คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 42 : บทที่ 41 กิจกรรมป่วนหรรษา เกมส์ภารกิจ ??? 1 ไม่ต้องอ่านค่าเพราะไปลงอีกตอนแล้


     อัพเดท 19 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,800 Overall : 679,530
15,917 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7629 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 42 : บทที่ 41 กิจกรรมป่วนหรรษา เกมส์ภารกิจ ??? 1 ไม่ต้องอ่านค่าเพราะไปลงอีกตอนแล้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15718 , โพส : 85 , Rating : 18% / 178 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  41  กิจกรรมป่วนหรรษา  เกมส์ภารกิจ ???  1 ( 100 % )

 

 

คาบประชุมหอของนักเรียนหออัคคี

 

  เอาล่ะ ๆ อยากที่พวกเรารู้ ๆ กันอยู่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นกิจกรรม ' วัลฮัลน่า ' ถึงแม้ในหมู่พวกเราจะเรียกว่า ' กิจกรรมนรก ' เถอะ ” ประโยคท้ายผู้เป็นหัวหน้าหออัคคีก้มลงไปกระซิบกับผู้เป็นเพื่อนถึงแม้เสียงที่ได้ยินจะไม่ใช่เสียงกระซิบก็ตามก็เล่นเอาปีหนึ่งที่ยังไม่รู้กติกาหนาววูบ

 

 แล้วมันเป็นยังไงล่ะคะ ”  ลีนส์นัวส์ยกมือถามแต่วิสทัสก็ทำท่าจุ๊ใส่อย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับบอกเสียงใส

 

“ จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรมาก  เหมือนเป็นการให้นักเรียนทุกคนออกไปทำภารกิจเพื่อช่วยเหลือสังคมเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามข้อร้องเรียน... ” เจ้าตัวผายมือไปทางกองม้วนเอกสารซึ่งมากราว ๆ สามร้อยกว่าฉบับที่มุมห้อง    ของประชาชน  แน่นอนว่ามันมีค่าตอบแทนแต่ว่าเราไม่สามารถเลือกได้  ใครได้ภารกิจง่าย ๆ อย่างปราบกลุ่มโจร ( ? ) ชิงเงินคนรวยจุนเจือคนยากจน ( ? )  ปล้นพ่อค้าแล้วเอาเข้าคลังโรงเรียน ( ? )  หาทางผูกมิตรกับเจ้าของคาสิโนทั่วรัฐ ( ? )  ก็...อะไรประมาณนี้ ”

 

 

ง่าย ๆ ประมาณนี้  ???  บ้านแกเซ่ !

 

 

เด็กปีหนึ่งที่ได้ฟังทำหน้าไม่ถูกไปตาม ๆ กัน แม้แต่ปีอื่น ๆ ก็ทำท่าจะเดินมาตบกระโหลกคนพูดแล้วแซะดูว่าไอ้ที่เอ็งพูดมานี่เอามาจากสมองส่วนไหนของหัว

 

  แต่ช่างเถอะ ๆ ”  ยูลพูดเสียงเข้มเรียกความสนใจจากทั้งหมดให้หันมาฟัง  ท่าทางอันจริงจังและสง่างามทำให้สายตาทุกคู่มองนักดาบผู้เก่งกล้าประจำหอและหนึ่งในนั้นรวมผู้เป็นพี่สาวด้วย  วอดก้าโบกมือยิ้มหวานให้ผู้เป็นน้องสาวแต่ดูท่าจะเป็นความคิดที่ผิดเพราะน้องสาวที่น่ารัก ( และน่ากลัวที่สุด ) กระโดดจากเวทีมาคลอเคลียกับเขาจนลิเวียต้องเป็นฝ่ายขึ้นไปพูดต่อแทนแม้ในใจจะอิจฉายูลมากก็ตาม

 

  อะแฮ่ม ๆ กติกาจะเปลี่ยนไปทุกปีตามนโยบายของผอ.ที่ไม่อยากให้มีความซ้ำซากจำเจ  จากปีที่แล้วที่เป็นกิจกรรมคู่ที่ต้องทำกับคนที่เกลียดขี้หน้าต่างหอเป็นที่สุด ”  หลายคนกระตุกยิ้มเหี้ยมเมื่อนึกถึงความเลวร้าย

 

จินที่ได้ฟังและคาดว่าน่าจะฉิบหายยกมือถามเสียงใส 

 

  แล้วผลเป็นยังไงหรือฮะ ? ”  หลายสายตาหันมามองหนึ่งในกลุ่มคนที่หน้าตาดีที่สุด   วิสกี้ไม่น้อยหน้าโบกมือให้รุ่นพี่สาวไปมาเกิดเป็นเสียงกรี๊ดลั่นห้องประชุม

 

  โอ๊ย ! หยุดกรี๊ดกันได้แล้ว ! ” ลักกี้  สาวโหดที่เหี้ยมไม่แพ้ยูตะคอกใส่ไมค์ ( ที่ไม่รู้ว่าคว้ามาจากไหน ) ทำให้เกิดความเงียบ  สาวเจ้าผมสีฟ้าพยักหน้าอย่างพอใจ  ตีหน้าเข้มกราดตามองเหล่ารุ่นน้องและรุ่นพี่คนอื่นที่ทำท่าจะกรี๊ดต่อ  แต่เมื่อเธอหันขวับไปทางพี่ชายที่ยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดี  อ้าปากรับขนมที่ยูลป้อนให้อย่างสุขีสุด ๆ เจ้าตัวก็กรี๊ดลั่น  หน้าแดงฉ่า  สายตากลายเป็นรูปหัวใจ

 

  อ๊าย...พี่วอดก้า ~ น่ารักจาง ~” เพียงพริบตาสาวเจ้าก็หายวูบไปนั่งอยู่บนตักผู้เป็นพี่  แขนเรียวโอบรอบคอพลางอิงแอบแนบชิดเรียกสายตาเอื้อมระอาและอิจฉาจากคนอื่น ๆ  จนในที่สุดโรต้องขึ้นมาทำหน้าที่ให้สมกับที่เป็นหัวหน้าหอหน่อย

 

  กติกาของปีนี้ก็คือ...” โรเปิดแผ่นม้วนกระดาษที่ผูกด้วยริบบิ้นสีแดงสดออกดู  ความจริงพวกเขาก็ยังไม่รู้เพราะวิเวียย่าบอกว่าต้องเปิดดูพร้อมกันไม่อย่างนั้นไม่เซอร์ไพรซ์และดูจะเป็นไปตามคาด  รอยยิ้มถูกใจของโร  เรย์  วิสทัสและกลุ่มของจีนกับเอวาเจลีนมองด้วยความตกใจ

 

ปึง

 

โรโยนม้วนกระดาษไปด้านหลังตนอย่างไม่ใส่ใจพร้อมกับเริ่มประกาศกติกาการเล่นกิจกรรมที่ถูกบัญญัติโดยผอ.สาว

 

“ กติกาปีนี้คือ ...ภารกิจป่วน  กับเหยื่อและผู้ล่า ”

 

“ หือ...? ”  หลายเสียงประสานกันด้วยความสงสัยแต่ก็รอฟังสิ่งที่โรจะพูดต่อ

 

  ปีนี้จะทำภารกิจกันคนละหนึ่งภารกิจเหมือนเดิม ” เกิดเสียงโห่จากเหล่ารุ่นพี่ปีสามและปีสี่จนโรต้องบอกให้เงียบ ๆ

 

  แต่ปีนี้จะพิเศษที่มีผู้ล่าและเหยื่อ...” เจ้าตัวบอกเสียงเอื่อย  มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับที่ริมฝีปากก่อนจะหน้าคว่ำเต็มแรงเมื่อถูกสาวน้อยเจ้าของฉายา ' จ้าวมายา ' กระโดดถีบขาคู่ที่กลางหลังพร้อมสับฝ่ามือไปยังกลางศีรษะของหัวหน้าหอของตนเองแล้วยืนเหยียบกลางหลังอยู่อย่างนั้นแหละ...ส่วนคนอื่น ๆ พากันคิด

 

 

เฮดช็อต ~

 

จะตายยังว่ะเนี่ย ~

 

 

“ ชักช้า !  แอร์ถลึงตาใส่ผู้เป็นเพื่อนแล้วประกาศต่อเสียงเรียบ

 

“ อย่างที่รู้ ๆ ว่าเราจะต้องทำภารกิจคนละหนึ่งอย่างโดยหยิบไปจากกองม้วนนี้ ”  แอร์ชี้ไปทางกองกระดาษแล้วพูดต่อ    แต่ชื่อกิจกรรมก็บอกแล้วว่าผู้ล่ากับเหยื่อ  นอกจากจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จแล้วเราต้องทำการล่าฝ่ายตรงข้ามซึ่งปีนี้หอเราต้องเป็น...เหยื่อ ” เจ้าตัวหรี่ตาลงพลางยิ้มอย่างชอบใจเช่นเดียวกับหลาย ๆ คน  ยิ่งตกเป็นฝ่ายเสีบเปรียบมากเท่าไหร่...บางครั้งชัยชนะก็จะหอมหวานมากขึ้น

 

“ จะมีสามหอเป็นผู้ล่าและอีกสามหอเป็นเหยื่อ  ผู้ล่าจะมีผ้าสำหรับโพกหัวสีดำเพื่อบ่งบอกว่าเป็นผู้ล่าส่วนเหยื่อจะเป็นผ้าโพกหัวสีแดง ”  วิสทัสกล่าวเสริมแล้วชูถุงที่ใส่ผ้าสีแดงไว้มากมายหลังอ่านการ์ดที่แนบมาพร้อมกับถุงผ้า  แอร์พยักหน้าให้แล้วเอ่ยต่อ

 

  เราที่เป็นเหยื่อต้องหนีหรือนำผ้าโพกหัวที่บ่งบอกการเป็นผู้ล่ามาโดยการหาทางขโมยหรือสู้กับเหยื่อเพื่อชิงผ้าสีดำ  ยิ่งได้มากก็ยิ่งเป็นคะแนนหอมากแต่อีกทางหนึ่ง...” หญิงสาวเงียบไปอึดใจหนึ่ง    เราก็ต้องรักษาผ้าของเราที่บ่งบอกการเป็นเหยื่อ  เพราะผู้ล่าย่อมหาทางกำจัดเหยื่อเช่นกัน ”  เกิดเสียงฮือฮาขึ้นในทันใด  ใครคนหนึ่งตะโกนถาม

 

“ แล้วผู้ล่ามีหอไหนบ้าง !   เรย์ก้าวออกมาแล้วกล่าวเสียงเย็นแต่นัยน์ตาปรากฏรอยยิ้มชอบใจขึ้น

 

  หอแสงสว่าง  หอปฐพีและหอวายุ 

 

  งั้นหอที่เป็นเหยื่อก็หอรัตติกาลกับหอวารีสินะ ”  พวกวอดก้าพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วกลายเป็นวอดก้าที่ยกมือถามบ้าง

 

  งั้นการที่เราต้องทำภารกิจแสดงว่าเราอาจจะได้ผลตอบแทนในกิจกรรมสินะ ”

 

แปะ แปะ แปะ

 

จีนตบมือให้วอดก้าแล้วบอก

 

  เป็นคำถามที่ดี  ถ้าเราทำภารกินเสร็จ  จะมีสร้อยเวทมนตร์ที่ใช้ทุกปีในการทำกิจกรรมโดยทันทีที่เริ่มกิจกรรมจะมีเวลาสองชั่วโมงที่ปลอดภัยเพราะห้ามโจมตีหรือขโมยผ้าให้ช่วงนี้เด็ดขาด  เรียกง่าย ๆ ว่าเป็นช่วงที่เราต้องหาข้อมูลภารกิจหรือจะไปทำภารกิจเลยก็ได้ ”  จีนยักไหล่แล้วพูดต่อ    ประโยชน์ของมันคือหากเราทำภารกิจเสร็จในช่วงไหนก็ตาม  เมื่อมีผู้ล่าเข้ามาใกล้ในระยะสิบเมตรจะส่งสัญญาณเตือนบอกซึ่งบอกตำแหน่งไม่ได้แต่ก็ทำให้เรารู้ตัวว่ามีผู้ล่าเข้ามาใกล้ดังนั้นขอแนะนำให้ทำดีกว่า ”

