คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 26 : บทที่ 26 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 1


     อัพเดท 1 มิ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,542 Overall : 679,272
15,910 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7628 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 26 : บทที่ 26 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19051 , โพส : 45 , Rating : 10% / 208 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




บทที่  26  การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ )



                                                   

 

              





 

“ อืม…..ใหญ่จริง ๆ ” วอดก้าที่อยู่ในรูปลักษณ์น่าขนลุกคือเส้นผมสีเงินปล่อยปิดใบหน้า  ใส่แว่นตาหนาหลังเส้นผมและมีผ้าพันคอสีส้มพาดคอเกือบครึ่งหน้าพูดขึ้นเบา ๆ ขณะกวาดตามองสถาปัตและรูปปั้นมากมายที่เรียงรายอยู่ตลอดแนวทางเดินที่พวกเขายืนอยู่  ส่วนคนที่เหลือก็พูดเฮฮากันไปเกือบตลอดทาง  ขออธิบายก่อนว่าปลายทางที่พวกเขาต้องไปคือห้องของอาจารย์ใหญ่หรือผอ.ของโรงเรียนนี่แหละ

 

ตอนนี้ใบหน้าของทั้งหมดแม้จะคงรูปสีผมและสีตาเหมือนเมื่อวานแต่ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาก็แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าธรรมดาที่ไม่ถึงกับหล่อแต่ก็ไม่ถึงกับขี้เหร่เนื่องจากความคิดของวอดก้าและรัมที่เสนอแนะว่า

 

“ พวกเราได้เจอพวกเจ้าชายจากตอนที่เราไปตัดชุดของวิเวียย่า  ตอนนั้นพวกผู้ชายกลุ่มนั้นมองเห็นหน้าพวกเรา  มันอาจจะเกิดเรื่องยุ่งก็ได้ ”

 

นั่นทำให้ทั้งหมดต่างมาอยู่ในสภาพน่าตาธรรมดาตามชาวบ้านเขา  แต่ก็ไม่มีใครเดือดเนื้อร้อนใจ  ออกจะสบายใจที่ตัวเองมีหนังหน้าเหมือนมนุษย์สักทีด้วย

 

“ ถึงแล้วล่ะมั้ง ” เตกีล่าพูดเบา ๆ เงยหน้าจากจอโน้ตบุคซ์ในมือตาใส  ขณะกวาดตามองประตูบานใหญ่ที่มีเพรชพลอยฝังอยู่  ลวดลายบนบานประตูนั้นอ่อนช้อยและมีมนขลังให้กับผู้มองจนแทบละสายตาไม่ได้  แต่คงไม่สามารถเอาบรรทัดฐานของคนธรรมดาไปเปรียบกับไอ้พวกนี้ได้หรอกเพราะ……

 

วอดก้า   วิสกี้  จินรวมทั้งรัมและเตกีล่าที่ตาวาวขึ้นทันใด  ต่างปรี่กันไปลูบคล้ำบานประตูและอัญมณีเหล่านั้น  ราวกับจะสื่อใจถึงกันได้  ทั้งห้ามองตาแทนคำพูด

 

วิสกี้ ; “ วอดก้า….ถ้าเราแงะเจ้าพวกนี้ไปสักเม็ดสองเม็ด  คงเอาไปแลกเงินไปเที่ยวได้อีกนานแน่ ”

 

วอดก้า ; “ ฉันก็ว่างั้นแหละ   ถ้าเราได้ไอ้ที่ฝังอยู่บนประตูนี่ไปขายละก็  เม็ดหนึ่งคงตกละประมาณ……

 

เตกีล่า ; “ สามแสนฟรังซ์ไงล่ะ ”

 

จิน ; “ พระเจ้า….ถ้าเอาไปขายในตลาดมืด  เราโก่งราคาสักหน่อยก็เยี่ยมแล้วสินะ ”

 

สามคน ; “ ใช่เลย ”

 

รัม ;  ฉันก็อยากได้นะ  แต่เอาไปใช้อย่างอื่น ”

 

วอดก้า ; “ จะเอาไปทำอะไรอ่ะรัม ??? ”

 

รัม  ( ฉีกยิ้ม ) ; “ เอาไปทำคุณไสยจะเยี่ยมมาก  แถมขายได้ราคาดีในตลาดมืดด้วย ”

 

จิน ; “ งั้นเยี่ยม  แงะกันไปคนละเม็ดสองเม็ดคงไม่มีใครสงสัยหรอกเนอะ ( ส่งสายตาขอความเห็น ) ”

 

ทั้งหมด ; “ จัดไปอย่าให้เสีย ”

 

 

มือห้าคู่เริ่มทาบบานประตู  นัยน์ตาเป็นประกายระยิบระยับแต่แล้วดันกลายเป็นผลักบานประตูให้เปิดออกเผยให้เห็นห้องทำงานหรูหราและทันสมัย   ที่กลางห้องเกือบติดหน้าต่างมีโต๊ะทำงานไม้แกะสลักวางอยู่และตอนนี้ก็มีร่าง ๆ หนึ่งที่กำลังฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ

 

“ เอ่อ……” แค่เพียงวิสกี้ออกเสียงแค่นั้น  ประตูบานใหญ่ก็ปิดปึงพร้อมร่างที่นอนฟุบอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมา 

 

ร่างนั้นมีเรือนผมสีทองเป็นประกายสดใสรับกับนัยน์ตาสีทองที่ปรือ ๆ ปิด ๆ  อย่างคนง่วงนอน  หน้าตาจัดได้ว่าหล่อเหลาอายุราว 20  แต่พวกเขาก็ไม่คิดเช่นนั้นเพราะวิเวียย่าก็บอกไว้แล้วว่าตัวเองอายุ 500 กว่าปีก่อนนัยน์ตาคู่สีทองจะหันมามองพวกเขา

 

“ พวกเธอคือเด็กที่วิเวียย่าฝากมาสินะ  โอ้จริงสิ….ฉันลืมไปเลย  มา ๆ มาดื่มช้ากันก่อน ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มมีเสน่ห์และริมฝีปากที่ระบายรอยยิ้มอ่อนโยนอย่างน่าลุ่มหลงแย้มยิ้มขึ้นทำให้วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่าหน้าแดงระเรื่อตัวแข็งค้างเพราะยังไงพวกเขาก็ยังเป็นผู้หญิงที่เมื่อเจอคนที่มีเสน่ห์เกินต้านทานก็ต้องเกิดอาการหวั่นไหวตามปกติ

