กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย!

ตอนที่ 7 : กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย!>>>>> 6 [RW]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ม.ค. 58



กูขอสั่ง! ห้ามมึงอ่อย! ตอนที่ 6


เช้าร่างสูงตื่นขึ้นมาอาบน้ำเสร็จก็เดินลงไปชงชาเขียวอุ่นๆให้ร่างบางที่ยังคงหลับไม่ตื่น เมาขนาดนั้นตื่นมาคงได้ปวดหัวแน่ๆ วินทักทายแม่ของเปรี้ยวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อย่างมีความสุขแล้วเดินเข้าครัว


“เมื่อคืนเป็นไงบ้างจ๊ะ”แป้งเดินเข้ามาถามพลางเปิดตู้เย็นหยิบน้ำออกมาดื่ม


“ก็ปกตินี่ครับ”วินตอบ


“คิกๆๆความอดทนสูงจริงๆนะ”วินหันขวับนี่พี่แป้งรู้งั้นเหรอ


“พี่แป้งรู้เหรอครับ”แป้งยิ้มแล้วยืนพิงผนัง


“ทำไมจะไม่รู้ล่ะ มันเคยเป็นแบบนี้ตอนงานปัจฉิมม.3น่ะ ตัวการก็พ่อนั่นแหละเปรี้ยวมันพาเพื่อนๆมาเลี้ยงฉลองจบม.3ที่บ้านแล้วพ่อก็เอาเหล้าจีนให้มันกิน ไอ้เปรี้ยวมันเมาแล้วบ้าเลยล่ะ ฮ่าๆๆ ไล่จูบคนอื่นไปทั่ว”วินชะงักแป้งยิ้มขำๆกับท่าทางของเพื่อนน้องชายที่แสดงท่าทีไม่พอใจตอนที่ได้ยิน


“แต่ก็ไม่มีอะไรหรอก พี่กับเพื่อนสนิทมันอีกคนพามันเข้าห้องไปนอนน่ะ พอสิ้นฤทธิ์พี่เลยก็เล่าให้มันฟังจากนั้นมาเปรี้ยวก็ไม่เคยกินเหล้าจนเมาอีกเลย แค่มึนๆก็เลิกแล้ว ว่าแต่.....เมื่อคืน.....”แป้งลากเสียงยาวแล้วก้าวเท้าเข้ามาหาวิน ร่างสูงเดินถอยหลัง “ไม่มีอะไรจริงๆเหรอ”วินส่ายหัวรัว


“นายทนได้ยังไงนะ”แป้งผละตัวออกมาแล้วพูดเบาๆ เธอเห็นตั้งแต่ตอนนั้นว่าเจ้าน้องชายคนนี้เวลาเมามันเอ็กซ์ขนาดไหน แล้ว วินมันทนได้ยังไงวะ?


“ผมเอาชาเขียวไปให้มันก่อนนะ”จบคำวินก็ยกแก้วชาเดินขึ้นไปบนห้อง


ร่างบางยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงนิ่ม วินวางแก้วชาเขียวบนโต๊ะข้างเตียงแล้วนั่งลงข้างร่างเล็ก มือหนาเกลี่ยผมนุ่มที่ปรกหน้าหวานออกดวงตาคมจับจ้องที่ริมฝีปากสีแดงแล้วนึกถึงรสจูบเมื่อคืนที่ยังคงติดอยู่ในใจจนอยากจะลองอีกครั้ง ร่างสูงสะบัดหัวให้เลิกคิดอะไรบ้าๆเขาควรจะปลุกเพื่อนขี้เซาสักที


“เปรี้ยว ตื่น”วินเรียกแล้วตบเบาๆที่แก้มใส ร่างบางที่รับรู้ถึงสิ่งรบกวนการนอนก็พลิกตัวหนี


“ไอ้เปรี้ยวตื่นได้แล้ว”วินดึงตัวของเปรี้ยวให้หันกลับมา ใบหน้าหวานยู่ยี่อย่างหงุดหงิดแล้วค่อยๆหรี่ตาขึ้นมามอง


“อื้อ....วินปวดหัวอ่า.....ขอนอนต่ออีกนิดนะ”เสียงหวานแหบๆเปล่งแล้วหลับตาลง


“ยิ่งนอนยิ่งปวดหัวนะเปรี้ยวตื่นเลยกูเอาชาเขียวมาให้”เปรี้ยวหายใจฟึดฟัดแล้วลุกขึ้นนั่งก่อนจะเอนตัวไปหาร่างสูง วินรับแทบไม่ทันแล้วมองคนในอ้อมกอดด้วยสายตาดุๆ ถ้าเขารับไม่ทันที่หัวกระแทกกับหัวเตียงไปแล้วแต่สายตาดุๆก็กลายเป็นอึ้งทันทีเมื่อเปรี้ยวยกแขนมาโอบคอเขาแล้วซุกใบหน้าลงที่อกแกร่งพลางถูไปมา เหมือนเด็กอ้อนผู้ใหญ่


