คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 48 : บทที่ 45 กุญแจและคำใบ้ 100%


     อัพเดท 13 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,786 Overall : 679,516
15,917 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7629 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 48 : บทที่ 45 กุญแจและคำใบ้ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12462 , โพส : 44 , Rating : 11% / 169 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  45  กุญแจและคำใบ้  100%  
 

 
 

เช้าวันถัดมา  ร่างของรุ่นน้องทั้งห้าที่เป็นขวัญใจหนุ่ม ๆ สาว ๆ ปราสาทฤดูร้อนพากันชี้ชวนดูรุ่นน้องหนุ่มในชุดนอนทั้งห้าที่เพิ่งหมดสภาพตกปุ๊กกลางโรงอาหารของหอเมื่อวาน  โดยเฉพาะวอดก้าที่เพิ่งโผล่หัวมาเรียกอาการวี๊ดว๊ายเพราะความน่ารักของเจ้าตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

หัวหน้าคณะกรรมการปีหนึ่งซึ่งมักแต่งตัวเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าเป็นลูกคู่กับเจ้าชายหนุ่มหัวหน้าชั้นปีเพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีให้เพื่อน ๆ ตามคำสั่งของสภา  บัดนี้ปรากฏตัวด้วยเสื้อยืดสีชมพูหวาน ( ที่ไม่รู้ไปเอามาจากไหน )  กับกางเกงวอร์มขายาวสีเทาและหนีบอีแตะมาด้วย  แต่กระนั้นก็สู้ที่คาดผมรูปหูกระต่ายสีดำปุยบนเส้นผมสีเงินไม่ได้เพราะเรียกความเด่นสะดุดตาให้กับเจ้าตัวมากกว่าเดิม  คอเรียวมีผ้าพันคอสีส้มสดใสที่ผู้เป็นเจ้าของสวมใส่ติดตัวเสมอเช่นเดียวกับต่างหูสีชมพูอ่อนพันไว้อย่างสวยงามเรียกได้ว่าแม้จะแต่งตัวธรรมดาแต่ออร่าความเด่นมันก็ยังเรืองรอง

 

 ไง...ราฟาเอลบอกให้หยุดวันนี้อีกวันสินะ ”  วอดก้าเอ่ยถึงผอ.หนุ่มเจ้าของโรงเรียนที่อนุญาตให้พวกเขาพักหนึ่งวันไม่รวมเมื่อวานเป็นกรณีพิเศษ  เนื่องจากรู้ว่าเด็กหออัคคี  เมื่อมีงานเลี้ยงแล้วจะจัดหนักจัดเต็มเสียเกือบโต้รุ่ง  ยิ่งเป็นพวกตัวแสบอย่างพวกเขาย่อมไม่พ้นดื่มหนักจนแฮงค์ข้ามวัน   ดังนั้นวันนี้พวกวอดก้าจึงได้หยุดหนึ่งวัน

 

 เออ...แต่ฉันจะยิ้มออกมากกว่านี้ถ้าไม่มีประโยคหลังมาด้วยอ่ะ ”  วิสกี้ว่าด้วยสีหน้าเซ็งจิต  วันนี้คุณพ่อค้าจัดหนักด้วยเสื้อสีดำ  กางแกงดำ  แทบจะดำทั้งตัว ( ไม่ช่าย )  เหมือนจะไว้อาลัยให้ใครบางคนที่ได้ส่งของขวัญชิ้นล่าสุดไปให้  นั่นทำให้พวกเขาต้องยิ้มร่าเพราะมันคือสารพัดสัตว์ที่แสนน่ารักทั้งหลายที่พวกเขาพร้อมใจออกตังค์ไปหาซื้อมาเพื่อให้รุ่นพี่ตัวแสบของอีกโรงเรียนโดยเฉพาะ

 

ส่วนสิ่งที่นักพนันสาวในคราบชายหนุ่มโอดครวญคือการหยุดนั้นต้องมีการทำงานแลกเปลี่ยน 

 

 เอาเถอะ...วันนี้เราก็ไม่ค่อยเป็นอะไรมากแล้วไปช่วยผอ.ที่ห้องก็ได้ ”  จินเอ่ยแสดงความคิดเห็น   ยังคงความสดใสเริงร่าเช่นเดิมด้วยเสื้อสีแดง  กางเกงผ้าไหมสีดำและตุ๊กตาหมีสีขาวในอ้อมแขน

 

 นั่นสิ  อ่อ...พรุ่งนี้วิชาเวทมนตร์ของอาจารย์เอ็กเซลบอกว่าให้เอาตำราการวาดอักขระไปแทนหนังสือเวทมนตร์นะ ”  รัมว่าขึ้นอย่างกระตือรือร้น  แสดงความสนใจจากการวาดอักขระอย่างชัดเจนเพราะสายของเจ้าตัวเป็นประเภทการวางกับดักและวางอักขระเวทย์เช่นเดียวกับวอดก้าที่กำลังอยากเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ ๆ พอดี  นัยน์ตาสองคู่จึงทอประกายตื่นเต้น 

 

 อย่างนี้ก็เจ๋งสิ    วอดก้าพูดยิ้ม ๆ ท้องเริ่มร้องโครกครากเพราะเมื่อวานได้กินเพียงข้าวต้มสำหรับคนป่วยยกเว้นเจ้าแม่วงการข่าวสารที่ได้ทานขนมบวกแก้มนุ่ม ๆ ของใครบางคนไปด้วย 

 

  อึก... เตกีล่าออกอาการสะอึกเล็กน้อยยามนึกถึงใบหน้าคม ๆ ของรูมเมทร่วมห้อง  ยิ่งเหตุการณ์เมื่อวานยังฝังอยู่ในหัวจนคนที่เงียบเป็นปกติอยู่แล้วต้องเงียบกว่าเดิมจนอีกสี่หัวแอบสุมหัวกันซุบซิบผู้เป็นเพื่อนทิ้งอารมณ์หิวชั่วคราวในเมื่ออาการอยากรู้อยากเห็นมันแรงกว่า...ของมันแรงก็เงี้ย

 

 ฉันว่างานนี้มีเบื้องลึกแน่เลย ”  วอดก้าพูดขึ้นก่อนด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากจินที่หัวเราะคิ ๆ ในมาดโฉด  มุมปากกระตุกรอยยิ้มหวาน 

 

 อย่างนี้มันต้องล้วงซะหน่อยแล้ว ” 

 

