Manager Darling คุณผู้จัดการครับ chanbaek.End ภาค 2

ตอนที่ 4 : ☆ manager three ☆

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

3







ภาพที่เห็นตอนนี้คือ โอ เซฮุนเมาจนแทบสิ้นสติล้มลงไปกองกับพื้นส่วนปาร์คชานยอลนั่งโอบกอดกับผู้หญิงที่แต่งตัวน้อยชิ้นอยู่ ส่วนเจ้าของร้านก็ไม่อยู่ตรงนั้นทำให้สองผู้จัดการต้องรีบเดินเข้ามาลู่หานที่เห็นเซฮุนนอนไม่ได้สติอยู่ที่จึงเดินเข้าไปพยุงตัวของเค้า



"นี่เซฮุนทำไมถึงเป็นยังงี้เนี่ย"ลู่หานที่ช่วยพยุงตัวเซฮุนให้ลุกขึ้นมาพลางถามคนที่มีสติไม่ครบ
ร่างสูงปรือตามองก่อนจะยกยิ้มมุมปาก


"หึนายจะมาอยากรู้เรื่องอะไรของฉัน เป็นแค่ผู้จัดการส่วนตัวก็อย่ามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของฉัน"ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังไม่ค่อยชัดเพราะอาการมึนเมาจากแอลกอฮอล์


"ผมว่าคุณกลับเถอะสภาพคุณดูไม่ได้แล้ว"ลู่หานพูดขึ้นก่อนจะพาร่างสูงเดินออกจากร้านไป


ส่วนทางด้านแบคฮยอนที่กำลังเดินตามลู่หานมาก็ต้องหยุดฝีเท้าเพราะมีผู้ชายสองคนกำลังเดินมาทางชานยอลก่อนจะเอ่ยเสียงพูด


"เห้ย!มึงมายุ่งกับเด็กของพวกกูทำไมว่ะ"เสียงหัวหน้าอย่างอีทึกพูดขึ้นก่อนจะมีเสียงลูกน้องคอยสบทบเพิ่ม


"ใช่มึงมายุ่งกับผู้หญิงของเฮียได้ยังไงห่ะ"คังอินลูกน้องคนสนิทพูดเสริม


เรียกสีหน้าไม่พอใจของนายแบบหนุ่มได้เป็นอย่างดี


"ใครยุ่งใครก่อนไม่ทราบถามก่อนไหมว่าใครเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้ามก่อน"คำพูดของชานยอลทำให้ผู้หญิงที่นั่งหน้าถอดสีอย่างซันนี่ต้องพูดแก้ต่างออกมาเมื่อเห็นแววตาที่หน้ากลัวของอีทึก


"ไม่จริงนะค่ะเค้ามายุ่งกับฉันก่อนพอฉันปฏิเสธเค้าก็ขู่ฉัน.....เฮียเชื่อฉันนะค่ะ"ซันนี่กระเด้งตัวออกห่างมายืนข้างอีทึกทันทีก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนทำให้ร่างสูงของชานยอลพลานอารมณ์เสียไปด้วย


"ว่าไงว่ะอยากมีเรื่องใช่ไหมได้เดี๋ยวจะจัดให้"อีทึกพูดจบก็เดินก้าวมาหาชานยอลทันทีพร้อมกับลูกน้องคนสนิทอย่างคังอิน


ชานยอลลุกขึ้นจากที่นั่งก่อนจะเดินมาประจันหน้าแล้วยกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดขึ้น


"หึน่าเสียดายน่าตาก็ดีไม่น่าให้ผู้หญิงมาหลอกง่ายๆ......โดนหลอกง่ายเค้าเรียกว่าอะไรนะ"ชานยอลส่งเสียงในลำคอก่อนจะพูดขึ้น


"ไม่จริงนะค่ะเฮียอีทึกเค้าโกหกฉันไม่ได้หลอกเฮียนะ...."ซันนี่ที่ยืนอยู่ก็ร้อนตัวแก้ต่างทันที


"นี่แกว่ากูโง่หรอว่ะ"อีทึกหันมาถามเสียงเขียว


"แล้วคิดว่าไงล่ะ"ชานยอลตอบกับไปก่อนจะยักคิ้วให้แสดงให้เห็นว่าเค้าไม่กลัวคนตรงหน้าเลยสักนิด


"แก!!...."อีทึกพูดก่อนจะปล่อยหมัดใส่หน้าของนายแบบหนุ่ม


แบคฮยอนที่ยืนสังเกตเหตุการอยู่จึงเดินเข้าไปห้ามแต่รู้สึกว่าร่างบางเดินเข้าไปผิดจังหวะจึงโดนหมัดของอีทึกที่ตั้งใจจะส่งใส่หน้าของนายแบบหนุ่มยังจัง


