คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 27 : บทที่ 27 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 2


     อัพเดท 9 มิ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,302 Overall : 679,032
15,910 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7630 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 27 : บทที่ 27 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 18666 , โพส : 39 , Rating : 11% / 198 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




  บทที่  27  การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 2

 

 

“ น้อง…..??? ไอ้เทรน  แกไปมีน้องตอนไหนว่ะ ? ” ชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนถามด้วยสีหน้าสงสัย  ขณะมอง น้อง ที่เพื่อนเขาเรียกไม่ไกล  เพราะเรือนผมสีเงินเป็นประกายที่เป็นจุดเด่น  เทรนยิ้มร่า  ดีใจที่คนที่เพิ่งจากกันได้เจอกันอีกครั้งจึงตอบกลับไปอย่างลืมตัว

 

“ อ้อ…..เจอเมื่อวานตอนหนียัยจีจี้ไปเที่ยวคาสิ….โน….เอิ่ก…..” คำพูดของชายหนุ่มเรือนผมสีม่วงต้องสะดุดเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาอาฆาตจากสาวสวยข้างกาย  เธอมีเรือนผมสีทองเป็นประกายสะท้อนแสง  นัยน์ตาคู่โตติดหวานสีชมพูใสมีความเหี้ยมโหดแฝงอยู่   ริมฝีปากจิ้มลิ้มกัดแน่น  เค้นเสียงออกจากลำคอพร้อมอาการระงับความโกรธไม่ให้ปะทุออก

 

รุ่นพี่หนุ่มที่ชื่อเทรนกลืนน้ำลายเอือกอีกครั้ง   ก่อนจะยกนิ้วอุดหูเมื่อเสียงใส ๆ ที่ฟังดี ๆ ก็ไพเราะเริ่มการเทศนาเขาตามที่คาด   คำพูดต่าง ๆ พรั่งพรูออกมาจากริมฝีปากบางที่นำพาเหล่าเด็ก ๆ ปีหนึ่งอ้าปากค้างกับคำพูดที่ไม่เหมาะกับใบหน้าน่ารักนั้น

 

“ ไอ้เวรเทรน…..แกแอบโดดไปอีกแล้วใช่ไหม ? ฉันบอกแล้วไงว่างานก็เยอะมากอยู่แล้ว   แต่แกที่เป็นถึงประธานกับหนีเที่ยว  แกมัน…..ไอ้..w#@%Ss$1!! #@%*****

 

อื้อฮือ………..

 

เห็นหน้าตาน่ารักอย่างนี้แต่ปากนี่….สุด ๆ ไปเลยแฮะ

 

พวกวอดก้าผิวปากพลางคิดในใจ

 

“ ไม่เอานะคะจีจี้  อย่าพูดคำหยาบแบบนั้นสิคะ ” หญิงสาวอีกคนเรือนผมสีคาราเมลเป็นลอนสวย  นัยน์ตาสีฟ้าใสมองเพื่อนสาวด้วยสายตากังวลใจเล็ก ๆ พยายามเอ่ยปากหยุดเพื่อนสาวและได้ผลเพราะจีจี้ชะงักค้างแล้วยอมพยักหน้าอย่างจำใจเพราะสายตาอ้อน ๆ ที่มองมาของผู้เป็นเพื่อน

 

“ อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ ” รุ่นพี่สาวตัวเล็กช้อนนัยน์ตาสีฟ้าใสมองอย่างอ้อน ๆ ใบหน้าน่ารักนั้นดูราวกับตุ๊กตาตัวน้อยที่น่าฟัดเป็นอย่างยิ่ง  และดูเหมือนความคิดของเหล่าชายหนุ่มจะตรงกัน ( ยกเว้นห้าหนุ่มหล่อที่มองเฉย ๆ ) แต่ทั้งหมดก็มีอันสะดุ้งเฮือกเมื่อจีจี้กราดประกายตากร้าวสีชมพูพร้อมใบหน้าทมึงทึง  เสียงใสแว้ดใส่อย่างน่ากลัว

 

“ มองอะไรไอ้เด็กบ้า !….มองเพื่อนฉันเดี๋ยวเจอแม่ตบคว่ำหรอก !

 

“ ไม่เอานะคะจีจี้ ” เพื่อนสาวปรามอีกครั้ง  ทำให้ใบหน้านางร้ายของรุ่นพี่สาวผมสีทองกลับมาเป็นปกติพร้อมรับคำเพื่อนเสียงใสปนเอาใจ

 

“ จ๊ะ…..ไม่พูดก็ไม่พูด  จี้ตามใจเนียร์อยู่แล้ว ” จีจี้พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานที่แทบทำให้ใจของเด็ก ๆ ละลายไป  ส่วนเทรนที่รอดจากการถูกด่าและฆาตกรรมจะหันไปโบกมือให้วอดก้าต่ออย่างเริงร่า

 

“ รู้จักกันตอนไหนกันครับวอดก้า ” รัมถามอย่างแปลกใจปนสงสัยไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ที่มองมา   ทั้ง ๆ ที่วอดก้าอยู่กับพวกเขาตลอดจะเอาเวลาไหนไปทำความรู้จักกับรุ่นพี่หนุ่มที่ชื่อ เทรน คนนั้น

 

วอดก้ายิ้มบาง ๆ หลังเส้นผมก่อนจะชี้ไปที่เก้าอี้ข้าง ๆ กลุ่มใครบางคนซึ่งรอบตัว ๆ มีแต่เก้าอี้ว่างพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงนึกสนุก

 

“ ไปนั่งกันก่อนดีกว่าแล้วเดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง ” วิสกี้  จิน  รัม และเตกีล่าที่มองไปยังจุดที่วอดก้าชี้ยิ้มกว้าง  สาวเท้าไปอย่างพร้อมเพรียงตามที่หมายโดยวอดก้าที่เป็นแกนนำเป็นคนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้ม  เนิบช้าแต่มีเสน่ห์ก่อน

 

“ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหมครับ ? ” คำถามนั้นเป็นคำถามลอย ๆ ที่ไม่ได้เจาะจงให้ใครตอบซึ่งทันทีที่วอดก้าถามจบก็ทรุดนั่งลงในทันทีโดยแกล้งลอยหน้าลอยตาไม่สนใจไอเย็นของร่างสูงที่แสนเย็นชา  นั่งม้วนผ้าพันคอสีส้มเล่นไปมาไม่ต่างจากอีกสี่คนที่สนใจอยู่แต่กับการทำกิจกรรมของตนเอง