 นั่นสิเพราะคู่กรณีก็มอง ๆ หลบ ๆ เหมือนไปทำความผิดอะไรมา ”  รัมว่าสนับสนุน  หลิ่วตาไปทางท่านชายจากกรมข่าวสารที่ทำท่าหลุกหลิก  พยายามปรับท่าทางให้เป็นปกติยามอยู่กับเพื่อนหนุ่ม  วิสกี้ที่นึกอะไรขึ้นได้ถามผู้เป็นเพื่อนทั้งหมดเบา ๆ

 

 พวกแกว่าแก้ม  หน้าผาก  หรือว่าปากกัน ” 

 

 อะไร ? ”  วอดก้านิ่งหน้าอย่างสงสัยแต่ก็ต้องบางอ้อเมื่อนักพนันหนุ่มพูดขยายความ 

 

 ก็...จุ๊บ ๆ ไง ” 

 

 ... ” สี่สายตาประสานอย่างเจ้าเล่ห์  ตามด้วยการประสานเสียงหึ ๆ 

 

 อย่างนี้มันต้องถามเจ้าตัวเอง !  ไม่ว่าเปล่า  วอดก้าเดินไปหาผู้เป็นเพื่อน   มือหนึ่งเลื้อย (?)  โอบรอบคอเตกีล่าจากทางด้านหลังทำเอาเพื่อนหนุ่มสะดุ้งเฮือกจากภวังค์  เริ่มรู้สึกถึงลางร้ายเมื่อเห็นหูกระต่ายสีดำไหวระริกเหมือนมีแผนการเจ้าเล่ห์  ไม่ต้องพูดถึงอีกที่เหลือที่แสยะยิ้มกว้าง  จินและรัมพากันไปล็อกแขนของเพื่อนสาวในคราบชายหนุ่มอย่างแน่นหนา  วิสกี้ลากเก้าอี้มานั่งด้านหน้าเตกีล่าที่ทำท่างุนงงแล้วถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

 

 เอาล่ะเติร์ก...เราคงต้องมีการเปิดเผยความจริงเรื่องเมื่อวานกันบ้างแล้ว ”  เจ้าตัวหน้าซีดลงเมื่อรู้ว่าเหล่าเพื่อนตัวแสบอาจจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาและบลัดดี้  เรียกเถียงปากคอสั่น 

 

 มะ ๆ เมื่อวาน...เมื่อวานไม่มีอะไรสักหน่อย  แล้วเฮ้ย ! จะล็อกทำไมเนี่ยจิน  รัม ไอ้วอดก้าด้วย !  เตกีล่าโวยวายเมื่อเพื่อนทั้งสามกระชับการจับไว้แน่นขึ้น  วิสกี้รีบหรี่ตาถามต่อกับท่าทางมีพิรุธนั้น

 

 แน่ใจนะว่าไม่มีอะไร  มีจุ๊บ ๆ กันแล้วไม่บอกพวกฉันหรือเปล่า ? ” 

 

 ... เงียบ...ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก

 

 อย่างนี้จูบกันไปแล้วชัวร์ว่ะ ”  วอดก้าพูดทะลุกลางปล้องเรียกคำแก้ตัวลนลานจากเตกีล่าทันที

 

 เฮ้ย...มีที่ไหนแค่แก้มเท่านั้นอะ...เอง ” เจ้าแม่วงการข่าวสารชะงัก  ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อรับรู้ว่าเผลอหลุดไปเต็ม ๆ  ส่วนไอ้สี่ตัวที่เหลือเมื่อได้รับคำตอบก็ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นในทันที   แล้วแยกย้ายกันหนีก่อนจะโดนคนเป็นเพื่อนเตะ  เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงจากเหล่าเด็กที่เหลือเพราะพวกเขาวิ่งกันไปทั่ว  หลบหลังคนเป็นรุ่นพี่บ้าง  เพื่อนบ้าง  จนโผล่มาที่หลังเจ้าชายหนุ่มที่กำลังรับประทานอาหารอยู่  เตกีล่าที่กะจะเคาะกะโหลกเพื่อนสักทีต้องถอยกรูดเมื่อเจอรังสีหนาวเหน็บที่ส่งมาไม่ได้แม้มันจะไม่ได้ส่งถึงเขาโดยตรงก็เถอะ

 

 ว้าว...ทาร์ตไข่นี่นา  น่ากินจัง ”  วอดก้าที่เกาะบ่าคนตัวสูงอยู่ไม่รอช้า  หาส้อมมาจากไหนไม่รู้  ตัดแย่งทาร์ตไข่แล้วตักเข้าไปกินอย่างอร่อย  ทำเป็นไม่สนใจสายตาและไอเย็น ๆ จากผู้เป็นเจ้าของที่แผ่พุ่งใส่  แต่มีหรือคนอย่างวอดก้าจะสำนึก  ลากเก้าอี้มาร่วมวงด้วยแล้วกวักมือเรียกคนที่เหลือที่พากันไปซื้ออะไรมาเรียบร้อยแล้วให้มานั่งร่วมโต๊ะด้วยกัน

 

 ไดซ์ ๆ ไอ้นั่นน่ากินจัง  ซื้อร้านไหนเหรอ ? ” 

 

 ... 

 

 อ้อ...ร้านที่สามจากขวามุมสุด อร่อยแฮะ ” 

 

  ... 

 

 ไดซ์ ส่งจานนั้นให้หน่อย...แต้ง ๆ ” 

 

 ... 

 

 อ่า...อร่อยสุดยอด ” 

 

 ... 

 

 ไม่ต้องมาบ่น  นายก็รวย  ขอนิดขอหน่อยอย่าขี้เหนียวหน่อยน่า   

 

 ...   

 

 จ้า ๆ กินเงียบ ๆ ก็ได้ ”

 

เอ่อ...วอดก้า  รู้ว่าแกเทพแต่ไม่ยักรู้ว่าอ่านใจคนได้ด้วย

 

คนฟังได้แต่ทำตาปริบ ๆ เมื่อฟังคำสนทนายืดยาวจากคนเพียงคนเดียวที่พูดคนเดียวราวกับคนบ้า  จนทั้งหมดทำหน้าเหลอหลาไปตาม ๆ กัน 

 

  พรืด...หึ ๆ ขอโทษนะ  แต่มันหยุดไม่ได้จริง ๆ ”  วิมเลทที่นั่งเงียบฟังเสียงหนึ่งพูดมานานหลุดหัวเราะพรืดอย่างฉุดไม่ได้จริง ๆ เมื่อเห็นท่าทางของเจ้าชีวิตที่แม้จะทำท่าทางเรียบเฉย  แต่ก็มีความเอือมระอาปนรื่นรมย์แฝงอยู่ในนัยน์ตาคู่สีม่วงนั้นเมื่อเจอความแปลกประหลาดของนักบวชร่วมห้องที่ตอนแรกก็ดูสุภาพดีอยู่หรอก  ไป ๆ มา ๆ มันก็เริ่มหลุดอาการมากยิ่งขึ้นจนผยความบ้า ๆ บอ ๆ ออกมาอย่างเต็มพิกัด ไม่ต่างจากคนอื่น ๆ   เจ้าชายหนุ่มที่ไม่เคยเจอคนที่กล้าสั่งเขามาก่อนมองท่าทางธรรมดาแต่บางครั้งแฝงความกวนประสาทมาด้วยจนอดไม่ได้ที่จะเผลอเอ็นดู...

