คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 36 : บทที่ 36 งานรับน้องอลเวง 3 มาแล้ว 2 ตอนเลยด้วย อย่าลืมคอมเม้นนะ


     อัพเดท 31 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 3,076 Overall : 679,806
15,919 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7628 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 36 : บทที่ 36 งานรับน้องอลเวง 3 มาแล้ว 2 ตอนเลยด้วย อย่าลืมคอมเม้นนะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14408 , โพส : 26 , Rating : 11% / 197 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




บทที่  36  งานรับน้องอลเวง    3

 

 

“ เฮ่อเอาล่ะ ๆ มาฟังเรื่องการรับน้องดีกว่า ” ดาเนียถอนหายใจยาวในขณะที่ในใจก็แอบตกใจกับความกล้าและความสามารถของเด็กปีหนึ่งที่กล้ารมยาใส่เพื่อนทั้งหอเดียวกันและต่างหอ  แถมโกหกหน้าด้าน ๆ ไปซะแบบไม่อายใคร  ก่อนจะเริ่มพูดอธิบาย

 

“ ฐานจะมีอยู่ทั้งหมด 14 ฐานซึ่งจะมีฐานที่พวกนายต้องเล่นเกมส์อยู่  4 ฐาน  ส่วนฐานอื่นก็เป็นฐานแนะนำสถานที่ในเวลา 5 ชั่วโมงซึ่งกิจกรรมทุกอย่างจะจบในเวลาเที่ยงคืน  หลังระฆังดังสามารถกลับห้องได้ในทันที  โดยฐานจะแบ่งออกเป็นหอละสี่ฐาน   แต่ละซานมีรุ่นพี่ประจำอยู่ประมาณ 4-6 คนเพื่อจะได้ช่วยดูแลรุ่นน้องได้ทั่วถึง  ส่วนใหญ่จะเป็นการแนะนำสถานที่และเล่นกิจกรรมเพื่อสานความสัมพันธ์น้องพี่ ( เป็นการแกล้งของรุ่นพี่ ) และเพื่อนต่างหอ ” หัวหน้าหอวสันต์หยุดหายใจเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ “ ดังนั้นเกมส์ทุกเกมส์ถือว่ารุ่นพี่ได้บังคับให้ต้องเล่นทุกฐานไม่ว่าฐานนั้นจะอันตรายหรือง่ายขนาดไหนก็ตาม ”

 

“ กฎคือห้ามก่อเรื่องทะเลาะวิวาทใด ๆ ก็ตามเด็ดขาด  หากใครฝ่าฝืนจะถูกหักคะแนนหอสิบคะแนน  หักคะแนนความประพฤติยี่สิบคะแนนและต้องเข้าเซ็นชื่อในสมุดดำเพื่อลงความประพฤติ ”

 

ฮือฮา ๆๆๆ

 

เหล่าเด็กปีหนึ่งเริ่มพากันซุบซิบกับความเข้มงวดของกฎที่แถบดับความหวังใครหลาย ๆ คนที่คิดจะโดดและตั้งใจก่อเรื่อง  แต่ก็ยังมีคนหมายมาดและคิดลองดี  ท้าทายอำนาจรุ่นพี่ซึ่งราวกับเทรนจะรู้  ปืนไรเฟิลสีดำมะเมื่อมที่เคยปรากฏตัวเมื่อคราวคัดเลือกหอปรากฏขึ้นที่ไหล่ขวาของเทรนในสภาพเตรียมพร้อม  และราวกับจะรู้ถึงสายตา  รุ่นพี่หนุ่มซึ่งไม่เคยมีมาดหัวหน้าหอเหยียดยิ้มเย็นชาและทรงอำนาจ  พลางกราดนัยน์ตาสีเพชรมองจ้องเหล่าเด็กที่คิดก่อเรื่องก่อนน้ำเสียงทุ้มที่เคยมีแต่ความขี้เล่นจะกลายเป็นเย็นชาและเยือกเย็นดั่งผู้ล่าที่กล่าวเตือนเหยื่อตัวน้อย

 

“ หากคิดจะท้าทายรุ่นพี่ล่ะก็ควรคิดด้วยว่าหากฝีมือไม่ถึงขั้นก็สามารถพิการหรือปางตายได้เพราะพวกเราสามารถแย้งได้กับทางผู้อำนวยการว่าเป็นการป้องกันตัว    อีกอย่างไม่ว่าพวกเธอคนใดจะเป็นเจ้าชาย  ว่าที่กษัตริย์ในอนาคต  ว่าที่ผู้ที่จะเป็นผู้นำตระกูลอันสูงศักดิ์  หากแต่ถ้าคิดมีเรื่องฐานะอะไรก็ช่วยไม่ได้ทั้งนั้น ” น้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งเอื้อนเอ่ยอย่างเนิบนาบแต่ทว่าหนักแน่น  มั่นคงทุกคำพูด  ยิ่งเหล่ารุ่นพี่ที่ดูหน้าตาอ่อนแอ  ปวกเปียกหรือท่าทางเหมือนดีแต่ฉลาดส่งรอยยิ้มเยือกเย็นและรู้ทันมาให้  เด็กหลายคนที่คิดเอาอำนาจเบ่งก็ได้แต่หลบสายตาแต่ก็เหมือนไม่พ้นเพราะความคมกริบที่ราวสามารถจ้องทะลุใจร่ายล้อมรอบพวกเขาที่เปรียบเสมือนเหยื่อไว้อย่างไร้ทางหนี

 

” เด็กเกือบทุกคนพากันหลบสายตาของเทรนที่มองมาอย่างทรงอำนาจเช่นเดียวกับความพอใจในนัยน์ตาสีเงินของผู้เป็นรุ่นพี่ที่สามารถขู่เหล่าน้อง ๆ ไม่ให้สร้างปัญหา  แต่รอยยิ้มของเทรนก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นเด็กหอตัวเองนั่งเล่นกันอย่างไม่สนใจใคร  แถมเฮฮาสุด ๆ

 

“ ว้าแพ้อีกแล้ว  เคียร์ รอบต่อไปนายต้องชนะบอสแทนฉันให้ได้นะ ”

 

“ ไม่มีปัญหาครับ ”

 

“ นี่ ๆ หาวทำไมมันง่วงจางเลยยยล่ะ ”

 

“ ตายล่ะ ! ขอโทษที   ดันลืมบอกว่าใส่ผงนิทราผสมลงไปในยาด้วย ”

 

“ แล้วทำไมเพิ่งบอก….

 

“ ขอโทษคร้าบ  มา ๆ  กินยาก่อน ”

 

“ ก๊าก ๆๆ เกมส์นี้นายก็แพ้ฉันอยู่ดีไอ้หัวส้มเน่า ”

 

“ ชิ  ไม่เอา ๆ เปลี่ยนเกมส์ดีกว่า  เกมส์ครั้งต่อไปฉันชนะนายแน่ !

 

“ ซาเซนจ้า  ขอการ์ตูนอ่านสักเล่มสิ ”

 

“ ไม่เอ๊า ! ตอนแรกนายก็ยืมไปไม่คืนแล้วนะคาเมล ”

 

“ อันนั้นคาเมสยืมไปตะหาก ”

 

“ นายยัดเยียดให้ฉันเองนะคาเมล !

 

“ ไรออน ! พรุ่งนี้ยืมการบ้านครูเชอรีนหน่อยสิ ”

 

“ ไม่มีปัญหา แลกกับการบ้านวิชาคำนวณนะ ”

 

“ จัดไป ”

 

“เฮ ๆๆ เล่มนี้ผมยังอ่านไม่จบนะครับ  กรุณาเอาหนังสือของตัวเองมาอ่านเองสิ ”

 

จะอ่าน ”

 

“ โธ่แล้วผมจะอ่านอะไรเนี่ยเฮ่อเอาเล่มใหม่ก็ได้ครับ ”

 

ไอ้พวกเด็กปีหนึ่งนี่มันน่าฆ่าทิ้งชะมัด !!!