 

วิสกี้และจินยังคงเมามันส์กับเกมส์กดเช่นเดิมส่วนรัมนั้นนั่งลูบไล้กลีบดอกทิวลิปเล่นอย่างทะนุถนอมโดยกอดกระถางไว้ในอ้อมแขน   คนสุดท้ายเตกีล่าที่นั่งข้างวอดก้ากำลังรัวแป้นคีย์บอร์ดเช่นเคนด้วยใบหน้าเรียบเฉย  มีบ้างที่หันมาคุยกับวอดก้าเพื่อถามความเห็นก่อนจะหันกลับไปสนใจโน๊ตบุ๊คซ์ของตัวเองต่อ

 

ทางด้านอีกห้าหนุ่มหล่อซึ่งนั่งข้าง ๆ สี่ในห้าชำเลืองมองกลุ่มคนที่ดู ไม่ปกติ  ซึ่งนั่งใกล้พวกเขาอย่างสงสัย   คนหนึ่งนั่งม้วนผ้าพันคอเล่น  คนหนึ่งกดแป้นคีย์บอร์ดอย่างไม่สนใจโลก  อีกคนนั่งเล่นดอกไม้ในกระถาง  อีกคนนั่งเล่นเกมส์เพลย์อย่างเมามันส์ส่วนอีกคนนั่งเล่นตุ๊กตาหมีสีขาวขนปุกปุยทั้ง ๆ  ที่เป็นผู้ชาย

 

และราวกับจะรับรู้สายตา   คนผมเงินหันกลับมาแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปาก  แม้จะเห็นเพียงแวบเดียวกลับทำให้หัวใจของชายหนุ่มทั้งสี่กระตุก  ทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายเป็นผู้ชายและมีหน้าตาธรรมดาแต่ทำไมรอยยิ้มบาง ๆ เจือเอ็นดูและอบอุ่นถึงทำให้พวกเขาใจเต้น ?????

 

วิมเลท และเคียร์กระแอมแก้เก้อแล้วเบือนหน้าหนีไม่ให้ใครเห็นสีแดงระเรื่อบนใบหน้า   บลัดดี้หันไปนั่งตรงแน่วราวกับสนใจเรื่องบนเวทีเสียเต็มประดาทั้ง ๆ ที่ตอนแรกออกอาการเบื่อหน่ายและบราวน์ที่ถึงกับนิ่งเงียบ  รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว ๆ แต่พยายามทำเป็นไม่สนใจซึ่งปฏิกิริยาของทั้งสี่ตกใต้สายตาสองคู่  คู่หนึ่งคือเจ้าชายแห่งทริสทอร์ที่ส่งสายตาดุ ๆ มาให้ตัวต้นเรื่องซึ่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้  แถมแอบมียิ้มทะเล้นให้พาราไดซ์อีก 

 

“ เอาล่ะเมื่อนักเรียนครบแล้ว…..เราก็ขอเริ่มพิธีการเลือกหอเลยนะ ”  เอ็กเซลพูดต่อด้วยใบหน้ายิ้ม ๆ แต่หางคิ้วเริ่มกระตุกมากขึ้นตามอารมณ์ที่เก็บไว้  

 

“ นักเรียนไม่ต้องตกใจหากเกิดอะไรขึ้น  คนแรกซิซีลีน   ฟรอเทียร์ ” เอ็กเซลประกาศก่อนจะปรากฏหญิงสาวสวยเริ่ด  เรือนผมสีแดงเพลิงกับนัยน์ตาสีเดียวกันลุกขึ้นเดินไปที่เวทีอย่างมาดมั่น  หุ่นของหญิงสาวถึงกับทำให้ชายหนุ่มหลายคนน้ำลายหกรวมถึงรุ่นพี่บางคนด้วย

 

ซิซีลีเดินไปหยุดหน้าเอ็กเซลซึ่งบอกด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

 

“ เดินเข้าไปอยู่ในวงเวทแล้วสงบใจซะนะ  ไม่มีอะไรต้องกังวล ” เอ็กเซลปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อเห็นสีหน้าไม่มั่นใจเล็ก ๆ จากนักเรียน  ซิซีลีพยักหน้า  ก้าวขาเข้าไปในวงเวทปรากฏใบไม้ร่วงพรูจากเฉพาะในวงเวทเท่านั้นก่อนพื้นดินที่หญิงสาวเหยียบอยู่จะกลายเป็นปริแตกและแห้ง  ไฟกลุ่มเล็ก ๆ  เผาใบไม้ที่ร่วงหล่นจนหมด

 

“ ซิซีลี   ฟรอเทียร์ หอสราท  ปราสาทฤดูร้อน ” เอ็กเซลกล่าวด้วยรอยยิ้มท่ามกลางเสียงเฮโลของรุ่นพี่อีกกว่าสี่สิบคนจากหอสราทที่ต้อนรับซิซีลีด้วยรอยยิ้ม

 

“ เอาล่ะต่อไปเลยนะ……….” เอ็กเซลกล่าวพร้อมคณะอาจารย์ที่เหลือที่แยกย้ายกันไปควบคุมวงเวทขณะเรียกชื่อเด็ก ๆ

 

ทางด้านพวกวอดก้าที่รอฟังคำตอบจากเจ้าตัวว่าไปรู้จักกับรุ่นพี่หนุ่มตอนไหนกำลังเล่าด้วยน้ำเสียงเอื่อย ๆ ตามปกติ

 

“ ก็เจอกันในคาสิโนนั่นแหละ  ฉันไปเจอพี่เขาหมดตัวอยู่ที่เครื่องเล่นรูเล็ตอีกมุมน่ะ ” วอดก้าพูดย้อนกลับไปเมื่อวาน

 

“ ปัดโธ่….เสียอีกแล้วเหรอเนี่ย ” วอดก้าซึ่งเดินเตร็ดเตร่อย่างเลือกไม่ถูกว่าจะเล่นอะไรดีหันไปตามเสียงทุ้มซึ่งโอดครวญด้วยสีหน้าเจ็บปวด   เด่นที่สุดคือเรือนผมสีม่วงเข้มกับนัยน์ตาสีเงินคมกริบ   ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าตัวกำลังทำหน้าเศร้ากับเงินที่เสียไป  วอดก้าไม่รอช้า   กระตุกยิ้มบาง ๆ แล้วเดินเข้าไปหาชายหนุ่มคนนั้น