 

เอ็นดูอย่างนั้นหรือ ? 

 

พาราไดซ์ชะงักกึกจนวอดก้าต้องหันมาเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจหากแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ตอบอะไร  คิ้วขมวดเล็กน้อยแล้วคลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อเขาไม่คิดจะนำมาใส่ใจแม้ใจจะเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ซึมวาบเข้ามาจากประตูที่ปิดสนิทของเขา...ปิดตั้งแต่ที่สูญเสียคนสำคัญไป

 

 ไอ้วิส... เสียงขบกรามกรอด  รอดไรฟันของจินทำเอาหลายสายตาหันมองก่อนจะเจอของที่ปลิวหวือเพราะสองหนุ่มที่แย่งน่องไก่กันเอง

 

 ฉันรู้สึกว่าส้อมฉันมันปักที่เนื้อก่อนนะไอ้เกลอ ”  จินว่าพลางหรี่ตาลงเป็นเชิงเตือนแต่วิสกี้ก็ลอยหน้าลอยตา  ยกยิ้มกวนประสาท 

 

 สงสัยแกจะรู้สึกไปเองล่ะมั้งไอ้เพื่อนเลิฟ ”

 

โป๊ก !

 

เตกีล่าขึงตาดุสองหนุ่มแล้วเอ่ยสอน    อย่าทะเลาะกันตอนทานอาหารสิ ”  ไม่ว่าเปล่ารีบใช้มือคว้าน่องไก่แล้วทำท่าจะงับท่ามกลางสายตาเบิกกว้างของหนึ่งนักพนันและหนึ่งพ่อค้าแต่ก็มีเงาดำสายหนึ่งคว้าไปอีกรอบ 

 

 หุ ๆๆ ไม่แบ่งกันแบบนี้ไม่ดีนะครับ ”  รัมนั่นเองที่คว้าไปพลางยักคิ้วให้อีกสามหนุ่มเพื่อนซี้อย่างสุขสันต์แต่ยังไม่ทันจะได้งับน่องไก่แสนอร่อย   อีกมือก็ฉวยไป  คราวนี้ไม่มีการพูด  มีแต่กินก่อนจะโดนชิงไปอีกรอบพร้อมเสียงหัวเราะก๊ากยามมองใบหน้า อ้าปากค้างของผู้เป็นเพื่อน 

 

 ชักช้า...ก็เสร็จโจรสิครับ ว่ะฮะ ๆ ” ไม่ว่าเปล่า  ส่งเสียงหัวเราะลั่น  สี่เสียงประสานพูดอย่างเจ็บใจที่พลาดเสียได้ 

 

 ขี้โกง ! 

 

 เฮ้ย ๆ อย่าเล่นหัวดิ  ลามปาม ๆ ” 

 

 เอามานี่เลยนะ ! 

 

 แซนวิสชิ้นนั้นของฉันนะ ” 

 

 หลบไปเคียร์ ” 

 

 ของฉันนะนั่น ! 

 

 ไอ้บลัด  ไอ้เพื่อนเลว ” 

 

 ใครดีใครได้โว๊ย ! 

 

 ชิ...เราคงต้องตัดความเป็นเพื่อนแค่นี้แหละ  ส่งเค้กชิ้นนั้นมาซะ ! 

 

 หน็อย ! 

 

 เฮ้ย ๆ ! 

 

โป๊ก !

 

เจ้าชายหนุ่มเอาส้อมเคาะหัวรูมเมทร่วมห้องที่ทำให้เวลาทานอาหารอันสุขสงบของเขาหมดลงจนวอดก้าต้องแจกยิ้มแห้ง  ไล่เคาะกะโหลกวิสกี้ จิน  รัมและเตกีล่าเรียงคนเมื่อได้รับคำสั่ง  แสร้งทำเป็นไม่สนใจเสียงโวยวายของเพื่อนหนุ่ม  กลับชิมอาหารในจานของเขาต่อ

 

 วิมคร้าบ ”  เสียงใสของไอ้ตัวแสบร่วมห้องทำเอาองครักษ์หนุ่มชะงักกึกเมื่อได้ยินคำพูดดี ๆ จากวิสกี้แต่ก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อได้ยินประโยคถัดมา   เค้าขอพายชิ้นนะตัวเอง อ่ะ ! ขอบใจมาก ”  ไม่ว่าเปล่า  มือเรียวทำท่าจะคว้าหมับพายสอดใส้สัปปะรสของชายหนุ่มแต่มีหรือที่เขาจะยอมในเมื่อมันเป็นของโปรดของเขาอันดับหนึ่งที่เหลือเพียงชิ้นสุดท้ายแล้วเท่านั้น  มือหนาจึงตีเพี๊ยะเข้าให้ที่มือนุ่มแล้วถลึงตาใส่ 

 

 เก็บมือไปเลยไอ้หัวส้ม  พายชิ้นนี้เป็นชิ้นสุดท้าย  ฉันไม่ยอมยกให้ใครแน่ ”  แขนแกร่งโอบจานตัวเองไว้ตามที่บอกจริง ๆ แล้วแยกเขี้ยวใส่คนหัวส้มเมื่อเห็นนัยน์ตาที่วาวระยับของอีกฝ่าย

 

 เชอะ  ไอ้ขี้งก  น่า...ฉันอยากกินจริง ๆ นี่ ”  เสียงของวิสกี้เอ่ยต่อรองแต่เขาก็ยังส่ายหัวยืนกราน  การปะทะคารมของสองหนุ่มจึงเริ่มขึ้นทันใด

 

 บราวน์...นั่นมันเค้กฉันนะ ! เอาคืนมาซะดี ๆ ”  เสียงทุ้มขู่ฟ่อ ๆ ราวลูกแมว  มองเค้กเลม่อนที่ถูกดึงไปก่อนเจ้าตัวจะได้กินโดยบุตรชายแท้ ๆ ของแพทย์หลวงแห่งพระราชวังที่ลอยหน้าลอยตา  ใช้ส้อมจิ้มชิ้นเค้กนั้นเข้าปากอย่างอร่อย 