 

  ทางด้านครอบข่ายก็จะไม่เกินสิบกิโลเมตรโดยมีโรงเรียนเราเป็นศูนย์กลาง  เวลากิจกรรมที่กำหนดคือ  24  ชั่วโมง  เริ่มกิจกรรมตอน  10  โมงเช้าของพรุ่งนี้ดังนั้นตั้งแต่เวลา  10  โมงถึงเที่ยงจะเป็นการทำภารกิจ  ขอเตือนหน่อยว่าในสี่ชั่วโมงท้ายของกิจกรรมจะเป็นช่วงที่อันตรายที่สุด ”

 

  ดุเดือดที่สุดและมันส์ที่สุดด้วย ”  โรเอ่ยเสริมประโยคท้ายด้วยรอยยิ้มกว้างถูกใจ  หนึ่งในรุ่นพี่ยกมือถาม

 

  แล้วปลอมตัวหรือปกปิดสัญลักษณ์ที่แสดงว่าเป็นเหยื่อได้หรือเปล่า ? ”  ประโยคนั้นเรียกความสนใจจากทั้งหมดให้หันไปมอง  จีนทำหน้าเหมือนนึกถึงกฏของกิจกรรมข้อใดข้อหนึ่งได้จึงพยักหน้าหงึกหงัก

 

“ ได้...  ขณะที่พวกเขากำลังจะเฮโลก็ต้องทำหน้าเซ็งอีกรอบเมื่อได้ฟังผู้เป็นเพื่อนกล่าวสำทับ    ก็ต่อเมื่อทำภารกิจเสร็จแล้วนะ ”

 

  อ้อ...อีกอย่างหนึ่งหากผ้าโพกหัวของเราถูกชิงไปผืนหนึ่งสามารถนำผ้าสำรองของกิจกรรมมาใส่ได้เพราะเราจะได้รับการแจกคนละสองผืนเพื่อไม่ให้สูญเสียสถานะเหยื่อ  ถ้าถูกชิงไปทั้งสองผืนก็จะไม่สามารถล่าผู้ล่าได้และต้องกลับมาที่หอในทันที  ต่อสู้กันได้  ฆ่ากันไม่ได้...มั้งนะ ” แอร์บอกเสียงเหี้ยมพลางหลิ่วตาให้ผู้เป็นเพื่อนเพราะทุก ๆ ต้องมีคนเกือบตายเพราะการต่อสู้  ถึงจะไม่เคยมีตายสักครั้งก็เถอะก่อนรุ่นพี่สาวจะบอกให้ทุกคนเดินไปหยิบม้วนกระดาษมาคนละม้วน

 

พวกวอดก้าเดินไปหยิบมันอย่างว่าง่าย  แต่ขณะที่เตรียมจะเปิดพร้อมหลาย ๆ คน  ลิเวียก็ตะโกนบอก

 

  อ่ะ ! ๆๆ อย่าเพิ่งเปิด  ผอ.บอกให้เปิดตอนที่เริ่มกิจกรรมเท่านั้นเพื่อความเท่าเทียมส่วนใครที่อยากเจอดี...” สาวใสเรือนผมสีอ่อนยิ้มหวานให้พลางยกมือปิดปากอย่างคนที่ถูกสอนมาอย่างดีแต่ทวีความน่ากลัวให้เจ้าตัวและคำขู่มากกว่าเก่า   เกิดเจอลูกเล่นของผอ.ขึ้นมาคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น...หุ ๆๆ  

 

ให้ตายยังไงตูก็ไม่เปิดดูก่อนเวลาเด็ดขาด  !

 

เสียงหมายมาดของใครหลาย ๆ คนดังประสานกันอย่างมุ่งมั่น  เรียกได้ว่าฉลาดสุด ๆ เลยทีเดียว

 

  แล้วค่าเสียหายจากการต่อสู้ล่ะ ! ” เสียงใครก็ไม่รู้ตะโกนถามเรียกอาการหรี่ตาได้จากคนในสภาโดยเฉพาะคนที่ควบคุมการเงินในท้องพระคลังหลวง ( ? ) ของโรงเรียนและหนึ่งในนั้นคือวิสกี้กับจินที่ทำหน้านิ่งรวมถึงมิเชล  เกรซ  ฟรอเรน  และคนอื่น ๆ ที่แสยะยิ้ม  บอกเสียงเชิดไม่สนเสียงโอดครวญ

 

  ค่าเสียหาย...เสียมากก็ควักตังค์จ่ายเอาเองย่ะ !/ว่ะ !

 

  โธ่...ฉันยิ่งมือหนักอยู่  แค่จะยั้งให้พวกมันไม่ตายก็บุญแล้ว ! ส่วนของที่เสียหาย...” หลายคนน้ำตาซึมเมื่อรู้ได้เลยว่าหนักแน่กับการต่อสู้อันหนักหน่วง ( เรื่องเงิน )  และอันตรายอย่างใหญ่หลวง ( กับกระเป๋าตังค์ ) ที่รออยู่  ความเสี่ยงที่ ( กระเป๋าจะฉีก ) เกินจะแบกรับไหวและการเอาตัวรอด ( ไม่ให้เงินลดลง ) ช่างยากเย็น  อุปสรรคช่างมากมายและเต็มไปด้วยความยากลำบากที่สุดเล่นเอาคนทั้งหอหน้าเครียดทั้งที่แต่ละคนที่มาอยู่หอนี้ล้วนเป็นลูกคนรวย  มหาเศรษฐี  เจ้าหญิงและขุนนางกันทั้งนั้นแต่พอมาอยู่หอนี้ก็เหมือนจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นคนปกติ  กลายเป็นบ้าบอ  ดีเดือดเหมือนกันหมด -_-

 

  เอาล่ะเพื่อเป็นแรงกระตุ้นมาฟังรางวัลที่จะได้เมื่อชนะกันดีกว่า ”  ประโยคนั้นของวิสทัสเรียกอาการหันขวับตาวาวได้จากทั้งหมด

 

  รางวัลก็คือ...เงินรางวัล 50,000  ฟรังค์สำหรับทั้งสามหอที่ชนะ 

 

  เฮ้ย ! ห้าหมื่นสามหอเนี่ยนะ ! ” มีเสียงโวยวายมาจากหลายทางจนวิสทัสต้องวิ่งหลบของที่ถูกปามา  รีบประกาศต่อ

 

  หอละห้าหมื่นเฟ้ย !  ฟังให้จบก่อนสิฟะ ! ” ผู้คุมกฏคนเก่งแยกเขี้ยวใส่แล้วกระแอมพลางประกาศต่อ

 

  แล้วจะมีพิธีมอบถ้วยรางวัลแล้วก็งานเลี้ยงจบกิจกรรม  หอที่ชนะจะได้ขนมหวานชื่อดังประจำหอของตนวันล่ะหนึ่งชิ้นเป็นเวลาหนึ่งเดือนเลยทีเดียว !

 

  เฮ !   เสียงเฮดังสนั่นห้องประชุมเนื่องจากปกติแล้วโรงเรียนนี้จะคล้ายโรงเรียนสาธิตเซนท์ปิแอร์ตรงที่จะมีขนมชื่อดังของแต่ละหอและจะทำขึ้นเพียงวันละสิบชิ้น  การที่ได้กินทุกวันนั้นเปรียบได้กับความฝันเลยทีเดียวแม้จะแค่เดือนเดียวก็เถอะ

 

  ได้สิทธิ์ในการออกนอกโรงเรียนในเวลาจำกัดสามารถยื่นคำขอออกได้สบาย ๆ และข้อสุดท้ายเด็ดสุด...  วิสทัสพูดเสียงมีเล่ห์นัยทำให้ทุกคนเงี่ยหูฟัง

 

  เข้าผับ  คาสิโน  คลับได้ฟรีหนึ่งเดือนเฉพาะวันเสาร์ใช้ได้ทุกสาขาในรัฐ  ตามข้อตกลงของผอ.กับเจ้าของกิจการ ”

 

  ...   พวกเขาได้แต่เงียบ  รู้สึกเหมือนหูฝาดแต่โรที่หลุดจาก ( เท้า ) เพื่อนสาวได้แล้วก็กระโดดคว้าไมค์  ยืนอยู่บนโต๊ะสำหรับวางเอกสารและทำงาน  บอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

   เฮโลหน่อยเร้ววววว !

 

  วู้ !!!  เยี่ยม !!!

 

  สุดยอด !!! จะชนะให้ได้ !!!

 

  เป็นตายยังไงจะคว้าชัยชนะมาให้ดู  !!!

 

  เย้ !!!   แม้บางปีพวกเขาจะสลับกันแพ้ผลัดกันชนะหากแต่ดูเหมือนปีนี้หออัคคีจะไฟแรงมากกว่าปกติ  โรประกาศลั่น

 

  ปีนี้เราจะคว้าชัยมาให้ได้  !!!

 

  เฮ ! หออัคคี ! หออัคคี ! หออัคคี !  ทั้งหมดต่างประสานกันเป็นเสียงเดียวจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่านัยน์ตาของทั้งหมดจะปรากฏไฟลุกพรึ่บ  ริมฝีปากยิ้มแสยะออกมาอย่างหมายมาดพร้อมกับเปล่งเสียงดังสนั่นจนทั้งหอแทบสั่นสะเทือนและดังไปถึงนอกหอเข้าถึงหูของซาเมะ  ฟูจิโมโตะ  หัวหน้าหอรัตติกาลผู้เป็นทายาทตระกูลนักดาบชื่อดังเข้าเรียกความสนใจจากคนอื่น ๆ แอเรีย  ผู้คุมกฏฝ่ายขวาเดินไปริมหน้าต่างเห็นหออัคคีที่ยังตะโกนดังสนั่นด้วยความฮึกเหิมพร้อมพูดด้วยความสงสัย

 

  ดูเหมือนปีนี้หออัคคีจะดูกระตือรือร้นกันจังนะคะ หัวหน้า ” ซาเมะยิ้มเล็กน้อยเมื่อนึกถึงรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งกำลังเป็นที่สนใจของเธอแล้วรับคำสั้น ๆ

 

  งั้นหรือ ? ”

 

  ไม่รู้เหมือนกันนะคะว่าทำไม ? สงสัยพวกโรคงไปเป่าหูเข้า ” โชริ ผู้คุมกฏฝ่ายซ้าย ออกความเห็นก่อนเสียงใสเสยงหนึ่งจะดังขึ้นที่ภายในห้อง

 

  แน่นอนสิจ้ะ ในเมื่อของรางวัลที่ฉันเสนอมันเย้ายวนใจขนาดนั้น ซึ่งหอที่น่าจะชนะทุกอย่างคงเป็นหออัคคี ”  ทั้งสามผุดลุกขึ้นด้วยความฉับไวแล้วยืนตรงทำความเคารพหญิงสาวที่โผล่มาจากมุมมืด

 

  สวัสดีค่ะท่านผอ.   สามเสียงประสานกัน  วิเวียย่าโบกมือไปมาแล้วยิ้มให้

 

  ตามสบายจ้ะ ”

 

  แล้วที่พูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไงหรือคะ ?    ซาเมะถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงความสงสัยไม่ต่างจากอีกโชริและแอเรีย  วิเวียย่าทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยแล้วบอกด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ

 

“ พวกเธอไม่รู้เหรอว่าเด็กทุกคนในหอนั้นโปรดปรานอะไรมากที่สุด ?  

