คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 56 : ตอนพิเศษ ' เหตุการณ์ที่สาว ๆ ไม่รู้และ...อาการ... ' อีก 25[0]%


     อัพเดท 11 ธ.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 3,056 Overall : 679,786
15,918 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7630 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 56 : ตอนพิเศษ ' เหตุการณ์ที่สาว ๆ ไม่รู้และ...อาการ... ' อีก 25[0]% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12845 , โพส : 95 , Rating : 13% / 152 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

พิ ' เหตุการณ์ที่สาว ๆ ไม่รู้และ...อาการ... '

 

 

20 : 00  นาที  วันศุกร์

 

  หือ...ได้เวลาเดินเวรแล้วหรือเนี่ย ”  ร่างสูงโปร่งซึ่งกำลังนั่งทำงานเอกสารอยู่เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา  เช่นเดียวกับร่างสูงข้าง ๆ 

 

  เวลานี่...ผ่านไปเร็วดีนะ ”  ดวงตาสีส้มเหม่อมองท้องฟ้าสีรัตติกาลที่ไร้แสงสว่างของดวงจันทร์  ก่อนจะเก็บแว่นตาที่ใส่เวลาทำงานเสียนานออก   พลางลุกขึ้นยืนเพื่อบิดกายไล่ความเมื่อยขบ

 

   ไปกับใครบ้าง ” เสียงทุ้มของรูมเมทห้องเอ่ยถามอย่างราบเรียบ  นักบวชผมสีเงินหันมายิ้มน้อย ๆ ให้ขณะตอบ 

 

  ครั้งนี้ก็ไปครบทีมเลย  พวกรุ่นพี่ขอสลับเวรได้แจ่มมาก J

 

เจ้าตัวคนพูดและรุ่นพี่พวกนั้นจะรู้ไหมนี่ว่าเวรยามมันสลับกันไม่ได้น่ะ  แต่พูดไปเพื่อนร่วมห้องเขาก็คงไม่สนใจอยู่แล้ว  เขาจึงเพียงโบกมือเบา ๆ เสื้อโค้ดหนังสีดำก็ลอยเข้าหาวอดก้า  เอลนาโวลล์โรลล์  ชายหนุ่มที่อ้างตัวเป็นนักบวชทั้ง ๆ ที่ความจริงอีกฝ่ายเป็นถึงนักฆ่าชื่อดังที่มีค่าหัวติดอันดับหนึ่งในสิบคนที่มีค่าหัวมากที่สุดของอาเรียเลยทีเดียว  

 

หรือเขาจะลองฆ่าอีกฝ่ายแล้วเอาเงินเข้าท้องพระคลังดี ?

 

  ทำหน้าแบบนั้นอย่าคิดจะฆ่าฉันเอาเงินเข้าท้องพระคลังเชียวนะ  ค่าหัวนายเองก็ไม่ใช่น้อย ๆ L วอดก้าหน้าบูดทันตาเมื่อสามารถแปรความหมายในสายตาอีกฝ่ายออก  พาราไดซ์เลิกคิ้วสูง

 

  ฉันทำหน้าแบบไหน ”  เขาถามเสียงเฉยชา  ส่วนวอดก้าที่ได้ฟังก็ทำหน้าเหรอหรา  เอียงคอพินิจมองใบหน้าของเจ้าชายหนุ่มใหม่แล้วสั่นหัวพูด 

 

  ช่างเถอะ...ไปล่ะ ” 

 

  เดี๋ยว...” เขาเอ่ยรั้งอีกฝ่ายไว้  เจ้าตัวค่อย ๆ หันมามองอย่างแปลกใจพลางเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม  แม้แต่เขาเองก็ยังแปลกใจตัวเองเช่นกันที่รั้งอีกฝ่ายไว้  สมองนิ่งคิดไปชั่วอึดใจขณะเอ่ยเสียงราบเรียบ


  ...ระวังตัวด้วย ”   

 

  รู้แล้วน่า  ไม่ต้องเป็นห่วง ”  รอยยิ้มจาง ๆ ระบายบนริมฝีปากบางก่อนมือเรียวจะสวมใส่เสื้อโค้ดที่ชายหนุ่มให้  แล้วปิดประตูลง  ภายในห้องกลับสู่ความเงียบงัน  ส่วนเขาเองก็เริ่มต้นทำงานต่อตามปกติ เท่าที่จำได้เพื่อนรูมเมทเขาจะเลิกเวรราว ๆ ตีหนึ่ง 

 

เขาคือเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์  นาม  พาราไดซ์  เซไลโด  ดิ  ทริสทอร์  เจ้าชายรัชทายาทเพียงคนเดียวของรัฐทรงอำนาจ  แม้ในคราแรกจะไม่ใช่ก็ตาม  นี่ก็เกือบสามเดือนแล้วที่เขาอยู่โรงเรียนสาธิตเซนท์ปิแอร์  ถือว่าเป็นโรงเรียนที่แปลกกว่าโรงเรียนใด ๆ ทุกคนอยู่อย่างผ่อนคลาย  สบายและเป็นกันเองยกเว้นคนต่างหอที่อาจมีทะเลาะเบาะแว้งกันบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับฆ่ากันเอง (มั้งนะ)  อีกเพียงสัปดาห์เดียวก็จะเริ่มเข้าสู่การสอบกลางภาค   การสอบของที่นี่จะใช้ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติจากนั้นจึงนำมาเฉลี่ยเป็นคะแนน   และได้มีการแจ้งเนิ่น ๆ แล้วว่าในวันจันทร์จะมีนักเรียนแลกเปลี่ยนถึงสี่คนที่จะเข้ามาอยู่ในหอสราท  รวมถึงหอวสันต์  คิมหันต์และเหมันต์ที่จะมีนักเรียนแลกเปลี่ยนต่างชั้นปีจากต่างโรงเรียนเข้าร่วมด้วยจนหมดเทอม  เขาเองก็เปิดดูเอกสารของคนทั้งสี่คร่าว ๆ บ้างแล้ว  มีผู้หญิงสอง (?)  และผู้ชายสอง (?)  อยู่ปี  2 จากโรงเรียนหญิงล้วนและโรงเรียนขุนนางอีกแห่งหนึ่ง

 

และเพราะการสอบที่ใกล้จะถึงทำให้ตัวเขาและรูมเมทต้องเร่งทำงาน  หัวเป็นเกลียว  ตัวเป็นน็อตเพื่อให้หลือเวลาสำหรับการเตรียมตัวสอบ

 

แกรก...

 

มือเรียววางปากกาลงขณะเผลอผินใบหน้ามองไปยังเตียงที่ยังคงวางชิดกัน  นานแล้วเหมือนกันที่เขาเริ่มชินกับการมีใครบางคนนอนอยู่ข้าง ๆ และซุกเข้าที่อกเขา  และคนนั้นไม่ใช่ใครนอกจากรูมเมทของเขาเอง

 

พูดถึงวอดก้า...หรือรองหัวหน้าชั้นปีของเขา   ช่วงนี้เขาเกิดความรู้สึกแปลก ๆ กับอีกฝ่าย  ไม่น่าจะใช่ความตื่นเต้น  เกลียดชังหรือผลักไส  แต่เป็นความรู้สึกบางประการที่เขามอบให้กับคนในครอบครัวเท่านั้น  และหนึ่งในนั้นคือคนที่จากไปแล้ว...จากไปอย่างที่ไม่มีวันหวนกลับมา  ความรู้สึกที่ปิดตายของเขา  ซึ่งไม่ปรารถนาให้ใครเข้ามายุ่งเกี่ยวไม่เว้นแม้แต่เพื่อนทั้งสี่เพราะความหวาดหวั่นที่จะสูญเสียสิ่งสำคัญไปมันเริ่มเกิดความเปลี่ยนแปลง

 

  ท่านพี่คะ ... 

 

  ท่านพี่... 

 

ก็อก ๆๆๆ

 

เสียงเคาะประตูดังหลายครั้งพร้อมเสียงทุ้มขององครักษ์ที่บัดนี้รับหน้าที่เป็นมือขวาช่วยงาน   เขาเอ่ยอนุญาตแล้วหันกลับมาสนใจงานของตัวเองต่อ

 

  นี่งานที่ให้ฉันทำ ”  วิมเลทส่งเอกสารในมือให้แล้วเหลียวสำรวจห้องพักของผู้เป็นนายที่เน้นสีน้ำเงิน-ดำ  การจัดวางดูเรียบง่ายแต่หรูหรา  ปูพรมสีเลือดหมูเด่น  ขับให้สิ่งของภายในห้องให้เห็นชัด  เน้นการจัดสิ่งของให้ชิดผนังทำให้ขนาดห้องดูกว้าง  สบาย  น่าอยู่  นอกจากนี้ยังมีสระน้ำเล็ก ๆ กับสวนสีเขียวอีกด้วยจนชายหนุ่มอดชื่นชมไม่ได้ 

 

  จัดห้องสวยดีนะ  ไม่เหมือนห้องฉัน ”  พอพูดถึงตรงนี้เขาต้องทำหน้าบูด  รูมเมทตัวแสบของเขาดูจะไร้ความเกรงใจขึ้นทุกวันเพราะมันทำห้องรกแล้วฝากเขาจัดการทุกรอบจนอยากจะบ้าตาย  แต่ดีหน่อยที่พอถึงเวลาทำงานจริงๆ อีกฝ่ายจะตั้งใจทำจนแทบไม่น่าเชื่อก็เถอะ  ปกติก็ขี้เล่นและกวนประสาทเขาได้ทุกเวลาจนน่าเอือมระอา

 

แต่พอพูดถึงวิสกี้  เดี๋ยวนี้เขาเริ่มมีความรู้สึกแปลก ๆ กับใบหน้ากวนประสาทนั่น  ยิ่งมีเรื่องเมื่อหลายวันก่อนที่ทำราวกับอีกฝ่ายสารภาพรักกับเขาแต่กลับทำท่าเฉย ๆ ทิ้งให้เขาคิดมากและระแวงอยู่คนเดียว 

 

  เชอะ...ไอ้เจ้าบ้า  เจ้าคนนิสัยไม่ดี  กวนประสาท ”  วิมเลทขบเคี้ยวฟัน  งึมงำ ๆ กับตัวเองโดยไม่เห็นสายตาแสดงความแปลกใจจากพาราไดซ์  ปกติวิมเลทเป็นคนเฉยชาที่ไม่ชอบทำอะไรให้ไร้ประโยชน์  เวลาว่างถ้าไม่อ่านหนังสือก็ทำงาน  แต่ที่เพิ่มมาอยู่อย่างคือการทะเลาะกับวิสกี้ที่แทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันเสียอย่างนั้น  แต่เขาก็เห็นทั้งสองสนิทกันขึ้นเรื่อย ๆ แม้จะสะดุดใจไปชั่วขณะเมื่อคิดได้ว่าวิมเลทและวิสกี้จะสนิทกันเกินไปก็เถอะ 

 

  ไดซ์...มีอะไรหรือเปล่า ? ”  วิมเลทเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เมื่อเห็นเจ้าชายหนุ่มมองมาเหมือนเขาทำอะไรผิด  ทว่าเจ้าของห้องที่ได้ฟังคำทักกลับเบือนหน้าหนี  แล้วเสียงโหวกเหวกก็เริ่มดังขึ้นพร้อมร่างบราวน์ที่วิ่งเข้ามาในห้องและชูมือสูงหลบมือที่พยายามคว้าบางอย่างไว้ของบลัดดี้ 

 

  เอาคืนมาเสียดี ๆ ไอ้เพื่อนรัก ”  บลัดดี้กล่าวเหี้ยม ๆ ติดก็แต่ว่าเพื่อนของเขากลับทำสีหน้ายียวนใส่ 

 

  ถ้าฉันไม่คืนล่ะ ?...เห็นเฉย ๆ แต่จริง ๆ แอบร้ายนะ ”  ไม่ว่าเปล่าแพทย์หนุ่มยักคิ้วหลิ่วตาให้  เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงถอนหายใจแล้วพูดอย่างหงุดหงิด 

 

  เออ ๆ จะดูก็ดูซะให้พอใจ  แต่อย่าให้เติร์กรู้นะ  ไม่งั้นมันจะกลายเป็นเถ้าถ่าน ” 

 

  รูปอะไรเหรอ ? ” เคียร์ที่เดินเข้ามาสมทบชะโงกหัวมาดูแล้วแสดงสีหน้าตกใจในขณะที่พาราไดซ์เริ่มกุมขมับเพราะตัวแสบทั้งสี่ส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายกว่าเดิม   

 

  หอมแก้มกันเลยเหรอ ?  ตั้งแต่เมื่อไหร่ ? ” วิมเลทส่งเสียงถามอย่างใคร่รู้  ขณะเจ้าของรูปภาพหน้าขึ้นสีวูบหนึ่งแถมเผลออมยิ้มออกมา  พอรู้ว่าเพื่อนอีกสี่คนกำลังมองมาก็ต้องรีบหุบยิ้มหันควันแต่ไม่ทันเสียแล้ว  แม้แต่พาราไดซ์ยังมองมาที่เพื่อนหนุ่มด้วยแววตาสนใจเรื่องลึก ๆ

