Manager Darling คุณผู้จัดการครับ chanbaek.End ภาค 2

ตอนที่ 8 : ☆ manager seven☆

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 เม.ย. 59


7






หลังจากที่ชานยอลขอตัวออกมาจากงานเลี้ยง ร่างสูงเดินไปตามทางในระหว่างนั้นพลันสายตาก็ไปสะดุดอะไรบางอย่างที่กระตุ้นทำให้อารมณ์ร้ายของศิลปินหนุ่มปะทุขึ้นมา

 

 

 

แบคฮยอนกับผู้ชายตัวสูงเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยกันพลานให้ชายหนุ่มคิดไปไกลว่าทั้งสองคนเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำด้วยกัน เพราะสภาพของทั้งสองดูไม่เรียบร้อยเท่าไหร่ผู้ชายคนนั้นใส่เสื้อยังไม่เรียบร้อยแถมเปียกน้ำอีกส่วนแบคฮยอนก็มีสภาพที่เสื้อผ้าเปียกน้ำไม่ต่างกันมันจึงทำให้ร่างสูงของชานยอลคิดไปในแง่อื่นทันที

 

 


 

แต่ความเป็นจริงแล้วแบคฮยอนแค่เข้าไปร้างเสื้อให้คริสเท่านั้นเพราะตัวเองเผลอทำคอกเทลสีฟ้าหกใส่เสื้อราคาแพงของคริสเข้า

 


 

ชายหนุ่มเร่งฝีเท้าเข้าไปก่อนจะฉวยจับข้อมือบางของแบคฮยอนทันทีร่างบางเซไปตามแรงกระชากของผู้มาใหม่     เมื่อดวงตาเรียวรีหันมาหามองคนที่กระชากตัวออกมาจากคริสก็ต้องชะงักไป  เพราะปะทะกับสายตาที่ดูดุดันมากกว่าปกติของชานยอล

 

 


ตั้งแต่เค้ามาเป็นผู้จัดการให้ชานยอลเค้าไม่เคยเห็นชานยอลในโหมดนี้มาก่อน ตอนนี้ร่างสูงตรงหน้าเป็นอะไรทำไมถึงมีสายตาที่หน้ากลัวเช่นนี้

 

 


คริสที่เพิ่งตั้งสติได้เพราะงงว่าเกิดอะไรขึ้นจึงเปลี่ยนสีหน้าเป็นไม่พอใจแทนเพราะยังไงแบคฮยอนก็คือแฟนเก่าของเค้า  ถึงแม้คริสจะแต่งงานใหม่แล้วก็ตาม   ถึงยังไงคริสก็ไม่ชอบให้ใครมากระทำรุนแรงกับแบคฮยอนอยู่ดี

 


แกทำอะไรน่ะ……ปล่อยแบคเดี๋ยวนี้!”คริสพูดออกมาเสียงดังด้วยอารมณ์โมโห

 


เรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับแกชานยอลแสยะยิ้มให้ก่อนจะพูดขึ้น

 


หึ!......แน่ใจหรอเรื่องของแก……ใช่มันเรื่องของแกแต่แบคฮยอนแฟนฉัน!”คริสพูดตวาดออกมาด้วยอารมณ์โมโหไม่แพ้กัน

 


คริสแบคฮยอนที่เห็นว่าคริสพูดอะไรก็เรียกชื่อร่างสูงออกมาอย่างแผ่วเบาแต่มีหรอที่คนอยู่ใกล้อย่างชานยอลจะไม่ได้ยิน

 


ร่างสูงหันมามองใบหน้าเล็กก่อนจะพูดขึ้น

 


รักมันมากหรอถึงเรียกชื่อมันเสียงอ่อนเสียงหวานน่ะชานยอลพูดพลางบีบข้อมือแบคฮยอนแน่นขึ้นไปอีกส่งผลให้ร่างบางต้องนิ่วหน้าเพราะความเจ็บปวด

 


