คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 67 : บทที่ 59 กุญแจดอกที่ 2 คำใบ้และ...แพ้อากาศร้อน ???


     อัพเดท 2 ส.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,303 Overall : 679,033
15,910 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7630 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 67 : บทที่ 59 กุญแจดอกที่ 2 คำใบ้และ...แพ้อากาศร้อน ??? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17587 , โพส : 141 , Rating : 22% / 225 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่  59  กุญแจดอกที่ 2 คำใบ้และ...แพ้อากาศร้อน ???

 

PARADISE  'TAKE'

 

  ไดซ์...ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว เร็ว ๆ หน่อย ” 

 

  .......  มือหนาขยับไปตามร่างโปร่งของอีกฝ่ายตามที่ขอ

 

  ไดซ์...รอบนี้ไม่ไหวจริง ๆ ขอแรง ๆ (?) เลยได้ไหม ” 

 

  เดี๋ยวนายก็เจ็บหรอก...  

 

  ไม่อยากสนแล้ว...อือ...ไดซ์ ”  เจ้าของดวงตาสีส้มเยิ้ม ๆ มองผมพลางยิ้มหวานมาให้จนชวนให้ใจสั่นทว่าผมกลับต้องถอดถอนหายใจเมื่อเห็นแววตาที่แสดงความต้องการของอีกฝ่าย  เอ่ยปากถามเรียบ ๆ

 

  ยังไม่พออีกหรือไง ”  นี่มันก็ปาไปครึ่งค่อนคืนแล้วกับการช่วยให้หญิงสาวในร่างชายหนุ่มสบายตัว  ไม่เคยมีครั้งใดเลยที่เขารู้สึกเสียพลังไปกับการช่วยใครบางคนเท่านี้  

 

วอดก้าส่ายหน้าพรืดจากที่ตอนแรกดูจะยิ้มออกกลายเป็นบึ้งตึงอีกรอบ   กระชากเสื้อที่คลุมตัวเองทิ้งอย่างไม่ใยดีเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีดำชื้นเหงื่อเพียงตัวเดียวกับกางเกงขาสั้นสีครีมเพื่อระบายความร้อนในร่าง  ริมฝีปากแดงจัดและผิวขาวที่แดงตามทำให้อีกฝ่ายดูยั่วเย้า...  ยิ่งบวกกับน้ำแข็งที่โปรยปรายในห้องและเส้นผมสีเงินสะท้อนแสงเป็นยวงขับให้เจ้าตัวดูน่าหลงใหลหนักกว่าเดิม  ปากอิ่มร้องสบถอีกครา

 

  อ้าก...ร้อนโว๊ย ! รู้ว่าเป็นกุญแจประจำฤดูร้อนแต่...ทำไมคนถือมันต้องร้อนตามว่ะ !   ผมส่ายหน้ากับผู้หญิงในร่างผู้ชายที่ดูความเป็นผู้หญิงจะลดหายไปทุกวัน  หรืออุปกรณ์แปลงกายของจินจะทำให้จิตวิญญาณเปลี่ยนไปด้วย ???

 

“ จะไปไหน ? ” คนขี้ร้อนคว้ามือผมขวับเมื่อผมทำท่าจะผละหนีจนแทบเป็นอาการกระชากเพราะไม่ได้ดั่งใจ  ดวงตาวาว ๆ บ่งบอกว่าอารมณ์ขึ้นอีกครั้ง  และปัญหาไม่ใช่อะไรนอกจากกุญแจคริสตัลดอกเล็กที่ส่องประกายเลือนลางใกล้กับตำแหน่งหัวใจของรูมเมทหนุ่มที่ทำสีหน้าหงุดหงิด 

 

  กินน้ำ ”  ผมตอบสั้น ๆ และต้องขมวดคิ้วกับความร้อนที่จับมือผมอยู่  อีกฝ่ายยีหัวตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์แล้วบอกสั้น ๆ 

 

  เสกพายุหิมะให้ก่อน ” 

 

  สโนว์ฟรีซ !   ผมหางคิ้วกระตุก  แต่ก็ร่ายเวทย์น้ำแข็งบทกลางที่เพียงพอให้ทั้งห้องเต็มไปด้วยความเย็นปลดปล่อยออกมาทันทีทันใดเพื่อคลายร้อนให้อีกหนึ่งเจ้าของห้องที่ยิ้มแฉ่งสบายใจหลังได้สิ่งที่ต้องการ   จากตอนแรก ๆ ผมแค่ต้องแตะไปตามตัวอีกฝ่ายเพื่อถ่ายทอดความเย็นบทต่ำให้แต่ดูวอดก้าจะทนไม่ไหวเลยขอพายุแบบจัดหนักเลย

 

ถามว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เป็นยังไง ? คงต้องให้เจ้าตัวเล่าเอง

 

VODGA  TAKE

 

  อืม...ไอ้นี่ใส่สุดท้ายสินะ ”  ร่างสูงที่มัดรวบผมตัวเองเป็นมวยด้านหลังพึมพำกับสูตรอาหารในมืออีกครั้งด้วยแววตาสนใจ  ถามว่ากำลังทำอะไรน่ะหรือ ? เขาก็กำลังทำมื้อดึกซึ่งจะเป็นดินเนอร์ระหว่างเขากับเจ้าชายหนุ่มน่ะสิครับ  อย่าไปบอกใครนะเพราะกว่าจะหารายชื่ออาหารที่พาราไดซ์น่าจะชอบและไม่ชอบมาได้นี่ถือว่าโหดหินสุด ๆ  ลงทุนเสียตังค์ค่าวัตถุดิบไปเยอะอยู่แต่ก็เอาเถอะ  ไหนจะสูตรพวกนี้อีก  ไม่อยากจะบอกว่าหาและทำยากเป็นบ้า !

 

  ดีนะที่บอกให้พวกรุ่นพี่ยันไว้ก่อน ”  พูดแล้วนึกถึงพวกรุ่นพี่จีจี้ที่วันนี้เรียกประชุมหัวหน้าชั้นปีอื่น ๆ เสียดึก  จริง ๆ มันประชุมวันไหนก็ได้แต่เขาแอบไปขอให้เหล่ารุ่นพี่ช่วยเพื่อถ่วงให้รูมเมทหนุ่มกลับห้องช้าหน่อยจะได้มีเวลาทำอาหาร

 

จะว่าไปทำไมอากาศมันร้อน ๆ แฮะ

 

นักบวชหนุ่มขมวดคิ้ว  โบกมือไปมาพัดคลายความร้อนแต่ไม่คิดสนใจมากนัก  รีบลงมือทำอาหารเพราะตอนนี้หกโมงเย็นแล้ว  เดี๋ยวจะทำขนมเสริมไม่ทันอีก  แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งเวลาผ่านไปมากเท่าไหร่อุณหภูมิภายในห้องก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น  นอกจากนี้ที่ทำให้วอดก้าสนใจยิ่งกว่าคือสร้อยข้อมือที่ส่องแสงจาง ๆ เรืองรองอย่างไม่มีสาเหตุจนจำใจต้องหยุดการทำอาหารก่อนเพราะตอนแรกเขารู้สึกว่าภายในห้องแค่ร้อน ๆ แต่ตอนนี้กลับเริ่มรู้สึกเหมือนมีความร้อนในร่างกายตัวเองแทนจนชักทนไม่ไหว  มือบางสะบัดเบา ๆ เพื่อสร้างความเย็นแต่ผลคือ...

 

ฟุบ

 

หือ ???

 

วอดก้ากระพริบตาหลายครั้งแล้วเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วเมื่อไม่มีร่องรอยของเวทย์มนตร์ที่ปรากฏออกมา  คราวนี้เปลี่ยนเป็นออกเสียงแทน

 

  ฟรีซ ” แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น   สร้างความตกใจให้กับเจ้าตัวที่ไม่สามารถร่ายเวทย์สายน้ำแข็งได้

 

  เกิดอะไรขึ้น ”  ชายหนุ่มพึมพำเบา ๆ แล้วลองสร้างลูกบอลธาตุหลากสีขึ้นมา  ทุกธาตุยังสามารถใช้ได้เว้นธาตุน้ำแข็งและธาตุไฟที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น  ยิ่งครุ่นคิดความร้อนก็เริ่มสูงตามลำดับจนบัดนี้ภายในห้องร้อนวาบแทบลุกเป็นไฟ  วอดก้าเหงื่อออกจนเปียกโชกเพราะอุณหภูมิที่สูงพรวดไม่ให้ทันตั้งตัว  พยายามเอาน้ำลูบหน้าก็ไม่มีท่าว่าจะทำให้ตัวเย็นลงจึงตัดสินใจที่จะเดินออกจากห้องเพื่อไปปรึกษากับใครอื่นเสียหน่อยทว่าเพียงก้าวเดินได้ไม่กี่ก้าวออกจากห้องครัวก็รู้สึกหน้ามืดทันที  หัวสมองเคว้งคว้าง มือที่พยายามยันขอบโต๊ะกับทิ่มพรวดกวาดหนังสือและกองเอกสารลงมาแทน

 

โครม !!!

 

ใครปิดไฟเนี่ย ! 