ใบหน้าเรียวหวานหันไปตามแรงกระแทกก่อนจะหันกับมาเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากทำให้ภาพที่ชานยอลเห็นต้องระเบิดออกมา


ร่างสูงที่พุ่งเข้าหาอีทึกปล่อยหมัดใส่ใบหน้าของอีทึกจนใบหน้าหล่อเหลามีสภาพทีไม่ต่างจากกระดาษที่โดนขย้ำจนกระดับยับยู่ยี่ คังอินที่เห็นเจ้านายโดนต่อยขนาดนั้นจึงเข้ามาดึงตัวปาร์คชานยอลออกมาทำให้อีทึกลุกขึ้นยืนอีกครั้งก่อนจะเดินมาตรงหน้าร่างสูงก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากกและเงื้องหมัดเตรียมจะปล่อยเข้าหน้าร่างสูงอีกรอบแต่ก็มีเสียงของร่างบางดังขัดขึ้นสะก่อน


"พอหยุดได้แล้ว!.....ไม่อายกันรึไงมีเรื่องกันคนอื่นเค้ามองกันหมดแล้ว!!......ส่วนเธอพาเค้ากลับไป

ซะ!!"แบคฮยอนผูดตวาดเสียงดังออกมาก่อนจะหันไปหาผู้หญิงคนเดียวที่ยืนนิ่งอยู่ทำให้ซันนี่ต้องเดินมาดึงตัวอีทึกออกไป


"เฮียค่ะฉันว่าพอแค่นี้นะค่ะเรากลับกันดีกว่าค่ะเฮีย.....คังอินไปเตรียมรถ......ไปค่ะเฮีย"ซันนี่เอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องของอีทึกทันที


"ฝากไว้แค่นี้ก่อนเถอะชานยอล"อีทึกพูดจบก็เดินหันหลังกลับมา


เมื่ออีทึกเดินออกไปแบคฮยอนจึงพูดขึ้นอีกครั้ง

"ทุกคนครับไม่มีอะไรแล้วขอโทษด้วยนะครับสนุกกันต่อเถอะครับ.......ส่วนนายมากับฉัน"แบคฮยอน
พูดจบทุกคนที่หันมมามองก็หันกลับไปสนใจเรื่องของตัวเองทันที่ก่อนจะหันมาพูดกับร่างสูงข้างหลัง


"เดินตามฉันมา"แบคฮยอนพูดจบก็เดินออกมาแต่ก่อนจะได้ก้าวไปไหนก็ต้องหยุดเมื่อมีมือหนาส่งมาจับรั้งต้นแขนไว้


"ผู้จัดการของผมเจ็บมากไหม"ชานยอลถามขึ้น


"ชั่งมันเถอะน่ารีบกลับคอนโดเถอะเดี๋ยวฉันจะโทรหาพี่รยออุคทีหลัง"พูดจบก็เดินนำหน้ามาก่อนไม่ทันที่จะได้เห็นสายตาที่แสนเป็นห่วงของร่างสูงเลยสักนิด



แต่ใครจะไปรู้ทุกๆการกระทำของนายแบบคนดังอย่างปาร์คชานยอลได้ตกอยู่ในสายตาของนักข่าวหนุ่มอย่างคิมจุนมยอนที่มาคลับในวันนี้ด้วย
พรุ่งนี้คงมีข่าวได้พาดหัวเป็นแน่




ส่วนอารมณ์ของชานยอลตอนที่เห็นแบคฮยอนผู้จัดการของเค้าโดนต่อยอารมณ์มันก็เดือดขึ้นมาไม่ทราบสาเหตุ  ยิ่งเห็นมุมปากของร่างบางมีเลือดออกก็ยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ความรู้สึกนี้เป็นเพราะอะไรเจ้าตัวก็ไม่รู้ แต่ที่รู้อย่างเดียวคือเค้าไม่มีวันยอมให้ใครมาทำให้ผู้จัดการของเค้าต้องเจ็บตัวอีกแน่










ที่คอนโดของชานยอล



ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟากำลังทอดสายตาไปยังผู้จัดการอย่างแบคฮยอนที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ริมระเบียง


"พี่รยออุควันนี้แบคไม่กลับนะพอดีมีเรื่องเกิดขึ้นกับชานยองนิดหน่อยน่ะ"


(ไอเพื่อนตัวดีมันสร้างปัญหาใช่ไหม)รยออุคถามขึ้น


"ก็ไม่เชิงหรอกครับเดี๋ยวผมจะแก้ไขปัญหาเอง"


(แน่ใจนะว่าจะทำได้)