 

จะมีอยู่คนเดียวนี่แหละที่รวบผมที่ยาวไปด้านหลังด้วยความรำคาญแล้วทรุดนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับชายหนุ่มที่ยังส่งยิ้มให้อยู่อย่างน่าตาเฉย

 

“ ยืนทำไมล่ะ  มานั่งสิ ” วอดก้าที่จิบชาไปหลายอึกหันมาชวนเพื่อนอีกสี่คนที่ยืนนิ่งอยู่ทำให้แต่ละคนเริ่มได้สติ  ยิ้มเก้อ ๆ แล้วแยกย้ายกันนั่ง

 

“ ผมวอดก้า  คนริมสุดชื่อวิสกี้  รัม  เติร์ก แล้วก็จินตามลำดับครับ ” คนเป็นหัวโจกอย่างวอดก้าแนะนำทุกคนกับคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ดื่มดำไปกับรสชาติชาอันหอมกรุ่นเพราะตัวเขาเป็นคนที่รักการดื่มชาอย่างเช่นผู้เป็นแม่ ( แม้อาการชอบดื่มแอลกอฮอล์ได้ทุกประเภทจะได้เชื้อมาจากแม่เต็ม ๆ ก็เถอะ )

 

“ อ่า…..ผมยังไม่ได้แนะนำตัวสินะครับ ” ชายผมทองผู้เป็นเจ้าของห้องทุบกำปั้นลงบนืออีกข้างหนึ่งแล้วฉีกยิ้มหวานละมุนละไมให้ทำเอาสี่ในห้าหน้าแดงอีกรอบไปกับเสียงอบอุ่นและรอยยิ้มนุ่ม ๆ นั่น

 

“ ผมชื่อราฟาเอล  รูเรโลฟ  เป็นผอ.ใหญ่ของโรงเรียนนี้   ส่วนเผ่าพันธุ์ก็เป็น……

 

“ เผ่าปีศาจนอกจากนี้ยังเคยเป็นถึงเจ้าชายรัชทายาทของอาณาจักรหนึ่งราตรีในแดนปีศาจด้วย ” วอดก้ากล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงเฉยชาซึ่งสิ่งที่ได้รับคือรอยยิ้มพึงพอใจจากใบหน้าของราฟาเอล  ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของโรงเรียนตบมือแปะ ๆ ส่วนที่เหลืออ้าปากค้าง

 

“ พระเจ้า…..เผ่าปีศาจแต่ตาสีทอง  ผมทองอย่างกับเทพบุตร ไม่น่าเชื่อว่ะ ” จินกระซิบกับวิสกี้

 

“ นั่นดิ  พ่อกับแม่คู่กันยังไงวะถึงได้ลูกหล่อราศีจับเป็นเทพบุตรแบบนี้ ” วิสกี้ตอบกลับเบา ๆ ทำเอาทั้งสองต้องยิ้มแหย่ ๆ แล้วเปลี่ยนมาฟังการสนทนาของทั้งสองแทน

 

“ ถูกต้องครับ….แต่ยังไงมันก็แค่อดีต  ตอนนี้ผมเป็นแค่ผอ.โรงเรียนธรรมดาเท่านั้น ” ราฟาเอลยักไหล่ซึ่งทั้งหมดก็ยิ้มแหย ๆ ให้กัน

 

ถ้านี่เรียกว่าโรงเรียนธรรมดา  โลกนี้ก็คงไม่มีโรงเรียนหรูหราแล้ว

 

ขนาดแค่ทางเดินยังสร้างได้เริ่ดขนาดนี้  อยากเห็นหน้าคนออกแบบจัง

 

“ คนออกแบบ……ก็แม่ของเธอยังไงวอดก้า ” ราฟาเอลพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนยามนึกถึงหญิงสาวอีกคน  ซึ่งนั่นทำให้วอดก้ายิ้มบาง ๆ เมื่อนึกถึงผู้เป็นแม่   ก่อนราฟาเอลที่พินิจดูหน้าวอดก้าจะกล่าวขึ้น

 

“พวกเธอช่วยกลับคืนใบหน้าเดิมได้ไหม ? ” ราฟาเอลถามซึ่งวอดก้าและคนอื่น ๆ ต่างลูบเครื่องมือแปลงกายเบา ๆ ใบหน้าหล่อเหลาก็กลับมาเช่นเดิมโดยเฉพาะวอดก้าที่เปล่งอำนาจและความน่าหลงใหลออกมาอย่างชัดเจน

 

ราฟาเอลอ้าปากค้างเมื่อเจอทั้งห้าในมาดหล่อ  แถมไม่ใช่หล่อธรรมดาเพราะโครตของโครตจะหล่อเทียบเท่ากับเขาหรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ  วอดก้า  นัยน์ตาสีม่วงแดงคมกริบดูลึกลับและแฝงด้วยความน่าหลงใหลอย่างน่าประหลาด  เส้นผมนุ่มเป็นประกายน้ำตาลแดงที่พอกระทบแสงจะเหลือบทองอย่างงดงามทั้งที่ปลายเส้นผมยังทอแสงสีเงินเรืองรองอย่างน่าดึงดูด   ยิ่งไปกว่านั้นคือรอยยิ้มเหยียดที่มุมปากที่บ่งบอกความเจ้าเล่ห์และหลอกล่อไปในที   แม้กับเขาก็ไม่คิดจะเอาใบหน้าของตนเองไปเทียบกับใบหน้าลูกสาวของเพื่อน

 

 

สูงส่ง ?? สง่างาม ?? เพราะความทระนงนั้นหรือว่าสายเลือด ??

