[EXO X YOU] It’s You ( รักนี้คือคุณ )(Chanyeol x you)

ตอนที่ 16 : It’s You CHAPTER 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 57

                            คุณได้มานั่งบนรถที่กำลังวิ่งอยู่บนถนน ตลอดเส้นทางที่เขาขับรถมามันเริ่มห่างออกมาจากที่พักก็ไกลพอสมควร มันมืดมากแต่ก็ยังมีแสงไฟจากไฟข้างถนนบ้าง แต่คุณไม่รู้เลยว่ามันคือที่ไหน ชานยอลขับรถไปเรื่อยๆ    
ทำไมเขาถึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เป็นอะไรกันแน่เขาเตรียมอะไรเอาไว้รึเปล่า ยิ่งคิดยิ่งสงสัยแต่พอถามไปเขาก็แค่ตอบว่า เหอะน่าเดี๋ยวก็รู้ อยู่นั่นแหละรู้บ้างมั้ย คนถามใจจะขาดอยู่แล้ว

“  ถึงแล้ว __.  ”


“  ห๊ะ!!! ที่นี่เนี่ยนะ ” มันไม่มีอะไรเลยนอกจากความมืดสนิท แม้แต่แสงไฟก็ยังไม่มีจะมีก็แต่เสียงจิ้งหรีด

“ ลงรถได้แล้ว  ”

 “ห๊ะ”  ฉันต้องอุทานคำนั้นออกมาอีกรอบจะให้ลงรถยังไงล่ะมืดก็มืดขืนเอาเท้าลงไปแล้วดันเหยียบตัวอะไรเข้ารับรองกรี๊ดแตกแน่

“ อ่ะนี่  ” ชานยอลยื่นไฟฉายอันเล็กๆให้

คุณสองคนก้าวลงจากรถเดินไปที่หน้ารถ ทำไมก็รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ พอหันหลังกลับไปชานยอลก็หายไปแล้ว

นี่ชานยอลอย่าแกล้งกันแบบนี้นะ ฉันไม่เล่นด้วยหรอก” แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาเลย

นี่ชานยอลนายอย่าทำแบบนี้นะคิดจะทิ้งฉันไว้ที่นี้หรอ

คุณได้แต่ยืนนิ่งๆไม่กล้าขยับไปไหนสักนิด ถ้านายทิ้งฉันไว้ที่นี้นะฉันเอานายตายแน่ไอ้หยอย

แบร่!!!!”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” คุณกรี๊ดออกมาสุดเสียงแล้วใช้ไฟใช้ที่มีอยู่ในมือตั้งแต่ตอนแรกฟาดบุคคลตรงหน้าทันทีมันไม่ใช่แค่ไฟฉายหรอกนะเท้าก็ทำหน้าที่ได้ดีเหมือนกัน

“ โอ๊ยยย___.นี่ฉันเอง

หึสมน้ำหน้า ใครบอกให้นายทำแบบนี้ล่ะ” ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดได้ยังไงที่เอาไฟฉายมาจ่อไว้ใต้คางทำให้มันเหมือนผีแล้วอ้อมมาด้านหลัง เลยฟาดไฟฉายเข้าให้ดีนะที่ห้ามหมัดไว้ทันไม่งั้นนายหน้าแหกไปแล้ว ฉันได้แต่มองเขาลูบไปตามเนื้อตามตัวก็อดขำไม่ได้ ใครบอกให้เขาทำแบบนั้นเองล่ะ

“ จะช้ำไหมเนี่ย ”ชานยอลอุทานออกมา

“ สม ถ้านายยังคิดจะทำแบบนั้นอีกฉันจะกลับ

“ เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งงอนเลยนะๆ

“ ใครบอกว่างอน ฉันก็แค่นึกโมโหก็แค่นั้นเองแล้วนายจะให้มาทำอะไรที่นี่ ” คุณถามเขาอีกรอบ

