Danger love คุณหนูวายร้ายกับเจ้าชายตัวแสบ ตอน 13(100%)

ตอนที่ 12 : CHAPTER 11 ก็เธอมันอึด ถึก และบึกบึน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 เม.ย. 53

CHAPTER 11 ก็เธอมันอึด ถึก และบึกบึน

 

และแล้วเช้านี้ก็เป็นเช้าที่สดใส ซะทีไหนละ เพราะตั้งแต่ก้าวพ้นประตูโรงเรียนเข้ามาฉันก็ถูกอาจาร์ยลากตัวมาตรงสนามฟุตบอลของโรงเรียน พร้อมกับสั่งให้ยืนกางแขน ยกขา เป็นกระต่ายขาเดียว ท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆ (ที่ส่องมากลัวว่าฉันไม่ร้อน) กับเหล่าประชาชน และ ประชาชี ที่เดินผ่านไปผ่านมา แล้วก็หัวเราะคิกคัก กันสนุกสนาน T^T ใช่แล้วค่ะทุกคนตอนนี้เฟรชกำลังถูกทำโทษอยู่ค่ะ เรื่องอะไรนะหรอก็รู้ๆกันอยู่ก็เรื่องที่โดดเรียนเมื่อวานไงค่ะ ชิ! มิน่าละ วันนี้ไอ้แฟรงค์มันถึงได้ป่วยกระทันหัน ไอจะเป็นจะตาย (ฮิ~ ขอให้มันสำลักขี้มูกตายไปเลย) แล้วพอโทรไปหาไอ้หัวแดงมันบอกว่าแม่ป่วย เพราะริดสีดวงกำเริบต้องเข้าโรงบาลอย่างเร่งด้วย คงจะมาเรียนไม่ได้ แล้วทำไม ทำไมฉันถึงต้องมาโดนแบบนี้คนเดียวด้วย T^T สวรรค์ชั่งใจร้ายนัก ทำกับคนสวยแบบนี้ทำไม~

       ตี๊ดดดดดดดดดดดดดด

หลังจากที่ทนมานาน(มากๆ) ในที่สุดเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น เพราะได้เวลาที่ฉันจะหลุดพ้นจากการลงโทษที่แสนทรมานสักที แล้วต่อไปฉันก็จะเดินขึ้นไปบนห้องเรียน แล้วก็นอนให้สมใจอยาก 55+ >O<

ไง เมื่อวานไปเที่ยวมาสนุกมั้ยจ๊ะ ^^”เสียงมารผจญอย่างไอ้เอเน็ตดังขึ้น พร้อมกับร่างของมันที่ย่างกายมาอยู่ตรงหน้าฉัน เอ๊ะ ทำไมมันถึงรู้ว่าฉันไปเที่ยวมาละ สงสัยมันนี้เองที่เป็นคนไปบอกพวกจาร์ย แกกล้ามากนะไอ้ประธานปากรั่ว >O<

เฮ้! อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ช่วยไม่ได้พอดีว่าเมื่อวานเป็นเวรตรวจของฉันพอดี และด้วยความที่เป็นประธานที่ดีก็ควรจะทำในเรื่องที่ถูกต้องใช่ม๊ะ ^^”มันกอดอกทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ และยังไม่วายมายักคิ้วให้ฉันอย่างกวนๆอีก

ไอ้บ้า ไอ้ปากรั่ว ไอ้คนดี จะไปตายที่ไหนก็ไปเลยไป ไป๊

ฉันไปแน่ แต่ฉันจะลากเธอไปด้วยมันบอกแล้วจับแขน พร้อมกับออกแรงดึกฉันไปทันที

อ๊ากกกก จับแขนฉันทำไม ปล่อยนะ ปล่อยเซ่ จะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไปกับนายนะ ฉันบอกพรางดึงมือมันให้ออกจากแขนฉัน damn! ชาติที่แล้วเกิดเป็นตุ๊กแกรึไงวะ เหนียวแน่นหนึบรึเกิน

