กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย!

ตอนที่ 3 : กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย!>>>>> 3 [RW]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    21 ธ.ค. 57



กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย! ตอนที่ 3



ร่างเล็กทรุดตัวลงนั่งกับโซฟาสีน้ำตาลอย่างหมดแรงเมื่อถูพื้นของร้านเสร็จ


“เหนื่อยมั้ยล่ะฮะ ผมบอกแล้วว่าเดี๋ยวผมทำเอง”บัสเดินเข้ามานั่งข้างๆแล้วขำเบาๆ


“โรคจิตไงอยากเหนื่อย”วินเดินเข้ามาพูดแล้วยื่นชาเขียวเย็นให้ เปรี้ยวแยกเขี้ยวใส่แต่ก็รับมาดูด


“เหนื่อยอ๊า”ร่างเล็กร้องเสียงดังแล้วถอนหายใจฝังตัวเองกับโซฟา


“พี่วินพี่เปรี้ยวสวัสดีครับ”เสียงทุ้มนุ่มของ เรย์เพื่อนของบัสที่มารับมาส่งกันทุกวัน วันนี้ก็คงเหมือนเดิมมารับเด็กหนุ่มหน้าหวาน วินพยักหน้ารับเปรี้ยวก็ยกมือโบกอย่างเหนื่อยๆ


“อันแหน่ะโดนหนักเหรอพี่เปรี้ยวหมดแรงเลย พี่วินก็เบาๆหน่อยสิครับ ตัวเล็กๆแบบนี้เดี๋ยวกระดูกหักไปล่ะแย่เลย”เรย์แซว


“ไอ้เรย์! ไอ้บ้า!”เปรี้ยวแกะฝาแก้วแล้วหยิบน้ำแข็งมาปาใส่เด็กบ้า เรย์หัวเราะแล้วดึงแขนบัสวิ่งออกจากร้าน บัสหันมายิ้มโบกมือให้พี่ๆ


“เดี๋ยวก็ได้ถูพื้นใหม่หรอก”วินปรามเมื่อเห็นเปรี้ยวปาน้ำแข็งไม่หยุดแม้ว่าเรย์จะไปไกลแล้ว


“ไม่ถูแล้ว!”วินยิ้มกับท่าทางเอาแต่ใจของเปรี้ยว สุดท้ายเขาก็ต้องเอาไม้ถูพื้นมาแข็งน้ำที่ละลายจากน้ำแข็งที่เปรี้ยวปา


 


“ป่ะกลับบ้าน”วินเก็บของเสร็จเรียบร้อยก็เรียกเปรี้ยวที่ยังคงฝังตัวเองกับโซฟา


“อุ้มหน่อย”คนตัวเล็กยกแขนขึ้นชูเหมือนเด็กร้องให้พ่อแม่อุ้ม วินส่ายหัวเบาๆแล้วย่อตัวนั่งยองๆ คนตัวเล็กยิ้มแล้วกระโดดใส่และกอดคอ


“ตัวหนักแล้วนะมึง”


“อย่าบ่นน่าไปสิกูง่วงแล้ว”เปรี้ยวซบใบหน้ากับไหล่กว้าง วินปิดไฟดวงสุดท้ายแล้วล็อคร้านเสร็จเรียบร้อย


“วันนี้ไม่มีงานเหรอวะ”วินถามคนที่เกาะหลังเขาอยู่ เปรี้ยวส่ายหัวรัวๆ


“ให้กูพักบ้างเหอะ ให้กูไปทำแบบนั้นบ่อยๆก็เหนื่อยเหมือนกันนะ”เปรี้ยวตอบแล้วกอดคนร่างสูงให้แน่นขึ้น


“แล้วระหว่างทำงานที่นี่กับที่ทำอยู่งานไหนเหนื่อยกว่ากัน”วินถาม เปรี้ยวนิ่งไป


“ก็พอๆกันแหละน่า”เปรี้ยวตอบปัด ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าวินไม่ชอบที่เขาไปทำงานแบบนั้น


“มะรืนกลับบ้านนะ”เปรี้ยวพูดออกมาเบาๆ


“บ้านไร่น่ะเหรอ”


“อื้ม”วินพยักหน้าแล้วเดินไปที่รถ พอถึงร่างบางก็กระโดดลงแล้วขึ้นรถปรับเบาะเอนนอนทันที วินมองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มก่อนจะขยี้หัวทุยอย่างหมั่นเขี้ยว


“อื้อ จะนอน รีบกลับบ้านเลย ง่วง!