 

 

ซีเวียร์น่า...ท่านซีเวียร์น่า

 

 เสียงเรียบ ๆ ดังก้องในหัว  เปลือกตาบางค่อย ๆ เปิดออกก่อนจะพบว่าตนยืนเท้าเปล่าท่ามกลางทุ่งหญ้าสีเหลืองทองดูแห้งแล้งเล็กน้อยเพียงตัวคนเดียว  สายลมร้อนพัดพากลิ่นไอดินแตกระแหงให้ความรู้สึกชวนตะขิดตะขวงใจวอดก้าอย่างบอกไม่ถูก

 

ร่างสีขาวที่ส่องแสงเจิดจ้าค่อย ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมกุญแจสีแดงในมือ  เสียงใสดังอีกคราเป็นปริศนาดั่งเครื่องประดับชิ้นแรก

 

สูงใหญ่  ตะหง่านตั้ง  ริมผา

 

เมฆา  คลุมฟ้า  ปกปิด

 

อัคคีแดง  สะท้อนแสง   อุทัยทิตย์

 

สะท้อนจิต  สะท้อนใจ  สายมณี

 

วอดก้าทวนคำใบ้นั้นช้า ๆ ภาพรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วกลายเป็นทิวทัศน์ป่าบริเวณหนึ่ง  แต่ที่สะดุดใจเธอคือภูเขาสูงสีดำทะมึนที่ถูกปกคลุมด้วยไอหมอกทำให้ดูเลือนลางและสังเกตได้ไม่ชัด  เสียงหวานใสนั้นเอ่ยอีกครั้ง

 

  ข้าช่วยท่านได้เพียงเท่านี้  ท่านซีเวียร์น่า...ข้าจะรอท่าน    สถานที่ในคำใบ้   

 

  เดี๋ยวๆ ”  วอดก้าเอ่ยรั้งด้วยความงงและยิ่งต้องขมวดคิ้วเพราะกุญแจสีแดงที่เปล่งประกายและสลายกลายเป็นละอองลอยเข้าตัวของเธอ  ร่างกายถูกกระชากไปยังห้วงมิติหนึ่งทันใด

 

  นี่มัน...  เสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ เมื่อเห็นภาพอันเลือนลางสีหม่นที่กำลังฉายชัดอยู่เบื้องหน้า  กองทัพเทวทูตและปีศาจนับหมื่นตีวงล้อมรอบหนึ่งร่างที่อาละวาดอยู่อย่างบ้าคลั่ง  เงาทมิฬดำสูงกว่าสิบเมตรกวาดเหล่าทูตและนักรบปีศาจให้ตายกันเป็นเบืออย่างรวดเร็ว  สายโลหิตสีดำแดงอาบกระจายทั่วพื้นที่  ลมร้อนพัดผ่านมีเวลาให้วอดก้าหมุนดูรอบตัว

 

  ...ดินแดนปีศาจ ? ”  ภูมิประเทศแบบร้อนชื้นและพื้นดินแห้งขอดเป็นเอกลักษณ์ของโลกปีศาจ  ในโลกนี้มีเขตซ้อนทับที่เหมือนเป็นดั่งหนึ่งโลกอยู่สามแดนคือแดนปีศาจ  แต่ถึงแม้จะบอกว่าเป็นเขตซ้อนทับก็เหมือน ๆ ประเทศใหญ่ ๆ นั่นล่ะ  แดนปีศาจคือแหล่งรวมเหล่าอมนุษย์และปีศาจเอาไว้  แดนหรืออาเรีย  แหล่งที่รวบรวมทุกชนเผ่าอันได้แก่   8   เผ่าพันธุ์หลัก  เผ่าพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ ( เทพ )  เผ่าพันธุ์แห่งความทรงอำนาจ  ( ปีศาจ )  เผ่าพันธุ์ผู้รักธรรมชาติ ( เอลฟ์ )  เผ่าพันธุ์ผู้ครองและพิพากษาดวงวิญญาณ ( ยมทูต )  เผ่าพันธุ์ผู้รักสงบ ( ภูต ) เผ่าพันธุ์ผู้อาศัยครองผืนน้ำ ( พราย )  เผ่าพันธุ์ผสม (  ลูกครึ่ง )  และเผ่าพันธุ์แห่งความสมดุล ( มนุษย์ )  ที่มีจำนวนน้อยที่สุด  และแดนสุดท้ายโลกสวรรค์ที่เป็นที่พำนักรวมตัวเหล่าผู้มีเชื้อสายเทพแกร่งกล้าและเทวทูตมากมายไว้  เพราะมิติที่ทับซ้อนกันทำให้ทุกเผ่าพันธุ์สามารถที่จะไปมาหาสู่ได้  แต่แดนอาเรียแล้วถือเป็นแดนที่มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมหลากหลายเผ่าพันธุ์มากที่สุด  แทบเปรียบดั่งโลกกลางของแดนสวรรค์และปีศาจเลยทีเดียว

 

  เจ้าอสูรร้าย  จอมจำนนซะดี ๆ ”  เสียงของหนึ่งเทวทูตดังกึกก้อง  ทวนยาวสีทองชี้ไปทางศัตรูเพียงผู้เดียว ณ ใจกลาง   ชายชราอีกคนในชุดคลุมสีดำปักดิ้นทองควงดาบไปมา  กล่าวย้ำ  ดวงตาแดงฉานบอกว่านี่ไม่ใช่สงครามสองเผ่าพันธุ์ทว่าทั้งสองเผ่านั้นต่างหากที่รวมมือกัน  เมื่อวอดก้ามองไปรอบตัวก็เห็นบุคคลทั้งหกที่มีทีท่าจะเป็นผู้นำของกองทัพทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นภูต  พราย  มนุษย์หรือแม้แต่เอลฟ์ก็ตาม 

 

  ใช่  ! อสูรเช่นเจ้าก่อความเดือดร้อนมามากเกินพอแล้ว  เจ้าต้องชดใช้ !  

 

  ชดใช้รึ ? หึ ! น่าขันยิ่ง  แล้วสิ่งที่พวกเจ้าทำกับข้าเล่า ผู้ใดจะชดใช้ ”  ผู้เอ่ยแปรตนเองจากกลุ่มเงาทมิฬเป็นยักษ์สูงบึกบึน  ดวงตาข้างหนึ่งแดงฉานดุจโลหิตทว่าดวงตาอีกข้างกลับเป็นสีทองอร่ามที่สร้างความตกตะลึงให้กับวอดก้า 

 

  ลูกครึ่งเทพกับ...อสูร ”  อสูรเป็นอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์แยกย่อยของปีศาจ  มีนิสัยดุร้าย  ชาญฉลาดและโหดเหี้ยมเกินเผ่าพันธุ์ใด  ตามตำนานเล่าว่าเคยมีสงครามที่เผ่าพันธุ์อสูรนั้นได้ก่อความวุ่นวาย  ฆ่าฟันทุกเผ่าพันธุ์อย่างไม่ปราณีจนถูกตัดสินให้ล้างสิ้นเผ่าพันธุ์โดยทุกมติของผู้นำปีศาจและเทพ 

 

แต่นั่นก็เป็นเรื่องเมื่อราว ๆ เกือบสองพันปีที่แล้ว 

 

งั้นนี่ก็เป็นอดีต  เธอสรุปกับตัวเองแล้วพยายามจดจำทุกสิ่งในสนามรบให้มากที่สุด  แม้รวมทุกเผ่าพันธุ์ไว้นับแสนแต่ก็ดูเหมือนจะไม่สามารถต่อกรกับศัตรูได้   ภาพที่เห็นคือผู้นำของแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าโรมรันต่อสู่พร้อมทหารอีกมากมายที่ต้องสังเวยชีวิต  แม้วอดก้าจะเคยฆ่าคนมามากแต่ไม่เคยเห็นสงครามใดที่ชวนให้สิ้นหวังและเจ็บปวดมากเท่านี้มาก่อน  ความตายแทบครอบคลุมทุกชีวิต  รวมถึงความสลดหดหู่  

 

  หึ ๆๆๆ ฮ่า ๆๆๆ ! พวกแกจะต้องชดใช้ที่ได้ล้างเผ่าพันธุ์ข้า !  จอมอสูรตะโกนลั่น  แสงสีแดงพาดแปดทิศระเบิดร่างของทุกเผ่าเป็นแนวยาว  ดวงตาที่ฉายความบ้าคลั่งไม่รีรอที่จะพุ่งไปทำลายทุกชีวิต

 

  ขัดขวางมันไว้ !  ผู้นำเทวทูตตะโกนบอก  ร่างของผู้นำที่เหลือแม้จะมีสภาพสะบักสะบอมแต่ก็เคลื่อนย้ายร่างไปขวางทางจอมอสูรตนนั้นเช่นกัน

 

ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม !

 

อ้าก !

 

เศษดินและเศษเนื้อปลิวว่อน  วอดก้าหลับตาลง  ซึมซับทุกความรู้สึกเอาไว้  เสียงร้องครวญครางดังไม่ขาดหูแต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังแทรก

 

เปรี้ยง ! ดั่งสายฟ้าฟาด  ลำแสงสีขาวพุ่งไปทางอสูรร้ายอย่างรวดเร็ว  แต่ทำให้มันถึงกับเซถลา  ทั้งที่พละกำลังมหาศาลของเหล่าปีศาจยังแทบทำให้มันขยับเขยื้อนไม่ได้  วอดก้าหมุนตัวไปทางต้นลำแสงอย่างรวดเร็ว   ฝุ่นควันลอยคละคลุ้งพร้อมบุรุษผู้หนึ่งที่ก้าวเดินมาใกล้อย่างเชื่องช้า  ดวงตาสีนิลเข้มที่สบกันแวบหนึ่งทำให้เธอถึงกับสะดุ้ง  ไม่ใช่เพราะความกลัว  ความตกใจ  แต่เพราะความอบอุ่นในแววตาที่แสนเย็นชาคู่นั้นต่างหาก

 

มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างเผลอไผล  ไขว้คว้าไปทางชายหนุ่มผู้นั้นแต่ดูอย่างไรก็ไม่มีทางเอื้อมถึง

 

ใช่พ่อ...หรือเปล่านะ ?

