม่ว่าใครก็หยุดข้าไม่ได้ทั้งนั้นฝ่ามือของเต้าเสี้ยวเทียนคว้าทะลวงฝ่าอากาศ ร่างกายของเขาสูงใหญ่ขึ้นเหมือนกับได้รับพลังสวรรค์ไร้ซึ่งขีดจำกัด ปรากฏเสียงตู้มดังขึ้น ก่อนที่เขาจะจับชายวัยกลางคนขึ้นมาแล้วบีบร่างของเขาจนแตกคามือเหมือนกับมดตัวหนึ่ง

        เต้าเสี้ยวเทียนน่ากลัวเป็นอย่างมาก ร่างของเขาสูงใหญ่เหมือนกับเทพอสูรที่ยืนสง่าอยู่กลางกลางท้องฟ้า คลื่นพลังบ้าคลั่งปรากฏขึ้นสลัวๆ พื้นปฐพีพลันสั่นไหว

        “กล้าดีจริงๆชายชราทั้งโกรธทั้งตกตะลึง เขาอ้าปากคายดวงดาวดวงหนึ่งที่โอล้อมไปด้วยทางช้างเผือกออกมา นั่นก็คือดวงดาวโบราณที่ถูกเขานำมาทำเป็นสมบัติล้ำค่า

        ดวงดาวโบราณนี้น่ากลัวเป็นอย่างมาก ทั้งยังหนักอึ้งยิ่งกว่าภูผาสวรรค์โบราณเสียอีก ในขณะที่มันปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางห้วงมิติ มันได้บดขยี้ทุกสิ่งอย่าง พลังมังกรบริสุทธิ์ได้ถูกทำลายจนแหลก

        “เปิดเต้าเสี้ยวเทียนแผดสียงคำราม ผมทั่วหัวปลิวไสวอย่างบ้าคลั่งราวกับอสูรสวรรค์ ฝ่ามือที่เหมือนกับวังวิหารทำเอาฟ้าดินกลับตาลปัตร พลันบดขยี้ดวงดาวโบราณจนแหลกท่ามกลางห้วงมิติ

        ”บัดซบชายชราโกรธจนแทบบ้า ของล้ำค่าของตนที่ถูกทำลายไป ทำให้เขากระอักเลือดสดออกมา

        “พวกเจ้าจะต้องตายเต้าเสี้ยวเทียนระเบิดคลื่นพลังป่าเถื่อนออกมาน่ากลัวถึงขีดสุด แรงกดดันปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดินทำเอาฟ้าถล่มพื้นดินสะเทือน

        แขนของเขาราวกับมังกรตัวหนึ่งที่มีพลังไร้ซึ่งขีดจำกัด มันพุ่งทะลวงฝ่าออกไปจนร่างของชายชราสลายเป็นผุยผง

        สีหน้าของกลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์พลันเขียวปั้ด พวกเขามองไปที่เต้าเสี้ยวเทียนด้วยดวงตาสีแดงก่ำพลางแผดเสียงคำรามออกมาเจ้าปีศาจ กล้ามากนะ เจ้าที่ทำเช่นนี้ไม่ว่าใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้

        เต้าเสี้ยวเทียนไม่โกรธกลับยิ้มแล้วกล่าวออกมาว่าว่าข้าเป็นปีศาจ แล้วทีพวกเจ้าวิหารยุทธ์แย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้าละ เด็กอายุแค่ขวบกว่าๆพวกเจ้ายังกล้าลงมืออย่างโหดเหี้ยม พวกเจ้ามันไม่ใช่มนุษย์

        บรรยากาศโดยรอบพลันเงียบสงัด ใบหน้าของกลุ่มชายชราพลันบิดเบี้ยว คนที่ไม่รู้เรื่องก็มองหน้ากัน มีหลายคนที่สังเกตเห็นว่ากระจกถ้ำนภาของอู่หวังต้งกำลังปกป้องอู่ตี้อยู่ สายตาของพวกเขาก็มองไปที่เต้าหลิงน้อยที่ร่างอาบชะโลมไปด้วยเลือด