ถ้าไม่ปล่อยฉันกรี๊ดนะ ขอบอก >O<”

ตามสบาย ถ้าเธอไม่กลัวอายและไม่กลัวใครๆหาว่าเล่นตัวและยั่วฉัน มันบอกแล้วออกแรงดึงฉันแรงกว่าเดิม ได้ถ้าแกไม่กลัวฉันก็กล้า

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >O<”เสียงกรี๊ดสิบแปดหลอดของฉันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ได้ผลไอ้ประธานบ้านั้นหยุดเดิน แต่เกินคาดเมื่อมันหันหน้าเอามือของมันที่ว่างอยู่มายัดปากฉัน แล้วเอาออกไปอย่างรวดเร็ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด เค็มอ๊ะ >O<

ยี้! คิดผิดคิดถูกวะเนี่ย สงสัยต้องหาแอลกอฮอล์สักร้อยขวดมาล้าง แต่ดูถ้ามันคงจะไม่พอนะเนี่ยมันบ่น พลางทำหน้ายะแหยง แล้วสะบัดมือไปมา คิดว่ายะแหยงเป็นคนเดียวรึไง แหวะ จะอ้วก

“T^T เค็มอ๊ะ แหวะ

ก็สมควรเค็มอยู่หรอก เพราะฉันพึงออกมาจากห้องน้ำเอง ก่อนที่ฉันจะเดินมาหาเธอมันบอกแบบหน้าตาย ซึ่งต่างกับฉันที่ตอนนี้

“TToTT”น้ำลายฟูมปากตายไปแล้ว

 

…………….ต่อ

เชื่อด้วยหรอ ถ้าจะโง่มันบอกแล้วออกแรงดึงแขนฉันไปอีก

“=o=”

ตกลงนายจะพาฉันไปไหนเนี่ยฉันถามมัน หลังจากที่เราทั้งสอง เดินผ่านตึกเรียนไปหลายตึก เฮอะๆๆหวังว่าคงจะไม่พาฉันไปฆ่าหรอกนะ

จะพาไปทำโทษ

ทำโทษ! O[]O”ฉันตะโกนขึ้นมาแบบงง

ใช่ทำโทษ เธอคิดว่ามันจะโดนแค่ไปยืนตากแดด เป็นกระต่ายขาเดียวรึไงมันบอก

แล้วทำไมไม่พาไปห้องปกครองเหล่า แค่นี้ก็จบแล้ว

ห้องปกครองงั้นหรอ กะอีแค่เข้าไปเซ็นชื่อแล้วโดนบ่นนิดๆหน่อยๆ แค่เนี่ย มันไม่สามารถทำให้คนจำได้หรอก เพราะฉะนั้นมันต้องลงโทษอย่างเดียวจะได้จำหลังจากที่มันพูดจบ ก็หันมามองหน้าฉัน แล้วยิ่งถ้าเป็นเธอ  ฉันก็จะทำให้จำ จำไปจนวันตาย!”มันบอกเสร็จแล้วก็หันกลับแล้วดึงฉันต่อไป

 

 และแล้วในที่สุดก็ถึงซะที ที่นี้มันป่าดงดิบรึไงกัน ทำไมมีแต่ป่า ป่า ป่า แล้วก็ป่า อ๋อ ยังไม่พอมีหญ้า(ที่สูงประมาณเอวฉัน)อยู่ด้วย  แต่จะว่าไปที่นี้เหมือนกับตอนที่ฉันโดนรับน้องเด๊ะ แต่ฉันฟันธง คอนเฟิร์มได้เลยว่าที่นี้ไม่ใช่ที่เดียวกันแน่นอน ถึงแม้จะคล้าย และเหมือนมากก็ตาม และดูเหมือนว่าไอ้คนที่ยืนอยู่ข้างๆฉันมันรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่เลยพูดขึ้นว่า