 

และราวกับจะรู้ความคิดของรุ่นพี่รอบกาย  ทั้งสิบกว่าคนก็หันขวับไปมองแล้วเลิกคิ้วหรือยักคิ้วใส่อย่างกวนอารมณ์ ( ยกเว้นวอดก้าที่หน้านิ่วคิ้วขมวดกับหนังสืออยู่ )  ราวจะบอกว่า

 

จะทำได้เรอะ !?

 

เล่นเอาเหล่ารุ่นพี่ปรี๊ดแตก   เดินมาอย่างหมายมาดว่าจะไปสั่งสอนซะหน่อยแต่ทันทีที่ก้าวเดิน  ผู้ที่เป็นหัวหน้าคณะกรรมการปีหนึ่งก็เดินเขกมะเหงกผู้เป็นเพื่อนทั้งหลายที่ไปกวนอารมณ์ชาวบ้าน  จนหลายคนโอดครวญไปตาม ๆ กัน

 

“ โอ๊ย ! วอดก้าใจร้ายอ่ะ ” ซาเซน  ไรออน  คาเมลเทียร์คาเมสเทียร์  วิสกี้พากันโอดครวญใส่วอดก้าที่ยืนกอดอกอยู่

 

“ แล้วพวกนายไปกวนอารมณ์เค้าทำไมเล่า ! อยู่สงบก็ดีอยู่แล้วยังจะไปหาเรื่องอีก ” แน่นอนว่าจบประโยคนั้น  ทั้งหมดทำท่าว่าจะอุธรณ์ใส่ผู้เป็นเพื่อนหากแต่จิตสังหารที่แหลมคมดังคมกริชจี้คอก็แผ่ออกมาจากหัวหน้าชั้นปีที่หนึ่งซึ่งส่งสายตาเป็นเชิงสั่งให้เงียบ ๆ ไว้ด้วย

 

“ พี่แท็กทีมกันอย่างนี้พวกผมก็ไปไม่ถูกสิคร้าบ ” วิสกี้พึมพำเบา ๆ เมื่อเจอทั้งหัวหน้าและรองที่ร่วมมือกันจนพวกเขาออกอาการหงอ  เจอคนเดียวอย่างวอดก้าหรือพาราไดซ์ก็เกินพอแล้ว  ไม่ต้องพูดถึงถ้าเจอสองคนนี้พร้อมกัน   แต่ละคนยิ่งโหด ๆ อยู่

 

“ นั่นสิเล่นอย่างนี้ใครจะกล้าเถียง ”  รีฟยิ้มแหย ๆ ก่อนจะหุบปากฉับเมื่อวอดก้าหันขวับไปมอง

 

ชายหนุ่มเรือนผมสีเงินยาวหมุนตัวไปทางด้านรุ่นพี่ที่ยืนดูอยู่ก่อนจะก้มศีรษะเป็นเชิงขอโทษแทนเหล่าเพื่อนที่เสียมารยาท  แน่นอนถ้าเหล่ารุ่นพี่ยังต้องการเอาเรื่องก็เหมือนว่าพวกเขาเป็นคนใจคับแคบ   ให้อภัยใครไม่ได้แม้แต่กับรุ่นน้องซึ่งนั่นทำให้หลาย ๆ คนต้องก้าวถอยไปที่เดิมเพราะผู้เป็นหัวหน้าหอทั้งสี่ปราม

 

ทางด้านเตกีล่าที่พอจะเห็นสายตาที่แฝงความไม่พอใจจากสายตาของเหล่ารุ่นพี่จึงกระซิบแผนบางอย่างให้ผู้เป็นเพื่อนซึ่งแม้นักบวชหนุ่มจะไม่เข้าใจแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี

 

“ ขอโทษด้วยนะครับที่เพื่อนผมเสียมารยาท ”

 

วอดก้าหันไปทางเหล่ารุ่นพี่อีกครั้ง  นัยน์ตาสีส้มกระพริบปริบ ๆ เล็กน้อยก่อนจะทอความขอโทษจากใจจริงซึ่งไม่ว่าใครก็มองมันอย่างละสายตาไม่ได้  ก่อนริมฝีปากสีแดงระเรื่อจะคลี่ยิ้มกว้าง  ทั้งปากและนัยน์ตาจนหลายคนไม่สามารถปฏิเสธได้ว่ามันมีเสน่ห์

 

เพียงแค่การขอโทษจากใจจริงและรอยยิ้มซื่อ ๆ ที่ตรงไปตรงมาก็เกินพอที่เหล่ารุ่นพี่จะหายโกรธแล้ว

 

“ เอิ่ก ๆ มุกนี้พวกรุ่นพี่ก็ยังถูกหลอกง่ายเหมือนเดิม ” วอดก้าที่หันหลังให้เหล่ารุ่นพี่แล้ว  เปลี่ยนจากรอยยิ้มกว้างซื่อตรงกลายเป็นเจ้าเล่ห์เช่นเดียวกับคนต้นคิดซึ่งพูดเสียงเรียบแต่แฝงด้วยความหมาย

 

“ เวลาหลอกถามอะไรคงต้องพึ่งมุกนี้อีกนาน หึๆๆ ”

 

“ เอาล่ะถ้าพร้อมแล้วก็ขอให้ทุกคนเดินไปหารุ่นพี่ที่ชูธงหมายเลข ตามหมายเลขเหรียญที่หาเจอได้เลย  ซึ่งอย่างที่บอกนะครับ  กลุ่มหนึ่งจะมีแปดคนและมีกลุ่มหนึ่งที่มีสิบคนซึ่งคือกลุ่มที่  12 ” เซย์กล่าวทำให้เหล่าเด็ก ๆ เริ่มแยกย้ายกันไปหารุ่นพี่ที่ถือธง   วอดก้าก้มลงดูหมายเลขที่เหรียญแล้วกวาดตาหารุ่นพี่ที่ถือธงหมายเลขหกและทันทีที่เห็นหัวสีม่วง ๆ ใบหน้าของวอดก็ปรากฏขีดเซ็งแป่วขึ้นมา

 

“ งายวอดก้าน้องรัก  รู้สึกดวงพี่น้องของเราจะสมพงศ์กันนะ  แต่ก็ดีแล้ว ” เทรนที่กระโดดเกาะหลังวอดก้าว่าด้วยรอยยิ้มแฉ่งซึ่งเขาก็ฉีกยิ้มกลับแล้วตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ  ไร้ซึ่งอาการประชดประชันหรือเปล่า ???

