Manager Darling คุณผู้จัดการครับ chanbaek.End ภาค 2

ตอนที่ 5 : ☆ manager four ☆

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    1 เม.ย. 59

4
















เช้าวันรุ้งขึ้นเป็นอย่างที่แบคฮยอนคิดเอาไว้ข่าวแรกของวันคงไม่พ้นข่าวของปาร์ค ชานยอลเมื่อคืนในคลับ


ทำให้ร่างบางต้องลงมาหานักข่าวที่รออยู่ข้างล่างบริษัทแล้วพูดแก้ต่างให้นายแบบหนุ่มในความดูแลของตน


เมื่อเคลียข่าวเป็นที่เรียบร้อยร่างบางจึงตรงมาที่ห้องพักตัวของศิลปินหนุ่มที่นั่งรออยู่ในห้องทันที
มือบางผลักประตูเข้าไปก็เห็นว่าชานยอลกำลังนั่งดูข่าวที่ร่างบางออกไปแก้ให้ตนเองอยู่

เสียงหวานพูดขึ้นทำให้ชานยอลกดปิดทีวีก่อนจะหันมาหาแล้วยกยิ้มให้อย่างพอใจ


"เป็นไงฉันบอกแล้วว่าทำอะไรให้ระวังหน่อย.....นายคิดว่าในคลับอย่างนั้นจะไม่บังเอิญเจอนักข่าวหน่อยหรอ......แต่นายน่ะโชคดีนะเพราะที่คลับเมื่อคืนดันมีนักข่าวอยู่ในนั้นด้วย"ร่างบางพูดออกมายาวเหยียดพลางเดินมาตรงหน้าร่างสูง


"นักข่าวพวกนี้ก็อยู่ทุกที่แหละ......แต่นายก็แก้ข่าวได้ดีเหมือนกันนี่"ชานยอลพูดยิ้มๆ


"เหอ
ะ.....ไม่ต้องมายิ้มเลย....เพราะนายนั่นแหละทำให้ฉันต้องกลายเป็นคนโกหก"แบคฮยอนสวนกลับ แต่กลับเรียกรอยยิ้มของคนตรงหน้าได้เป็นอย่างดี


"ผมไม่ผิดนี่......เค้าเข้ามาหาเรื่องผมก่อนด้วยซ้ำ.......อะไรนะมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยครับตอนนี้ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าใจกันดีแล้ว        แล้วอีกอย่างฝากติดตามผลงานต่อไปของปาร์ค ชานยอลด้วยนะครับ.......นายนี่เก่งจริงๆ"ชานยอลแก้ตัวก่อนจะดัดเสียงตามร่างบางที่บอกไปในข่าวก่อนจะเอ่ยชมแล้วยิ้มให้จนเต็มใบหน้าหล่อเหลา


"เหอะ"แบคฮยอนเพียงส่งเสียงในลำคอเท่านั้น


"ฉันควรตอบแทนนายแบคฮยอน"ชานยอลพูดขึ้น


"เงียบเหอะฉันไม่อยากฟัง...เก็บเวลามาตอบแทนฉัน.....ไปดัดนิสัยตัวเองใหม่ดีกว่านะ"แบคฮยอนสวนขึ้นทันที


"แต่ฉันว่าต้องให้นายช่วยดัดมันแล้วล่ะ......ถ้าให้ฉันเปลี่ยนนิสัยตัวเองคงทำไม่ได้หรอกคุณผู้จัดการ"พูดจบก็เดินออกจากห้องไปด้วยรอยยิ้มที่เค้าไม่เคยที่จะยิ้มบ่อยขนาดนี้มาก่อน


ร่างบางที่อยู่ในห้องได้แต่ยืนกระฟัดกระเฟียดกับท่าทางกวนๆของร่างสูงคนเดียวอยู่ภายในห้อง

ถึงจะไม่พอใจมากแค่ไหน  แต่หัวใจไม่รักดีกับเต้นแรงทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้กับชานยอล   ร่างบางยกมือขึ้นมาทาบทับที่หัวใจตัวเองก่อนจะพูดออกมาเบาๆ



"แบคฮยอยนายเป็นอะไรของนายเนี่ยทำไมหัวใจนายเต้นแรงขนาดนี้"















ร่างสูงที่กำลังลงมือเก็บกระเป๋าเดินทางต้องหยุดการกระทำลงเพียงเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น
ขาเรียวยาวกำลังจะเดินไปรับโทรศัพท์แต่กลับมีเสียงของร่างบางผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่พูดขึ้นมาก่อน


"คุณไปเก็บกระเป๋าต่อเถอะครับ"ดีโอพูดขณะพาตัวเองไปรับโทรศัพท์แทน


จงอินจึงเดินไปเก็บกระเป๋าต่อเสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นเมื่อคนตัวเล็กคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว  