ที่นี้คือป่าดงดิบ ส่วนที่2ของโรงเรียนนี้ อ๋อส่วนที่1ถูกชมรมดนตรีของไอ้แฟรงค์ยึดไป โดยปกติแล้วเมื่อก่อน ที่ตรงนี้และตรงนั้นเป็นของชมรมเกษตร ส่วนใหญ่ทุกๆวันศุกร์ พวกนั้นจะช่วยกันปลูกต้นไม้ต่างๆนาๆ ตามทฤษฎีปลูกต้นไม้ลดโลกร้อน แต่เนื่องจากพวกนั้นมันรู้จักแต่ปลูก แต่ไม่รู้จักดูแล ไม่รุ้จักตัดทิ้งไปซะบ้าง ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น และตอนนี้เนื่องจากโรงเรียนไม่สามารถหาเนื้อที่เพื่อที่จะมารองรับการปลูกต้นไม้แบบทิ้งๆขว้างๆได้ ก็เลยยุบชมรมนั้นทิ้งไปซะ ที่ตรงนี้เลยไม่มีคนดูแลก็ยกให้เป็นที่ของสภานักเรียน ซึ่งพวกฉันก็ไม่รู้จะทำอะไรเหมือนกัน เลยปล่อยไปตามธรรมชาติ สภาพมันก็เลยออกมาแบบนี้ มันพูดจบก็หันมามองฉันที่ตอนนี้ลงไปนั้งย่องๆ อยู่ข้างๆมัน

 แปะ แปะ แปะ ฉันตบมือให้หลังจากที่มันพูดจบ ในที่สุดนิยาย เรื่องป่าดงดิบที่รัก ก็จบลงสักที ไม่ทราบว่านายจะมาสาธยายให้ฉันฟังทำไมเนี่ย ฉันไม่ได้พิศวาทต้นไม้พวกนี้มากมายหรอกนะฉันบ่น

 แต่เมื่อก่อนนี้ ที่นี้สวยมากเลยนะ ^^”มันบอกแบบยิ้มๆ

จะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ ฉันร้อนจะตายอยู่แล้ว T^T”ฉันแล้วมองค้อนมัน

อยากรู้หรอ... บอกก็ได้ ด้วยความที่อาจารย์ส่งฉันมาคุมเธอ เรื่องการทำโทษ บวกกับคราวก่อนนู้นและก่อนนั้นที่เธอทำกับฉันไว้แสบมาก ฉันเลยคิดว่าฉันควรจะเอาคืนเธอไม่สิ! ทำโทษเธอ เกี่ยวกับไอ้พวกนี้มันบอกแล้วชี้ไปยังป่าดิบข้างหน้า

55+ อย่าบอกนะจะให้ฉันมานั้งถากหญ้า ตัดต้นไม้รึไง ทำเป็นนิยายไปได้

ว๊าว! ฉลาดไม่เบารู้ด้วยว่าฉันจะให้เธอทำอะไร

55+ ตกลงจะให้ฉันทำจริงหรอ ตลก!ฉันลุกขึ้นมาตะโกนใส่หน้ามัน

ก็ขำสิมันยักคิ้วใส่ฉัน

จะให้ทำหมดนี้เลยหรอ TT^TT”ฉันถาม เพราะเนื้อที่มันดูๆแล้วสามารถปลูกบ้านได้ สองถึงสามหลังเลยนะ

ใช่ ทั้งหมดเนี่ยแหละ ภายใน3เดือน จะทำยังก็ได้ขอแค่ให้ดูดีกว่าเดิมละกัน เอาให้สวยนะ เพราะสวนนี้จะเป็นยังไงมันก็อยู่ในมือเธอแล้ว ^^ เพราะฉะนั้นอย่ามัวช้า จอบอยู่นู้น เสียมอยู่นั้น ไม้กวาดกับบุ้งกี้ก็อยู่แถวๆนั้นแหละ หาดูเอานะ ภายใน5นาที ไปเอามาซะ เดียวฉันจะรออยู่ตรงนี้นะ รีบๆเข้าละแดดมันร้อน^^” สั่ง สั่ง สั่ง เกิดมาไม่เคยมีใครมาสั่งฉันแบบนี้เลยนะ ฮือ~ แต่ไงก็ต้องทำ โลกนี้แสนใจร้าย~ โลกนี้ไม่ยุติธรรม อ๊ากกกกก >O<