“ครับๆ เจ้านาย”เปรี้ยวหัวเราะคิกคักเมื่อได้ยินร่างสูงพูดก่อนจะปิดตาหลับด้วยความเหนื่อยล้า


สองวันต่อมา


เปรี้ยวนอนเล่นไอพอดที่เบาะหลังรถแก้เซ็งระหว่างการเดินทางกลับบ้าน แอบงอนคนที่ขับรถพามาเล็กๆเพราะตัวเองถูกปลุกตั้งแต่ตีสามแต่กว่าจะได้ออกจากคอนโดก็ตั้งตีห้า มันน่าโมโหมั้ยละถูกปลุกเวลาที่กำลังฝันดีน่ะ แต่ถึงจะงอนยังไงก็เหอะ ถามว่าไอพอดที่เล่นอยู่นะของใคร.....ก็ของคนที่งอนนั่นแหละ


“หิวรึยังเปรี้ยว”วินถามพลางมองกระจกส่องหลังเห็นคนตัวเล็กยังทำท่าไม่รู้ไม่ชี้และไม่ตอบ


“เปรี้ยว กูถามว่าหิวรึยัง”


“..........”


“ไอ้เปรี้ยว”


“ไม่!”เปรี้ยวตอบสั้นๆโดยที่ไม่หันมามองเขา วินเลี้ยวรถเข้าปั๊มแล้วเติมน้ำมันก่อนจะเดินเข้าเซเว่น เปรี้ยวชะเง้อมองหาร่างสูงแล้วถอนหายใจฮึดฮัด


“ไม่ง้อหน่อยเหรอวะ แม่ง”ร่างเล็กกระฟัดกระเฟียดแล้วกดจอเกมแรงๆระบายอารมณ์ “ตายๆๆนี่แน่ะๆๆๆๆ”


ไม่นานร่างสูงก็เดินกลับมาที่รถพร้อมกับถุงขนมถุงใหญ่ข้าวหนึ่งกล่องและชาเขียวหนึ่งแก้ว กลิ่นของข้าวผัดกุ้งลอยโชยยั่วอารมณ์คนหิวแต่ปากแข็งเปรี้ยวเม้มปากแล้วเพ่งสติไปที่เกม


โครก....คราก....


อุ๊ตะ! น่าอายจัง


“หึหึหึ”


“หัวเราะอะไรมีอะไรน่าขำ”เปรี้ยวสะบัดเสียงตอบกลับทันควันกลบเกลื่อนความเขิน


“หัวเราะคนขี้งอน”


ตุบ!


เปรี้ยวตบไหล่วินไปแรงๆหนึ่งที


“ก็มึงแม่ง....รู้ว่ากูงอนยังจะไม่ง้อกูอีก”


“ก็กำลังง้ออยู่นี่ไง”วินพูดพร้อมกับยื่นแก้วชาเขียวมาให้ คนขี้งอนรีบรับมาแล้วดูด ก่อนจะยิ้มกว้าง


“อร่อย~”วินหัวเราะในลำคอแล้ว ส่ายหน้าเมื่อเปรี้ยวยื่นแก้วมาให้เขาดื่ม


“ไม่อ่ะ หวานขนาดนี้ใครจะกินลงวะ”วินพูดเปรี้ยวย่นจมูกใส่


“ก็กูนี่ไง”เปรี้ยวตอบแล้วดูดชาเขียวต่อไป วินยิ้มแล้วขับรถออจากปั๊มเดินทางไปบ้านไร่ต่อ


“หิวข้าวอ่ะ”ร่างเล็กพูดเบาๆ คนขับรถหน้าหล่อเคาะกล่องข้าวที่วางไว้ด้านหน้า เปรี้ยวจึงย้ายตัวเองมานั่งเบาะหน้าข้างคนขับแล้วเปิดกล่องข้าว