โอ๊ยย….ชานยอลฉันเจ็บนะ……ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้แบคฮยอนร้องออกมาพลางแกะมือของชานยอลออกแต่มันกลับไม่ได้ผลยังที่คิดแต่กลับทำให้ชานยอลจับแน่นขึ้นไปอีก

 


นี่ปล่อยแบคฮยอนนะคริสพูดพลางกำลังเดินมาช่วยร่างบางแต่กลับต้องหยุดลงเพราะเพียงคำพูดที่ออกมาจากริมฝีปากของชานยอล

 


ถ้าแกเข้ามาอีกก้าวเดียวฉันไม่ปล่อยแบคฮยอนไว้แน่

 


ร่างบางที่ได้ยินดังนั้นจึงมองไปยังคริสก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเพราะรู้สึกกลัวคนตรงหน้าขึ้นมา

 


คริสนายกับไปก่อนเถอะนะ…..”แบคฮยอนพูดขึ้น

 


แต่ไอนี่มันจะ……”ยังไม่ทันทีคริสจะพูดจบก็โดนร่างบางพูดแทรกขึ้นมาก่อน




นะคริสเชื่อฉัน

 



เมื่อแบคฮยอนพูดจบคริสก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไปส่งผลให้ชานยอลกระตุกยิ้มมุมปากทันทีก่อนจะหันมาทางแบคฮยอน

 


มากับฉันพูดเพียงเท่านั้นก็ลากข้อมือบางมายังห้องของตัวเองทันที

 


พามาทำไม…….หลบไปฉันจะกลับห้องแบคฮยอนพูดจบก็จะเดินออกจากห้องแต่กลับโดนร่างสูงผลักลงไปนอนบนเตียงทันทีก่อนเจ้าตัวจะขึ้นมาคร่อมทับเอาไว้

 


จะไปไหนล่ะคุณผู้จัดการอยู่สนุกกับผมก่อนสิพูดจบก็แสยะยิ้มมุมปากไปให้

 


สนุกบ้าบออะไรของนายอย่ามาพูดจาหยาบคายนะแบคฮยอนแหวขึ้นโดยอารมณ์โกรธ

 


หึ!......ที่กับไอนั่นห้องน้ำยังทำได้ทีกับผม…..ผมอุส่าต์เลือกที่ดีๆให้คุณเลยนะ........เป็นไงเตียงนุ่มไหมหื้ม”ชานยอลพูดพลางก้มหน้าลงมาเรื่อยๆส่งผลให้แบคฮยอนพยายามดิ้นหนีทันที

 


นี่ปล่อยฉันนะ…..ปล่อยนะอื้ออพูดไปดิ้นไปก่อนเสียงทั้งหมดจะหายไปเพราะริมฝีปากหยังลงมาประกบปิดริมฝีปากบางทันที

 


 

CUT 50%

ไม่ต้องหาอ่านมโนกันเอาเองไรต์ไม่ได้แต่ง>,<

 


 

ต่ออีกนะ 50%--------------------------------

 

 


ความปวดตาแล่นเข้ามากระทบโสดประสาทของคนตัวสูงทันทีที่แสงแดดในยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องที่ตนนั้นหลับอยู่  ร่างกายที่ถูกห่มเพียงผ้าห่มผืนเดียวขยับตัวไปมามือหนาพลางจะเอื้อมไปกอดคนที่นอนข้างๆกันเมื่อคืนก็ต้องพบเจอแต่ความว่างเปล่าดวงตากลมโตค่อยๆลืมขึ้นทันที

 