 

 

“ เฮ่……มีอะไรหรือเปล่า ” วอดก้าโบกมือไปมาเรียกสติของราฟาเอล  ใบหน้าหล่อคมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเล็กน้อยก่อนจะคลายลงเมื่อชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของโรงเรียนขานรับ

 

“ ค….ครับ  อ้อ….ไม่มีอะไรหรอก  เอ่อ…..ว่าแต่พวกเธอรู้เรื่องปฐมนิเทศตอนเช้าแล้วใช่ไหม ? ” ราฟาเอลกระแอมแก้เก้อเล็ก ๆ เมื่อเผลอมองใบหน้าลูกสาวเพื่อนนานเกินไปหน่อย  ขืนนานีย่ายังอยู่ล่ะก็เขาคงโดนตบคว่ำเป็นแน่

 

“ ประมาณนั้นล่ะ  ยังไงขอกลับไปห้องเลยละกัน  กว่าจะปฐมนิเทศก็  9  โมงไม่ใช่เหรอ  อีกตั้งนานแน่ะ ” วอดก้าพูดขึ้นอย่างเซ็ง ๆ เพราะรู้สึกอยากกลับไปนอนต่อเป็นที่สุดไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ที่พยักหน้าเสริม

 

แอ๊ด……

 

เสียงประตูบานใหญ่ของห้องเปิดออกอย่างแช่มช้า  ราฟาเอลพยักหน้าให้ทั้งหมดพลางผายมือออกเป็นการอำลา   ทั้งห้าลูบที่เครื่องปลอมแปลงใบหน้าของจินเบา ๆ แต่ก่อนที่เท้าของทั้งหมดจะก้าวออกจากห้อง  เสียงทุ้มนุ่มก็เรียกทั้งหมดอีกครั้ง

 

“ เดี๋ยวก่อน….เอ้ารับ ! ” ทั้งหมดหันขวับก่อนจะรับอะไรบางอย่างที่ลอยมาจากมือของเจ้าของห้อง สิ่งนั้นทำให้พวกวอดก้ามองมันอย่างแปลกใจ

 

ราฟาเอลยิ้มละไม

 

“ เชื่อเถอะว่าของฉันดีกว่าของวิเวียย่าแน่ ๆ ไม่ต้องบอกพวกเธอคงรู้วิธีใช้กันอยู่แล้ว ” ชายหนุ่มผมมองกล่าวอย่างรู้ทัน  ซึ่งได้รับรอยยิ้มบาง ๆ แต่เคร่งขรึมได้จากวอดก้า   เขามองรอยยิ้มนั้นอย่างนิ่งงันเพราะมันช่างเหมือนรอยยิ้มเพื่อนของเขาหรือ……พ่อของวอดก้าเหลือเกิน

 

แต่ทันทีที่ประตูปิดลง  เขาก็หลุดหัวเราะดังพรืดเมื่อได้ยินเสียงเฮฮาของทั้งหมดโดยเฉพาะคนที่เขาเพิ่งบอกว่าเหมือนผู้เป็นพ่อเพียงใดที่เอ่ยขึ้นนำ

 

  อย่างที่คิดตอนแรก….พลอยบนประตูนี่มันน่าแงะไปขายจริง ๆ ”

 

“ อย่านะครับวอดก้า  ถ้าจะแงะตอนกลางวัยเขาไม่เรียกว่าขโมยนะครับ ” เสียงแว่ว ๆ จากคนผมสีรัตติกาลที่มีนัยน์ตาสีเดียวกันแย้ง

 

“ นั่นสิ…..ไว้รอจน ๆ มาขโมยก็ไม่เสียหาย  แงะสักเม็ดสองเม็ดรับรองได้ว่ารวย คิก ๆๆ ” เสียงหัวเราะคิกคักจากพ่อค้าตลดมืดทำให้ทั้งหมดระเบิดเสียงหัวเราะตามก่อนเสียงแว่ว ๆ อีกสองเสียงจะดังประสานกัน

 

“ งานนี้ได้รวยอีกแน่ ” เสียงมาจากหญิงสาวในภาพลักษณ์ชายหนุ่มผมแดงและผมส้มดังเบา ๆ พร้อมเสียงฝีเท้าก้องที่ค่อย ๆ จางหายไป   ราฟาเอลที่อึ้งอ้าปากค้าง  กระตุกยิ้มพลางงคิดในใจ

 

หึ ๆๆๆ  แต่นิสัยนี่ตรงกันข้ามกับคนเย็นชาอย่างหมอนั่นเป็นที่สุด

 

ราฟาเอลกลั้นหัวเราะ  ลุกขึ้นมองไปทางหน้าต่างซึ่งจะทำให้เห็นหอคอยสี่หออย่างชัดเจน    ยามนึกถึงเพื่อนของเขาก็รู้ได้ทันทีว่านิสัยแบบนี้ได้มาจากนานีย่าเต็ม ๆ ก่อนนัยน์ตาสีทองอร่ามจะทอความเศร้าสร้อยและคิดถึง  พึมพำเบา ๆ ราวกับอยากจะฝากสายลมไปหาใครอีกคนที่นึกถึง

 

“ นายจะกำลังทำอะไรอยู่นะ………

 

 

พวกวอดก้าที่หลังกลับห้องเสร็จแยกย้ายกันหาของกันอย่างชุลมุนเพราะสิ่งที่ผอ.สถาบันโยนมาให้   มันคือผลึกธาตุกักพลัง…..ผลึกที่ขึ้นชื่อว่าหายากและราคาแพงไม่มหาศาลเพราะนอกจากจะช่วยเสริม  เพิ่มพลังเวทมนตร์  บางครั้งยังช่วยนการกักเก็บพลังเวท  การทำงานของมันคือให้เราถ่ายพลังเวทลงไปที่ผลึก   มันจะดูดซับและกักเก็บไว้รอใช้งาน  และเพื่อความสะดวก  เจ้าของสามารถนำมันไปหลอมรวมกับวัตถุอื่นได้ด้วยเพื่อเก็บใส่พกพา

 

ความจริงวิเวียย่าก็ให้เครื่องมือกักเก็บพลังเวทมาบ้างแล้ว  แต่ราฟาเอลนั้นดูออกว่าพลังเวทของทั้งห้ามหาศาลมากเกินกว่าของที่วิเวียย่าให้จะทานทนจึงส่งผลึกมาให้พวกเขา

 

ของวอดก้าเป็นผลึกทั้งแปดสีเลยที่เดียวเพราะแม้วอดก้าจะเป็นธาตุแสงและความมืดแต่พลังของธาตุอื่นก็แทบไม่ด้อยกว่ากันเลยทำให้วอดก้ามีผลึกสีแดงกักเก็บพลังธาตุไฟ   สีเขียวธาตุไม้   สีน้ำเงินธาตุน้ำ   สีน้ำตาลเข้มธาตุดิน  ผลึกสีใสและสีรัตติกาลกักเก็บพลังธาตุแสงสว่างกับความมืด