“มึงอ่ะชอบเอาของกินมาล่อกู”คนตัวเล็กบ่นอุบอิบพลางตักข้าวผัดกุ้งเข้าปาก และนึกอะไรขึ้นได้ว่าไอ้คนตัวสูงก็ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกันเปรี้ยวจึงตักข้าวไปจ่อที่ปากของวิน


“ไม่เอากูกินกาแฟแล้ว”วินตอบปัดโดยไม่มอง


“กินกาแฟมันจะอยู่ท้องเหมือนข้าวได้ไงวะ กินเข้าไป”เปรี้ยวคะยั้นคะยอทว่าวินก็ไม่ยอมกิน  จึงใช้ไม้เด็ดกอดคอวินแล้วรบเร้าให้กิน


“เปรี้ยวกูขับรถอยู่นะเดี๋ยวก็ตายห่ากันหมดหรอก”วินทำเสียงดุ


“มึงก็กินดิ”เปรี้ยวพูดอย่างเอาแต่ใจ


“กินก็กิน ไปนั่งดีๆกูขับรถไม่ถนัด”เปรี้ยวยอมถอยไปนั่งที่เดิมแล้วยื่นช้อนที่มีข้าวผัดพอดีคำกับกุ้งตัวโตให้ วินอ้าปากรับแต่โดยดี


“เก่งมาก กินเยอะๆจะได้โตไวๆ คิกคิก”


เพียงไม่กี่ชั่วโมงทั้งสองก็มาถึงบ้านไร่ของเปรี้ยว วินจอดรถและไปเอาของฝากที่ท้ายรถส่วนอีกคนน่ะเหรอ...


“แม่!!!!”เปรี้ยววิ่งไปกอดแม่ที่ยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน แล้วหอมแก้มซ้ายขวา


“สวัสดีครับแม่”วินที่เดินเข้ามายกมือไหว้แม่ของเปรี้ยว ท่านก็พยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้ม


“เข้าบ้านกันดีกว่าลูก”แม่บอกแล้วนำเปรี้ยวและวินเดินเข้าบ้าน


“วันหลังไม่ต้องเอามาก็ได้นะวิน แม่เกรงใจ”แม่ของเปรี้ยวบอกเมื่อเห็นว่าวินเอาของพวกชากาฟมาฝากอีกแล้ว


“ไม่เป็นไรหรอกครับ”วินบอกพลางเก็บของเข้าที่เหมือนเป็นบ้านของตัวเอง รู้ทุกซอกทุกมุมว่าเอาอะไรไว้ตรงไหน


“แม่เขาอยากได้พวกหวย เลขเด็ดอะไรมากกว่าล่ะสิ”แป้งเดินลงมาจากบ้านพูดขึ้น


“ไอ้ลูกคนนี้มันรู้ทันแม่จริงๆฮ่าๆๆ......แล้วนี่กินข้าวกันมารึยังลูก”


“ทานแล้วครับแม่”วินตอบ


“แม่ฮะ พ่อไปไหน”เปรี้ยวถามเมื่อเดินหาพ่อไม่เจอ


“อ๋อ....พ่อไปไร่น่ะลูก”แม่ตอบ


“อ๋อฮะ แม่งั้นเปรี้ยวพาวินมันไปนอนก่อนนะ มันตื่นตั้งแต่ตีสามยังไม่ได้นอนเลย”เปรี้ยวบอกแล้วดึงแขนของร่างสูงขึ้นบันได


พอถึงห้องร่างบางก็กระโดดเข้าใส่เจ้าขาวตุ๊กตาหมีสีดำตัวใหญ่เกือบเท่าตัวเอง มันเป็นของขวัญวันเกิดตอนอายุ 20 ปี และคนที่ให้ก็คือ....วิน


“คิดถึงลูกรักจังเลย”เปรี้ยวกอดเจ้าขาวแน่น วินเอนตัวลงนอนข้างๆ เปรี้ยว


“ไม่กอดพ่อมันบ้างเหรอวะ”วินพูดเปรยๆขึ้น


พรึบ


เปรี้ยวพลิกตัวหันมากอดตามคำขอ วินชะงักไปเล็กน้อย แล้วเปรี้ยวก็ผละไปกอดลูกรักของตัวเองต่อ ไม่แปลกที่วินจะแทนตัวเองกับเจ้าตุ๊กตาว่าพ่อก็เขาเป็นคนซื้อมาให้กับเปรี้ยวที่บอกว่าเป็นแม่นี่นาเขาก็ต้องเป็นพ่อสิ