ร่างสูงของชานยอลยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองไปรอบๆก็ไม่พบกับร่างบางเมื่อคืนนี้เค้าจำมันได้ดีว่าเมื่อคืนเกืดอะไรขึ้นและเค้าก็รู้แล้วว่าเค้าเข้าใจแบคฮยอนผิดเองแบคฮยอนไม่ได้มีอะไรกับคริสเพราะเพียงเมื่อคืนทำให้ชานยอลรู้ว่าตัวเค้าเองคือคนแรกของแบคฮยอนเค้าทำผิดพลาดยังมหันต์  และที่เข้าทำไปตัวเค้าเองจำได้ทุกอย่างแต่ความโกรธที่เห็นแบคฮยอนผู้จัดการตัวน้อยไปอยู่กับคนอื่นมันทำให้เค้าขาดสติและทำในสิ่งที่ไม่ควรทำลงไป

 



เมื่อคิดไปเรื่อยเปื่อยชานยอลจึงลุกขึ้นมาทำธุระส่วนตัวก่อนจะแต่งตัวตามสไตล์ตนเองแล้วลงไปข้างล่างเพื่อไปหาอาหารเช้ากินก่อนจะตามหาคนตัวเล็กของเค้าที่บัดนี้ไม่ได้เป็นเพียงผู้จัดการของเค้าเพียงเท่านั้นคนตัวเล็กยังมีความสัมพันธ์ทางกายและจะมีทางใจบ้างรึเปล่าก็ไม่อาจรู้แต่ตัวของเค้าเองรู้แล้วว่าเค้าได้ตกหลุมรักผู้จัดการของตัวเองทั้งกายและใจไปเรียบร้อยแล้ว

 



เมื่อตักอาหารที่ทางโรงแรมได้เตรียมไว้ให้เสร็จแล้วจึงเดินมานั่งที่โต๊ะก่อนจะหันไปเห็นคิมจงอินที่เดินมาจึงเอ่ยถามขึ้น

 



เดี๋ยว.......นายเห็นแบคฮยอนไหมชานยอลเอ่ยเสียงถามไป

 



ไม่เห็นหรอกฉันเพิ่งมากับคยองซูจงอินตอบออกไปตามความจริงเพราะตั้งแต่ลงมาจากห้องเค้าก็ไม่เห็นแบคฮยอนเลย

 


งั้นหรอชานยอลพูดเพียงแค่นั้น

 


อืมใช่……งั้นฉันขอตัวก่อนนะหันไปตอบกับชานยอลก่อนจะหันมาพูดกับคนข้างๆ



ไปเถอะคยองซูคนตัวเล็กพยักหน้าก่อนจะเดินตามศิลปินในความดูแลไปก่อนจะไปไหนได้ไม่ไกล

คยองซูก็นึกขึ้นได้ก่อนจะพูดขึ้น



อ่อคุณชานยอลครับ……ผมว่าผมเห็นแบคฮยอนนะครับคยองซูพูดขึ้นเรียกสีหน้าดีใจให้ชานยอลได้เป็นอย่างดี

 


จริงหรอ…..คุณเห็นที่ไหนคยองซูชานยอลถามด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน

 


เห็นที่…….นั่นไงครับมาพอดีเลย……งั้นผมขอตัวก่อนนะครับยังไม่ทันที่ดีโอจะพูดจบพลันสายตากลมโตก็เหลือบไปเห็นข้างหลังชานยอลก่อนจะชี้นิ้วเรียวบอกก่อนจะขอตัวเดินออกมาดวงตาของชานยอลหันไปตามทางที่คยองซูชี้ก่อนจะพบกับ

 



แบคฮยอนที่เดินมาพร้อมกับคีย์น้องชายของเค้าใบหน้าหวานที่พูดคุยกับน้องชายเค้าดูมีความสุขมากแต่มันจะดีกว่านี้ถ้าอีกข้างของแบคฮยอนไม่มีผู้ชายชื่อคริสเดินมาด้วย

 



คีย์ที่เห็นพี่ชายนั่งอยู่คนเดียวจึงเดินตรงมาก่อนจะเอ่ยขึ้น

 



อ่าว…..พี่ชานยอลทำไมมานั่งคนเดียวล่ะครับ……ให้พวกผมนั่งด้วยคนนะคีย์พูดพลางเดินไปนั่งทันทีฉุดมือให้แบคฮยอนนั่งลงด้วย