 

  อะไรหรือคะ ? ”  สามเสียงถามย้อนกลับ  เรียกอาการกลั้นหัวเราะจนสั่นสะเทิ้นของผอ.สาวที่บอกด้วยใบหน้าแสดงความเห็นใจแต่เจือปนความเจ้าเล่ห์เอาไว้

 

  ไม่ได้ดูถูกพวกเธอหรอกนะแต่หออัคคีปีนี้น่ะจะสู้จนสุดความสามารถเพื่อสิ่งที่พวกเขาโปรดปรานที่สุด นั่นก็คือ...เงิน...เงินยังไงล่ะ  ” วิเวียย่าส่งเสียงหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นอาการนิ่งค้างของทั้งหมด “  และคาสิโน  คลับ  ผับ  ที่เป็นรางวัลมันคือแรงกระตุ้นชั้นดีสำหรับเซียนโชคแบบพวกเขา  ฉันจะบอกอะไรให้นะว่าเด็กหอนั้นไม่มีใครไม่ชอบเงินและสถานที่พวกนี้จนพอวันหยุดก็ไปกวาดเงินกันทุกครั้งเชียวล่ะ ”

 

  ทุกครั้งเลยหรือคะ ? ”  โชริถามด้วยความตกใจ  อดีตแม่มดดำพยักหน้าให้แล้วพูดทิ้งท้ายก่อนไป

 

  ดีที่พวกเธออยู่ฝั่งเดียวกัน  แล้วรอดูตอนที่คนทั้งหออัคคีเอาจริง ...ยิ่งโชคเกี่ยวกับเรื่องเงิน ๆ ฉันขอเอาตำแหน่งผู้อำนวยการของฉันเป็นประกันว่า...หออัคคีชนะแน่ ๆ  ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดวงและโชค  บอกตามตรงว่าฉันยังตกใจหลายครั้งเกี่ยวกับดวงของพวกเขาเลยล่ะ   ตั้งใจกันดี ๆ ล่ะ ”

 

  ...  ” ทั้งสามยังเงียบแม้ว่าผู้เป็นผอ.จะหายไปแล้วก็ตาม  ก่อนใครบางคนจะเปิดประตูเข้ามา เรน่า  ฟรอร่าหรือหัวหน้าสาวหอวารียิ้มแห้งก่อนจะพูดเสียงเครียด

 

  เห็นทีฉันคงต้องไปกระตุ้นหอวารีให้มากกว่านี้แล้วล่ะคะ  ไม่งั้นขายขี้หน้าแย่ ”

 

  พวกเราก็เหมือนกัน ” โชริและแอเรียพยักหน้าสนับสนุน  เหลียวมองดูธงรูปมังกรไฟที่โบกสะบัดอย่างน่าเกรงขาม  มีพระจันทร์สีเงินยวงเป็นพื้นหลังราวจะเสริมอำนาจ  วันพรุ่งนี้...เหยื่อที่ดูบ้าพลังและไร้ซึ่งสมองจะแสดงให้ผู้ล่าดูว่า...เวลาถูกเหยื่อกัดน่ะมันเป็นยังไง

 

มาต่อแว้วววววววววว ปวดหัวววววววววววว

 

 

เช้าวันต่อมา  เวลาเจ็ดโมงกว่าห้องโถงของโรงเรียนซึ่งบัดนี้มีนักเรียนของทั้งโรงเรียนอัดแน่น  วิเวียย่ากำลังจะเริ่มเปิดกิจกรรมวัลฮัลน่า 

 

หอทุกหอเรียงรายไปเริ่มจากหอแสงสว่าง  หอวาโย  หอวารี  หอปฐพี  หออัคคีและหอรัตติกาลเรียงตามธาตุทั้งหลายและสมดุล  แถวหน้าสุดคือเด็กปีหนึ่งเรียงตามลำดับชั้นเป็นแถวตอนลึก  ด้านหน้าของหัวแถวมีธงผืนใหญ่โบกสะบัดประกาศศักดาและหอของตนเอง  ทุกคนต่างอยู่ในชุดนักเรียนอย่างเต็มยศ    เวทีมีอาจารย์ในชุดประจำหอของตัวเองยืนเรียงรายอย่างสงบพร้อมวิเวียย่าที่ก้าวขึ้นเวทีอย่างสง่างามสมฐานะของผู้อำนวยการ  เธอพูดทักทายนักเรียนด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

 

  ยินดีต้อนรับนักเรียนทั้งหมดสู่กิจกรรม 'วัลฮัลน่า ' ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นในทุก ๆ ปีและเป็นกิจกรรมก่อนสอบกลางภาค   สำหรับนักเรียนปีหนึ่งที่อาจไม่รู้ถึงจุดประสงค์ของกิจกรรมนี้  ครูจะอธิบายให้ฟัง ” วิเวียย่าชะงักเล็กน้อยแล้วเงียบไป  ก่อนเธอจะหันไปยังอาจารย์หนุ่มหรือบรูสและลิลลี่ที่ยืนสงบอยู่

 

  เอ่อ...อธิบายทีสิครูลิลลี่ ”

 

แป่ว !

 

โครม !

 

เหล่าอาจารย์และนักเรียนพากันทำท่าหงายหลังส่วนคนชาวหออัคคีทุกคนหันขวับไปมองผู้เป็นหัวหน้าหอของตนพลางคิดในใจ

 

หัวหน้าหอนี่ลูกอีกคนของผอ.หรือเปล่า ?!

 

เล่นเอาโรที่อ่านสายตาของทุกคนออกปฏิเสธเสียงแข็งหนักแน่น

 

  เปล่า...ฉันไม่ใช่ลูกของท่านผอ.หรอก  อีกอย่างคำพูดนั่นฉันก็ไม่ได้จดลิขสิทธิ์ ”  เจ้าตัวบอกเสียงนิ่ง    ดังนั้นใครจะพูดก็พูดไป 

 

นั่นไม่ใช่ประเด็นโว๊ย !

 

พวกเราตะโกนในใจพลางทำหน้าเซ็ง  แต่ก็ต้องขอยกนิ้วให้กับไอเดียของโร  เพราะปีนี้โรเรียกคนที่ทำอาหารเป็นไปช่วยทำอาหารให้คนทั้งหอกินซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือวอดก้าและน้องสาวที่น่ารักทั้งสี่ด้วยทำให้เช้านี้คนหออัคคีทุกคนล้วนสดชื่นแจ่มใส  อิ่มหน่ำกับอาหารรสชาติระดับภัตตาคาร  ครูสาวจอมโหดที่เคยขู่จะฆ่าเด็กในวันปฐมนิเทศเดินไปพูดต่อ

 

  เอาล่ะนักเรียน  กิจกรรมนี้จัดขึ้นเพื่อให้นักเรียนรู้จักนำความสามารถของตนมาใช้ประโยชน์รวมถึงเรื่องที่เรียนรู้ทั้งหลายจากการสอนของพวกครู  เรียกว่าเป็นการนำมาใช้ในการทำภารกิจ  ทั้งหาข้อมูล  การปฏิบัติซึ่งมียากง่ายแตกต่างกันไป... / แล้วแต่ดวงนะ  ใครดวงดีก็ดีไป  ใครไม่ดีก็ถือว่าซวยสุด ๆ ”  ประโยคท้ายผู้เป็นผอ.แทรกขึ้นอย่างรวดเร็ว  ทำเอาครูสาวยิ้มแห้ง

 

  และอีกอย่างถือว่าเป็นการช่วยเหลืองานของบ้านเมืองและช่วยเหลือประชาชน/เพื่อเอาเงินเข้าคลังโรงเรียนด้วย / แน่นอนว่าพวกเราย่อมมีรางวัลให้แล้วแต่ว่าพวกเธอทำได้ดีแค่ไหน  ส่วนเกมส์ของกิจกรรมอีกอย่างซึ่งก็คือผู้ล่ากับเหยื่อคือการให้นักเรียนฝึกการต่อสู้ทั้งเวทมนตร์   การพลิกแพลง  การเอาตัวรอดหรือเรียกอีกอย่างคือการเรียนรู้นอกโรงเรียน  ต่อไปเป็นการให้อาจารย์ประจำหอมากล่าวอะไรกับนักเรียนเริ่มจากหอแสงสว่างเลยคะ ” อาจารย์ลิลลี่พูดอย่างย่อที่สุดเมื่อโดนผอ.สาวก่อกวน  อาจารย์หนุ่ม  บรูส  กาเรท  อาจารย์หนุ่มหล่อของโรงเรียนซึ่งเป็นครูประจำหอแสงสว่างฉีกยิ้มกว้างมีเสน่ห์ให้เหล่านักเรียนสาวที่กรี๊ดลั่น  พูดเสียงทุ้มอย่างคนมีคารม

 

  พยายามเข้านะครับหอแสงสว่าง ”

 

  กรี๊ด  ! สาว ๆ ทั้งหลายกรี๊ดสนั่นเรียกรอยยิ้มกว้างจากอาจารย์หนุ่มก่อนคนต่อไปคืออาจารย์สาวประจำวิชาเวทมนตร์ของหออัคคีซึ่งเป็นอาจารย์ประจำหอวาโย  เซเรน   ดานีล  เธอขยับมือทัดผมที่หูพลางยิ้มหวานแต่เสียงที่เปล่งออกมันช่าง...ตรงกันข้าม

 

 ใครทำเสียหน้า...แกตาย !  เด็กชาวหอวาโยปีหนึ่งทำท่าจะเป็นลมกันหลายคนยกเว้นพี่ปีอื่น ๆ ที่ดูท่าจะชินชา...ทำท่าแคะหูอย่างสบายอารมณ์

 

  พยายามเข้านะทุก ๆ คน ” อาจารย์แจ็คประจำวิชาประวัติศาสตร์ผู้เคยเรียกจินตอบคำถามและอธิบายถึงฐานะของประเทศบอกเด็กหอวารีเสียงอ่อนโยน

 

  โฮะ ๆๆ พยายามให้เหมือนทุกปีนะ ”  แลงดอฟ  อาจารย์ประจำวิชาการแพทย์และสมุนไพรเอ่ยกับเด็กหอปฐพีด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วเดินกลับที่อย่างสบายอารมณ์   ถึงคราวหอชาวอัคคีซึ่งยังไร้เสียงก่อนอาจารย์หนุ่มคนหนึ่งจะปรากฏขึ้นอย่างเซ ๆ อาจารย์ที่พวกวอดก้าไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า  ฟังมาจากพวกโรว่าแม้แต่รุ่นพี่ก็ยังเจออาจารย์คนนี้ยากถ้าไม่มีงานสำคัญจริงส่วนนิสัย...เป็นคนเฮฮาพอสมควรและน่ากลัวรองจากท่านผอ. เพียงแต่ต้องไปทำภารกิจสำคัญนอกโรงเรียนบ่อย ๆ ทำให้ไม่ค่อยได้อยู่ในโรงเรียน  พวกวอดก้าได้ยินอย่างนั้นนะ  ชื่อของอาจารย์คนนั้นคือ...ไลนอฟ ...ไลนอฟ  โอเรน

 

  โย่ว...ไอ้พวกลิงทโมน ”  อาจารย์หนุ่มคนนั้นส่งเสียงทักก่อนจะปัดผมที่ดูชี้โด่และรุงรังสีน้ำตาลเข้มให้ออกเผยให้เห็นนัยน์ตาสีเขียวสาหร่ายเข้มคม เสียงเรียบเอ่ยสั้น ๆ    วันนี้ก็ทำให้เต็มที่ให้สุด    นัยน์ตาสีเขียวเข้มหรี่ลงก่อนจะถามต่อโดยที่ไม่มีใครเอ่ยขัด    ได้ข่าวว่ารางวัลมีไปเที่ยวคาสิโนด้วยใช่ไหม ? ”

 

ชาวหออัคคีพยักหน้าด้วยนัยน์ตาแวววาวเช่นเดียวกับไลนอฟที่หัวเราะเปลาะ

 

“ งั้นรางวัลครั้งนี้ก็เป็นของเราแบบหมดห่วง  เอางี้เพื่อเป็นแรงกระตุ้น...ถ้าพวกแกชนะ  ฉันจะพาเด็กทั้งหอไปกินเลี้ยงที่ภัตตาคารหรูซึ่งแน่นอนว่าที่นั่นต้องมี...   ” ไลนอฟเว้นวรรค  ส่วนพวกเราชาวหออัคคีแสยะยิ้ม  ตะโกนตอบ

 

  คาสิโน !!!