"ใครโทรมาหรอครับ"จงอินถามพลางเดินออกมาจากห้องนอนก่อนจะเอากระเป๋าไปวางหน้าประตูทางออก


"ท่านประธานให้คุณเยซองโทรมาบอกว่า.....พอคุณถึงโซลคุณจะมีโปรเจคงานร่วมกับปาร์ค ชานยอลครับ"ดีโอบอกในสิ่งที่เค้าได้คุยไปเมื่อสักครู่


ชื่อของคนที่จะได้ร่วมงานทำให้ร่างสูงของจงอินนิ่งคิดไปสักพักเพราะชื่อนี้ทำให้แบคฮยอนผู้จัดการคนเก่าของเค้าต้องย้ายไปเป็นผู้จัดการของคนคนนี้แทน


ดีโอที่เห็นว่าคนในความดูแลนิ่งเงียบไปจึงเอ่ยถาม


"คุณเตรียมตัวเสร็จแล้วใช่ไหม"ดีโอถาม


"ครับผมเสร็จแล้ว......คุณล่ะเสร็จยัง"จงอินถามกลับ


"ผมเตรียมตัวเสร็จแล้ว.....งั้นเราไปกันเถอะไฟล์บินของคุณอีกสามชั่วโมงข้างหน้าเราหน้าจะไปเตรียมตัวกันก่อนจะขึ้นเครื่อง"ดีโอพูดจบก็จัดการยกกระเป๋าของตัวเองเดินนำหน้ามา


"เดี๋ยวผมช่วยดีกว่า.....คุณถือใบเล็กล่ะกัน"จงอินพูดจบก็เดินลากกระเป๋าออกไป


ดีโอจึงเดินตามทั้งสองขึ้นรถของทางบริษัทที่ให้โรงแรมจัดไว้ให้ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังสนามบินของประเทศแคนนาดา


โปรเจคที่จงอินมาทำงานนี้มีคนติดตามมาทำงานด้วยเพียงไม่กี่คน   เพราะเป็นการแค่มาเปิดตัวเครื่องสำอางยี่ห้อใหม่ก็เท่านั้น ซึ่งเค้าเป็นนายแบบหนุ่มที่ได้ให้ร่วมเป็นพรีเซนเตอร์ในงานนี้ก็ด้วย
















ที่ร้าน sweet  dream
ร้านนี้เป็นร้านแนวสบายๆเปิดเป็นร้านของคนรักขนมเค้ก โดยมีเจ้าของ ร้าน คือคิมหมินซอก

ร่างบางที่ยืนทำงานอยู่หลังร้านกำลังก้มหน้าก้มตาคิดบัญชีจึงไม่สังเกตว่ามีใครคนหนึ่งกำลังเดินมาข้างหลัง

ดวงตาเรียวรีถูกฝ่ามือหนาปิดจากด้านหลังร่างบางรู้ทันทีว่าเป็นใครถ้าไม่ใช่สามีของเค้าเอง

"จะปล่อยไหม"ร่างบางพูดขึ้นเสียงเรียบแต่ไม่มีเสียงตอบกลับจากร่างสูงข้างหลัง

จงแดยกยิ้มกับท่าทางของภรรยาตัวเองมินซอกเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบจึงพูดต่อ

"ไม่ตอบใช่ไหม"มินซอกพูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะได้ความเงียบกลับมาอีกครั้ง


"งั้นคืนนี้นอนนอกห้อง"มินซอกพูดจบปุ้บก็ทำให้ร่างสูงข้างหลังรีบปล่อยมืออกจากตาของเค้าทันที


"อะไรกันครับ.....ไม่งอนสิล้อเล่นนิดเดียวเอง"จงแดพูดขึ้น


"อะไรฉันไม่ได้งอนสักหน่อย.....แค่รอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว.....ไปทำอะไรมาทำไมมาช้าจังล่ะจงแด"มินซอกเอ่ยถามแบบเสียงของคนน้อยใจ


"ขอโทษทีครับผมรีบสุดแล้ว......แต่รถมันติดน่ะ.......คุณไม่โกรธผมนะ"จงแดพูดจึ้นพลางยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้า


มินซอกเห็นการกระทำง้อเป็นเด็กๆของร่างสูงก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้  ก่อนจะยกนิ้วก้อย มาเกี่ยวกันไว้  เสียงหวานพูดขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้


"จงแด.....ฉันมีเค้กรสใหม่ให้คุณลองฉันอยากให้คุณลองชิมเป็นคนแรก"พูดจบก็เดินไปหลังร้านก่อนจะกลับมาพร้อมขนมเค้กรสชาติใหม่


จงแดตักขนมเค้กเข้าปากก่อนจะพูดขึ้น

"นี่คุณคิดเองทำเองหรอ"เสียงทุ้มเอ่ยถาม


"ใช่ทำไมหรอ.....ไม่อร่อยใช่ไหม"มินซอกถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจ


"เปล่าหรอกมันอร่อยมากต่างหากล่ะ......ภรรยาผมเก่งที่สุดเลย"พูดจบก็ส่งยิ้มหวานไปให้ทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงเป็นลูกตำลึง



กริ้ง~~

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ทั้งสองหันไปทางลูกค้าคนใหม่ก่อนจะยิ้มกว้าออกมาพอรู้ว่าเป็นใคร

"พี่รยออุค   แบคฮยอน"จงแดพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เต็มใบหน้าหล่อเหลา

ทำให้มินซอกต้องยิ้มตามไปด้วย


"แม้พี่จงแดสวีทกันหน้าร้านเลยนะ.......สนใจลูกค้าบ้างสิครับ"แบคฮยอนพูดแซวคนเป็นพี่ชายก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ด้านในสุด


"แบคน้องก็ไปแซวมัน"รยออุคพูดเตือนแบคฮยอนน้องชายคนเล็กที่พูดอะไรไม่รู้   ทำให้พี่สะใภ้ตัวเองหน้าแดงแค่ไหนไม่สังเกตบ้างรึไง


"แกไม่ต้องพูดเลยแบคฮยอนกลับมาตั้งสองวันแล้วเพิ่งจะหาฉันก็วันนี้"จงแดพูดด้วยน้ำเสียงงอนนิดๆ


แบคฮยอนอมยิ้มกับนิสัยพี่ชายคนรองของตัวเองจึงพูดขึ้น

"พี่มินซอกครับ...ผมควรทำไงดีพี่จงแดงอนผมอ่ะ"แบคฮยอนพูดเสียงอ่อยก่อนจะแกล้งทำหน้าเศร้า


"ไม่ต้องทำไงหรอกจ้ะ....เดี๋ยวมันก็หายเอง"มินซอกตอบยิ้มๆ


เรียกเสียงหัวเราะได้เป็นอย่างดีรวมคนที่ทำเป็นงอนด้วย


"คุณอ่ะต้องเข้าข้างผมสิ.....ทำไมถึงไปเข้าข้างน้องแบคล่ะ"จงแดพูดขึ้น


"ก็น้องแบคน่าสงสารกว่านายนิ"มินซอกพูดจบก็หมุนตัวไปทำงานต่อเพราะมีลูกค้าคนอื่นกำลังเดินเข้ามา

"เป็นไงบ้างเรา"จงแดเอ่ยถาม


"ผมสบายดีครับ....แล้วพี่จงแดกับพี่รยออุคล่ะเป็นไงบ้าง"แบคฮยอนถามกลับ


"พวกพี่สบายดี"จงแดตอบ


ทั้งสามคนพี่น้องคุยกันได้ไม่นานก็มีเสียงโทรศัพท์ของพี่ชายอย่างรยออุคดังขึ้น
มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงทำงานก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมานิ้วเรียวยาวกดรับสาย


"ว่าไง......ครับๆรู้แล้ว.....ขอบคุณครับคุณเยซอง"รยออุครับสายเสร็จก็หันมาทางร่างบางก่อนจะบอก


"แบคฮยอนพี่ว่าเราต้องไปแล้ว"รยออุคพูดกับน้องชายคนเล็กก่อนจะหันมาทางจงแดที่นั่งอีกทาง


"พี่ไปก่อนนะแล้วเจอกันที่บ้าน"


"แล้วเจอกันที่บ้านครับ"แบคฮยอนพูดเสร็จก็เดินออกไป


จงแดก็ยิ้มตอบรับก่อนจะลุกขึ้นไปหาร่างบางข้างหลังร้านทันที






ที่ห้องทำงานของท่านประธานบริษัท
ภายในห้องทำงานมีร่างสูงสองคนที่จะร่วมทำโปรเจคด้วยกันนั่งอยู่ภายในห้อง
ดวงตากลมโตมองไปยังคนตรงหน้าที่ก็มองกลับมาก่อนแต่ยังไม่ได้พูดอะไร


ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นจากผู้มาใหม่

ประธานบริษัทเดินเข้ามาพร้อมกับผู้จัดการส่วนตัวของปาร์คชานยอล


"มากันครบแล้วหรอ"รยออุคพูดขึ้น


"ยังหรอกครับยังขาดอีกหนึ่งคนที่เป็นแขกรับเชิญในงานนี้"ดีโอพูดขึ้น


"อ่านั่นสิ.....โอเซฮุนอยู่ไหน"สิ้นเสียงของประธานบริษัทประบานเดิมก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง


"มาแล้วครับๆขอโทษที่มาช้าครับท่านประธาน"ลู่หานพูดพร้อมโค้งหัวเป็นการขอโทษยกใหญ่


"ไม่เป็นไรครับ"รยออุคพูดขึ้น


"คุณไปนั่งเถอะ"เสียงทุ้มข้างๆลู่หานพูดขึ้นก่อนจะเดินนำหน้ามายังที่ว่างที่เหลือ


"เอาหล่ะเรามากันครบแล้ว.....มาเริ่มคุยกันเลยดีกว่า"รยออุคประธานบริษัทเปิดประเด็นขึ้น


คนภายในห้องคุยงานอยู่นานพอสมควรแล้วก็ตกลงกันว่าอาทิตย์หน้าจะไปทำโปรเจคโฆษณากันที่เกาะเชจู
เมื่อตกลงกันเสร็จรยออุคจึงรีบเดินออกจากห้องไปทันทีเพราะมีธุระต้องไปทำต่อ


ส่วนเซฮุนกับผู้จัดการลู่หานก็เดินตามออกไปเช่นเดียวกันเพราะมีงานอีกหนึ่งอย่างที่ต้องทำในช่วงบ่าย

เพราะฉะนั้นตอนนี้ในห้องก็จะเหลือกันแค่สี่คนเท่านั้น
คิมจงอินหันไปมองแบคฮยอนที่กำลังคุยอยู่กับศิลปินในความดูแลก่อนจะพูดขึ้น


"น้องแบคครับไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"จงอินพูดขึ้นทำให้ร่างบางหันกลับมามองก่อนจะยกยิ้มมาให้


"ครับพี่จงอิน.....ผมขอโทษนะครับที่ไม่ได้ทักพี่ตั้งแต่แรก...มันรีบๆน่ะครับ"แบคฮยอนตอบก่อนจะยกยิ้มไปให้


"ดีใจจังที่จะได้ร่วมงานที่มีน้องแบคไปทำงานนี้ด้วย"จงอินพูดก่อนจะส่งยิ้มสไตล์เค้าไปให้


"ครับผมก็ดีใจ"แบคฮยอนตอบ


การสนทนาจองทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาของใครบางคน ร่างสูงที่จ้องมองรู้สึกไม่พอใจทำให้ต้องพูดแทรกขึ้น


"แบคฮยอนผมมีงานตอนบ่ายสองคุณอย่าชักช้าได้ไหม"ชานยอลพูดด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดนิดๆ


"อะไรของนายเห็นทุกทีไม่เห็นจะสนใจเรื่องงานว่าจะไปสายหรือไม่สาย.....วันนี้เป็นอะไรถึงมาสนใจ"ร่างบางหันมาตอบคนข้างๆ


"แปลกมากหรือไง"ชานยอลถามพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนประสาท


"ไม่แปลกหรอก.....พี่จงอินแบคขอตัวก่อนนะครับ"แบคฮยอนตอบก่อนจะหันมาพูดกับชานยอลแล้วลุกเดินนำไป


"ไปเถอะครับดีโอ"จงอินพูดขึ้น


"ครับคุณเดินไปก่อนเลย...ผมขอเก็บของก่อน"ดีโอพูดจบก็ส่งยิ้มให้


"ครับ...งั้นเร็วๆนะครับ"จงอินตอบก่อนจะเดินออกไป


ชายหนุ่มเดินออกมาขาเรียวยาวก้าวเท้าไปตามทางเดินจงอินรู้จักสายตานั่นดีสายตาของปาร์คชานยอลที่มองแบคฮยอนเวลาคุยกับเค้า


มันเป็นสายตาของคนที่หวงคนที่ตัวเองชอบที่อาจจะพัฒนากลายเป็นคำว่ารักก็เป็นได้
สายตาแบบนั้นเมื่อก่อนเค้าก็เคยเป็นมันกับแบคฮยอนแต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว

สายตาแบบนั้นในตอนนี้เค้ามีไว้มองร่างบางที่กำลังอยู่กับเข้าตลอดเวลาเป็นผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ของเค้าเอง
เค้ามีไว้มองแค่ร่างบางเพียงคนเดียว



โด คยองซู ผู้จัดการที่น่ารักของผม






                                       `-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆`-`☆




มาต่อกันยาวๆอีกหนึ่งตอนแล้ว
เดี๋ยวจะตามมาอีกหลายๆตอนด้วย
อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะ><






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #86 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:38
    จงอินความละมุนมาเต็มมมจงอินเขาเปลี่ยนใจเปนดีโอเเล้วจ่ะอิชานนี่ความหวงมาเเรงงงงง
    #86
    0
  2. #62 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 07:29
    อั้ย! พี่จงอินดูละมุนจัง เง้อออ น่ารักอะ โถ่ นึกว่าจะได้แกล้งชานยอลสะอีก
    #62
    0
  3. #39 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 20:30
    พี่จงอินเปลี่ยนใจเร็วจัง
    #39
    0