 

“ นั่นสิครับเห็นทีผมคงไปทำอะไรผิดมาโดยที่ไม่รู้ตัว  ถึงถูกเทพแห่งความ               ซวยลงโทษแบบนี้  หรือว่าไงครับ  คุณเทพแห่งความซวย เอ๊ย ! หรือว่าไงครับรุ่นพี่ ” เทรนยิ้มกว้างกับคำพูดนั่น  ในขณะที่ในใจก็คิดว่าไอ้เด็กรุ่นน้องคนนี้มันฉลาดจริง ๆ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เขาถูกใจรุ่นน้องหนุ่มแต่ก็นั่นแหละ  มีวอดก้าก็ต้องมีรุ่นน้องอีกคนซึ่งหน้าสนใจไม่แพ้กันอยู่ด้วย

 

ตึก

 

เสียงปลายเท้าและไอสังหารเย็น ๆ ซึ่งมีเพียงคนเดียวที่ทำได้เรียกอาการหันขวับจากวอดก้า  และนั่นทำให้ต้องเผลอถอนหายใจเมื่อรู้ว่าตลอดการรับน้อง  เขาอาจจะต้องทนกับจิตสังหารและสายตาที่จับจ้องมาตลอดเวลาของเจ้าชายหนุ่ม

 

นอกจากนี้บุคคลอีกคนหนึ่งซึ่งวอดก้าไม่ต้องการจะพบมากที่สุดกลับเดินไล่หลังมาติด ๆ ฉายาเจ้าชายน้ำแข็งเบอร์สองที่วอดก้า ( แอบ ) ตั้งให้ ( ลับ ๆ ) กำลังมองมาทางเขาด้วยแววตาเรียบเฉยแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะผละสายตาออกแต่อย่างใด  ในนิ้วมือข้างซ้ายไร้ซึ่งแหวนที่เขาใส่ในตอนแรกแต่นั่นยิ่งเพิ่มความระมัดระวังในสภาพเหมือนผ่อนคลายของวอดก้ามากกว่าเดิม

 

 

เห็นทีคงต้องพึ่งเติร์กหน่อยแล้วรวมถึงแหวนนั่นอีก

 

เขาคิดในใจอย่างเงียบ ๆ แล้วทักเพื่อนร่วมหออีกคนด้วยรอยยิ้มบาง ๆ เช่นทุกคน

 

“ อ่าสวัสดีครับคุณยูดาส  คงได้กลุ่มเดียวกับผมสินะครับ ”

 

อีกฝ่ายพยักหน้ารับนิ่ง ๆ โดยไม่คิดละสายตาจากวอดก้าเช่นเคยจนนักบวชผมเงินต้องเฉไฉ  หันไปทำความรู้จักกับอีกห้าคนในกลุ่มเดินทาง

 

“ เอ่อยินดะดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉะฉันคือมิวาโกะ  ซาเบียร์ค่ะ  ฝะฝากตัวดะด้วย..นะคะ ” หญิงสาวผมสีฟางอ่อนเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกัก   ใบหน้าจิ้มลิ้มธรรมดา  สวมแว่นตาหนาเตอะอยู่ในชุดประจำหอเหมันต์  หอที่รวบรวมอัจฉริยะด้านสมองไว้มากที่สุด

 

“ เค้าชื่อซาไบอัน  ทาเมียร์  นี่เพื่อนเค้าชื่อไลอัส  วู้ดแวร์ อยู่หอคิมหันต์ล่ะ ” ผู้ชายตัวเล็กที่สุดซึ่งกำลังเกาะหลังชายหนุ่มร่างสูงข้างกายเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใสผิดกับใบหน้านิ่งยิ่งกว่าหุ่นยนต์ของชายหนุ่มที่ชื่อไลอัสอย่างที่สุด  

 

ซาไบอันมีผมสีฟ้าแซมขาวซึ่งเป็นลักษณะของลูกครึ่งเลือดผสมและจากให้วอดก้าเดา  คงมีสายเลือดเอลฟ์ผสมภูตเนื่องเพราะนัยน์ตาสีเขียวอ่อนใสแจ๋วที่มองมา

 

วอดก้ายิ้มกว้างอย่างเอ็นดู  หวนนึกถึงนัยน์ตาสีเขียวเข้มของน้องสาวอย่างยูล  สาวน้อยฉายาดาบกลืนวิญญาณด้วยดาบ วายุไร้พ่าย   ที่วอดก้ามอบให้  นัยน์ตาของเจ้าคนคิดยิ่งกว้างยามนึกถึงตอนเด็กที่น้องสาวที่น่ารักกระโดดเกาะเขาเป็นว่าเล่น   นัยน์ตาสีเข้มที่มักมองมายังเขาด้วยความรักยังคงไว้ในความทรงจำของเขาไม่คลาย

 

และเท่านั้นเอง  ราวกับนัยน์ตาสีเขียวอ่อนที่วูบไหวตรงหน้าจะจับความรู้สึกของวอดก้า  ใบหน้าของซาไบอันปรากฏรอยยิ้มเช่นเดียวกันพร้อมเปลี่ยนมาเป็นกระโดดเกาะวอดก้าแทน  หันไปบอกเพื่อนที่ทำหน้านิ่งเสียงใส

 

“ นี่ ๆ อัสกี้  เค้าจะเป็นเพื่อนกับคน ๆ นี้แหละ ” ไลอัสขมวดคิ้วเล็กน้อยกับชื่อนั้นแต่เมื่อเห็นนัยน์ตาที่มองมาอย่างจริงจังเป็นเชิงยืนยันก็พยักหน้าเนิบ ๆ ตอบเสียงเรียบ

 

“ ตามใจแล้วก็เลิกเรียกอัสกี้ได้แล้ว ”

 

“ ไม่เอาอ่ะ  เค้าจะเรียก  ” คนผมสีฟ้าแซมขาวทำหน้ายุ่ยอย่างน่ารักจนวอดก้าก้มลงไปดึงแก้มขาวยุ่ยอย่างหมั่นเขี้ยวเรียกเสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ จากเจ้าตัวซึ่งเปลี่ยนมาถามด้านนักบวชหนุ่มที่ยังมีรอยยิ้มอยู่

 

“ แล้วนายชื่ออะไรเหรอ ? ”

 

“ ผมชื่อวอดก้าครับ  ซาไบอันขอเรียกว่าซาไบได้ไหม ? ” วอดก้าก้มลงถาม  เรียกอาการชะงักจากซาไบอันและไลอัสหากแต่เพียงแวบเดียว  นัยน์ตาสีเขียวอ่อนก็ยิ้มกว้างแล้วตอบ

 

“ ได้สิ ”

 

“ ผมชื่ออาราอิ  ฟูจิโมโตะครับ ” ชายหนุ่มผมดำมัดรวบไว้อย่างเรียบร้อยเอ่ยขึ้นพร้อมดันกรอบแว่นตาให้เข้าที่  อยู่ชุดประจำหอวสันต์  หากแต่ความสะกิดใจกับนามสกุลนี้ซึ่งจำได้แม่นยำทำให้ถามออกไปเบา ๆ

 

“ เอ่อไม่ทราบว่าคุณอาราอิเป็นอะไรกับคุณซาเมะหรือครับ ” วอดก้าที่เริ่มเดาความสัมพันธ์ของคนตระกูลนี้ลาง ๆ พยายามมองโลกในแง่ดีไว้  แต่สิ่งที่อาราอิตอบเล่นเอารอยยิ้มแห้ง ๆ ปรากฏที่ริมฝีปากบาง

 

“ ซาเมะเป็นพี่สาวของผมเองครับ  ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าครับ ”

 

“ อ้อเปล่าครับ ”  วอดก้าระบายรอยยิ้มเช่นเดิมขณะขยับแขนในท่าที่ถนัดเพื่อที่จะอุ้มซาไบอันได้อย่างสบาย  หวนนึกถึงรุ่นพี่สาวหัวหน้าหอแสงสว่าง  มีเรือนผมสีดำยาวสลวยและนัยน์ตาสีเดียวกัน  ซาเมะ  ฟูจิโมโตะ  คุณหนูทายาทตระกูลนักดาบชื่อดังที่มีชื่อเสียงแห่งแดนนักรบ ( อ่านได้ตอนที่ 16 งานเลี้ยงฉลองรุ่นน้องปีหนึ่ง 2 )

 

“ ส่วนนี่เพื่อนของผมชื่อ นาโอกะ  ฟูจิไซโตะ ครับ ” อาราอิผายมือไปทางเพื่อนหนุ่มอีกคนที่ทำหน้ามีความสุขกับขนมหวานในมือ  ท่าทางยามทานขนมหวานอย่างรวดเร็วและใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มทำให้วอดก้านึกถึงเตกีล่าทันที

 

