คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 55 : บทที่ 51 ปะทะเดือด ! แอบหวาน (มั้ง)


     อัพเดท 19 เม.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,685 Overall : 679,415
15,917 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7630 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 55 : บทที่ 51 ปะทะเดือด ! แอบหวาน (มั้ง) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12226 , โพส : 56 , Rating : 7% / 152 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  51  ปะทะเดือด ! แอบหวาน (มั้ง)

 

ฉัวะ !

 

  เฮ่...  วิสกี้และคนอื่น ๆ โห่ร้องเมื่อวอดก้ากระโดดเหยียบอกออร์คร่างยักษ์แล้วตวัดคาซานเดรียตัดหัวปีศาจใกล้ ๆ นับสิบด้วยตัวคนเดียว  เลือดสีดำและแดงน่าขยะแขยงพุ่งกระฉูดแต่กระนั้นฝูงปีศาจก็ยังพยายามฝ่าเข้ามาหาพวกเขาไม่รู้จบ

 

สายลมคมกริบค่อย ๆ หมุนวนเมื่อเสียงก้องจากขลุ่ยหยกแผดร้อง  บรรเลงบทเพลงเกรี้ยวกราดที่ฉุดรั้งให้สายลมพิโรธ  เฉือนผิวของเหล่าปีศาจให้ขาดออกจากกัน  แม้จะไม่ร้ายแรงมากแต่ลดทอความเร็วของพวกมันลงได้

 

กริ๊ง !

 

เสียงกระดิ่งแก้วดังเบา ๆ ก่อนจะเป็นเสียงกระทุ้งด้ามเคียวลงพื้น  ดินสีน้ำตาลแตกระแหง   ไอวิญญาณสีแดงรายล้อม  แล้วประกายเคียวก็แยกออกเป็นแปดสาย   กวาดร่างของปีศาจนับสิบตนให้สูญสิ้น

 

ฉึก ! ฉึก ! ฉึก ! ฉึก !

 

มีดสั้นด้ามเพรียวแต่ละเล่มพุ่งฝังเข้ากะโหลกของปีศาจใกล้ ๆ แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะตายยากขึ้นเพราะความมืด  นอกจากนี้เท่าที่พวกวอดก้าสังเกต  พวกเขาถูกดึงเข้ามาในมิติ ๆ หนึ่งซึ่งเป็นทุ่งกว้าง  พอมีคนไม้ใหญ่บ้างแต่ก็ถูกเหล่าปีศาจถอนรากไปสบาย ๆ เตกีล่าพยายามสอยพวกที่อยู่บนฟ้าให้ลงมาแต่ก็ดูไม่จบไม่สิ้นเสียที  ทั้งห้ายังคงระมัดระวังตัวตลอดเวลาเพราะยังเห็นดวงตาแวววับสีแดงคลั่งและกลิ่นคลื่นเหียนของปีศาจชั้นต่ำที่แทบไม่ลดแม้แต่น้อย 

 

“ นายว่าฟูจิจะมาไหม ? ”  รัมกระซิบถามเพื่อนหนุ่มที่หันหลังชนกัน  วอดก้าทำสีหน้าครุ่นคิดแล้วพยักหน้าตอบ 

 

“ น่าจะ  พวกมันพยายามต้อนพวกเราให้จนมุมโดยใช้ปีศาจขนาดนี้รุม  พลังไม่ใช่น้อย ๆ ไหนจะอาณาเขตมิติอีก  คงแอบดูอยู่ไม่ไกล ” 

 

  งั้นเราคงต้องระวังตัวหน่อย  นายก็ด้วยวอดก้า ”  ผู้เป็นหมอเอ่ยสั่ง  ขณะที่เปลี่ยนเป็นใช้ยาพิษควบคู่   แม้พวกเขาจะฆ่ามันอย่างสบาย ๆ แต่ล้วนแล้วแต่ใช้แรงกายทั้งนั้นเพราะพลังเวทย์นั้นแสนจะน้อยนิดเนื่องจากวอดก้า  ทิ้งผ้าพันคอไว้ในห้องเพราะอากาศร้อน  จินลืมตุ๊กตาหมีสีขาวเอาไว้  เตกีล่าไม่ได้พกโน๊ตบุคซ์มา  ส่วนรัมก็ทิ้งกระถางไว้เช่นกันมีเพียงวิสกี้ที่กำไลหยกยังใส่ติดตัวไว้  แต่พวกเขามั่นใจว่าไม่มีปัญหา  ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ค่อยเผ่น 

 

“ นายว่ามันมากันกี่ตัว ”  จินถามเตกีล่าที่เหนี่ยวศรหนึ่งลูกขึ้นฟ้า  แล้วแตกตัสออกเป็นศรเวทย์นับร้อยที่ปล่อยทั่วทิศทางกำจัดปีศาจจากระยะไกล  ควันสีดำภพุ่งขึ้นสู่ฟ้าห้าสายแล้วกลับสู่มือผู้ร่าย   เตกีล่ากระพริบตาเรียบเรียงจำนวนแล้วขมวดคิ้ว

 

“ มากกว่าห้าร้อย ” 

 

“ ง่ะ...มีปัญหาแล้วสิ ”  วิสกี้พูดลอย ๆ แต่ทำให้สายตาอีกสี่คู่หันมามองสบพลางสบถพร้อมกัน 

 

  ซวยเป็นบ้าเลย !  

 

 

“ ชิ...ไม่หมดไม่สิ้นสักที ”  เสียงของวอดก้าพูดอย่างหอบ ๆ หลังจากจัดการปีศาจกว่าสามร้อยตัวไปแล้วทว่าพวกมันยังคงกรูเข้ามาหาพวกเขาเสมือนเนื้อชิ้นโต   

 

 ถ้าเป็นอย่างนี้ได้ตายในอีกห้านาทีแน่ ”  วิสกี้พูดสนับสนุน  ใบหน้าปรากฏความเคร่งเครียดไม่ต่างจากอีกสามร่างที่บัดนี้ตัวพวกเขาเปียกชุ่มไปด้วยโลหิตของทั้งตัวเองและปีศาจ  สีดำแดงและกลิ่นคลื่นเหียนที่พวกเขาเริ่มชาชินกับมัน  เกือบสองชั่วโมงแล้วที่พวกเขาต้องต้านทานพวกปีศาจ  แม้จะใช้พลังได้เพียงส่วนเดียวก็ตามเพราะในตอนแรกพวกเขาเห็นพวกมันไม่มากนักแต่ตอนนี้ดันกลายเป็นถูกรุมเสียได้  วอดก้าและรัมแทบไม่ได้ใช้พลังเวทย์แม้แต่น้อยเพราะเมื่อมีปีศาจมากมายขนาดนี้พุ่งมาหาพวกเขาอย่างไม่รู้จักหยุดหย่อนแสดงว่าต้องมีคนบ่งการและทั้งสองก็เดาได้ทันทีว่าไม่ใช่ใครนอกจากปีศาจหนุ่ม  ฟูจิ ซึ่งได้ปรากฏตัวในตอนแขกที่ไม่รับเชิญ ( ตอนที่ 20-21  แขกยามค่ำคืน )  และถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่ดูทางที่ดีอย่าประมาทดีที่สุด  นอกจากนี้วอดก้าและรัมต้องพยายามไม่ให้เลือดออกอีกด้วย 

 

 วอดก้า  กินนี่ซะ ”  อยู่ ๆ รัมที่ขยุกขยิกอยู่นานก็ส่งของเหลวบางอย่างให้วอดก้าซึ่งกำลังรับมือกับพวกมันอยู่   เขาคว้าไปกินอย่างง่ายดายตามที่เพื่อนหนุ่มบอกแล้วก็ต้องรู้สึกแปลก ๆ เมื่อความร้อนวูบลามทั่วตัว 

 

 มันเป็นยาสูตรเฉพาะที่จะเปลี่ยนกลิ่นเลือดของนายให้ไม่เหมือนเดิม  เผื่อไอ้หมอนั่นมาด้วย...  วอดก้าตาเบิกกว้างเมื่อได้ฟังแล้วฉีกยิ้มถูกใจให้เนื่องมันจะทำให้เขาไม่ต้องระวังตัวแจไม่ให้เลือดออก  รอยยิ้มเหี้ยมถูกกระตุกที่มุมปากก่อนปากเรียวสีสดจะเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด    

 