 

  ถูกเผง ” อาจารย์หนุ่มยิ้มยิงฝันก่อนจะยักคิ้วให้อย่างสนิทสนม    เพิ่งเล่นได้ห้าล้านมาหมาด ๆ เดี๋ยวพาเลี้ยง ”

 

“ จัดไป !!!     ทั้งหมดประสานเสียงด้วยสีหน้ากระเหี้ยนกระหือส่วนคนฟังก็อึ้งเป็นทิวแถว  หวนนึกถึงกิตติศัพท์ความบ้เงินและการพนันของหออัคคีแล้วกลืนน้ำลายเอือก  ต่อไปก็อาจารย์แวนด้าหอรัตติกาลผู้สอนศาสตร์มนตร์ดำและเวทพันธนาการ

 

  สู้ ๆ อย่าแพ้หออัคคีนะจ้ะ ” แวนด้ายิ้มกว้างให้เด็กหอตนก่อนครูลิลลี่จะประกาศอีกครั้ง

 

  ต่อไปก็ให้หัวหน้าหอแต่ละหอออกมากล่าวให้กำลังใจกับนักเรียนหอตัวเอง ”  แน่นอนว่าเหล่าหัวหน้าหอก็จะพูดปลุกระดมอย่างมีมารยาทและกระตุ้นให้คนในหอของตนพยายามเข้าไว้...อะไรเครือ ๆ นี้แต่เมื่อมาถึงหออัคคีซึ่งโรต้องเป็นคนขึ้นไปพูด  ทุกเสียงเงียบลง  คอยฟังดูว่าโรจะปลุกระดมอย่างไร

 

  หออัคคี...  โรเริ่มแสยะยิ้มพูดแล้วถาม    เมื่อคืนเรานั่งทำอะไรกันทั้งคืน !  ชาวหออัคคีมองหน้ากันแล้วตอบเป็นเสียงเดียวด้วยใบหน้าแสยะเหี้ยมไม่ต่างจากผู้เป็นหัวหน้าหอเรียกอาการขนลุกได้จากทุกหอที่มองชาวหออัคคีเป็นตาเดียว

 

  ลับอาวุธ !!!  ” แน่นอนว่าไม่ใช่แค่พูด  อาวุธทั้งหลายตั้งแต่มีด  ดาบ  โซ่  ปืนและอาวุธลับทั้งหลายซึ่งถูกขัดเงาและลับอาวุธมาทั้งคืนส่องประกายแวววาวสะท้อนแสงสีเงินของมัจจุราชดูน่าหวาดหวั่น  โรฉีกยิ้มอย่างพึงพอใจแล้วกล่าวต่อ

 

  แล้วเป้าหมายของเราคืออะไรชาวหออัคคี ! ” สิ้นเสียงนัยน์ตาของทุกคนล้วนเปล่งประกายเป็นรูปเงิน

 

  แน่นอนว่าเงินยังไงล่ะ !!!

 

  แล้วทำยังไงถึงจะได้เงิน !   เด็กนักเรียนหออัคคีจับผ้าโพกหัวสีแดงสดของตนแล้วมองไปยังผ้าโพกหัวสีดำของผู้ล่าอย่างหิวกระหาย

 

  ล่าผู้ล่า !!!  ชนะให้ได้  !!!

 

  เยี่ยม ! ” โรร้องด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม    ดังนั้นปีนี้ชาวหออัคคีต้อง...

 

  ชนะเท่านั้น !!! หออัคคี !  หออัคคี ! หออัคคี !  เฮ !!!

 

  งบประมาณไม่อั้นเพราะเงินที่รวบรวมจากการเล่นคาสิโนของพวกเราตั้งแต่เปิดเรียนมันมีถึงยี่สิบล้าน...” โรยิ้มแล้วบอกเสียงเย็น    ลุยให้เต็มที่ !

 

  เฮ  !   วิเวียย่าหันไปหัวเราะท่าทางแข็งค้างของนักเรียนและเหล่าอาจารย์ทั้งหลายเมื่อรู้จำนวนเงินที่ชาวหออัคคีหาได้ซึ่งมันมากกว่างบของโรงเรียนที่มีแค่สิบห้าล้านเท่านั้น  และมีอีกมากที่ไม่เชื่อถือ  คิดว่าโรพูดเล่นจนถึงคราวการพูดของวิเวียย่าเพื่อเปิดงาน

 

  เมื่อได้เตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว  ครูมีเรื่องอยากจะเตือนหออัคคีหน่อยนะ ”  วิเวียย่ากล่าวอย่างเคร่งขรึมก่อนใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นเซ็งจิตเมื่อพูดกับหออัคคี    รู้ว่างบประมาณพวกเธอพอแต่อย่าไปถล่มคาสิโนเยอะนักสิ  ตั้งแต่เปิดเทอมนี่ก็สิบห้าสาขาแล้วนะที่ล่มจมเพราะพวกเธอไปเล่น  ดังนั้นเพลา ๆ มือลงหน่อยสิ ”  ระหว่างที่หออื่นนิ่งอึ้ง  เสียงหนึ่งจากเด็กหออัคคีปีสี่ก็ดังบอก

 

  โห...อาจารย์คะ  ก็ดวงมันดีได้ตลอดไม่มีเสีย  ต้องโทษพวกนั้นต่างหากล่ะที่ควบคุมการเงินของคาสิโนไม่ดี ”

 

  ใช่ ๆ ” เสียงจากคนหออัคคีสนับสนุน

 

  เงินไม่พอให้กับคนดวงดีก็สมควรล่มแล้วล่ะคะ ” อีกเสียงบอก  ส่วนวิเวีย่ากุมขมับ  เริ่มนึกกังวลแทนคาสิโนซึ่งตกลงกันในเรื่องของรางวัล  แยกเขี้ยวใส่พวกเขา

 

  อย่างพวกเธอเรียกดวงอภิมหาโชคย่ะ ! เอาเถอะ...ยังไงก็หนีไม่พ้น  เดี๋ยวไปปรึกษากับทางนู้นก่อนอีกที ”  วิเวียย่ากล่าวเสียงเซ็ง ๆ บอกพูดเปิดงานง่าย ๆ แล้วหายตัวไป  ส่วนพวกเขาก็เริ่มเปิดใบงานภารกิจ  พวกวอดก้าที่ยืนข้างกันหลับตาลงเมื่อแสงสีทองจ้าปรากฏขึ้นและเมื่อแสงดับลงพวกเขาจึงเห็นภารกิจของตัวเอง

 

 

ภารกิจระดับ  A

หัวข้อ : สอนพื้นฐานการต่อสู้กับเจ้าชายคาลิดาส  แองบราวน์  เดอะ  นาโวลล์

สถานที่ทำภารกิจ : พระราชวังหลวงของรัฐ

เวลาในการทำภารกิจ : 6  ชั่วโมง

 

 

วอดก้าตาเบิกโพล่งเมื่อได้อ่าน  หันขวับไปยังรองหัวหน้าสาวที่ก้มลงอ่านใบภารกิจของตนจนอีกฝ่ายรู้สึกตัว  หันขวับมาถามเสียงแข็ง

 

  มีอะไรย่ะ !

 

  ปะ...เปล่า ” วอดก้าตอบเสียงแห้งก่อนจะแกล้งทำทีเป็นอ่านใบภารกิจของตน  วิสกี้ที่ชะโงกหัวมาดูใบของวอดก้าหัวเราะก๊ากก่อนจะพูดกับผู้เป็นเพื่อน

 

 ดวงแกนี่มันเกี่ยวกับคนในราชวงศ์ซะจริง  จะทำอะไรก็มีแต่เจ้าหญิงเจ้าชาย ฮ่า ๆๆ ”

 

  เออ ๆๆ ขำซะให้พอ  ของแกเถอะ ” วอดก้าบอกเสียงเซ็ง  รู้สึกว่ายิ่งพยายามไม่เกี่ยวข้องก็ยิ่งไปมีส่วนด้วย  ก่อนจะชะโงกไปดูของผู้เป็นเพื่อนบ้าง  วิสกี้ที่ได้ฟังหุบปากฉับด้วยความไม่พอใจแต่ก็ยอมส่งให้แต่โดยดี

 

 

ภารกิจระดับ  B

หัวข้อ : คัดลอกหนังสือในห้องสมุดหลวง

สถานที่ทำภารกิจ : ห้องสมุดหลวงของพระราชวังหลวงนาโวลล์

เวลาในการทำภารกิจ : 6  ชั่วโมง

หมายเหตุ : ต้องคัดลอกให้ได้อย่างน้อย  30 เล่มจึงถือว่าภารกิจเสร็จสิ้น (  แต่เวลาในการส่งภารกิจยังคงเวลา  6  ชั่วโมง )

 

 

  คัดลอกหนังสือ...  วอดก้า  จินและรัมทวนก่อนจะเป็นฝ่ายหัวเราะก๊ากบ้าง    เหมาะกับหนังหน้าเหี่ยว ๆ ของแกดีนี่หว่า ”

 

วิสกี้หน้าบึ้งเพราะมันช่างเป็นงานที่หน้าเบื่อหน่ายอะไรอย่างนี้  นอกจากนี้หมายเหตุยังบอกอีกว่าถึงแม้เขาจะเขียนเสร็จทั้งสามสิบเล่มก่อนเวลาก็ยังต้องรอครบ  6  ชั่วโมงก่อนถึงจะถือว่าสิ้นสุดภารกิจเจ้าตัวจึงหันไปอุทรณ์กับคนที่เหมือนแม่ ๆ ของคนในกลุ่มเมื่อถูกรุม

 

  เติร์กจ๋า...ดูพวกมันว่าเค้าดิ ”  เตกีล่าหรี่ตามองเป็นเพื่อนที่มองตาเว้าวอนดูแล้วน่าสมเพชมากกว่าน่าสงสารจึงพูดเสียงเย็นหยอกบ้าง

 

  ฉันแย้งความจริงไม่ได้หรอกนะ ”

 

  ฮะ ! ๆๆ ”  พวกวอดก้าหัวเราะหนักกว่าเก่าส่วนวิสกี้ค้อนปะหลับปะเปลือกใส่ผู้เป็นเพื่อนพลางบอกเสียงแกล้งน้อยใจ

 

“ โธ่...เติร์กอ่ะ  ไหน ๆ ของไอ้จิน  มาดูบ้างสิ ”  วิสกี้ฉวยใบของจินไปดูอย่างรวดเร็เช่นเดียวกับรัมและเตกีล่าที่ขนาบข้าง ( ไม่ค่อยอยากรู้เลย ~ )

 

 

ภารกิจระดับ  A

หัวข้อ :  ช่วยเหลือสมาคมพ่อค้าเกรเซียร์จากการถูกโกงสินค้า

สถานที่ทำภารกิจ :  สมาคมพ่อค้าเกรเซียร์

เวลาในการทำภารกิจ :  ไม่จำกัดเวลา

 

 

  หึ ๆๆ  ไม่รู้เวลาตายซะแล้วว่าผลที่โกงพ่อค้ามันเป็นยังไง...ยิ่งเป็นอาชีพฉันเองถือเป็นภารกิจที่ดีสุด ๆ ”

 

ขอไว้อาลัยให้กับบุคคลกลุ่มนี้ห้าวิ...อาเมน

 

วอดก้าเริ่มสวดนำในใจพร้อมกับอีกสามคนแล้วสบตากันยิ้ม ๆ ในใจก็สงสารอ่ะนะสำหรับพวกที่กำลังจะโดนเพื่อนเขาถลกหนัง เอ๊ย ! ลอกคราบต่างหากฐานดันกล้าโกงพ่อค้า   มีแต่พ่อค้าเท่านั้นที่สามารถโกงได้ ( หือ )

 