“ ครับ คุณนาโอกะ  พื่อน คุณอาราอิสินะครับ  ผมวอดก้า  คนผมสีดำชื่อพาราไดซ์ส่วนคนผมสีน้ำเงินเข้ม ๆ ชื่อยูดาสครับ ” วอดก้าเน้นเสียงคำว่าเพื่อนพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากนิด ๆ   เขาพอจะทราบว่าตระกูบฟูจิไซโตะคือตระกูลสายรองจากตระกูลหลักอย่างฟูจิโมโตะ  และจากที่ดูความสนิทสนมกับประกายตาราบเรียบแต่เป็นกันเองของทายาทคนที่สองของตระกูลสายหลักก็ทำให้วอดก้ารู้ทันทีว่าสมควรทำตัวยังไง

 

อาราอิที่ในตอนแรกมีสีหน้าเรียบเฉยเผยรอยยิ้มบาง ๆ พร้อมประกายตาที่อ่อนแสงลงนิด ๆ กล่าวเบา ๆ แต่หนักแน่น

 

“ เรียกผมว่าอาราอิเฉย ๆ ไม่ต้องมีคุณก็ได้ครับ ”

 

“ ครับ  อาราอิ ” วอดก้ารับคำก่อนจะหันมาเล่นกับซาไบอันต่อ

 

“ ว่าแต่  กลุ่มเราครบแปดคนแล้ว  จะไปเลยหรือเปล่าครับ ” เสียงของชายหนุ่มตระกูลรองที่ทานขนมในอ้อมแขนหมดแล้วถามถามเทรนที่เดินไปคุยกับเพื่อนอยู่ ซึ่งเขาก็หันมาตอบเรียบ ๆ ไร้ซึ่งรอยยิ้มเหมือนยามพูดคุยกับวอดก้า

 

“ อืมแต่ก่อนอื่นต้องตรวจว่าเหรียญมีการสับเปลี่ยนหรือโกงกลุ่มหรือเปล่าก่อน ไฮท์  นายไปตรวจสิ ”

 

“ ครับ ” รุ่นพี่หนุ่มที่ชื่อไฮท์รับคำแล้วเริ่มไล่ดูเหรียญในมือรุ่นน้อง  สักพักจึงเอี้ยวตัวหันไปบอกเทรนที่รอฟังอยู่

 

“ ครบแล้วครับพี่เทรน 

 

“ โอเค  งั้นเดี๋ยวเราออกเดินทางกันเลย  พยายามเดินจับกลุ่มกันไว้ล่ะ ! ” เทรนตะโกนบอกพร้อมกับออกก้าวเดินนำพร้อมรุ่นพี่ปีสองชื่อไฮท์  จากการฟังคำเล่าของไฮท์แล้ว  พวกเขาจะไปสำรวจยังห้องสมุดของแต่ละหอ  ยกเว้นหอกลางซึ่งเป็นตึกผู้อำนวยการ  จากนั้นจะไปยังส่วนลับและตำนานของแต่ละหอ   วนขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของปราสาท  สุดท้ายจึงเป็นเดินชมทางระเบียงของทุกหอ

 

การชมก็จะเริ่มจากหอแรก  ปราสาทฤดูใบไม้ผลิแห่งวสันต์เริ่มไล่เรียงกันไปจึงเป็นปราสาทฤดูหนาว  ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนตามหลักดินฟ้าอากาศ   เวลาในการปล่อยเด็กแต่ละกลุ่มจะปล่อยพร้อมกันแต่วนเวียนกันไปต่างหอและต่างสถานที่    ตอนนี้ กลุ่มของวอดก้าจึงมาอยู่สถานที่แรกที่ต้องรับน้อง  หอวสันต์

 

“ เอาล่ะ  คนหนึ่งในกลุ่มต้องถือแผนที่เพื่อเดินไปยังจุดสัญญาณสีแดงที่บ่งบอกสถานที่ที่พวกเธอต้องไป  พวกเราจะไปรออยู่ที่นั่น   กติกาคือห้ามใช้เวทมนตร์เด็ดขาด   ห้ามออกนอกเส้นทางรวมถึงหาทางเอาตัวรอดให้ได้ ” ประโยคท้ายเจ้าตัวเอ่ยเสียงราวับกระซิบแล้วผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เอาทั้งหมดเสียววาบ  กระดาษแผนที่ในมือถูกโยนสูงจนสายตาทั้งหมดมองตาม  

 

วอดก้าคว้าแผ่นกระดาษแผ่นนั้นไว้แล้วส่งซาไบอันให้กับไลอัสเพื่อกางแผนที่ดู  ส่วนไฮท์และเทรนฉวยโอกาสที่ทุกคนมองดูกระดาษหายแวบไปแล้ว   ทั้งหมดจึงสุมหัวกันดูแผนที่ในมือพร้อมเส้นทางที่ต้องผ่าน

 

“ เลี้ยวซ้ายสองครั้ง  เลี้ยวขวาหนึ่ง  ตรงไปเรื่อย ๆ แล้วเลี้ยวขวา  เลี้ยวซ้ายอีกอย่างละทีจึงจะถึงสินะ ” อาราอิพึมพำเบา ๆ พลางมองส่วนของแผนที่ซึ่งบอกตำแหน่งปัจจุบันของพวกเขาและตำแหน่งของจุดหมายปลายทาง  หากแต่เสียงเตือนของเทรนก็ดังขึ้นจากหนึ่งในปราสาท

 

“ เอาล่ะ เด็ก ๆ ที่น่ารัก  นี่คือเวลารับน้องขอให้พวกเธอไปที่ปลายทางนี้ให้ได้ภายในเวลายี่สิบนาที  ไม่อย่างนั้นจะต้องถูกทำโทษทั้งกลุ่ม  อ้อถ้าเกิดโผล่มาโดยที่ใครคนหนึ่งหายไปก็จะถูกทำโทษด้วยเช่นกัน ” เสียงรื่นเริงของรุ่นพี่หนุ่มอีกคนลอดผ่านจากลำโพงซึ่งติดทั่วปราสาทไว้

 

“ เอาชีวิตรอดมาให้ได้แล้วมาให้ไวเลยน้า ~ ไม่อย่างนั้นจะหาว่าพวกเราใจร้ายไม่ได้ ” เสียงของครอสนั่นเองที่ลั่นล้ามาจากตัวลำโพง  ทั้งแปดก้มลงมองนาฬิกาพร้อมกับร่างกายที่เริ่มออกวิ่งไปตามเส้นทางที่ถูกกำหนด

 

ตึก ตึก ตึก กริ๊ก !

 

เสียงกลไกที่ดังขึ้นเบา ๆ เรียกอาการชะงักจากทั้งหมด  ลางสังหรณ์อันเกิดไม่ค่อยถูกจังหวะเล่นเอาแต่ละคนเร่งฝีเท้าในการโกยให้เร็วมากยิ่งขึ้นตามคติประจำกายของคนกลุ่มนี้

 

โกยก่อนได้เปรียบครับท่าน

 

เคร้ง ! เคร้ง ! ฟ้าว !

 

เสียงของหอกและมีสั้นต่าง ๆ ผุดออกมาจากกำแพงพร้อมกับเป้าหมายที่มีคือพวกเขา  แต่ก็นั่นแหละ  พวกเขาก็ไม่ใช่หุ่นฟางไร้ชีวิตที่จะอยู่เฉย ๆ ให้ไอ้อาวุธพวกนั้นปักเข้าร่างพวกเขา   ต่างกระโดดหลบกันจารวัลเพราะสารพัดอาวุธที่ซัดมาดุจห่าฝน

 

เฟี้ยว ! เฟี้ยว ! ฟ้าว !     