 ย้ายแหล่งไปตรงเนินใต้ต้นไม้นั่นด่วน ”   ทั้งหมดเคลื่อนกายอย่างระมัดระวังทันใด  มือหนึ่งก็ฆ่าฟันเป็นทางเพื่อไปตามทางที่วอดก้าชี้   เมื่อพวกเขายึดครองมันได้เสร็จ  แผนฉุกเฉินจึงถูกสั่งโดยคนเป็นหัวหน้ากลุ่มที่บัดนี้ดวงตาฉายความโหดเหี้ยมชัดเจน

 

 รัมสร้างกับดักสายแสงและความมืดระยะรัศมีสามเมตรรอบตัวเรา   เติร์กขึ้นไปบนต้นไม้  หาช่องว่างมิติให้เจอ  สำรวจพวกมันแล้วสอยตัวที่บินได้เสีย  จินใช้พลังธาตุดินดันรัศมีสองเมตรรอบตัวขึ้นสามเมตรแล้วสร้างเกราะแสงสองชั้น   วิสกี้สร้างซ้อนทับอีกสามชั้นแล้วคอยระวังให้รัมที่สร้างกับดัก  พยายามเล่นเพลงที่ทำให้พวกมันเคลื่อนไหวช้าลงเรื่อย ๆ ” 

 

 เข้าใจแล้ว ”  สี่เสียงรับคำแล้วแยกย้ายกันปฏิบัติตามในทันที  ส่วนวอดก้านั้นหลับตาลง  รวบรวมสมาธิสั้น ๆ นี้  เพราะเขาเป็นคนที่เคลื่อนไหวน้อยสุดเพราะต้องพยายามระวังไม่ให้เลือดออกจึงมีแรงเหลือกว่าทั้งหมด  เขาไม่เป็นกังวลที่รัมจะใช้เวทย์เพราะในครั้งนั้นรัมไม่ได้ใช้เวทบทสูงนักจึงกลบกลิ่นอายได้มาก  ดังนั้นจึงไม่ต้องห่วงมากเนื่องจากคนที่ควรห่วงคือเขาต่างหาก

 

ดวงตาสีส้มค่อย ๆ เลือนลางลงและกลายเป็นด้านสนิท  ไร้ซึ่งแววตาแห่งชีวิต  คาซานเดรียซึ่งรับรู้จิตใจของผู้เป็นนายค่อย ๆ ปลดปล่อยรังสีฆ่าฟันอันรุนแรงออกมาเพราะใจบริสุทธิ์ต้องการเพียงฟาดฟันศัตรูให้ดับดิ้น  แม้กระทั่งพวกวิสกี้ยังขนลุกเกรียว  แล้วมีรือปีศาจจะกล้าขยับ  พวกมันผงะเมื่อสบดวงตามัจจุราชเบื้องหน้าที่เหยียบย่ำสายเลือดเป็นทาง   จิตสังหารของนักฆ่าที่เกิดจากการฆ่าคนแผ่ออกมาจนสายลมเริ่มขยับ  ยิ่งทำให้พวกมันหวาดหวั่นยิ่งขึ้นเพราะพวกมันไม่เคยสัมผัสสายลม...ที่เพียงเข้าใกล้ก็ฆ่าพวกมันได้

 

 หมดเวลาของนักบวชแล้ว... ” เพราะนักฆ่ากำลังจะตื่นขึ้น  ร่างโปร่งทะยานแล้วตวัดดาบขนานกับพื้นดิน  ผ่าร่างของปีศาจซึ่งตายยากเพราะพลังแห่งคืนเดือนมืดดับไปนับสิบ  เส้นผมสีเงินปนดำแดงที่ถูกย้อมจนชุ่มสะบัดอย่างพริ้วไหวตามร่างที่ไม่หยุดนิ่ง  สายลมอันเกรี้ยวกราดประกาศศักดาเจ้าแห่งลมซึ่งทำให้ฤดูใบไม้ร่วงได้มาเยือน  อากาศค่อย ๆ ลดความร้อนระอุที่มีให้สงบเงียบ  ความหนาวเย็นเกิดเป็นองศาติดลบในชั่วพริบตาบ่งบอกความเยือกเย็นแห่งเหมันต์   เสาดินแหลมเพรียวแผ่พุ่งหนามแหลมเป็นทางกว่าห้าร้อยเมตรทั่วตัวเกิดจากพลังของสร้อยข้อมือซึ่งควบคุมโลกให้เกิดดับ...ฤดูใบไม้ผลิ   เสียงสายลมพัดพาความร้อนที่ทวีมากยิ่งขึ้นจนผืนดินรอบตัววอดก้าแตกระแหง  เศษเนื้อหนังของปีศาจลุกไหม้อย่างรวดเร็วทำให้เหมือนอยู่ในนรกเพียงเพราะความพิโรธของจ้าวแห่งฤดูร้อน

 

 หึ...  รอยยิ้มปรากฏที่เรียวปากสีแดงสดที่ทำการสังหารอย่างสงบนิ่ง  ดวงตาไร้ซึ่งความเมตตา  ซากร่างของพวกมันล้มกองสุมกัน  บางตัวก็กัดกินซากศพของหนึ่งปีศาจที่เคยเป็นเพื่อน  อัญมณีทั้งสี่ที่ฝังในคาซานเดรียยิ่งสำแดงอิทธิฤทธิ์เมื่อมันทำการปลดปล่อยจิ้งจอกรัตติกาลเก้าหางและสิงโตสีฟ้าเจ้าแห่งสายน้ำที่กระโจนขย้ำศัตรูทุกตัวที่หมายคิดร้ายกับนายมัน 

 

ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม !

 

ราบเป็นหน้ากอง  ปีศาจนับร้อยตายโดยที่ยังมิได้ทันทำให้ร่างสูงสง่าบาดเจ็บแม้แต่น้อย

 

 บางทีนะรัม...ยาของแกอาจไม่จำเป็นก็ได้ ”  จินพูดด้วยใบหน้าแห้ง ๆ เมื่อเห็นผู้เป็นเพื่อนฆ่าฟันถ่ายเดียว  ไม่มีแม้แต่แผลที่ได้จากปีศาจ  แพทย์สาวในคราบชายหนุ่มยิ้มแห้ง  สนับสนุนเสียงเบา   

 

 ก็ว่างั้นแหละ  ต่อไปนี้จะไม่มีการทำให้วอดก้าโกรธแน่  สาบานเลย ” 

 

 ข้างบนเป็นไงบ้าง ”  วิสกี้ตะโกนถามเตกีล่าที่เพ่งตามองไปรอบ ๆ เมื่อจับอรุณทิวาแน่น   อีกมือเหนี่ยวศรโดยไม่ต้องมอง  ศรสีขาวหนึ่งลูกก็แตกออกเป็นร้อยลูกอย่างมากมายบรรเทาภาระให้ผู้เป็นเพื่อน 

 

 เหลืออีกกว่าสองร้อย ” 

 

 เยอะขนาดนั้นเชียว ” วิสกี้ขมวดคิ้ว  เพราะใช่ว่าพวกเธอจะฆ่าไปน้อยเสียเมื่อไหร่  แสดงว่าพวกมันต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่ ๆ ที่ส่งปีศาจมามากขนาดนี้  แล้วทำไมถึงต้องใช้ปีศาจมากมายขนาดนี้กันล่ะ ?  นั่นคือคำถาม 

 

 แล้วช่องว่างมิติล่ะ ? ” 

 

 ยังไม่เจอเลย  ขอเวลาอีกสักพัก ”  เตกีล่าตอบกลับมาสั้น ๆ แล้วหลับตาลงอย่างรวดเร็วเพื่อเค้นพลังออกหา  แต่แล้วพลังบางอย่างก็พุ่งกระแทกเกราะของจินและวิสกี้ดังเปรี้ยง !