        “พี่เต้าหลิงสีหน้าของเด็กแฝดทั้งสองคนพลันขาวซีด ดวงตากลมโตมีน้ำตาไหลรินออกมา สายตาที่หวาดกลัวของพวกนางจ้องมองไปยังร่างของเต้าหลิงน้อย ยากที่จะจินตนาการเด็กน้อยคนนั้นคือคนที่พวกนางเล่นด้วยเมื่อวาน

        “เต้าเสี้ยวเทียน ข้าขอแนะนำให้เจ้าอยู่ซะ ไม่เช่นนั้นตระกูลเต้าของเจ้าจะเกิดหายนะครั้งใหญ่” อู่หวังต้งนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้วงมิติ เขาใช้พลังทั้งหมดขับเคลื่อนกระจกถ้ำนภา เขากลัวว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะโจมตีกระจกถ้ำนภา ในตอนนี้จึงทำได้แค่ยื้อเวลาเท่านั้น รอบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์มาถึงเมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็จะถึงเวลาตายของเขา

        เต้าเสี้ยวเทียนหัวเราะลั่นออกมาข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าวิหารยุทธ์จะหน้าหนาขนาดนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่ ตอนนี้รีบเอาพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้ากลับคืนมาเสีย ไม่เช่นนั้นข้าจะทำลายที่นี่ให้ย่อยยับ

        เมื่อคำพูดของเขาจบลง ฟ้าดินก็พลันส่งเสียงครืนครืน ปรากฏร่างเงาประหลาดที่ทะลวงผ่านห้วงมิติ รอบๆร่างของเต้าหลิงน้อยระเบิดออก ไอพลังเย็นม้วนตัวออกมาหมายที่จะจับพวกเขาแม่ลูก

        “เท้าทะลวงนภา” เต้าเสี้ยวแผดเสียงคำราม ฝ่าเท้าของเขาเตะออกไป แรงกดดันทำลายทุกสรรพสิ่ง ฝ่าเท้าที่พุ่งออกไปนั้นเหมือนกับเตะมดตัวหนึ่ง แรงปะทะทำให้คนที่ลอบโจมตีร่างแหลกสลายกลางเป็นหมอกเลือด

        “บัดซบ” กลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์ที่อยู่ข้างๆโกรธมาก มีชายแก่คนหนึ่งเอ่ยคำรามออกมาเข้าไปพร้อมๆกัน ฆ่าเขาให้ตายเสีย ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถใช้พลังของชีพจรมังกรได้ตลอด

        สงครามครั้งใหญ่ที่บังเกิดขึ้น ทำให้จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์หลายคนลงมือใช้มายาสังหาร ทั่วทั้งฟ้าดินร่ายรำไปด้วยแสงสวรรค์ ของล้ำค่าแต่ละชิ้นปลดปล่อยแสงที่น่ากลัวพุ่งออกไปของหน้า

        อู่หวังชิงที่ฟื้นคืนกลับมา ภายในมือถือกระบี่สังหารเอาไว้ ปลายกระบี่ชูขึ้นชี้ฟ้า พลันปรากฏแสงกระบี่สีขาวเส้นหนึ่งขึ้น มันได้เข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน พลางพุ่งตรงออกไป แรงพลังของมันนั้นสามารถตัดทะลวงดวงดาวได้

        ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสูงใหญ่ราวกับขุนเขา พลังมังกรบริสุทธิ์โอบล้อมไปทั่วร่าง เขาได้ใช้พลังของชีพจรมังกรทำให้พลังการต่อสู้พุ่งสูงขึ้นจนถึงจุดสูงสุด แรงดูดกลืนพลังทำให้ฟ้าดินส่งเสียงครืนๆ

        พลังสังหารพุ่งเข้ามาจากรอบทิศ เต้าเสี้ยวเทียนได้ใช้กระบวนท่าธรรมดาที่รุนแรง เขากำหมัดพลางปล่อยหมัดสวนซัดออกไป

        กำปั้นนั้นพุ่งออกไป ท้องฟ้าถูกทำลายจนเป็นรู คลื่นพลังลูกใหญ่พุ่งทะลักออกมาจากพื้นปฐพี ชีพจรมังกรที่อยู่ด้านล่างฟื้นคืนขึ้นมา แรงพลังระเบิดออกเหมือนกับก้อนเมฆรูปเห็ด