 

“ ระวัง ! ” วอดก้าร้องบอกหนึ่งคนในกลุ่มพร้อมกระชากคอเสื้อด้านหลังของชายหนุ่มร่างสูงเต็มแรง  ทำให้ไลอัสรอดจากมีดคมกริบเกือบสิบเล่มที่ปักพื้นดังฉึก !  อันที่จริงก็ใช่ว่าชายหนุ่มคนนี้จะไร้ฝีมือแต่เพราะเขาได้ปกป้องหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มและเพื่อนตัวเล็กรวมถึงบางครั้งก็ช่วยพวกวอดก้าในบางรอบทำให้ขาดสมาธิในการป้องกันสิ่งรอบตัว  ถือได้ว่ารอบนี้วอดก้าช่วยไลอัสได้อย่างหวุดหวิด

 

“ ขอบใจ ” ชายหนุ่มเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายที่ช่วยชีวิตของเขาเบา ๆ ซึ่งวอดก้าก็คิดในใจอย่างเคร่งเครียด  ระยะทางจากที่กะ ๆ ดูในแผนที่และระยะทางจริง  น่าจะอีกประมาณหนึ่งร้อยเมตรจึงจะถึงปลายทาง  แต่นี่พวกเขายังมาไม่ทันถึงสิบเมตร  ห่าอาวุธและกับดักก็ทำงานซะเอาตัวรอดลำบาก

 

จนเวลาผ่านไปสักพัก

 

วอดก้าปาดเหงื่อออกอย่างโล่งอกเมื่อรอบตัวมีแต่ความเงียบและกองอาวุธอีกมากที่ตกหล่นเอาไว้   เสื้อผ้ามีรอยขาดวิ่นประปรายไม่ต่างจากคนอื่นเนื่องจากใช้เวทมนตร์ไม่ได้  มองดูเส้นทางซึ่งพวกเขาเพิ่งฝ่าเหล่าอาวุธออกมา

 

“ เฮ่อ” ทุกคนพยายามยืนอยู่กับที่เพื่อไม่ให้ถูกกับดักของตัวปราสาท  แม้แต่อาราอิและนาโอกะซึ่งเป็นนักเรียนของปราสาทฤดูใบไม้ผลิยังไม่คิดเลยว่าหอของตนจะซ่อนกลไกกับดักเอาไว้มากขนาดนี้

 

กริ๊ก กริ๊ก  กริ๊ก !

 

เสียงที่ดังขึ้นจากแผ่ว ๆ และดังขึ้นเรื่อย ๆ เล่นเอาวอดก้าชะงัก  ก้มลงมองในแผนที่แล้วยิ้มแห้งให้กับทั้งหมด  ไม่ต้องมีคำกล่าวอะไร  แต่ละคนก็วิ่งหน้าตั้งทันทีเมื่อลูกเหล็กอันใหญ่กำลังเหวี่ยงตัวไล่กวดหลังพวกเขา !

 

“ ก๊าก ๆๆๆ ฮะฮาว่ะ คิก ๆๆ ” ครอสที่กำลังมองดูเด็ก ๆ ผ่านหน้าจอมอนิเตอร์จากกล้องวงจรปิดที่ซ่อนไว้ตามปราสาทและลูกแก้วส่องภาพ  ของดีที่เบิกมาจากสภากลางเพื่อใช้ในงานนี้โดยเฉพาะ  มองดูเหล่าเด็ก ๆ มากมายที่หนีตาย  บางกลุ่มเจอทั้งหนอน  แมลงสาป  แมลง  หรือแม้แต่หนูจนเป็นลมไปก็มี 

 

ซึ่งรุ่นพี่ที่ถูกคัดมาว่าไม่กลัวไอ้รายการของพวกนี้จะถูกส่งพาไปปฐมพยาบาลรุ่นน้องแวบ ๆ จนรุ่นน้องกลายเป็นปกติจึงกลับมา  ร่างของหญิงสาวกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่ข้างหลังพวกเขา  ก่อนจะก้าวฉับ ๆ เขกหัวครอสอย่างไม่กลัวใคร

 

โป๊ก !

 

จ้าก !

 

“ ไอ้ครอส ! จะแกล้งน้องก็สงสารคนที่ต้องปฐมพยาบาลหน่อย  ฉันไม่ใช่แกนะที่จะหัวเราะเอา หัวเราะเอา ! ” เสียงเข่นเขี้ยวดังจากหัวหน้าหน่วยปฐมพยาบาลของสภากลางและเป็นเพื่อนของครอสเอ่ยขึ้นพร้อมกับใบหน้าจิกกัดชิ้ง ๆ อย่างชวนให้นึกถึงเสือเวลาจ้องมองเหยื่อ  ไม่ต้องมองละเลยไปด้านหลังก็พอจะรู้ได้เลยว่าจะต้องประสบภาพแบบเดียวกัน

 

“ แหมแชร์  นี่งานรับน้องนะ  น้องมันกระเสาะกระแสะ ( ? )  เองก็ช่วยไม่ได้  อีกอย่างเธอเป็นหัวหน้าหน่วยปฐมพยาบาลของเด็กที่มาหอนี้นะ  ช่วยที่เถอะ ” ครอสมองผู้เป็นเพื่อนด้วยนัยน์ตาอ้อนวอน   ขืนเพื่อนเขาไม่ทำงานเขาก็ต้องงดการเล่นไปตามระเบียบน่ะสิ   ไม่ทันที่แชร์จะได้อ้าปากพูดโต้ตอบ  ร่างของรุ่นน้องหญิงคนหนึ่งในจอมอนิเตอร์ก็ล้มลงไปซึ่งนั่นคือกลุ่มของวอดก้านั่นเอง 

 

เธอทำเสียงขัดใจเล็กน้อยแต่ก็ใช้เวทหายตัวไปเพื่อดูแลรุ่นน้องคนนั้นในขณะที่ครอสยิ้มนิด ๆ ยามนึกถึงกับดักอันต่อไปโดยไม่เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยแผนของเด็กโปรดเทรน

 

“ น้องผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรจ๊ะ ? ” แชร์ถามพลางก้มดูมิวาโกะที่ศีรษะพิงผนังอยู่  ก่อนวอดก้าจะตอบเรียบ ๆ

 

“ ดูเหมือนจะวิ่งจนหมดสติน่ะครับ พอจะช่วยได้ไหมครับ รุ่นพี่ ”

 

“ ได้จ๊ะ ” แชร์ว่าพลางเปลี่ยนท่าให้หญิงสาวผมสีฟางนอนหนุนตักเธอ  พร้อมเอายาดมและผงฟื้นฟูร่างกายโปรยใส่เด็กรุ่นน้อง ก่อนจะหันไปตอบวอดก้า

 

“ รออีกสักพักก็จะฟื้นเองจ้ะ ”

 

“ ขอบคุณครับ  ไม่ทราบว่ารุ่นพี่ชื่ออะไรหรือครับ ? ” วอดก้าถามด้วยรอยยิ้มนุ่มละไมตามแบบฉบับนักบวช  ให้ความรู้สึกอบอุ่น  ผ่อนคลายและปลอดภัยดั่งนักบวชชั้นสูง ( ซึ่งอันที่จริงตัวเองเป็นนักบวชเก๊ )

 

“ แชร์จ้ะ  แชร์  อนาสเซล อยู่ปีสาม ” เธอหันมาตอบรุ่นน้องหนุ่มคนนี้ด้วยรอยยิ้มกว้าง  อันที่จริงแชร์จัดได้ว่าเป็นคนสวย  สวยมากเปรียบเสมือนนางพญา  ใครที่ได้มองจะรู้สึกหลงใหลและเกรงขามในท่าทางนั้นจนบางครั้งก็มองละเลยไปว่าเธอเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกัน

 