 

“ พี่ชาย…..เล่นหมดตัวแล้วเหรอ ” วอดก้าส่งเสียงทักเรียกสายตาชายหนุ่มผมม่วงให้หันมามอง   เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วชี้นิ้วมาที่ตัวเองเป็นเชิงถามวอดก้าว่าคุยกับเขาอยู่หรือเปล่า

 

“ ก็พี่ชายนั่นแหละ…….ผมถามว่าพี่หมดตัวแล้วเหรอ ” วอดก้าถามอีกครั้งพลางทรุดตัวนั่งที่เก้าอี้ข้างชายหนุ่ม   ชายหนุ่มผมม่วงทำสีหน้ายับก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าใช่  วอดก้าจึงดึงเงินอีกปึกที่วิสกี้แจกให้  ยื่นให้กับชายหนุ่มส่วนหนึ่งโดยเหลือไว้กับตัวแค่ไม่กี่พันฟรังซ์

 

ชายหนุ่มผมม่วงทำสีหน้าแปลกใจแล้วถามเสียงสูงเพื่อความมั่นใจ

 

“ ให้ฉันเหรอ ? ” วอดก้าพยักหน้าพลางอมยิ้มซึ่งชายหนุ่มคนนั้นก็รับไปแบบไม่เกี่ยงงอน  หันไปบอกเลขจากเครื่องรูเล็ตแล้วหันมาถามวอดก้า

 

“ ไม่กลัวฉันเล่นเสียเหรอ ” ชายหนุ่มถาม  สายตาจับจ้องที่เครื่องเล่นรูเล็ตและพนักงานที่เร่เก็บเงินและจดว่าใครเอาเลขอะไร  วอดก้าหัวเราะแผ่ว ๆ ในลำคอเรียกสายตาสงสัยจากอีกฝ่ายก่อนที่เขาจะต้องเงียบเมื่อได้ยินวอดก้าพูด

 

“ ถ้าพี่ชายไม่ ตั้งใจ แพ้  ก็ไม่มีเสียหรอกครับ ”

 

ฟึ่บ ! ฟึ่บ ! ฟึ่บ !

 

เสียงล้อรูเล็ตหมุนไปด้วยแรงที่เท่ากันก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนแรงลงในตอนหลัง  เสียงลูกเหล็กขนาดเท่าลูกแก้วหมุนไปตามแรงล้อแล้วตกลงที่ช่องหมายเลข  25

 

“ ยินดีด้วยครับ……คุณแทงถูก ” พนักงานหนุ่มประจำโต๊ะผลักกองเงินไปให้กับชายหนุ่มที่วอดก้าทักซึ่งวอดก้าก็เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วนั่งดูชายหนุ่มคนนั้นเล่นต่อ

 

“ ไม่คิดจะแนะนำตัวหน่อยเหรอ ? ” ชายหนุ่มนัยน์ตาสีเงินหันมามองคนที่นั่งดูเขาเล่นเป็นเวลานานอย่างไม่มีท่าทางเบื่อหน่าย  ออกจะสนุกเสียด้วยซ้ำด้วยแววตาที่สนใจ   วอดก้ายิ้มกว้างหลังเส้นผมซึ่งอีกฝ่ายเห็นอย่างชัดเจน  ทำให้เกิดอาการใจสั่น  ซึ่งวอดก้าก็ตอบกลับเสียงร่าเริง

 

“ ไม่ดีกว่า  ผมคิดว่าเราอาจจะได้เจอกันในเร็ว ๆ นี้  ว่าแต่พี่ชายเล่นสนุกไหมล่ะครับ ”

 

ชายหนุ่มนิ่งคิดก่อนจะตอบกลับด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์แบบที่สาว ๆ เห็นต้องร้องกรี๊ด   ยิ้มอย่างชอบใจพลางหัวเราะเบา ๆ

 

“ สนุกมากเลย  ขอบใจเงินของนายจริง ๆ ” วอดก้ายิ้มยิงฟัน  แต่คราวนี้เทรนเบือนหน้าหนีทันทำให้ไม่เกิดอาการใจกระตุกอีกรอบ

 

“ ไม่เป็นไรครับ  แต่ถ้าจะให้ดีเลี้ยงน้ำผมสักแก้วทีสิครับเพราะดูเหมือนเงินที่ผมมีจะไม่พอ ” ชายหนุ่มผมเงินตอบซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมออกเดินนำไปที่เคาท์เตอร์บาร์แต่โดยดีแล้วผายมือเป็นเชิงบอกให้เลือก

 

วอดก้ากวาดตามองรายการเครื่องดื่มอย่างสนใจก่อนจะกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์หลังเส้นผม  แต่ชายหนุ่มผมม่วงคงไม่มีทางรู้

 

วอดก้าชี้ไปที่รายการหนึ่งพลางกล่าวเสียงเนิบ

 

“ เอาเวอร์มุสผสมกลีบดอกไลเคเชียแก้วหนึ่งครับ ”  บริกรหนุ่งก็จัดการอย่างรวดเร็วทันใจ   วอดก้ากระดกแก้วเวอร์มุสสีส้มใสขึ้นดื่มอย่างน่าตาชื่นบานผิดกับชายหนุ่มผมม่วงที่แข็งค้าง  สายตาจับจ้องไปที่ราคาเครื่องดื่ม

 

………50,000 Ƒ. ( ฟรังซ์ ) ………….

 

“ จ่ายให้ทีนะครับ ” วอดก้ากล่าวด้วยรอยยิ้มนุ่มนวลแต่แสนจะเจ็บจี๊ด  เทรนที่นิ่งอึ้งยิ้มกว้างแล้วหัวเราะลั่น  จ่ายเงินให้บริกรอย่างรวดเร็วพลางตบไหล่วอดก้าป้าบ ๆ  ราวกับสนิทสนมมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว

 

“ นายนี่มันน่าสนใจจริง ๆ ” วอดก้ายิ้มรับคำก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาเห็นเพื่อนคนหนึ่งของเขากำลังเกาะกลุ่มกันอยู่จึงกล่าวลาชายหนุ่มแปลกหน้าพร้อมกับทิ้งท้ายประโยคไว้

 