“ปวดหัวอ่า”พูดจบก็ช้อนตาหวานที่คลอด้วยน้ำตาขึ้นมามองวินที่นั่งตัวแข็งไปแล้ว นานกว่าร่างสูงจะรู้สึกตัวแล้วรีบหยิบแก้วชาเขียวอุ่นๆยื่นให้ร่างบาง


“กินซะมันจะทำให้ดีขึ้น”เปรี้ยวมองชาเขียวแล้วรับมาดื่มแล้วยื่นคืน


“กินให้หมด”


“ไม่เอาแล้วไม่หวานเลย”เปรี้ยวบ่นเบาๆ


“กิน..เปรี้ยว”


“อื้อ”เปรี้ยวร้องในลำคอประท้วงแต่พอเจอสายตาดุๆก็ต้องกินให้หมด ชอบบังคับชะมัดนี่เพื่อนหรือว่าพ่อวะ!


“เมื่อคืน....กูเมาเหรอ”เปรี้ยวพูดเบาๆแล้วหลุบตาลงเมื่อดื่มชาเขียวจนหมด


“อืม”วินตอบสั้นๆ


“ขอโทษนะ ถ้ากูทำอะไรลงไป”เปรี้ยวพูดด้วยใบหน้าขึ้นสีหัวใจก็เต้นตึกตักแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำโดยที่ไม่หันมามองวิน


“หึ กูต่างหากที่ต้องขอโทษมึง”วินพึมพำอยู่คนเดียวแล้วเอนตัวนอน


เปรี้ยวกำลังอึ้งกับรอยแดงๆที่ลำคอและหน้าอก เปรี้ยวยกมือขึ้นแตะรอยนั้นอย่างใจเต้น นี่เมื่อคืนเขา.....เปรี้ยวเม้มปากแน่น แต่ตูดก็ไม่เจ็บนี่หว่า เปรี้ยวแย้งในใจ อาบน้ำไม่อยากจะคิดอะไรตอนนี้ไว้รอถามวินดีกว่า


!!


เวรละลืมเอาเสื้อผ้าเข้ามา!


 


Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


“ครับพ่อ”วินรับโทรศัพท์ที่ดัง


[มาหาพ่อที่บริษัทหน่อย] เสียงทุ้มที่น่าเกรงขามของวิรัชผู้เป็นพ่อของวินดังผ่านโทรศัพท์


“ครับตอนนี้ผมอยู่ที่บ้านไร่”


[บ้านของเปรี้ยวเหรอ] วิรัชถาม


“ครับเดี๋ยวผมไปถึงบ่ายๆแล้วกัน พ่อมีอะไรอีกมั้ย.....ครับๆ”วินวางโทรศัพท์แล้วหันไปมองทางห้องน้ำแล้วค้างอยู่อย่างนั้นเมื่อเห็นเปรี้ยวเดินออกมาในสภาพแค่พันผ้าเอาไว้เพียงช่วงล่างร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ๆ


เปรี้ยวพอได้เสื้อผ้าแล้วก็จะเข้าไปใส่ในห้องน้ำทว่า แขนแกร่งที่ล็อคตัวเขาเอาไว้นั้นทำให้เขาแทบลืมหายใจ วินเอามือยันตู้โดยที่เปรี้ยวยืนอยู่ตรงกลาง มือหนาข้างหนึ่งลูบไปที่รอยแดงๆที่คอขาว


“วิน...รอยนี่มัน”เปรี้ยวตัดสินใจถามเสียงแผ่วเบา


“กูทำเองแหละ”วินตอบตรงๆ แล้วโน้มใบหน้าลงมาก่อนจะสร้างอีกรอย เปรี้ยวยืนตัวแข็งทื่อ เมื่อจมูกโด่งไล้ไปมาทีคอของตัวเอง


“วะ....วิน”เปรี้ยวปล่อยเสื้อผ้าในมือตกลงพื้นแล้วเอามือเกาะไหล่ของวินเอาไว้ ให้ตายสิคนๆนี้กำลังจะทำให้เขาละลาย


“เปรี้ยว.....ร่ายกายของมึง....ให้กูเป็นคนเดียวที่ทำรอยแบบนี้ได้คนเดียวนะ”เสียงทุ้มเอ่ยแล้วซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคอของร่างเล็ก


“อะ....อื้ม”เปรี้ยวตอบเบาๆด้วยใบหน้าแดงแปร๊ด วินเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มก่อนจะหอมแก้มใสไปฟอดใหญ่


“ดีมาก”วินขยี้ผมของเปรี้ยว


“ผมยุ่งแล้ว หลบไปเลยจะใส่เสื้อ”เปรี้ยวดันอกของวินออกแล้วหยิบเสื้อที่กองอยู่ที่พื้นก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปอย่างเร็วด้วยหัวใจที่เต้นแรง


“เปรี้ยว.....ร่ายกายของมึง....ให้กูเป็นคนเดียวที่ทำรอยแบบนี้ได้คนเดียวนะ”


“ไอ้บ้าวิน”เปรี้ยวพึมพำแล้วยิ้มอยู่คนเดียว


.