 

 “ เล่ามาเสียดี ๆ ”  บราวน์ว่าอย่างถูกใจ  นาน ๆ ทีเพื่อนสนิทเขาจะแสดงอาการเคอะเขินแสดงว่าอาจมีอะไรเบื้องลึก  ซึ่งมันน่าสนใจมากเสียด้วย

 

บลัดดี้นิ่งไปชั่วอึดใจแต่พอเห็นสายตาคาดคั้นของทั้งหมดก็จำต้องเปิดปากเล่า

 

  ก็ถ่ายมาตอนเติร์กตื่น  ฉันได้กล้องมาใหม่ก็เลยลองเสียหน่อย  ถ่ายรูปเติร์กเล่นแล้วเติร์กก็ขอรูป  ฉันไม่ให้ก็เลยยื้อแย่งกันไปแต่ฉันก็กดถ่ายจนเกือบหมดฟิล์ม  แล้วทีนี้เหลืออีกตามภาพก็เลยขอถ่ายรูปคู่กับเติร์ก ” 

 

  สามภาพงั้นเหรอ ? ใช่นี่หรือเปล่า ? ”  เคียร์ขมวดคิ้ว  ชูภาพอีกสองใบขึ้น  ใบหนึ่งเป็นภาพที่เตกีล่าทำหน้าบึ้งขณะถูกบลัดดี้กอดคอ  แต่อีกรูปเจ้าตัวระบายยิ้มหวานส่วนเพื่อนของเขากลับผินใบหน้ามองรอยยิ้มนั้น   

 

  แล้วรูปที่สามทำไมกลายเป็นหอมแก้มกันล่ะ ”  วิมเลทถามอย่างสงสัย    

 

  ก็...ก็...ตะ...ตอนนั้นเผลอหันไปดู ต...เติร์ก  ...แล้วเติร์กก็หันมาหามันก็เลย... .////.   บุตรชายกรมข่าวสารทำเสียงตะกุกตะกัก  จะรู้ไหมหนอว่าตัวเองหน้าแดงและเผลอยิ้มน้อย ๆ ออกมาเรียกเสียงหัวเราะอย่างพออกพอใจในลำคอได้จากหลาย ๆ คน

 

  อาการแกมันส่อชัด ๆ ” 

 

  ส่อ ? ส่ออะไร ” 

 

บราวน์และวิมเลทมองหน้ากัน    ส่อว่าตกหลุมรักไปแล้ว !

 

  เฮ้ย ! จะเป็นไปได้ไงเติร์กเป็นผู้...ผู้...ชาย ” ตอนแรกเจ้าตัวก็หน้าแดงก่ำแต่พอพูดถึงเพศ ( ปลอมๆ ) ของอีกฝ่ายก็หน้าซีดเผือด  ไม่ต่างจากคนที่เหลือซึ่งนั่งเงียบกริบ

 

  แกชอบผู้ชายเหรอว่ะ...” เคียร์เอ่ยถามเสียงราบเรียบทว่าแทงใจของใครหลาย ๆ คนจนจุก  เจ้าของห้องหน้าเปลี่ยนสีไปวูบหนึ่ง  รีบเบือนหน้าหนีทันใด   เสียงทุ้มตอบกลับเบา ๆ อย่างไม่มั่นใจทว่าไม่ใช่จากคนที่เคียร์ตั้งใจถาม  แต่เป็นจากวิมเลทที่แสดงสีหน้าเหม่อลอย 

 

  ไม่รู้...แต่รู้สึกแปลก ๆ ทุกทีเลยว่ะ ”  ภาพวิสกี้ยิ้มในหลาย ๆ ท่าทาง  คำพูดกวนประสาท  ใบหน้าขี้อ้อนนั่นมันช่วยให้หัวใจเต้นระรัวทุกครั้งไม่ต่างจากคนทั้งหมดที่ทำสีหน้าไม่ถูกไปตาม ๆ กันเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ร่วมกันของคนทั้งหมด  นั่งทะเลาะ  หยอกย้อ  ช่วยกันคิดช่วยกันทำงานต่าง ๆ ในโรงเรียน  พวกเขาปฏิเสธไม่ได้ว่ามันสนุกและทำให้ชีวิตที่น่าเบื่อหน่ายของพวกเขามีสีสันมากยิ่งขึ้น

 

  ฉันมั่นใจว่าพวกเรารู้สึกเหมือนกัน ” บลัดดี้ว่าเสียงหนัก  ซึ่งก็ไม่มีใครปฏิเสธ  เคียร์ถามเสียงแผ่วยามนึกถึงเจ้าของเรือนผมสีเขียวแก่และดวงตาสีอำพัน

 

  แล้ว...เราจะทำยังไงดีครับ ” 

 

  อ้าว...ทำอะไรกันอยู่อ่ะ ”  ซาเซน  พี่ชายฝาแฝดของเซซิเลียเดินเข้ามาในห้องอย่างงุนงงตามด้วยรูมเมทร่วมห้อง  ไรออนที่เดินตามเข้ามาติด ๆ แสดงสีหน้าแปลกใจเพราะบุคคลทั้งห้าอยู่ในอาการสงบนิ่งแต่แฝงท่าทีสับสนบางอย่างอย่างที่ไม่น่าจะเป็น  พวกเขามาเอาเอกสารของสภาเพื่อนำไปให้อาจารย์เอ็กเซลตามคำสั่ง ( ลงโทษ )  เพราะเผลองัวเงีย ( แอบหลับ )  ในคาบวิชาเวทมนตร์  จึงมาอยู่ในห้องที่มีบรรยากาศชวนให้กระอักกระอ่วนและกดดันแปลก ๆ

 

  เอ่อ...พวกเรามาเอาเอกสารวิชาเวทมนตร์น่ะ ”  พาราไดซ์ที่ตีสีหน้าเรียบเฉยสะบัดมือเบา ๆ เอกสารกองหนึ่งก็ลอยเข้าหาซาเซน แต่เจ้าตัวส่งทั้งหมดให้ไรออนที่ตีหน้ายักษ์ใส่ข้าง ๆ 

 

  มีปัญหาอะไรหรือเปล่า  ลองปรึกษาพวกเราได้นะ ”  เจ้าตัวเอ่ยเสียงกระตือรือร้น  ใบหน้าที่เคยมีแต่ความขี้เล่นปรากฏความจริงจังและดูน่าเชื่อถือทันตาทำให้พาราไดซ์  วิมเลท  เคียร์  บลัดดี้และบราวน์มองหน้ากัน  ซาเซนที่วางแผนบางอย่างในใจกระทุ้งศอกใส่เอวรูมเมทหนุ่มจนสะดุ้ง  ไรออนส่งเสียงจิจ๊ะในลำคอเพราะจากการที่อยู่ด้วยกันมานาน  ไอ้เพื่อนร่วมห้องคนนี้มันอยากรู้อะไรก็ต้องได้รู้แล้วดันลากเขาไปมีเอี่ยวอีก  เขาจึงจำต้องทำหน้าที่เป็นลูกคู่ต่อ

 

  ใช่ ๆ เราผู้ชายเหมือนกัน  เป็นเพื่อนกัน  มีอะไรก็ปรึกษาได้โดยเฉพาะเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เนี่ย ”  เจ้าตัวเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม  เปลี่ยนใจวางเอกสารลงบนโต๊ะทำงานของเจ้าของห้องก่อนด้วยความเมื่อย  แล้วทรุดนั่งในทันทีเช่นเดียวกับซาเซนที่หาที่นั่งเหมาะ ๆ พูด  ยิ่งเหลือบเห็นอาการสะดุ้งน้อย ๆ ของทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่หัวหน้าชั้นปีสุดหล่อยิ่งทำให้เขาฉีกยิ้มกว้าง

 

แค่นี้...เราก็รู้และเอาข่าวไปกระจายได้เป็นคนแรกแล้ว เอิ่ก ๆ ( นี่คือเหตุผลที่แท้จริง ??? ) 

 

“ เอ่อ...  เคียร์ทำสีหน้าลังเล  ตัดสินใจเดินไปปิดประตูห้องของผู้เป็นเพื่อนแล้วถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ   เอ่อ...ความรู้สึกที่บางทีก็หงุดหงิดหรือชวนให้หัวใจเต้นกับของสิ่งหนึ่งนี่มัน...เป็นความรู้สึกอะไรกัน ”

 

สองหนุ่มตัวแสบ ( รองจากพวกวอดก้า ) มองหน้ากันแล้วยิ้มออกมา  ทั้งที่ในใจพยายามเก็บความตื่นเต้นเต็มที่ 

 

อุบ๊ะ ! ข่าวใหม่แล้วข่าวใหม่ !

 

  ก่อนอื่น...ถามก่อนว่าตอนแรก ๆ พวกนายยังไม่รู้สึกอะไรมาก  แต่พออยู่กับของสิ่งนั้นนาน ๆ  ความรู้สึกก็เด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ บางทีก็ตื่นเต้น  หัวใจสั่นอย่างไม่รู้สาเหตุ  แถมบางครั้งยังรู้สึกหงุดหงิดแปลก ๆ เวลาสิ่งนั้นทำอะไรไม่ได้ดั่งใจหรือตามที่ต้องการ  ถูกไหม ? ” 

 

  ก็ถูก...  บราวน์กอดอกก่อนจะย่นคิ้วเพราะความไม่เข้าใจ    “ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ ” 

 

  เกี่ยวสิ...เกี่ยวมาก ๆ ”  ไรออนทำสีหน้าจริงจัง  ขณะหันไปสบตากับซาเซนที่แสดงสีหน้าเคร่งเครียด ( แกล้งทำ ) “ มันบ่งบอกว่าพวกนายกำลังติดใจและชอบในของสิ่งนั้นจนเกือบเรียกได้ว่าเป็นความคลั่ง  

 

  คลั่ง ? ” ห้าเสียงทวนตามคำบอกก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะของตัวเองออกมา  ยกเว้นเคียร์และเจ้าชายหนุ่มที่ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดเนื่องจากพอเข้าใจลาง ๆ แม้ไม่อยากจะยอมรับก็ตามว่าพวกตนจะเป็นพวก...ชายรักชาย...    

 

  ถึงฉันจะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้แต่ฉันก็พอเข้าใจคำว่าคลั่งนะ  พวกนายคิดผิดแล้วล่ะ หึๆๆ ”  หนุ่มดวงตาสีเขียวซีดเอ่ยเป็นคนแรกหลังระงับอาการหัวเราะของตนเอง  วิมเลทสนับสนุนยิ้ม ๆ เพราะคิดว่าคงไม่มีทางเป็นไปได้

 

  นั่นสิ...คำว่าคลั่งมันเกินไปมั้ง ” 

 

  ถึงเราจะรู้สึกแบบนั้นแต่มันไม่ถึงคำนั้นหรอก ”  บลัดดี้พูดเสียงราบเรียบ  สองหนุ่มสบตากันอีกรอบแล้วแอบแสยะยิ้ม...คลั่งไม่คลั่งเดี๋ยวได้รู้... 

 

  งั้นถามใหม่...ถ้าเกิดว่าของสิ่งนั้นกำลังถูกใครบางคนแย่งไป  พวกนายรู้สึกยัง...  เอ่ยปากถามอย่างไม่ทันจบเสียงกร็อบของปากกาในมือเจ้าชายหนุ่มก็หักคามือ  อีกสามหนุ่มหยุดชะงักเสียงหัวเราะทันควันในขณะที่คนสุดท้ายเบือนหน้าหนีหลบความรู้สึกโกรธาที่พุ่งขึ้นและอารมณ์ภายในห้องก็เริ่มติดลบต่อในทันทีเมื่อคำพูดนั้นยังมาเรื่อย ๆ  ซาเซนฟันธงว่าของสิ่งนั้นมันต้องเป็นคนชัวร์ป้าบจึงกล่าวกระตุ้นต่อ

 

  ของสิ่งนั้นถูกคนอื่นแตะต้องโดยที่เราไม่ต้องการ   ยิ้มให้  หัวเราะให้  และยอมให้คนอื่นสัมผัสถูก ”  ไรออนเอ่ยเสริมต่ออย่างเยือกเย็นขณะที่แอบหัวเราะในใจ  เดี๋ยวพ่อสื่อคนนี้จะช่วยเอง...รอก่อนนะเพื่อนรัก

 

  หมางเมินตัวเรา  เย็นชา  มองไม่เห็นตัวตนหรือทำเหมือนเราเป็นศัตรูและทำกับคนอื่นในสิ่งท......ที่......เคยให้......เราทำ ”  ประโยคท้าย ๆ เริ่มแผ่วและตะกุกตะกักเรื่อย ๆ เมื่ออากาศภายในห้องเข้าสู่จุดเยือกแข็งช่วยขณะ  ทั้งห้าผู้เริ่ม 'มีอาการ' ที่ซาเซนและไรออนเปรย ๆ เงียบกริบ  พากันนึกภาพตาม  เจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงและดวงตาสีฟ้าสดใสที่ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา   ไม่พูด  ไม่คุย  ไม่ยิ้มให้แต่กลับหน้าแดงให้คนอื่นสัมผัสถึงความน่ารักภายใต้ท่าทางเย็นชา  ยิ้มอ่อนโยนจาง ๆ  เริงร่าและแกล้งคนอื่นเงียบ ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนที่เคยแสดงให้เขาเห็น...แต่บัดนี้กลับไร้ซึ่งความเกี่ยวข้องใด ๆ เขาไม่มีทางยอม !