 

สายฟ้าสีดำนับร้อยเส้นพุ่งเจาะผ่านเกราะเป็นจุดเดียว  เสียงเพล้งดังตามเกราะแต่ละชั้นที่แตกกระจาย  วิสกี้และจินพยายามร่ายเวทสร้างมันเรื่อย ๆ แต่สายตานับร้อยก็ยังมุ่งทำลายบาเรียของพวกเธอโดยมีรัมพยายามร่ายเวทสายคำสาปช่วยแม้จะช่วยไม่ได้มากก็ตาม 

 

 อั่ก !  หนึ่งพ่อค้าและหนึ่งนักพนันตัวแสบกระอักเลือดออกมาโดยพร้อมเพรียง  การที่พลังเวทย์ถูกทำลายใช่ว่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขา  เพราะพลังเวทย์มาจากตัวพวกเขา  ใช้มันเหมือนแขนขา  เมื่อเวทย์มนตร์ถูกทำลายจึงเกิดผลร้ายกับร่างเช่นกัน

 

 อดทนไว้ก่อน !  รัมบอกผู้เป็นเพื่อนด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด  สองสาวในคราบชายหนุ่มเอ่ยตะโกนกลับ

 

 พยายามอยู่โว๊ย ! ฉันไม่ยอมตายทั้งที่ไม่มีแฟนหรอก ! ” เล่นเอารัมยิ้มขัน  ดูมัน  กำลังจะตายอยู่แล้วยังมีอารมณ์กวน  และเสียงสวรรค์จากเตกีล่าก็ดังขึ้นในทันที

 

 เจอช่องว่างมิติแล้ว !  หากแต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะส่งเสียงร้องเย้  เกราะบาเรียทั้งหมดก็พังทลายลงพร้อมฝูงปีศาจที่กรูเข้ารุมกินโต๊ะพวกเขาในทันที  อีกหนึ่งชั่วโมงเต็มกับการต่อสู้กับฝูงปีศาจจนไม่มีแม้แต่เวลาพัก  แต่ละคนได้บาดแผลสาหัสทั่วตัวโดยเฉพาะจินที่โดนหนักสุดที่ช่องท้องเนื่องจากพยายามใช้กลืนรัตติกาลป้องกันการโจมตีของฝูงปีศาจให้เพื่อน  วอดก้าเองก็มาช่วยด้วยเช่นกันจนกลายเป็นทั้งห้ากำลังยันฝูงปีศาจที่เหลืออีกเพียงไม่ถึงร้อยเอาไว้ 

 

 ฉัน...ฉันไม่ไหวแล้วว่ะ ”  จินที่เสียเลือดมากหน้าซีดเผือด  แต่ก็ยังเลือกที่จะไม่ใช้พลังอยู่ดีเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่พยายามกัดฟันสู้ 

 

 รัมช่วยจินก่อน ”  วอดก้าสั่งผู้เป็นเพื่อนเสียงเครียด

 

 อือ ” 

 

 ทำไงดีวะ  ไอ้คนสร้างมิติหัวหมอมาก  มันเปลี่ยนช่องว่างมิติตลอดเวลาตอนที่คิดว่าเราหาเจอจนทำลายไม่ได้  นอกจากนี้มันยังสร้างจุดที่เราอยู่เป็นจุดแข็งที่สุดของมิติด้วย ” วิสกี้พูดอย่างเจ็บใจ  แล้วเอ่ยถามวอดก้าอีกครั้ง

 

 ถ้าจวนตัวเราต้องใช้พลังจริง ๆ แล้วล่ะ ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ทั้งหมดเห็นด้วย  การที่ปีศาจที่สร้างมิตินี้สามารถสร้างได้โดยที่เทพผู้พิทักษ์หอคอยทั้งสี่ไม่รู้ตัวแสดงว่าต้องมีพลังมากกว่าหรือเทียบเท่าเลยทีเดียว   และที่โชคร้ายคือพวกเขารู้ในการประชุมเมื่อเย็นว่าราฟาเอลและเอ็กเซลมีธุระด่วนที่ต้องไปจัดการทำให้การที่ผอ.หนุ่มชาวปีศาจจะรู้การบุกรุกแทบเป็นไปไม่ได้  เรื่องนี้ถูกวางแผนมาดีเกินไป...พวกมันมีเป้หมายบางอย่างในโรงเรียนนี้

 

 ถ้า...ถ้าพวกไดซ์...อยู่ด้วยนะ  เราคงไม่ต้องเหนื่อยแบบนี้หรอก ”  เตกีล่าพูดเสียงหอบ  แขนล้าขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อต้องง้างธนูเวทและใช้ศรเวทในการกำจัดปีศาจ   ซากร่างของพวกมันไม่ได้หายไปทำให้เกะกะขวางทางพวกวอดก้า  แอ่งเลือดสูงถึงเข่าพวกเขาบ่งบอกปริมาณที่ฆ่าฟันไปเป็นอย่าง 

 

 รู้สึกคิดถึงไดซ์มากจริง ๆ ”  วอดก้าพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงแม้จะอ่อนล้าแต่เรียกรอยยิ้มให้ปรากฏจากทั้งหมดที่พากันพูดตาม 

 

 ฉันคิดถึงไอ้แก่หัวหงอกเหมือนกัน ”  วิสกี้พูดขึ้นยิ้ม ๆ เพื่อนรูมเมทเขาพูดอย่างสบายใจว่าจะได้เงียบไปเวลาเขาทำงานเพราะวิสกี้ชอบกวนเพื่อนหนุ่มยิ่งวันนี้ไปแกล้งอีกฝ่ายตั้งแต่หัววัน  วิมเลทเลยยิ่งไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ 

 

 เฮ่อ...ดีแล้วที่เก็บมีมี่ไปก่อน  ไม่งั้นต่อให้เป็นตุ๊กตาแสนรักฉันก็โยนทิ้งอ่ะ ”  จินยิ้มเซียว   ไพร่นึกถึงอีกบุคคลที่แกล้งไปเมื่อวันที่ไม่สบาย  เคียร์จะรู้ไหมหนอว่าเขาหมายตาอีกฝ่ายไว้แล้ว 

 

 ถ้าเกิดบลัดมาตอนนี้นะ  ฉันจะกระโดดจูบเลยคอยดู ”  เตกีล่า  เจ้าแม่ผู้รักษาความสงบเสงี่ยมไว้ตลอดกาลพูดโพล่งขึ้นเรียกเสียงหัวเราะครืนจากทั้งหมด  บรรยากาศกลายเป็นกลมเกลียว  ลงมือด้วยความหมดจดกว่าเดิม 

 

 อย่าลืมที่พูดล่ะ ”  รัมพูดหยอกกลับยิ้ม ๆ เผลอเลียริมฝีปากของตนเมื่อนึกถึงคนเป็นจูบแรกของตนเองที่บัดนี้คงนอนหลับสบายบนเตียงนุ่ม ๆ แล้วรัมก็ต้องครางซี้ดเมื่อกรงเล็บแหลมคมตวัดเฉียดควักหัวใจเขาออกมาแต่เรียกเลือดให้หลั่งรินเป็นทาง  แม้แต่วอดก้าก็โดนเต็ม ๆ ที่หลังเป็นทางยาว   ที่งทั้งหมดยืนหยัดอยู่ได้นานก็เพราะความอึดที่มากกว่าคนทั่วไปทั้งนั้น

 

เคร้ง !   

 

 วอดก้า !  สี่เสียงอุทานเมื่อวอดก้าทรุดฮวบลงเพราะใช้คาซานเดรียยันกรงเล็บถึงสี่คู่ที่ฟาดลงมา  เขากัดฟันกรอด  ดันมันขึ้นแล้วตวัดตัดคอพวกมันเรียงตัว  เลือดสีดำพุ่งกระฉูด  ศีรษะขาดสะบั้นหากแต่ปีศาจที่เหลือยังคงกระโจนเข้ามาอย่างกระหายเลือด

 

 ฟอร์มิเต้ !  บาเรียสีทองที่เกิดจากการใช้เวทร่วมกันของพวกเขาสร้างเป็นโดมขนาดเล็กที่พอให้ทั้งห้าทรุดนั่งเพื่อพักเหนื่อยได้  ปีศาจร่างใหญ่พยายามที่จะทุบและพังมันลงแต่มีหรือจะทลายง่าย ๆ แม้พวกวอดก้ารู้ดีว่าอีกเพียงไม่มันก็จะพังก็ตามเถอะ -_-  ตอนนี้พวกเขากลับปิดเปลือกตาลง  ราวกับจะปิดการรับรู้เรื่องราวทั้งหมดไป 

 

 ลาก่อนเพื่อน  ฉันว่างานนี้ตายแน่ ”  วิสกี้เริ่มต้นพูดก่อนเป็นคนแรกอย่างกวนประสาทจึงโดนฝ่ามือจากจินที่มือหนึ่งกุมแผลที่ท้องน้อยเอาไว้ตบเบา ๆ ที่หัว  ส่งเสียงหัวเราะหึ ๆ ขณะชมผู้เป็นเพื่อน

 

 แกตายไปคนเดียวเถอะ  แฟนเฟินฉันก็ยังไม่มีใครจะยอมตายง่าย ๆ ” 

 

“ แน่นอนเรื่องอะไรจะยอมตายโดยที่ไม่มีแฟนกัน  อย่างฉันต้องผู้ชายหล่อ ๆ รวย ๆ เลี้ยงฉันได้ไปทั้งชีวิต ”  รัมพูดแทรกขึ้น  กล่าวด้วยใบหน้าจริงจังจนโดนเตกีล่าเขกหัวทีหนึ่ง  เจ้าตัวขึงตาดุ