  ต้องไปสั่งสอนให้รู้จักสำนึกแถมพ่อค้ากลุ่มนั้นพ่อจะจับให้เข้าคอร์สฝึกหนักไม่ให้ใครมาโกงง่าย ๆ ซะ ”  จินพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่นสลับกับหัวเราะลั่นไม่เกรงใจใคร  หมดมาดหนุ่มสุภาพแต่ก็ร่าเริงกลายเป็นเหี้ยมเกรียมเหมาะกับนัยน์ตาสีแดงสดและผมสีอ่อนแต่...ก็ยังมีคนมองว่าหล่ออยู่ดีแต่เพราะเส้นผมของพวกเขาที่เริ่มยาวประบ่ากันแล้วเพราะไม่ได้ตัดผมตั้งแต่สอบเข้าที่นี่เกือบสองเดือน  แถมไปปลอมตัวอยู่ที่นู่นก็เลยไม่รู้สภาพตัวเองว่าผมเป็นยังไง  แต่พวกเขาก็แก้โดยการรวบไว้ง่าย ๆ ทำให้ดูคล้ายเพศจริง ๆ ของตัวเองขึ้นมาหน่อยโดยเฉพาะวอดก้าที่ความสวยที่มองผ่าน ๆ ดูหล่อเหลาแต่ทว่าเมื่อเพ่งพิจนาน ๆ ความงดงามก็ค่อย ๆ มองเห็น เรียกสั้น ๆ ว่ายิ่งมองก็ยิ่งดูสวยเพราะสายเลือดเทพและปิศาจที่หมุนเวียนในตัว  ที่นี่เป็นภารกิจของรัม

 

 

ภารกิจระดับ  A 

หัวข้อ :  ช่วยเหลือผู้เจ็บป่วยที่หมู่บ้านเฟนเนลทุกชีวิต

สถานที่ทำภารกิจ :  หมู่บ้านเฟนเนลทางทิศเหนือ

เวลาในการทำภารกิจ  : ไม่จำกัด

 

 

  โห...หมู่บ้านเฟนเนล  มันเป็นเขตทับซ้อนของนาโวลล์กับวาเนซซ่าเลยน่ะนั่น ”  สี่เสียงอุทานพลางมองหน้าผู้เป็นเพื่อนที่ทำหน้าเคร่งนิด ๆ ก่อนจะกลายเป็นฉีกยิ้มบาง ๆ ให้พวกวอดก้าเพื่อคลายความกังวลของพวกเขา

 

  ไม่เป็นไรหรอกน่า...ฉันใช่ว่าจะป้องกันตัวไม่ได้  แค่รักษาเรื่องเล็ก ๆ เอง ” รัมว่า  ตอนนี้ภายในห้งโถงมีคนที่เริ่มไปเตรียมของหรือยังยืนคุยอยู่เพราะช่วงสองชั่วโมงนี้ปลอดภัยเป็นชั่วโมงของการเตรียมพร้อมทั้งข้อมูล  ข่าวสารและของที่จำเป็นตามภารกิจ  เตกีล่าที่นึกถึงข่าวอะไรได้เอ่ยเตือนเอลฟ์สาว

 

  ช่วงนี้แถวเขตทับซ้อนรู้สึกจะมีกลุ่มโจรชุกอยู่  ระวังตัวหน่อยล่ะกัน ”  กระแสความเป็นห่วงนั้นทำให้รัมยิ้มบาง อ่อนหวาน  พยักหน้าหงึกหงักขานรับเสียงใส

 

  จ้า ”

 

  ทีนี้มาดูของเติร์กดีกว่า ”  วิสกี้บอกเสียงอยากรู้ซึ่งเจ้าตัวก็ส่งใบมาให้ดูเลยง่าย ๆ สิ่งที่เห็นทำเอาพวกเขาตาเบิกโพล่ง  พยายามขยี้ตาดู

 

 

ภารกิจระดับ  S

หัวข้อ :  ช่วยเหลืองานของหน่วยข่าวกรองวังหลวง

สถานที่ทำภารกิจ : กรมข่าวสารประจำวังหลวง

เวลาในการทำภารกิจ : 6  ชั่วโมง

 

 

เมื่อพวกเขาหันดูเจ้าของภารกิจซึ่งแม้จะดูนิ่ง ๆ ตามปกติแต่ทว่าในนัยน์ตาสีน้ำเงินนั้นมีแววระริกด้วยความตื่นเต้นและหมายมาดเอาไว้ซึ่งพวกเขาที่อ่านจุดประสงค์ได้ถึงกับขนลุก

 

หวังว่าข้อมูลของวังหลวงคงไม่รั่วไหลหรอกนะ...

 

ยิ่งเห็นเงามืดครึ่งหัวของผู้เป็นเพื่อนและรอยยิ้มที่แสยะแวบหนึ่ง   พวกเขาก็ไม่ต้องเดาความคิดผู้เป็นเพื่อนแม้แต่น้อยหากแต่วอดก้าก็ขมวดคิ้ว

 

 เดี๋ยวนะ...  วอดก้าเอ่ยเสียงเชื่องช้าแต่เรียกสายตาของคนทั้งกลุ่มให้หันมามอง    ถ้าเราไปทำภารกิจที่วังหลวง...แล้วเราจะไม่เจอะเจอกับไดซ์  เคียร์  วิมแล้วก็บลัดดี้เหรอ...ยิ่งเราไปโดยใบหน้าจริงที่ปกปิดไม่ได้จนกว่าจะทำภารกิจเสร็จ   มีชื่อเหมือนกันและพวกเขาเคยเจอเราก่อน...   ถึงแม้เจ้าชายหนุ่มจะเป็นรัชทายาทจากทริสทอร์แต่ก็ใช่ว่าจะโผล่ไปที่วังหลวงไม่ได้  ยิ่งเป็นเจ้าชายรัชทายาทซึ่งอาจมีธุระกับใครในพระราชสำนัก  ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าชายรัชทายาทจากรัฐทรงอำนาจ  ความคิดนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสมอไป  ถ้าจะให้ดีต้องสืบให้แน่ใจเสียก่อน

 

  ... 

 

  ... ? ”

 

  ... !

 

  ชิบหายแล้ว !   ห้าเสียงอุทานแม้จะฟังดูไม่ค่อยสุภาพ  วอดก้าพริ้วตัวไปหาผอ.ที่กลับไปที่ห้องของตัวเองในทันที  ต่อมาร่างของผอ.สาวก็โผล่มาอีกรอบด้วยใบหน้าซีดเซียว

 

  เอาล่ะ ๆ ประกาศเปลี่ยนกฏนิดนึงเพื่อความสนุก !  เสียงของผู้เป็นผอ.เรียกแววตาสนใจจากนักเรียนที่ยังเหลืออยู่  วิเวียย่าเริ่มพูดหน้ายิ้มในทันที

 

  สามารถปิดบังตัว  ปลอมชื่อได้แม้จะยังทำภารกิจไม่เสร็จเพื่อความสนุกสนานไม่ให้รู้ว่าเหยื่อเป็นใครผู้ล่าเป็นใคร   แต่ไม่สามารถปิดบังสัญลักษณ์ตัวแทนว่าเป็นเหยื่อหรือผู้ล่าได้  เข้าใจแล้วก็แยกย้ายกันได้แล้ว    พวกวอดก้าพยักหน้าให้กันแล้วแยกย้ายกันไปเตรียมของและสถานที่ในทันที 

 

แวบ

 

ร่างของวอดก้า  วิสกี้และเตกีล่าปรากฏขึ้นที่หน้าประตูพระราชวัง  ทั้งสามล้วนสวมเสื้อคลุมสีดำและผ้าสีดำคาดครึ่งหน้าเผยให้เห็นแค่นัยน์ตาและเส้นผมของตัวเอง  ทหารเฝ้าประตูชี้ดาบไปยังทั้งสามพลางส่งเสียงถามอย่างระแวดระวัง

 

  พวกเจ้ามีจุดประสงค์อะไร !   พวกวอดก้าล้วงใบภารกิจของตนออกมาให้ดูก่อนน้ำเสียงเย็นบาดจิตของเตกีล่าจะเอ่ยขึ้น

 

  พวกเราเป็นนักเรียนของสาธิตเซนท์ปิแยร์  มาทำกิจกรรมวัลฮัลน่า ” ความระวังค่อยผ่อนคลายลงเมื่อเห็นตราพระราชสำนักบนใบภารกิจหากแต่ทหารอีกนายก็ยังไม่วางใจ

 

  เห็นทีพวกข้าคงต้องขอให้เจ้าเปิดหน้าหน่อยเพื่อการจดจำและมั่นใจว่าเจ้าไม่ใช่คนร้ายที่กำลังหลบหนี ”

 

  คนร้ายหลบหนี ” พวกวอดก้าขมวดคิ้ว  เอ่ยทวนด้วยสีหน้าสงสัย  นายทหารคนหนึ่งบอก

 

  ในคุกหลวงของพระราชวังมีนักโทษหลบหนีคนหนึ่งหนีออกมาน่ะ  ยังตามจับไม่ได้เลยทำให้พวกเราระวังเป็นพิเศษน่ะ  ขอความกรุณาให้ความร่วมมือด้วย    อีกฝ่ายบอกอย่างสุภาพหากทว่าน้ำเสียงเริ่มแข็ง  วอดก้าจึงพยักหน้าให้กันแล้วเริ่มปลดผ้าคลุมหน้าออกเผยให้เห็นใบหน้างดงามอันเปรียบเสมือนเทพ

 

วอดก้ายิ้มหวานให้แล้วส่งใบภารกิจให้นายทหารนายหนึ่ง  บอกเสียงทุ้มปนเซ็กซี่ดั่งปกติ

 

  ท่านสามารถตรวจตราของพระราชสำนักได้เลย 

 

  พอจะบอกได้หรือไม่ว่ามีใครที่เป็นนักเรียนของเราเข้าไปแล้วบ้าง    เตกีล่าเสยเส้นผมสีเงินของตนใบหน้าหลังเผยให้เห็นผิวขาวซีดทว่าใบหน้ากลับดูมีชีวิตชีวา  แทนที่เหล่าทหารจะแข็งกับน้ำเสียงนั้นกลับมัวแต่เหม่อตะลึงมองใบหน้าของเตกีล่า   วิสกี้ยิ้มซุกซนกระโดดกอดคอผู้เป็นเพื่อนแล้วเอ่ยติดดุอย่างไม่จริงจังนิด ๆ ว่า

 

  นิค ก็อย่าไปพูดเสียงเย็นแล้วก็ทำหน้าน่ากลัวใส่เขาสิ  เอา ๆ ยิ้มให้เขาหน่อย ”  วิสกี้ดึงแก้มผู้เป็นเพื่อนเล่นก่อนจะโดนเขกกระโหลกไปเบา ๆ จากวอดก้าที่ดุจริง

 

  อย่าไปแกล้งนิคแบบนั้นสิ  ไนท์ ” แน่นอนว่าพวกเขาล้วนใช้ชื่อปลอมกันแล้วเรียกให้ชินเพื่อไม่ให้เผลอหลุดบทตอนทำภารกิจซึ่งอาจนำความซวยมาให้

 

“ จ้า ๆ  ว่าแต่ตรวจเสร็จรึยังคะ ”  วิสกี้ถามเสียงหวานใสจนเตกีล่าหลุดยิ้มเมื่อเห็นความตอแหลของผู้เป็นเพื่อนที่ดัดเสียงของตัวเองให้ทุ้มสดใสกลายเป็นสาวหวานได้ในทันที

 

  ...    แต่อีกฝ่ายก็ยังนิ่งมองพวกวอดก้าอย่างนั้นจนวอดก้าต้องโบกมือไปมาที่หน้าของนาทหารคนที่ขอให้พวกเขาปลดผ้าคลุมหน้า 

 

  เอ่อ...เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ” เสียงที่ถามติดเป็นห่วงนิด ๆ สร้างความอิจฉาให้กับนายทหารรอบข้างที่มองคนถูกเป็นห่วงด้วยแววตามุ่งร้าย