 

ของวิสกี้เป็นผลึกสีแดง   สีน้ำเงิน  สีขาวและสีน้ำตาลเข้ม

 

ของจินเป็นผลึกสีแดง   สีน้ำตาลเข้ม  สีดำ  และสีเขียว

 

ของรัมเป็นผลึกสีดำ  สีน้ำตาลเข้ม  สีเขียวและสีน้ำเงิน

 

และสุดท้ายของเติร์กที่ต้องใช้ผลึกสีน้ำเงินถึงสองผลึกเพื่อกักเก็บพลังธาตุน้ำและผลึกสีขาวกับผลึกสีเขียวอย่างละหนึ่ง

 

“ เค้าจะเอาอะไรผสานดีอ่ะวอดก้า ”  เสียงเย็นชาที่ราบเรียบน่าขนลุกจะดีมากกว่านี้ถ้าไม่มีคำพูดแอ๊บแบ๊วที่ทำเอาวอดก้าหัวทิ่ม

 

“ หะ….หา  อ้อถ้าของเติร์กเอาเป็นโน้ตบุ๊คซ์นั่นจะดีที่สุดนะฉันว่า   เพราะควรจะหาของที่เราเอาติดตัวไว้ตลอดโดยไม่มีใครสงสัย ” วอดก้าเล่าด้วยสีหน้ายิ้ม ๆ ชายหนุ่มที่อยู่ในรูปลักษณ์เรือนผมสีแดงพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วเดินไปเตรียมของ 

 

“ แกจะเอาอะไรว่ะไอ้วิสกัส ? ” จินชะโงกหน้าไปถามวิสกี้อย่างสนใจ  เจ้าของชื่อที่ถูกเปลี่ยนหันมาตอบ

 

“ กะจะเอากำไลหยกของฉันอ่ะเพราะมันพกพาง่ายดี……ว่าแต่….ไอ้บ้า  อย่าเปลี่ยนชื่อฉันเป็นอาหารหมาได้ไหมว่ะ ” วิสกี้หันไปว้ากใส่เพื่อนสนิทที่ยิ้มเผล่   ของจินดูเหมือนจะเลือกได้แล้วคือ…….ตุ๊กตาหมีสีขาวขนฟู….ที่เจ้าตัวคงกะเอาไปนอนกอดในห้องเรียน  ไม่น่าเชื่อคือจินเป็นคนที่คลั่งไคล้เรื่องตุ๊กตาเป็นที่สุด

 

“ รัมคิดได้รึยังว่าจะเอาอะไร ? ” วอดก้าถามอีกคนที่ยืนนิ่ง   รัมยิ้ม ๆ บาง ๆ หันไปชี้กระถางต้นไม้ต้นหนึ่งที่ใส่ดอกทิวลิปดอกใหญ่เกือบสิบดอกและมีต้นไม้ต้นเล็ก ๆ แซม  แม้ขนาดมันจะใหญ่พอสมควรก็เถอะ   และเพราะว่าเป็นรัม  วอดก้าจึงรู้ได้ทันทีว่ารัมจะซ่อนผลึกธาตุไว้ที่ไหน

 

“ จะเก็บไว้ในดอกทิวลิปสินะ ” วอดก้าแกล้งถามทั้งที่รู้คำตอบ  เนื่องจากการที่รัมเป็นเอลฟ์ซึ่งโดยปกติต้องอยู่กับธรรมชาติอยู่แล้วจึงไม่มีใครสงสัยหากมีคนเอากระถางต้นไม้ติดตัวไว้ตลอดเวลา  รัมพยักหน้าแล้วถามกลับ

 

“ แล้วของวอดก้าล่ะ ”

 

วอดก้าประคองผ้าแพรพันคอสีส้มขึ้นมาให้ดูเป็นเชิงบอกเป็นคำตอบก่อนทั้งหมดจะนั่งล้อมวงกันเพื่อเตรียมถ่ายพลังเวท   ผลึกธาตุของแต่ละคนล้วนเรียงรายอยู่เบื้องหน้า  ทั้งห้าพยักหน้าให้กัน  มือทั้งสองข้างเริ่มทอแสงเรืองรองก่อนจะกลายเป็นเส้นเล็ก ๆ เข้าสู่ตัวผลึก  แสงสว่างยังคงจ้าทั่วห้องพร้อมประกายหลากสีไหลมาราวสายน้ำ  ดีที่วิสกี้ได้ปิดม่านเรียบร้อยทั้งห้องพักชั่วคราวที่พวกเขาอยู่ช่วยปิดแสงได้อย่างมิดชิด  พลังเวทอ่อน ๆ ค่อย ๆไหลเข้าไปในปริมาณที่มากขึ้นและรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเวลาผ่านไป…….

 

 

45 นาทีต่อมา

 

ใบหน้าของทั้งหมดเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเพราะการใส่พลัง  ก่อนวอดก้าที่สังเกตเห็นความจ้าของผลึกที่เริ่มจะเปลี่ยนเป็นสีใสแต่ภายในมีแสงสีของแต่ละธาตุอยู่จึงยกมือขึ้นโบก

 

“ พอ…..แฮ่ก….ได้แล้ว ” วอดก้าบอกเสียงหอบก่อนพลังในมือทั้งหมดจะดับวูบ  วอดก้ารู้สึกมึนถึงที่สุด   ก่อนจะหอบร่างระโหยแรงไปนอนบนเตียง   จินและวิสกี้พากันนอนแผ่หลากับพื้นเลยด้วยซ้ำจนเตกีล่าและรัมต้องช่วยกันลากขึ้นเตียง  วอดก้ากระพริบตาหลาย ๆ ครั้งเพื่อไล่ความพร่ามัวก่อนจะบอกเสียงแหบ

 

“ ฉันว่าเราหลับไปสักงีบก่อนจะเป็นลมกลางหอประชุมดีกว่า ” อีกสี่เสียงผงกหัวขึ้นอย่างเห็นด้วยแล้วประสานเสียงกันเบา ๆ

 

“ เห็นด้วย !