 

ณ ห้องนอนของแฟรงค์

กรี๊ดดดดดดดดด ไอ้บีอย่าขับรถชนกูดิ

กูไม่ได้ชน ไอ้วินมันขับเบียดกูตั้งหาก

แหมก็นี้มันเกมแข่งรถนะเว้ย ถ้าขับมีมารยาทแล้วมันจะสนุกยังไงวะ 55+ ไปแล้วโว้ย~ ที่หนึ่งต้องเป็นของกู >O<”

ตอนที่ทั้งสามกำลังเล่นเกมกันอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะแฟรงค์ที่ไม่ได้เป็นห่วงน้องสาวตัวเองเลย แต่ก็ดูเหมือนแฟรงค์จะนึกขึ้นได้เลยพูดขึ้นมา

เฮ้ย~ไอ้วิน พวกแกว่าดีแล้วหรอวะที่ให้ไอ้เฟรชมันไปโรงเรียนอ๊ะแฟรงค์ถามขึ้นทั้งทีสายตายังจองอยู่กับเกม

ดีแล้ว ก็อย่างที่คุยกันเมื่อคืนไงวะ ว่าถ้าแกอยากให้น้องสาวสุดที่รักของแก ทำตัวดีๆ ก็ควรจะปล่อยให้ถูกทำโทษซะบ้างบีเทอร์บอก ใช่แล้วเมื่อคืนเค้าอุตสาห์ลงทุนเป่าหูเพื่อนรักอย่างแฟรงค์ตั้ง 3ชัวโมง กว่าแฟรงค์จะยอมเชื่อที่เค้าพูดและทำตามที่บอก

ใช่ ไม่อย่างนั้นนะน้องแกก็จะเกเรียน วันๆเอาแต่โดด ไปมีเรื่องต่อยตี และจากแต่เดิมอยู่ห้องF ต่อไปน้องแกก็จะไม่มีที่เรียน เป็นเด็กมีปัญหา โห่ ไม่อยากจะคิดวะ อนาคตของชาติ!”วินโดพูดขึ้นเพื่อให้แฟรงค์คล้อยตามพวกเค้า

 อืม~เพื่ออนาคตของชาติ แสดงว่าที่ฉันทำไปนะถูกแล้วแฟรงค์พูดขึ้นมาแบบมั่นใจ แล้วก็เล่นเกมต่อไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าหลับหลังเค้า บีเทอร์กับวินโดหันมายิ้มเป็นเชิงรู้ๆกันว่า แผนการแก้แค้นของพวกเค้าสำเร็จไปแล้ว 1 ขั้น

 

UP ต่อแล้วค่ะ............................................................

แสงแดดของดวงอาทิตย์ตอนนี้กำลังแผดเผาฉันอย่างสุดๆ ซึ่งต่างกับอีกตัวที่ตอนนี้นอนอ่านการ์ตูนอยู่บนเปลใต้ต้นไม้อย่างสบาย อึก~ขนาดดวงอาทิตย์ยังไม่เห็นใจสาวสวยที่ยืนถากหญ้าอย่างฉันเลย ฮือ~ใครๆก็ไม่รักฉัน ใครๆก็ใจร้าย~ ฮือ~ไอ้แฟรงค์ไอ้พี่เลว ไอ้พี่เฮงซวย กลับไปเมื่อไหรฉันจะพาแกไปทัวร์นรกแน่ๆ แง~>O<

~ปิ๊งป๊อง ขณะนี้เวลา 12 .00 น. ได้เวลากินข้าวของทุกคนแล้วคร้า ขอให้ทุกคนกินข้าวอย่างสนุกนะค่ะ ปี๊งป๊อง~