“ ผมคงต้องขอตัว  อ่อ…..สั่งเครื่องดื่มตามใจชอบเลยนะครับ  เพราะยังไงคุณก็ต้องได้ทานฟรี ” ชายหนุ่มผมม่วงหรือเทรนมองวอดก้าอย่างสงสัย  ก่อนจะเข้าใจในเวลาต่อมาเมื่อได้ยินคำประกาศของหนึ่งในกลุ่มวอดก้า

 

“ เอาล่ะนะครับทุกท่าน….เนื่องจากวันนี้ผมและเพื่อนล้วนรับทรัพย์มากมาย  รับได้รับดีจนพวกผมเห็นว่ามันมากเกินไป ” เขาเห็นชายหนุ่มผมส้ม  นัยน์ตาสีม่วงคม ( วิสกี้ ) กับชายหนุ่มผมสีเขียวแก่  นัยน์ตาสีอำพัน ( จิน ) กระโดดขึ้นบนโต๊ะ

 

“ ดังนั้นพวกเราจะขอเลี้ยงเครื่องดื่มทุกท่านที่อยู่ในคาสิโนแห่งนี้  และเงินที่เหลือก็จะคืนให้กับทางคาสิโนทั้งหมด ”

 

เฮ  !!!

 

เสียงของคนในคาสิโนเฮลั่น  พากันกรูไปยังเคาท์เตอร์บาร์สำหรับสั่งเครื่องดื่ม   และเขาก็ได้เห็นคนที่เขาเพิ่งคุยหันมาโบกมือให้เป็นเชิงบอกว่าให้ตามสบายก่อนร่างของเด็กทั้งห้าคนจะหายแวบไปในทันที

 

เทรนยิ้มบาง ๆ นัยน์ตาสีเงินเต็มไปด้วยความสนใจกับชายหนุ่มผมเงินคนนั้น   ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกเขาแค่โดดงานมาลองหาเด็กที่น่าสนใจแต่ก็ไม่เจอใครที่ดูมีแววเลยแม้ต่น้อย  จนเขาซึ่งกำลังตัดใจก็ได้เจอเด็กคนหนึ่งที่เข้ามาทักทั้งยังดูออกว่าเขาสามารถใช้เวทได้ทั้งที่ใส่กำไลกักเวทย์  จริงอย่างที่ชายหนุ่มคนนั้นบอกเพราะเขาแกล้งเล่นได้บ้าง  แกล้งแพ้บ้างเพื่อความสนุก

 

แล้วอีกฝ่ายก็ทำให้เขาสนใจมากขึ้นในการใช้เวทย์เคลื่อนย้ายที่ต้องใช้จอมเวทกว่าสิบคนในการร่ายเวทและถ่ายเทพลังแต่เด็กทั้งห้ากลับทำได้ง่าย ๆ เลยด้วยซ้ำ

 

ก่อนเทรนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างในแก้วซึ่งวอดก้าดื่มไว้   มันมีประดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนไว้ด้วยตัวอักษรเรียบ ๆ แต่สวยงามว่า Nice   to   meet   you  . Senior

 

ยินดีที่ได้รู้จัก…..รุ่นพี่

 

“ ฮะ ๆๆๆ นายนี่มัน……น่าสนใจจริง ๆ ” เทรนยกมือปิดหน้าหัวเราะ  รู้สึกตื่นเต้นกับวันพรุ่งนี้จนแทบทนไม่ไหว  ก่อนจะพึมพำเบา ๆ ฝากไปบอกอีกคน

 

Nice   to   meet   you  . too

 

ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน

 

 

“ หาว ~ เราได้เป็นคนสุดท้ายเลยนี่หว่า  เซ็งจริง ๆ ” วอสกี้บ่นอย่างเบื่อหน่าย  ตอนนี้ดูเหมือนหออื่น ๆ อันได้แก่ หอวสันต์ หรือปราสาทฤดูใบไม้ผลิ    หอเหมันต์หรือปราสาทฤดูหนาว    หอคิมหันต์หรือปราสาทฤดูใบไม้ร่วง   ใกล้จะได้เด็กครบยี่สิบห้าคนแล้วเหลือเพียงหอสราทหรือปราสาทฤดูร้อนที่ยังขาดเด็กกว่าสิบคน 

 

“ ต่อไป……พาราไดซ์  เซไลโด  ดิทริสทอร์ ” เสียงเรียกชื่อเจ้าชายรัชทายาทจากทริสทอร์ดังขึ้นพร้อมเรือนร่างสูงสง่าของคนถูกเรียกที่เดินไปยังเวทีท่ามกลางความลุ้นระทึกของรุ่นพี่สาวคนอื่น ๆ ที่อยากได้เจ้าชายหนุ่มรูปหล่อเข้าหอ   ทันทีที่พาราไดซ์เหยียบย่างเข้าวงเวท   ความหนาวเหน็บก็แพ่พุ่งจากทุกทิศทางโดยมีศูนย์กลางคือเจ้าชายหนุ่มซึ่งตีหน้านิ่งอยู่  แต่แล้วก็ปรากฏใบไม้ร่วงพรูลงมาปะทะกับลมหนาว  นอกจากนั้นยังมีกลีบดอกไม้เล็ก ๆ ที่เริ่มเบ่งบานบนพื้นหิมะหนาวเหน็บ  จนสุดท้ายทั้งกลีบดอกไม้  ใบไม้และหิมะจะสลายไปเพราะเปลวไฟที่พวยพุ่งขึ้นตั้งเป็นกำแพง   ไฟนั้นยังคงก่ออยู่นานจนค่อย ๆ มอดลงท่ามกลางเสียงชัยโยลั่นของรุ่นพี่จากหอสราทที่ได้คนเก่งมา

 

“ พาราไดซ์  เซไลโด  ดิทริสทอร์หอสราท  ปราสาทฤดูร้อน ” เอ็กเซลประกาศด้วยสีหน้าอึ้ง ๆ ก่อน

 

จากนั้นก็เป็นอีกสี่หน่อเพื่อนสนิทเจ้าชายซึ่งล้วนได้แต่หอสราททั้งนั้น   ตอนนี้เหลือเพียงพวกวอดก้ากับเด็กอีกประมาณสามคนเท่านั้น

 

“ เรนเทียร์   ไททัน หอเหมันต์  ปราสาทฤดูหนาว ” เอ็กเซลประกาศหลังเห็นหิมะในวงเวท   จากนั้นจึงเป็นเตกีล่า   จิน  วิสกี้  และรัมที่ต่างได้หอสราททั้งนั้นเหลือเพียงวอดก้าเพียงคนเดียวที่นั่งหาวหวอด ๆ อยู่