“ งั้นผมขอเรียกว่าพี่แชร์นะครับ ” นัยน์ตาสีส้มใสของเขามีแต่ความชื่นชมในความสวยสง่าของรุ่นพี่สาว ไร้ซึ่งอากัปกิริยาน่ารังเกียจเหมือนผู้ชายทั่วไปนั่นทำให้การพูดคุยของหนึ่งสาวหนึ่งหนุ่ม ( ปลอม ) เกิดขึ้นอย่างง่ายดาย  เต็มไปด้วยความสนิทสนมราวเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน

 

“ งั้นหรือจ๊ะคิก ๆๆ แม่นจริง ๆ ” รุ่นพี่สาวหัวเราะเบา ๆ เมื่อได้ยินสิ่งที่รุ่นน้องหนุ่มทาย

 

วอดก้าแสร้งตาโต  ก่อนจะทำหน้าเลิ่กลั่ก

 

“ อ้าวเอ่ออันนั้นผมมั่วเอาน่ะครับ  ถูกได้ไงเนี่ย แหะ ๆ ” ชายหนุ่มเกาหัวแก้เขินที่เสียงหัวเราะของแชร์ดังกว่าเดิม  กลายเป็นตอนนี้แชร์กำลังเดินร่วมทางไปกับพวกเขาซึ่งนั่นทำให้ตลอดการเดินทางไร้ซึ่งอุปสรรค  รวมถึงรุ่นพี่สาวหน่วยปฐมพยาบาลอีกสามคนที่มาร่วมทางด้วย

 

“ เก่งจริงเลยน้า ~ ไม่สนใจจะเป็นหมอดูบ้างเหรอ ” รุ่นพี่ที่ชื่อ ไอซ่า  ถามขึ้นด้วยใบหน้าขบขันและเต็มไปด้วยความผ่อนคลายจากการต้องวิ่งวุ่นรักษาเด็ก  เช่นเดียวกับ วาเลีย และ จูนที่หัวเราะคิกคักกันอยู่

 

“ ผมว่าคงไม่เหมาะหรอกครับหน้าตาผมร้อยทั้งร้อยคงไม่เชื่อว่าผมเป็นหมอดู ”

 

“ ใครว่าวอดก้าทายไม่แม่นพี่จะไปจัดการให้  จริงสิ ดูดวงให้พี่ด้วยนะ ” จูนกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น

 

วอดก้าพยักหน้าหงึกหงักในขณะที่เสียงอ่อย ๆ ของครอสจะดังจากลำโพง ( เพราะไม่กล้าเสียงดังใส่ )

 

 

“ แชร์  ไอซ่า  วาเลีย  จูนจ้า กลับมาเถอะนะ  ยังมีเด็กอีกมากที่อยากให้เธอรักษานะ ”

 

 

ไอซ่าเงยหน้ามองกล้องจากภาพก่อนจะบอกเสียงปัดเยื่อใย

 

“ นายแกล้งเด็กก็ลงไปรักษาเองเลยสิ  จากที่ดูนี่กลายเป็นเวลาพักพวกฉันสิบนาทีแล้ว ”

 

“ ใช่แกล้งเองก็จัดการเอง  วอดก้าจ้าดูดวงให้พี่ที ” จูนหันไปกล่าวกับวอดก้าต่อ  แน่นอนว่าเขาย่อมพยักหน้ารับก่อนจะพูดชี้บอกจุดต่าง ๆ ของการดูดวงให้ดู

 

และที่แน่นอนว่าคือ

 

“ แงแชร์ไปคุยกับเด็กกลุ่มนั้นแล้วฉันจะกล้าส่งกับดักไปได้ไง ” ครอสทำหน้าบูดบึ้ง  มองสี่สาวผู้เป็นเพื่อนคุยกับวอดก้าอย่างสนุกสนานจนกลายเป็นมีมิวาโกะร่วมกลุ่มเมาส์ของเหล่ารุ่นพี่ด้วย

 

“ อ้าวเป็นอะไรไปล่ะครอส ” เทรนที่เพิ่งโผล่มาถามผู้เป็นเพื่อนเสียงฉงนเมื่อเห็นหน้าบูดบึ้งของหัวหน้าหอเหมันต์รุ่นเดียวกัน 

 

ชายหนุ่มไม่ตอบแต่ชี้ไปทางจอมอนิเตอร์ของกลุ่มเด็กโปรดเทรน  เพียงแวบเดียวหัวหน้าหอสราทก็ดูออกถึงสิ่งที่วอดก้าทำ

 

“ หุ ๆๆ บอกแล้วรุ่นน้องคนโปรดของฉันไม่ธรรมดา ” เจ้าตัวว่าพลางหัวเราะคิกคัก  เขาดูแผนของวอดก้าออกในทันที  นั่นคืออีกฝ่ายคงหาทางใดทางหนึ่งเรียกรุ่นพี่สาวไปช่วยในกลุ่ม  อาจจะช่วยปฐมพยาบาลอะไรสักอย่างก่อนจะเริ่มชวนคุยไปตามประสา  คุยไปคุยมาก็กลายเป็นคุยถูกคอจนทำให้หนึ่งในสี่สาวร่วมเดินทางไปด้วย

 

ทางด้านครอสที่ดูอยู่ย่อมไม่สามารถส่งกับดักไปได้เพราะกลัวผู้เป็นเพื่อนจะเป็นอะไร  และกลัวคุณนางทั้งหลายจะตามมากุดหัวทีหลัง  ไม่อยากจะพูดเลยว่าหญิงสาวโรงเรียนนี้ไม่มีทางที่จะอ่อนหวานหรืออ่อนแอได้อย่างเด็ดขาดเพราะขนาดแชร์ที่อยู่หอเหมันต์  หอที่รวมเหล่าอัจฉริยะเอาไว้จนดูเหมือนหอที่ดีแต่ฉลาด  แต่อันที่จริงคุณเธอเคยบุกเข้ารังโจรเพื่อไปกระทืบหัวหน้ากลุ่มที่ดันมาทะลึ่งใส่ด้วยตัวคนเดียว  บุกเดี่ยว ๆ ไม่มีตัวแสดงแทน   นั่นเล่นเอาเพื่อนรุ่นเดียวกันผวาไปนาน

 

“ สมกับเป็นรุ่นน้องคนโปรดของฉัน ” เทรนคิดในใจด้วยรอยยิ้มพร้อมเรียกไฮท์เพื่อให้ไปรอที่จุดหมายปลายทางเนื่องจากอีกไม่กี่สิบเมตรพวกวอดก้าก็จะถึงแล้ว

 

“ กรี๊ดจริงหรือเนี่ย ! ” จูน ไอซ่า และวาเลียประสานเสียงเมื่อวอดก้าบอกว่าแชร์อาจจะพบกับความรัก 

 

“ แล้วอีกฝ่ายจะเป็นผู้ชายแบบไหนเหรอ ? ” วาเลียถามขึ้นอยากรู้หากแต่วอดก้าก็ส่ายหน้าพลางอมยิ้ม

 

“ บอกไม่ได้หรอกครับ อ่ะ” เจ้าตัวอุทานเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มกว้าง  โน้มตัวลงเป็นเชิงขอบคุณแล้วกล่าวเสียงใส

 

“ ขอบคุณที่มาส่งนะครับ ”

 

“ เอ๋ !? ” สี่เสียงอุทานโดยพร้อมกัน  เหลียวมองดูรอบตัวพบว่าตอนนี้พวกเธออยู่หน้าห้องสมุดประจำหอวสันต์  ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทาง

 

“ หรือว่า” แชร์พูดได้แค่นั้นก่อนจะเงียบไปเมื่อเห็นสีหน้าสำนึกผิดสุด ๆ ของวอดก้า  นัยน์ตาสีส้มฉายความรู้สึกผิดพร้อมปากที่กล่าวขอโทษขอโพย

 