 

 หา...ว่าอะไรนะ ”  ชายหนุ่มทำท่าแคะหูอย่างที่เห็นแล้วน่าตบเป็นที่สุดจนรัมต้องกระตุกยิ้มเหี้ยม  หรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วใช้มือคว้าชิ้นเค้กบราวน์นี่ของอีกฝ่ายเข้าปากด้วยความเร็วเช่นกัน 

 

 เฮ้ย ! เค้กบราวน์นี่ของฉัน...  เจ้าของที่มีชื่อเหมือนขนมเบิกตากว้างเมื่อมองบราวน์นี่ช็อกโคแลตสีน้ำตาลถูกส่งเข้าปากรัมอย่างรวดเร็ว  แพทย์เถื่อนยิ้มเยาะ  ส่งสายตาท้าทายอย่างต่อเนื่อง  และมันยังคงมีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังเสมอ  แต่ทั้งหมดหารู้ไม่ว่าหลาย ๆ คนมองภาพความสนิทสนมนี้อย่างแปลกใจกับความผ่อนคลายที่คล้ายกำแพงกั้นทั้งสองกลุ่มที่มีได้หมดลงจนอดยิ้มบ้างไม่ได้   ไม่นานคาเมลเทียร์และคาเมสเทียร์  ฝาแฝดหัวชมพูก็เริ่มลากเก้าอี้มาร่วมวงพร้อมเล่าเรื่องขำ ๆ ที่เรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มครื้นเครงได้ทั้งวง  ตามมาด้วยสาว ๆ ทั้งห้า เจน  มาดอนน่า  แครอไรน์  ซูกิและซิซีลี  สาวผมแดงที่กระโดดมาคาดคั้นวอดก้าว่าไปทำอะไรมาถึงได้เมาแอ๋ขนาดนั้น  แน่นอนว่าผู้เป็นพี่ชายอย่างซาเซนก็ตามมาด้วยเพื่อกราดตาดุ ๆ ไปยังรุ่นพี่หน้าละอ่อนที่คิดจะกินน้องสาวเขา   ก๊วนที่เหลืออันคือไรออน  พ่อค้าจากเมืองท่าน้ำ  รีฟ  เร็นได้มาขอให้รัมสอนและช่วยแก้ไขจุดบกพร่องในการต่อสู้ให้  โจเซฟ อันนี้ก็คู่หูซาเซนและไรออน  พาสเซ่ หนุ่มหน้าหวานแต่อาวุธไม่หวานตาม ( ดาบคาตะนะ ) มาขอความช่วยเหลือจากจินด้วยวัสดุลับหินที่ทำเอาคนฟังทำหน้าไปไม่ถูกเลยทีเดียว  ไบรอนที่    ตอนนี้กำลังซวยเรื่องมารยาท  เจ้าตัวเนียนมาขอให้วอดก้าติวเรื่องนี้ให้เพราะชายหนุ่มเล่าให้ฟังว่าหากคาบชมรมที่เขาได้เข้าชมรมฝึกมารยาทครั้งต่อไป  สอบไม่ผ่านจะถูกหักคะแนนทั้งที่คะแนนวิชานี้ก็ต่ำเตี้ยติดดินอยู่แล้ว  แน่นอนว่าวอดก้าเราไม่ทำอะไรให้ผู้ใด๋ ( ? ) ฟรี ๆ น้ำเสียงเจ้าเล่ห์พร้อมรอยยิ้มชวนหนาว ๆ ร้อน ๆ ส่งมอบแบบใส่พานถวายให้เพื่อนร่วมชั้นปี

 

 งานนี้ต้องมีแลกเปลี่ยนนะไบรอน ” 

 

 เอางั้นก็ได้  นายอยากได้อะไรล่ะ ”  นักหอกผู้เก่งกล้าพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ

 

 ติดไว้ก่อน  ตอนนี้นายติดหนี้ฉันอยู่อย่างหนึ่งแล้วนะ ”  ไม่ว่าเปล่า  มือเรียวเชยคางผู้เป็นเพื่อนขึ้น ทำเอาไบรอนขนลุกซู่  เริ่มรู้สึกหวั่นใจว่าคิดผิดที่ไปตอบรับข้อเสนอของนักบวชหนุ่ม

 

  หึ  ! ๆ ”  เอิ่ม...เข้าใจว่าคุณพี่อยากหัวเราะ  แต่ขอร้อง...อย่าหัวเราะด้วยน้ำเสียงราวซาตานแห่งความมืดทั้งที่เจ้าตัวมีฐานะอันศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นถึงนักบวชได้ม้ายยยย !

 

ไบรอนเหงื่อแตกพลั่ก ๆ หัวเราะเจื่อน ๆ  แล้วถูกวิสกี้ชวนคุยเรื่องอื่นต่อแทน

 

พาราไดซ์ส่ายหัว  อดรู้สึกสงสารคนเป็นเพื่อนไม่ได้ที่ตกหลุมพรางปีศาจไปเสียแล้ว

 

แต่ยังไงก็ไม่ใช่เรื่องของเขานิ

 

เมื่อคิดได้ดังนั้น  เจ้าชายหนุ่มจึงยกชาขึ้นจิบอย่างสงบนิ่งเช่นเดิม...   

 

วันต่อมา  วิชาเวทมนตร์

 

 เอาล่ะ  อย่างที่ครูแจ้งไปล่วงหน้านะว่าวันนี้เราจะเรียนการเขียนหรือวาดอักขระโบราณ  นี่เป็นหนึ่งในวิชาขั้นสูงและหาวิธีในการเขียนได้ยาก  นอกจากนี้ตั้งใจเรียนให้ดีเพราะจะมีทดสอบท้ายคาบ ”  อาจารย์ชราว่าเรียกเสียงฮือฮาและความกังวลจากนักเรียนคนอื่น ๆ  ทั้งหมดต่างนั่งประจำที่เพื่อเตรียมฟังคำสอนพร้อมกับเปิดตำราควบคู่ไปด้วย

 