 

ผมสีเขียวแก่และดวงตาสีอำพันสวยเป็นประกายเริงร่าบริสุทธิ์เหมือนเด็ก ๆ ชอบตุ๊กตาราวกับผู้หญิงแต่นั่นเป็นเสน่ห์ของอีกฝ่ายที่ขี้อ้อนบางเวลา  มือเรียวและใบหน้าที่เคยซุกหนุนตักเขานอนและทำให้เขายิ้มทั้งวันราวคนกับบ้า  แต่อีกฝ่ายกำลังจะไปแสดงกิริยาอย่างนี้กับคนอื่น  ร่าเริง  ยิ้มให้และขี้อ้อน...อย่าหวังเลย !

 

ดวงตาและเรือนผมสีรัตติกาลเข้มดูอ่อนนุ่มน่าสัมผัสเช่นเดียวกับริมฝีปากที่เขาเคยช่วยเหลือไป  รอยยิ้มเสแสร้งและดวงตาที่ไม่เคยปรากฏความรู้สึกเมื่อยามแรกเริ่มกลับเริ่มบ่งบอกอารมณ์เรื่อย ๆ ไม่ว่าจะโมโห  โกรธ  บูดบึ้ง  เขินอายหรือตกตะลึง  ซึ่งมันทำให้เขาชอบที่สุดแต่อีกฝ่ายกำลังจะตีตัวห่างและมอบรอยยิ้มเสแสร้งแบบนั้นให้อีกครั้งแต่กลับยินยอมแสดงความรู้สึกที่แท้จริงให้คนอื่นเห็น  อย่าได้คิดเชียวนะ !

 

เจ้าของเรือนผมสีส้มยุ่ง  และดวงตาสีม่วงอเมทิสร่าเริงที่มักมีรอยยิ้มขี้เล่นและนิสัยแกล้งคนอื่นไปทั่ว   มักพยายามตีซี้กับเขาในช่วงหลัง ๆ แม้ตอนแรกจะไม่ชอบขี้หน้าก็ตาม  แต่ความสนิทสนมและความร่าเริงของอีกฝ่ายก็ยอมทำให้เขาผ่อนตามโดยไม่อาจปฏิเสธ  แต่หากอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นเย็นชาใส่  ดวงตาสีสวยที่มีแต่ความแข็งกร้าวและมีใครต่อใครมาสารภาพรัก  หึ ! เขาจะขัดขวางเอง !

 

สุดท้ายเจ้าของเรือนผมสีเงินสว่างและดวงตาสีส้มเจ้าเล่ห์   ยิ้มหวานให้คนอื่น  มองตัวเขาอย่างเย็นชาและว่างเปล่าราวกับคนแปลกหน้า  และแสดงความอ่อนไหวกับคนอื่นให้อีกฝ่ายปลอบปละโลม...เหมือนกับที่เขาทำ  สนใจในตัวเขาที่ฐานะเจ้าชายไม่ใช่ในฐานะที่เป็นเพื่อน  หรือแสดงอาการเกลียดชัง  มองอย่างคนเป็นศัตรูกัน...เพียงคิดเท่านี้ความรู้สึกเจ็บแปลบก็ลามทั่วทั้งตัว

 

  แหงะ...อาการนี้ชัวร์ ๆ ”  ซาเซนเอ่ยฟันธงท่ามกลางความเงียบ  โดยไม่รู้ตัวว่ากอดไรออนไว้เพราะบรรยากาศที่อึมทึบรอบตัว  แง...น่ากลัวโว๊ย ! คนโดนกอดพูดตบท้ายอย่าง ( พยายาม ) กล้า ๆ ( และพยายามเลิก ) กลัว    

 

  สุดท้าย  ถ้าเกิดมีใครบางคนทำให้ของสิ่งนั้นตกอยู่ในอันตรายและทำให้พวกนายต้องเสียของสิ่งนั้นไป...พวกนายก็คงรู้สึกถึงอารมณ์ตัวเองดี ” ไรออนปาดเหงื่อเมื่อชั่วพริบตาอากาศกลายเป็นร้อนระอุ  รีบขอตัวเผ่นแนบโดยลากรูมเมทหนุ่มไปด้วยเพราะอีกฝ่ายกำลังหาเรื่องตายด้วยการถามว่า 'สิ่งนั้น' คือ 'อะไร' หรือ 'ใคร' ที่ทำให้หนุ่ม ๆ คลั่งได้ขนาดนี้

 

รับรองเอ็งตายหยั่งเขียดแน่ ๆ   

 

แต่ไม่วายกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้

 

  นี่แหละ...ความรู้สึกคลั่ง  ...คลั่งว่าสิ่งนั้นจะไปเป็นของใคร  คลั่งว่าสิ่งนั้นอาจตกอยู่ในอันตรายและคลั่งเพราะไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองและความรู้สึกของอีกฝ่าย...พวกนายน่ะคลั่งชัด ๆ ” เขาเปลี่ยนสรรพนามจากสิ่งนั้นเป็นอีกฝ่าย  พลางเน้นย้ำคำว่า 'คลั่ง'  ให้ผู้เป็นเพื่อนเข้าใจลึกซึ้งถึงแก่น (?)  แล้วรีบกระโจนหนีหลังแสดงมาดเท่ ๆ อย่างผู้มีประสบการณ์ช่ำชอง ( มั้ง )  แต่ใจก็คิดว่าต้องขยายข่าวเสียแล้วว่าหัวหน้าหอรูปหล่อ  แพทย์หนุ่มซึ่งดำรงตำแหน่งผู้คุมกฏขวา   องครักษ์ผมเงินมือขวาเจ้าชายแห่งรัฐและองค์รักษ์เจ้าของดวงตาสีมรกตผู้เป็นมือซ้าย  สุดท้ายลูกชายเจ้ากรมข่าวสารที่ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอาจารย์ประจำวิชาการสอดแนมกำลังมีอาการเลิฟ ๆ กับใครคนหนึ่ง  หุ ๆ 

 

  ฉัน...ฉันกลับห้องก่อนนะ ”  บราวน์และบลัดดี้ขอตัวกลับห้องพักเสียงเรียบตามด้วยอีกสองหนุ่มที่สีหน้ายังคิดไม่ตกกับความรู้สึกของตัวเอง  ไม่นานห้องของพาราไดซ์ก็กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง  เขาเบือนตาไปมองท้องฟ้ารัตติกาลที่ไร้แสงสว่างของดวงจันทร์แล้วก้มลงมองเศษปากกาในมือที่แหลกจนไม่เหลือเค้าเดิม  แล้วนิ่งครุ่นคิดอะไรเงียบ ๆ  ยามหวนทวนคำพูดสุดท้ายที่เพื่อนร่วมชั้นอีกสองคนกล่าวทิ้งท้าย

 

  ของที่ชอบก็คือของที่ชอบ  ไม่จำเป็นต้องหลอกตัวเองหรือปฏิเสธเพราะยังไง ๆ นายก็รู้ตัวกันดี ” 

 

 ................   

 

 

 

หลังจากนั้นเขาก็นั่งทำงานต่อจนราว ๆ ห้าทุ่มก็เข้านอน  แม้จะรู้สึกโหวง ๆ เมื่อไร้ใครในอ้อมแขน  แต่หลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ตื่นขึ้นเมื่อเกิดความรู้สึกประหลาดบางอย่าง  ร่างสูงลุกจากเตียงนอนสีเข้มแล้วยกมือทาบที่ตำแหน่งหัวใจที่บัดนี้กำลังเต้นถี่ด้วยความหวาดกลัวบางอย่าง  นอกจากนี้  เมื่อเหลียวมองดูพื้นที่ว่างเปล่าข้างกายแล้วลองเอามือทาบดูก็สัมผัสได้ถึงความเย็นชื้นไร้ซึ่งความอบอุ่นบ่งบอกว่ารูมเมทหนุ่มไม่ได้กลับเข้ามาภายในห้องแม้แต่น้อย  ความรู้สึกบางอย่างกำลังบีบหัวใจของเขาไว้ราวกับจะเป็นสัญญาณเตือน  เสียงหวานเจือจางล่องลอยมาตามลม ( ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร )  เอ่ยเป็นประโยคที่ทำให้พาราไดซ์ตาเบิกกว้าง

 

วอดก้า...ตกอยู่ในอันตราย...

 

วอดก้า ?!

 

ไม่ต้องคิดอะไรมาก  เพียงสัญชาตญาณก็บอกได้แล้วว่าเพื่อนร่วมห้องของเขากำลังผจญกับปัญหาใหญ่  เพียงเขาออกไปก็เจอกับเพื่อนอีกสี่คนที่ผลุนผลันออกมาพอดี  ใบหน้าของแต่ละคนฉายความแปลกใจอย่างชัดเจนที่เห็นเพื่อน ๆ พร้อมหน้า  แต่ก็แฝงความกังวลถึงอันตรายที่อีกห้าคนกำลังเผชิญ  พวกเขาสบตากัน  หวังว่าเป็นแค่ความรู้สึกที่คิดไปเอง...

 

อย่าให้อีกฝ่ายเป็นอะไรไปเลย...

 

  เตรียมอาวุธให้พร้อม  พวกวอดก้าตกอยู่ในอันตราย  ย้ำ เตรียมตัวให้พร้อม ” เสียงทุ้มเย็นชาของหัวหน้าชั้นปีที่หนึ่งดังก้องข้างหูของเด็กปีหนึ่งทั้งหมดจนรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว  แม้จะแปลกใจและมึนงงกับข้อความที่ส่งผ่านเวทย์สายลมแต่ก็ทำตามแต่โดยดี  เพียงไม่ถึงหนึ่งนาที  ทั้งหมดก็อยู่ในชุดนอนที่พอเรียบร้อย  และออกมายืนออหน้าห้องอย่างสงสัย  มองมาที่ห้าหนุ่มซึ่งยืนพูดอะไรบางอย่างอย่างเคร่งเครียด 

 

  เกิดอะไรขึ้น ”  คาเมลเทียร์และคาเมสเทียร์ส่งเสียงประสานถาม  บราวน์หันไปตอบด้วยสีหน้าเคร่ง ๆ

 

  หมดเวลาเวรของพวกวอดก้าแล้ว  แต่พวกนั้นยังไม่กลับมาเลย ” 

 

  คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด  ข่าวเรื่องเด็กที่หายตัวไปอาจเกี่ยวกับพวกปีศาจ ”  ไรออนลูบคางอย่างใช้ความคิดขณะที่เซซิเลีย   แครอไลท์  เจน  มาดอนน่าและซูกิกลับเริ่มกังวลใจถึงเพื่อน ( ที่เข้าใจว่าเป็น ) หนุ่ม 

 

  นอกจากนี้จิตสัมผัสของพวกวอดก้าหายกันไปทั้งหมด  มีความเป็นไปได้ที่จะอยู่ในอาณาเขตใครคนหนึ่ง  ยูดาส  หาจิตสัมผัสที่แปลกแยกที  เพราะนายเป็นเผ่าปีศาจ ”  เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเข้มหลับตาลงตามคำสั่งผู้เป็นหัวหน้าชั้นปีที่ครั้งนี้พูดยืดยาวจนน่าตกใจ  หนุ่ม ๆ  กลายคนกะจะแซวแต่รู้ว่าไม่ใช่เวลาจึงนิ่งไว้ 

 

  รู้แล้ว  ทางตะวันออกของหอคิมหันต์ ” 

 

  พวกผู้หญิงไปแจ้งรุ่นพี่และอาจารย์ให้เรียบร้อยก่อน  แม้อาจจะไม่มีอะไรแต่ควรเตรียมพร้อมไว้ ”  น้ำเสียงเฉียบขาดทำให้สาว ๆ ปฏิเสธอะไรไม่ได้  แล้วรีบวางแผนแยกกันไปตามอาจารย์ในทันที  ส่วนหนุ่ม ๆ ซึ่งเตรียมพร้อมกันเรียบร้อยไปตามตำแหน่งที่ยูดาสบอกทันทีและพบอาณาเขตขนาดใหญ่ทั้งยังมีการย้ายมิติไปที่อื่นซึ่งขนาดและพลังที่อัดแน่นของมันทำเอาหลาย ๆ คนเหงื่อตก  ในตอนแรกพาราไดซ์ทำท่าว่าจะทำลายมันโครมเดียวแต่ยูดาสกลับกล่าวแย้งเมื่อตรวจสอบอะไรได้

 