 

 

  หอประชุมกลาง  สถานที่ปฐมนิเทศของนักเรียนปีหนึ่ง  เด็กเกือบหนึ่งร้อยคนทั้งหญิงและชายส่งเสียงคุยกันจ้อกแจ้กระหว่างรองานปฐมนิเทศเริ่มแต่สายตาของเหล่าสาว ๆ ล้วนจับจ้องไปที่จุด ๆ หนึ่ง

 

คนแรกชายหนุ่มผมสีรัตติกาลทมิฬเงางามยาวระต้นคอ  นัยน์ตาสีม่วงเข้มมีความเย็นชาและเยียบเย็น   กำลังเหม่อลอยไปไกล  ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปั้นสลักของเทพบุตรที่หล่อหลอมหัวใจสาว ๆ ให้ละลาย   ผิวขาวเนียนที่ขนาดผู้หญิงยังอายรวมถึงเรือนร่างสูงโปร่งร้อยแปดสิบเซนท์กว่า ๆ เรียกสายตาของสาว ๆ ให้มอง  นอกจากนี้ตำแหน่งที่พ่วงท้ายมาย่อมสร้างความสนใจให้กับทุกคนโดยรอบ  เนื่องเพราะตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์……รัฐที่ยิ่งใหญ่และเจริญไม่แพ้นาโวลล์นั้นมีความลับมากมาย

 

คนต่อมาคือชายหนุ่มผมเงินที่รวบเส้นผมให้คลอเคลียแผ่นหลัง  นัยน์ตาสีฟ้าใสแต่กลับมีเพียงความเฉยชาและราบเรียบดุจน้ำทะเลที่คลื่นลมสงบแต่ก็พร้อมที่จะก่อให้เกิดอันตรายได้ทุกเมื่อ   หนังสือในมือถูกเปิดอ่านด้วยท่วงท่าสง่างามแต่ก็มีความระแวดระวังในความผ่อนคลาย  สมกับที่เป็นลูกชายของหัวหน้าองครักษ์ชื่อดังอันดับหนึ่งของเมือง

 

ชายอีกคนเช่นกันมีเส้นผมดูนุ่มสีดำแซมน้ำตาลแดงอย่างลงตัว  นัยน์ตาสีมรกตขี้เล่นกำลังนั่งกดเกมส์ในมืออย่างเมามันส์และสนุกสนานอย่างเต็มที่  ยิ่งยามที่รอยยิ้มปรากฏที่ใบหน้าหล่อเหลาก็ทำเอาสาว ๆ อ่อนระทวยไปมาก  แต่รอยยิ้มนั้นก็ยิ่งกว้างขึ้นเมื่อชายหนุ่มข้างกายโวยวาย 

 

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายที่หล่อเหลาไม่แพ้เพื่อนข้าง ๆ นั้นแสร้งทำหน้าบูดบึ้งก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากฏขึ้นเมื่อเพื่อนนัยน์ตาสีมรกตยอมยกมือแพ้แต่โดยดี  รอยยิ้มพึงพอใจจึงปรากฏขึ้นทั้งนัยน์ตาสีแดงปนชมพูอ่อนจาง  ก่อนทั้งคู่จะกลับมาเฮฮาเหมือนเดิมจนดูน่าเข้าไปทำความรู้จัก  แต่กิตติศัพท์และดีกรีของหนึ่งองครักษ์เจ้าชายที่เป็นหลานแท้ ๆ ของนายทหารที่ขึ้นตรงต่อองค์กษัตริย์แต่เพียงผู้เดียวและหนึ่งบุตรชายของเสนาบดีกรมข่าวสารก็ ลือชา ไม่ใช่น้อย

 

กลับมาที่ชายหนุ่มผมสีรัตติกาลที่หันไปส่งสายตาเย็นชาให้กับเพื่อนผมแดงจอมกวนที่กำลังกล่าวยั่วอารมณ์เขาอยู่   นัยน์ตาสีเขียวอ่อนปรากฏความขำอย่างชัดเจนที่เห็นเพื่อนผู้แสนเย็นชาเริ่มมีอารมณ์บึ้งนิด ๆ ( ย้ำว่านิดเพราะคนมองแทบมองไม่เห็นอารมณ์ใดเลยปรากฏ ) ใบหน้าของชายหนุ่มนั้นคมเข้มเพราะคิ้วหนาที่เสริมให้ใบหน้าเท่และเถื่อนขึ้น  ยิ่งผมสีแดงเซอร์ ๆ ก็ยิ่งเป็นที่สนใจจากสาว ๆ จนไม่น่าเชื่อว่าเขาคือลูกชายคนเดียวของแพทย์หลวงชื่อดังที่ได้รับฉายาว่าหมอเทวดา  ยังดีที่วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศที่ทางคณะอาจารย์ให้เด็ก ๆ สามารถใส่เสื้อลำลองได้  ไม่อย่างนั้นถ้าสาว ๆ ได้เห็นทั้งห้าหนุ่มในชุดเครื่องแบบเต็มยศคงพากันเป็นลมแน่

 

ก่อนที่ทั้งห้าผู้ตกเป็นเป้าสายตาของคนเกือบทั้งห้องจะเงยหน้าขึ้นเมื่อปรากฏไอเวทพร้อมร่างอาจารย์กว่าสิบคนที่เวทีโดยมีร่างของชายชราผมสีขาวดอกไลยืนอยู่ทำให้สรรพเสียงเงียบกริบ

 

 “ เอาล่ะนักเรียนทั้งหลาย........” เสียงของชายชราดังขึ้นอย่างอบอุ่น  นุ่มนวล  “ ข้าขอแนะนำตัวก่อน  ข้าคือศาตราจารย์เอ็กเซล  คาวานอฟ   รองผอ.ของสถาบันแห่งนี้ ”

 

ประโยคนั้นเรียกเสียงพูดคุยกระซิบเบา ๆ จากเหล่านักเรียน

 

ถ้านี่เป็นรองผอ.  แล้วใครกันที่เป็นผอ.