การวาดอักขระจะมีวิธีการวาดอยู่สองรูปแบบ  อย่างที่หนึ่งวาดด้วยร่างกายคือการใช้น้ำหมึกหรือสื่อต่าง ๆในการวาดออกมาเป็นอักขระสั่งการ  อักขระคือคำที่เป็นตัวแทนของพลังเวท  ใช้ในการเรียกตัวตนหรือพลังที่ไร้แก่นที่มาหรือไร้ชื่อของเวทนั้น ๆ และเพื่อรวบรวมพลังเวทในการให้สามารถใช้ได้ดั่งใจนึก  วิธีนี้เป็นการฝึกขั้นเริ่มต้นเหมือนการวาดวงเวทโดยใช้หมึกพิเศษที่ตราเวทมนตร์เพื่อให้ควบคุมได้ง่ายสำหรับมือใหม่  แบบที่สองคือการวาดด้วยพลังเวท  ควบคุมเวทให้กลายเป็นอักขระแทนการให้สื่อ  เช่นการควบคุมสายน้ำให้กลายเป็นอักษรของอักขระแล้วรวมพลังนั้นจนกอ่ให้เกิดพลังใหม่  โดยปกติแล้วพลังเวทของธาตุหลักทั้งหกอันได้แก่  ดิน  น้ำ  ลม  ไฟ  แสงสว่าง  และความมืดจะข่มกันเองยกเว้นสองธาตุสุดท้ายที่จะเป็นธาตุที่สร้างความสมดุลให้กับอีกสี่ธาตุที่เหลือ  ดังนั้นเมื่อสามารถตราอักขระให้เสริมส่งกันได้จะทำให้พลังเวทนั้นเสียน้อยลงและมีความรุนแรงมากยิ่งกว่าการร่ายเวทโดยตรง  แต่เพราะความเสียเวลาในการวาดรวมถึงความซับซ้อนทำให้ส่วนใหญ่ผู้ใช้เวทมนตร์นิยมการร่ายด้วยการท่องออกมามากกว่า   แม้จะเสียพลังมากแต่ได้ผลเร็ว  ยิ่งในสถานการณ์ที่คับขันด้วยแล้ว

 

การวาดอักขระขั้นสูงหรือแบบที่สอง วิธีการคือกลั่นไอเวทย์อย่างใดอย่างหนึ่งหรือก็คือพลังเวทนั่นเองออกมาแล้วควบคุมมันให้ได้ดั่งใจนึก  แค่การจะควบคุมยังยากแล้วแค่ส่วนที่ยากจริง ๆ คือการบังคับให้กลายเป็นตัวอักขระและให้ไอเวทย์นั้นสามารถคงรูปอยู่ได้โดยที่ไม่สลายหรือบิดเบี้ยวไปก่อน  เพราะหากเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นจะทำให้การวาดวงเวทที่เกิดจากการวาดอักขระจะสูญเสียสมดุลและพลังจนเกิดการหักล้างกันนั่นเอง  ผู้ที่สามารถทำได้ต้องมีสมาธิอยู่ในขั้นสูงมาก  ตัดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวแล้วควบคุมพลังเวทย์ของตนให้เขียนอักขระให้ถูกตลอดการวาด  ดังนั้นวิธีนี้จึงจัดได้ว่ามีความเสี่ยง  ต้องเป็นผู้ที่ชำนาญเฉพาะทางเท่านั้นที่จะสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว  ถูกต้อง  แม่นยำ  นอกจากนี้ถึงแม้จะฝึกทำการวาดอักขระขั้นต้นแต่ก็ต้องปวดหัวไปกับการจำและวิธีวาดอักขระทั้งหมดให้ถูกต้องอยู่ดี

 

ระหว่างที่ทั้งหมดตั้งใจฟัง  วอดก้ากลับปรือนัยน์ตาลงจนแทบจะปิดจนสุดท้ายก็ฟุบลงไปกับโต๊ะเพราะความง่วงงุนบางอย่างที่ฉุกรั้ง

 

กริ๊ง !

 

อีกแล้ว...เสียงกระดิ่ง ไม่สิ  เสียงระฆังแก้วนี่อีกแล้ว

 

วอดก้าคิดในใจเมื่อเริ่มได้ยินเสียงแว่ว ๆ ยังเป็นท่วงทำนองของระฆังเสียงใสที่จากตอนแรกยังแผ่วเบาแต่ยิ่งนานก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับความง่วงที่มากขึ้น  แขนขาและร่างกายเริ่มด้านชาจนขยับตัวไม่ได้  แต่เพราะพลังสายหนึ่งที่ชักนำให้ไว้วางใจต่อเสียงนั้น  วอดก้าจึงเลือกที่จะทำตามและไม่ขัดขืน

 

ภาพในฝันนั้นเป็นภาพอักขระมากมายที่วิ่งวนนับร้อยตัว  ล้อมรอบตัวเขาไว้จากนั้นมันจึงเคลื่อนไหวอย่างช้าลงจนกลายเป็นหยุดนิ่งในที่สุดโดยแย่งแยกเป็นหกสีชัดเจนอันได้แก่สีแดง  น้ำตาลทอง  เขียว  ฟ้า  สีดำและสีขาวแต่กลับมีสีหนึ่งที่สว่างเรืองรองเกินสีใด  นั่นคือแสงสีน้ำตาลทอง  อักขระที่มีความยาวมากพอสมควรถูกดวงตาคู่สีม่วงอมแดงจดจำไปอย่างรวดเร็ว  แม้เหมือนจะผ่านไปชั่นพริบตาเดียวแต่เวลาภายนอกนั้นผ่านไปถึงครึ่งชั่วโมง  คาบนี้เรียนหนึ่งชั่วโมงครึ่งโดยอีกหนึ่งชั่วโมงจะเป็นการฝึกวาดอักขระ

 

 วอดก้า...วอดก้า ! ตื่นได้แล้ว  อาจารย์จะให้ฝึกวาดอักขระแล้ว ” 

 

วิ๊ง !

 

เสียงที่แทรกตามหลังมาทำให้วอดก้าสะดุ้งตื่นทันใดราวกับสติเพิ่งเข้าตัว  นักบวชหนุ่มเหลียวมองดูรอบกายก็พบว่าเพื่อน ๆ ของเขานั้นทยอยเดินเข้าไปในห้องซ้อมเวทมนตร์แล้ว  และคนที่ปลุกเขาก็คือรัมนั่นเอง

 

 เมื่อคืนไม่ค่อยได้นอนเหรอ ? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ? ” เพื่อนสาวในคราบชายหนุ่มถามอย่างเป็นกังวลแต่วอดก้าเพียงส่ายหน้าเล็กน้อย  รวบตำราเข้าตัวแล้วบอกด้วยรอยยิ้ม

 

 แค่นอนดึกไปหน่อยน่ะ  ไปกันเถอะ ” 

 

 อืม ”  รัมพยักหน้ารับ

 

