Manager Darling คุณผู้จัดการครับ chanbaek.End ภาค 2

ตอนที่ 29 : Fic kaihun Mr. Bear

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    4 ก.ย. 61



อยากจะบอกนักอ่านทุกคนว่า ไรท์เตอร์หายหน้าไปนานมากๆเพราะไรท์ไม่ค่อยมีเวลามาอัพ แล้วอีกอย่างพลอตฟิคทั้งหมดที่ไรท์ค้างมันก็ยังคิดต่อไม่ได้5555ช่วงนี้มีเรื่องปัญหามากมายขอโทษนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ  แต่จะไรท์จะมาบอกว่าฟิคชานแบคทั้งสามเรื่อง ไรท์ว่าก็ยังคงดองต่อไป55555เพราะคิดพลอตไม่ออกจริงๆ  แต่ตอนนี้กลับคิดได้อีกคู่5555ไคฮุนไหมรองมาอ่านเรื่องใหม่ดูเรื่องนี้  น่าจะไปได้ลื่น??รึเปล่า5555  ยังไงก็ขอโทษอีกครั้งนะคะ
ตอนนี้จะลงintroไคฮุนให้ก่อนเดี๋ยวมีเวลาจะมาเปิดฟิคเรื่องนี้แบบจริงๆจังๆนะคะ5555









Intro




" เซฮูนนน"

".............."

"เซฮูนนนี่คร้าบบบ"

"มีอะไรจงอิน เรียกแล้วไม่พูดนะ"

"วันนี้เค้าขอ...." จงอินกำลังจะเอ่ยคำขอออกจากปากแต่เหมือนโอเซฮุนจะรู้ทันไอ้แฟนหมีดีต้องพูดขัดขึ้นซะก่อน จะไม่ให้รู้ได้ไงถ้าไอหมีอ้อนแบบนี้นะมีหวังต้องมีเรื่องไร้สาระให้มันทำอีกเป็นแน่

"ไม่ได้!" 

"ง่ะเซฮุนน่าเค้ายังไม่ได้เอ่ยคำขอเลยนะ ตัวเองจะปฏิเสธแล้วหรอ" จงอินทำเสียงออดอ้อนคนเป็นแฟนแต่ไอ้กืริยาทำตาวิ้งๆนี่ติดว่าน่ารักหรอ ยิ่งทำยิ่งเหมือนหมีง่วง

"ก็เพราะเค้ารู้ไง่าตัวเองจะขออะไร หึอย่าฝันเลยคิมจงอิน แค่นี้เค้าก็ปวดหัวกับตัวเองมากแล้วนะ" เซฮุนพูดพลางตักข้าวผัดออกจากกะทะ กลิ่นหอมของข้าวผัดกิมจิ กับไก่ทอดที่ทำเสร็จอยู่ก่อนแล้ว ทำให้เจ้าหมีตัวใหญ่อดไม่ไหวที่จะต้องเอามือหยิบใส่ปากแล้วเคี้ยวเต็มแก้ม



เพี้ย!


"ใช้ช้อนสิจงอิน ใช่มือแบบนี้มันสกปรกนะ" โอเซฮุนตีเข้าที่มือคนรักอย่างแรงจงอินหน้ามุ่ยทันที 


คนอะไรมือหนักเป็นบ้าเลย รอก่อนเถอะจะเอาคืนให้หนักเลยยัยลูกเจี๊ยบ


"ตัวเอง..เซฮุนสรุปว่ายังไงอ่า" จงอินเดินไปประชิดกับคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก่อนจะสวมกอดคนรักจากด้านหลัง


"ปล่อยน่าาจงอินเค้าจะกินข้าวนะ ไปนั่งที่ตัวเองได้แล้วไอหมี"


"ตอบไม่ตรงคำถามนะอีเจี้ยบ!" จงอินเผลอพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด ก่อนจะรีบเอามือตะครุบปากไว้แบบเด็กๆที่ชอบพูดผิด



เกร้ง!