 

คำถามที่ดังก้องในหัวมีอันต้องสลายหายเมื่อได้ยินเสียงทุ้มเย็นชาเอ่ยก้อง

 

 ราคีส  หยุดทำเช่นนี้ได้แล้ว  เจ้าเข่นฆ่าพวกเขาไปมากมายเพียงใดก็ไม่ทำให้เผ่าพันธุ์เจ้ากำเนิดขึ้นใหม่ได้หรอก ” 

 

  หุบปาก !!! คนเช่นเจ้าจะรู้สึกอะไรได้ !  

 

  เจ้านั่นล่ะที่ไม่เข้าใจอะไรเลย !   หนึ่งปิศาจหนึ่งอสูรยืนประชันหน้า  พลังอำนาจและรังสีฆ่าฟันกดดันทุกคนที่อยู่ใกล้จนต้องถอยห่าง  ไม่เว้นแม้แต่วอดก้าที่เผลอถอยกรูดตาม  

 

  ท่าน !   ผู้นำเผ่าเอลฟ์ทำท่าจะตะโกนชื่อผู้มาใหม่แต่ก็ต้องผงะถอยเพราะพลังที่ถูกปลดปล่อยจากทั้งสองฝ่าย  ปิศาจหนุ่มสะบัดมือวูบ  ดาบเล่มงามอันคุ้นตาเล่นเอาเธอขมวดคิ้วเพราะความไม่แน่ใจแต่คู่ต่อสู้กลับเป็นฝ่ายถอยห่าง

 

  อาวุธนั่น ! เจ้าเอามาได้อย่างไรกัน ! แสงสีทองสว่างจ้าบวกกับไอสีขาวบริสุทธิ์ทำให้ดาบใหญ่เป็นที่น่าหวั่นเกรงของจอมอสูรมากขึ้นกว่าเดิม  ดินที่แตกขอดปรากฏผืนหญ้าปกคลุม  ต้นไม้ต้นเล็กเริ่มเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วจนน่าแตกตื่นใจ  ผู้ครองดาบเหยียดยิ้มเย็นชา  ชี้ปลายดาบไปที่อสุราอย่างน่าเกรงขาม

 

  หยุดกระทำเรื่องโง่เขลาเสีย  ในฐานะที่เคยเป็นเพื่อน  เจ้าควรฟังข้า ” 

 

  ใครเพื่อนเจ้า !   ราคีสสวนตอบทันควัน  กรามใหญ่ขบแน่นก่อนจะปรากฏขวานยักษ์อาวุธคู่มือตนบ้าง   ตวาดเสียงเหี้ยม   แม้จะมีอาวุธที่ได้รับการอวยพรจากเทพีแห่งการเก็บเกี่ยวแต่อย่างหวังว่าข้าจะกลัว !  

 

  ข้าจะหยุดเจ้า ราคีส !  

 

ตู้ม ! ตู้ม !

 

วูบ

 

  รู้สึกเหมือนสติถูกกระชากกลับเข้าร่างทันควัน  สิ่งแรกที่วอดก้าเห็นคือดวงตาคู่คมของใครบางคนที่คุ้นตา   และเพดานสีน้ำตาลอ่อนของห้องพัก  เขาจึงค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นช้า ๆ โดยมีพาราไดซ์ประคอง  ถามอย่างมึนเบลอ

 

  นี่ฉัน...เป็นอะไรไป ” 

 

  เธอสลบไปห้าวันตั้งแต่หกโมงเย็น ”  ร่างสูงอธิบายให้อีกฝ่ายฟังช้า ๆ   

 

  ห้าวัน !   ดวงตาคมเหลือกขึ้นด้วยความตกใจโดยไม่ได้สังเกตุรอยยิ้มบาง ๆ ที่ทาบผ่านใบหน้าคมแวบหนึ่ง  วอดก้าลูบไปตามร่างกายตัวเองด้วยความตกใจขณะพูด

 

  มิน่ารู้สึกหิว ๆ ที่แท้ไม่ได้กินอะไรตั้งห้าวัน ” 

 

  หึ ”  เพียงได้ยินเจ้าชายหนุ่มก็หลุดหัวเราะพลันกับสิ่งที่อีกฝ่ายแสดงว่าตกใจ  และเหมือนจะยังไม่รู้ตัว  คนนอนหลับไปห้าวันถามรูมเมทหนุ่มอย่างกระตือรือร้น

 

  ทำอะไรให้กินหน่อยสิไดซ์  นี่ก็มืดแล้ว  โรงอาหารของหอก็คงปิดแล้ว ” 

 

  เชื่อจริง ๆ หรือไงยัยตัวแสบ ” มือหนาโยกหัวหญิงสาวในร่างชายหนุ่มเบา ๆ ขณะที่วอดก้าพยักหน้าหงึกหงักแม้จะเผลอเหยียดยิ้มชั่วแวบหนึ่งก็เถอะ   แต่ก็อดหัวเราะคิกคักในใจไม่ได้ 

 

เรื่องอื่น ๆ นี่ฉลาดจริงแต่พอแกล้งนิด ๆ หน่อยๆ ก็ไม่รู้เรื่องซะงั้น  ซื่อซะจริง ๆ

 

  คิดอะไรอยู่ ”  พาราไดซ์ปรับสีหน้าเป็นเย็นชาดั่งปกติ  มือหนาดึงแก้มขาวเบา ๆ เมื่อรับรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดนินทาบางอย่างเขาในใจ  วอดก้าหน้าเบ้  ร้องซี้ดเบา ๆ ด้วยความเจ็บ  เอ่ยเบา ๆ กับชายหนุ่ม

 

  ขอโทษค้าบ ขอโทษ อ่อยอักอี เอ็บอ่ะ ( ปล่อยสักที  เจ็บอ่ะ ) ” 

 

  ว่าแต่นายเข้ามาตอนกี่โมง ” 

 

  หกโมงกว่า  ได้ยินเสียงนายล้มชนโต๊ะพอดี   เป็นอะไรหรือเปล่า ”  ถ้อยคำที่แฝงความเป็นห่วงจาง ๆ ทำให้นักบวชหนุ่มแอบอมยิ้มนิด ๆ ปากอ้าจะเอ่ยถึงเรื่องทั้งหมดที่เห็นและสิ่งที่ต้องการปรึกษา

 

กึก

 

แต่แล้วก็ต้องมือเรียวก็ต้องเลื่อนไปกุมอกเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่บริเวณหัวใจ  ใบหน้าเรียวเผลอแสดงความเจ็บปวดชั่วขณะ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พาราไดซ์รีบกระชากมือข้างนั้นแล้วแกะเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายออก

 

ปานรูปกุญแจสีแดงลาง ๆ ที่ตำแหน่งเดียวกับหัวใจทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว  เงยหน้าสบดวงตาสีส้มที่ฉายแววครุ่นคิดเป็นเชิงคาดคั้น  วอดก้าถอนหายใจเล็กน้อยแล้วพูดสั้น ๆ

 

  กุญแจดอกที่สอง ”  นั่นเป็นการบอกว่าเครื่องประดับชิ้นที่สองได้ปรากฏแล้ว  ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ถามถึงรายละเอียด  วอดก้าก็ยกมือบีบที่อกอีกครั้ง  เอ่ยเสียงแหบพร่า

 

  ว่าแต่อากาศร้อนจะแฮะ ” วอดก้าที่เหงื่อผุดพรายโบกมือพัดไปมาเนื่องเพราะไม่สามารถใช้เวทย์สายน้ำแข็ง  มีเพียงเวทย์สายลมเท่านั้นที่พอคลายร้อนได้  ก่อนคิ้วเรียวจะต้องขมวดเมื่อเห็นใบหน้าแสดงความแปลกใจของเจ้าชายหนุ่ม 

 

อากาศร้อนงั้นเหรอ ?

 

ชายหนุ่มขมวดคิ้วตามเมื่อรู้สึกถึงอากาศที่เย็นสบายยามดึกแทนที่จะเป็นอากาศร้อนดั่งที่คนร่วมห้องบอก

 

  มีอะไรหรือเปล่าไดซ์ ? ”  แทนคำตอบ   ใบหน้าคมโน้มหน้าผากมาแตะที่หน้าผากเธอแล้วผละออกช้า ๆ ริมฝีปากหยักเอ่ยสั้น ๆ แต่แสดงความแปลกใจไม่แพ้กัน 

 

  นายตัวร้อน ” 

 

  หือ...ไม่นะ  ฉันว่าอากาศต่างหากที่...  ถ้อยคำที่กำลังแย้งชะงักทันควัน   หยาดเหงื่อผุดพรายมากกว่าเดิม  ใบหน้ากลายเป็นแดงก่ำและหอบถี่  วอดก้าก้มหน้าต่ำ  แทบจะเสกพายุเพื่อทำให้ตัวเองเย็นขึ้น  แต่เหมือนจะช่วยอะไรมากไม่ได้ 

 

  ไดซ์...  พาราไดซ์รีบคว้าคนที่ซวนเซจะฟุบเข้าหาอ้อมแขน  มือทาบที่หน้าผากเนียนปรากฏว่าอุณหภูมิร่างกายชายหนุ่มกำลังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ   

 

  วอดก้า  ตั้งสติหน่อย...วอดก้า !   เสียงทุ้มเอ่ยเรียกสติคนที่เริ่มปรือตา  เจ้าชายหนุ่มประคองร่างอีกฝ่ายให้นอนลง  หูได้ยินริมฝีปากสีแดงสดพึมพำเพ้อ ๆ

 

  น้ำแข็ง... 

 

  วอดก้า !  