คนที่ได้เข้ามาในห้องฝึกนี้ต่างแสดงอาการตื่นเต้นกันทั่วหน้า   แสงสว่างที่เกิดจากพลังเวทที่มีอยู่ภายในทำให้เห็นสภาพห้องนี้ชัดเจน  ผิดก็แต่วอดก้าที่รู้สึกแปลก ๆ ตั้งแต่ย่างกรายเข้ามาในห้องซ้อมเวทมนตร์

 

ห้อง ๆ นี้มีลักษณะเป็นห้องที่สร้างด้วยศิลามนตราที่วาดด้วยพลังของเอลฟ์เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับหินศิลาเหล่านี้  นอกจากเวทมนตร์ใดจะทำลายหรือก่อให้เกิดความเสียหายได้ยากแล้วยังช่วยฟื้นฟูพลังเวทได้ดีขึ้นมากด้วย  สมกับที่ถูกสร้างโดยเผ่าพันธุ์ที่ก่อกำเนิดจากธรรมชาติ  นอกจากนี้ความพิเศษของมันคือสามารถฟื้นฟูสภาพได้เองด้วยทำให้เป็นที่สนใจของใครหลาย ๆ คน  ความกว้างของมันเกือบเท่าพื้นที่ในโรงอาหารของหอเลยทีเดียวทำให้พวกเขารู้อีกอย่างว่าที่นี่เป็นมิติพิเศษ

 

 เอาล่ะ  ขอให้ทุกคนตั้งแถวห้าแถว  แถวล่ะห้าคนและเว้นห่างกันคนละแปดเมตรด้วยเพราะอาจเกิดข้อผิดพลาดในการวาดอักขระ  จำไว้ใช้เฉพาะธาตุที่เธอถนัดแค่ธาตุเดียว ”  เอ็กเซลสั่งนักเรียนของตนแล้วมองดูการจัดลำดับแถวที่ดูวุ่นวายเล็กน้อยของทั้งหมดด้วยรอยยิ้มแล้วจึงให้สัญญาณในการฝึก  แสงวูบวาบของการบังคับพลังเวทย์ให้กลายเป็นตัวอักขระจึงเริ่มขึ้นทันที  แน่นอนว่ามันย่อมต้งมีข้อผิดพลาดกันบ้าง

 

ตูม ! 

 

 แหงะ...ตวัดเส้นยาวเกินแฮะ ”  วสกี้ที่หน้าดำเพราะวาดอักขระผิดยู่หน้าเล็กน้อยแต่ก็มองตำราที่กางอยู่บนตักของตัวเองเพื่อวาดใหม่และเสียงระเบิดที่ดังต่อมาก็เรียกความสนใจได้จากนักพนันหนุ่ม

 

เปรี้ยง ! 

 

 แค่ก ! ๆ ดันวาดหางสั้นไปแหะ ”  วิมเลทนั่นเองที่เป็นผู้โชคร้ายคนต่อมาเรียกเสียงหัวเราะครืนจากวิสกี้และในที่สุดสองหนุ่มก็เข้าสู่การแข่งขันว่าใครจะวาดอักขระเวทได้สมบูรณ์ก่อน

 

แน่นอนว่าคนที่เหลือชะตาก็ไม่ได้แตกต่างกันเลยแม้แต่น้อยเว้นก็แต่วอดก้าที่นั่งนิ่ง  นัยน์ตาเหม่อลอยทั้งยังไร้ประกายแปลก ๆ มือข้างหนึ่งถูกยกขึ้นมา  ขยับช้า ๆ อักษรสีน้ำตาลทองก็ผุดขึ้นจากใต้เท้า  เรียงเป็นอักขระโบราณดั่งที่เขาเห็นในฝัน

 

แวบ !   

 

 ที่นี่...ที่ไหนอีกหว่า ? ” วอดก้าเกาหัวแกรกเมื่อพบเห็นผืนดินอุดมสมบูรณ์แต่ไร้ซึ่งพืชพรรณเติบโตทอดยาวสุดลูกหูลูกตาแต่มีร่างร่างหนึ่งยืนอยู่พร้อมสิ่งหนึ่งในมือ 

 

กุญแจ ?

 

วอดก้าขมวดคิ้วพอดีกับที่ร่างนั้นเอื้อนเอ่ยบทกลอนหนึ่งซึ่งนั่นทำให้เขาเองพูดประสานไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว

 

 

อันความรู้   หนังสือ   และปัญญา

ทั่วโลกา   นั่นอยู่    ที่แห่งนี้

หนึ่งที่ซ่อน   สร้อยมือ   องค์เทพี

ฤดูสี่    ในคิมหันต์   ยังฝังใจ

 

 

แล้วกุญแจดอกเล็กนั้นก็พุ่งเข้าหาเขาพร้อมสติที่กลับคืน  รอบตัวเขาเต็มไปด้วยเศษดินและกำแพงดินล้อมเป็นป้อมปราการจนวอดก้าสั่งสลายอักขระ  ฝุ่นควันจึงฟุ้งจนเขาต้องเบ้หน้า  ใบหน้าเปื้อนไปด้วยสีน้ำตาลของดินเรียกเสียงหัวเราะครื้นจากคนอื่น ๆ เมื่อรู้ว่าแม้แต่เพื่อนคนเก่งยังพลาดท่า

 

 ฝันอย่างนั้นเหรอ ? ”  เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แต่ก็รู้สึกตัวมือข้างขวาได้กำบางสิ่งไว้  มันคือ...กุญแจดอกเล็กสีน้ำตาลทอง 

 

 ของชิ้นแรกได้ฤกษ์หาแล้ว ”  รอยยิ้มที่มุมปากปรากฏความพึงพอใจ  ใช่ว่าวอดก้าจะไม่สามารถหาของทั้งสี่จากอาเรียได้แต่สิ่งที่ผู้เป็นมารดาได้บอกต่างหากว่าเมื่อถึงเวลา  ผู้พิทักษ์จะเป็นคนปรากฏกายและมอบกุญแจในการค้นหาของทั้งสี่เองพร้อมมอบบททดสอบเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเขาหรือเธอนั้นเหมาะสมที่จะครอบครองหรือไม่

 

ต่ออีก 20% ค่ะ  คอมเม้นด้วยน้า

 สถานที่ยังไงก็บอกถึงเมืองวาเนซซ่า แต่ปัญหาคือมันอยู่ที่ไหนต่างหาก ”  วอดก้าพูดพลางปิดหนังสือในมือดังปึง    ดวงตาหลังเลนส์กรอกไปมาอย่างใช้ความคิด โดยมีอีกสามหน่อเพื่อนซี้นั่งเท้าคางมอง

 