  อย่าเพิ่ง  ภายในมิติมีการเคลื่อนย้ายช่องว่างไปมาตลอดเวลา  หากทำลายสุ่มสี่สุ่มห้าพวกวอดก้าจะเป็นอันตรายอีกด้วย  นอกจากนี้ข้างในยังสัมผัสได้ถึงไอปีศาจที่ลอยปะปนอยู่ ” 

 

  มวลหนาแน่นขนาดนี้มากกว่าสามร้อยตนแน่ ๆ ครับที่ยังมีชีวิตอยู่  เลยเวลาเวรยามของวอดก้านานเท่าไหร่แล้วครับ ”  รีฟเอ่ยถาม  เขาเองก็เป็นเผ่าปีศาจทำให้จับพลังภายในห้วงมิติได้ไม่ยาก  แต่จะเกิดอะไรขึ้นกับคนข้างในหรือเปล่าเขาก็ตอบไม่ได้

 

  สามชั่วโมงได้แล้ว ”  เคียร์ตอบด้วยใบหน้านิ่ง ๆ แต่แววตาปรากฏความร้อนใจอย่างปิดไม่มิด  สายตาคมกริบของพาราไดซ์มองอาณาเขตอย่างใช้ความคิดแล้วออกเสียงสั่งการในทันที 

 

  เร็น  โจเซฟ  ยูดาส  วิมเลท  กับเคียร์เตรียมร่ายเวททำลายอาณาเขต   คาเมลเทียร์  คาเมสเทียร์ ค้นหาช่องว่างมิติและคาดการณ์ทีว่าจะปรากฏที่ไหนแล้วช่วยรีฟกับบลัดดี้เปิดมันเพราะถ้าทำลายบริเวณนี้อาจรองรับสิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้ไม่ไหว   คนที่เหลือเตรียมอาวุธให้พร้อมและระวังตัวด้วย ” 

 

  เข้าใจแล้ว !” ทั้งหมดประสานเสียงรับแล้วเตรียมตัวเต็มที่  แสงสีขาวห้าสายพุ่งขึ้นสู่ขอบฟ้าปรากฏเป็นวงเวทย์อักขระโบราณ  เสียงทุ้มห้าเสียงประสานเอ่ยด้วยความทรงอำนาจเพื่อทำลายอาณาเขตสีดำแห่งนี้

 

  คีรี  โวลโต้กาน่า  ...เบรจซ์ !  

 

ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! เพล้ง !

 

เสียงระเบิดดังถี่ยิบจนครบจำนวนคนร่ายเวทย์  อาณาเขตสีเทาจึงถูกทำลายลง  สองแฝด  รีฟและบลัดดี้ไม่รอช้าที่จะเอื้อนเอ่ยเปิดห้วงมิติตามที่สองคนแรกบอก  ซึ่งขนาดของมันเพียงพอให้คนสามคนเดินเข้าไปพร้อม ๆ กัน

 

  ฟิววอร์ค  คาฟลาวโลซ ! 

 

เพล้ง ! ซู่ !

 

สิ่งแรกที่น่าตกตะลึงคือสายโลหิตสีเข้มที่ทะลักออกมาราวกับท่อประปาแตกและเมื่อพวกเขามองเขาไปก็เห็นปีศาจนับร้อยที่ยืนหันไปทางเดียวกันอย่างกระหายเลือด  ดวงตาสีแดงก่ำเริ่มหันมามองพวกเขาเป็นเหยื่อและตามที่พาราไดซ์คาด  หากทำลายห้วงมิติแล้วปีศาจพวกนั้นได้ขย้ำพวกเขาเป็นแน่  ดวงตาสีม่วงเข้มหันไปออกคำสั่งกับยูดาสที่มีแสงสีแดงสว่างที่มืด   พอได้รับสัญญาณ   เวทย์สร้างห้วงมิติอีกที่ก็ถูกร่ายทันใด

 

  ทำลายมิติซะ ”  ชายหนุ่มสั่งซึ่งทั้งสี่ก็จัดให้  ดังนั้นพวกเขาและฝูงปีศาจจึงได้เข้ามาอยู่ในห้วงมิติที่ยูดาสสร้างขึ้นขณะที่ห้วงมิติเก่าถูกทำลายไป  ทั้งหมดต่างหยิบอาวุธของตัวเองออกมาและเริ่มมองหาวอดก้า  วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่าในทันที 

 

  แย่แล้ว !   พาสเซ่ชี้ไปยังทางหนึ่งซึ่งเห็นบาเรียสีทองกำลังต้านการโจมตีของปีศาจที่กลุ้มรุมอยู่  อยู่ในสถานการณ์วิกฤตเนื่องจากความสายตาดีของนักดาบทำให้พาสเซ่เห็นได้ไม่ยากว่าบาเรียนั่นคงทนได้อีกไม่นาน

 

ปัง ! ปัง ! ปัง !

 

  ทางนี้โว้ย !   แพทย์หนุ่มยิงบาเร็ตต้าคู่ใจขึ้นฟ้าเพื่อดึงความสนใจ  พาราไดซ์หลับตาลงแล้วเรียกอาวุธคู่กาย  วงเวทรูปมังกรอันองอาจสีฟ้าสว่างจ้าปรากฏขึ้นใต้เท้าของเจ้าชายหนุ่ม  ดวงตาสีม่วงเข้มเรืองรองด้วยอำนาจ  เปล่งเสียงเรียกขานศาสตราที่เคยเป็นตำนาน

 

  กลาเดียโต้ !   ศาสตราซึ่งมีหน้าที่ที่ต้องกระทำ...เพราะความหมายของมันคือ...

 

 การปกป้องอันเป็นนิรันดร์...ของ...

 

 

รอลุ้นเอาเองว่าของอะไร...

 

 

เอาล่ะ ๆ อย่าอู้ !!! มาต่ออีก 25[0]% เถอะ !!!

 

 

 

ชิ้ง !

 

  พยายามพาคนออกมาก่อน ”  เสียงของวิมเลทตะโกนบอก  ก่อนที่คนทั้งหมดจะเริ่มกระโจนเข้าไปข้างใน  ตั้งเป็นขบวนโดยให้คนที่เพิ่งทำลายอาณาเขตและมิติอยู่ภายในวงล้อมของคนที่ใช้อาวุธต่อสู้  พากันเคลื่อนตัวไปภายในแล้วฟาดฟันปีศาจที่เริ่มถาโถมเข้ามา    

 

ฉัวะ ! ฉัวะ ! กีซ !

 

เสียงกรีดร้องชวนระคายหูดังต่อเนื่องแต่ด้วยความอึดเป็นพิเศษ  จึงยังทำให้พวกมันซึ่งบ้าคลั่งถาโถมเข้ามาเรื่อย ๆ แต่ไม่เป็นอุปสรรคต่อหน่วยรบเฉพาะกิจแม้แต่น้อย

 

ดาบเหล็กขนาดใหญ่สีเทาตวัดผ่าเน้นจุดตายของปีศาจเบื้องหน้า  หยาดเลือดซ่านกระเซ่นแต่ไม่ทำให้รอยยิ้มขี้เล่นที่ฉีกอยู่ ณ มุมปากหุบแม้แต่น้อย  นัยน์เนตรและเรือนผมสีเดียวกับน้องสาวฝาแฝดยังคงความรื่นรมย์ไว้   แม้ซาเซนจะดูขี้เล่นและกวนประสาทไม่แพ้วิสกี้  แต่ด้านฝีมือการต่อสู้นับว่าเป็นแนวหน้าเลยทีเดียว 

 

ทวนสีเงินเล่มหนาซึ่งมีห่วงทองเล็ก ๆ ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งคล้ายกระพรวนของคู่แฝดประสานการโจมตีอย่างไร้ที่ติ  เส้นผมสีชมพูอ่อนดูจะเปรอะเปื้อนสีดำแดงจนดูน่าสยดสยอง  ใบหน้าที่เหมือนกันราวกับแกะคอยช่วยโจมตีและระวังการต่อสู้จากด้านบนของทั้งหมด  พยายามไม่ใช่เวทย์เพื่อฟื้นฟูพลังเนื่องจากคาเมลเทียร์และคาเมสเทียร์เพิ่งเสียพลังเวทย์ไปจากการทำลายห้วงมิติพร้อมกับรีฟและบลัดดี้ 

 

โดยมีไบรอนซึ่งใช้หอกเช่นเดียวกันคอยช่วยเหลือ  บูมเมอแรงของไรออนพุ่งตวัดผ่านหัวของปีศาจหลากหลายตัวแล้ววกกลับมาหาผู้เป็นเจ้าของ  ทางด้านเขาพยายามที่จะโจมตีปีศาจที่โจมตีตอนที่ใครในกลุ่มไม่ทันระวังตัวหรือไม่สามารถหันไปรับมือได้โดยใช้ความคล่องแคล่ว  แม่นยำในการปาบูมเมอแรงผ่าหัวปีศาจตลอดเวลาทำให้พวกเขาพอที่จะบาดเจ็บไม่มากนัก

 

อาวุธของรีฟที่เป็นดาบสั้นทำให้ไม่ถนัดนักในการต่อสู้ตะลุมบอนทำให้เจ้าตัวคอยสนับสนุนด้วยเวทมนตร์  หยุดหรือทำให้ศัตรูชะงัก  เว้นช่วงให้พวกเขาหายใจ  เช่นเดียวกับมีดสั้นหรือกริชของเร็นที่อยู่วงนอก  พยายามใช้ร่างกายเล็กแต่คล่องแคล่งคอยกระโจนไปบนร่างใหญ่เพื่อทำลายจุดอ่อนเช่นที่ดวงตา หูหรือลำคอ 

 

โจเซฟซึ่งใช้ปืนสั้นแบบพกพารู้ตัวดีว่ากระสุนไม่อาจเจาะผิวหนังหนา ๆ ของมันได้จึงเลือกใช้เวทย์น้ำแข็งในการโจมตีระยะไกลทำให้ปีศาจที่อยู่ไกลออกไปนั้นเท้าถูกแช่จากน้ำแข็งโลหิต  ส่วนยูดาสนั้นอยู่คอยรักษาขนาดของห้วงมิติข้างนอกโดยมีพาสเซ่  นักดาบหน้าหวานคอยคุ้มกันแม้จะไม่จำเป็นก็ตาม  แต่ก็ป้องกันไว้ก่อนเพราะผู้ร่ายเวทย์สร้างห้วงมิติต้องพยายามคงสมาธิในการควบคุมขนาดมิติไว้ตลอดเวลา  อีกอย่างหากมีกำลังเสริมพวกเขาทั้งคู่จะได้แจ้งตำแหน่งและสถานการณ์โดยรวม

 

ส่วนห้าหนุ่มของเรา  เน้นการใช้พลังแบบกระจายเช่น...

 

ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม !

 

มังกรสีแดงเพลิงที่ผุดจากดินราวกับภาพมายาโจมตีปีศาจที่พยายามกลุ้มรุมโดยมีพญาปักษาสนับสนุน  บวกกับมือหนาของพาราไดซ์ที่สะบัดคลื่นพลังโจมตีเป็นทางมำให้เหล่าปีศาจเริ่มรู้สึกสงสารตัวเองตะหงิด ๆ ที่ราวกับพวกมันกำลังวิ่งเข้าหา 'บอสลับ' ให้อีกฝ่ายเพิ่มสกิล (?)  และเลเวล (?)  อย่างโหดร้ายเป็นที่สุด  นอกจากนี้ยังมีสมุน 'บอสลับ' อีกถึงสี่ตัวที่ลงมือกำจัดตัวขวางทางผู้เป็นหัวหน้าใหญ่จนเรียบ

 

 ทำบาปมันไม่ดีนะ ”  เคียร์ขมวดคิ้วเมื่อมองกระสุนจากปืนของบราวน์ยิงที่ส่วนจุดอ่อนเช่นดวงตา  นิ้วเท้าหรือลำคอเรียกเสียงกรีดร้องโหยหวนตลอดทางฆ่าฟันโดยวิมเลทซึ่งใช้ดาบยักษ์ด้ามจับสีเงินคอยฆ่าต่อเนื่อง 

 

  ช่วยคนไม่ให้ถูกปีศาจฆ่าน่ะเขาเรียกทำกุศลต่างหาก ”  บลัดดี้เอ่ยแก้  ขยับด้ามดาบเพรียวสีดำไร้การสะท้อนตวัดฟันฉับ ! ทุกทิศทางราวภาพมายา  ส่วนคนทำกุศลทั้งหลายก็ส่ายหน้า  วิมเลทพูดด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ

 

“ ใช่เวลามาเล่นไหมนี่ ? ”  พวกเขายังคงสติและความเยือกเย็นไว้อย่างสบาย ๆ  แม้ใจจะเป็นห่วงเจ้าของบาเรียสีทองที่ยังตกอยู่กลางวงล้อมปีศาจก็ตามที แต่หากพวกเขาไม่พยายามเรียกความสนใจจากพวกมันช้า ๆ ให้ผละออกจากอีกฝ่าย  พวกวอดก้าก็คงแย่  แต่หากดึงความสนใจรวดเดียวก็อาจกลายเป็นพวกเขาลำบากแทน