        พื้นปฐพีระเบิดออก ก้อนหินยกตัวลอยขึ้ย แสงสวรรค์ทะลวงฝ่าชั้นเมฆ ท่ามกลางแรงพลังของมายาสังหาร ของล้ำค่า แรงโทสะเข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน

        “แหลกไปซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำราม คลื่นเสียงราวกับสายฟ้าทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน

        “อ๊ากกกผู้คนจำนวนมากแผดเสียงร้องคำราม ร่างของพวกเขาระเบิดสลายกลายเป็นหมอกเลือด

        แม้แต่กระจกถ้ำนภาก็พลันสั่นไหว ผู้คนต่างตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

        ท่ามกลางสถานการณ์โกลาหลวุ่นวาย พื้นดินแตกแยกออกจนกลายเป็นเหวลึก จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์ถูกฆ่าตายจมกองเลือด คนที่โชคดีมีชีวิตรอดก็รีบหันหัวหมายจะหนี ทว่าร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลร้ายแรงจนแทบจะปางตาย

        เต้าเสี้ยวเทียนยืนนิ่งไม่ขยับราวกับเทพอสูร พลังมังกรฟ้าดินปกคลุมร่างเอาไว้ พลังเริ่มแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

        “บัดซบขนหัวของอู่หวังต้งลุกชันขึ้น นี่คือศัตรูที่จะต้องกำจัดทิ้ง แล้วจะต้องนำวิชาของผู้หยั่งรู้ปฐพีมาอยู่ในมือของวิหารยุทธ์ให้จงได้

        ทันใดนั้น ปรากฏลำแสงสว่างจ้าหลายเส้นพุ่งออกมาจากเส้นขอบฟ้า คลื่นพลังที่น่ากลัวดุจคลื่นยักษ์ม้วนตัวเข้ามาภายในวิหารยุทธ์ ปรากฏร่างเงาร่างหนึ่งขึ้น ร่างเงานั้นเหมือนกับเทพสวรรค์ที่ถูกแผดเผา พลังที่ปลดปล่อยออกมาทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน

        นัยน์ตาสีทองสลัวๆ โอบล้อมด้วยพลังโกลาหล จ้องมาจากเส้นขอบฟ้าราวกับว่ากำลังมองดูมดตัวหนึ่ง

        “ท่านบรรพบุรุษมาแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าจะต้องตายแน่” อู่หวังต้งแผดเสียงคำราม ท่านผู้นี้ก็คือบรรพบุรุษคนหนึ่งของวิหารยุทธ์ พลังแข็งแกร่ง ไร้ซึ่งที่สิ้นสุด ถึงเต้าเสี้ยวเทียนจะแข็งแกร่งมากแค่ไหนอย่างไรก็จะต้องตาย

        “ท่านบรรพบุรุษ รีบฆ่าเขาด้วยเถิด คนของเราวิหารยุทธ์ตายไปเป็นจำนวนมากเพราะฝีของเขาชายชราหลายคนแค่นเสียงกล่าวออกมาด้วยความโกรธ

        สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์จะมาไวขนาดนี้ ในเวลาเดียวกันพลังก็พุ่งออกมา แต่ละเส้นแสงสวรรค์สามารถทำให้ฟ้าดินแตกแยกออกจากกัน

        “หยุดเขาซะ เขากำลังสะสมพลังร่างเงาสีทองที่อยู่ห่างออกไปไกลโขเอ่ยปาก ทำให้ท้องฟ้าพลันสั่นสะเทือน เขาพึ่งจะมาถึง ซึ่งการที่จะเข้าไปจะต้องใช้เวลาสักระยะ

        เต้าเสี้ยวเทียนดูก็รู้แล้วว่ากระจกล้ำค่านี้ไม่ธรรมดา เขาจึงได้ยื้อเวลาเอาไว้เพื่อที่จะเปิดกระจกล้ำค่านี้แล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดกลับคืนมา

        มองทอดออกไปยังเส้นขอบฟ้า ได้ปรากฏภาพเหตุการณ์ที่น่ากลัวขึ้น มังกรขนาดใหญ่หลายตัวพุ่งทะลวงชั้นเมฆขึ้นมา ชายร่างยักษ์ร้องคำราม เหล่ามังกรโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ มังกรขนาดใหญ่แต่ละตัวอ้าปากคายพลังบริสุทธิ์สีทองออก ก่อนที่พลังนั้นจะไหลแล่นเข้าไปในร่างของเต้าเสี้ยวเทียน

        เขาเหมือนกับเทพอสูร พลังแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันทับถมลงมาทั่วทั้งสิบทิศสั่นสะท้าน ในตอนนั้น เขาก็ยกฝ่ามือขึ้น ความมืดเข้าปกคลุมทั่วท้องนภา ฝ่ามือของเขาที่ขยับทำให้ท้องนภาสั่นไหวไปตามแรง

        กลุ่มดวงดาราที่สั่นไหวทำให้หนังหัวของอู่หวังต้งสั่นไหว เขาได้แผดเผาพลังงานบริสุทธิ์เพื่อที่จะฟื้นคืนกระจกถ้ำนภา เขาดูออกได้ว่านี่คือวิชามหาอำนาจของตระกูลเต้าซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิบสองวิชามหาอำนาจ ฝ่ามือนภา

        ทั่วท้องนภาราวกับอยู่ภายใต้น้ำมือของเต้าเสี้ยวเทียน บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด หูของพวกเขาดับวิ้ง เพราะเสียงนั้นน่ากลัวมากเกินไป ฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กดทับลงมาบดบังดวงอาทิตย์ พลังอานุภาพนั้นแข็งแกร่งจนไม่อาจประเมินค่าได้


-----------------------------------


ฝากLikeเพจของเรื่อง หมื่นอสูรก้มกราบ

ไว้อัพเดทนิยายกันด้วยนะคะ ^_^






อ่านเล่มที่ 7 เร็วกว่าใครและอุดหนุนผลงานถูกลิขสิทธิ์ได้ที่ลิงก์นี้


120 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาทค่ะ ^_^)
 เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอน เท่ากับ 1 เล่ม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 728 ครั้ง

1,177 ความคิดเห็น

  1. #801 เฟิร์นสีเงิน (@destinyy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:31
    ที่แท้อู่ตี้ก็มีทีมาอย่างนี้ ...
    #801
    0
  2. #784 กบ เคโระจัง (@kob_beer) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 11:35
    สงสารอ่ะ..เอาคืามาให้ได้นะ
    #784
    0
  3. #326 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:04
    ขอบคุณ
    #326
    0
  4. #286 หัว.....ค (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 12:51

    เฮี่ยๆน้ำเยอะจริงๆ

    #286
    0
  5. #199 WCHeart (@WCHeart) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 15:20
    น้ำมาเต็ม เนื้อหาย
    #199
    0
  6. #197 mirror image (@abnormality) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 00:20
    ตีต้องฟาดมีอยู่คนเดียวคืออู่ตี้ พ่อมันเล่นฟาดไปทั่วจนเสียเวลาไปซะชิบเลย อะไรนักหนา
    #197
    0
  7. #168 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 11:26
    พ่อพระเอกเก่งดี ชอบๆ
    #168
    0
  8. #68 d63105 (@d63105) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 11:39

    มีแต่น้ำอะ

    #68
    2
    • #68-1 มือไม่พาย (จากตอนที่ 52)
      9 กันยายน 2561 / 23:23
      ถ้าอย่างนี้เรียกน้ำ ถ้าไม่ต้องการอ่านบทบรรยาย แนะนำว่าหาเรื่องสั้นหรือสารคดีอ่านเถอะ
      #68-1
    • #68-2 BloodSacrifice (@appleooo) (จากตอนที่ 52)
      28 กันยายน 2561 / 01:58
      นั่นสิ เนื้อหานี้คือส่วนสำคัญของเส้นทางและเป้าหมายของพระเอกเลยนะ จะให้บรรยายสั้นๆตื้นๆแบบ...เขาหวรเห็นความทรงจำว่าพ่อแม่พาไปหาหมอแล้วโดนต้มขโมยต้นกำเนิดตั้งแต่พลังไป อย่างงี้หรอ???
      #68-2