 

 

 

 

 

  อย่างที่พูดไปนั่นล่ะ  คำใบ้คือ 

 

สูงใหญ่  ตะหง่านตั้ง  ริมผา น่าจะเป็นภูเขาสูงอ่ะนะ

 

เมฆา  คลุมฟ้า  ...ปกปิด  ...ไดซ์  ร้อนอีกแล้วง่ะ

 

...อัคคีแดง   สะท้อนแสง   อุทัยทิตย์...โอ๊ย...จะร้อนไปถึงไหนเนี่ย

 

สะท้อนจิต  ...เติร์ก  ขอน้ำแข็ง ...ขอบใจ  สะท้อนใจ  ...ขอ...โอเค ๆ ไม่พูดก็ได้  สายมณี ”  เจ้าของคนพูดคำใบ้ทำหน้าบูดเมื่อทุกสายตาเขม่นใส่  ถลาตัวคว้าน้ำแข็งเข้าปากเพื่อดับร้อน  แต่ใบหน้าก็ยังแดงระเรื่ออยู่นั่นล่ะ  ไม่สิต้องบอกว่าวอดก้าแดงทั้งตัวเพราะถูกน้ำแข็งเย็น ๆ กัดผิวขาว  แต่เขาไม่มีท่าทางอนาทรร้อนใจใด ๆ เพราะอย่างน้อยมันช่วยขับความร้อนในร่างไปได้

 

  เห็นภาพอะไรอีกนอกจากภูเขาสีดำ ”  เติร์กและบลัดดี้รัวแป้นคีย์บอร์ดเพื่อเก็บข้อมูล  นักบวชหนุ่มหน้ามุ่ย  เอนหัวพิงไหล่พาราไดซ์ที่นั่งติดกันเพื่อร่ายเวทย์ทำความเย็นให้อย่างไม่ใส่ใจสายตาเบิกค้างของผู้เป็นเพื่อน  ตอบสั้น ๆ     

 

  หมอก  ป่า  ดินชื้นแฉะ ” 

 

  วอดก้าเป็นอะไรมากหรือเปล่า...ดู...แปลก ๆ ไปนะ ”  เคียร์กระซิบถามจินที่นั่งฟัดตุ๊กตาข้าง ๆ ด้วยความแปลกใจปนหวาด ๆ   ตอนนี้เป็นเวลาหกโมง  พวกเขาตื่นกันเช้าหน่อยเนื่องเพราะมีประชุมตอนเจ็ดโมง  ทำให้มีเวลาคุยถึงคำใบ้และกุญแจดอกที่สองซึ่งเดาได้ไม่อยากว่าเครื่องประดับชิ้นที่สองคือสร้อยแห่งสราท  สร้อยที่เก็บพลังของฤดูร้อนเอาไว้

 

  พอจะรู้จากยูลมาบ้างนะแต่ไม่นึกว่าอาการจะหนักขนาดนี้ ” พูดถึงตรงนี้รัมยิ่งยิ้มแหย ๆ เข้าไปใหญ่เพราะชุดเครื่องแบบที่เคยเรียบร้อยในฐานะเป็นหนึ่งในสภานักเรียน  เสื้อนอกหนากลับถูกโยนทิ้งพร้อมร่างผู้เป็นเพื่อนที่ไถลนอนหนุนตักพาราไดซ์  แทบเอามือหนาไปกุมแนบหน้าอย่างที่ไม่น่าจะเป็น  และคือแบบ...ไดซ์เองก็ไม่มีท่าทางรำคาญแถมยังคอยเอามือไปลูบหัวให้ด้วย  ถึงจริง ๆ จะถ่ายทอดความเย็นไปที่หัวเพื่อให้เจ้าตัวคนนอนหนุนสบายก็เถอะ   

 

  เป็นยังไง ? ”

 

  พี่วอดก้าน่ะ  เวลาอากาศร้อนมาก ๆ ไม่ว่าจะเก๊กนิสัยยังไงเป็นอันต้องหลุดทุกอย่าง  ถ้าร้อนนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่เป็นไร  แต่ถ้าร้อนมากขนาดทำให้หน้าแดงได้ล่ะก็  จะหงุดหงิดง่าย  โกรธง่าย  เบื่อแล้วก็ขี้เกียจทำงานไปซะทุกอย่างน่ะสิคะ  จะพูดว่าแพ้อากาศร้อนก็ได้มั้ง   

 

 ยูล !  เตกีล่า  วิสกี้  จินและรัมกระโจนหาผู้เป็นน้องสาวของเพื่อนในทันทีเช่นเดียวกับวอดก้าที่ผงกหัวขึ้นดูถาดในมือของเธอด้วยแววตาเป็นประกาย  ค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นแล้วเปลี่ยนไปคลอเคลียผู้เป็นน้อง

 

  น้ำแข็งใส...ป้อนหน่อย *o*  

 

  ค่า ”  สาวมาดแมนตอบเสียงหวาน  ตักคำเล็ก ๆ ป้อนให้ด้วยกิริยาเอาอกเอาใจ  จนวอดก้ายิ้มแก้มปริ

 

  แต่มีอันตรายอย่างหนึ่งมากเลยค่ะตอนพี่วอดก้าเป็นอย่างนี้ ” 

 

  อันตราย ? ” ทุกเสียงทวนด้วยใบหน้าแปลกใจ  ไม่เว้นแม้แต่พาราไดซ์ที่หันไปมองนักบวชหนุ่มที่ยังยิ้มใส ๆ ให้ตามเดิม  ยูลหน้าเครียด  พยักหน้าอย่างจริงจังแต่ยังไม่ทันจะบอก  วิมเลทที่ลองตักน้ำแข็งป้อนวอดก้าบ้างก็ต้องหน้าแดงก่ำจรดใบหูเพราะเจ้าตัวคนกินที่กินเสร็จแล้วยัง...

 

ฟอด !   

 

  เฮ้ย !   แต่ละคนร้องลั่นไม่เป็นภาษาเมื่อวอดก้าก้มลงไปหอมแก้มชายหนุ่มดังฟอด  ดวงตาสีส้มดูเชื่อม ๆ อย่างน่าแปลกใจ  เท่านั้นยังไม่พอยังฉีกยิ้มหวานให้  บอกขอบคุณเสียงเบา

 

  ขอบคุณนะ -///-  

 

  แหงะ ”  เหล่าหนุ่ม ๆ ถอยกรูดทันใดเมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่กระจายเป็นวงกว้าง  ดวงตาสีม่วงเข้มคมกริบหรี่มองคนรอบตัวโดยเฉพาะวิมเลทที่แทบจะตัวแข็งเพราะไอเย็นที่แผ่มามากกว่าปกติ  แน่นอนว่าวอดก้าต้องหันขวับไปมองทันทีก่อนจักระโดดนั่งตักพาราไดซ์ที่ปล่อยความเย็นออกมา 

 

  อ่า...เย็นดีอ่ะไดซ์   ป้อนน้ำแข็งใสหน่อย ” ที่ไม่น่าเชื่อคือเจ้าชายหนุ่มยอมทำตามแต่โดยดี  ไม่มีการขัดขืนคนที่นั่งอยู่บนตักจนชักสัมผัสได้ถึงอารมณ์หวาน ๆ มุ้งมิ้งฟุ้งฟิ้งเสียจนน่าอิจฉา  ยูลกัดฟันกรอด  ทำท่าจะกระโจนไปแยกคนทั้งสองออกจากกันแต่ดันถูกวิสกี้และจินคว้าตัวไว้ก่อน  เท่านั้นสาวเจ้าทำท่าจะองค์ลง 

 

  ปล่อยนะ ! กล้าดียังไงให้พี่วอดก้านั่งตัก  แล้วนั่น ! ฉันต่างหากที่ป้อนขนมให้ท่านพี่ได้   ปล่อยน้า ~  

 

ฟอด

 

  อย่าโมโหนะคะคนดี  J  

 

  .......  

 

  ( ปิ๊ง ๆๆ ) ” 

 

  ได้ค่า  ยูลจะตามใจท่านพี่ทุกอย่าง  อ๊ายยยย  o 

 

โอเค...พวกเขารู้แล้ว...อันตรายที่ว่าคืออะไร...

 

  ตอนนี้วอดก้าจะขี้อ้อนคนอื่นมากกว่าปกติถ้ามีคนมาทำอะไรถูกใจด้วย  ถูกไหม ? ”  >>> วิสกี้

 

  ใช่  ปกติก็เป็นที่สนใจของคนอื่นอยู่แล้วด้วย  ขืนไปทำท่าน่ารัก ๆ ใส่ผู้ชายต้องโดนฉุดแหงแซะ ” >>> บลัดดี้สะดุ้งเมื่อผู้เป็นนายแผ่รังสีอำมหิตใส่ 

 

  ส่งเรื่องบอกว่าป่วยดีไหม ? ”   >>>  เตกีล่าเสนอแต่วิมเลทส่ายหน้าพรืด

 

  วอดก้าหยุดบ่อยเกินไปแล้ว  อีกอย่างถ้าปล่อยไว้ที่ห้องใครจะดูแล ? ” 

 

  ดีไม่ดีจะหลุดหายไปที่ไหนอีก  คงได้ปวดหัวแน่ ” จินทำหน้าเครียด ๆ 

 

  ฉันว่าให้ไดซ์ดูแลวอดก้าน่าจะดีที่สุดแล้วนะ ” เคียร์สรุปปิดท้าย 

 

  ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะป่วนขนาดไหน ” เสียงถอดถอนหายใจดังพร้อมกัน  ยิ่งหันไปเห็นแววตาออดอ้อนร่างสูงโดยที่คนเย็นชาไม่สามารถปฏิเสธได้แล้วก็ยิ่งเครียด

 

อย่างน้ำแข็งเดินได้ยังไม่กล้าปฏิเสธ  แล้วคนธรรมดาอย่างพวกเขามีหรือจะเหลือ ?   