 

 เป็นสาวเป็นนางอย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ ”    

 

 แล้วเติร์กอยากได้แฟนแบบไหนไปเป็นสามีเอ่ย ? ”  วิสกี้ถามแทรกบ้าง  ตอนแรกพวกเขานึกว่าเจ้าแม่วงการข่าวสารจะเงียบ  ที่ไหนได้อีกฝ่ายตอบหน้าตาเฉย 

 

 รวยไว้ก่อน  รูปหล่อเป็นรอง  คารมเรื่องเล็ก ” 

 

 แหม...ไม่ค่อยเลยนะ ”  วอดก้าพูดแซว  บาเรียสีทองเริ่มปรากฏรอยร้าวจากการกระทืบเท้าสเต็ปแดนซ์ของปีศาจตัวใหญ่  จนจินอดพูดด้วยใบหน้ามุ่ย ๆ ไม่ได้

 

 เต้นไม่ได้เรื่องเลย ” 

 

 แกมั่นใจว่ามันเต้น  ทำไมฉันเห็นมันกำลังกระทืบโลงพวกเราอยู่ว่ะ :P  วอดก้าแสร้งพูดด้วยสีหน้าบ๊องแบ๊วเรียกเสียงหัวเราะครืนจากทั้งหมด  พวกเขาถอนหายใจ  มั่นใจว่ายังไงตัวเองก็ต้องรอด  เมื่อไหร่ที่บาเรียสีทองพังจะเป็นสัญญาณที่พวกเขาจะปลดขีดจำกัดพลังทั้งหมดทั้งพลังที่เก็บไว้ในผลึกและความลับของพลังอีกหลาย ๆ อย่าง 

 

  เฮ่อ...สุดท้ายก็จำต้องใช้จนได้ ”  พวกเขาถอนหายใจยาวเหยียดกว่าเดิม  เอนหลังพิงกันเมื่อบาเรียเล็กเริ่มร้าวจนกลายเป็นเหมือนรังแมงมุม  คาซานเดรีย   ลาลาซ   อรุณทิวา   กลืนรัตติกาลและอรันคาส่องประกายเจิดจ้าแต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ใช้  ห้วงมิติด้านบนก็เกิดรอยปริร้าวและแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมฝูงปีศาจรอบด้านที่ลดทอความกดดันเมื่อมีเป้าหมายอีกกลุ่มเข้ามาใกล้  และทำลายมิตินี้ลง

 

  นี่ใช่ไหมวะที่บอกว่าพระเอกต้องมาตอนจบ ”  วิสกี้กระซิบถามผู้เป็นเพื่อนเมื่อเห็นผมสีเงินยาวอันคุ้นเคยของรูมเมทร่วมห้อง  รัมหัวเราะหึ ๆ  เห็นดวงตาสีเขียวจางคมกริบที่มองมาอย่างเป็นห่วงเป็นใย

 

  แหงอยู่แล้ว  มาเปิดตัวทีหลังตามสเต็บ ” 

 

  มันจะได้ดูเท่กว่าปกติไง  ว่าไหม ? ” เตกีล่าถาม  ปรากฏรอยยิ้มวูบหนึ่งยามนึกถึงใบหน้าเอาแต่ใจของใครบางคน

 

   ก็นะ ”  จินรับคำสั้น ๆ เพราะหมดแรงเรียบร้อยแล้ว 

 

  แต่ก็เท่จริง ๆ น่ะแหละ ” วอดก้าพูดยิ้ม ๆ เมื่อสบดวงตาสีม่วงเข้มที่ปรากฏความร้อนใจ  แม้จะเพียงแวบเดียวแต่เขาก็รับรู้ถึงความรู้สึกที่แทบปิดไม่มิดของเจ้าชายหนุ่ม  รัมแลบลิ้นอย่างขี้เล่นแล้วคอพับไปในทันใด  ยังไม่ทันที่คนที่เหลือจะได้พูดอะไร  สติที่มีก็ลอยหายไปอย่างรวดเร็ว  พร้อมห้วงสำนึกที่ถูกดึงไปยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งวอดก้าเคยอยู่

 

 

“ น่าเสียดาย ”  ชายหนุ่มผมสีรัตติกาล  ดวงตาสีแดงก่ำมองภาพมิติของเขาถูกทำลายจากคนภายนอกด้วยสายตาเรียบเฉยแต่น้ำเสียงไม่ปิดบังความเสียดายแม้แต่น้อย   เด็กทั้งห้าซึ่งรอดจากการถูกปีศาจรุมขย้ำไปพากันหมดสติเพราะหมดเรี่ยวหมดแรงกันจนหมด   เขายังชื่นชมไม่น้อยที่ทั้งห้าสู้กับฝูงปีศาจทั้งโขยงได้นานถึงสี่ชั่วโมง  แต่ไม่เป็นไร  วันนี้เขาได้เหยื่อจากที่อื่นให้ผู้เป็นนายมากพอแล้ว 

 

 แต่กลิ่นเลือดคุ้น ๆ นั่น...  คิ้วเรียวพลันขมวด  ฟูจิไม่สนใจเสียงกรีดร้องโหยหวนแต่กลับเริ่มตกอยู่ในห้วงภวังค์  ทันใดก็ราวนึกอะไรมอง  ดวงตาสีโลหิตมองที่เด็กทั้งห้าซึ่งกำลังถูกช่วยเหลือออกไปอีกครั้งแล้วแสยะยิ้ม    

 

“ ไม่นึกเลยว่าจะพบของดี  แต่คงต้องพิสูจน์ในครั้งหน้าแล้ว ”

 

พรึ่บ !

 

ชายเสื้อคลุมโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งพร้อมสายลมที่ทวีความเกรี้ยวกราดปิดบังร่างสูงของฟูจิจนหายลับไปพร้อมกับร่างสูงเพรียวของคนสองคนที่ปรากฏขึ้น   ดวงตาสีเพชรฉายความโกรธาที่ถูกหยามถึงถิ่น  อีกหนึ่งดวงตาสีน้ำเงินเข้มจนเกือบจะเป็นสีดำและเส้นผมสีเดียวกัน  กลับฉายความเคร่งเครียด

 

อันตรายและสงครามได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

 

 

  สวัสดีจ้ะเด็ก ๆ ” ผมสีเงิน  ดวงตาสีฟ้าของคนเป็นมารดารินน้ำชาลงในแก้วพร้อมเอ่ยทักอย่างเป็นมิตร  ดวงตาสีใสปรากฏร่องรอยความเจ้าเล่ห์และสนุกบางอย่าง    ชาสักแก้วไหม ? ” 

 

  ท่านแม่ !   วอดก้าย่นหน้า  ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นนานีย่ากวักมือเรียก  พวกเธอก้มลงมองสภาพตัวเองพบว่ากลับมาอยู่ในรูปร่างเดิมที่เป็นหญิง   แม้เท้าจะเปลือยเปล่าและอยู่ในสภาพสบาย ๆ ก็ตาม

 

  ว้าย ! เพื่อนลูก ๆ นี่ก็หน้าตาดีกันทั้งนั้น  มา ๆ มานั่งสิ ”  นานีย่าออกอาการกระดี๊กระด๊าเต็มที่เมื่อพบสาว ๆ หน้าหล่อที่ชวนมองให้กระชุ่มกระชวยหัวใจ  วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่ามองหน้ากันแล้วเดินไปนั่งแต่โดยดี  หกสาวเริ่มนั่งคุยกันอย่างสนิทสนมราวแม่ลูกกันทันที  เรื่องไหนที่สาว ๆ พูดกันเมาท์สนั่นไม่ต้องพูดถึงผู้เป็นมารดาที่นินทาเหล่าเทพองค์อื่น ๆ อย่างเมามัน 

 

  ว่าแต่ท่านแม่คะ  พวกเราคุยนานขนาดนี้โลกภายนอกจะผ่านไปกี่วันแล้วอ่ะคะ ”  รัมถามยิ้ม ๆ ด้วยความปลาบปลื้มที่มีเพื่อนลูกสาวหล่อพอ ๆ กับลูกตนเจ้าตัวเลยจัดแจงสั่งให้เรียกแม่หมด  ทั้งหกจึงสนิทสนมกันมากกว่า  พวกวอดก้ายกชาขึ้นจิบหลังจากพูดกันเสียนาน

 

  เอ...อาจจะสัปดาห์หนึ่งแล้วนะจ้ะ ” 

 

  พรวด !  