 อืม...นั่นอะเด่ะ  อุตส่าห์ได้คำใบ้มาแล้วแท้ ๆ ถึงวาเนซซ่าจะเป็นเมืองขนาดกลางแต่ต่อให้เป็นเมืองขนาดเล็กก็เถอะ  เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าจะหาจากที่ไหน ? ”  จินที่นั่งควงปากกาในมือทำสีหน้าครุ่นคิด  วิสกี้ลูบคางตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเสนอความเห็นว่า

 

 งั้นเรามาลองดูกันหน่อยไหมว่ากลอนที่วอดก้าได้มามันอาจจะมีหนทางหาพิกัดของตำแหน่งสร้อยข้อมือก็ได้ ” 

 

 นั่นสินะ ”  วอดก้าพยักหน้าอย่างเห็นด้วยแต่แล้วก็กระพริบตาปริบ ๆ หลังกวาดตามองไปรอบตัว

 

 แล้วรัมหายไปไหนล่ะ ? ”  เขาเพิ่งรู้สึกตัวหลังหาข้อมูลจากกลอนที่ได้รับมาเสร็จว่าหนึ่งในเพื่อนรักอีกคนหายจ๋อยไปเสียแล้ว  เตกีล่าปัดเส้นผมสีแดงเพลิงของเจ้าตัวไปด้านข้างแล้วตอบเสียงเรียบทั้งที่มือยังไม่ละจากแป้นคีย์บอร์ด

 

 เห็นว่าผอ.วิเวียย่าเรียกไปคุยธุระอะไรสักอย่างนี่แหละ  เดี๋ยวก็คงกลับมา ” 

 

 อ๋อ... 

 

 งั้นมาเริ่มลองหารหัสหรือคำใบ้อะไรกันดีกว่า ”  พ่อค้าหนุ่มว่าอย่างกะตือรือร้นเรียกรอยยิ้มจากคนที่เหลือก่อนพวกเขาจะพากันสุมหัวอย่างขะมักขะเม้นในการหาคำใบ้

 

ผ่านไปสักพัก  

 

 ไม่เห็นมีเลย ”  เตกีล่าทำหน้ายุ่งเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่ถอนหายใจเฮือก  นักฆ่าสาวในคราบชายหนุ่มหมุนลูกกุญแจดอกเล็กเล่นก่อนจะเพิ่งสังเกตว่ามันทำจากคริสตัลสีน้ำตาลทอง 

 

ถ้าเอาไปขายคงได้ราคาดีไม่น้อยแฮะ

 

หัวเกี่ยวกับเรื่องเงิน ๆ เริ่มเสนอความเห็นในใจทำเอาเจ้าของสมองอดพยักหน้าหงึกหงักด้วย  ยกกุญแจดอกเล็กขึ้นส่องกับแสงไฟแล้วนิ่งค้างเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง  

 

 เติร์ก  หาพิกัด  41.7 - 17.8  ให้ที ”  แม้เตกีล่าจะแปลกใจกับการกระทำของคนเป็นเพื่อนแต่ก็จัดให้ตามที่ขอแล้วหมุนหน้าจอไปทางเพื่อนอีกที่เหลือซึ่งทำตาโต  เริ่มรับกุญแจคริสตัลไปส่องไฟแล้วพบอักษรเลือนรางตามที่วอดก้าได้พูดไป

 

ฟุ่บ

 

 ทำอะไรกันอยู่ ”  พ่อหมอที่หายไปนานโผล่ชะแวบมาพร้อมเอ่ยทักผู้เป็นเพื่อน  มือหนึ่งถือม้วนกระดาษซึ่งมีริบบิ้นสีทองผูกไว้   ตราด้วยตราสัญลักษณ์ของวังหลวงของวาเนซซ่า

 

 เฮ่อ...จะเรียกเป็นพรหมลิขิตหรือกรรมตั้งแต่ชาติปางก่อนดีหนอ...  รัมพูดเปรย ๆ พลางส่ายหัวเหมือนคนที่ผ่านโลกมามากหลังรู้ในสิ่งที่ทำให้วอดก้า  วิสกี้  จินและเตกีล่าทำหน้าพิลึกพิลั่น 

 

 

 เห็นทีจะได้ฤกษ์ไปทำบุญล้างบาปแล้วล่ะไอ้เกลอ ”  วอดก้าเอ่ยเสนอเสียงหน่ายเช่นเดียวกับคนที่เหลือ

 

 เห็นด้วย ! 

 

ไปอ่านต่อเลยค่า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 48 : บทที่ 45 กุญแจและคำใบ้ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12462 , โพส : 44 , Rating : 11% / 169 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 44 : ความคิดเห็นที่ 15525
มีความซวย55
Name : iloveloveyugyeom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iloveloveyugyeom [ IP : 171.5.86.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:32
# 43 : ความคิดเห็นที่ 14799
ของทั้งมีเลือกเจ้านายด้วย!? แล้วของชิ้นแรกจะเป็นของใครกันน้า แต่คงไม่ใช่วอดก้าหรอกมั้ง ถาตามข้อสันนิษฐานของเราก็น่าจะเป็นรัม // มันน่าจะเลือกหนึ่งในสี่สาวที่ไม่ใช่วอดก้าทั้งสี่ชิ้นเลยปะ ถ้าจะมีบททดสอบเลือกเจ้าของงี้ #มั่ววนไป
Name : statice46 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ statice46 [ IP : 125.24.64.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:01
  • ความคิดเห็นที่ 14799-2 (จากตอนที่ 48)
    ไม่ได้เลือกเจ้านายน้าาาาา
    ของทั้งสีาเป็นคฝเรื่องประดับ ที่วอดก้าจะต้องตามหา เป็นหน้าที่ นางจะมีฤกษ์ที่จะได้รับคำไบ้และกุญแจ จะมีสี่ชิ้นตามฤดูและมีพลังแตกต่างกัน พอวอดก้าได้ม่แล้ว วอดก้าจะใช้พลังได้//ต้องฝึกด้วต
    //ปล.// มาตอบแทนเน้ออิ
    Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 114.109.51.177 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:16 มีนาคม 2561 / 01:40
  • ความคิดเห็นที่ 14799-3 (จากตอนที่ 48)
    ไม่ใช่เลือกเจ้านายแบบนั้นค่า เค้าเลือกว่าวอดก้าจะเหมาะสมกับของพอที่จะเอาออกไปได้รึเปล่า
    Name : SPDDP Dayn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SPDDP Dayn [ IP : 182.232.97.131 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:16 เมษายน 2561 / 18:31
# 42 : ความคิดเห็นที่ 9376
สนุกมากค่ะ
Name : Chandra and Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chandra and Clover [ IP : 119.76.69.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 11:09
# 41 : ความคิดเห็นที่ 6838
เย้ได้เบาะแสแล้ววว
PS.  รักนะ แต่ไม่แสดงออก ^^
Name : SKK~hoUse < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SKK~hoUse [ IP : 101.108.15.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 เมษายน 2558 / 03:10
# 40 : ความคิดเห็นที่ 6487
อะไร มีอะไร งง '_'
Name : fairy_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fairy_devil [ IP : 125.27.105.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2558 / 17:40
# 39 : ความคิดเห็นที่ 5047
ยิ่งอ่านยิ่งสนุก 
Name : sayrine < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sayrine [ IP : 223.205.249.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2557 / 23:51
# 38 : ความคิดเห็นที่ 4839
สนุกสุดๆเลย
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.94.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 15:04
# 37 : ความคิดเห็นที่ 4447
ซาหนุกมากค่าาาาา (วิบัติเพื่อเสียง) มาอัพอีกเยอะๆน้าาาา เรื่องผช.เต็ม! ชอบนักแล 5555555
PS.  ทางเดินมันโรยด้วยกลีบกุหลาบซะที่ไหนล่ะ ในเมื่อทางข้างหน้าเห็นแต่หนามกุหลาบชัดๆ
Name : honey season < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ honey season [ IP : 101.108.164.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 สิงหาคม 2557 / 23:54
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2645
เย้ๆๆๆ ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมาแล้ว
Name : Itsuru [ IP : 118.173.49.178 ]