“ เดี๋ยวก้รู้ รออีกนิด” เอาอีกแล้วพูดแบบนี้อีกแล้วฉันอยากรู้ใจจะขาดอยู่แล้วนะ

คุณกับชานยอลยืนตรงนั้นเกือบสิบนาทีได้ แต่ก็ไม่เห็นจะมีวี่แววอะไรเลยสักนิด ยืนจนเมื่อยไปหมดทั้งตัวแล้ว

“ นั่นไงๆๆ ” เสียงชานยอลอุทานออกมา

“ ไหนๆ” คุณมองไปรอบๆแล้วเห็นแสงเล็กๆเปล่งออกมา ตอนแรกทันก็มีแค่หนึ่งแต่มันค่อยเพิ่มเป็นสองและสาม มันมากขึ้นเรื่อยๆ ใช่มันคือหิ่งห้อยนั่นเอง แสงนั่นทำให้คุณรู้สึกติดอกติดใจไม่น้อยทำเอายิ้มไม่หุบเลยทีเดียว พวกมันมีเยอะมากๆเยอะจนตรงบริเวณนั้นสว่างเหมือนมหลอดไฟมาตั้งอยู่ก็ว่าได้

“___.”


“ หืม ว่าไง…..ว๊ายยยย!!!!” นี่นายทำฉันตกใจอีกแล้วนะ จู่ๆชานยอลก็อุ้มคุณไว้ให้อยู่ในท่าเจ้าสาวแล้วก็วางลงบนกระโปรงรถ เขาล็อกคุณอยู่ด้วยแขนทั้งสองข้าง แขนแกร่งนันเฉียดอยู่ที่ข้างๆเอวของคุณ เขาเงยหน้ามาสบตากับคุณแบบระยะประชิด

“ ….ชานยอล เอ่อ ” ฉันขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย เล่นมาล็อกกันไว้แบบนี้จะมาไม้ไหนอีกล่ะ -//-

“ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ทำไมนั่งตัวเกร็งแบบนั้นล่ะ  ” ชานยอลหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางเก้ๆกังๆของคุณ

ใครบอกให้นายใช้แขนล็อกไว้แบบนี้เล่าแล้วก็ยื่นหน้ามาใกล้กันแบบนี้อีก ลมหายใจร้อนๆนั่นมันทำให้แทบบ้านายรู้ตัวบ้างไหม -////////////-

“ ไม่ได้เกร็งสักหน่อย ” ปากแข็งอีกเรา

คร้าบบบ ไม่เกร็งก็ไม่เกร็ง” เขาขำออกมาเล็กน้อยกับความน่ารักของคุณ เวลาที่คุณโกหกเขาไม่ว่าเรื่องไหนเขาก็รู้ไปซะหมด ชานยอลเคยบอกกับคุณว่าโกหกได้ไม่เนียนเลยนะ   ที่เขาพูดแบบนั้นไม่ใช่ว่าเขาพูดออกมาตรงๆหรอกแต่มักจะเปรยๆให้ได้รับรู้เอาไว้ก็แค่นั้นเอง


“____. รู้ไหมแสงของหิ่งห้อยที่เปล่งออกมาแต่ละครั้งน่ะมันหมายถึงอะไร

“ ไม่รู้ นายรู้หรอ ”

อยากรู้รึเปล่าล่ะ” ชานยอลกระซิบเบาๆที่ข้างหูคุณ-///-

…..อยากรู้สิถามได้” คุณหน้ามุ่ยใส่เขาแล้วหน้าก็แดงอีกด้วย

มันมีตำนานเล่าว่า แสงที่เปล่งออกมาตลอดน่ะมันเป็นแสงแห่ง ‘ความรัก’ ”


มันเกี่ยวอะไรกับความรักอ่ะ

มันจะเปล่งแสงออกมาเพื่อเฝ้ารอรักแท้ของมันไม่ว่าจะหนึ่ง สอง หรือสามวัน มากกว่านั้นมันก็จะรอ….รอจนกว่าจะพบรักแท้และถ้ามันยังหารักแท้ไม่พบแสงที่เคยเปล่งออกมานั้นก็ค่อยจางลง และในท้ายที่สุดแสงก็จะหมดไปหิ่งห้อยตัวนั้นก็จะตายในที่สุด ”