 

“ วอดก้า   เอลนาโวลล์โรลล์  ” เสียงเรียกชื่อของวอดก้าดังขึ้น  ซึ่งพวกเขาตัดสินใจที่จะไม่เปลี่ยนชื่อเพราะอาจสร้างความสงสัยหากความแตก  อีกอย่างหากมีคนมาถามก็บอกว่าเป็นคนธรรมดาเท่านั้น

 

วอดก้าลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจแล้วเดินช้า ๆ ไปที่เวที  มือข้างหนึ่งยังยกมือปิดปากหาว  โดยมีสายตาของเทรนและวิสกี้กับที่เหลือมองมาด้วยความลุ้นระทึก   ทันทีที่วอดก้าก้าวเท้าเข้าไป  แสงสว่างเจิดจ้าก็เกิดขึ้นพร้อมการปะทะกันอย่างรุนแรงของพลังทั้งสี่จนมองไม่เห็นคนข้างใน !!!

 

ตู้ม ! ตู้ม ! เปรี้ยง !

 

เสียงหิมะและไฟปะทะกันอย่างไม่มีใครยอมใครก่อนสองธาตุในวงเวทจะเปลี่ยนหันไปโจมตีใบไม้และต้นไม้ที่ประชันกันอย่างดุเดือด  คราวนี้คณะอาจารย์และเหล่ารุ่นพี่พากันอ้าปากค้างกับการปะทะกันเสมือนจะแย่งชิงเด็กเข้าหอของตนเอง   จนเผลอส่งเสียงเชียร์ธาตุประจำหอตัวเองเพราะถ้าการที่พลังประจำหอต่อสู้กันเองแสดงว่าเด็กที่เข้ารับการคัดเลือกต้องเก่งมากเป็นแน่  เสียงเชียร์ของแต่ละหอจึงเป็น……

 

“ ท่านฟีนิกส์ ! เอาเด็กคนนั้นมาอยู่หอเราให้ได้นะ ”

 

“ เทพแห่งเหมันต์  ชิงเด็กคนนั้นมาให้ได้นะคะ  อย่าไปยอมแพ้หอคิมหันต์นะ !

 

“ ท่านคิมหันต์  ส่งเด็กนั่นมาทางหอเราให้ได้นะ ”

 

“ เฮ้ย ! ได้ไง  เด็กนั่นต้องมาอยาหอเราสิ  ดูก็เห็นแล้วว่าวสันต์ได้เปรียบ ”

 

“ ใช่ที่ไหน  เหมันต์ต่างหากที่ข่มทุกอย่างอยู่  เด็กนั่นต้องอยู่หอพวกฉันต่างหาก ”

 

“ ผิดแล้ว  ต้องหอคิมหันต์ของพวกเราสิ  ไม่เห็นพายุใบไม้ที่ทำให้ทั้งหมดถอนเรอะ ”

 

“ อ้าว….พูดงี้หาเรื่องเหรอวะไอ้หอใบไม้เน่า ”

 

“ เขาเรียกใบไม้ร่วงโว้ย  แกก็เหมือนกันแหละไอ้หอน้ำแข็ง  หอบ้าอะไรวะคนอยู่ยังกับน้ำแข็งใสเดินได้ ”

 

“ พูดแบบนี้ซัดกันสักตั้งดีกว่า ”

 

“ เอาซี่ !

 

ขณะที่ภายนอกกำลังวุ่นวาย  ภายในก็กำลังเกิดศึกไม่ต่างกัน

 

วอดก้าซึ่งอยู่ดี ๆ ก็ถูกดึงมาที่ใดที่หนึ่งซึ่งขาวโล่งและดูว่างเปล่า  ก็พบกับหญิงสาวสองและชายหนุ่มอีกสองซึ่งกำลังรอรับเธฮด้วยรอยยิ้ม

 

“ ลูกของนานีย่า….ซีเวียร์น่าสินะ ” หญิงสาวผมยาวสลวยสีขาวแซมสีทองและนัยน์ตาสีฟ้าซีดมองมาทางเธออย่างอ่อนโยน   ยืนคู่กับหญิงสาวผมแดงเพลิงและนัยน์ตาเป็นสีแดงสดใส  ชุดของทั้งคู่เป็นเสื้อราตรียาวกรอมเท้า  ประดับด้วยอัญมณีเลอค่าและสดใส  ชุดของทั้งคู่เป็นสีที่ตัดกันอย่างรุนแรง  เพราะชุดราตรีของหญิงสาวผมขาวเป็นชุดเกาะอกสีน้ำเงินเข้มมีชายผ้าที่อกสีดำตัดกับเส้นผมสีขาว  ส่วนชุดของหญิงสาวผมสีแดงเป็นชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์  ผ่าขึ้นถึงขาอ่อนเรียวสวย ชายหนุ่มอีกสองคนนั้นอยู่ในชุดสบาย ๆ ตามสมัยนิยม  คนหนึ่งเรือนผมสีทองนัยน์ตาสีเทาหม่นมีรอยยิ้มขี้เล่นอยู่บนใบหน้า  อีกคนเป็นชายหนุ่มผมน้ำตาลแดง  นัยน์ตาสีอำพันเรืองรองแต่ดูอารมณ์ดีเช่นเดียวกับชายหนุ่มผมทอง

 

 

“ ท่าน…..ท่านเอเวอลีนส์ ” วอดก้าส่งเสียงทักหญิงสาวผมแดงที่ยิ้มหวานมาให้อย่างไม่แน่ใจ  สิ่งที่ได้รับคืออาการพยักหน้าน้อย ๆ ของหญิงสาว

 

“ นานีย่าคงจะเล่าเรื่องพวกเราให้ฟังแล้วสินะ ” หญิงสาวผมขาวที่มีชื่อว่า ซาราเนีย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นแต่มีรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้า  อย่างที่ท่านซาราเนียหรือเทพพิทักษ์ประจำหอเหมันต์กล่าว  ในช่วงที่วอดก้าได้อยู่ในโลกจิตใต้สำนึกและได้พบเจอกับผู้เป็นแม่   นานีย่าเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ฟังมากมายเกี่ยวกับเทพผู้พิทักษ์หอทั้งสี่ซึ่งสนิทกันมาก  คนแรกหญิงสาวผมแดง  เอเวอลีนส์  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอสราทหรือปราสาทสารทฤดูร้อนที่มีหน้าที่ดูแลปราสาททิศเหนือของโรงเรียน   ต่อมา    ซาราเนีย  หญิงสาวผมขาวเป็นเทพผู้พิทักษ์ประจำหอเหมันต์หรือดูแลปราสาทฤดูหนาวทิศใต้   ชายหนุ่มผมสีทองคือ  ฟรอเรนไทน์  เทพผู้พิทักษ์หอคิมหันต์หรือปราสาทฤดูใบไม้ร่วงทิศตะวันออก   สุดท้าย  รีเจซ  ผู้พิทักษ์ประจำหอวสันต์หรือปราสาทฤดูใบไม้ผลิทางทิศตะวันตกซึ่งตอนนี้วิ่งมายีหัววอดก้าเล่นอย่างสนุกสนาน