 

  มะ ๆๆๆ ไม่เป็น...ระ ๆๆ ไรครับ ” เจ้าตัวตอบเสียงติดอ่างพร้อมกับรีบไปตรวจสอบภารกิจอย่างเร่งด่วน   แต่ก็หันมามองพวกวอดก้าที่คุยกันอยู่เรื่อยพลางคิดในใจ

 

สวย...สวยเป็นบ้า

 

แวบ

 

คนอีกสองคนปรากฏตัวหลังพวกวอดก้าเรียกสายตาของทั้งสามและนายทหารก่อนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างอีกรอบเมื่อเจอความหล่อของผู้มาใหม่  เรย์เสยเส้นผมสีดำประดุจรัตติกาลระต้นคอไปด้านหลังเผยให้เห็นแววตาคมกริบและใบหน้าหล่อเหลาเกินชาย  ไอความเย็นชาแผ่ออกมาบ่งบอกได้ว่าคนคนนี้อันตรายแต่ใบหน้าที่น่าหลงใหลเช่นเดียวกับคนข้าง ๆ ซึ่งมีเส้นผมนุ่มสลวยสีเขียวอ่อนแซมดำทว่ามีนัยน์ตาสีทองอ่อนโยน  มีรอยยิ้มแต้มบางเสียจนดูอบอุ่นและน่าเข้าใกล้ดั่งแสงสว่างและเงามืดที่ยืนอยู่คู่กัน

 

  รุ่นพี่ !   สามเสียงอุทานด้วยความยินดีส่วนนายทหารนั้นตาเบิกโพล่ง  มองใบหน้าที่ยังไงก็หล่อเหลาเหมือนผู้ชายมากกว่าผู้หญิงก่อนนายทหารจะพากันละสายตาจากสองสาวหล่อมาดูอีกสามสาวที่คลี่ยิ้มหวาน  นัยน์ตาเป็นประกายเมื่อเจอคนรู้จัก  เรย์และเอวาเจลีนมีอาการแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มบางๆ ให้

 

  ทำภารกิจที่นี่ด้วยเหรอ...  เอวาเจลีนเอ่ยเว้นให้อย่างรู้ทัน  วอดก้ายิ้มให้แล้วบอก

 

  ราตรี...ตอนนี้ใช้ชื่อราตรีฮะ ”

 

  นิค ”  เตกีล่าบอกสั้น ๆ

 

  ไนท์คะ ” วิสกี้กอดเอวเอวาเจลีนในทันใดซึ่งเจ้าตัวก็หัวเราะเบา ๆ แล้วโยกหัวสิกี้ไปมา  ส่วนเรย์ยื่นใบภารกิจของพวกเขาให้เหล่าทหารดู

 

  ภารกิจคุ้มครองเจ้าชาย ”  นายทหารรับไปดูแล้วรีบตรวจสอบ  ก่อนเพียงแวบหนึ่งนัยน์ตาห้าคู่จะหรี่ลงแล้วกลายเป็นเบิกกว้างเมื่อรับรู้  เสื้อคลุมสีน้ำตาลเข้มของรุ่นพี่ทั้งสองคลุมตัวในทันใดพร้อมหน้ากากลวดลายอ่อนช้อย  สีดำของเรย์  สีขาวของเอวาเจลีน  เช่นเดียวกับพวกวอดกี่ครึ่งหน้ามีผ้าคลุมพร้อมฮู้ดที่ยังเห็นผ้าโพกหัว

 

คนอีกกลุ่มใหญ่ซึ่งไม่ได้ปกปิดตนเองหากแต่ทว่าผ้าโพกหัวสีดำบ่งบอกสถานะผู้ล่าทำให้พวกเขายิ้มอย่างชอบใจเพราะถ้าทำงานในพระราชวังแล้วไม่มีผู้ล่า  มันก็ไม่มีประโยชน์ที่พวกเขาจะอยู่

 

  มาทำภารกิจ  ” แน่นอนว่ากลุ่มที่มาใหม่นี้ก็มีรัศมีความหน้าตาดีเกือบเทียบเท่ากับพวกวอดก้า  พวกเขายังคงยืนเงียบ  รับใบภารกิจของตนแล้วเดินผ่านประตูพระราชวังที่นายทหารเปิดให้

 

  นี่ลุง  กลุ่มคนมื่อกี้คาดผ้าโพกหัวสีอะไรหรือคะ    ผู้หญิงเรือนร่างสูงโปร่งตนหนึ่งถามนายทหารที่มองความหน้าตาดีของคนกลุ่มนี้ตาไม่กระพริบ

 

  อะ...อะเอ่อ  ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะสีแดงนะ ”  รอยยิ้มพลันบังเกิดที่ใบหน้าของคนทั้งกลุ่มเพราะอย่างน้อยก็รับรู้แล้วว่ามีเหยื่อในการทำภารกิจของตนก่อนคนกลุ่มใหม่นี้จะเดินเข้าประตูเป็นกลุ่มที่สอง  นายทหารนายหนึ่งพูดกับเพื่อน

 

  ข้าว่าจะไม่ส่งลูกไปเรียนที่นี่แล้วว่ะ ” นายทหารคนหนึ่งกล่าว

 

  ทำไมวะ ? ” ผู้เป็นเพื่อนนายทหารถาม  อีกฝ่ายถอนหายใจ  มองกลุ่มคนที่เดินไปแล้วพูด

 

  รู้สึกว่าเด็กโรงเรียนนี้นอกจากจะคัดฝีมือแล้วน่าจะคัดหน้าตาด้วยว่ะ...

 

  ข้าเสียใจด้วย...หาโรงเรียนให้ลูกใหม่เถอะเอ็ง ”

 

ทางด้านรัมนั้น  เดินไปยังสถานที่ซึ่งทำการวาร์ปไปยังสถานที่ต่าง ๆ ...มันคือที่ทำการวาร์ปของเมือง  แน่นอนว่าต้องมีเสียเงิน  สาเหตุที่รัมไม่วาร์ปไปเองเพราะเขาเองไม่รู้สถานที่ตั้งที่ชัดเจนของหมู่บ้านเฟนเนลทั้งยังไม่เคยไปทำให้ไม่สามารถวาร์ปได้   การวาร์ปหรือหารใช้มนตร์เคลื่อนย้ายร่างต้องมีปัจจัยหนึ่งข้อคือผู้ร่ายเวทต้องเคยไปที่นั่นมาก่อนจึงจะสามารถไปปรากฏตัวที่นั่นได้ซึ่งจากการที่รัมดูรายชื่อหมู่บ้านที่สามารถไปได้ไม่พบชื่อสถานที่อย่างหมู่บ้านเฟนเนลเลยแม้แต่น้อย  เขาจึงเดินไปถามพนักงานคนหนึ่ง

 

  ขอโทษนะครับที่นี่มีบริการวาร์ปไปหมู่บ้านเฟนเนลไหมครับ ?  ” รัมที่ปลอมตัวด้วยเสื้อคลุมถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเรียกใบหน้าที่กำลังก้มตาอ่านเอกสารอยู่ให้เงยสบ  อีกฝ่ายเหมือนเพิ่งรู้สึกตัว  บอกเสียงเรียบแล้วก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ

 

  อ้อ...ไม่มีหรอกครับน้องชาย  หมู่บ้านเฟนเนลอยู่ในเขตทับซ้อนของแดนทำให้เราไม่สามารถไปตั้งวงเวทได้  ได้อย่างมากแค่ที่หมู่บ้านซาการัสเท่านั้น  นอกจากนั้นน้องชายคงต้อง...เดินไปเอง ”

 

  ค่าบริการเท่าไหร่ครับ ” รัมทำสีหน้าครุ่นคิดแต่มันก็เป็นวิธีเดียวซึ่งทำอะไรไม่ได้  หมู่บ้านซาการัสเป็นอีกหมู่บ้านหนึ่งที่ยังอยู่ห่างเขตทับซ้อนของดินแดนแต่ก็ไม่ไกลจากหมู่บ้านเฟนเนลนัก  หากให้แพทย์เถื่อนอย่างเขาใช้เวทคงประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึง  รัมจึงตอบตกลงในทันที

 

  ผมขอไปหมู่บ้านซาการัสครับ  ค่าบริการเท่าไหร่ ? ”

 

  สามพันฟรังค์ครับ ” รัมจ่ายอย่างว่องไว  หางตาเหลือบเห็นนักเรียนคนอื่น ๆ ที่อยู่ในชุดปกติแล้วบ้าง   ชุดนักเรียนบ้างมีผ้าคาดหัวสีดำแดงแตกต่างกัน  แต่เท่าที่ดูมีสายตาไม่น้อยมองมาที่เขาแต่เขาก็ไม่สนใจ  เดินตามพนักงานชายที่เดินนำเพื่อไปที่หมู่บ้านซาการัส  แน่นอนว่าแม้รัมจะเตรียมสมุนไพรและยาเรียบร้อยแต่ต้องไปดูอาการป่วยของคนในหมู่บ้านก่อนด้วยจึงจะสามารถปรุงยาได้   นัยน์ตาสีฟ้าใสคมกริบกรอกไปมาด้วยความเซ็งจิตเล็กน้อยเมื่อพบว่าต้องต่อคิวอีกหกเจ็ดคิวจาก...คนที่จะไปทำภารกิจที่หมู่บ้านอื่น ๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้  เจ้าตัวจึงหยิบตุ๊กตาต้องสาปมานั่งเล่น

 

  มิคกี้...อยู่เล่นเป็นเพื่อนรัมก่อนนะ ” เสียงใสกระซิบกับตุ๊กตารูปร่างน่ากลัว  ทำจากเส้นฟางและเศษผ้าให้คล้ายตัวคน  หากมีดวงตาเป็นกระดุมเล็ก ๆ สีส้มและชมพูดสดใส  ปาก ( ที่พวกเขาคิดว่านะ )  มีด้ายเย็บเป็นรูปรอยยิ้ม  ไอทะมึนลอยรอบตัวคนเล่นกับตุ๊กตาจนหลาย ๆ คนผงะและออกห่างด้วยความหวั่นเกรง  เสียงใส ๆ แต่ทว่าแหบต่ำและครวญครางโต้ตอบไปมากับเพื่อนในมือเล่นเอาหลายคนที่เล็งผ้าที่หัวรัมเงิบกิน  ไม่แม้แต่จะมองสบนัยน์ตาสีฟ้าสดใส...มั้ง

 

อีกด้านหนึ่ง  จินที่เดินเอื่อย ๆ เพื่อไปหาเป้าหมาย...สมาคมพ่อค้าเกรเซีย  สมาคมเล็ก ๆ ที่แม้จะมีความสามารถด้านการหาสินค้าและซื่อสัตย์ต่อผู้ซื้อขาย  แต่เพราะส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าอ่อนแอ  ไร้ซึ่งทักษะการต่อสู้ทำให้มักถูกเอาเปรียบเสมือน  สมาชิกคนหนึ่งจึงได้ยื่นคำร้องไปยังโรงเรียนจนมากลายเป็นภารกิจ

 

พลั่ก !

 

ชายร่างผอมคนหนึ่งถูกโยนลงมากองแทบเท้าพ่อค้าสาวที่อยู่ในชุดมีฮู้ด  ทำให้เจ้าตัวหยุดชะงักแล้วเงยหน้ามองชายร่างยักษ์ที่ตะคอกใส่ชายอีกสองสามคนที่ยืนสั่นกลัวอยู่

 

  บอกแล้วไงว่าข้าไม่จ่าย...มีปัญหากับข้า ' แจ็ก เดอะริปเปอร์ ' รึไงว่ะ !

 

  ตะ ๆๆ แต่คุณลูกค้าครับ  คุณเบี้ยวไม่จ่ายสามครั้งแล้วนะครับ ”  หนึ่งในสองชายร่างผอมเอ่ยแย้งตะกุกตะกัก  พรรคพวกของแจ็กหักมือกร็อบ ๆ เป็นแบ็กอัพด้านหลังส่วนผู้เป็นลูกพี่แสยะยิ้ม

 

  ก็ข้าจะไม่จ่ายมีปัญหาอะไรว่ะ !