 

  น่าขยะแขยงเป็นบ้า ”  ซาเซนเอ่ยด้วยสีหน้าแหยง ๆ เมื่อลูกกะตาสีเหลืองลอยผ่านตัดหน้า  รีฟทำหน้าเซ็ง 

 

  ช่วยไม่ได้นี่หว่า  ก็พอรู้อยู่ว่าปีศาจชั้นต่ำพวกนี้  เวลาคืนเดือนมืดจะอึดโคตรแต่ไม่นึกว่าถึกขนาดนี้ ” 

 

  ฉันว่าถ้าพวกถึงพวกอึด ถึก ทนก็คงเป็นไอ้ห้าตัวนั้นที่ฆ่าปีศาจมากกว่าหกร้อย  แถมยังมีแรงกางบาเรียได้นานขนาดนั้น ”  ไบรอนเอ่ยด้วยสีหน้าแบบ 'ไม่อยากจะเชื่อ'  เพราะเขายังมีโอกาศในการกวาดตาดูรอบ ๆ ตัวทำให้เห็นซากปีศาจมากมายนอนตายจนพวกเขาต้องยืนบนตัวพวกมันเสียด้วยซ้ำ ( เพราะไม่มีที่เดิน )

 

คาเมลเทียร์และคาเมสเทียร์มองสภาพรอบตัวแล้วเอ่ย 

 

  น่ากลัวมาก ๆ ” 

 

  ก็นะ...พวกวอดก้าน่ะคมในฝักจะตาย  เก่งแทบทุกเรื่องแต่ไม่ใช่เจ้าชายที่ไหนซะได้ ”  เร็นไหวไหล่พูดถึงความสามารถคมในฝักของทั้งห้า  ไม่ว่าจะเรื่องการเรียน  คำนวณ  มารยาท  วิชาการต่าง ๆ ล้วนไม่มีที่ติ  ไม่ต้องพูดถึงวิชาการต่อสู้และฝีมือ  โดยเฉพาะวอดก้าที่แทบเป็นดาวคู่ ( ? ) ดาวข่มของพาราไดซ์  แทบจะแข่งกันทุกเรื่องตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ น้อยยันเรื่องใหญ่  มันก็ยังเอามาแข่งกันได้จนบางครั้งพวกเขายังเวียนเฮด  เพียงแต่เจ้าตัวต่างพยายามเก็บฝีมือเอาไว้พอสมควร  ไม่ทำตัวเป็นจุดเด่น ( ยกเว้นเรื่องทานขนมหวาน ที่คนทั้งหอต้องพร้อมใจกันแห่มาดู ) ทำให้ยังไม่ค่อยมีใครรู้ฝีมือที่แท้จริงของพวกวอดก้านัก

 

  นี่ ๆ ว่าแต่เคยได้ยินข่าวลือหรือเปล่าว่าช่วงนี้หัวหน้าดูอ่อนโยนกับวอดก้าแปลก ๆ เหมือนจะสนิทกันมากขึ้นน่ะ ” จู่ ๆ โจเซฟก็เอ่ยเบา ๆ ราวกับกระซิบเพื่อให้เพียงคนใกล้ ๆ ได้ยิน  ส่วนคนฟังทำสีหน้าไม่เชื่อ  กัดและแข่งกันได้ทุกวันเนี่ยนะ

 

  บ้าเปล่า...คิดได้ไง  สองคนนี้ไม่ค่อยจะถูกกันไม่ใช่เหรอ ? ”  ไบรอนเอ่ยกระซิบตอบ  ไรออนแก้เสียงเรียบ  ดวงตาคมยังคงกวาดมองรอบตัวอย่าระมัดระวัง

 

  ไม่ใช่ไม่ถูกกัน  ช่วงนี้พวกนั้นสนิทกันออกจนเกือบจะกลายเป็นเพื่อนสนิทกันด้วยซ้ำ  ไม่ถูกกันน่ะมันแค่ตอนแรก ” 

 

  นอกจากนี้ท่านหัวหน้า  วิมเลท  เคียร์จี้  บลัดดี้และก็บราวน์คุงกำลังมีความรักล่ะ คิ ๆ ”  ประโยคนี้ซาเซนเอ่ยทะลุกลางปล้อง  ไม่ต้องกลัวว่าบุคคลท่ำกลังพูดถึงจะได้ยินเพราะเสียงการต่อสู้ที่ดังก้องดังนั้นชายหนุ่มจึงมั่นใจว่าจะได้ยินแค่พวกเขาเท่านั้น 

 

  หา ! ไม่จริงอ่ะ !   คนทั้งหมดประสานเสียงพูด   แต่ก็ได้รับคำยืนยันจากไรออนที่พยักหน้าเนิบ ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเสริม  แต่ละคนส่งเสียงครางในลำคออย่างมึนงงและตกใจ  รู้สึกจะให้ความสนใจมากกว่าเรื่องของฝูงปีศาจตรงหน้าเสียอีก

 

 ไม่น่าเชื่อ ...สาวคนไหนที่หัวหน้าชอบกัน !   สองเจ้าชายแฝดก็ดังคงความเหมือนกันเช่นเคย  ไม่ว่าจะพูดจะทำอะไรก็พานประสานเสียงทุกครั้ง  แต่ครั้งนี้รีฟไม่มีกะจิตกะใจจะแขวะผู้เป็นเพื่อนเพราะตกอยู่ในอาการ 'สแกน'  สาว ๆ ที่ดูสนิทสนมกับบุคคลทั้งห้าในใจ

 

 พวกเซซิเลียหรือเปล่า ?   

 

  ไม่น่าใช่  สาว ๆ ไม่ได้สนิทกับพวกหัวหน้าขนาดนั้น  หรือสาวต่างหอ ”  อีกคนแย้ง  ดูพวกมัน...

 

  พวกหัวหน้ามีคนชอบก็ดีนะ  แต่กลัวว่าจะไม่ใช่ผู้หญิงน่ะสิ    จบประโยคเรียบ ๆ ตามนิสัยของไรออน  ทั้งหมดก็เงียบกริบไปในทันที 

 

  อุบ๊ะ...เรื่องนี้ชักจะมีเลศนัยเสียแล้ว ”  เสียงของซาเซนว่าอย่างเจ้าเล่ห์  หลังชักนำให้ผู้เป็นเพื่อนที่กำลังถูกหลอกใช้ให้กลายเป็นแหล่งข่าวเรื่องสำคัญ ( ความรักของเพื่อนร่วมชั้นปี ) ช่วย  แต่ยังไม่ทันจะได้พูดต่อ  เสียงเพล้งที่ดังเบา ๆ ก็เรียกความสนใจจากทั้งหมด 

 

สายตาของแต่ละคนปรากฏความเคร่งเครียดในพริบตาเมื่อพบว่าเครื่องป้องกันเพียงอย่างเดียวของบุคคลทั้งห้าที่หมดสติไปแล้วนั้นไม่มีเหลือ  นอกจากนี้ระยะห่างของพวกเขากับพวกวอดก้ามากเกินไปจะร่ายเวทป้องกันให้   สถานการณ์ของคนทั้งห้าเข้าสู่วิกฤตทันตาเมื่อความสนใจของปีศาจบางส่วนดึงไปกับร่างทั้งห้าที่หมดสติพิงกัน  ดวงตาสีแดงก่ำที่บ้าคลั่งมองอย่างหิวกระหาย  ตระเตรียมจะฉีกกระชากร่างเล็ก ๆ นั้นให้แหลกเละ

 

  แย่แล้ว !   หลายเสียงประสาน   ไรออนรีบปาบูมเมอแรงตวัดเชือดปีศาจที่อยู่ใกล้พวกวอดก้ามากที่สุด  เช่นเดียวกับคาเมลเทียร์  คาเมสเทียร์ที่ปาทวนสีเงินเล่มหนาเจาะกะโหลกที่หนาน้อยกว่าของปีศาจหลายตัวจนตาย

 

กีซ ! กีซ !

 

เจ้าชายหนุ่มมองร่างในวงล้อมด้วยสายตาเป็นห่วงที่แทบปิดไม่มิด  ร่างนั้นมีบาดแผลและเลือดชะโลมกายและดูจะต่อสู้อย่างเนิ่นนานจนหมดสติทันทีที่เห็นพวกเขา แม้จะเพยงแวบเดียวที่ดวงตาสองคู่สบกัน  แต่พาราไดซ์เห็นสายตาที่แสดงความโล่งใจและเชื่อใจเขา  เพียงเท่านี้ความคิดทั้งมวลก็สูญสลายไป  เพียงหวังจะฟาดฟันอุปสรรคเบื้องหน้าเพื่อไปหาเพียงร่างนั้น

 

  อดทนไว้ ”  เสียงทุ้มของวิมเลทกัดฟันพูด  ดวงตาสีฟ้าทอดมองเพียงร่างเดียวที่แทบไม่อยู่นอกสายตาของเขาเพราะความเป็นห่วงที่เกาะกุมจิตใจ 

 

ฉึก ! ฉึก ! ฉึก !

 

  เรียกความสนใจไว้ ” เมื่อคำสั่งมาจากหัวหน้ารูปหล่อ  ตัวป่วนทั้งหลายอันได้แก่ซาเซน  โจเซฟและไบรอน  สามหนุ่มซึ่งไม่ถูกโฉลกกับวิชามารยาทอย่างแรงก็สบตากันแล้วสะบัดมือวูบ  ระเบิดสามลูกจากสุดขอบห้วงมิติก็ดังถี่ยิบ  นอกจากนี้ยังมีอีกลูกโดยบลัดดี้ที่ช่วยยิงออกจากช่องว่างมิติ  เล่นเอายูดาสกับพาสเซ่กระโจนหลบแทบไม่ทัน  ถือว่าได้ผลเพราะปีศาจที่เหลืออีกราว ๆ สองร้อยเศษจากที่เคยมีสามร้อยพากันหันไปสนใจบ้าง

 

  ตรึงพวกนี้ไว้ก่อน ”  คำสั่งดังขึ้นอีกครั้งก่อนร่างสูงของชายหนุ่มทั้งห้าจะทะยานเข้าไปยังหาวอดก้า  วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่าที่นอนอยู่  อาวุธในมือสะบั้นเพื่อปกป้องใครคนหนึ่งที่กลายเป็นเพื่อนคนสำคัญของพวกเขาโดยไม่รู้ตัว 

 

เปรี้ยง ! เปรี้ยง !

 

พู่หางของตัวกัวร์เนียร์ยังคงสดใสไร้ซึ่งหยาดเลือดอันต่ำช้าแปดเปื้อนให้มัวหมอง   ดาบหนาซึ่งเป็นสีน้ำเงินอมม่วงเข้มคล้ายสีของรัตติกาลเริ่มร่ายรำอย่างเชื่องช้าทว่าเพียงขยับกาย  แรงลมกรรโชกก็ปรากฏขึ้นทันตาจนเห็นเป็นเส้นคมชัดเจน  และมันคมมากพอที่จะแยกส่วนของอริให้กลายเป็นจุณและเศษเนื้อ

 

  ซู...

 

ตู้ม  !

 

มังกรสีแดงเพลิงปรากฏตัวขึ้นอย่างเลือนลาง  แม้หลับตาความร้อนระอุก็ทำให้ห้วงมิติแห่งนี้เดือดพล่าน  เมื่อมันลืมตาขึ้น  เจตจำนงของผู้เป็นนายก็ถูกถ่ายทอดมา   ปากคำรามอย่างขู่ขวัญแล้วพ่นเปลวเพลิงขับไล่ฝูงปีศาจให้อยู่ห่างบุคคลกลางวงล้อมทั้งห้า  และนั่นทำให้พวกเขาเริ่มกลายเป็นเป้าหมายใหม่

 

ชิ้ง ! ชิ้ง ! ชิ้ง !

 

ฉัวะ !