 

  แค่ก ! 

 

  เฮ้ย ! 

 

  หา !  

 

 !   

 

ทั้งห้าทำหน้าตาไม่ถูกไปตาม ๆ กัน  หัวไพร่นึกถึงไปยังเหล่าหนุ่ม ๆ ที่น่าจะเคลียร์ปัญหาจากเหล่าปีศาจได้เรียบร้อยแล้วและคงจะคาดโทษพวกเธอไว้ที่หนีงานและทิ้งภาระทั้งหมดให้พวกเขาโดยเฉพาะวอดก้าที่กุมขมับ  งานนี้คงโดนพาราไดซ์จิกหัวใช้เป็นแน่

 

  ทำหน้าแบบนั้นกำลังคิดถึงหนุ่ม ๆ กันอยู่หรือไงจ้ะ ”  ทั้งหมดสะดุ้งแล้วยิ้มแห้ง ๆ ไม่เอ่ยปฏิเสธเพราะมันเป็นความจริง  นอกจากนี้ดวงตาสีฟ้าที่มองมาอย่างเจ้าเล่ห์  ขืนปฏิเสธไปมีหวังได้เข้าตัวเพราะพวกเขาเริ่มรู้แล้วว่าเพื่อนข้างกายผู้เป็นถูกสาวแม้จะแสบแต่แสบได้เพียงครึ่งเดียวของคนเป็นแม่เท่านั้น

 

  ล้อเล่นจ้ะ  ข้างนอกคงแค่สามสี่วันเท่านั้นเอง  ไหนลองบอกความรู้สึกของตัวเองกับหนุ่ม ๆ ให้แม่ฟังทีสิจ้ะ ” 

 

  ไม่เอาหรอก  เดี๋ยวพวกเราโดนท่านแม่ล้อ  น่าอายจะตาย ”  จินพูดขึ้นด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงจาง ๆ นานีย่าหัวเราะคิกคักในลำคอก่อนจะพูดยิ้ม ๆ 

 

  น่าอายตรงไหน  สาว ๆ ต้องคุยเรื่องรัก ๆ สิถึงจะดีแต่ไม่เป็นไร  ไว้ครั้งหน้าก็ได้จ้ะ  รอให้เวลาเป็นตัวกำหนด ”  พวกเธอยิ้มรับแล้วตรงเข้าสวมกอดผู้เป็นแม่ทีละคน  แม้จะไม่ใช่แม่แท้ ๆ แต่ความอบอุ่นอ่อนโยนที่มอบให้ก็สามารถทดแทนกันได้เป็นอย่างดี

 

  เราเป็นผู้หญิง  รอให้ผู้ชายออกตัวจีบก่อนไม่ได้นะ  เราต้องจีบก่อนบ้างให้มันรู้ไปเลยว่าสวยเลือกได้ ”  เทพีคนงามไม่วายขยิบตาอย่างขี้เล่นแล้วแนะนำอะไรในทางเสื่อม ๆ แต่กระนั้น... 

 

  แน่นอนค่ะท่านแม่  ผู้ชายชอบวางมาด  ผู้หญิงเลยต้องออกแรงก่อนอยู่แล้ว ” วอดก้าตอบยิ้ม ๆ ดวงตาสีม่วงแดงส่องประกายระยิบระยับเมื่อนึกถึงคนมาดขรึมที่ชอบเก๊กท่าตลอดเวลา  คงจะยอมจีบเขาตรง ๆ หรอก 

 

  นั่นสิคะ  ถึงเรื่องอื่นจะเก่งกาจทีเรื่องรัก ๆ ล่ะอ่อนประสบการณ์ ”  วิสกี้หัวเราะคิกคัก  เสยเส้นผมสีน้ำตาลของตัวเองขึ้น  ดวงตาสีเขียวมรกตมีรอยยิ้มเจือจางเมื่อนึกถึงชายหนุ่มที่แค่พูดส่อ ๆ ว่าจะสารภาพรักก็หน้าแดงเสียแล้ว

 

  ใสซื่อสิดี  ฉันออกจะชอบ ”  จินเถียงผู้เป็นเพื่อน  ผมและดวงตาสีเดียวกันปรากฏความเจ้าเล่ห์ยามนึกถึงองครักษ์เจ้าชายผู้น่ารักที่แค่แหย่นิด ๆ หน่อย ๆ ก็หน้าแดง   แถมยังเชื่อคนง่ายเสียด้วย   

 

 ใช่...ทำเป็นเก๊ก  อ้างนู่นอ้างนี่  คอยดูเถอะเดี๋ยวจะทำให้หลงซะให้เข็ด ”  รัมหัวเราะหึ ๆ เมื่อพูดถึงลูกชายของหมอเทวดา   ชอบทำท่าร้ายกาจ  ขี้แกล้งคนอื่นแต่แอบเป็นห่วงเธอเสมอ  อย่างที่บอกว่าอีกฝ่ายปากร้ายใจดี 

 

  พวกซึน ”  เตกีล่าพูดต่อ  ลูกชายเจ้าของกรมข่าวสารผู้เอาแต่ใจและขี้เล่นไม่แพ้ผู้เป็นเพื่อน   แต่มันทำให้เธอเห็นมุมน่ารัก ๆ ของอีกฝ่าย  ใครจะไปนึกผู้ชายนิสัยร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ไม่เป็นรองใครจะหน้าแดงกะอีแค่เธอแกล้งนิด ๆ หน่อย ๆ น่ะ 

 

  แล้วมาอีกนะจ้ะ  พยายามต่อไปนะลูกรัก  ขอบใจลูกทุกคนจริง ๆ ”  นานีย่าพูดด้วยรอยยิ้มหวาน  เมื่อพบว่าวอดก้าได้หนึ่งในสี่เครื่องประดับเทพมาแล้ว  เหลืออีกเพียงสามอย่างไม่น่าเกินความสามารถลูก ๆ ของเธออยู่แล้ว   และห้าสาวก็ต้องโบกมือลาเทพีสาวเพื่อกลับสู่โลกความจริง 

 

  ...อือ ~  เสียงครางเบา ๆ พร้อมเปลือกตาบางที่ขยับยุกยิกและค่อย ๆ เปิดขึ้นเรียกความสนใจจากชายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือข้าง ๆ ก่อนดวงตาสีส้มจะเบิกโพล่ง  รีบลุกพรวดจากเตียงในทันทีแล้วก็ต้องร้องซี้ดเพราะอาการปวดหัวที่พุ่งขึ้นถึงก้านสมอง

 

  ใจเย็น ๆ หายใจเข้าลึก ๆ ก่อน ”  เสียงทุ้มใกล้ ๆ บอกอย่างราบเรียบ  วอดก้าสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ ตามแล้วเอนตัวลงนอนอีกครั้งโดยครั้งนี้เตียงถูกปรับให้เอียงขึ้นสามารถนอนพิงคุยกันได้  เมื่อวอดก้าลืมตาอีกครั้งก็พบใบหน้าของเจ้าชายหนุ่มที่อยู่ในระยะประชิดจนเกือบต้องผงะ  แต่หน้าผากของอีกฝ่ายที่แนบกับหน้าผากของเขาบ่งบอกว่าทำการวัดไข้   วอดก้าจึงอยู่นิ่ง ๆ แต่โดยดี  ดวงตาสองคู่มองสบกันใกล้ ๆ จนพาราไดซ์ที่กำลังถอยห่างชะงัก   จ้องมองยังดวงตาสีส้มที่ปรากฏอารมณ์หลายอย่างปนเปกันไป  ดีใจ  เหนื่อย  สนุก  สับสน  เจ้าเล่ห์จนเดาแทบไม่ถูก 

 

  ไดซ์...  ชื่อเจ้าชายหนุ่มหลุดออกจากริมฝีปากบางเบา ๆ

 

  ว้าย !   เสียงสามเสียงของสาว ๆ ดังพร้อมเพรียงเมื่อเข้ามาแล้วประสบกับฉากชวนให้หวั่นไหวใจ  ใบหน้าคมที่อยู่ใกล้เกินกว่าจะจินตนาการเป็นอื่น   สามสาวที่เข้ามาคือจีจี้ที่มาดูรุ่นน้องหนุ่ม   อาจารย์เชอรีน  อาจารย์สาวประจำห้องพยาบาลและเซซิเลีย  เพื่อนสาวผมแดงร่วมชั้นปี  มือหนาของหัวหน้าชั้นปี 1  ท้าวขอบเตียงไว้ขณะที่ใบหน้าโน้มไปใกล้เพื่อนหนุ่มที่เพิ่งฟื้น

 

นี่พวกเธอคิดไปเองหรือเปล่าว่าสองคนนี้มีซัมติงอะไรกันน่ะ !?