 

“ ว่าแต่พวกท่านมีอะไรกับหนูหรือเปล่าค่ะ ? ถึงได้ปรากฏตัวให้หนูเห็น ” วอดก้าเปลี่ยนคำสรรพนามพูดได้อย่างไม่กระดากปากตัวเอง  ไม่มีความรำคาญกับอาการหยอกล้อกันเล่นของฟรอเรนไทน์กับรีเจซที่มาเล่นหัวของตัวเอง

 

ซาราเนียพยักหน้าก่อนจะถามกลับ

 

“ เธอได้เจอแม่ของเธอแล้วใช่ไหม ? แล้วนานีย่าได้บอกเรื่องการตามหาร่างหรือเปล่า ”  

 

“ บอกแล้วค่ะ  เหลือเพียงหาเบาะแสของของทั้งสี่เท่านั้น ”

 

“ พยายามเข้าล่ะ ซีจัง พวกเราจะเป็นกำลังใจให้ ” รีเจซกระโดดกอดคอวอดก้าแล้วเรียกชื่อย่อสั้น ๆ ของหญิงสาวในคราวชายหนุ่มซึ่งวอดก้าก็ยิ้มรับแล้วร่วมวงเฮฮากับฟรอเรนไทน์

 

“ อย่าเพิ่งเล่นมาก  ลืมไปแล้วหรือไงว่ายังมีคนรอซีเวียร์น่าอยู่น่ะ ” ซาราเนียกล่าวเตือนทำให้ทั้งสามเทพพิทักษ์ชะงัก  เปลี่ยนอากัปกิริยาเป็นจ้องหน้ากันแทน

“ แล้วจะให้ซีเวียร์น่าอยู่หอไหน ? ” สิ้นคำถามของเทพแห่งเหมันต์   สายตาเฉือดเชือนก็เกิดขึ้น

 

“ ต้องหอสราทอยู่แล้ว  ตอนปีนานีย่าก็อยู่หอฉัน  ลูกสาวก็ต้องเรียนที่เดียวกันสิ ” เอเวอลีนส์ยิ้มเย็นพลางกล่าวหากแต่รีเจซก็ฉีกยิ้มเย็นชา  ขณะกล่าวเสียงเรียบโต้แย้ง

 

“ ไม่มีทาง  ซีจังต้องมาอยู่หอฉันสิ ดูยังไงซีจังก็ต้องเป็นพวกรักสงบอยู่แล้ว  ไปอยู่หอบ้าดีเดือดอย่างเธอน่ะไม่มีทาง ”

 

“ หึ ๆ ๆ ผิดแล้วครับ  เด็กที่ชาญฉลาดอย่างซีเวียร์น่าต้องอยู่หอคิมหันต์อยู่แล้วล่ะครับ  ความฉลาดเข้าขั้นอัจฉริยะของเธอเหมาะกับหอของผมที่สุด ” ฟรอเรนไทน์ว่าด้วยสีหน้าน่ากลัว  แตกต่างจากใบหน้าขี้เล่นเหมือนเดิม  ก่อนไอเย็นอันน่ากลัวจะพุ่งออกมากจากหญิงสาวอีกคนที่มองมา

 

“ เสียใจแต่พลังของเธอเป็นธาตุลมและน้ำ  เธอจึงเหมาะที่จะอยู่หอฉันมากกว่า ”

 

“ หอฉัน !

 

“ หอฉัน !

 

“ หอฉันต่างหาก !

 

“ หอของผมเท่านั้น !

 

………… ” วอดก้าที่ยืนเอ๋อเพราะไม่มีส่วนโต้แย้ง  หลังมองทั้งสี่ไปมาก็ตัดสินใจนั่งลงด้วยความเมื่อย  มองดูเทพพิทักษ์ประจำหอทะเลาะกันไปมาก็เพลินตาดีแฮะ

 

วอดก้าคิดอย่างขำ ๆ แล้วนั่งหาอะไรทำเล่นระหว่างที่ทั้งสี่โต้แย้งกัน  นั่นก็คือ…..พับนกกระดาษ……

 

ระหว่างที่ภายในทะเลาะ  ภายนอกก็แผ่พลังเข้าสู่อย่างดุเดือดจนเวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าพลังทั้งสี่จะยอมแพ้กันแม้แต่น้อยจนเด็กปีหนึ่งและเหล่ารุ่นพี่พากันนั่งเล่นอย่างคนไม่มีอะไรทำส่วนเหล่าอาจารย์พากันมองภาพเบื้องหน้าด้วยความตะลึงเพราะดูเหมือนพลังของหอทั้งสี่ต่างต้องการตัวเด็กที่อยู่ภายในวงเวทเป็นอย่างมาก  ก่อนที่สักพัก  ทั้งหมดจะต้องอ้าปากค้างเมื่อคนที่อยู่ภายในก้าวเท้าออกมาอย่างอารมณ์ดีทั้ง ๆ ที่พลังในวงเวทยังไม่หยุดปะทะกัน

 

แน่นอนว่าของในอ้อมแขนของชายหนุ่มผมเงินที่เพิ่งย่างเท้าออกมาย่อมเป็น…..นกกระดาษที่นั่งพับเล่น 

 

“ อ้าว…..ทำไมทำหน้ากันอย่างนั้นล่ะ ” วอดก้าถามด้วยสีหน้าแปลกใจเมื่อเห็นสายตาสงสัยและอึ้งรับประทานของทั้งอาจารย์และรุ่นพี่ ( ยกเว้นเจ้าชายหนุ่มผู้เย็นชาและเทรนที่หัวเราะลั่น )

 

ยังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไร  ใบไม้ที่ร่วงพรูก็ค่อย ๆ ประกอบกันจนกลายเป็นร่างจำแลงเสือสมิงซึ่งกำลังคำรามลั่น   ตามด้วยกองหิมะที่ลอยย้อนขึ้นกลายเป็นเต่ากระดองแข็งแกร่งซึ่งมีงูนัยน์ตาสีทับทิมพันคอ  ความร้อนในวงเวทเริ่มเกิดเป็นไอแล้วรวมตัวกันกลายเป็นนกฟีนิกส์เพลิงที่กู่ร้องประกาศศักดา  สุดท้ายก็กลีบดอกไม้ที่ปลิวว่อนประกอบกันจนกลายเป็นสัญลักษณ์มังกรฟ้าน่าเกรงขาม   สัตว์ทั้งสี่ในวงเวทมองหน้ากันราวกับแค้นกันตั้งแต่ชาติปางก่อน  ก่อนที่สามเทพอันได้แก่  มังกรฟ้า  เต่า  และเสือสมิงจะเลือนหายไปพร้อมร่างจำแลงของนกฟีนิกส์บินมาคลอเคลียวอดก้า   ร้องก้องอย่างดีใจและเปล่งอำนาจซึ่งสุดท้ายนัยน์ตาคมกริบสีแดงจะมองไปยังเอ็กเซลแล้วเลือนหายตามอีกสามตนไป

 

 

“ ตกลงว่าผมอยู่หอไหนกันครับ ” วอดก้าถามรองอาจารย์ใหญ่ซึ่งอ้าปากค้างเสียนาน  เอ็กเซลที่เห็นนัยน์ตาคมกริบจากสัตว์เทพประจำหอคู่นั้นมองมาทางตนเป็นเชิงสั่งก็พอจะรู้แล้วว่าเด็กคนนี้จะต้องได้อยู่หออะไรจึงประกาศเสียงสั่นพร่า

 

“ วอดก้า….เอล….เอลนาโวลล์โรลล์ หะหอสราท ”

 

เฮ !!!

 

เสียงรุ่นพี่และอีกสี่หน่อชื่อเป็นแอลกอฮอล์เฮลั่นด้วยความดีใจโดยเฉพาะเทรน  รุ่นพี่หลากหลายคนพากันมาแสดงความยินดีกับวอดก้าและยีหัวเล่น   ก่อนที่วิสกี้ซึ่งหลังจากโล่งใจที่เพื่อนรักได้อยู่หอเดียวกันก็ถามด้วยความสงสัย

 

“ ว่าแต่นายนั่งทำอะไรในนั้นอยู่ตั้งนานอ่ะวอดก้า ” คำถามนั้นจุดประกายความคิดของทั้งหมด  พากันหันขวับมามองทางคนที่ ทำอะไรอยู่ในนั้นตั้งนาน ส่วนคนทำก็ขยับยิ้มบาง ๆ สั่งเพื่อนรักและรุ่นพี่หลายคนที่มองมาอย่างสงสัย

 

“ แบมือ ” แม้แต่ละคนไม่เข้าใจแต่ก็ยอมแบมือตามคำสั่งนั้นแต่โดยดี  สิ่งที่ได้คือนกกระดาษหลากสีที่ถูกวางไว้บนฝ่ามือ

 

“ งั้น…..ตอนนายอยู่ข้างใน…..นายก็นั่งพับนกกระดาษเล่นเหรอ ?  

 

จินเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงยากลำบาก  เช่นเดียวกับเหล่ารุ่นพี่ที่มองมาอย่างรอฟังคำตอบโดยเฉพาะเทรน

 

“ อือหึ ” วอดก้าพยักหน้าตอบ  ท่ามกลางความอึ้งของทั้งหมดที่มีอยู่ไม่รู้จบ   เทรน  วิสกี้  จิน รัมและเตกีล่าพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจใคร   ก่อนรุ่นพี่หนุ่มผมม่วงจะตบไหล่วอดก้าอีกครั้งด้วยความถูกใจ

 

“ หึ ๆๆๆ อย่างที่คิด……นายมันน่าสนใจจริง ๆ ”

 

 

            รูปผู้พิทักษ์ทั้งสี่
 




รีเจซ


ฟรอเรนไทน์


ซาราเนีย




สุดท้าย  เอเวอลีนส์ค่ะ


 

อัพแล้วค่า  ขออภัยที่อัพช้าเนื่องจากมีงานสุมหัวไรท์เตอร์อย่างหนักทำให้แทบไม่มีเวลาเลยแต่ยังไงก็รักษาสัญญาที่จะอัพวันอาทิตย์นะคะ  อย่าลืมติดตามอ่านแล้วคอมเม้นด้วย
 

..  อัพเรื่องของพอลแล้วนะคะ  อย่าลืมไปอ่านกันล่ะ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 27 : บทที่ 27 การคัดเลือกหอและรุ่นพี่ ( ตัวแสบ ) 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 18666 , โพส : 39 , Rating : 11% / 198 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 39 : ความคิดเห็นที่ 15386
เออ...สารทเป็นฤดูใบไม้ร่วงนะคะ
ส่วนคิมหันต์ก็เป็นฤดูร้อนคะ
Name : บุตรีแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุตรีแห่งความมืด [ IP : 182.232.82.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 สิงหาคม 2561 / 23:13
# 38 : ความคิดเห็นที่ 14889
สารท เป็นฤดูใบไม้ร่วงนี่คะ คิมหันต์ก็เป็นฤดูร้อนนะคะ (อ่านแล้วสับสนเ้บาๆ)
Name : SN STORY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SN STORY [ IP : 113.53.21.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2561 / 01:57
# 37 : ความคิดเห็นที่ 10501