 

ก่อนจะพากันเงียบอีกครั้งเมื่อเอ็กเซลกระแอม

 

“ วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศ  ก่อนอื่น…8งต้องขอพูดว่ายินดีต้อนรับนักเรียนทุกคน ” รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นที่ใบหน้าชายชรา “ อย่างที่บอก ข้าซึ่งเป็นตัวแทนของสถาบันนี้จะไม่พูดอะไรมาก  แค่อยากจะกล่าวว่า…..เมื่อพวกเจ้าได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนนี้แล้ว   ก็ขอให้พวกเจ้าทุกคนรักกันดั่งพี่น้อง…..ดั่งครอบครัวเดียวกันเพราะถ้าเราไม่รักกัน  จะให้รักใคร  ทุกคนไม่ว่าใครก็ตามที่เมื่อได้อยู่ในสถาบันแห่งนี้แล้วย่อมมีศักดิ์ฐานะเท่าเทียมกันเป็นนักเรียน ” ชายชราพูด

 

“ ไม่มีการแบ่งแยกชนชั้นหรือหญิงชาย  ไม่มีการแบ่งว่าอ่อนแอหรือหาญกล้า  จะมีเพียงแค่…….พวกเราเท่านั้น ”

 

คณะอาจารย์ข้างหลังก้าวเท้าขึ้นนำด้วยรอยยิ้ม  แล้วประสานเสียงพูดพร้อมกันท่ามกลางความตื้นตันใจของนักเรียนทั้งหมด ( ยกเว้นห้าหนุ่มที่อ้าปากหาว )

 

“ ยินดีต้อนรับสู่สาธิตเซนท์ปิแอร์……และขอต้อนรับสู่บ้าน ”

 

“ เอาล่ะ….ต่อไปจะเป็นการคัดเลือกหอพักและจะเป็นหอประจำของพวกเจ้าไปจนถึงปีจบการศึกษา อันได้แก่หอวสันต์ หรือปราสาทฤดูใบไม้ผลิ…….. ” เอ็กเซลผายมือไปทางหนึ่งก่อนจะปรากฏร่างรุ่นพี่ในชุดเสื้อสีเขียวดำตามเครื่องแบบของสถาบัน   ธงที่มีสัญลักษณ์มังกรฟ้า  ตัวแทนแห่งฤดูใบไม้ผลิ

 

หอเหมันต์หรือปราสาทฤดูหนาว ” รุ่นพี่ในชุดเครื่องแบบสีเงินดำปรากฏขึ้นพร้อมธงสีฟ้าที่ปักดิ้นเป็นรูปเต่ามีงูพันคอซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นเทพคุ้มครองและควบคุมฤดู

 

หอคิมหันต์หรือปราสาทฤดูใบไม้ร่วง ” รุ่นพี่ในชุดเครื่องแบบนักเรียนสีขาวดำปรากฏขึ้นอย่างพร้อมเพรียง  ธงที่ปักเป็นรูปเสือสมิงสีขาวบนผืนธงสีดำโบกไปมา

 

“ และสุดท้าย……หอสารทหรือปราสาทฤดูร้อน ” เอ็กเซลชะงักกึกเมื่อไม่มีแม้แต่เงาหัวของรุ่นพี่โผล่มาทำเอานักเรียนปีหนึ่งพากันมองหน้ากันอย่างงุนงงก่อนจะร้องอุทานอย่างตกใจเมื่อเหล่ารุ่นพี่กำลังลอยตัวแบบกลับหัวอยู่เหนือศีรษะพวกเขาจนหวาดเสียวว่าจะตกก่อนเสียงใสของหนึ่งในกลุ่มที่ห้อยหัวอยู่จะแหวขึ้น

 

“ ไอ้บ้าเทรน  แกทำยังไงของแกถึงทำให้พวกเรามาอยู่ท่าดิ่งพสุธาเนี่ย ! ” ทันทีที่หญิงสาวพูดจบ  เสียงหัวเราะแห้ง ๆ ออกแห้งเหือดก็ดังขึ้นแก้ตัวอ่อย ๆ

 

“ ฉัน…..ไม่ผิดนะ  ไอ้เฮดิสต่างหากที่แกล้งจี้เอวฉัรจนฉันสะดุดเวท  ฉันไม่ผิดนะจีจี้  ! ” เจ้าของชื่อเทรนบอก  โยนความผิดไปให้ชายหนุ่มอีกคนที่ชื่อเฮดิส  เรียกเสียงโวยวายได้จากชายหนุ่ม

 

“ อะไรอ่ะ  ถึงฉันจะทำแต่คนวางแผนมันคือไอ้ เซย์ ด้วยนะ  อย่าโทษฉันคนเดียวดิ ”

 

“ เฮ้ย ๆๆ ! ฉันแค่เสนอเฟ้ย  แค่เสนอ  แกดันทำเองนี่หว่า  อีกอย่างความคิดนี้ไอ้ มาร์ค มันก็คิดอีกทีหนึ่ง ” เสียงทุ้มของชายหนุ่มชื่อเซย์ว่าต่อ  หันไปโยนกรรมให้คนต่อไป

 

“ อาไรว้า…..สุดท้ายก็มาลงที่ตรูหมด  ทำให้ฉันถึงไปเป็นเพื่อนกับพวกมันได้นะ ” มาร์คบ่นอุบอิบโดยไม่มีใครเห็นหน้า ( เพราะรุ่นพี่ลอยกลับหัวอยู่ )

 

“ นี่ ๆ อย่าทะเลาะกันสิจ๊ะทุกคน ” เสียงอบอุ่นเสียงหนึ่งเอ่ยห้ามทุกคนไม่ให้ทะเลาะ  ทำให้ทั้งหมดเงียบเมื่อรู้ว่าตนเสียงเป็นใครแต่ไม่วายมีบ่นเล็ก ๆ

 

“ กลับหอเมื่อไหร่ฉันเอาแกตายแน่เทรน…… ” เสียงของรุ่นพี่สาวที่ชื่อจีจี้เอ่ยขึ้นก่อนเสียงเรียบเย็นติดเย็นชาจะดังมาจากอีกคนในกลุ่ม

 

“ ฉันว่านะ….ก่อนที่เราจะบ่นกันทำไมถึงไม่ลงไปสักทีล่ะ ”

 

ปิ๊ง !