“พ่อตัวไม่นิ่มเหมือนลูกขาวของกูหรอก”เปรี้ยวบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนทว่ายังไม่ปล่อยมือจากเจ้าขาว


“มึงอ่ะไปนอนดีๆเลยหลับไปเลยก็ได้ ไม่ได้นอนไม่ใช่เหรอวะ”เปรี้ยวบอก วินจึงขยับตัวไปนอนดีๆแล้วเว้นที่ไว้ให้เปรี้ยวด้วย


“มึงด้วยเดี๋ยวค่อยตื่น มึงก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน”จบคำของวินเปรี้ยวก็กระโดดตุบลงบนเตียงแล้วหันหลังให้กับวิน


“เอาลูกกูมาให้กอดมั่งดิ”วินสะกิดเปรี้ยว


“ไม่เอา!ลูกกู”เปรี้ยวตอบแล้วกอดขาวลูกรักแน่น ไม่ยอมให้วิน บอกเลยว่าเขาหวงตุ๊กตาตัวนี้มากมีอยู่ครั้งหนึ่งที่พี่แป้งมาเอาตุ๊กตาไปซักโดยที่ไม่บอกเขา พอรู้เท่านั้นแหละงอนไม่คุยด้วยเป็นอาทิตย์เลย


หมับ


แขนแกร่งตวัดโอบเอวของเปรี้ยวผ่านไปถึงเจ้าขาว แล้วขยับตัวเข้าไปกอดแน่นๆ เปรี้ยวใจเต้นกระหน่ำชิดขนาดนี้ลมหายใจรดต้นคอกันขนาดนี้ อันตรายชัดๆ


“มากอดกูทำไมเนี่ย”


“ใครกอดมึงกูกอดลูกกูเหอะ”วินตอบแล้วกระชับอ้อมกอดมากขึ้น


“ชิส์”เปรี้ยวไม่พูดอะไรต่อแล้วหลับตาลงนอน วินเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวแล้วหลับตาลงแอบสูดลมหายใจดมเส้นผมหอมเบาๆแล้วหลับไปเพราะเขาเองก็เหนื่อยจากการขับรถจากกรุงเทพมาถึงบ้านไร่





*****ขอโทษที่มาลงให้ช้านะคะ เมื่อคืนวุ่นกับการขอปลดแบนนิยาย เห้อ เซ็ง !!

Shira kuma
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,012 ความคิดเห็น

  1. #948 uhu97007 (@uhu97007) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:21
    ทำตัวเหมือนแฟนกันเลย~
    #948
    0
  2. #916 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 23:40
    โอ้ย แบบนี้คบกันเลยเถอะ โค่ดจะน่ารักกกกกก
    #916
    0
  3. #860 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 12:11
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด กอดกันบะเบาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #860
    0
  4. #752 Pookkie'Matita Cassiopeia (@pukkymatita) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 23:09
    นอนกอดกัน เพื่อนกันแน่เรอะ !? เลิกซึนได้แลเวทั้งคู่เลย !
    #752
    0
  5. #658 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 19:09
    พ่อแม่ลูกน๊าาาาาาาาาา พ่อเจ้าเล่ห์นิดๆๆ
    #658
    0
  6. #545 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 11:43
    วินยิ้มรับเพราะชอบสินะ
    #545
    0
  7. #506 Azkaban (@bigg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 01:30
    น่ารักมากค่ะ ภาษาสวยมากก
    #506
    0
  8. #422 NU Amp Mee (@natthanicha_2544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 12:47
    กูทนไม่ไหว55555
    #422
    0
  9. #259 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:52
    เปรี้ยวโดนเต๊ะอั๋งแบบอ้อมๆ
    #259
    0
  10. #241 A-sujiGoZziii (@21281) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 06:43
    สนุกจัง!
    #241
    0
  11. #45 pain22 (@chan777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 18:41
    สองคนนี้คิดอะไรกันแน่ๆเลย 55

    #45
    0
  12. #11 yaaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 00:12
    วินแอบหลอกอกดเปรี้ยวอ่อออ >
    #11
    0