 

บลัดดี้สะบัดคราบเลือดอันน่าสะอิดสะเอียดออกจากใบดาบ   รูสลักรูปจิ้งจอกสีเงินปรากฏเปลวเพลิงสีขาวสว่างไสว  เรียกเสียงกรีดร้องจากปีศาจใกล้ ๆ เงาหลังของชายหนุ่มปรากฏมายาจิ้งจอกขนาดใหญ่  ดวงตาสีรัตติกาลที่คมกริบเบิกกว้างแล้วขย้ำคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว  นัยน์ตาคู่คมสีแดงชมพูสำรวจรอบ ๆ อย่างระมัดระวังให้เพื่อน ๆ เสมอ  แม้ใจจะเต้นระรัวเมื่อรู้ว่าอีกเพียงนิดเดียวคนในวงล้อมก็จะปลอดภัย

 

  นายที่มันดวงซวยจริง ”  เจ้าของเรือนผมแดงดำสบถถึงความซวยของรัมที่ดูท่าชีวิตภายในรั้วโรงเรียนจะมีแต่ปัญหา  ไม่ใช่แค่แพทย์หนุ่มสิ  คงต้องรวมถึงเพื่อนชื่อเป็นแอลกอฮอล์ทั้งหลายด้วย  แต่ถึงจะบ่นยังงั้นอย่างงี้ที่ถูกดึงเข้าไปกับปัญหาที่พยายามกัดพวกเขาให้ได้  แต่แล้วดวงตาสีเขียวจางก็ต้องเบิกกว้าง  ความรู้สึกโกรธพวยพุ่งทันทียามเห็นร่างทั้งห้าถูกมือใหญ่กำไว้ที่ตัวหรือรอบคออีกฝ่ายเพื่อส่งเข้าปากเป็นอาหาร  

 

เจ้าของนัยน์ตาสีม่วงเข้ม   ดวงตาคู่ฟ้า   เขียวมรกต  แดงปนชมพูและสีเขียวจางเดือดพล่านทันตา  รังสีอำมหิตแผ่ขยายเป็นวงกว้างจนพื้นดินเริ่มสั่นกึก ๆ พวกปีศาจรีบถดถอยหนีเมื่อบัดนี้ 'บอสลับ'  ออกอาการ 'คลั่ง' เสียแล้ว   และยิ่งทำให้ปีศาจที่เหลือหมายมาดจะกินพวกวอดก้าให้ได้

 

  จงสำแดงพลัง  กลาเดียโต้ !   เสียงคำรามในลำคอของพาราไดซ์แทบทำให้ห้วงมิติทลาย   มือหนาง้างดาบเล่มงามสูง   มังกรแดงเข้ารวมกับกลาเดียโต้อีกครั้งแล้วพุ่งทะยานเข้าไปหาร่างที่กำลังถูกกลืนกิน 

 

โฮก !

 

วิ้ว !

 

มันคำรามลั่น   เพลิงโทสะที่ถ่ายทอดมาทำให้มันโกรธเกรี้ยวไม่แพ้ผู้เป็นนาย   เพียงปรารถนาฉีกกระชากร่างนั้นให้สูญสิ้น  พร้อม ๆ กับที่พญาปักษาพวยพุ่งสู่ฟ้า   ลำแสงสีทองพุ่งเขาหาวอดก้าเพื่อเป็นเกราะกำบัง  และพาร่างโปร่งลอยขึ้นหลบการโจมตี

 

ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม !

 

“ วอดก้า !  ร่างสูงทะยานเข้าไปรับร่างที่มีเกราะสีทองคุ้มครองอยู่  ดวงตาคู่คมมองร่างของวอดก้าที่ยังพริ้มตาหลับ  ยื่นมือไปรับร่างนั้นไว้ในอ้อมแขนพร้อมเกราะสีทองที่สลายไปเหลือเพียงละอองเล็ก ๆ เป็นประกาย  ใบหน้าที่อาบไปด้วยเลือดคอพับพิงอกแกร่ง  ลมหายใจแผ่ว ๆ ของอีกฝ่ายทำให้เขาโล่งใจกว่าเดิม 

 

เมื่อกวาดตาไปรอบ ๆ  เพื่อน ๆ ของเขาเองก็กำลังโอบอุ้มร่างของคนที่หมดสติไว้ในอ้อมแขนเช่นกัน  สายตาของแต่ละคนแสดงความเคร่งเครียดและเป็นห่วงอย่างชัดเจนเมื่อเห็นบาดแผลตามร่างกายของอีกฝ่าย  ไม่เว้นแม้แต่พาราไดซ์ที่รับรู้เสียงครางในลำคอของวอดก้าเพราะมือหนาของชายหนุ่มกระทบถูกแผลที่หลัง  หูได้ยินเสียงเพื่อนร่วมชั้นกล่าวเบา ๆ ราวกับจะย้ำเตือนความรู้สึกในอกที่เต้นระรัวและดีใจที่ได้ร่างนี้กลับมาไว้ในอ้อมแขน

 

  นี่แหละ...ความรู้สึกคลั่ง  ...คลั่งว่าสิ่งนั้นจะตกไปเป็นของใคร  คลั่งว่าสิ่งนั้นอาจตกอยู่ในอันตรายและคลั่งเพราะไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองและความรู้สึกของอีกฝ่าย...พวกนายน่ะ คลั่ง ชัด ๆ ”

 

พวกเขาเข้าใจแล้วว่าคลั่งเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเป็นอันตรายนั้นเป็นอย่างไร  ความกังวลและเป็นห่วงที่มีเลือนหายเพียงได้สัมผัสคนในอ้อมแขน   มือหนายื่นแตะแก้มเนียนเบา ๆ ดวงตาคู่งามก้มลงมองอย่างแฝงความรู้สึกอันชวนน่าสับสน

 

เขาอุ้มรูมเมทหนุ่มอย่างระมัดระวังมากกว่าเดิม   ก่อนจะหันไปส่งสายตาเป็นสัญญาณให้พวกซาเซนที่อ้าปากค้างกับอะไรบางอย่างให้ถอย   ซึ่งทั้งหมดที่พอเริ่มตั้งสติก็ถอยตามคำสั่งทันที  พอออกมานอกมิตินั่นล่ะ  พวกรุ่นพี่จึงเป็นฝ่ายเข้าไปข้างในเพื่อกวาดล้างบ้าง  ส่วนพวกเขาก็มานั่งซุบซิบเรื่องที่คุยค้างกันไว้ต่อ

 

  เหวอ ~ น่ากลัวเป็นบ้า  ไดซ์เดือดสุด ๆ ตอนวอดก้าถูกจับ  สะบัดกลาเดียโต้ที  เละเป็นจุณครึ่งร้อย ” ซาเซนเอ่ยอย่างหวาด ๆ ขณะมองสภาพเหมือนพลิกนรกขึ้นมา   ช่องทางมิติถูกขยายขนาดให้มากขึ้นเพื่อให้พวกรุ่นพี่ของหอคิมหันต์เข้าไปจัดการ   แน่นอนว่าพวกไดซ์ฆ่าปีศาจไปนับสองร้อยเลยทีเดียว 

 

  นั่นสิ  รังสีอำมหิตชวนสยองมาก ”  โจเซฟเอ่ยสนับสนุน   ขนแขนยังลุกชันไม่หายเมื่อตอนท้ายอยู่ ๆ เพื่อนหนุ่มก็ระเบิดรังสีอำมหิตออกมา  แรงกดดันถึงกับทำให้พวกเขาแทบหยุดหายใจ  ฝูงปีศาจรีบถดถอยออกจากทั้งห้าในทันที  แต่ทำให้พวกมันตายไวยิ่งขึ้นเมื่อไปแตะต้องใครบางคนเข้า

 

  เรื่องที่หัวหน้า...” ไบรอนพูดลอย ๆ เว้นวรรคไว้  อีกที่เหลือสบตากัน

 

  บราวน์/วิมเลท/บลัด/เคียร์... 

 

“ กำลังมีความรัก ”  คาเมลเทียร์และคาเมสเทียร์ส่งเสียงพูดหลังผู้เป็นเพื่อนเอ่ยชื่อหนุ่ม ๆ หลังจากนั้นก็พากันหันไปมองซาเซนเป็นตาเดียว 

 

  ก็บอกแล้วว่าอาจจะเป็นผู้ชาย  อีกอย่างการกระทำของพวกเขาบางทีมันก็ดูแบบ...” เจ้าตัวคนพูดเอียงคอ  พยายามเรียบเรียงหลังได้ฟังข่าวจากสาว ๆ    สนิทกันขึ้นเรื่อย ๆ เวลาทะเลาะก็เหมือนเดิม  คุยกันมากขึ้นแถมส่วนใหญ่เริ่มตัวติดกันเป็นตังเม   นอกจากนี้...ที่สำคัญที่สุด... คราวนี้ซาเซนแผ่วเสียงลงเบากว่าเดิม  จนไรออน  รีฟ  เร็น  ไบรอน  โจเซฟ   สองคู่แฝดเขยิบกันเข้ามาใกล้กว่าเดิม

 

  รุ่นพี่เทรนเกิดทำให้สองคนนี้จูบกันโดยบังเอิญในสภากลางน่ะสิ ” 

 

  ห๋า !!!   แต่ละคนทำหน้าเหวอ  ร้องเสียงหลงแทบไม่เป็นภาษาเมื่อได้ฟัง  แต่พอนึกถึงท่าทางยามที่หัวหน้ารูปหล่อแตะแก้มและกอดคนในอ้อมแขนแน่น  ใบหน้าคมคายฉายชัดถึงความเป็นห่วงก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมเมื่อพบว่าอีกฝ่ายกำลังจะเป็นอันตราย  ท่าทางที่แม้จะดูเย็นชาอยู่บ้างแต่แฝงความอ่อนโยนไว้เสียหลายส่วนมันช่าง...ชวนให้คนนอกอย่างพวกเขาหน้าร้อนจริง

 

ซาเซนกระแอมก่อนจะเอ่ยเสียงจริงจังเรียกความสนใจจากทั้งหมด  แม้ในใจจะแอบแสยะยิ้มก็เถอะ

 

  แต่ยังไงมันก็แค่สิ่งที่พวกเราคาดเดา ( บวกคิดไปเอง )  ดังนั้นอย่าไปพูดหรือเล่าให้ใครฟังล่ะ  ไม่งั้นไดซ์กับวอดก้าจะเสียหาย ” 

 

  รวมถึงคนอื่น ๆ ด้วย ”  ไรออนกล่าวเสริม  คนทั้งหมดพยักหน้ารับง่าย ๆ แม้จะปักใจไปแล้วก็ตาม  ว่าหัวหน้าชั้นปีและรองหัวหน้าของพวกเขานั้นมีอะไรบางอย่างที่คนนอกไม่รู้  แต่หากเป็นไปตามที่พวกเขาคิดจริง ๆ พวกเขาก็พร้อมจะสนับสนุน ( ? )  ความรัก ( ? ) ของเพื่อนหนุ่มทั้งสอง ( ? )

 

โธ่...สู้ ๆ กันนะทุกคน พวกเราเป็นกำลังใจให้ ~~~

 

 

ทางด้านนอก

 

กาซ  วลาดินาส หัวหน้าหอคิมหันต์  หรือปราสาทฤดูใบไม้ร่วงเดินลงมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดหลังรู้ว่ามีการบุกรุกโดยปีศาจ    พื้นที่ปราสาทของพวกเขา  แน่นอนว่าพวกเทรนเองก็มาด้วย

 

  พอแล้วล่ะ  เดี๋ยวทางนี้พวกฉันรับช่วงต่อเอง ”  กาซสั่งยูดาสที่เริ่มมีหยาดเหงื่อผุดพรายจากการคงสภาพห้วงมิติไว้เสียนาน  ไม่ว่าเปล่า  เขาหันไปส่งสัญญาณให้เพื่อนนักเรียนที่ตามมาอีกสร้างคนสร้างห้วงมิติซ้อนทับ  ซึ่งไม่ใช่คนแปลกหน้าแต่อย่างใด  เจ้าของเรือนผมสีฟ้าแซมขาวส่งรอยยิ้มใส ๆ ให้

 

  ไงยูดาส  พอไหวใช่ไหม ”  ซาไบอัน  ทาเมียร์ นักเรียนปีหนึ่งจากหอคิมหันต์เริ่มเอื่อนเอ่ยคำร่ายเวทย์เช่นเดียวกับร่างสูงข้าง ๆ ของไลอัส  วู้ดแวร์ที่พยักหน้าให้เป็นเชิงทักทายครั้งหนึ่งตามนิสัยพูดน้อย ต่อยหนัก  ยูดาสจึงถอนมนตร์ลง 

 

  ไปพักเถอะ ”  พาสเซ่บอกเพื่อนหนุ่มแล้วหันไปช่วยเหลือคนอื่น ๆ ในการกวาดล้างปีศาจ   เทรนนั้นเดินแยกออกมาหายูดาสที่เป็นหนึ่งในรุ่นน้องที่เขาสนใจในความสามารถพลางถามถึงหัวหน้าชั้นปี 

 

  แล้วพวกไดซ์กับวอดก้าหายไปไหน  ทำไมถึงไม่มาช่วย ? ”  ใบหน้าคมคายฉายความเคร่งเครียดและจริงจัง  ยูดาสนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะตอบเสียงเรียบ 

 

  วอดก้า  วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่าถูกโจมตีและกักขังไว้ในห้วงมิติระหว่างเดินตรวจเวรยาม  ไดซ์เห็นเลยเวลาหมดเวรนานแล้วยังไม่กลับมาจึงเรียกรวมพลเด็กปีหนึ่งช่วยตามหาและเจอพวกเขาสู้กับปีศาจอยู่ข้างใน   

 

เทรนทำสีหน้าครุ่นคิดขณะเอ่ยถามอย่างเป็นกังวล

 

  กะจำนวนของมันได้ไหม ” 

 

  ดูจากศพราว ๆ 700-800  ตอนพวกเราพังเข้าไปเหลือประมาณ  300  

 

  เยอะขนาดนั้นเชียว ”  รุ่นพี่หนุ่มอุทาน  หากแต่ยังไม่ทันพูดอะไรต่อ  สองหนุ่มก็หันขวับไปยังทิศทางหนึ่งโดยพร้อมเพรียงเมื่อสัมผัสได้ถึงไอความมืดเข้มข้นมหาศาลชั่วขณะ  ไม่ต้องบอกก็รู้ได้เลยว่าต้องเป็นผู้บุกรุกที่ขนปีศาจแทบจะมาเป็นกองทัพแน่ ๆ   

 

 

วูบ !