“ ขอโทษจริง ๆ ครับที่หลอกรุ่นพี่ ” เหล่ารุ่นพี่สาวเงียบไปเล็กน้อยแล้วหัวเราะลั่นไม่ต่างจากแชร์ที่คลี่ยิ้ม  จูนตบไหล่วอดก้าป้าบ ๆ ก่อนจะพูดเสียงกลั้นหัวเราะ

 

“ อย่างนี้ค่อยสมเป็นรุ่นน้องเทรนหน่อย เก่งมาก ” แม้แต่ไอซ่ายังชม

 

“ ใช่ฉลาดจริง ๆ ทำไมเธอไม่มาอยู่หอเรานะ ว่าไหมแชร์ ”

 

“ อืมเสียดายจริง ๆ ” แชร์พูดพร้อมนัยน์ตาที่แฝงความหมายบางอย่างหากแต่เพียงเริบตาเดียวมันก็หายไป  เสียงของครอสดังขึ้นเหนือหัวอีกครั้ง

 

“ แชร์จ้า  หมดเวลาพักแล้ว  กลับมาเถอะ ” ครอสอ้อนวอนเพราะต้องกลายเป็นตัวเองไปช่วยรักษาเด็กแทนมันเลยกลายเป็นอะไรที่เหนื่อยมากเพราะบางทีเด็กรุ่นน้องก็ต้องการได้รับการปฐมพยาบาลก่อนที่กับดักจะหมด  ทำให้บางทีครอสก็จำใจต้องฝ่ากับดักไปหาเด็กแทน

 

“ เฮ่อ  รุ่นพี่สาวที่ได้ยินดังนั้นถอนหายใจก่อนจะหันมาล่ำราวอดก้าโดยแชร์เป็นคนสุดท้ายที่ไป  รุ่นพี่สาวยิ้มกว้างมาให้เขาก่อนจะพูดเสียงใส

 

“ หวังว่าคงได้คุยกันอีกนะ  ตื่นเต้นจริง ๆ อยากจะรู้ว่าใครเป็นคนที่ฉันกำลังมีความรัก ” วอดก้าเลิกคิ้วมองเล็กน้อยแล้วยิ้มบาง ๆ ให้รุ่นพี่พลางค้อมศีรษะลง

 

“ ขอให้สมหวังในความรักนะครับ ”

 

” แชร์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วขานรับเบา ๆ “ จ้ะ ”

 

แอ๊ด ~

 

เสียงเปิดประตูฟังดูยานคางเหมือนเสียงกรีดร้องเล่นเอาคนฟังต้องหน้านิ่ว  ภายในเป็นห้องสมุดที่มีหนังสือมากมายเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ  ทันทีที่ก้าวย่างเข้า  ความอบอุ่นและร้อนชื้นของฤดูใบไม้ผลิก็เข้าปะทะ  ให้ความรู้สึกสดชื่น  บันได  ตู้หนังสือ  พื้น  เก้าอี้ล้วนทำจากไม้ทั้งนั้น  ใบไม้และกลีบดอกไม้ไม่รู้ที่มาปลิวว่อนหากแต่ทันทีที่สัมผัสพื้นก็จะหายไป  แม้แต่กับอาราอิและนาโอกะเนื่องจากเด็กปีหนึ่งทุกคนจะยังไม่ได้รับอนุญาติให้เข้าไปยังสถานที่ต่าง ๆ จนกว่าจะผ่านการรับน้องเสร็จ

 

“ มานี่สิ ” เทรนกวักมือเรียกพวกเขาให้เข้าไปหา  ซึ่งมีอยู่ตอนหนึ่งขณะที่วอดก้ากำลังลงบันได  ซาไบอันก็เตรียมกระโดดเกาะหลังใส่  และเพราะความไม่ระวังตัวร่างของชายหนุ่มผมเงินจึงถลาไปข้างหน้าทันที !

 

“ เฮ้ย ! / ว้าย !  เสียงเหล่ารุ่นพี่ร้องลั่นรวมถึงคนในกลุ่มที่ทำท่าตกใจ  เพราะบันไดมันอยู่สูงกว้าห้าเมตร  วอดก้าก็ไร้ซึ่งอาการตกใจ  กะเพียงว่าสามารถหมุนตัวเพื่อลงพื้นได้แต่อะไร ๆ มักปรากฏอย่างไม่คาดฝันเสมอเมื่อร่างของเจ้าชายหนุ่มโผล่เข้ามารับเขาไว้ในอ้อมแขน  ส่วนซาไบอันตัวต้นเรื่องนั้นถูกไลอัสคว้าไว้ก่อน

 

ตุบ

 

วอดก้ากระพริบตาปริบ ๆ เมื่ออยู่ในท่าถูกอุ้มแบบเจ้าหญิง  นัยน์ตาสีส้มมีแววงง ๆ ก่อนจะเงยสบกับนัยน์ตาสีม่วงเข้มที่ก้มต่ำ

 

“ เอ่อขอบคุณครับ ” หากแต่พาราไดซ์ก็มองนิ่ง ๆ แล้วบอกสั้น ๆ

 

“ หนัก ”

 

“ งั้นก็ขอโทษด้วยครับที่ผมตัวหนัก ” วอดก้าว่าด้วยใบหน้าบูดบึ้งนิด ๆ พร้อมเผลอสะบัดหน้าพรืดด้วยความงอน  เรื่องน้ำหนักนี่ห้ามพูดกับผู้หญิงนะรู้ไหม ? เจ้าตัวบ่นเบา ๆ ในใจ  อยากจะตะโกนออกไปแต่ก็สำเหนียกถึงเพศที่เป็นอยู่ของตัวเองจนได้แต่ทำหน้างอนนิด ๆ เพราะความน้อยใจ

 

พาราไดซ์มองใบหน้านั้นพลางเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมาก่อนจะพูดเสียงกระเซ้า ( กรี๊ดดดดดดดดดดดด )

 

“ ก็จริงนี่ ”

 

“ ไดซ์ ผะ ผมว่ายังไม่ทันพูดจบประโยค  ใบหน้าของวอดก้าที่เผยรอยยิ้มนิด ๆ ก็นิ่งค้างเมื่อพบว่าใบหน้าของเจ้าชายหนุ่มกำลังอยู่ประชิดจนหน้าใจหาย  ยิ่งรอยยิ้มบาง ๆ ที่น่าหลงใหลราวซาตานนั้นก็ทำให้นักบวชหนุ่มเสมือนถูกล่อลวงดวงวิญญาณไปหมด

 

คนที่เหลือได้แต่ปากอ้า ๆ หุบ ๆ ไม่กล้าส่งเสียงรบกวนรุ่นน้องทั้งสอง  ทั้งที่มันไม่ใช่คำพูดที่ดูน่าหวานแหววเหมือนคนรัก  อีกทั้งทั้งคู่ก็เป็นผู้ชายแต่ทำไม๊ทำไม  พวกเขาถึงรู้สึกหน้าร้อนผ่าว ๆ วาบ ๆ แล้วไหนจะไอ้ท่าอุ้มนั่นอีก

 

“ เอ่อ” ดูเหมือนว่าทั้งสองจะเริ่มรู้สึกตัว  พาราไดซ์วางวอดก้าลงด้วยใบหน้าเรียบเฉยเช่นเดียวกับวอดก้าที่ขยับแว่นให้เข้าที่แก้เก้อก่อนทั้งสองจะเหลียวมามองทั้งหมด

 

“ มีอะไรหรือเปล่าครับ ? ” เขาถามพลางเลิกคิ้วแต่ทั้งหมดก็ส่ายหน้าหวือ  ก่อนรุ่นพี่คนหนึ่งจะเริ่มพูดขึ้นกล่าว

 