 

เออว่ะ…..ทำไมไม่ลงไปสักทีว่ะ 

 

เหล่ารุ่นพี่มองหน้ากัน  เสียงร่ายเวทพึมพำดังขึ้นทันทีพร้อมร่างทั้งหมดที่ไปปรากฏแวบ    เวทีใหญ่ ธงสีดำที่ปักรูปหงส์แดงเริ่มโบกสะบัดพร้อมร่างในชุดโทนสีแดงดำเฉกเช่นคนหออื่นจะยืนตัวตรงอย่างน่าเกรงขามโดยมีชายหนุ่มเรือนผมสีม่วงอ่อน  นัยน์ตาสีเงินยืนนำด้วยรอยยิ้มขี้เล่นอย่างน่าหลงใหลเพราะใบหน้านั้นหล่อไม่แพ้เทพบุตรเลยทีเดียว  แต่ที่น่ากลัวคือไรเฟิลสีดำมะเมื่อมที่สะพายอยู่บนหลังของรุ่นพี่หนุ่มต่างหาก

 

เอือก !

 

น่ากลัว……คนเรานี่มองแต่หน้าไม่ได้จริง ๆ

 

เด็ก ๆ คิด

 

“ เอาล่ะ…..เมื่อเหล่ารุ่นพี่มากันครบแล้ว…..เราก็ขอเริ่มพิธีการคัดเลือกหอกันเลยนะ ” เอ็กเซลพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเช่นเดิมแต่ไม่มีใครสังเกตุเห็นคิ้วขาวดอกเลาที่กระตุกนิด ๆ ยกเว้นห้าหนุ่มหล่อที่มองด้วยความขำ ( ยกเว้นไว้คน )

 

เปาะ !

 

แอ๊ด…..!

 

เอ็กเซลดีดนิ้วดังก้องก่อนบานประตูใหญ่ของห้องประชุมจะค่อย ๆ เลื่อนปิดอย่างแช่มช้าท่ามกลางความตื่นเต้นของเด็ก ๆ ที่จะได้เข้าพิธีคัดเลือกหอ

 

ชายหนุ่มผมสีม่วงกวาดตาสีเงินไปรอบหอประชุมอย่างรวดเร็วหวังเจอใครสักคนที่เขาอยากให้อยู่แต่หายังไงก็หาไม่เจอ  นั่นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผิดหวังเล็ก ๆ ท่ามกลางความแปลกใจของเพื่อน ๆ ที่มองมาเมื่อเพื่อนเขาทำหน้านิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  เช่นเดียวกับสายตาของเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์ที่เมื่อไม่เห็นคนที่เขาอยากเห็นนัยน์ตาสีม่วงเข้มก็ทอความผิดหวังวูบหนึ่งก่อนจะกลับเป็นปกติ  เพราะถ้าประตูพิธีถูกปิดจะถือว่าคนที่ไม่มาสละสิทธิ์

 

นัยน์ตาสีเงินมีแววผิดหวังหากแต่เมื่อหูได้ยินเสียงแว่ว ๆ ก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจอย่างไม่ปิดบัง

 

“ เฮ้ย ๆ ! ประตูจะปิดแล้ว  ! เสียงใครคนหนึ่งจากนอกบานประตูที่กำลังปิดดังขึ้นเรียกความสนใจของทั้งหมด ตามด้วยเสียงอีกเสียง

 

“ อย่างนี้ไม่ทันแน่  ต้องหาอะไรกั้นไว้ ” อีกคนว่าเสียงกระหืดกระหอบ

 

“ รัม  ยืมกระถางต้นไม้หน่อยดิ ” อีกเสียงว่าหากแต่เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกกลับโวยวาย ลั่นเมื่อรู้ว่าของสุดรักกำลังถูกนำไปทำอะไร

 

“ ไม่เอาครับ ! นี่มันของผมนะ ! เรื่องอะไรจะให้นายเอาไปกั้นประตูกัน  นายก็เอาตุ๊กตาของนายไปสิ ”

 

“ ไม่เอ๊า ! คนถูกเสนอปฏิเสธเสียงสูง  อีกเพียงนิดเดียวประตูก็กำลังจะปิดลงท่ามกลางสายตาของคนรอบ ๆ และชั่วพริบตาที่มันจะปิดสนิท  ดินสอแท่งหนึ่งก็ถูกสอดเข้าขวางไว้พร้อมแรงเท้าห้าข้างที่ถีบประตูเปิดดังปึง !!!

 

“ รอดแล้ว…..นี่ถ้าเข้าพิธีไม่ทันฉันโดนเจ๊วิเวียย่าฆ่าแน่ ”

 

“ ขอบคุณสวรรค์ที่เข้ามาทัน ”

 

“ พระเจ้า……เวอร์จิ้นฉันยังรอดอยู่ ”

 

ทั้งห้าพากันพึมพำอย่างโล่งอกสุด ๆ ขณะที่เท้ายังก้าวเข้ามาในห้อง  แต่ก็ต้องพบกับสายตาอึ้ง ๆ และทึ่งของคนทั้งหอประชุมที่มองมาไม่ต่างจากเหล่าอาจารย์ที่อ้าปากเหวอเมื่อเจอคนถีบประตูอันศักดิ์สิทธิ์ของหอประชุมเพื่อเข้ามาในพิธี

 

“ ไอ้น้องรัก ! ” ชายหนุ่มเรือนผมสีม่วงตะโกนก้อง  โบกไม้โบกมือพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างดีใจ   ซึ่งวอดก้าก็กรอกตาขึ้นฟ้าแล้วโบกมือตอบอย่างยิ้ม ๆ ( แม้จะไม่มีใครเห็น ) ท่ามกลางความงุนงงของสี่หน่อข้างกายวอดก้าและเหล่าเพื่อนข้างกายชายหนุ่มผมม่วงว่าสองคนนี้ไปรู้จักกันได้ยังไง
 

 

 อัพแล้วค่า  งงไหมค่ะว่าสองคนนี้ไปรู้จักกันยังไงเพราะวอดก้าและชายหนุ่มผมม่วงไม่ใช่พี่น้องกันแน่นอนค่ะแถมเพิ่มเจอกันไม่นานด้วย  ถ้าอยากรู้อย่าลืมอ่านตอนต่อไปแล้วคอมเม้นด้วยนะค้า  ขอให้สนุกนะค่ะ

 