.


.


.


“แล้วนี่จะกลับกันเลยเหรอ”แป้งถามหลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้ว


“ฮะพี่แป้ง ไอ้วินมันกลับผมก็กลับอ่ะ”เปรี้ยวว่าพลางล้างจาน


“แหม่ห่างกันเป็นไม่ได้ ถ้าวินไปมีแฟนแล้วแกจะไปเป็นก ข ค ของเขารึไงห๊ะ”เปรี้ยวนิ่งไปแล้วหันไปมองหน้าวินที่ยิ้มๆ


“โหยถึงเวลานั้นผมก็รู้ตัวแหละน่า”เปรี้ยวบอก แล้วก็นิ่งคิดกับคำพูดของแป้ง


พอล้างจานเสร็จก็ไปลาพ่อของเปรี้ยว เพราะว่าจะกลับกรุงเทพแล้ว ตลอดเวลาที่ออกจากบ้านเปรี้ยวนั่งเงียบมาตลอดทางจนร่างสูงสงสัย


“คิดอะไรอยู่”วินถาม


“เปล่า”


“คนโกหก”


“ถ้ามึงมีแฟนคือแบบคนที่มึงรักจริงๆ เราจะยังเป็นเหมือนเดิมมั้ย”เปรี้ยวถามเบาๆ วินยิ้มมุมปากแล้วโยกหัวของร่างเล็ก


“คิดมากนะมึง”


“ก็ดีกว่าไม่คิดแล้วพอถึงวันนั้นกูจะต้องมาเศร้า”


“ไม่มีวันนั้นหรอก”วินพูดแค่นั้นแล้วขับรถต่อไป ไม่กี่ชั่วโมงก็มาถึงบริษัทของครอบครัววิน รถคันสวยแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถ


“จะรอนี่หรือว่าจะไปที่ร้านกาแฟใต้บริษัท”วินถามเมื่อปลดเข็มขัดนิรภัย


“รอที่นี่ก็เบื่อดิ”ร่างบางตอนแล้วเปิดประตูรถลงมา วินเดินแยกกับเปรี้ยวที่ร้านกาแฟที่มีในบริษัทซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของที่นี่เอง


“ชาเขียวหวานๆแก้วนึงฮะ”เปรี้ยวสั่งแล้วยืนรอที่เคาเตอร์


“พี่วิน!!”เสียงแหลมของผู้หญิงเรียกชื่อของคนที่ร่างเล็กรู้จักดีทำให้เปรี้ยวหันไปมองอย่างสนใจก็เห็นว่ามีผู้หญิงน่าจะอายุสัก 20 ปีวิ่งมากอดร่างสูงอย่างดีใจ


“คิดถึงจังเลยค่ะ”


“อลิส โตขึ้นเยอะนะเรา พี่ก็คิดถึงเราเหมือนกัน”วินพูดยิ้มๆพร้อมกับยกมือลูบหัวของหญิงสาว ซึ่งทั้งหมดมันตกอยู่ในสายตาของเปรี้ยว


ใคร??


ไม่แกะมือที่กอดเขาอยู่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แปลว่าผู้หญิงคนนี้ต้องพิเศษมากๆสินะ!






******เฮ้ย!ใครแว๊!!! ไม่บอกหรอก แบร่ :P

Shira kuma
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,012 ความคิดเห็น

  1. #865 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 19:50
    เหยๆๆๆๆ
    #865
    0
  2. #801 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 07:51
    แกรเริ่มหึงแล้วใช่มั้ยเปรี้ยว นี้เชียร์ให้คู่นี่รู้ใจตัวเองกันไวๆอยู่เนี่ย
    #801
    0
  3. #662 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 19:24
    หึงเลยๆๆๆๆๆๆ
    #662
    0
  4. #551 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 13:55
    วินรีบไปดูเปรี้ยวเร็ว
    #551
    0
  5. #503 alice-b-rabbit (@suphisara-korin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2557 / 13:48
    มีหึงด้วย ร้อนแรง
    #503
    0
  6. #435 baeksty (@baeksty) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 16:02
    นางคือใคร(?) 555อินจัดๆ^^
    #435
    0
  7. #266 -ซันชาย- (@-luhan-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 23:24
    แอบหึงง่ะอุอิ
    #266
    0
  8. #84 fbny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 10:09
    เปรี้ยวกำลังหึง! O-O! 5555
    #84
    0
  9. #49 pain22 (@chan777) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 21:33
    วินหวงเปรี้ยวแล้วใช่ไหม
    #49
    0
  10. #41 MonMaSand (@monmasand) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 13:54
    เอาแล้วสิๆ วินเราจะทำยังไงน้าาา
    #41
    0