“ เอาล่ะ ๆ ถ้าครบแล้ว ก็จะเริ่มเล่าเกี่ยวกับห้องสมุดของหอนี้กันเลยนะ พี่ชื่อ ชาร์ก  เรียล เป็นบรรณารักษ์ของห้องสมุดนี้ ”

 

“ อย่างที่เห็น  ห้องสมุดนี้ทำด้วยไม้  ใบไม้  กลีบดอกไม้และทุกอย่างจากพืชซึ่งอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ มันจะช่วยให้ความสดชื่นและความสงบให้กับคนที่มีธาตุไม้ และดินมาก ”

 

ทั้งหมดพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะกวาดตามองเพื่อสังเกตุสิ่งรอบ ๆ

 

“ และขอแนะนำวิญญาณอารักษ์ประจำห้องสมุด  ท่านอาบิรัน ” รุ่นพี่หนุ่มผายมือไปทางวงเวทสีขาวนวลละอองตาก่อนกลีบดอกไม้ชมพูอ่อนจะโปรยปรายปรากฏเป็นร่างวิญญาณสูงสง่า  เรือนผมสีขาวประกายมุกและนัยน์ตาสีชมพูอ่อนคมกริบ  อยู่ในชุดผ้าแดงลายดอกไม้โบราณ  ผมปักปิ่นไข่มุกและพู่สีทองเป็นประกายห้อยระต้นคอขาว   ภาพงดงามเบื้องหน้าสะกดให้ทุกคนแทบลืมหายใจหากแต่วอดก้า  พาราไดซ์และยูดาสกลับเลิกคิ้วมองแล้วพูดเบา ๆ เหมือนดั่งศรปักเข้าสมองของซาไบอัน  ไลอัส  มิวาโกะ  อาราอิ  และนาโอกะให้ความฝันสลายดังเพล้ง !

 

 

“ ผู้ชายสินะครับ ? ”  ทางด้านวิญญาณอารักษ์ที่ได้ยินดังนั้นก็คลี่ยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ในที่สุดก็มีคนมองเขาออกว่าเป็นผู้ชาย  ไม่ใช่ใบหน้างดงามเหมือนผู้หญิงนี่และไม่ต้องรอช้า  อาริบันโผเข้าหาวอดก้า  พาราไดซ์และยูดาสก่อนจะรวบทั้งสามเอาไว้ในอ้อมแขน

 

ไปอ่านกันต่อเลยจ้าาาาาาา ~~~~  อย่าลืมคอมเม้นด้วยน้า !!!

 

ถือว่าขอร้องล่ะ   

.

.

.

ล้อเล่น  ตามใจเลยจ้า  ขอให้สนุกกับนิยายนะ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 36 : บทที่ 36 งานรับน้องอลเวง 3 มาแล้ว 2 ตอนเลยด้วย อย่าลืมคอมเม้นนะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14408 , โพส : 26 , Rating : 11% / 197 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 26 : ความคิดเห็นที่ 15655
ขอบคุณค่าาา
Name : Nice_Maso < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nice_Maso [ IP : 182.232.102.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2561 / 12:47
# 25 : ความคิดเห็นที่ 13812
เขินตลอดเลย ไดซ์น่ารักแบบเงียบๆนะเนี่ย
Name : devilkef < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ devilkef [ IP : 223.24.106.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2560 / 18:53
# 24 : ความคิดเห็นที่ 9365
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 11:02
# 23 : ความคิดเห็นที่ 9144
ชอบค่ะ
Name : 252555555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 252555555 [ IP : 171.4.168.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:00
# 22 : ความคิดเห็นที่ 7107
ฝันสลาย
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2558 / 22:52
# 21 : ความคิดเห็นที่ 6475
สนุกมากกกค่าาาาาาาา
Name : fairy_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fairy_devil [ IP : 125.27.83.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2558 / 11:36
# 20 : ความคิดเห็นที่ 4826
ซาไบ กับ ไลอัส คาแรคเตอร์คุ้นๆกับตัวละครในเรื่องชมรมรักคลับมหาสนุกจังแหะ
สนุกมากเลยค๊าาาาา
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.90.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2557 / 20:39
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2747
ไม่ชอบให้ไรเติร์ดริ๊ดแทนเท่าไร มันดูขัดอารม์เหมือนดูหนังพระนางเข้ากันอยู่แล้วอยู่ดีๆก็มีเสียงกริ๊ด แบบ เอิ่ม....
Name : POPIPU < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ POPIPU [ IP : 27.55.141.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2557 / 14:15
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2329
ฟินนนนนนนนนนนนน
PS.  境界の彼方...栗山未来...神原秋人
Name : sss.doofa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sss.doofa [ IP : 58.11.229.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2557 / 21:32
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2164
นางเอกกะพระเอกชวนให้ฟินได้ตลอดอ่ะ >////////////<
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 125.24.166.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2556 / 22:55
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1589
ทำไม ตอนนี้สั้นจังเลยน้า
PS.  ฉันมาเพื่อล่า ,,, ล่าสวาท นิยาย (<< นังนี่น่ากลัว T^T )
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 27.55.146.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2556 / 00:45
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1251
ไรท์กลับมาแร้ว วู้วู๊ ^6^
หนุกมาก...ก อิอิ
ว็อดก้าน่ารักอ่ะ คริคริ @_@
Name : xyz(อสูรน้อย) [ IP : 202.28.82.189 ]

วันที่: 3 กันยายน 2556 / 15:29
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1241
ในที่สุดไรเตอร์ก้อกลับมาแล้ววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

ปล.หนุกมากๆๆๆๆ ค่ะ ชอบ ><
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 101.109.28.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2556 / 18:36
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1239
สนุกสุดสุดไปเลย แถมลงทีสองตอนด้วย^^
Name : Blue black < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Blue black [ IP : 27.130.3.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2556 / 14:41
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1236
ดีใจที่สุดเลยไรเตอร์ สองตอนรวด ^_^**
Name : สายลมรัตติกาล [ IP : 115.67.103.247 ]

วันที่: 1 กันยายน 2556 / 13:49
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1230
ว้าวๆๆๆๆๆ
สองตอนรวดลา
PS.  http://youtu.be/ePVJdev77Gw my favorite song
Name : สาคูปากหม้อ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาคูปากหม้อ [ IP : 182.52.199.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2556 / 12:22
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1226
ชอบมากๆเลยยย แต่แอบอยากให้วอดก้าเด่นกว่านี้จัง ;-;
Name : เฟมิลัน [ IP : 125.25.88.60 ]

วันที่: 1 กันยายน 2556 / 11:12
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1212
น่ารักอะขอแบบหวานๆอีกนะค่ะ
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 1.10.232.187 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 19:14
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1204
หนุกมากๆเลยค่ะ



ห่างหายไปนานนะเนี่ย





Name : It's Yaoi :P < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ It's Yaoi :P [ IP : 1.1.227.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 18:24
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1201
สนุกนะค่ะ
Name : new31979 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ new31979 [ IP : 110.171.234.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 17:59
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1195
หายไปนายนะคะ แต่ลงให้สองตอนหายโกรธก็ได้>-<
PS.  ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ เพราะ กาลเวลาไม่เคยหยุดเดิน....
Name : นัตสึ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัตสึ [ IP : 124.121.115.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 17:42
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1194
เย้อัพแร้ว^ ^
Name : มินมิน [ IP : 125.27.190.29 ]

วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 17:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1193
สนุกมากจ้า
Name : ฝนธารา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฝนธารา [ IP : 171.99.101.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 17:29
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1182
สนุกมากๆเลยค่ะ ^^~
Name : เงาจันทรา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เงาจันทรา [ IP : 1.1.129.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 14:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1181
สนุกคร้า
Name : g-lucifer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ g-lucifer [ IP : 27.55.143.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 14:30
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android