 


แบคฮยอนที่ยืนไม่แสดงสีหน้าอะไรก่อนจะหย่อนตัวนั่งข้างคีย์ส่วนคริสก็เช่นเดียวกันนั่งข้างแบคฮยอน

 


สีหน้าของแบคฮยอนมันชั่งนิ่งซะจนคนที่แอบมองอย่างชานยอลต้องรู้สึกเจ็บปวดกับท่าทีที่เมินเฉยนั้น

 


อ่อ……..แบคคือยังไม่ทันที่ชานยอลได้พูดอะไรออกมาร่างบางก็ชิงตัดหน้าพูดซะก่อน

 


คริสเช้านี้กินอะไรดี…….เดี๋ยวฉันไปตักให้…….คีย์ด้วยเอาอะไรไหมแบคฮยอนพูดขึ้นโดยไม่สนใจสีหน้าของคนที่ถูกเมินเลย

 


ไม่เป็นไรครับพี่แบคฮยอนไปตักกับพี่คริสก่อนเถอะคีย์ตอบออกไป

 


แบคฮยอนพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปทางคริสก่อนจะพูดและพากันเดินออกไปร่างบางไม่แม้แต่จะหันมามองศิลปินหนุ่มในความดูแลเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

แต่ยังไม่ทันทีขาเรียวจะลุกขึ้นเดินก็ต้องหยุดชะงักลงพลางทำให้คริสต้องหยุดตามไปด้วย

 


เป็นอะไรไปแบคคริสเอ่ยเสียงถาม

 


เปล่าหลอกฉันฝากนายตักอาหารมาเผื่อฉันด้วยละกันนะแบคฮยอนพูดพลางนั่งลงที่เดิมเพราะรู้สึกปวดหัวขึ้นมากระทันหัน

 


ได้สิ……แต่แบคเป็นอะไรต้องบอกเรานะคริสตอบรับก่อนจะเดินไป

 


พี่แบคเป็นอะไรไปคีย์ถามขึ้น

 


พี่แค่ไม่สบายน่ะ……ไม่เป็นอะไรมากหรอกคีย์แบคฮยอนตอบกลับยิ้มๆ

 

ไปหาหมอไหมเป็นเสียงของชานยอลพูดแทรกเข้ามาทำให้ร่างบางต้องหันไปมองก่อนจะหันกลับมาตามเดิม

 


ไม่ไปตอบเพียงแค่นั้นก่อนจะหันไปมองยังอื่นรอบๆตัวเพราะไม่อยากเห็นใบหน้าที่ทำร้ายจิตใจของตนสักนิดเดียว



 ชานยอลได้แต่มองไปยังร่างบางที่เมินใส่เค้าด้วยสายตาที่รู้สึกผิดไม่แพ้กันก่อนจะมีเสียงหญิงสาวดังขึ้นมาจากด้านหลัง



ชานยอลค่ะอยู่นี่เองเสียงของยูริดังมาแต่ไกลชานยอลนึกว่าเธอกลับไปแล้วซะอีกเห็นเมื่อวานหายไปทั้งวันนี่เธอยังอยู่หรอเนี่ย(ได้ข่าวว่าแกออกมาจากงานเลี้ยงก่อนนะอีพี่ปาร์ค)

 


ก็อยู่น่ะสิถ้าไม่อยู่เธอจะเห็นไหมคีย์พูดขึ้นเมื่อหญิงสาวเดินมาถึงพอดีก่อนจะส่งสายตาจิกๆไปให้หญิงสาว

 


ยูริหน้าเสียทันทีเธอรู้ดีว่าน้องชายของชานยอลไม่ชอบเธอและเธอก็ไม่ชอบคีย์เหมือนกันแต่เธอต้องสร้างภาพเหมือนว่าเธอให้อภัยในทุกๆคำพูดที่เหน็บแนมของคีย์เวลาอยู่ต่อหน้าชานยอล