น่าสงสารจัง ทำไมมันต้องรอคอยด้วยล่ะในเมื่อมันก็สามารถบินออกตามหาคู่แท้ของมันได้

เพราะว่ามันเชื่อมั่นในคำๆเดียวคือ ‘พรหมลิขิตไงล่ะ’ เชื่อว่ารักแท้ต้องมาหันโดยไม่ต้องดิ้นรน มันเชื่อมั่นเสมอว่าคู่แท้ของมันต้องมาหา ถึงจะไม่มามันก็จะเฝ้ารอจนกว่าแสงสว่างที่หมายถึงชีวิตของมันจะดับวูบลง


น่าสงสารมันจัง” คุณพูดออกมาอีกรอบ


ใช่….แต่ฉันคงจะไม่เป็นเหมือนกับหิ่งห้อยพวกนั้นหรอกเพราะรักแท้ของฉันมันอยู่ตรงนี้ ตรงหน้าฉัน” ทันทีที่เขาพูดจบคุณก็ได้แต่นั่งก้มหน้า ไม่อยากให้เขาเห็นหน้าคุณตอนนี้เลยมันแดงมากเหมือนกับลูกมะเขือเทศที่สุกเต็มที่ ชานยอลเห็นท่าทางคุณแบบนั้นถึงกับยิ้มออกมา





[YOURS O.P.V.]

ตอนแรกที่ฉันมาที่นี้ฉันไม่รู้เลยว่าเขาพาฉันมาทำไม มาเพื่ออะไร แถมเขายังแกล้งฉันอีกให้ตายสินิสัยที่ขี้เล่นขนาดนี้บวกกับเสียงหัวเราะนั้น มันทำให้ฉันอารมณ์ดีเสมอแล้วฉันก็ต้องตกใจอีกรอบตอนที่เขาอุ้มฉันในท่าเจ้าสาวแล้วเอาฉันไปนั่งตรงกระโปรงรถแค่นั้นยังไม่หนำใจเขาหรอก ชายอลล็อกฉันเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนเลยและในตอนนั้นแหละหัวใจของฉันมันก็บีบรัดเต้นถี่รัว ถึงแม้ว่าชานยอลจะหวานกับฉันทุกครั้งแต่ก็ไม่เคยชินสักที ยิ่งตอนที่ฉันหน้าแดงยิ่งไม่อยากให้ชานยอลเห็นมันเลย

 

 



 

 

[Chanyeol O.P.V.]

ผมชอบจังเวลาที่__.ทำตัวอยากรู้อยากเห็น หน้าจะนิ่วคิ้วขมวด ดูกี่ทีก็น่ารัก ยิ่งตอนที่__.ตกใจตอนที่ผมอุ้มเธอผมยิ่งชอบใจใหญ่ ไม่รู้สิสงสัยผมทนความน่ารักของเธอไม่ไหวล่ะมั้งแล้วยิ่งตอนที่ผมพูดถึงตำนานหิ่งห้อยนะหลายๆคนคงคิดว่ามันไม่โรแมนติกหรอกการที่พามาดูหิ่งห้อยมันเป็นแค่เรื่องธรรมดา แต่สำหรับผมแล้วการทำอะไรด้วยตัวเองแล้วมอบให้กับคนรักไมว่าสิ่งของเหล่านั้นจะมีมูลค่าไม่มากแต่มันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความบริสุทธิ์ใจที่ผมมีให้กับ___.เพียงคนเดียว

 




“___. ”


“ หืม……..”

“ แต่งงานกันนะ” ชานยอลก้มลงกระซิบข้างๆหู


….อะไรนะแต่งงานหรอ”  คุณพูดตะกุกตะกักตอนนั้นกับตอนนี้มันคนละอารมณ์เลย

“ ว่าไงล่ะจะแต่งมั้ย ” เอาอีกล่ะเล่นบีบบังคับกันอีกแล้วตาบ้านี่  ใครมันจะไปปรับอารมณ์ทันห๊ะ!!