 

โธ่...คนหล่อหมดไปอีกคนแล้วหรือเนี่ย

 

จีจี้บ่นในใจ  ยิ้มเจื่อนแล้วทักรุ่นน้องหนุ่มทั้งสองโดยไม่คิดจะเข้าไปใกล้พาราไดซ์ที่ผละใบหน้าออกและไม่คิดจะแก้ตัวใด ๆ

 

“ ฟ...ฟื้นแล้วเหรอวอดก้า ? รู้สึกเป็นยังไงบ้าง ” 

 

“ แข็งแรงดีครับ  คงเป็นรุ่นพี่กับอาจารย์ที่ช่วยรักษาสินะครับ  ขอบคุณนะครับ ”  วอดก้าชูแขนขึ้นเหมือนจะเบ่งกล้ามให้ดูอย่างยิ้มแย้ม  แต่สามสาวกลับชะงัก  อาจารย์สาวเกาแก้มแก้เก้อ 

 

  เปล่าหรอกจ้ะคนที่เธอควรขอบคุณคือคุณเซไลโดต่างหาก ” 

 

“ ? ” 

 

“ ไดซ์ช่วยรักษาเธอคนเดียวตลอดสองวันเชียวนะจ้ะ ” หือ...ไดซ์เนี่ยนะ  วอดก้าหันไปเอียงคอมองเจ้าชายหนุ่มที่เสอ่านหนังสือตามปกติ  แต่เมื่อเจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมองเขาที่มองอีกฝ่ายเสียนานก็พบรอยยิ้มหวานละลายใจที่เจ้าตัวเคยสร้างปรากฏการณ์ตาค้างและหน้าแดงให้คนทั้งหอ  เสียงนุ่มบอกสั้น ๆ

 

  ขอบคุณนะ ” 

 

  ...ไม่เป็นไร ”  อีกฝ่ายนิ่งไปชั่วขณะก่อนจะตอบนิ่ง ๆ แต่แววตาสีม่วงเข้มมีแววอ่อนโยนลง  บรรยากาศวิ้ง ๆ ที่เหมือนจะโผล่มาทำเอาสาว ๆ ต้องถอยกรูดโดยหารู้ไม่ว่าพลาด... 

 

  แลกกับงานสภาครั้งนี้  นอกจากนี้นายยังมีงานค้างด้วย ”  วอดก้าหุบยิ้มทันควัน  คิดว่ามันจะลืมกองเอกสารข้างตัวแล้วเสียอีกจึงทำได้เพียงทำหน้าบูดสนิท  รับคำห้วน ๆ

 

  เออ ๆ ยกมาสิ  จะให้ทำงานไหม ” 

 

  หึ...  อีกฝ่ายส่งเสียงในลำคอแล้วพูดเสียงเรียบ    มีปัญญาก็ลุกขึ้นมาเองสิ ” 

 

“ หน็อย ...อย่าให้ถึงทีแกนะ  จะกระทืบซ้ำให้ตายเลย L 

 

  ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู ”  เจ้าชายหนุ่มรับคำเสียงเฉยเมยแล้วนั่งอยู่กับที่ตามที่บอก   วอดก้ากัดฟันกรอด  จำใจต้องลุกไปคว้ากองเอกสารแต่โดยดีเพื่อมานั่งทำ  ไม่วายบ่นเบา ๆ 

 

  ชิชะ  ใช้แรงงานคนป่วย ”  พาราไดซ์เอาหนังสือในมือตีหัวเจ้าตัวคนบ่นเบา ๆ ด้วยสันแล้วมองด้วยสายตาเย็นชา 

 

  เงียบ ๆ แล้วทำไป ” 

 

  เหอะ !  

 

บางทีคู่นี้ก็อารมณ์เปลี่ยนไวไปนะ ...

 

 

ส่วนทางด้านสามสาวก็รู้ตัวว่าคิดผิดที่ไม่อยู่ในห้องต่อเมื่อไปดูรุ่นน้องและคนป่วยอีกสี่คนที่อยู่คนละห้องก็จำต้องล่าถอยแต่โดยดี

 

  ไม่เอาโว๊ย ! บอกจะกินแอปเปิ้ล ๆ เอามาเสียดี ๆ ไอ้หงอก ” 

 

“ เรื่องมากหยิบกินเองเลยไหม !  เสียงทุ้มตวาดใส่  วิสกี้ที่ทำหน้าเอาแต่ใจเมื่อครู่ทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะยิ้มหวาน  ดวงตาสีม่วงออกแววออดอ้อนร่างสูงที่นั่งเฝ้าไม่ห่าง ๆ

 

  วิมจ๋า  เค้าขอโทษนะตัว  นะ ๆ ขอกินแอปเปิ้ลนะ ”  และเพราะดวงตาใสแจ๋วที่มองมาถึงทำให้องครักษ์หนุ่มนิ่งไปชั่วขณะ  ใจก็อดบ่นไม่ได้เพราะดูเหมือนเจ้าเพื่อนตัวแสบจะเริ่มจับทางเขาได้ถูก  อยากได้อะไรมันก็อ้อนเอาอ้อนเอา...แต่เขาดันเผลอทำตามนี่สิ 

 

  เอ้า...กินแล้วก็เงียบ ๆ ไปได้ล...” เขาพูดไม่ทันจบอีกฝ่ายก็คว้าแอปเปิ้วไปอย่างว่องไวแล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ ไม่เกรงใจคนเหยิบให้จนคนผมสีเงินต้องกุมขมับและต้องเลิกคิ้วมอง  เมื่อวิสกี้คว้ามีดตัดแอปเปิ้ลอีกลูกเป็นชิ้น ๆ อย่างน่าทาน  แล้วหยิบชิ้นหนึ่งจ่อปากวิมเลท

 

  กินสิ ”  วิมเลทมองแอปเปิ้ลในมืออีกฝ่ายแล้วอ้าปากรับแต่โดยดี...ก็หวานใช้ได้  ทำให้วิสกี้ยิ้มจาง ๆ แล้วส่งเสียงกวนอีกฝ่ายอย่างสนุกสนาน  วิ้ง ๆ ไม่ต่างจากห้องแรก 

 

 

  เลี้ยวซ้ายหนีก่อนสิ  อ่ะ ๆ ระวัง ๆ ”  เสียงใสของคนผมสีเขียวขี้ม้าบอกเพื่อนหนุ่มที่เอนตัวนอนติดกันบนเตียงคนป่วยและกำลังเล่นเกมส์กดในมือโดยมีจินส่งเสียงเชียร์เย้ว ๆ อย่างสนุกสนาน 

 

  ว้า...ตายซะแล้ว  จะเล่นหรือเปล่า ? ”  เคียร์ติถามคนข้าง ๆ ที่เรียกร้องให้เขาขึ้นมานอนด้วยเพื่อที่จะได้เล่นเกมส์ด้วยกันอย่างเอ็นดู  ดวงตาสีอำพันเริงร่าไม่ปรากฏความทรมาณเพราะพิษของปีศาจแม้แต่น้อยชวนให้เขาชื้นใจ 

 

  เล่นสิ  เคียร์ต้องอย่าให้ฉันตายง่าย ๆ นะ  บอกทางดี ๆ ด้วย ” ชายหนุ่มหมายถึงตัวละครในเกมส์ที่เริ่มรอสตาร์ท  เคียร์มองคนที่เอนหัวพิงไหล่เขาแล้วยิ้มบาง ๆ บอกเสียงมีเล่ห์นัยทั้งที่ตัวเองออกอาการหน้าแดง

 

  อือ...ฉันไม่ให้นายตายง่าย ๆ หรอกเพราะฉันจะช่วยเอง -///-  

 

  ดี ๆ ” จินพูดอย่างเริงร่า  ตั้งอกตั้งใจเล่นเกมส์โดยแอบลอบยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าแดง ๆ ของอีกฝ่าย

 

หุ ๆ เสร็จโจรล่ะเคียร์เอ๋ย

 

 

  นายเป็นหมอจะช่วยทำให้ยามันหวาน ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง ”  ร่างโปร่งที่นอนเอนตัวพิงเตียงอยู่ทำหน้ามุ่ยเมื่อเห็ยสีและกลิ่นที่ไม่น่าพิศมัยสุด ๆ ส่วนคนเป็นหมอก็เหมือนจะแกล้ง  แสร้งทำเป็นหูทวนลม  พูดยิ้ม ๆ

 

  นายก็รู้  หวานเป็นลมขมเป็นยา  ดื่ม ๆ ไปเถอะ ” 

 

  รู้ไหมว่านายพูดแบบนี้มันชวนให้นึกถึงผู้ชายคนหนึ่งจริง ๆ ”  รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏที่ริมฝีปากคนพูด  ดวงตาสีนิลอ่อนนุ่ม  ใบหน้าซีดขึ้นสีแดงระเรื่อชวนให้คนมองหุบยิ้มลง 

 

  ... 