วันที่: 25 มีนาคม 2557 / 21:48
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2524
ขอสกรีมแปป!!!
ในที่สุดไรท์ก็กลับมา~~~~ คิดถึงจาง~~~ คึคึ
ตอนต่อไป ๆ 

ขอบคุณน้า 
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.96.240.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2557 / 22:32
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2513
ยิ่งทำยิ่งได้มากกาว่าซะมั้งเนี่ย 55555
PS.  ป.ล.เค้าคือผู้รอคอยเองนะ
Name : เส้นทางสู่ความตาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เส้นทางสู่ความตาย [ IP : 182.53.123.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 17:25
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2511
ไรท์กลับมาแล้ววว ><
สนุกๆ รัมเป็นตัวนำโชคเลยนะเนี่ย 5555
PS.  เบื่อๆ เหงาๆ.... แวะมาดูไอดีเราได้นะ แอดกันบ้างเน้อ
Name : CinSora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CinSora [ IP : 183.89.73.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 15:29
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2507
เย้!><ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมาแว๊ว ขอบคุณน๊าา~
PS.  เคา้ว่าคนตรงๆเนี้ยจะโดนสังคมรังเกียจ ใช่ไหมนะ~
Name : มิโกะโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิโกะโนะ [ IP : 223.204.248.181 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 13:13
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2505
กลับมาแล้ววววว >O<
PS.  When I see your face... My heart is dilated.
Name : <_CReaMO_> < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <_CReaMO_> [ IP : 223.206.250.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 12:55
# 30 : ความคิดเห็นที่ 2501
ในที่สุดไรเตอร์ก้อกลับมา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ปลื้มมมมมมม ><
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 1.10.213.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 11:24
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2455
นี่สั้นแล้วเหรอไรท์ ถ้าไรท์บอกว่านี่สั้น นิยายเค้าคงโครตตะระอภิมหาจะสั้นอ่ะจริงๆ=___=
PS.  ตราบใดที่ยูแจซอกยังไม่ตาย...ไม่ได้เห็นตัวจริงของซงจีฮโย...ไม่ได้จับกล้ามของคิมจงกุก...รันนิ่งแมนยังไม่สูญสลาย...คิมดงจุนคนนี้จะไม่ยอมตายเด็ดขาด!!!(คิมดงจุนชื่อเกาหลีของตัวเองน่ะแฮะๆ=..=;)
Name : คิมดงจุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมดงจุน [ IP : 14.207.25.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2557 / 21:09
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2437
รออยู่น๊า
Name : - - [ IP : 171.98.237.122 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:19
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2436
รออยู่น๊า
Name : - - [ IP : 171.98.237.122 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:19
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2421
รักเรื่องนี้ที่สุด!!!!!!!!
Name : LAZY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LAZY [ IP : 223.204.88.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:33
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2379
กรี๊ดดดดดดดดดดด
ได้อ่านแล้วววววววว ชอบมากๆเลยอ่ะ
ลุ้นๆๆๆ รอดูต่อไปอยู่นะ สู้ๆน๊าาาาา ไรท์เตอร์ของพวกเรา
อิอิ ^^
Name : joojyza [ IP : 202.29.52.220 ]

วันที่: 24 มกราคม 2557 / 00:58
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2378
โอ้ๆๆๆๆ น่าลุ้นๆ
Name : prangpop < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ prangpop [ IP : 125.27.236.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2557 / 18:20
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2375
ง่าา อัพเเล้วเหรอ พึ่งรู้เค้าขอโทดน้าฮับบบ
สนุกเหมือนเช่นเคยนะตอนนี้ อัพต่อไปน้า สู้

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มกราคม 2557 / 20:56

PS.  ตัวตลก..แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่รู้มั้ยว่า..\"ความมืดที่งดงาม รัตติกาลที่อ่อนโยน\"
Name : บุตรแห่งธาตุที่แปด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุตรแห่งธาตุที่แปด [ IP : 171.100.227.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 20:54
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2372
มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ ไรเตอร์ สนุกมากเลยค่ะ ฟหลังจากที่รอมานานก็ได้อ่านสมใจอยากสักที่^^
PS.  เคา้ว่าคนตรงๆเนี้ยจะโดนสังคมรังเกียจ ใช่ไหมนะ~
Name : มิโกะโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิโกะโนะ [ IP : 223.204.248.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2557 / 16:18
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2371
หนุกมากค่ะ ไรเตอร์ ^^
รอส่อนที่เหลือนะคะ
Name : บลา=) [ IP : 27.145.4.34 ]

วันที่: 16 มกราคม 2557 / 05:41
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2370
ง่าา อัพเเล้วเหรอ พึ่งรู้เค้าขอโทดน้าฮับบบ
สนุกเหมือนเช่นเคยนะตอนนี้ อัพต่อไปน้า สู้

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มกราคม 2557 / 20:57

PS.  ตัวตลก..แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่รู้มั้ยว่า..\"ความมืดที่งดงาม รัตติกาลที่อ่อนโยน\"
Name : บุตรแห่งธาตุที่แปด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุตรแห่งธาตุที่แปด [ IP : 171.100.227.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2557 / 20:49
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android