โอ๊ะ โอ ได้เวลากินข้าวจริงๆแล้วด้วย ลั้นลา~ฉันจะไปกินข้าว จากนั้นฉันก็จะหนีกลับบ้าน >O<

ตุ๊บ! ฉันโยนจอบที่ถืออยู่ไปข้างหน้า แล้วจับชายเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้า(ซกมกมากค่ะคุณเธอ) แล้วเตรียมวิ่งไปที่ศูนย์อาหารทันที ถ้าไม่ติดที่ว่า

จะไปไหนไอ้ประธานผละออกจากหนังสือการ์ตูนแล้วหันมาหาฉัน

จะไปซื้อข้าว

ฝากไปด้วย

เรื่องอะไร ฉันจะไปซื้อให้ แบร่

สำนึกไว้ด้วยว่าตอนนี้เธอถูกทำโทษอยู่ ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรเธอก็ควรจะทำตามนะ

 .... ฉันไม่สนใจแล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ

ถ้าเธอเดินไปอีกก้าวเดียว ฉันจะเพิ่มเวลาทำโทษ อีก 1 วัน เชอะคิดว่าฉันสนหรอ อิอิ+ ไม่เดินก็ได้วิ่งเลยดีกว่า >O<

ฮิ คิดจะเล่นหรอได้  3อาทิตย์! -____-^^”

เอี้ยดดดดดดดด~ เสียงเบรคฝ่าพระบาทของฉันดังขึ้น

ว่าไง ไม่ไปซื้อข้าวแล้วหรอมันถามฉันที่ตอนนี้เดินกลับมาหามันเหมือนเดิม

(  ^-__- )ฉันเชิดไม่มองหน้ามัน ใครมันจะไปมองละ แค่เดินกลับมาก็เสียฟอร์มจะแย่แล้ว

เชิดเข้าไประวังคอหักนะ

จะเอาไรละ พูดมากอยู่ได้

เอาอะไรดีละ อืมเอา ก๊วยเตี๋ยวตับหมู ขาปูผัดกระเพรา ข้าวหน้ากุ้งเผา แล้วเอาสเต็กปลาทู หัวปูสปาเก็ตตี้ คุ๊กกี้อบเนย ไข่ลูกเขยราดซอส อ๋อส่วนน้ำเอาโกโก้ปั่น ละกัน^^”

ฉันมีแค่ 2 มือนะ = [] =”

ก็ใครเข้าบอกให้เธอยกมาหมดละ ก็ค่อยๆยกมากที่ละจานสองจานไงถ้าทำแบบนั้นฉันก็ต้องเดินไปเดินมาหลายรอบนะสิ ไม่ได้โง่นะ

ฉัน-ไม่-ไป จะสั่งอะไรก็เอาสักอย่างสิ

ก็อยากกินทั้งหมดอ๊ะ มีไรมั้ย ถ้ามีก็ 3 ไม่ สิ ต้อง5 มันยกนิ้วขึ้นมานับ

ไปก็ได้ ถ้าซื้อมาแล้วกินไม่หมด นายตายแน่ฉันบอกแล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที แต่ยังไม่วายมีเสียงหัวเราะตามหลังฉันมาอีกนะ T^T

 

   กลับมาต่อที่บ้านของแหรงค์ ตอนนี้ทั้งสามคนกำลังกินสเต็ก กันอย่างอร่อย

คุณแฟรงค์ค่ะ มีคนมาหาค่ะ เสียงแม่บ้านดังขึ้น

ใครอ๊ะ

พวกผมเองงงงงงงงงงงงง แล้วแขกหน้าใหม่ที่มีนามว่า ทอมัส และ โทนี่ ก็ดังขึ้น

อ้าว พวกแกสองคนไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนหรอแฟรงค์ถามขึ้นมาแบบสงสัย