 

  ผู้ชายบ้า ๆ ที่ชอบทำเหมือนฉันเป็นเด็ก  เอาแต่ใจแล้วก็ชอบทำให้ฉันใจเต้น ( ระทึก ) เวลาอยู่ใกล้ตลอดเวลา ” 

 

  นายเป็น...ไอ้นั่นเหรอ ? ”  เสียงทุ้มถามสั้น ๆ ไม่แฝงความอยากรู้  มีแต่ความเฉยเมย  แต่เริ่มปรากฏความพิโรธบางอย่างในอก

 

  หา...หมายถึงชอบบุรุษน่ะเหรอ ”  ดวงตาสีรัตติกาลหันมาเอียงคอมอง  แล้วเหม่อเล็กน้อย  รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏที่ริมฝีปาก  แม้หัวคิ้วจะย่นอย่างขบขัน

 

  คงอย่างนั้นมั้ง  ก็คงเป็นแต่กับ...เท่านั้นแหละ ”  เสียงแผ่วที่พูดถึงใครบางคนส่งเสียงเบากว่าเดิมจนบราวน์ไม่ได้ยินแต่เขาก็พอเดาได้ว่าอาจเป็นคนที่ผู้ป่วยพูดถึงในตอนแรก  เท่านั้นเองเหมือนเพลิงร้อนถูกน้ำมันราด  เจ้าตัวสาวเท้าเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วจับคางอีกฝ่ายที่มองอย่างงง ๆ แล้วเริ่มโน้มหน้าเข้าไปใกล้ 

 

  เฮ้ย ๆ ฉันล้อล...อุบส์ ” พูดไม่ทันจบคำว่า 'ล้อเล่น'  เรียวปากร้อนผ่าวก็แนบลงมาทันใด  เสียง 'ว้าย ! ' ดังอีกรอบ  สามสาวมองภาพเบื้องหน้าตาไม่กระพริบแม้จะตกใจและใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำก็ตาม 

 

โอย...หัวใจจ้า  รู้สึกว่าข่าวลือมีมูลขึ้นมาทันตาจริง ๆ

 

  ......นาย ”  เรียวปากบางอ้าค้าง  ชี้หน้าผู้เป็นหมอที่เอาเปรียบผู้บริโภค  งานนี้มีฟ้องร้องนะเว้ย 

 

  มันเป็นใคร !   เสียงทุ้มที่ตวาดถามและดวงตาแข็งกร้าวทำให้อาจารย์เชอรีน  จีจี้และเซซิเลียต้องล่าถอยอีกรอบเพราะดูรุ่นน้องทั้งสองกำลังมีปัญหา  รัมตาเหลือก  อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่มันหึงเขาน่ะ  ตอนแรกเขากะจะแหย่ต่อแต่พอเห็นดวงตาสีเขียวจางคมกริบเริ่มทำเอาไปไม่ถูกเลยทีเดียว  เสียงใสยังเงียบ

 

  ใคร !  

 

  ...อาจารย์ฉันเอง ”  รัมตอบเสียงอ่อย    

 

  ...  แล้วหมายความว่าไงที่นายบอกว่าเป็นกับแต่ใครบางคนคนเดียว  ใคร ? ”  เสียงทุ้มบอกอย่างข้องใจ  รัมตาเหลือก  ถามอะไรนักหนายะ ! 

 

“ รัม...  เสียงทุ้มที่กดต่ำทำให้คนป่วยรีบพูดเสียงลนลาน 

 

  รู้แล้ว ๆ ก็นายไง !  

 

... 

 

“ ฉันล้อเล่นน่ะ ”  แล้วรัมก็สารภาพต่อด้วยใบหน้าเรียบเฉย  แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นใบหน้านิ่งค้างของบราวน์  เท่านั้นเองสงครามหมอนจากสองหนุ่มก็เริ่มขึ้นโดยบราวน์หารู้ไม่ว่ารัมได้โปรยผงสีขาวบางอย่างไว้

 

ผงความจำนั่นเอง...แล้วบราวน์ก็ลืมไปแล้วว่าถามอะไรรัมบ้างและรัมตอบอะไรบ้าง  ส่วนเจ้าตัวน่ะหรือ...

 

“ ลืม ๆ ไปซะเจ้าบ้า  เรื่องที่ฉันพูดไปนะ -////-    รัมพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยใบหน้าเขินอาย 

 

 

โธ่...อุตส่าห์มีโอกาศแล้วนะหนูรัม

 

 

“ ฟังจากเสียงแล้วพวกนั้นคงตื่นหมดแล้วเหลือแต่นายนี่แหละ  ขี้เซาซะจริง ” 

 

...    

 

“ เฮ่อ...ดูเหมือนพวกนายจะเป็นตัวดึงดูดเรื่องวุ่น ๆ นะ  ไม่ใช่ยุ่งธรรมดาด้วย  ยุ่งมากจริง ๆ ”  นิ้วเรียวจิ้มแก้มคนนอนหลับเบา ๆ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นจากนิทราทำให้บลัดดี้ระบายรอยยิ้มจาง  ใบหน้าใสล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีแดงยุ่งที่แผ่กระจายเต็มหมอนสีขาว  เปลือกตาบางปิดนัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยเอาไว้แต่มีอยู่หลายครั้งที่เขาเผลอเหมือนเห็นว่ามันเป็นสีน้ำเงินลึก...สวย...น่าหลงใหล  ริมฝีปากบางเผยอเล็กน้อยดูน่าลิ้มลอง  โดยรู้ตัว  เขาค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของคนที่กำลังหลับและไม่มีทีที่ว่าจะรู้ตัวแม้แต่น้อย

 

  ว้าย !   และเสียงสามสาวที่ดังหน้าประตูก็ทำให้เขาสะดุ้ง  หันไปมองเห็นอาจารย์เชอรีน  เซซิเลียและจีจี้ยืนหน้าประตู  ใบหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นเขากำลัง 'ลักหลับ' เตกีล่าจะ ๆ 

 

“ ข...ขอโทษจ้ะ  ครู...ครูไม่กวนดีกว่า ”

 

ปึง !

 

ไม่ว่าเปล่า  อาจารย์สาวปิดประตูปึง ! เพื่อเพิ่มความเป็นส่วนตัวให้ทั้งสอง  ส่วนคนภายในขยี้หัวตัวเองเมื่อเมื่อกี้จะทำอะไรแปลก ๆ ใส่ผู้เป็นเพื่อน

 

  ต้องปรึกษาไดซ์แล้วแฮะว่าเราเป็นอะไรไป ? ” เจ้าตัวพูดงึมงำกับตัวเองแล้วย้ายตัวเองไปนั่งให้ห่างไกลคนป่วยที่อาจโดนทำอะไรแปลก ๆ ก็ได้

 

ขณะที่คนหลับนั้นกระตุกยิ้มที่มุมปากจาง ๆ พูดเบา ๆ อย่างไร้เสียง

 

    เห็นหน้าตาชำนาญ  จริง ๆ ก็ไร้เดียงสานี่นา ”  

 

ส่วนสามสาวหันมามองหน้ากันเองแล้วกรี๊ดโดยไร้เสียง

 

ห้องแรก  เจอฉากวิ้ง ๆ ของเจ้าชายผู้เย็นชาและนักบวชที่ละลายก้อนน้ำแข็งเดินได้ 

 

ห้องสอง  ฉากหวานป้อนแอปเปิ้ลให้ทานโดยคนตัวเล็กกวนประสาทให้องครักษ์หนุ่มผมเงินทาน

 

ห้องสาม  เอนซบไหล่บนเตียงเดียวกันของพ่อค้าตัวน้อยและองครักษ์เจ้าชายอีกคนที่หัวร่อต่อกระซิก

 

ห้องสี่  ฉากหึงโหดที่ชายหนุ่มคาดคั้นอีกฝ่ายว่าแอบชอบใครแล้วจัดการจูบปิดปาก

 

ห้องห้า  ลักหลับคนที่อยู่ในห้วงนิทราโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังเกิดความรู้สึกแปลก ๆ ในใจ

 

 มันช่าง...แฟนตาซี =////=   

 

 

 หือ...เงาอะไรล่ะนั่น ”  นักเรียนผู้ซึ่งเป็นเวรยามประจำโรงเรียนแห่งหนึ่งเหลียวมองรอบตัวเมื่อได้ยินเสียงกิ่งไม้เคลื่อนไหว  พร้อมเพื่อนอีกสามคนของเขาเข้ามารวมกลุ่มเพราะรู้สึกแปลก ๆ    

 

“ นายว่าอากาศมันเย็นลงหรือเปล่า ”  หนึ่งในเพื่อนของเขาถามพลางขมวดคิ้ว  ลมเย็น ๆ โชยไปมา  จมูกได้กลิ่นคลื่นเหียนที่ทำให้พวกเขาต้องเบ้หน้า  เงารอบกายขยายใหญ่ขึ้น  ดวงตาสี่คู่เบิกกว้างทว่ายังไม่ทันจะได้ส่งเสียงร้อง  กรงเล็บสิบคู่ก็ตวัดใส่ในทันใด

 

ฉัวะ ! ฉัวะ ! ฉัวะ !