 

 

 

40 %

 

  น้ำแข็งสายยย...ไอติมเย็นเยนนน...ขนมอ่า ~ ขาหนมมม ” เสียงทุ้มแหบกำลังพูดเพ้อ ๆ กับของหวานเย็นเจี๊ยบชวนชื่นใจ  ตาสีส้มหวานเชื่อมมองร้านของหวานเป็นประกายแต่ยังไม่ทันได้เดินไปก็ถูกรูมเมทหนุ่มหิ้วคอไปที่โต๊ะเสียก่อนท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่มองตาม

 

  ไดซ์  จะเอาเย็น ๆ อ่ะ ”  วอดก้าทำตาลอย  โบกมือพัดตัวเองเมื่อรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่เพิ่มขึ้นสูง  ใบหน้าแดงจรดหูเหมือนคนเป็นไข้  เอนกายพิงเก้าอี้จนเหมือนอยากจะหลับซะอย่างนั้น

 

เจ้าชายหนุ่มที่ได้ยินจึงใช้มือแตะที่แก้มขวาคนข้างกายเบา ๆ ถ่ายทอดความเย็นให้และสังเกตว่าสีหน้าแดงก่ำนั้นคลายลงแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่พอใจนัก  หันไปอ้อนคนเป็นเพื่อนที่เพิ่งหย่อนก้นนั่งบ้าง   

 

  วิสคร้าบ วอดก้าอยากกินน้ำแข็งใสอีก  เอาไอศกรีมก็ได้ นะ ๆ ซื้อให้วอดก้าหน่อย ”  คนฟังทั้งหลายตาเบิกค้าง  หันไปซุบซิบด้วยท่าทางตื่นตกใจ    

 

  พอได้แล้ววอดก้า  เมื่อเช้านายก็กินไปเยอะแล้ว ”  เสียงทุ้มของคนเย็นชาปรามเรียบ ๆ แต่แฝงความเด็ดขาดไปในตัวเมื่อกวาดมองวิมเลท  วิสกี้และเติร์กที่แพ้ทางลูกอ้อนของรูมเมทหนุ่มมากกว่าใคร ๆ จนทั้งสามต้องหลบสายตาเว้าวอนของเพื่อนอีกคน 

 

  ไดซ์  พี่จีจี้เรียกแน่ะ ” รุ่นพี่ร่วมหอคนหนึ่งเดินมาหาพาราไดซ์เพื่อแจ้งข่าว  เจ้าชายหนุ่มมองวอดก้าอย่างเป็นกังวลนิด ๆ และดูเหมือนวิสกี้จะเข้าใจจึงเอ่ยยิ้ม ๆ 

 

  รีบไปรีบกลับเหอะ  เดี๋ยวจะดูวอดก้าให้ ”  เมื่อได้ยินดังนั้นเขาจึงพยักหน้าแล้วตามรุ่นพี่สาวคนนั้นไปอย่างรวดเร็ว 

 

  นี่...กินไม่ได้จริง ๆ น่ะเหรอ ” นักบวชหนุ่มทำตาละห้อย  แว่นสายตาถูกเหน็บไว้ที่คอเสื้อที่ยังดูไม่เรียบร้อยนักเพราะคนใส่บอกมันร้อน  เตกีล่าพยักหน้ารับแล้วขึงตาดุ  พยายามสะกดใจตนเองไม่ให้ใจอ่อน

 

  เมื่อเช้ายูลก็ให้กินเยอะแล้ว ” 

 

  เดี๋ยวจะปวดท้องอย่างที่ไดซ์บอกนะครับ ” เคียร์เตือนต่อด้วยความหวังดีแต่มันดูจะไร้ประโยชน์เพราะคนอยากกินยังทำหน้าหงอย

 

  หายเมื่อไหร่ค่อยกินละกัน ”  บลัดดี้เสริม 

 

  นึกว่าพวกนายจะไม่มาทานข้าวซะแล้ว ”  ยังไม่ทันคุยจบ  รุ่นพี่ตัวแสบอย่างเทรนก็โผล่หัวมาทันที  แต่ที่ทำให้ที่เหลือหน้าเปลี่ยนสีคือแท่งไอติมในมือของเทรน  เช้านี้ปีสามและปีหนึ่งคาบแรกเป็นคาบว่างทำให้พวกเทรนและวอดก้ามีเวลาเอ้อระเหยลอยชาย 

 

ขวับ

 

  รุ่นพี่...ไดซ์ไม่ให้ผมกินไอศกรีม  ทำยังไงดีครับ ”  เจ้าตัวเลื้อยไปยืนข้างกายรุ่นพี่หนุ่มอย่างรวดเร็ว  มองแท่งไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่สีหวาน  มีไอเย็นแผ่ออกมาจาง ๆ ที่ยิ่งทำให้ดูน่าทานกว่าเดิมสำหรับคนที่ร้อนภายใน

 

เทรนไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าอิหลักอิเหลื่อของทั้งหมดและน้ำเสียงอ้อน ๆ ที่ดูแปลกไปของรุ่นน้องคนโปรด  จึงแสร้งยิ้มเจ้าเล่ห์    

 

  งั้นก็กินของฉันก็ได้ ฉันยอมแบ่งให้นะ  สนใจไหม ? ” วอดก้าก้มหน้าเล็กน้อยแล้วเขยิบเข้าไปใกล้   ช้อนสายตามองน้อย ๆ   

 

  ให้ผมกิน...จริงนะครับ ” 

 

  ตายห่า !  บราวน์สบถ  เนื่องเพราะอยู่ใกล้ทั้งคู่มากกว่าใครจึงทำท่าจะไปจับวอดก้าออกมา  แต่เหมือนคนป่วยจะรู้แกว  หมุนตัวกอดคอรุ่นพี่หนุ่มจากด้านหลัง  ลมหายใจร้อนรวยรินลำคอแกร่งของผู้เป็นเจ้าของที่ชักเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยและเอะใจนิสัยที่เริ่มแปลกไปของวอดก้า  แต่ปากก็ตอบกลับไปปกติเพราะอยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำยังไง

 

  จริงสิ ”  และเทรนก็ต้องอึ้งเช่นเดียวกับคนมองซึ่งนั่งหน้าสลอนภายในโรงอาหารของหอเมื่อ...คนด้านหลังกอดเขาจากด้านหลังแน่นขึ้นไปอีก  โน้มหน้าผ่านไหล่หนากัดไอติมสีหวานเล็ก ๆ ลิ้นสีแดงค่อย ๆ ไล่เลียที่โคนไอติมเบา ๆ ก่อนจะอุทาน 

 

  โอ๊ะ...ละลายแล้ว ”  ก่อนจะทำให้หญิงสาวทั้งหลายเป็นลมต่อด้วยการจับมือเทรนมาใกล้ใบหน้าตนก่อนจะเลียนิ้วเรียวที่เลอะไอศครีมนิด ๆ นั้นเข้าปาก  ตบท้ายด้วยการจุ๊บเบา ๆ ที่มือของเทรน  ดวงตาสีส้มเงยสบดวงตาสีเพชรที่นิ่งค้าง  ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงระเรื่อและเลิ่กลั่กอย่างหมดมาด 

 

  .........ทำอะไรน่ะ...วอดก้า ”

 

ให้ตาย ! เจ้าเด็กนี่จะมีเสน่ห์เกินไปแล้วนะ ! 

 

เจ้าตัวยิ้มตาใส

 

  กินไอติมไงครับ ”  ไม่ว่าเปล่าลิ้นเรียวร้อนผ่าวเลียขนมหวานในมือเทรนอีกรอบ  แล้วกวาดรอบริมฝีปากสีแดงสด  ชายหนุ่มทั้งหลายกลืนน้ำลายเอือก  หัวใจเต้นถี่จนชักกลัวว่ามันจะวายตาย  จินและรัมรีบไปลากวอดก้าออกมาทันทีแล้วกดให้นั่งที่เดิม

 

  ร้อน...ร้อนอีกแล้วอ่า ”  วอดก้าทำหน้าหน่าย ๆ และแสดงอาการบูดบึ้งเพราะไร้คนทำความเย็นข้างกาย  ความอดทนที่หาได้น้อยอยู่แล้วก็ดูจะลดลงเรื่อย ๆ  ตามเหงื่อที่เริ่มผุดพรายบนใบหน้าและเส้นผม 

 

  วอดก้า...เป็นอะไรไปหรือเปล่า ”  เทรนกระซิบถามรุ่นน้องหนุ่มเบา ๆ ด้วยความหวาดระแวง  จินยิ้มแห้งให้

 

  ดูเหมือนจะไม่ค่อยสบายนิดหน่อยน่ะครับ ”

 

  โธ่...เซราส  ฉันไม่ได้ตั้งใจ  ไอ้มาร์คโน่นตัวดี ” 

 

  เฮ้ย ! แกก็มีส่วนไอ้เฮดิส  อย่ามาโบยให้ฉันคนเดี๋ยวสิ ”  สองหนุ่มคู่ดูโอ้เถียงกันไปกันมา  เดินตามหลังหัวหน้าคณะกรรมการปีสามที่แสดงอารมณ์หงุดหงิดมาแต่ไกล  ไอเย็นที่แทบแช่แข็งทุกคนเล่นเอาถอยห่างแทบไม่ทันแต่สำหรับอีกคนที่ต้องการความเย็นด่วนนั้นเรียกความสนใจได้ไม่น้อย 

 

  พวกนายทำงานฉันพัง ”  เซราสพูดเสียงเรียบแต่นัยน์ตาคมที่ดุดันขึ้นก็เริ่มทำเอาผู้เป็นเพื่อนต้องกลืนน้ำลายได้อย่างยากลำบาก 

 

  แหะ ๆ อันนั้นต้องขอโทษจริง ๆ เดี๋ยวพวกฉันจะช่วยทำงานใหม่หมดเลย  เนอะๆ เฮดิส ” 

 

  ใช่ ๆ ดังนั้นยกโทษให้พวกฉันเถอะ ” 

 

ชายหนุ่มมองอย่างชั่งใจเล็กน้อย  แต่ไม่ลดรังสีความเย็นลง  ทว่ายังไม่ทันที่ริมฝีปากหยักจะได้เอื้อนเอ่ยก็ต้องชะงักเมื่อรับรู้ได้ถึงวงแขนแข็งแรงที่โอบรอบเอวเขา  ใบหน้าคมคายเกยคางเขาไว้อย่างอุกอาจและไม่สนสายตาใครทั้งนั้น 

 

  เฮ้ย !  