แล้วทำไมผมสองคนต้องอยู่ ด้วยละทอมัสถามขึ้นมาแบบงง

อ้าว แล้วแบบนี้ใครจะอยู่โดนทำโทษเป็นเพื่อนน้องกูวะแฟรงค์ถามขึ้นมา แล้วหันไปมองหน้าบีเทอร์ ที่เป็นคนบอกเค้าเองว่าแผดสองคนนี้ไปโรงเรียนแน่ๆ

เอ่อ ไอ้แฟรงค์ คะ คือว่า ระ เรื่องนี้กูอธิบายได้นะ บีเทอร์บอกแล้วต้องกลืนน้ำลาย ดังเอือก เมื่อแฟรงค์เริ่มหักนิ้วตัวเอง อ๋อ ยังมีไอ้คอนเน็คโต้ ไอ้เกย์หัวแดงอยู่อีกตั้งตัวนึงนิ เมื่อแฟรงค์ได้ยินดังนั้นก็ หายข้องใจ แต่ไม่ทันใดก็

 

คุณแฟรงค์ค่ะ มีคนจะมาหาคุณเฟรชนะค่ะ เขาบอกว่าเป็นเพื่อน

เพื่อนหรอ งันเข้ามาสิแฟรงค์บอกแบบงง พรางคิดว่า วันนี้มันวันอะไรทำไมมีแต่คนมาหาวะ แล้วอย่างน้องกูเนี่ยมีเพื่อนกับเค้าด้วย  แต่พอคนคนนั้นเดินเข้ามา ทุกคนก็ต้องตกใจยิ่งขึ้นเพราะ

ไอ้คอน / ไอ้หัวแดง ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกัน

หืม~มีอะไร =__=?”คอนเน็กถามกลับแบบงง เมื่อเห็นทุกคนทำหน้าตกใจ โดยเฉพาะบีเทอร์และวินโดที่ตอนนี้หน้าถอดสีไปแล้ว

หมายความว่าไง ทำไมแกถึงมาถึงบ้านฉัน ทำไมแกไม่ไปอยู่ที่โรงเรียน ห๊ะ แฟรงค์รีบถาม

จะไปให้ เค้าทำโทษรึไง? ว่าแต่ยัยตุ๊กตากลับมารึยังอ๊ะ อย่างยัยนั้นคงหนีกลับมาได้แบบสบายๆคอนถามกลับพลางกัดเบอร์เกอร์ปลาที่อยู่ในมืออย่างอร่อย

ไอ้เวรบี ออกไปคุยข้างนอกหน่อยมั้ยแฟรงค์บอกแล้วมองบีเทอร์ด้วยหางตา ประมาณว่า แกตายแน่ๆ

เอ่อ อย่าดีกว่าแฟรงค์กูว่าลองโทรหาน้องแกก่อนดีมั้ย แกก็รู้นิ ตอนนี้กฎของโรงเรียนเริ่มหย่อนๆ ลงไปแล้ว การลงโทษคงไม่หนักอะไรมากหรอก ก็แค่ช่วยพวกจารย์ตรวจงานนิดๆหน่อยๆเองวินโดบอกแฟรงค์อย่างใจเย็น แต่แล้วก็ถูกแฟรงค์ส่งสายตามาให้ประมาณว่า แกก็อีกตัว เดี๋ยวเคลียร์กับไอ้บีเมื่อไร แกตาย แต่แล้วเสียงของคอนก็สามารถเรียกความสนใจจากแฟรงค์ไปได้

อ๋อ โทรไปแล้ว แต่ยัยนั้นปิดเครื่อง คอนบอกแล้วกัดเบอร์เกอร์ที่อยู่ในมือไปอีก1คำ

อ๋อ โทรไปแล้ว =__=? ไอ้หัวแดงแกมีมีเบอร์น้องฉันด้วยหรอแฟรงค์ถาม คอนก็เลยพยักหน้าตอบกลับมา โดยที่ไม่รู้เลยว่า 