"ครับ....พี่รยออุคผมเป็นผู้จัดการของเค้านะ"


(อันนี้พี่รู้.....แต่มีอีกเรื่องที่พี่จะบอก)รยออุคพูดขึ้นเรียกความสงสัยของปลายสายได้เป็นอย่างดี


"เรื่องอะไรหรอครับ"แบคฮยอนถามขึ้น


(ก็จงแดน่ะสิมันงอนเราแล้ว)


"ฮ่าๆเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปง้อพี่จงแดถึงบ้านเลยแล้วเจอกันนะครับงั้นแค่นี้ก่อนนะครับ"พูดจบก็กดตัดสายทันทีก่อนจะพาตัวเองเดินมาหานายแบบหนุ่มที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว



"เดี๋ยวฉันไปหายามาทำแผลให้"พูดจบก็เดินออกไป
สักพักแบคฮยอนก็เดินกลับมาพร้อมกับกล่องยา ร่างบางนั่งลงต่อหน้าร่างสูงก่อนจะจัดการเปิดกล่องยาเตรียมทำแผลมือบางเอื้อมไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลต้องหยุดชักงักลง


"ฉันว่าฉันทำให้นายก่อนดีกว่า"พูดจบก็หยิบอุปกรณ์ทำแผลไปร่างของแบคฮยอนย้ายมานั่งข้างๆชานยอลบนโซฟาใบหน้าเรียวหวานมีแผลที่บวมนิดๆที่มุมปาก ดวงตากลมโตหันมามองใบหน้าหวานแล้วถามขึ้น


"นายไม่น่าเอาตัวเข้ามาขวางแบบนั้นเลย"ชานยอลพูดไปพลางทำแผลให้ไปด้วย


"ก็เพราะนายนั่นแหละ.....ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามสร้างปัญหาพรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวแน่......."แบคฮยอนพูดเสียงดังใส่คนตรงหน้าที่กำลังยกยิ้มกับท่าทางของเค้า


"ยิ้มอะไร....นี่นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยหรอไม่ห่วงว่าจะเป็นข่าวบ้างหรอ"แบคฮยอนถามขึ้นโดยที่ร่างสูงทำแผลเสร็จพอดี


"ไม่เห็นกังวลเลยมีนายอยู่ทั้งคน.......อีกอย่างที่นายเข้ามาขวางฉันเพราะเป็นห่วงฉันหรอ"ชานยอลตอบก่อนจะพูดถามขึ้นแล้วส่งสายตากรุ่มกริ่มไปให้


"อย่าหลงตัวเองหน่อยเลยฉันตั้งใจจะเข้าไปห้ามแต่เข้าไปผิดจังหวะก็เท่านั้น"ร่างบางพูดไปด้วยในขณะที่ทำแผล


"เสร็จแล้ว....ฉันขอตัวก่อน.....นายก็ไปพักผ่อนซะพรุ่งนี้มีงานหนักอีกเยอะ"แบคฮยอนพูดจบก็พาตัวเองเข้าไปในห้องฝั่งตรงข้ามกับห้องของชานยอล


ห้องนี้เป็นห้องว่างสำหรับผู้จัดการศิลปินถ้าวันไหนมีงานหนักผู้จัดการส่วนตัวก็จะมาพักกับศิลปินในความดูแล


รอยยิ้มของชานยอลผุดขึ้นบนใบหน้าก่อนจะตะโกนกับไป


"ครับรับทราบครับคุณผู้จัดการ!!"พูดจบก็ยกยิ้มคนเดียวแล้วลุกขึ้นเดินเข้าห้องของตัวเองไป



พรุ่งนี้คงไม่รอดผลการแก้ข่าวอีกเป็นแน่ร่างสูงต้องเตรียมตัวให้พร้อม




















Part luhan sehun



ร่างสูงที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอนในห้องของเขากำลังนอนหลับไม่รู้สึกตัว
ร่างบางของผู้จัดการส่วนตัวของลู่หานเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับกะละมังใส่น้ำสะอาดพร้อมผ้าขนหนูสีขาวสำหรับเช็ดตัว


ร่างบางจัดการปลดกระดุมเม็ดแรกแต่ต้งหยุดชักงักเมื่อเซฮุนตื่นขึ้นมาแล้วจับเข้าที่ข้อมือของร่างบางก่อนพูดขึ้น


"นายจะทำอะไร"เซฮุนพูดขึ้นพลางปรือสายตาขึ้นมอง


"ผมก็จะเช็ดตัวให้....คุณจะได้สบายตัว"ลู่หานตอบ


"นายอย่ามายุ่งกับฉัน......อย่าทำเหมือนเมื่อก่อนได้ไหม"เซฮุนพูดพลางขยับตัวลุกขึ้นนั่งจ้องหน้าคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ทำให้ลู่หานไปไหนไม่เป็น