 

ผลัวะ !

 

ชายที่เอ่ยแย้งลงไปกองกับพื้นเมื่อถูกต่อยส่วนคนมุงนั้นเพียงยืนมองเฉย ๆ เพราะเหตุการณ์นี้เกิดเป็นประจำ  มีอีกหลายเสียงและสายตาเอ่ยดูถูกร่างผอมของพ่อค้าทั้งสาม  มีทั้งสมเพช  เวทนา  สงสารบ้างจนทั้งสามได้แต่มองอย่างโกรธแค้นเงียบ ๆ เพราะรู้ดีว่ากำลังของตนไม่สามารถสู้ได้

 

  มองอย่างนี้หาเรื่องใช่ไหมว่ะ !  แจ็กตะคอกใส่ทั้งสามพร้อมง้างหมัดขึ้นด้วยความโมโหเมื่อเห็นสายตาโกรธแค้นของพ่อค้าโดยมีรอยยิ้มของสมุนด้านหลังส่งเสียงหัวเราะอย่างชอบใจหากแต่เมื่อชายร่างยักษ์ออกหมัด  ไม่ทันถึงเป้าหมายก็ถูกหยุดไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง...และเป็นการหยุดที่คนทำไม่ได้มองตนด้วยซ้ำ !

 

  เอ่อ...พี่ชาย  พี่ชายใช่คนของสมาคมพ่อค้าเกรเซียร์ที่จ้างวานไปให้ช่วยคุ้มครองนี่อ่ะเปล่า ? ”  จินนั่นเองที่ยืนมือมาขวางไว้พร้อมยิ้มร่าอวดฟันขาวเมื่ออีกฝ่ายที่กองอยู่กับพื้นพยักหน้าอย่างงุนงง  แล้วเตะสวนสมุนคนหนึ่งที่จะมาขวาง

 

  แก !...อั่ก !  อีกฝ่ายถึงกับกระเด็นไปไกลเมื่อเจอถีบยันเข้าเต็ม ๆ ที่ท้อง  แน่นอนว่าจินช่วยดึงมือของทั้งสามพ่อค้าให้ลุกขึ้นแล้วหันหน้าไปหาแจ็กที่ยืนอึ้งอยู่

 

  นาย...เมื่อกี้นายบอกใช่ไหมว่าไอ้หมอนี่มันไม่จ่ายค่าสินค้าถึงสามครั้ง มีอะไรบ้างว่ามาทีสิ ” จินถามพลางคว้านหาเครื่องคิดเลขบนตัวซึ่งแม้พ่อค้าร่างผอมจะงงเพียงใดก็ยอมบอกแต่โดยดี

 

  เอ่อ...ผงแอปเปิ้ลทองคำครึ่งกิโล  เขามัง...ระวัง !    อีกฝ่ายร้องเตือนจินที่กดคำนวณยิก ๆ ให้หลบการเล่นลอบกัดทางด้านหลังของอีกฝ่ายซึ่งเขาก็ปรายตามองเล็กน้อยแล้วหลบอย่างง่ายดาย  แถมมีการใช้ขาอย่างเดียวในการสู้และมีการกระตุ้นเตือนให้คนเป็นพ่อค้าพูดต่อ

 

  อะไรอีกละ  พูดต่อสิ ”

 

  อะ...ครับ ! เขามังกรหนึ่งเขา  เล็บอสูร  ใบว่านซกาเฟียร์  3 ใบ  ผงหอม  อโวคา...ระวัง !

 

ผลัวะ !

 

จินกระโดดลอยตัวเตะก้านคออีกฝ่ายสลบกลางอากาศ  ปากก็พึมพำและพยักหน้าให้เมื่อฟังจบ

 

  อโวคาโด้สด  ผงเหล็กแล้วก็ทองแดงแค่นี้ใช่ไหม ?  

 

   อ่า...ครับ แค่นั้น ”  พ่อค้าของเถื่อนก้มลงมองจำนวนเงินบนตัวเลขแล้วหันไปพูดเสียงสุภาพกับแจ็ก

 

  ขอโทษนะครับคุณลูกค้า  คุณยังไม่ได้ชำระเงินค่าสินค้าของเราทั้งสิ้น 138,101  แต่ถือว่าคุณลูกค้าเป็นคนที่จะชำระในคราวเดียวเราขอคิด...  จินก้มลงหลบลูกเตะแล้วเอียงกายหลบหมัดรุมของอีกฝ่ายไปมา  ชายร่างยักษ์ห้าคนพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง  นัยน์ตาสีแดงสดคมกล้าหรี่ลง  มือข้างหนึ่งปัดหมัดของอีกฝ่ายให้เฉแล้วต่อยกลับด้วยความเร็วนรก  จับศีรษะผู้โชคร้ายคนนั้นเข่าแทงหน้า  หันไปฟันศอกใส่กระบาลใครคนหนึ่งแล้วฟรีรันนิ่ง ( การกระโดดด้วยแรงขา ) บนตัวชายคนนั้น  หมุนตัวไปบิดคอใครอีกคนดังกร็อบ ! แล้วเตะฟาดหน้าแข้งใส่คนสุดท้ายในพริบตา  ชายทั้งห้าทรุดลงหมดสติในทันที

 

  ...ดังนัน้ผมเลยจะลงเหลือ 138,000 ฟรังค์ถ้วนเลยครับ   จินหันไปยิ้มการค้าให้กับแจ็กที่เหลือเพียงตัวคนเดียวส่วนผู้คนรอบข้างนิ่งค้าง  ปากเหวอกว้างตามไม่ถูกว่าเป็นมายังไง 

 

แจ็กที่ได้สติหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ  พุ่งเข้าหาจินด้วยความเร็วแล้วง้างหมัดขึ้นสูง  พูดด้วยความโมโห

 

  หน็อย...แก !

 

ผลัวะ !

 

และผลไม่ต้องคาดเดา  คนที่พุ่งเข้ามาเหมือนหมาบ้ากับคนที่ตั้งท่าหาโอกาศและจังหวะฉกฉวยช่องว่างอีกฝ่ายแล้วสวนไปอย่างหนักหน่วง  ร่างของแจ็กถึงกับกระเด็นไป  3  เมตร  เขาถูมือตัวเองไปมาแล้วถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่จะหงุดหงิดเล็กน้อยอีกรอบ

 

  ตกลงคุณลูกค้าจะจ่ายเลยไหมครับ ? ”

 

  ถุย ! นักเลงร่างยักษ์ถุยน้ำลายลงพื้นพลางมองอีกฝ่ายอย่างถือดี  พูดลั่นเสมือนต้องการให้ผู้คนรอบ ๆ ได้ยิน

 

  ข้า...แจ็ก  เดอะริปเปอร์ น้องชายของสมาคมพ่อค้าฮาวีนที่เป็นถึงรองหัวหน้าสมาคมเชียวนะโว๊ย ! ข้าไม่จ่าย ! ใครจะ...

 

ชิ้ง !

 

คมเคียวสีดำที่ด้านหนึ่งเป็นสีเงินมัจจุราชกับอีกด้านเป็นสีรัตติกาลทึบไม่สะท้อนแสงสิ่งใด  หัวทับทิมเม็ดใหญ่ซึ่งฝังอยู่เปล่งประกายเรืองรองดั่งเลือด  ใบหน้าใต้ฮู้ดมืดครึ้มเพราะแสงอาทิตย์ที่เจิดจ้าเห็นเพียงนัยน์ตาดั่งโลหิตดูน่าหวาดหวั่น  เสียงเย็นชาพลันเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ

 

  กระผมจะขอถามอีกครั้งนะครับคุณลูกค้า...ว่าจะจ่ายเป็นเงินสด...อวัยวะ...หรือชีวิตของท่านเอง  หากแค่ชีวิตก็ขอเพียงดวงวิญญาณคนบาปของท่าน  ส่วนถ้าอวัยวะ...ไต 2 ลำไส้เล็ก 1 ดวงตาข้างนึง  เลือดสองลิตรและนิ้วหัวแม่มือของทั้งเล็บและเท้าก็เพียงพอแล้วครับ ”  จินยิ้มเย็นตามแบบฉบับพ่อค้า  ไม่สนใจสีหน้าที่แทบไร้สีเลือดของอีกฝ่าย

 

  ตกลง...คุณลูกค้าจะจ่ายแบบไหนครับ  หรือจะเฉลี่ยจ่ายทั้งสามอย่าง แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นคงต้องขออายุไขแทนชีวิตของคุณลูกค้าแทนนะครับ ”  จินยังควงเคียวไปมาอย่างร่าเริง  แทบทุกชีวิตแทบลืมหายใจเมื่อได้ฟัง  รู้สึกว่าร่างใต้เงาฮู้ดนั้นเสมือนมัจจุราชผู้นำดวงวิญญาณมากกว่าพ่อค้า  และเลือดในการของทั้งหมดก็ต้องเย็นเฉียบเมื่อโครงกระดูกที่ใหญ่กว่าคนประมาณเท่าตัวในชุดเสื้อคลุมสีดำขาด ๆ สี่ตนพร้อมดาบ  มีดสั้น   กริชและธนูในมือนั้นยืนด้านหลังผู้พูดพร้อมควันสีขาวซีดปนแดงดั่งว่าถูกเรียกตัวมาจากนรกอย่างไงอย่างนั้น

 

  งะ...เงิน...ฉันจะจ่ายเป็นเงิน ”  แจ็กตอบเสียงสั่น  มองใบเคียวขนาดใหญ่ที่ทาบลำคอของเขาซึ่งไม่มีวี่แววว่าจะออกห่างและร่างที่ยืนแน่นิ่งอย่างสงบของโครงกระดูกทั้งสี่  นั่นทำให้รอยยิ้มกว้างสดใสปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากบาง  เจ้าตัวหันไปทางพ่อค้าทั้งสามและพ่อค้าคนอื่นๆ  ในสมาคมที่เริ่มเดินออกมาด้วยความสนใจ  บอกเสียงสบายอารมณ์

 

  เด็ก ๆ ...คุณลูกค้าจะจ่ายเงินแล้ว  ขอเก้าอี้สักสองตัวแล้วก็บิลรายชื่อคนค้างเงินหน่อย    โต๊ะยาวหนึ่งโต๊ะและเก้าอี้สองตัวถูกลากออกมาหน้าสมาคมทันใดโดยฝีมือของโครงกระดูกที่จินเรียกมา  ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียง  จินกวาดตามองรายชื่อของแจ็กพลางยิ้มร่า  ขีดฆ่าชื่อนั้นแล้วแบมือรอรับเงิน

 

  จ่ายสดได้เลยครับ ”  แจ็กมองตาปริบ ๆ ด้วยความงงเช่นเดิมอยู่จนพ่อค้าผู้ทำภารกิจหุบยิ้ม  ปักใบเคียวลงฉึก ! ห่างร่างของผู้เป็นลูกค้าไม่กี่เซนต์  ชายร่างยักษ์ที่ตอนแรกทำท่าอวดเบ่งตัวสั่น  นั่งตัวลีบแล้วรับควักเงินออกมาจ่ายอย่างร้อนรนแล้วจากไปในทันที  ไม่สนจินที่เอาขาพาดขึ้นโต๊ะ  ตะโกนไล่หลังอดีตลูกค้าที่ค้างเงิน

 

  เงินเกินนะครับแต่ไม่เป็นไร...แล้วแวะมาอุดหนุนสมาคมเราอีกนะคร้าบ !

 

แจ็กที่ได้ยินคิดในใจ

 

ตูจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกแล้ว  !