 

  อ๊ายย !  

 

  ชิบ !  

 

  ง่า !   หลากเสียงอุทานดังพร้อมเพรียง  ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคนป่วยตัวแสบที่สร้างความวุ่นวายไปทั่วซึ่งสวมกอดร่างสูงของรุ่นพี่หนุ่มแน่น  ใบหน้าซุกแผ่นหลังกว้างเพื่อสัมผัสความเย็นให้มากขึ้น

 

 วอดก้า ! ปล่อยรุ่นพี่ก่อน ”  จินตาเหลือก  เมื่อเห็นคิ้วหนาที่เริ่มหรี่ลงของรุ่นพี่หนุ่ม  แต่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้วอดก้ากอดเซราสหนัก

 

  ม่ายอาววว...ก็มันเย็นอ่าาาาา  อากาศร้อนจะตายชัก  พวกนายไม่ร้อนหรือไง ”  พูดไปมือเรียวก็ยกปาดเหงื่ออย่างไม่ชอบใจ  ร้อนงั้นเหรอ ? ก็ปกตินี่  หลายคนคิดอย่างสงสัยแต่ยังไม่พูดอะไร  จริง ๆ ผู้ชายก็อยากจะเอ่ยปากถามหรอกนะ...ถ้าไม่ติด  มือและเท้าของสาว ๆ ที่ทำท่าจะพุ่งยันปากพวกเขาทุกเมื่อหากขัดจังหวะฉากฟินอันฟินาเล่ของพวกคุณเธอ

 

นี่ก็โหดป๊ายยยยย 

 

ไม่ว่าพวกวิสกี้หาทางกล่อมอย่างไรผู้เป็นเพื่อนก็ไม่มีท่าทางจะผละจาก  เวลาผ่านไปไม่รู้คุยกันอีท่าไหนถึงกลายเป็นวอดก้ากำลังนั่งตักรุ่นพี่หนุ่มไปได้

 

  รุ่นพี่...ร้อนจังเลยครับ ”  ริมฝีปากร้อนกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู  เซราสถึงกับหน้าแดงก่ำแต่ก็ทำได้เพียงลูบกลุ่มเส้นผมสีเงินยวงช้า ๆ ซึ่งมันแบบ...ชายหนุ่มหน้าเย็นชากำลังประคองคนบนตักที่ซุกที่คอมันช่าง...กรี๊ดดดดด 

 

“ ไม่สบายหรือเปล่า ? ”   

 

  คงประมาณนั้นครับ  รู้แต่ว่ามันร้อนมาก ” เจ้าตัวตอบเสียงมุ้งมิ้ง  คราวนี้กลายเป็นเขาบ้างที่เอาหน้าผากแนบกับหน้าผากรุ่นน้องหนุ่มเพื่อวัดไข้  อุณหภูมิที่ท่ายทอดมาบ่งบอกความร้อนในร่างกายเป็นอย่างดีซึ่งดูท่าจะไม่ใช่ไข้ธรรมดา  เสียงเย็นชาจึงเอ่ยปากดุบ้าง

 

  แล้วทำไมไม่นอนพักอยู่ที่ห้อง ” 

 

  .....  

 

  วอดก้า !  

 

  อยู่ไม่ได้...หยุดไม่ได้...ไม่มีคนดูแล ”   คนป่วยมุ่ยหน้าตอบสั้น ๆ เสียงยานคาง

 

  ดูท่าคงดึงไม่ออกจริง ๆ ” เทรนที่เดินวนรอบตัวคนทั้งคู่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ  หันไปถามอาการของรุ่นน้องคนอื่นที่ตีหน้าไม่ถูกไปตาม ๆ กันยามเห็น 

 

  วอดก้าตอนไม่สบายจะแบบ...เอ่อ ” จินออกอาการอ้ำอึ้งแต่ปรากฏว่าทุกคนในโรงอาหารพากันหันมาสนใจฟังสิ่งที่พ่อค้าหนุ่มจะพูดเป็นตาเดียว    

 

  แหงะ...  ไม่เว้นแม้แต่เซราสที่หันมามองนิ่ง  วิสกี้เกาหัวแล้วอธิบายอย่างละเอียด 

 

  อย่างแรกวอดก้าตอนนี้จะไม่ค่อยมีสติ  คือทำอะไรไปไม่ค่อยรู้ตัวแล้วนิสัยก็จะเป็นเหมือนเด็ก ” 

 

  อือหึ ” 

 

  เพราะว่าร่างกายร้อนตลอดเวลาทำให้หงุดหงิดง่าย  ดังนั้นตรงไหนที่เย็น ๆ วอดก้าก็จะไปอยู่ไม่ก็เกาะติดกับคนนั้น  ยิ่งเย็นมากก็ยิ่งอยู่ใกล้มาก ” หลายสายตาหันไปมองวอดก้าที่กอดเซราสแน่นแล้วพยักหน้าหงึกหงัก 

 

  อ่าหะ... 

 

  แล้วที่ต้องระวังที่สุดเลยก็คือ...   วิสกี้นิ่งไปชั่วอึดใจแล้ว    ไอ้นิสัยขี้อ้อนของวอดก้าเนี่ย  โดยเฉพาะพวกคนต่างหอนี่ต้องกีดกันให้มากๆ ” 

 

“ ทำไมล่ะ ? ”  หลายเสียงถามระงมเมื่อไม่เข้าใจ  บางคนพอรู้สาเหตุก็ยิ้มแห้งให้ 

 

  ดูสภาพน้องวอดก้าให้ดี ๆ สิยะ ” หลาย ๆ คนชี้ชวนให้เพื่อน ๆ ดูสภาพรุ่นน้องหนุ่มตาเป็นประกาย

 

เส้นผมสีเงินยาวสลวยแลดูยุ่งเหยิง  ดวงตาสีส้มหวานเชื่อมออดอ้อน  ริมฝีปากหยักแดงก่ำชวนมอง  ใบหน้าหวานอ่อนน่าหลง แม้จะหน้าตาธรรมดาแต่ท่าทาง...เคะมากมายจริง ๆ

 

บวกกับตอนนี้เพราะอาการไข้ทำให้วอดก้าที่ควรจะใส่เครื่องแบบดำแดงถูกระเบียบกลายเป็นใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ  ปลดกระดุมเม็ดแรกออก  พับแขนถึงข้อศอกส่วนเสื้อนอกก็ใส่หลวม ๆ พับขึ้นไม่ต่างกันคลายความร้อน  เรียกได้ว่าจากเด็กเรียนดีเด่นกลายเป็นเด็กน้อยผู้ซุกซนไปเลยทีเดียว 

 

ยิ่งตอนนักบวชหนุ่มยิ้มหวานมาให้  พวกเขายิ่งรู้สึกใจจะละลาย  ไม่ได้ ๆ อย่างนี้เทวดาประจำหอก็ต้องถูกจีบน่ะสิ !

 

  ถ้าเกิดว่าถูกล่อด้วยของเย็น ๆ อาจโดนคนหออื่นเอาตัวไปก็ได้  อย่างที่บอกว่าวอดก้าไม่ค่อยมีสตินัก  การคิด  การกระทำและฝีมือคงถดถอยลง ”  ไม่ว่าเปล่า  บราวน์หายตัวแวบไปอยู่ด้านหลังวอดก้า  มือหนายกสูงในท่าค้างแต่วอดก้ากลับทำท่าสะดุ้งทั้งที่ปกติคงอยู่เฉย ๆ ไม่ก็เตรียมท่าป้องกันเอาไว้ 

 

  เอาตารางมาให้ฉันดูหน่อย ” เทรนกระดิกนิ้วเรียก  เตกีล่าเลื่อนโน๊ตบุคซ์ส่งไปให้  ส่วนมาร์คและเฮดิชทำการส่งเอกสารซึ่งเป็นตารางว่าจะมีหอใดบ้างที่มาเรียนที่ปราสาทฤดูร้อนอย่างรู้งาน

 

  ชิ...วันนี้มีหอเหมันต์ของไอ้ครอสแถมเป็นปีสามอีก  กับหอคิมหันต์ของไอ้กาซ ”  หัวหน้าหอสราทพึมพำไม่สบอารมณ์เมื่อนึกถึงความวุ่นวายที่เพื่อนซี้ตัวป่วนต่างหอจะก่อเมื่อรุ่นน้องคนโปรดของเขาไม่สบาย  ถึงไม่พูดเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายสนใจวอดก้าอยู่  ทั้งด้านฝีมือ  มันสมองและหน้าตาที่ออกจะธรรมดาทว่าแผ่ฟีโรโมนกับเพศเดียวกันได้ดีอย่างเหลือเชื่อนั่น  ยิ่งผลงานตอนสอบกลางภาคออกมาว่ามีคะแนนเท่ากับเจ้าชายอัจฉริยะแห่งทริสทอร์และต่างเป็นอันดับหนึ่งของชั้นปีก็ยิ่งแสดงอาการกระตือรือร้นขึ้นไปอีก

 

คิดแล้วมันก็หวงวุ้ย 

 

  แล้วจะทำยังไงดีคะรุ่นพี่ ” อีกเสียงจากเด็กปีสองถามเพื่อขอความเห็น 

 

  ......... ” สิ้นคำพูดของคนเป็นหัวหน้าหอ  แม้แต่เหล่ารุ่นพี่คนอื่น ๆ ยังต้องอึ้ง 

 

  เอาจริงเหรอ ? ” ใครบางคนถาม

 

  หรือจะปล่อยให้วอดก้าตอนป่วยถูกรังแก ” เงียบ  เมื่อเทรนย้อนถาม  ทุกคนจึงพยักหน้ารับแม้จะรู้ว่าคงต้องเหนื่อยอีกมาก 

 

  ทุกคน...  เสียงแหบ ๆ ของคนป่วยเรียก  ทำให้ทั้งหมดหันไปมองไม่เว้นแม้แต่เทรนและมาร์ค 

 

ริมฝีปากแดงคลี่ยิ้มอ่อน ๆ มาให้จนเห็นฟันขาวสะอาด  เปลือกตาบางกระพริบถี่ ๆ เล็กน้อยแล้วเปิดออกเผยดวงตาสีส้มสดใส  พร้อมเอื่อนเอ่ยประโยครื่นหู

 

  ถึงไม่รู้ว่าจะทำอะไรแต่มันคงเกี่ยวกับผม...ขอบคุณ...นะครับ ”   

 

อุ๊ก ! ยิ่งเห็นอย่างนี้ก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังไม่ปกติอยู่แต่ว่า...