 

พวกเขาปรากฏตัวในพื้นที่โล่งกว้างนอกโรงเรียนที่ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด ๆ คงอยู่  แม้จะเห็นแวบ ๆ ถึงผ้าคลุมสีดำของบุคคลลึกลับที่หายไป  แต่นั่นไม่ทำให้เทรนเจ็บใจเท่าการที่อีกฝ่ายเข้ามาหยามถึงถิ่นโดยการขนปีศาจมาเหยียบถึงแดน  ทั้งยังคิดจะก่อความวุ่นวาย  ดวงตาสีเพชรมีร่องรอยความไม่สบอารมณ์และเพลิงพิโรธเพียงแต่แวบเดียวก็กลับมาสงบดั่งเดิม

 

ยูดาสปรายตามองรุ่นพี่หนุ่มข้างกาย  ก่อนจะชื่นชมอีกฝ่ายในใจ

 

สมกับที่จัดในพวกอันตราย  ความคิดและการควบคุมอารมณ์ยอดจริง ๆ

 

แต่ไอ้หมอนั่นเป็นใครกัน...พลังมหาศาลและเวทย์โบราณในการสร้างห้วงมิติอย่างกับคนที่ไม่ได้อยู่ในยุคนี้ 

 

ชายหนุ่มผมสีเข้มครุ่นคิดในใจ  เห็นทีดูจะเริ่มมีอะไรไม่ชอบมาพากลเสียแล้วสิ   ก่อนอีกเพียงแวบหนึ่งเขาก็ต้องจดชื่ออีกบุคคลหนึ่งไว้ เซราส  ออร์เมอร์ลินที่ยืนข้างกายเทรนรอรับคำสั่งในฐานะหัวหน้าหอเงียบ ๆ

 

เทรนเงยหน้ามองท้องฟ้าสีรัตติกาลที่บัดนี้เริ่มมีเมฆดำปรากฏเค้าลางจาง ๆ สั่งเสียงเย็น

 

  เรียกรวมหัวหน้าหอและนักเรียนหอเรา  ตรวจให้ละเอียดว่ามีเด็กหายไปหรือเปล่า  เขียนรายงานเรื่องนี้แล้วไปสอบถามพวกวอดก้าด้วย ” 

 

  ....... ” เซราสโน้มหัวให้เป็นเชิงรับคำก่อนร่างของทั้งสามจะหายไปอีกครั้ง

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง  เจ้าของเรือนร่างสูงเพรียวและเส้นผมยาวสลวยสีแดงเพลิงในส่วนหนึ่งของปราสาทกลางมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยจนรับรู้ถึงอีกสามบุคคลภายในห้อง  เธอถามเสียงเรียบ   

 

  ขัดขวางได้หรือเปล่า ? ” 

 

  ได้อยู่...เด็กพวกนั้นแค่สลบ  ฉันแจ้งอาบิรันให้แจ้งนักเรียนเราแล้ว ”  ร่างเพรียวสง่า   ผมสีขาวและดวงตาสีสว่างเอ่ยเบา ๆ อาบิรันคือเทพประจำห้องสมุดของทุกหอที่รับหน้าที่ดูแลหนังสือโบราณ  นอกจากนี้ยังได้รับให้อนุญาตสามารถปรากฏตัวได้ผิดกับพวกเธอที่ห้ามให้ใครรู้ตัวตน   แต่คงยกเว้นลูกสาวของเด็กคนโปรดเธอเท่านั้น 

 

“ พวกนั้นคงคิดแค่จะจับเด็กที่มีพลังเวทย์สูงไปเท่านั้นเอง  แต่ที่ไม่รู้คือจับไปทำไมกัน ”  รีเจซ  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอวสันต์เคลื่อนร่างเลือนลางไปยังเก้าอี้บุน่วมแล้วถอนหายใจยาว 

 

  ใช่...คำทำนายที่ว่าจะเกิดสงครามสามโลกอาจเกิดเพราะสิ่งนี้  เจ้าคนที่ลักพาเด็กพวกนี้คงคิดจะทำอะไรบางอย่างให้นายของมัน ”  เอเวอร์ลีนส์  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอสราทเคลื่อนกายไปนั่งบ้าง  ขอบคุณชาที่ ฟรอเรนไทน์  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอคิมหันต์ส่งให้ 

 

  ได้ข่าวว่าทางหลาย ๆ พระราชวังกำลังเริ่มรวมกำลังคนส่งไปปราบปรามในรัฐของตัวเอง   คงพอสงบได้บ้าง ”  ซาราเนีย  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอเหมันต์ที่มีเรือนผมสีหิมะเอ่ยเบา ๆ

 

เนื่องจากเหตุการณ์ที่ปีศาจชั้นต่ำออกอาละวาดและทำร้ายชาวบ้านทำให้ทางพระราชวังมีสั่งให้ทหารออกปราบปรามพวกมันจนอาจถึงขั้นล้างบางหากเหตุการณ์เลวร้ายไปกว่านี้  แต่ทำให้พวกเธอต้องระวังเรื่องการลักพาตัวเด็กภายในโรงเรียนมากขึ้น  หากเกิดนอกโณงเรียนในวันหยุด  พวกเขาคงช่วยอะไรไม่ได้เพราะมันเกินพลังที่จะช่วยเหลือทัน  ดังนั้นภายในโรงเรียนพวกเขาจึงแบ่งกันดูแล  แต่ก็ยังมีหลุดเล็ดรอดไปได้

 

  คิดยังไงกับผู้บุกรุกที่พาปีศาจมา  รวมถึงมนตร์โบราณในการสร้างห้วงมิติด้วย ”  ฟรอเรนไทน์เอ่ยถาม  ซาราเนียตอบสั้น ๆ 

 

  เป็นปีศาจชั้นสูง  อันตรายและน่ากลัวเกินไป ” 

 

  ฉันเห็นด้วย  พลังความมืดนั้นมหาศาลมาก  แม้เราจะร่วมมือกันก็คงทำได้เพียงทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บหนัก ๆ เท่านั้น ”  รีเจซเอ่ยสนับสนุน  พวกเขาคงทำได้เพียงป้องกันไม่ให้นักเรียนถูกลูกหลงเท่านั้น  เนื่องจากเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนานก็เริ่มทำให้พวกเขาที่เป็นเทพผู้พิทักษ์และตัวแทนสัตว์เทพในโรงเรียนพลังอ่อนโทรมลง 

 

  แล้วการฝึกของวอดก้าเป็นยังไงบ้าง ” เอเวอร์ลีนส์ถามถึงการฝึกใช้สร้อยข้อมือเทพ  ที่ใช้ควบคุมพื้นดิน  ครูฝึกฉีกยิ้มพึงพอใจยามเอ่ยถึง 

 

  ถือว่ายอดเยี่ยม  แม้ฝึกได้ไม่กี่วันก็ควบคุมได้ขนาดนี้แล้ว  สมกับที่เป็นลูกของนานีย่ากับฟิออนจริง ๆ ” 

 

  ก็ได้รับความเก่งและความอัจฉริยะมานี่นะ ”  ฟรอเรนไทน์เท้าคางกับโต๊ะแล้วพูดยิ้ม ๆ 

 

  พยายามอย่างหนักมากเลยนะเด็กคนนั้นน่ะ ”  ซาราเนียกระตุกยิ้ม  เพราะพวกเธอจะคอยช่วยดูรีเจซฝึกให้กับวอดก้าในความฝันเพื่อคอยระวังไม่ให้ส่งผลกระทบต่อร่างกายของหญิงสาวในคราบชายหนุ่มที่ผู้เป็นเพื่อนฝากฝังมา  เทพผู้พิทักษ์ประจำหอสราทเลิกคิ้วสูงเล็กน้อยเมื่อเพื่อนผู้พิทักษ์ส่งเสียงถามมา 

 

  ว่าแต่ตอนที่พวกวอดก้าโดนจับเข้าไปในห้วงมิติ  ทำไมถึงไม่ให้ฉันช่วยล่ะ ”  หนุ่ม ๆ ถามอย่างสงสัย  พวกเขาล้วนพอมีสัมผัสรอบโรงเรียนทำให้รับรู้ถึงจิตของพวกวอดก้าที่หายไปบ้าง  ทว่าเอเวอร์ลีนส์และซาราเนียกลับเอ่ยห้ามไม่ให้พวกเขาช่วยเหลือ  พอพูดถึงวอดก้าหรือซีเวียร์น่าก็สะกิดความสงสัยของพวกเขาพอดี

 

  อ้อ...เรื่องนั้นน่ะหรือ...  เทพพิทักษ์แห่งฤดูร้อนและหนาวสบตากันอย่างมีเลศนัยแล้วส่งเสียงหัวเราะคิกคักกันเบา ๆ   

 

  อย่ารู้เลย ”  สองสาวประสานเสียงทั้งที่ยังเหยียดยิ้ม  เป็นเพื่อนและพี่สาวที่ดูแลมารดาตัวแสบของวอดก้าเสียนานทำไมพวกเธอจะดูไม่ออกว่าคนเป็นแม่พยายามจับคู่ลูกสาวของตัวเองกับเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์น่ะ  หึ ๆๆๆ  นับว่าตาถึงไม่เบา

 

พวกเธอหัวเราะในใจ   ในเมื่ออยากจับคู่ให้กัน  พวกเธอก็ต้องสนับสนุน  ทั้งเสียงเตือนให้พาราไดซ์รู้ตัวว่าวอดก้าอยู่ในสภาพคับขันและลามไปถึงวิมเลท  เคียร์  บราวน์และบลัดดี้ด้วย  ต้องขอบคุณพวกเธอนะเนี่ยแม้จะนั่งขำไปกับความรู้สึกหนุ่ม ๆ ทั้งหลายที่มีให้สาว  ๆ ของพวกเธอ  ขนาดอยู่ในร่างผู้ชายและพยายามเก็บไม้เก็บมือก็ทำให้หลายคนหลงรักไปเสียแล้ว

 

อยู่กับพวกวอดก้านี่มีแต่เรื่องสนุก ๆ จริง ๆ คิก ๆ 

 

ก่อนสองสาวจะขอตัวไปสุมดูคู่ของแต่ละคนต่อด้วยอากัปกิริยาตื่นเต้น  นาน ๆ ทีมีเรื่องรักมาเกี่ยวย่อมถูกใจสาว ๆ มากกว่าวัน ๆ ที่ต้องเอาแต่นั่งนิ่ง ๆ ตรวจไปทั่วโรงเรียน

 

หึ ๆ อาชีพแม่สื่ออยู่ไม่ไกลแล้ว

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง  นานีย่าที่กำลังจิบน้ำชาอย่างผ่อนคลายในสวนสวย  หลังลูกสาวทั้งห้ากลับไปแล้ว  เธอเพียงนั่งคิดถึงวันวานเก่า ๆ พลางอมยิ้มว่า ( ว่าที่ ) ลูกชาย ( ในอนาคต )  จะแสดงปฏิกิริยาอย่างไหนหนอเมื่อพวกวอดก้าตื่น  คิด ๆ แล้วเธอก็เขินเหมือนกัน  จำตอนที่ไม่สบายแล้วมีฟิออนคอยดูแลไม่ห่าง  ความรักในวัยสาวมันช่างสุขใจจริง ๆ  >/////<

 

และเธอก็ต้องขอบคุณผู้เป็นเพื่อนและพี่สาวอีกสองคนที่ช่วยให้ความคิดของเธอเป็นจริง  เพราะตั้งแต่เห็นหน้าหล่อ ๆ เย็นชานั่นก็ช่างชวนให้กรี๊ดจริง ๆ  เหมือนฟิออนสมัยก่อนไม่มีผิด  เธอจึงจองตัวชายหนุ่มคนนี้ไว้ให้ลูกสาว   นอกจากนี้เพียงชื่อก็บอกแล้วว่ามันเป็นของคู่กัน

 

ขนมหวานที่มีทั้งรสขมของแอลกอฮอล์...ที่บางครั้งดับความเจ็บปวด...ให้ลืมเลือนความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ปรารถนา...แต่บางครั้งก็ช่วยให้ผู้ชิมมันนั้นผ่อนคลายไปในตัว...และดื่มดำกับรสหวานนั้น ๆ เหมือนดั่งความรัก...