 

จินหันไปมองคนอีกกว่าเกือบร้อยชีวิตจากในสมาคมพ่อค้าที่มองเขาเป็นตาเดียว  อ้าปากหาวหวอด ๆ แล้วบอกเสียงสบายอารมณ์

 

  ใครก็ได้  เดินพาชมสมาคมที ”

 

และไม่นาน  ข่าวลือของหัวหน้าสมาคมพ่อค้าเกรเซียร์ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างลึกลับทว่ามีฝีมืออันเก่งกาจและมีโครงกระดูกถึงสี่ตนเป็นข้ารับใช้   ใช้เคียวสองด้านเป็นอาวุธดั่งยมทูตทำให้เขาถูกกล่าวขานในฐานะหัวหน้าสมาคมพ่อค้า  ฉายา ' เมอเช้นท์เดอะริปเปอร์ ' หรือก็คือ  ' พ่อค้ายมทูต '  นั่นเอง

 

 

 

ปวดหัวไมเกรนค่ะ  ไม่รู้ไรท์เป็นอะไร  คิดไม่ออก  กินยาก็ไม่หายเลยใช้วิธีโง่ ๆ อย่างเอาน้ำแข็งประคบหัวเล่นซะเลย  เอจี๊ดไปซะทั่วหนังศีรษะ แนะนำไรท์ที T^T  ถ้าจะให้ดีคอมเม้นเป็นกำลังใจใหไรท์ด้วย  อูย...ปวดไมเกรนข้างเดียวอีกต่างหาก

 

 



    




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 42 : บทที่ 41 กิจกรรมป่วนหรรษา เกมส์ภารกิจ ??? 1 ไม่ต้องอ่านค่าเพราะไปลงอีกตอนแล้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15718 , โพส : 85 , Rating : 18% / 178 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
# 85 : ความคิดเห็นที่ 14794
เราไม่ค่อยอ่านชื่อวิสกี้เป็นวิสกัสนะ แต่เห็นชื่อวิสทัสทีไรเป็นต้องอ่านว่าวิสกัสทุกที 5555
Name : statice46 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ statice46 [ IP : 113.53.151.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
# 84 : ความคิดเห็นที่ 13934
เอาจริงๆพวกหออัคคีนี่พวกหล่อนลืมเพศตัวเองแล้วรึไงยะแหม.. ทำตัวฮึกเฮิมอย่างแมนเลย=_=
PS.  ความรู้สึกที่อยู่ข้างในนะ... อยากจะบอกให้เธอรู้จริงๆ
Name : Funikami Hane < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Funikami Hane [ IP : 124.120.30.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2560 / 23:13
# 83 : ความคิดเห็นที่ 13707
อ่านกี่รอบก็งงค่ะ ซาเมะ ฟูจิโมโตะ อยู่หอแสงสว่างไม่ใช่เหรอคะ ทำไมกลายเป็นหอรัตติกาลไปได้
Name : TangmoNatchaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TangmoNatchaya [ IP : 49.49.245.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2560 / 23:05
# 82 : ความคิดเห็นที่ 12105
จินอย่างโหด ตลกตรงไต ลำไส้เล็ก โห..จะเอาไปทำไรคะจิน
PS.  สนใจเเต่ปัจจุบัน ไม่ต้องเเคร์ใคร ทำตามใจตัวเอง เพราะข้าจะครองโลก 555+
Name : kuroneko2546 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kuroneko2546 [ IP : 49.237.201.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2559 / 19:57
# 81 : ความคิดเห็นที่ 9370
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 11:05
# 80 : ความคิดเห็นที่ 4834
สาวๆเสน่ห์แรงจัง
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.94.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 13:13
# 79 : ความคิดเห็นที่ 3959
แต่ละคนสุดยอดไปเลย สาวๆเราสเน่ห์แรงจังนะน่าอิจฉา~สู้ๆนะคะ
PS.  One Piece สมบัติในตำนานโดยเชื่อว่าซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกสุดของแกรนด์ไลน์โดยจ้าวแห่งโจรสลัด โกลด์ โรเจอร์ โดยวันพีซไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาและรูปร่างเป็นอย่างไร [สมบัติอันล้ำค่าในตำนานนั้นคือ G-BOM ]
Name : —•’HeAvN‘•— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ —•’HeAvN‘•— [ IP : 1.46.38.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2557 / 03:21
# 78 : ความคิดเห็นที่ 1760
เข้ามาเช็คจร้า ยังปวดหัวอยู่ไหม ไปหาหมอรึยังจร๊ะ

(เพื่อนเราบอกไปหาหมดเดี่ยวหมอจะให้ยามานะ)

สู้ๆ พักผ่อน อย่าเครียดๆ หายไวๆนะ รออยู่จร้า
Name : saru_ken [ IP : 180.183.177.90 ]

วันที่: 18 ตุลาคม 2556 / 09:48
# 77 : ความคิดเห็นที่ 1759
หายไวๆแล้วอัพต่อนะค่ะ
PS.  อารมณ์พาไปให้มาอ่าน
Name : คิโด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิโด [ IP : 101.51.39.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2556 / 17:19
# 76 : ความคิดเห็นที่ 1758
นอนพักผ่อนให้เพียงพออย่าเครียดเกินไป ถ้าไม่หายแนะนำไปหาหมอเลยคะ แล้วก็อย่าลืมอัพนิยายไวๆนะคะ ไม่ต้องรีบถ้ายังไม่หายเพื่อนๆรออ่านอยู่นะคะ :)
Name : จุบ จุบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จุบ จุบ [ IP : 14.207.210.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2556 / 14:56
# 75 : ความคิดเห็นที่ 1757
หนุกจัง จะรออ่านต่อนะค่าไรท์เตอร์
Name : cystalsky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cystalsky [ IP : 223.207.162.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2556 / 13:23
# 74 : ความคิดเห็นที่ 1756
ไรต์จงหายปวดหัวไวๆ แล้วมาอัพนิยายซะ เพี้ยง!
Name : เอลโรคาล [ IP : 14.207.47.144 ]

วันที่: 16 ตุลาคม 2556 / 00:38
# 73 : ความคิดเห็นที่ 1750
อัพต่อเลยค่ั ชอบมากๆๆๆๆๆๆ
รัมกับจินน่ากลัวเกิ๊น
Name : ต้้าลัลล้า [ IP : 27.130.237.50 ]

วันที่: 15 ตุลาคม 2556 / 08:33
# 72 : ความคิดเห็นที่ 1749
ชอบบบมากกก หนุกกมากกก น่ารักกมากกก สู้ๆค่าาไรท์ หายไวๆน้าา ชุ้บ ชุ้บ
PS.  อั้ยยะ!
Name : Armani < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Armani [ IP : 182.52.114.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2556 / 00:16
# 71 : ความคิดเห็นที่ 1748
อ๊ากกกกกกกกกกกก
ตอนนี้ฮาบ้ารั่วได้ใจอ่ะครับ
อ่านไปหัวเราะไป จนพ่อบอกให้เงียบๆ
รบกวนชาวบ้านเขานอนกันหมดแล้ว
ไรท์หายไวๆนะคร้าบบบ สู้ๆ
PS.  ทุกคนย่อมมีความใฝ่ฝัน หากไร้ความฝัน...ก็ไร้ความหวังและจุดหมายที่จะก้าวเดิน
Name : Lucius Domiticus Cicero < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lucius Domiticus Cicero [ IP : 124.121.18.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2556 / 00:12
# 70 : ความคิดเห็นที่ 1747
พักผ่อนให้เยอะๆนะคะ
ไปหาหมอด้วยนะคะ จะได้ให้หมอสั่งยาให้
เเล้วสุดท้าย ขอให้ไรท์เตอร์หายไวๆนะคะ
Name : KIRARI [ IP : 171.98.73.212 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 21:14
# 69 : ความคิดเห็นที่ 1745
หนุกค่ะ ต่อเร็วๆๆนะค่ะ

ปล.พักผ่อนเยอะๆนะค่ะ จะได้หายเร็วๆ
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 101.109.29.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 19:02
# 68 : ความคิดเห็นที่ 1744
พัำกผ่อนเยอะๆนะค่ะไรเตอร์เป็นกำลังใจให้ รีบๆหายแล้วมาแต่งต่อนะค่ะ^^
PS.  สวัสดีค่ะมาเป็นเพื่อนกันนะค่ะไปอ่านนิยายของฉันด้วยอย่าลืมมาเยี่ยมกันบ่อยๆนะค่้ะ
Name : มิโกะโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิโกะโนะ [ IP : 183.88.4.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 18:44
# 67 : ความคิดเห็นที่ 1743
หายไวๆนะคะไรท์ ตอนแรกก็อ่านนิยายหลายเรื่องแต่พอมาเจอของไรท์ ก็อ่านแต่เฉพาะที่ไรท์แต่งคนเดียวเลย เพราะงั้นจะต้องหายไวๆนะคะ แล้วมาแต่งต่อ>< ไปหาหมอด้วยนะคะ ต้องควบคุมร่างกายและจิตใจให้ผ่อนคลายสุดๆ ดื่มเก๊กฮวยก็ช่วยได้ค่ะ ช่วงนี้ก็งดช็อคโกแลตกับกาแฟได้จะดีมากๆ(ถ้ากินอยู่)โดยค่อยๆลดปริมาณการกินลง ไม่หยุดในทันที ให้กินอาหารที่มีวิตามินบี12เยอะๆ หมดแล้วมั้งงง เอาข้อมูลสามสี่แหล่งมารวมๆกัน อิอิ^^
Name : มายา [ IP : 223.206.113.130 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 18:41
# 66 : ความคิดเห็นที่ 1742
จินกับรัมน่ากลัว...
Name : อิชิมารุ คุมิโกะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อิชิมารุ คุมิโกะ [ IP : 125.27.77.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 16:52
# 65 : ความคิดเห็นที่ 1740
พักผ่อนเยอะๆนะค่ะ
ดูแลตัวเองด้วย
(ตอนนี้กำลังเดินทางกลับจากเข้าค่ายค่ะ)
PS.  ป.ล.เค้าคือผู้รอคอยเองนะ
Name : เส้นทางสู่ความตาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เส้นทางสู่ความตาย [ IP : 110.49.225.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 15:57
# 64 : ความคิดเห็นที่ 1739
หนุกมากอ่ะ
อัพต่อไปนะคะ
จะรอค่ะ อิอิ 
เรื่องนี้เป็นเรื่องน่าติดตามมากเลย
ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆมากเลยอ๊าาาาาาาาาาาาาา
สู้ๆนะค่ะ  อย่าลืมกินยานะคะ อิอิ ^^
Name : joojyza [ IP : 202.29.52.220 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 15:22
# 63 : ความคิดเห็นที่ 1737
ชอบฉายาจินแฮะ  ถึงมันจะมีฉายาจริง ๆ เป็นพ่อค้าหน้าเลือดก็เถอะ  คิ ๆๆๆๆ
PS.  อา.....คุณพ่อเคยพูดเอาไว้ สีขาวกับสีดำแตกต่างกันยังไงไม่สำคัญ สำคัญแค่จำไว้ว่า...ชีวิตนี้คนที่สามารถไว้วางใจได้ก็มีแค่ตัวเราเองเท่านั้น หนู ๆ ทั้งหลาย ...^^...จำและเชื่อฟังคำของคุณพ่อให้ดีนะ
Name : แฟนพันธุ์แท้นิยาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฟนพันธุ์แท้นิยาย [ IP : 58.8.134.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 13:38
# 62 : ความคิดเห็นที่ 1734
แหม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆชื่อ ราตรี ช่างไม่เข้ากับหน้าแกจริงๆนะวอดก้า(ส่ายหน้า)
พยายามเข้านะค่ะไรเดอร์เป็นกำลังใจให้(เสียงติดตอแหลนิดๆ)
Name : kim [ IP : 182.52.108.20 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 11:40
# 61 : ความคิดเห็นที่ 1733
พักผ่อนเยอะๆนะคะ พยายามอย่าจ้องคอมนานๆ แล้วก้อกินยาป้องกันไมเกรน สู้ๆนะคะ อยากอ่านมาก กำลังสนุก
PS.  ดีดีดี
Name : noo_parekapoom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noo_parekapoom [ IP : 14.207.46.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 11:15
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android