 


คีย์ชานยอลเรียกชื่อน้องชายตัวเองทันทีเพราะไม่ชอบกริยาของคีย์ที่กระทำต่อผู้หญิงยังไงซะยูริเธอก็เป็นผู้หญิงควรจะให้เกีรยติเธอบ้าง

 


ยูริมีอะไรกับผมรึเปล่าชานยอลหันไปถามหญิงสาวที่ยืนอยู่

 


ไม่มีค่ะ……ฉันก็แค่จะขอมานั่งด้วย…..นะค่ะชานยอลให้ฉันนั่งด้วยนะหญิงสาวทำเสียงอ่อนเสียงหวานก่อนจะนั่งลงข้างๆชานยอลทันทีโดยไม่รอคำอนุญาติแม้แต่น้อย

 


หึ!......แล้วจะขอทำไมไม่ทราบถ้าไม่รอให้เค้าอนุญาติก่อนคีย์พูดออกมาลอยๆเรียกคิ้วของหญิงสาว

ระตุกทันทีก่อนจะแกล้งปั้นส่งยิ้มหวานไปให้

 


คีย์……พี่บอกว่าไงชานยอลเรียกน้องด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าเดิม

 


อะไรกันพี่ชานยอล……ผมรู้แล้วไม่พูดก็ได้คีย์หันไปพูดกับพี่ชายก่อนจะหันมาหาแบคฮยอนที่นั่งนิ่งมานาน

 


พี่แบคฮยอนกินเยอะๆนะ……จะได้หายไวๆคีย์พูดขึ้นเมื่อคริสถือจานอาหารเช้ามาวางตรงหน้าของแบคฮยอนกับของคีย์

 



แบคฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะลงมือทานอาหารตรงหน้า  สายตาของยูริที่ทอดมองแบคฮยอนมันแฝงไปในหลายๆอย่างเธอนึกเกลียดคนตรงหน้าจับใจ  เพราะเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นที่หน้าห้องน้ำเธอเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง  เพราะเธอก็แอบเดินตามชานยอลออกมา   แผนการณ์ที่เธอตั้งใจจะให้ชานยอลเข้าใจแบคฮยอนผิดมันกับไม่เป็นยังที่เธอคิด มันกับเป็นชานยอลแสดงออกมายังชัดเจนว่าหึงหวงแบคฮยอนมากขนาดไหน และมันทำให้เธอรู้ว่าเพราะอะไรทำไมชานยอลถึงไม่ยอมรับตัวเค้ากับนักข่าวสักที 

 



เหตุผลอย่างเดียวคือผู้ชายตรงหน้าเค้านั่นเองที่เป็นตัวต้นเหตุ เธอจะไม่ยอมให้ชานยอลไปเป็นของใครนอกจากเธอคนเดียว

 

 


…………………………………………………

 


พี่ชานในบทนี้ไม่มีเรื่องให้เป็นข่าวแต่ดันไปมีเรื่องให้ต้องผิดใจกับ

ผู้จัดการคนสวยยังแบคฮยอนซะงั้น

เหนื่อยใจแทนในความใจร้อนของพี่แก่จริงๆ

ไม่ฟังเหตุผลก่อนเลยยยยยยย

ยังไงเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ>,<




























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #89 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:49
    อิชานเเกผิดเต็มๆเลยยยยย เเล้วกับชะนเยริีเนี่ยจะสุภาพบุรุษไปถึงไหนนนน
    #89
    0
  2. #65 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 07:45
    สงสารแบคอ่า
    #65
    0
  3. #42 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 21:05
    พี่ชานไม่เห็นต้องเป็นสุภาพบุรุษกับผู้หญิงอย่างยูริเลย ไม่คู่ควร
    #42
    0
  4. #7 BABY_B_04 (@loveyoutoreborn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 04:23
    อะไรกัน...ชะนี
    #7
    0