 

“ คิ ๆๆๆ ” 

 

ตอนหน้าจะเป็นตอนพิเศษ เล่าเหตุการณ์ก่อนที่หนุ่ม ๆ จะโผล่มาและหลังที่พวกวอดก้าสลบไป   เย็น ๆ จะอัพตุลา ส่วนโคนันก็จะอัพหลังอัพวอดก้าเสร็จเลย

 

อย่าลืมคอมเม้นกันเน้อ 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 55 : บทที่ 51 ปะทะเดือด ! แอบหวาน (มั้ง) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12226 , โพส : 56 , Rating : 7% / 152 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 56 : ความคิดเห็นที่ 14465
มุ่งสู่โลกใหม่~~~~~
PS.  QUESTION
Name : AN_DSBP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AN_DSBP [ IP : 110.168.5.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2560 / 06:07
# 55 : ความคิดเห็นที่ 12388
ฮ่าฮ่าฮ่า ฟินฝุดๆ แหม มันช่างแฟนตาซี
Name : มายเมจิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มายเมจิ [ IP : 171.4.231.204 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2559 / 12:25
# 54 : ความคิดเห็นที่ 7605
มันช่าง...แฟนตาซี-///-
Name : J.S.NY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ J.S.NY [ IP : 171.96.178.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2558 / 21:11
# 53 : ความคิดเห็นที่ 4999
หนุกๆ>_<
Name : Light in the Dark < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Light in the Dark [ IP : 1.47.0.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 / 08:12
# 52 : ความคิดเห็นที่ 4846
ฟินสุดดดด บอกได้แค่นี้แหละ
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.94.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 15:29
# 51 : ความคิดเห็นที่ 3089
โอ้!!!


ไหน เตกีร่า บอกจะโดดจูบบลัดไง ๆๆๆ

ทวงๆๆๆ
Name : - - [ IP : 171.98.237.122 ]

วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 13:15
# 50 : ความคิดเห็นที่ 2889
หวานนนนนน ฟินแลนด์มากกกกกก มาต่อเร็วๆๆๆ นะค่ะ
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 202.28.78.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2557 / 10:15
# 49 : ความคิดเห็นที่ 2881
ตุลา อัพต่อ ไม่น้าา ไรท์ ฮือๆๆ นานจังเลยอ่ะ
แต่ไม่เป็นไร เค้าจะรออ่านต่อนะ กระซิกๆT^T
Name : prangpop < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ prangpop [ IP : 27.55.9.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 22:14
# 48 : ความคิดเห็นที่ 2877
โอ๊ย..สาวๆเกื่บจะได้ตายแ ร้วน๊า..ยังมีอารมณ์แกล้งหนุ่มๆกันอีก เฮ้อ >\\\< (ฟินได้อีก)

ปล.เค้าไปอ่านตุลาแร้ว..สนุกมั๊กๆ มาต่อไวๆเน้อ
ปลล.มาวอดก้าก่อนเราจะรักไรท์ค็อดๆอ่ะ.>^<
ปลลล.เราชอบนิยายไรท์ทุกเรื่อง ไรท์ห้ามทิ้งซักเรื่องน๊า..ไม่งั้นมีงอล>
Name : อสูรน้อย>< [ IP : 115.67.37.124 ]

วันที่: 21 เมษายน 2557 / 13:44
# 47 : ความคิดเห็นที่ 2873
เมื่อไหร่พระรองทั้งสามจะออกมาา เค้ารอพระเอกทั้งสามหึงอยู่นะเอิ้กกกกกก555555555555555
Name : Violetranger < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Violetranger [ IP : 124.120.209.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 01:26
# 46 : ความคิดเห็นที่ 2872
โอ้ยคือฟินนนน
Name : Violetranger < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Violetranger [ IP : 124.120.209.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 01:25
# 45 : ความคิดเห็นที่ 2871
อะไรคืออัพตุลาอ่ะไรต์ อย่านะอย่าาา ไม่ยอมมม
Name : Violetranger < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Violetranger [ IP : 124.120.209.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 01:25
# 44 : ความคิดเห็นที่ 2870
เย่ๆมาอัพบ่อยๆน้าา
Name : Violetranger < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Violetranger [ IP : 124.120.209.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2557 / 01:23
# 43 : ความคิดเห็นที่ 2868
ไรเตอร์ขอซื้อนิยายเนื่องนี้เถอะ อยากอ่านจนจบอ่าาาาา
Name : Patthama Phosawang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Patthama Phosawang [ IP : 124.120.71.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 23:50
# 42 : ความคิดเห็นที่ 2867
อ๊ากกกกฟินนน
Name : Patthama Phosawang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Patthama Phosawang [ IP : 124.120.71.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 21:18
# 41 : ความคิดเห็นที่ 2866
ฟิน >///< อัพไวๆ น่ะค่ะ
Name : f'fah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ f'fah [ IP : 27.55.193.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 19:33
# 40 : ความคิดเห็นที่ 2861
อะไรคืออัพตุลา ไม่นะมันค้างอ่ะ มันนานไปนะรีบมาอัพเถอะได้โปรด TT^TT
Name : _TaiL@SlePT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _TaiL@SlePT [ IP : 49.230.147.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 14:49
# 39 : ความคิดเห็นที่ 2860
หึหึหึหึหึหึหึ
Name : Ajizen_Ryoma < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ajizen_Ryoma [ IP : 1.2.190.11 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 13:16
# 38 : ความคิดเห็นที่ 2859
สามสาวกลายเป็นสาววายไปแล้ว555
PS.  ตราบใดที่ยูแจซอกยังไม่ตาย...ไม่ได้เห็นตัวจริงของซงจีฮโย...ไม่ได้จับกล้ามของคิมจงกุก...รันนิ่งแมนยังไม่สูญสลาย...คิมดงจุนคนนี้จะไม่ยอมตายเด็ดขาด!!!(คิมดงจุนชื่อเกาหลีของตัวเองน่ะแฮะๆ=..=;)
Name : คิมดงจุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมดงจุน [ IP : 171.7.13.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 10:18
# 37 : ความคิดเห็นที่ 2857
สนุก >< หวานดีๆ ต่อเร็วๆน้า สู้ๆค่ะ =w= // อ้อ... คอมเม้นที่2854อย่าฟลัดคำแบบนั้นสิคะ... มีมารยาทหน่อยค่ะ = = (หากพูดแรงไปก็ขอโทษด้วย)
PS.  เบื่อๆ เหงาๆ.... แวะมาดูไอดีเราได้นะ แอดกันบ้างเน้อ
Name : CinSora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CinSora [ IP : 183.89.77.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 23:03
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2856
คือฟินอ่ะ>_<
Name : love-lee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love-lee [ IP : 1.46.132.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 23:00
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2855
Name : love-lee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love-lee [ IP : 1.46.132.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 22:58
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2852
รีบมาอัพอย่างด่วนเลย!!!!

อ่านไปกรี๊ดไป

รีบมาน้า-3-
Name : Black B < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black B [ IP : 1.46.135.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 22:04
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2851
เอ่อ....คห.ที่2854คะ เป็นอะไรมากไหมคะ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 เมษายน 2557 / 12:20
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 20 เมษายน 2557 / 12:20
Name : Punnie AND Minddie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Punnie AND Minddie [ IP : 223.206.251.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 21:55
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2848
อัพ อัพ อัพ
Name : demon guy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ demon guy [ IP : 49.49.170.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2557 / 21:28
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android