 

น่ารักเกินไปแล้วนะ

 

  วอดก้า...  เสียงทุ้มต่ำจากคนเป็นหัวหน้าชั้นปีที่ 1 เอ่ยเรียกชายหนุ่มผมเงินอย่างเย็นชา  ไอน้ำแข็งที่แผ่จาง ๆ และดวงตาสีม่วงคมกริบที่หรี่ลงดุจดั่งราชสีห์ทำให้คนทั้งหมดเผลอสะดุ้งเฮือก

 

ตัวพ่อมาแล้ว...

 

หลายเสียงเอ่ยในใจเบา ๆ พลางชะเง้อคอดูว่าเพื่อนและรุ่นน้องหนุ่มจะทำเช่นไรในการลากคอคนป่วยออกจากเซราส

 

วอดก้าหันมาตามเสียงเรียกแล้วยิ้มหวานให้  มือข้างหนึ่งยังกอดคนเป็นตักให้แน่น  ส่วนอีกมือยื่นไปทางเจ้าชายหนุ่มค้างไว้  เซราสเห็นดังนั้นจึงลูบหัวคนที่อยู่บนตักด้วยความเอ็นดูอีกครั้ง

 

พาราไดซ์ร่ายเวทเบา ๆ “  สโนว์ฟรีซ ” พลังเวทถูกถ่ายทอดออกมารอบตัวคนร่ายทำให้คนรอบ ๆ ต้องถอยห่างผิดก็แต่ใครบางคนที่ตาวาววับ  ผละตัวออกจากรุ่นพี่หนุ่มทันใด  แขนยาวโอบกอดรอบคนร่างสูงแน่น  ขณะใบหน้าซุกไซ้ลำคอและอกแกร่ง

 

  หายไปไหนมา ” 

 

  ทำงาน ”  ชายหนุ่มตอบสั้น ๆ รุ่นพี่จีจี้เรียกเขาไปเคลียร์งานสภาในส่วนของวอดก้า  มือหนายกลูบเส้นผมสีเงินยวงเบา ๆ ด้วยท่าทางแบบเดียวกับเซราสเมื่อครู่เป๊ะเสมือนเป็นการซ้ำรอยจนเหล่าเพื่อน ๆ อดขำในใจไม่ได้

 

ขี้หึงจริง ๆ

 

  ปวดหัวไหม ? ” เจ้าชายหนุ่มถาม  มือทอประกายแสงสีฟ้าสว่างเพื่อบรรเทาอาการป่วยให้คนในอ้อมแขน

 

คนป่วยส่ายหน้า  ยิ้มอ้อน ๆ ไปให้ 

 

  คิดถึง ”

 

พาราไดซ์ชะงักไปชั่วครู่ก่อนบุคคลที่ได้รับฉายาเจ้าชายน้ำแข็งจะระบายรอยยิ้มบางที่พานทำให้คนรอบตัวอ้าปากค้าง

 

เฮ้ย ๆ วอดก้าป่วยก็น่าตกใจอยู่แล้ว  นี่เจ้าชายน้ำแข็งดันยิ้มอีก

 

เอิ่ก...จะเป็นลม 

 

  ถ้าคิดถึง...ก็อย่าห่างฉันสิ ”  เสียงทุ้มที่แฝงการออดอ้อนบ้างไปในทีเอ่ยเบา ๆ ทำให้ผู้กอดร่างสูงยิ้มกว้าง  ดวงตาสีส้มหวานเชื่อมเงยสบเพื่อขานรับคำนั้น

 

  อื้อ  

 

  ฟินเกินไปแล้วคะ  จะเป็นลม กรี๊ด !  เหล่าสาว ๆ กรีดร้องแล้วล้มพับไปตามระเบียบส่วนเหล่าหนุ่ม ๆ ก็มองคนที่หวานไม่เกรงใจใครโดยไม่ได้ตั้งใจอย่างอิจฉา  ถึงแม้จะเริ่มรู้สึกตงิด ๆ กับความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ที่ดูสนิทกันเกินกว่าเพื่อนร่วมชั้น  หัวหน้ากับรองหัวหน้า หรือแม้แต่การเป็นศัตรู

 

ซาเซนมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาครุ่นคิด  หันไปสบตากับไรออน  สองแฝด  รีฟ  เร็น  ไบรอนพลางส่งข้อความทางไลน์กลุ่ม... แค่ก ๆ สายตา

 

  อย่างนี้เป๊ะเลยอ่ะเพื่อน ”   

 

  ยังไง ??? ” 

 

  ก็ดูสิ  หัวหน้ามาถึงก็กอดวอดก้าแน่น  แถม... 

 

  แถม ??? ” 

 

  ลองมองวอดก้าเกินหนึ่งนาทีดิ ”

 

.....

 

ชิ้ง !

 

เฮือก !

 

สายตาเย็นชาวกกลับมาหรี่มองอย่างเยียบเย็นจนเผลอสะดุ้งไปอย่างไม่รู้ตัว 

 

  หัวหน้าดูหวงวอดก้ามากกว่าเดิมอีกแฮะเนี่ย ” โจเซฟเปลี่ยนเป็นสุมหัวคุยกันแทน  พาสเซ่เสนอความเห็น 

 

  ก็ไม่แปลกนี่ครับ  พวกวอดก้าเป็นผู้หญิง  ถึงภายนอกจะแปลงเป็นผู้ชายแต่ข้างในก็ผู้หญิงอยู่ดี ” 

 

  นั่นสิ  พอหัวหน้า  วิมเลท  เคียร์ บลัดแล้วก็บราวน์รู้ว่าพวกเติร์กเป็นผู้หญิงก็ดูจะหวงกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเลยนะ   ไรออนลูบคาง  ก็ดีใจอยู่หรอกนะที่พวกนั้นคืนดีกันแล้วไม่เว้นแม้แต่วอดก้าแต่พวกเขาคงต้องช่วยสแกนและระวังไอ้กิริยาไม่ถือเนื้อถือตัวและออกห้าวเกินผู้ชายของทั้งห้าหน่อยแล้ว  แค่กล้าปลอมตัวมาในโรงเรียนอื่นก็ถือว่าใจแกร่งสุด ๆ แล้วนี่ยังเป็นผู้หญิงอีก (ยังไม่รู้ว่าสาว ๆ เป็นบุคคลติดค่าหัว)

 

จะทำให้พวกเขาทึ่งกันไปถึงไหนเนี่ย

 

  เพราะว่าเป็นผู้หญิงไดซ์เลยยิ่งต้องระวังไม่ให้อยู่ใกล้วอดก้าเกินไปน่ะสิ  เดี๋ยวจะอดใจไม่ไหว ” ซาเซนพูดอย่างมีประสบการณ์ 

 

  หมายความว่าไง ” คนที่เหลือเอ่ยทวน 

 

  ก็คิดดู  ขนาดอยู่ในร่างผู้ชายธรรมดายังทำให้พวกหัวหน้าคลั่งได้  แล้วจำร่างจริงพวกนั้นได้ไหม ? ”

 

วอดก้า  ผมสีน้ำตาลแดงประกายทองอย่างสวยงาม  ดวงตาสีม่วงแดงน่าหลงใหล 

 

วิสกี้  ผมสีน้ำตาลทองอ่อนนุ่ม  ดวงตาสีเขียวมรกตเข้ม

 

จิน  ผมและดวงตาสีแดงอ่อน

 

รัม  ผมสีทอง  ดวงตาสีฟ้าใส

 

เติร์ก  ผมสีเงิน  ดวงตาสีน้ำเงินเข้ม

 

อุก...ใบหน้านั้นมันชวนให้ใจเต้นจริง ๆ ก็พอเข้าใจว่าทำไมถึงยอมปลอมเป็นผู้ชายหน้าตาธรรมดามากกว่าใช้ใบหน้าจริงที่ค่อนไปทางหล่อยิ่งกว่าเทพบุตร  ถ้าสาว ๆ เห็นมีหวังพวกเขาคงแห้วกิน 

 

  ว่าแต่  ยูดาสหายไปไหนล่ะ  ฉันว่าไม่เห็นเขามานานแล้วนะ หรือนายว่าไง เร็น ”  เร็นซึ่งเป็นรูมเมทกับยูดาสทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วตอบ

 

“ เห็นว่ามีปัญหากับครอบครัวนิดหน่อยเลยจำต้องขอพักการเรียนน่ะครับ  ทั้งอาทิตย์นี้และอาทิตย์หน้าเลย ” 

 

  เห...ท่าจะเป็นปัญหาใหญ่แฮะถึงต้องลาสองอาทิตย์ ”  คนที่เหลือพึมพำ

 

“ พวกผมคงต้องขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ ”  วิมเลทเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนแล้วรีบลากคนที่เหลือโดยเฉพาะวอดก้าออกไปจากโรงอาหารทันที 

 

  อย่างที่บอกนะทุกคน !   มาร์คตะโกนขึ้นเรียกความสนใจคนที่เหลือทั้งหมด  แล้วทำหน้าตีเข้ม  เอาจริงเอาจัง

 

  ปฏิบัติการพิทักษ์เทวดาประจำหอ  เริ่มได้ ! 