“ ขอคิดดูก่อนได้มั้ย ”

“ ทำไมล่ะ ”เขาถามเสียงอ่อนลง

“ ก็เรื่องแบบนี้มันหมายถึงอนาคตทั้งชีวิตเลยนะ ไหนจะเรื่องการปรับตัว เรื่องลูก อื่นๆอีกล่ะ

“ ก็เราคบกันมาตั้งนานแล้วนิ ยังต้องมีเหตุผลอีกหรอ ”

“ ชานยอล….” คุณสบตาเขาเป็นเชิงขอร้องว่าคุณต้องการเวลาคิดเรื่องนี้อีกสักพัก

“ ก็ได้ ยอมก็ได้แต่อย่าช้าจนแก่ตายจากกันไปก่อนล่ะ

อืมยังมีอารมณ์มาพูดติดตลกอีกนะนาย

“ แต่……………” ชานยอลสบตาคุณนิ่ง จะมาไม้ไหนอีกเนี่ย เขาค่อยเขยิบเข้ามาใกล้อีก จนลมหายใจเขาเป่ารดอยู่บนหน้าวินาทีนั้นคุณก็เอาแต่นั่งหลับตาจนกระทั่งรู้สึกว่าริมฝีปากสัมผัสกันเบาๆ จากนั้นชานยอลก็ขบลงตรงริมฝีปากล่างแล้วบดเบียดจูบให้แนบแน่นยิ่งขึ้น มันเป็นจูบที่ทำให้ละลายไปได้ทั้งตัว คุณแลกจูบอยู่กับเขานานหลายนาทีจนกระทั่งผละออกเพื่อหอบหายใจ

“ แต่ต้องใส่เจ้านี่ติดตัวตลอดนะ ”ชานยอลค่อยๆหยิบแหวนออกมาจากกระเป๋ามันเป็นแหวนสีเงินเรียบๆสองวงอันหนึ่งน่าจะขนาดเท่านิ้วคุณ อีกอันก็คงเดาไม่ยากมันเป็นของเขานั่นแหละ


“ ดูธรรมดาใช่มั้ยล่ะ” เขายิ้มออกมา

แหวนนี่ฉันสลักชื่อย่อเราสองคนเอาไว้” คุณลองสังเกตดูตาที่เขาบอกแล้วมันก็มีจริงๆด้วย

ยื่นมือมาสิ” เขาค่อยๆสวมมันให้คุณ ให้ตายสิบรรยายอารมณ์นี้ไม่ถูกเลย ทั้งอยากหัวเราะ อยากร้องไห้ อยากดีใจไปพร้อมๆกัน

นายก็ยื่นมือมาบ้างสิชานยอลทำตามคุณทันที แหวนก็ค่อยๆสวมลงนิ้วมือของเขา
.
.
.
.
.
.

นายรู้มั้ยสิ่งที่นายให้ สำหรับฉันแล้วมันเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุดเลยนะ ปาร์ค ชานยอล







ขอโทษที่มาต่อช้านะคะ
 ช่วงนั้นวุ่นมากจริงๆอ่านนังสือหนักจนเจียดเวลามาไม่ได้เลยแต่ก็ลงให้ได้ฟินกันแล้วนะ ช่วงนี้ทุกคนคงจะปิดเทอมกันแล้วสิ ยังไงก็ขอขอบคุณที่ติดตามอ่านกันมาโดยตลอดนะค่ะ ^^

 






;} Shalunla

98 ความคิดเห็น

  1. #62 natthaporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 17:11
    หวานจังเลย
    #62
    0
  2. #54 fern-kirs (@093136521200000) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 15:30
    ฟินจังงงงงงงง "ปาร์คชานยอลน่ารัก"
    #54
    0
  3. #53 fern-kirs (@093136521200000) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2557 / 15:30
    ฟินจังงงงงงงง "ปาร์คชานยอลน่ารัก"
    #53
    0