นั่งพับนกกระดาษเป็นอะไรที่ดูดี เพลินเหมือนตอนพับดาวเลยแหล่ะ

เพราะงั้น จะขอไปนั่งพับด้วยคน นะๆ วอดก้าจ๋าาาา >//////<


PS.  มองใครมองหลายคน รักใครรักคนเดียวนะ
Name : NANEWKawaii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NANEWKawaii [ IP : 1.0.237.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 12:12
# 36 : ความคิดเห็นที่ 9357
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 10:58
# 35 : ความคิดเห็นที่ 7089
เค้าจะเปนนักอ่านเงา
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2558 / 17:03
# 34 : ความคิดเห็นที่ 4748
ผู้พิทักษ์ สวยหล่อทุกคนเลยยยยยย
วอดก้าเข้าไปนั่งพับกระดาษเล่นเนี่ยนะ??? 55555
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 125.26.199.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2557 / 17:26
# 33 : ความคิดเห็นที่ 4074
งานเข้าสิงานนี้ 555555 แต่ชอบท่ามากคะ เด็ดไปเลย เขินมากกก >///<
Name : MSmile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MSmile [ IP : 171.4.67.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2557 / 20:15
# 32 : ความคิดเห็นที่ 3933
ทำอะไรไม่ทำดันนั่งพับนกซะงั้นเลย เก่งเกินไปเเล้ววอดก้าเนี้ย
Name : Wolf Black < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wolf Black [ IP : 27.145.43.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2557 / 03:33
# 31 : ความคิดเห็นที่ 3899
วิธีหารูมเมทเข้าท่าดีเนอะ
PS.  One Piece สมบัติในตำนานโดยเชื่อว่าซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกสุดของแกรนด์ไลน์โดยจ้าวแห่งโจรสลัด โกลด์ โรเจอร์ โดยวันพีซไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาและรูปร่างเป็นอย่างไร [สมบัติอันล้ำค่าในตำนานนั้นคือ G-BOM ]
Name : —•’HeAvN‘•— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ —•’HeAvN‘•— [ IP : 1.47.128.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 05:47
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3898
เทพตีกันให้วุ่น วอดก้านั่งพับนก ดีมาก! สู้ๆนะค่ะ
PS.  One Piece สมบัติในตำนานโดยเชื่อว่าซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกสุดของแกรนด์ไลน์โดยจ้าวแห่งโจรสลัด โกลด์ โรเจอร์ โดยวันพีซไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาและรูปร่างเป็นอย่างไร [สมบัติอันล้ำค่าในตำนานนั้นคือ G-BOM ]
Name : —•’HeAvN‘•— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ —•’HeAvN‘•— [ IP : 1.47.128.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 05:30
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2323
วอดก้าเทพตลอดกาล 5555
PS.  境界の彼方...栗山未来...神原秋人
Name : sss.doofa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sss.doofa [ IP : 58.11.229.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2557 / 19:15
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2296
นะ นั่งพับนกกกก
PS.  ความรักของฉันเปรียบเสมือนแสงดวงดาวที่พร่างพรายอยู่บนฟากฟ้า งดงาม ยิ่งใหญ่ เปี่ยมไปด้วยความหวัง...หากแต่ไกลเกินไขว่คว้า 
Name : Sunflower < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sunflower [ IP : 171.96.54.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2557 / 20:32
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2155
วอดก้าโชว์เทพอีกละ ><
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 125.24.166.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2556 / 22:22
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1902
โอ้ยยยย อยากจะลงไปเป็นแขกต่างมิติ 555555/
Name : (เร้นลับ) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ (เร้นลับ) [ IP : 124.121.146.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2556 / 11:05
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1580
ตอนนี้เก๋ ฝุด ๆ เลยค่ะ ><
PS.  ฉันมาเพื่อล่า ,,, ล่าสวาท นิยาย (<< นังนี่น่ากลัว T^T )
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 27.55.146.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2556 / 21:44
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1245
สงสัยว่าเทรนจำวอดก้าได้ไง ในเมื่อเข้าโรงเรียนปลอมหน้าเป็นคนธรรมดาแต่ในคาสิโนเป็นหน้าหล่อๆอยู่อ่ะ
Name : gena [ IP : 58.9.62.54 ]

วันที่: 2 กันยายน 2556 / 11:10
# 23 : ความคิดเห็นที่ 749
แอดๆๆๆๆ เทพไปแล้วค่าวอดก้า
แค่นี้ เจ๊ก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแว้ว
Name : ~+~:Sweety_P:~+~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~+~:Sweety_P:~+~ [ IP : 202.29.192.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2556 / 12:40
# 22 : ความคิดเห็นที่ 592
สู้ๆๆนะคะพยายามเข้านะคะงานเยอะแต่อย่าลืมรีดเดอร์นะคะ
Name : oil [ IP : 27.55.8.177 ]

วันที่: 12 มิถุนายน 2556 / 20:53
# 21 : ความคิดเห็นที่ 590
อ่านกี่รอบกี่รอบก็สนุก อัพเร็วๆนะคะ
Name : oil [ IP : 27.55.11.78 ]

วันที่: 11 มิถุนายน 2556 / 19:33
# 20 : ความคิดเห็นที่ 587
รออ่านต่อเจ้าค่ะ
PS.  ทุกนาที ทุกวันเดือนปี ทุกเวลานั้นมีค่า อย่าปล่อยเลยไปทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรกับมัน
Name : bigbowka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bigbowka [ IP : 171.99.228.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มิถุนายน 2556 / 00:39
# 19 : ความคิดเห็นที่ 585
ว้ากกกกกกกก !! อยากอ่านต่อ จะรอน้าไรเตอร์ >..<
Name : ABO-yaoi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ABO-yaoi [ IP : 115.87.48.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2556 / 20:36
# 18 : ความคิดเห็นที่ 584
สนุกมากเลยจ้า
PS.  love me~!!!!
Name : นายด์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นายด์ [ IP : 115.87.19.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2556 / 18:54
# 17 : ความคิดเห็นที่ 582
ชอบมว้ากกกกกกกกก
รักวอดก้าาาาา
อัพพรีสสสสสส
PS.  สนใจเข้าไปชมนิยายของเราที่เเต่งเอง เรื่อง zefela อภิมหาโรงเรียนเวทมนต์
Name : พวกว่างจัด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พวกว่างจัด [ IP : 171.99.177.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2556 / 18:26
# 16 : ความคิดเห็นที่ 581
สนุกที่สุดเลย สู้ๆๆคะ ไรท์เตอร์แต่งได้เก่งมากๆคะ
Name : oil [ IP : 27.55.15.154 ]

วันที่: 10 มิถุนายน 2556 / 18:16
# 15 : ความคิดเห็นที่ 580
ไรเตอร์สนุกมากเลยคะ ไรเตอร์คะช่วยอัพอาทิตย์ละสามตอนได้ไหมคะรู้สึกติดเรื่องนี้มากเลยคะ ยังไงก็สู้ๆๆนะคะจะรอเสมอคะ
Name : oil [ IP : 27.55.15.154 ]

วันที่: 10 มิถุนายน 2556 / 18:12
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android