เหอะๆ คิดจะจีบน้องตูหรอ แกตาย ร่วมถึงพวกแก2ตัวด้วย ตายๆๆๆ ตายกันทั้งหมดนั้นแหละพูดจบแฟรงค์ก็พุ่งเข้าใส่ทั้งที แต่ทั้งสามดูเหมือนจะรู้ทันเลยวิ่งหนีแฟรงค์ไปก่อนที่แฟรงค์จะพูดจบซะอีก

อ๊ะเฮียคร้าบบบบบ อย่าทำพวกเฮียเค้าโทนี่บอกแล้วออกตัววิ่งตามหลังแฟรงค์ไป

เฮียแฟรงค์ ฆ่าคนตายมันผิดศิล และติดคุกนะคร้าบบบแล้วทอมัสก็วิ่งตามโทนี่ไปอีกคน

สรุปว่า ตอนนี้ทั้ง 6 คนกำลังวิ่งเพื่อย่อยอาหารกันอยู่ 

 

   กลับมาต่อที่ศูนย์อาหารของโรงเรียน

( เฟรช : SAY)

คอนนี้เวลาผ่านไปแล้ว ครึ่งชัวโมง อาหารที่ฉันสั่งไว้ทั้งหมดก็มากองรวมกันอยู่ตรงหน้าฉัน เฮ้อ~แล้วฉันจะยกไปยังไงเนี่ย

เฮ้ย พรุ่งนี้มึงว่างรึป่าววะ กูกะจะชวนมึงไปเที่ยวผับแล้วหาเด็กมาควงสักคนสองคนหน่อยวะกลุ่มผู้ชายที่มีประมาณ3-4คน กำลังเดินมาทางฉัน ดูท่าทางจะเจ้าชู้ไม่เบาด้วยสิ 55 คิดอะไรดีๆออกแล้ว

โอ้ย~ ถูกใช้ให้มาซื้อเยอะแบบนี้ แล้วจะถือไปได้ไงไว้เนี่ยฉันทำหน้าเศร้าพูดขึ้นดังๆ อย่างจงใจให้ไอ้พวกนั้นได้ยิน และดูเหมือนจะเป็นอย่างที่ฉันตั้งใจไว้เพราะพวกนั้นเดินเข้ามาหาฉันแล้ว

มีอะไรให้พวกพี่ช่วยรึป่าวค่ะนายหัวทอง1 ใน4คนนั้นพูดขึ้น

ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่เฟรชไม่รู้ว่าจะยกของกินพวกนี้ไปได้ยังไง มันเยอะไปหมดเลยฉันพูดพรางทำหน้าแบ๊วสุดๆ

ไม่เป็นไรนิค่ะ เดียวพวกพี่ช่วยยกไปให้ก็ได้ เนอะนายหัวทองคนเดิมพูดขึ้น

ไม่ดีกว่า เฟรชเกรงใจค่ะ ( _   _ )

ไม่ต้องเกรง โอ๊ย ไอ้เวฟเหยียบตีนกูทำไมวะนายหัวทองหันไปว่านายคนข้างๆที่ยืนหน้าเครียดอยู่คนเดียวในกลุ่ม

ถ้าเค้าบอกว่าไม่ก็ไม่ดิวะ แล้วที่สำคัญตอนนี้พวกเรากำลังรีบไม่ใช่นายอมทุกข์พูดขึ้น 

เห้ย ไอ้เวฟกูรู้ว่ามึงอารมณ์ไม่ดี แต่ช่วยน้องเค้าหน่อยดิวะ เอ่อ ว่าแต่จะยกไปไหนละนายหัวม่วงพูดขึ้น เอ่อ แล้วฉันกำลังยกของพวกนี้ไปไหนละเนี่ย

เอ่อ ยกไปที่ป่าดงดิบ ไม่สิ! ป่าส่วนที่2 ของโรงเรียนนะค่ะ

จะยกไปให้หมีกินหรอน้อง   นั้นมันมีแต่ป่านะ จะช่วยก็ช่วยเถอะค่ะคุณพี่ ตอนนี้เส้นก๋ยวเตี๊ยวมันจะอืดหมดแล้ว เด๋วไอ้ประธานบ้านั้นก็ใช้ให้ฉันมาซื้อใหม่อีก