"คุณอย่าไปสนใจเลยเรื่องเมื่อก่อนผมลืมมันไปหมดแล้ว....ตอนนี้เดี๋ยวผมเช็ดตัวให้คุณก่อนดีกว่า....คุณจะได้สบายตัวขึ้น"พูดจบก็บิดน้ำออกจากผ้าขนหนูสีขาวออกก่อนจะเอาไปเช็ดหน้าของคนตรงหน้าเซฮุนมองลู่หานด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกมันมาจากอาการมึนเมาและภายใต้จิตสำนึกของร่างสูงล้วนๆ


"แต่ยิ่งนายทำเหมือนเป็นห่วงฉันแล้วยิ่งนายมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของฉันอยู่ใกล้ฉันตลอดเวลาคอยดูแลฉัน......มันทำให้ฉันรู้สึกผิดมากขึ้น.....เพราะฉะนั้นนายหยุดเถอะ......ทำแค่หน้าที่ผู้จัดการส่วนตัวของฉันก็พอ......ส่วนเรื่องอื่นนายไม่ต้องสนใจหรอก"เซฮุนพูดออกมายาวพลางล้มตัวลงนอนเหมือนเดิมเพระเริ่มมึนหัวขึ้นมาอีกแล้วร่างสูงไม่คิดว่าแอลกอฮอล์จะร้ายแรงมากขนาดนี้ถ้าดื่มเข้าไปมากเกินปริมาณ


ลู่หานที่นั่งนิ่งฟังก็พูดขึ้นทำให้ร่างสูงต้องนิ่งฟัง


"ผมเคยบอกคุณแล้วว่าผมไม่เคยโกรธคุณอย่าโทษตัวเอง.....แล้วอีกอย่างผมไม่เคยทำเป็นเป็นห่วงคุณเลยที่ผมทำมาจากใจจริง......ส่วนเรื่องอดีตก็ปล่อยให้มันผ่านไปผมไม่โกรธคุณแล้ว"ลู่หานพูดความในจออกมาก่อนจะพูดต่อ


"งั้นถ้าคุณไม่อยากให้ผมเช็ดตัวให้.....คุณก็พักผ่อนเถอะ"พูดจบกำลังจะลุกขึ้นออกไปแต่ต้องหยุดชะงักเมื่อมีมือใหญ่ส่งมาจับมือบางไว้ก่อน


"ขอบคุณนายนะที่ไม่โกรธฉัน.......อยู่กับฉันจนกว่าฉันจะหลับได้ไหม"พูดจบก็มองใบหน้าด้านข้างของลู่หานที่ไม่ได้หันมามอง


"อืม"ลู่หานตอบออกไปทำให้ร่างสูงที่มีปริมาณแอลกอฮอล์มากในตัวยิ้มให้ก่อนจะหลับไปในที่สุด
ลู่หานหันมามองหน้าคนหลับไปแล้วก่อนจะลุกขึ้นเดินไปดึงผ้าห่มมาคลุมให้ร่างสูงจนถึงคอแล้วส่งยิ้มหวานให้คนที่นอนหลับไปแล้วก่อนจะเดินออกไป




เมื่อประตูปิดลงคนที่คิดว่าหลับสนิทแล้วกับลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง  อันที่จริงเซฮุนเริ่มสร่างเมาแต่ก็มีอาการมึนหัวนิดๆแต่ก็พอมีสติขึ้นมาบ้างตั้งแต่ร่างบางพาเข้ามามาในห้องแล้วเริ่มเช็ดหน้าให้แล้ว



เซฮุนลุกขึ้นนั่งก่อนจะกดเปิดไฟบนหัวเตียงร่างสูงจมอยู่ในความคิดของตัวเองสักพักก่อนจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อทำธุระส่วนตัว







                                                           `~¤~`~¤~`~¤~`~¤~`~¤~`~¤~`~¤~`~¤~`



มาต่อกันแบบยาวๆเลย
มันแปลกๆหรือดีไม่ดีตรงไหนแนะนำไรต์ได้นะค่ะ^^
จบไปอีกหนึ่งตอนจะมาอัพเรื่อยๆนะ><




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

132 ความคิดเห็น

  1. #85 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:09
    ฮุนฮานมีความหลังกันสินะ ชานเอ๋ยยยชานเตรียมพาดหัวข่าวได้เลยยย
    #85
    0
  2. #61 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 07:19
    อ่าาา มันมีอดีตสินะ ชานอย่าดื้อนักสิ
    #61
    0
  3. #38 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 17:30
    ฮุนฮานนี่ยังไง
    #38
    0