"ป่ะกี้มึงว่าอะไรจงอิน เรียกใครไอ้เจี๊ยบ"เซฮุนวางช้อนเสียงดังก่อนจะเงยหน้ามาส่งสายตาพิฆาตให้ไอหมีตรงหน้า


"ป่ะป่าววจ่ะ ตะเองงอ่านะนะ" จงอินบอกปัดเป็นพลันวัล ก่อนจะเนีบนแอบรูปหลังฝ่ามือขาวของคนตัวบางตรงข้ามที่วางอยู่บนโต๊ะ


"อ่อๆๆจะทำไรก็ทำ"

"เย้"

"แต่มีข้อแม้......"เซฮุนพูดขึ้นก่นจะยกยิ้มมุมปาก


"ข้อแม้ไรอ่าตะเอง"


"เค้าจะไปด้วย.." ยังไม่ทันได้พูดจบเสียงทุ้มกลับขัดขึ้นซะก่อน

"ตัวเองไม่ต้องไปหรอก!"จงอินพูดขึ้นก่อนจะส่งสายตาอ้อนวอนไปให้

"ทำไม" เซฮุนถาม

"ป่ะป่าวววไม่มี๊อะไรเล้ยยยยย"

"จะเสียงสูงเพื่อ??เค้าก็แค่อยากเข้าไปดูกิจการของเราบ้างก็เท่านนั้น"

"แต่เค้าหวงห่วงด้วย"จงอินพูดเสียงจริงจัง

 เซฮุนลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะเดินอ้อมมาฝั่งที่จงอินนั่งอยู่แล้วล้มตัวนั่งบนตักแกร่งสองมือเรียวบางคล้องคอคนรักตรงหน้าใบหน้าน่ารักเอียงนิดหน่อยปากบางแย้มยิ้มโชว์เขี้ยวเล็กๆ จงอินมองคนตรงหน้าได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ  ช่างยากจริงๆที่จะต้องสะกดอารมณ์ต้วเองเอาไหวในตอนนี้

"หวงอะไรครับหื้มมมไม่มีอะไรหรอกน่าาก็แค่พับ แล้วอีกอย่างจงอินก็อยู่ตรงนี้ แล้วจะกลัวอะไร" เซฮุนพูดพลางลากมือวนไปมาอยู่บนแผงออกผ่านเสื้อเชิตร์แขนยาวสีขาว

"แต่ถ้าตัวเองไปไอผช.ในผับมันก็จะมองตัวเอง เค้าไม่ชอบสายตาแบบนั้น"จงอินพูดด้วยเสียงเรียบๆเพราะตอนนี้ยัยลูกเจี๊ยบของเค้ากำลังปลดกระดุมเสื้อของเค้า

"มองก็เรื่องของเค้า( เอา ) ไปไม่ได้ แต่นี่" เซฮุนชี้มือไปที่คนตรงหน้าก่อนจะกระซิบที่ข้างหู "แต่คนนี้ (เอา)ไปได้นะ คิก" เซฮุนรอบมองหน้าของไอหมีแล้วก็ต้องกลั้นขำกับสีหน้าที่กลั้นอารมณ์ของคนรัก


"ได้ถ้าตัวเองอยากไปเค้าก็จะให้ไปแต่ตอนนี้.."


จงอินรวบตัวคนเป็นแฟนขึ้นอุ้มท่าเจ้าสาวก่อนจะพูดบอกคนตรงหน้า


"เห้ย!!จะทำอะไรคิมจงอิน"เซฮุนโวยวายลั่นมือเรียวตีเข้าที่อกแกร่ง


"เค้าไม่ไหวแล้วอ่า นะตัวเองขอสักหน่อยนะ" พูดจบก็อุ้มคนรักขึ้นบันได้ไปยังชั้นสองทันที






ตัดฉับไปที่กะทะยังไม่ได้ล้าง❤






สรุปข้าวช้าวมื้อนี้ก็ไม่ได้กินเหมือนเคยแถมยังโดนไอหมีจับกินอีก

ไอ้เราก็แค่อยากรูว่าที่ผับมันมรอะไรทำไมไอหมีมันถึงคอยห้ามเค้าตลอดเวลาจะไปด้วย แล้วอีกอยากถ้าคิมจงอิน กลับมาจากผับที่ตังเองเป็นเจ้าของกิจการทีไร ต้องมีบาดแผลมาให้เค้าทำทุกที พอถามทีไร มันก็จะบอกว่า ซ้อม มวยมา บ้าบอ





----------------------------------------
มาแค่Introก่อนเนอะทุกคน5555 
 ไคฮุนmr.
ชอบส่วนตังด้วยแหละเลยอย่างแต่งไคฮุน555







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

131 ความคิดเห็น