รูปเทรนค่า

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 26 : บทที่ 26 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19051 , โพส : 45 , Rating : 10% / 208 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 45 : ความคิดเห็นที่ 14524
ถามจริงจัง...เวอร์จิ้นเกี่ยวไรด้วย????
PS.  ก็แค่คนโกหกคนนึงเท่านั้น
Name : ผู้ผ่านกาลเวลา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้ผ่านกาลเวลา [ IP : 49.228.120.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2560 / 13:41
# 44 : ความคิดเห็นที่ 13964
คุณพระ555555
Name : K_sushi_P < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K_sushi_P [ IP : 182.232.123.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2560 / 22:45
# 43 : ความคิดเห็นที่ 12755
ไรท์มาปลดล็อคแร้วแต่งต่อพลีส~~~
Name : film6446 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ film6446 [ IP : 49.230.21.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2559 / 21:14
# 42 : ความคิดเห็นที่ 12726
ไรท์ขาาาเมื่อไรจะเปิดตอนต้นๆใก้อ่านอะค่ะ
Name : Yurino Suki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yurino Suki [ IP : 171.96.171.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2559 / 22:15
# 41 : ความคิดเห็นที่ 9356
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 10:58
# 40 : ความคิดเห็นที่ 7088
รูปโกคุเทระในเรื่องรีบอร์นนี่นา
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2558 / 16:49
# 39 : ความคิดเห็นที่ 6708
หนุกมากกก ขอตอบว่าเจอกันในคาสิโนนนน
Name : lovelykik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovelykik [ IP : 171.97.147.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2558 / 12:01
# 38 : ความคิดเห็นที่ 6583
จำชื่อไม่ได้55555 แต่สนุกมากค่าาา~
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 125.24.163.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2558 / 19:02
# 37 : ความคิดเห็นที่ 4752
อยากอ่านเร็วๆๆจัง
Name : _White_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _White_ [ IP : 223.204.248.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2557 / 11:13
# 36 : ความคิดเห็นที่ 4747
รู้จักกันได้ยังไง 555 >_<
เทรนกลายเป็นหัวปลาหมึกแห่งวองโกเล่สะงั้น 5555 แบบนี้ก็หล่อดี >_<
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 125.26.199.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2557 / 17:18
# 35 : ความคิดเห็นที่ 4073
วอดก้า เป็นที่สนใจอีกแล้วครับท่าน!!
Name : MSmile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MSmile [ IP : 171.4.67.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2557 / 20:14
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2322
วอดก้าเพื่อนเยอะจริงนะ 555
PS.  境界の彼方...栗山未来...神原秋人
Name : sss.doofa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sss.doofa [ IP : 58.11.229.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2557 / 19:07
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2295
วอดก้าญาติเยอะมากกกก
PS.  ความรักของฉันเปรียบเสมือนแสงดวงดาวที่พร่างพรายอยู่บนฟากฟ้า งดงาม ยิ่งใหญ่ เปี่ยมไปด้วยความหวัง...หากแต่ไกลเกินไขว่คว้า 
Name : Sunflower < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sunflower [ IP : 171.96.54.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2557 / 20:09
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2288
สนุกมากค่า
5สาวแสบป่วนตั้งแต่วันแรกเลย
เราจะบอกว่าคิมหันต์แปลว่าฤดูร้อน
และสารทแปลว่าฤดูใบไม้ร่วงไม่ใช่เหรอ
Name : FFF [ IP : 110.171.169.210 ]

วันที่: 2 มกราคม 2557 / 22:03
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2154
ตอนนี้ฮาอ่ะ 555555
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 125.24.166.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2556 / 22:17
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1579
เอิ่มมม พวก 5 สาวทำป่วนอกีละจ้า
PS.  ฉันมาเพื่อล่า ,,, ล่าสวาท นิยาย (<< นังนี่น่ากลัว T^T )
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 27.55.146.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2556 / 21:29
# 29 : ความคิดเห็นที่ 708
วอดก้านี่ญาติเยอะเนอะ? 555
PS.  รักนิยายแฟนตาซี~ 
Name : Marshmallow KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Marshmallow KinG [ IP : 171.7.143.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2556 / 22:20
# 28 : ความคิดเห็นที่ 539
เทรนคือใครรรรรรรรรร้
ค้างมาk
Name : ice-sei [ IP : 101.109.53.117 ]

วันที่: 9 มิถุนายน 2556 / 10:52
# 27 : ความคิดเห็นที่ 538
ลุ้นอะ อัพทีนะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
Name : donny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ donny [ IP : 180.183.177.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2556 / 10:25
# 26 : ความคิดเห็นที่ 534
ยังไม่มาY^Yไรเตอร์ใจร้ายยยยยยยยยยยยยยยยไม่อัฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
จงอัฟๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : ฟาร์มี [ IP : 125.27.191.112 ]

วันที่: 7 มิถุนายน 2556 / 21:28
# 25 : ความคิดเห็นที่ 533
มาต่อเร็วๆน่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
Name : นางฟ้าแห่งโชคชะตา [ IP : 171.4.131.116 ]

วันที่: 7 มิถุนายน 2556 / 17:48
# 24 : ความคิดเห็นที่ 532
หนุ่มหล่อมาอีกแย้ว
Name : ทาร์ต [ IP : 125.27.191.143 ]

วันที่: 6 มิถุนายน 2556 / 21:13
# 23 : ความคิดเห็นที่ 530
คนหล่ออีกแล้วววววววววว   อยากกรี๊ดอ่ะ  รวมคนหล่อจริง ๆ เรื่องนี้
PS.  อา.....คุณพ่อเคยพูดเอาไว้ สีขาวกับสีดำแตกต่างกันยังไงไม่สำคัญ สำคัญแค่จำไว้ว่า...ชีวิตนี้คนที่สามารถไว้วางใจได้ก็มีแค่ตัวเราเองเท่านั้น หนู ๆ ทั้งหลาย ...^^...จำและเชื่อฟังคำของคุณพ่อให้ดีนะ
Name : แฟนพันธุ์แท้นิยาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฟนพันธุ์แท้นิยาย [ IP : 58.8.78.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2556 / 20:09
# 22 : ความคิดเห็นที่ 529
ไรท์เตอร์ส่งไปอยู่หอเดียวกันเลยทั้ง10คนอ่ะ แต่ไรจ๋าอัฟเมื่อไหร่อ่ะอยากอ่านต่อแล้วนา จงอัฟๆ ๆ จงอัฟ
Name : มินมิน [ IP : 110.49.226.174 ]

วันที่: 4 มิถุนายน 2556 / 16:06
# 21 : ความคิดเห็นที่ 528
.......................
Name : View < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ View [ IP : 27.145.162.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2556 / 21:53
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android