 

พาราไดซ์เซ่  ขนมขึ้นชื่อแห่งพระราชวังทริสทอร์  รสสัมผัสนุ่มนวลราวแตะสายไหม   หากแต่บาดคอเพียงเพราะส่วนประกอบอย่างวอดก้า  แอลกอฮอล์ที่เปรียบดั่งจุดเด่นแต่ไม่ทำให้รสชาติของพาราไดซ์เซ่เลือนหายไปแม้แต่น้อย ซ้ำยังเสริมจุดเด่นให้กัน  แม้มันจะขึ้นชื่อเรื่องของขนมที่ทำให้เมาก็ตาม...แต่ใครบ้างเล่าที่ไม่อยากลิ้มลอง  เมื่อได้รับสัมผัสทั้งความร้อนแรงที่ลวกคอ  และรสอันนุ่มหวานหอม

 

พาราไดซ์ & วอดก้า

 

วิมเลท ขนมรสชาตินุ่ม ๆ ของครีมหวาน  และสตอร์เบอร์รี่ที่เจ้าของชื่อแอลกอฮอล์นั้นชอบนักหนา  รสที่ไม่บาดเท่าวอดก้าแต่สร้างความเร้าใจเมื่อกินมันคู่กัน  ราวกับการทำปฏิกิริยาของสารที่ทานไปแล้วไม่สามารถหยุดได้

 

วิมเลท & วิสกี้

 

เคียร์ติ  ขนมน่ารักที่ประกอบด้วยผลไม้อันหลากหลายดูชุ่มช่ำรวมถึงแป้งขนมปังกรอบเมื่อราดมันด้วยเหล้าจิน  หาใช่น้ำเชื่อมหวานหอมไม่  แต่รสชาติอันอ่อนหวานของมันทำให้ทานคู่ได้ดีที่สุด  รสเปรี้ยวหวานของผลไม้แต่ละชนิดที่ลงตัวกับเหล้าสีสดสวยรวมถึงรสชาติของข้าว  แดงใสสดจนชวนให้นึกถึงริมฝีปากชวนชิม  และเมื่อพวกเขาชิมมันก็ไม่เคยที่จะผิดหวังแม้แต่น้อย

 

เคียร์ติ & จิน

 

บลัดดี้ ขนมสีสวยสุดที่ประกอบด้วยเนื้อขนมปกติที่คล้ายเค้กหากแต่ทุกรสชาติแฝงผลเชอร์รี่สดที่เพียงกัดหนึ่งคำ  รสชาติขมจากผลเชอร์รี่สีแดงเข้มที่มีน้ำสีหวานหลั่งออกมาเข้มข้นจนดูเหมือนโลหิตแต่กลับเป็นโลหิตที่น่าดื่มเมื่อมันมีเตกีล่า หนึ่งในเหล้าสีใสที่มีสีนํ้าเงินสวย  ร้อนแรง  แอบซ่อนอยู่ทุกคำที่กัดกิน  บ่งบอกนิ่ง ๆ ให้ผู้เฝ้ามองอย่าดูเพียงภายนอก

 

บลัดดี้ & เตกีล่า

 

บราวนี่   สุดท้ายขนมสามัญที่ประกอบด้วยช็อกโคแลตสีเข้มสำหรับผู้ที่ชื่นชมความขมแฝงความหอมหวานของมัน  แต่กระนั้นกลับมีอีกส่วนที่ผุดเด่นออกมา   น้ำสีฟ้าจางเปล่งประกายอ่อน ๆ รัมที่ผสมลงมาเพียงบางส่วนแต่เพียงปลายลิ้นแตะก็จะรับรู้ได้ถึงสัมผัสนั้นในทันที  เหล้าที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นจนเกือบร้อนผ่าวที่ขัดแย้งและเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาดกับช็อกโคแลต

 

บราวนี่ & รัม

 

พัดในมือของอดีตเทพแห่งสวรรค์ปิดดังฉับเผยรอยยิ้มเหยียดที่ริมฝีปากบางสีชมพูอ่อน  แค่ชื่อก็กินขาดแล้ว

 

ของที่คู่กันยังไงก็คู่กันถูกไหม ?

 

อีกอย่าง...

 

  พอมีร่างแล้วต้องซื้อของไปฝากเอเวอร์ลีนส์กับซาราเนียเยอะๆ เสียแล้ว  ฐานทำหน้าที่แม่สื่อได้ดีจริง ๆ ” ไม่ว่าเปล่า  นานีย่าส่งเสียงหัวเราะในลำคอ  ผู้หญิงที่ต้องรอชายคนรักเพียงอย่างเดียวหรือรอให้อีกฝ่ายจีบไม่มีแล้วค่ะ ! เดี๋ยวนี้...เลดี้เฟิร์สย่ะ ! J  

 

แล้วเธอก็ขอประกาศ ! มีการวางตัวลูกเขยแล้ว   ใครอย่าคิดแย่งเชียว ( หมายถึงพวกหล่อนแหละรีดเดอร์ : ฮู่...เราไม่เกี่ยว : ไรท์เตอร์ด้วย ! : ชะอุ้ย !)

 

รู้แล้วนะว่านิสัยกล้า ๆ และแสบ ๆ ของวอดก้ามาจากใคร ! J

 

 

 

ว่ะฮะ ๆ มาตามที่บอกอีก 25[0]% ยาวเวอร์ ๆ แต่แบบอยากให้มันจบในตอนพิเศษ  ตอนหน้าโรปรากฏตัวแล้ว ! เฮ่ ๆ !  ว่าแต่งงไหม ? นักเรียนหญิง 2 ? นักเรียนชาย 2 ? ในเมื่อโร เรย์ วิสทัสจะมาบวกกับอีก ???  ไหงกลายเป็นเงี้ย  รอตอนต่อไปเน้อ  ^O^/

 

อย่า-ลืม-เม้น-เฟ้ย !!! ( คือแบบติดนิสัยมาจากนานีย่า J )



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 56 : ตอนพิเศษ ' เหตุการณ์ที่สาว ๆ ไม่รู้และ...อาการ... ' อีก 25[0]% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12845 , โพส : 95 , Rating : 13% / 152 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
# 95 : ความคิดเห็นที่ 15911
ชอบท่านแม่อ่ะ
Name : Saifon_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Saifon_ [ IP : 223.24.150.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:35
# 94 : ความคิดเห็นที่ 13030
ขอบคุณค่าาา
Name : Ggggib < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ggggib [ IP : 119.76.120.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2559 / 09:56
# 93 : ความคิดเห็นที่ 13028
รอจ้า ฉากต่อสู้แต่งดีมากก
Name : kulnweiei < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kulnweiei [ IP : 1.20.86.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2559 / 08:37
# 92 : ความคิดเห็นที่ 9095
รังสีนี่เต็มเลยฮะ รังสีสีม่วง โอ้ยยยยยยยยยข้อยแฮงเป็นสาวyหยุ5555555555
Name : ราตรีสีกุหลาบ [ IP : 223.206.250.228 ]

วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:33
# 91 : ความคิดเห็นที่ 6500
แหม่ ๆ ไดซ์จ๊ะ ว่าที่แม่ยาย (?) เชียร์ขาดใจขนาดนี้ อน่าปล่อยให้หลุด (!!) มือน้าาา
Name : fairy_devil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fairy_devil [ IP : 49.230.204.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2558 / 22:10
# 90 : ความคิดเห็นที่ 5832
ตอนนี้คนอื่นๆในโรงเรียนเข้าใจผิดเห็นสีม่วงกระจายไปแล้วมั้งนั่น หึๆ
Name : Ampchom Chomphoonut < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ampchom Chomphoonut [ IP : 61.19.22.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:29
# 89 : ความคิดเห็นที่ 4856
มาอ่านซ้ำจ้าา สนุกมว้ากกกก
Name : Peawpan Samran < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Peawpan Samran [ IP : 223.204.135.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2557 / 10:55
# 88 : ความคิดเห็นที่ 4847
น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ฟินนนนนนนนนนเวอร์
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : Hydrangea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hydrangea [ IP : 101.109.94.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 15:30
# 87 : ความคิดเห็นที่ 3596
แม่ก็จับคู่ให้ลูกสาวจริง

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 พฤษภาคม 2557 / 21:04

PS.  ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวันเดือนปีนั้นมีค่า อย่าปล่อยเลยไปทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรกับมัน
Name : bigbowka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bigbowka [ IP : 110.171.121.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2557 / 20:50
# 86 : ความคิดเห็นที่ 3015
อัพด่วนๆ มันส์มากอ่ะ^^
Name : คนรักนิยาย [ IP : 171.6.249.180 ]

วันที่: 1 พฤษภาคม 2557 / 19:24
# 85 : ความคิดเห็นที่ 3012
อ้าย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ฟิน เฟ่อร์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PS.  You can see me if you see gray.
Name : Wind_M@ster < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wind_M@ster [ IP : 115.67.71.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 23:42
# 84 : ความคิดเห็นที่ 3011
สนุกมากคับ
Name : ice [ IP : 110.169.234.91 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 21:24
# 83 : ความคิดเห็นที่ 3010
อ๊ากกกกก หนุกมากกกกก รอตอนต่อไปปป
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 1.10.213.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 17:59
# 82 : ความคิดเห็นที่ 3009
อ่านไปยิ้มไป ฮะๆๆ ><
PS.  เพื่อน คือ ของขวัญที่เรามอบให้ตัวเอง
Name : cwhh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cwhh [ IP : 125.27.213.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 12:39
# 81 : ความคิดเห็นที่ 3008
น่ารักเกินไปอ่านไปยิ้มไปเลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ

เจอวอดก้ายังพอทนเจอแม่เข้าไปนี่เงิบเลย แสบจริ๊ง~~~

อ่า.. สามรุ่นพี่สาวจะมาแว้ว~~~~ นี่ล่ะที่รอมาแสนนาน~~<3 คึคึ
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.96.240.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 08:21
# 80 : ความคิดเห็นที่ 3007
รอตอนต่อไปปปปปป
PS.  ก็แค่คนที่อยากเข้าไปอยู่ในโลกของการ์ตูน นิยายเท่านั้น...
Name : fa-immoral < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fa-immoral [ IP : 1.46.228.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 22:43
# 79 : ความคิดเห็นที่ 3005
อ๊ากกก น่ารักฟินเวอร์ รอตอนต่อไปคะ สู้ๆๆ
PS.  ข้าแค่เป็นจิตกรผู้แต่งแต้มให้โลกนี้งดงามยิ่งกว่าที่เป็นเพียงกวักแกว่งพู่กันในมือนี้
Name : Dollshe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dollshe [ IP : 114.109.93.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 19:36
# 78 : ความคิดเห็นที่ 3003
ฟินนนนนนนนนนนมาก
Name : love-lee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love-lee [ IP : 1.46.38.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 18:38
# 77 : ความคิดเห็นที่ 3002
ค้างงงงงงงงง
Name : love-lee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love-lee [ IP : 1.46.38.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 18:37
# 76 : ความคิดเห็นที่ 3000
มาต่อไวไวนะคะ
PS.  When I see your face... My heart is dilated.
Name : <_CReaMO_> < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <_CReaMO_> [ IP : 223.206.251.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 16:52
# 75 : ความคิดเห็นที่ 2999
ไรเตอร์ !!! สนุกมากมาย อัพเร็วๆหน่อยซิค่ะ ทุกเรื่องของไรเตอร์เลยนะ

แต่ที่ติดสุดก้อวอดก้านี่แหละ ช่วยคนอ่านหน่อยนะ ><

จะคลั่งตายอยู่แว้วววววววว เปิดทุกวันเลย แต่ก้อไม่อัพสักที TT



Name : nana จร้าา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nana จร้าา [ IP : 182.53.103.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 16:37
# 74 : ความคิดเห็นที่ 2998
ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนเวอร์
Name : ความสุขเล็กๆๆ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ความสุขเล็กๆๆ [ IP : 101.108.239.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 16:05
# 73 : ความคิดเห็นที่ 2997
นุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
สู้ๆนะไรท์^^
PS.  ทุกเรื่อง...คือการหลอกลวง ไม่มีใคร...จริงใจหรอก
Name : กาเลียโน่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กาเลียโน่ [ IP : 27.145.219.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 16:04
# 72 : ความคิดเห็นที่ 2995
สนุกมากฮะ
รีบๆมาอัพนะครับไรเตอร์
ค้างมากมายเลยอ่ะครับ
Name : หมวยเตย จ้า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมวยเตย จ้า [ IP : 1.2.149.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 14:20
# 71 : ความคิดเห็นที่ 2994
ขนาดยังไม่ได้เจอกันเลยนะนั่น หลายคนกูจับคู่ เทรนโรซะแล้ว อิอิ เค้าก็ด้วย เค้าเชียร์คู่นี้เหมือนกัน!! หวานนนนนนน พวกนายน่ะ คลั่งชัดๆ! คลั่งสุดๆ อย่างนี้หนุ่มๆที่เหลือในฮาเร็ม(?) จะเข้ามารอดหรอออออ กรี๊ดด ฟินสุดยอดดด 
PS.  ยังไม่อยากรับใคร เพราะใจมันร้าวตั้งแต่\'เขา\' เดินจากไป
Name : Fararah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fararah [ IP : 114.109.21.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2557 / 13:44
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android