ป่าว...ค่ะ พอดีมีคนใช้ให้มาซื้อ -____-^^”ฉันตอบกลับไปแบบไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร

โอ๊ะ จะว่าไปเราก็กำลังไปทำธุระที่ป่านั้นพอดีเลยนิแล้วหลังจากนั้นทั้งหมดก็มาช่วยฉันยกไปยังป่าดิบนั้น ยกเว้นคนเดียวนั้นก็คือนายอมทุกข์ ชิ ไอ้คนไม่มีน้ำใจ ใครคนไร้คุณธรรม นิสัยเหมือนกับไอ้ประธานบ้านั้นเด๊ะเลย

 

ทันที่ที่พวกเราทั้งหมดยกมาถึงป่าที่ว่าแล้ว เราก็พบกลับ

อ๊ากกกกกก ไอ้ประธานบ้า แกทำอะไรกลับกระเป๋าฉันอ๊ะฉันบอกแล้วทิ้งน้ำโกโก้ปั่นนั้นลงไปที่พื้นอย่างไม่ไยดี แล้ววิ่งไปหาไอ้ประธานนั้นที่ตอนนี้กำลังค้นกระเป๋าฉันอย่างถือสา

ฉันก็แค่กะจะเอามันมาลองเป็นหมอนสักหน่อย แต่อะไรไม่รู้มันมาจิ้มหัวฉัน ฉันนึกว่าเป็นไม่จิ้มฟันก็เลยกะจะเอาออกให้ฉันทำเป็นไม่สนใจที่มันพูดและวิ่งเข้าไปดึงกระเป๋าออกจากมือมัน ที่ตอนนี้นั้งอยู่บนเปลอย่างสบาย แล้วฉันก็อุ้มกระเป๋าเดินออกมา แต่มันก็ยังไม่วายตะโกนขึ้นมา

เฮ้! เธอลืมผ้าอนามัยอ๊ะ!!”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

....... UP 100% ค่ะ  ...................................................... ………………………….

ตบมือให้ปลาเส้นหน่อยค่ะ ที่ในที่สุดก็อัพครบ 100%สักที

ถ้าตอนนี้ไม่สนุก หรือ ตัวอักษรตกหล่นไปบ้าง

ก็อย่าว่ากันนะค่ะ T^T เพราะปลาเส้นสมองตันสุดๆไปเลย

 

ว่างๆ ไปเที่ยว MY.id ของปลาเส้นบ้างนะ

 พอดีแต่งใหม่ อยากอวดทุกคนนนนน >///<

>>>   

 

 ชอบคนอ่าน   แต่ คนเม้น (โคตรๆ)ค่ะ

55+ เม้นกันเยอะๆนะค่ะ

 

140 ความคิดเห็น

  1. #133 !^:kluay:^! (@kluay_gmz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 13:19
     555555 เอเน็ตนายแสบมาก
    #133
    0
  2. #101 โยอิจิ (@xanxus220) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 21:16
    แง่ง ลืมรัยไม่ลืม ลืมผ้าอนามัย
    #101
    0
  3. วันที่ 2 เมษายน 2553 / 10:38
    ตายยังเฟรช   อัพอีกๆ
    #89
    0
  4. #85 หนุกหนาน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2553 / 11:38
    ทามม้ายทามมายคุงเพ่ม่ายบอกคุงน้องสักกะคำปล่อยหั้ยคุงน้องมาโรงเรียนถูกทำโทดคนเดวซ้าง้านอะ
    #85
    0
  5. #84 B-Ho (@talay_midnight) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 22:25
     555  พร้อมใจกันโดด

    คุณพี่แสนดีก็ไม่บอกน้องสักคำเนาะ
    #84
    0
  6. #81 โอลีโอ้สีฟ้า (@earthjung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 16:27
    อัพๆๆๆๆ
    #81
    0