 

  ฮู่เร่ !!! เฮ้ ๆ !!!  

 

บอกทีว่านี่คือโรงเรียนชั้นนำของรัฐ ?

 

 

บ๊ะ  ใครบอกไรท์ลืมมมมมมมมมม ไรท์ไม่ด้ายลืม แค่...แค่...แค่...เอิ่ม...ช่างมันเถอะค่ะทู้กโค้นนนนนนนนนนนนนนน  อุวะฮ่ะฮะ กว่าจะเสร็จหนึ่งตอนเกิดอาการปาดเหงื่อ  ภาษาไม่ไปทำไงได้

แต่ต้องขออภัยที่ทำให้รอคะ  จริง ๆ จะอัพหลายวันแล้วแต่มันจะไม่จบตอน...ด้วยเหตุนี้จึงอัพจบตอนแบบค้าง ๆ (?)  ไม่ว่ากันเน้อ

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 67 : บทที่ 59 กุญแจดอกที่ 2 คำใบ้และ...แพ้อากาศร้อน ??? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17587 , โพส : 141 , Rating : 22% / 225 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
# 141 : ความคิดเห็นที่ 15382
เขิลง่า~~~
Name : RISAL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RISAL [ IP : 182.232.166.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2561 / 21:24
# 140 : ความคิดเห็นที่ 13070
J กับ L คืออะไรเหรอค่ะ อ่านมานานไม่เข้าใจอยู่ดี
Name : parejang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ parejang [ IP : 182.52.199.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2559 / 16:10
# 139 : ความคิดเห็นที่ 8927
ปฏิบัติการพิทักษ์เทวเาประจำหอ???? 55555555+
Name : Mint2704 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mint2704 [ IP : 1.46.169.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2559 / 18:11
# 138 : ความคิดเห็นที่ 6218
รู้สึกเหมือนโดนไรท์แกล้ง....
Name : Ai'Corn Ufo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ai'Corn Ufo [ IP : 1.2.246.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2558 / 22:52
# 137 : ความคิดเห็นที่ 5870
ฟินค่ะ แต่ไรท์ไดซ์จังกับวอดก้าดีกันตอนไหน อยากรู้ว่าวอดก้าง้อไดซ์ยังไงค่ะ ต่อให้ด้วยนะ ไรท์คนสวย^^'
Name : Tuk-Toon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tuk-Toon [ IP : 49.230.169.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:28
# 136 : ความคิดเห็นที่ 5485
เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆ แล้ววอดก้ากะไดซ์คืนดีกันตอนไหนอ่ะเจ๊~~~~~~~~
PS.  นิ่งดุจขุนเขา พลิ้วไหวดุจสายน้ำ ว่องไวดุจสายลม ร้อนแรงดุจเปลวเพลิง
Name : เพนเนโลปี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพนเนโลปี [ IP : 27.55.168.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มกราคม 2558 / 02:50
# 135 : ความคิดเห็นที่ 5357
ชอบๆๆๆ
Name : lovelykik < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovelykik [ IP : 27.55.33.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2558 / 21:10
# 134 : ความคิดเห็นที่ 5124
วอดก้าน่ารักมว๊ากกกกกกก
Name : ฟันวี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฟันวี [ IP : 223.206.189.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2557 / 18:24
# 133 : ความคิดเห็นที่ 4922
กรี๊ดดดดดดดด วอดก้าน่าร๊ากกกกก  ชอบตอนนี้จัง
PS.  ทุกอย่างมี 2 ด้าน เช่นเดียวกับ ราตรีที่มืดมิดแต่กลับสวยงามอย่างประหลาด ซึ่งมันแล้วแต่ว่าใครจะมองด้านไหนเท่านั้นของมันเท่านั้น เช่นเดียวกับความรัก ที่มีทั้ง ความทุกข์และความสุข
Name : ธิดาหิมะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธิดาหิมะ [ IP : 125.25.69.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2557 / 18:03
# 132 : ความคิดเห็นที่ 4695
ชอบตอนนี้อ๊าาาาาาา~~~~~~
Name : Jirapa66666 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jirapa66666 [ IP : 171.96.37.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2557 / 14:02
# 131 : ความคิดเห็นที่ 4488
จะรอน้า
Name : แวมไพร์ [ IP : 223.204.249.205 ]

วันที่: 19 สิงหาคม 2557 / 22:41
# 130 : ความคิดเห็นที่ 4474
ฟินนนนนนนนน
PS.  ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มต้นจาก ศูนย์ และ จบที่ ศูนย์ ด้วยเช่นกัน
Name : นักพเนจรไร้นาม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักพเนจรไร้นาม [ IP : 171.100.40.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 สิงหาคม 2557 / 17:49
# 129 : ความคิดเห็นที่ 4458
ฟินเวอร์ ไดซ์หึงวอดก้าอ้ากกกกกกกฟินนนนนนนนนน ไรท์จ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาา รีบอัพได้แล้ว
Name : สายตรวจแมวเหมียว [ IP : 118.173.158.146 ]

วันที่: 11 สิงหาคม 2557 / 16:45
# 128 : ความคิดเห็นที่ 4450
ว๊อดก้าน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกอ่ะ!!

โคนันจะอัพเมื่อไรอ่ะ คิดถึง >w<♥~
PS.  ขมวดคิ้วมุ่งมันเสมอ แกว่งหมัดเหมือนการภาวนา นั่นคือ วองโกเล่เดชิโม่
Name : VpupinaV < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ VpupinaV [ IP : 223.205.225.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2557 / 20:14
# 127 : ความคิดเห็นที่ 4448
เอาให้ว็อดก้าป่วยนานๆหน่อยนะฟินมากๆ
Name : Uta no prince < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Uta no prince [ IP : 125.24.17.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2557 / 10:52
# 126 : ความคิดเห็นที่ 4443
อ่านเรื่องซ้ำหลายรอบมากๆ มาอัพไว้น่ารออยู่ๆๆๆๆๆๆๆ
Name : ืืnab [ IP : 27.55.105.212 ]

วันที่: 5 สิงหาคม 2557 / 18:03
# 125 : ความคิดเห็นที่ 4442
กรี้ดดดด!! ฟินเหลือเกินเจ้าค่าาา
มาอัพต่อบ่อยๆ นะไรท์ อยากรู้จังว่าวอดก้าจะเป็นยังไงต่อ
Name : Itsuru [ IP : 118.173.164.224 ]

วันที่: 5 สิงหาคม 2557 / 17:30
# 124 : ความคิดเห็นที่ 4441
อัพให้ไวเลยค่าา >///<
มิไหวแล้วว >,,,<
PS.  ป๊อกด๊อปป๊อกก๊อก Hii ก๊อกป๊อกด๊อปป๊อก
Name : <_CReaMO_> < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <_CReaMO_> [ IP : 223.206.250.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2557 / 12:01
# 123 : ความคิดเห็นที่ 4436
รักWriterจุงงง มาอัพแล้ว อยากบอกว่าชอบมากกกก ฟินเฟ่อคร๊าบบบบ
Name : DarkSky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DarkSky [ IP : 118.92.114.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2557 / 02:50
# 122 : ความคิดเห็นที่ 4434
กรีดดดดดเขิลลลลอ่ะ
Name : patpy07 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ patpy07 [ IP : 124.122.87.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 22:04
# 121 : ความคิดเห็นที่ 4433
อยากรุ้จังว่าแผนที่ว่าเป็นยังไง แล้วใครจะมาฉุดวอดก้าจากอกของพาราไดซ์
PS.  One Piece สมบัติในตำนานโดยเชื่อว่าซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกสุดของแกรนด์ไลน์โดยจ้าวแห่งโจรสลัด โกลด์ โรเจอร์ โดยวันพีซไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาและรูปร่างเป็นอย่างไร [สมบัติอันล้ำค่าในตำนานนั้นคือ G-BOM ]
Name : —•’HeAveN‘•— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ —•’HeAveN‘•— [ IP : 58.11.10.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 21:55
# 120 : ความคิดเห็นที่ 4432
ไรเตอร์มาอัพเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ๊ายยยยยยยยยยยยยฟินมาเลยอ่ะเอาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาามาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาอีก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
Name : อควารีเน่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อควารีเน่ [ IP : 1.2.210.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 20:00
# 119 : ความคิดเห็นที่ 4431
ฟินนนนนน ><
PS.  ยังไม่อยากรับใคร เพราะใจมันร้าวตั้งแต่\'เขา\' เดินจากไป
Name : Fararah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fararah [ IP : 124.120.121.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 18:56
# 118 : ความคิดเห็นที่ 4430
กร๊ดดดดดดดดดดด

ฟินทุกขั้นตอน  วอดก้าาาาาาาาาาาา  หนูเมะไปแล้ววววว

ชอบอะ ชอบบบบบบบบบบ >////////////<

กร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!   
PS.  อย่างฉัน เขาไม่เรียกว่า'โกง'หรอกน่ะ ก็แค่ เอาความฉลาดที่มีอยู่มาเอาเปรียบคนที่ด้อยกว่าเท่านั้นเอง!!
Name : Panna_Cotta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Panna_Cotta [ IP : 223.205.200.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 18:25
# 117 : ความคิดเห็นที่ 4429
อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพฝวะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ อัพซะ//กดดันไรต์
Name : Dream fairy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dream fairy [ IP : 110.169.86.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2557 / 17:50
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android