คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 85 : สายลมจ้าวหัวใจ บทที่ 6 เจรจา (ตอนสุดท้ายจริง ๆ จ้า)


     อัพเดท 29 ส.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,542 Overall : 679,272
15,910 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7628 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 85 : สายลมจ้าวหัวใจ บทที่ 6 เจรจา (ตอนสุดท้ายจริง ๆ จ้า) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6776 , โพส : 49 , Rating : 16% / 38 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บทที่ 6

เจรจา

 
 

สองวันต่อมา 

เกาจิ้นทงเดินอาด ๆ ตรงไปยังกระโจมหลังเดิมซึ่งเคยมาเหยียบเมื่อสามวันก่อนด้วยสีหน้าไม่หยี่หระใด ๆ เพราะคาดไว้ว่าทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่คิด  ชนเผ่าซูไช่ต้องยินยอมตกลงการแลกเปลี่ยนสินค้ากับตนอยู่แล้ว  ทว่าเมื่อก้าวเข้าไปภายใน  พ่อค้าร่างอวบต้องขมวดคิ้วอย่างมึนงงเมื่อแทนที่จะพบหัวหน้าชนเผ่าแต่เพียงผู้เดียวกลับมีเด็กสาวคนหนึ่งนั่งเคียงข้างอยู่  ทั้งยังมีเด็กหนุ่มสองคนที่แต่งตัวคล้ายคนในชนเผ่ายืนอยู่ด้านหลัง  แต่ตนก็ไม่ได้ใส่ใจนัก  บอกให้คนติดตามรออยู่ด้านนอก  ก่อนประสานมือไว้ด้านหน้าขณะโค้งตัวนิด ๆ ให้เป็นการทำความเคารพ

“  อย่ามีพิธีมากเลย  เชิญนั่งเถิด ”  จิวซื่อโค้งรับ  ผายมือให้พ่อค้าจากต่างแดนนั่งลงพลางยิ้มน้อย ๆ ขับให้ใบหน้าดุดันแลดูอ่อนโยนขึ้น  คล้ายคนไม่ประสีประสาทันต่อโลก

“  ไอจิน (คำเรียกหัวหน้าชนเผ่า) ตกลงยกเลิกการผูกขาดสินค้า...กับตระกูลเฮ่าแล้วเปลี่ยนมาแลกเปลี่ยนสินค้ากับข้าแล้วใช่ไหมหรือไม่ ? ” 

“  เห็นที...ข้าคงจะทำเช่นนั้นไม่ได้ ”  จิวซื่อตอบเสียงเรียบ

จิ้นทงหุบยิ้มทันที

“  หมายความเช่นไร ! ท่านจะผิดคำพูดรึ ! ” 

“  ไอจินไม่ได้ผิดคำพูด  เพราะท่านยังไม่ได้ให้สัญญาอะไรกับท่านนี่ ”  คราวนี้เสียงไม่ได้มาจากจิวซื่อแต่มาจากเด็กสาวที่นั่งข้าง ๆ แทน   เขาถลึงตาใส่  กระชากเสียงถาม

“  แล้วเจ้าเป็นใคร  กล้าดียังไงมายุ่งกับเรื่องของพวกข้า ” 

“  ข้าคือ ฟู่หลี ของชนเผ่าซูไช่  ”  หลิ่งอี้บอกเสียงเอื่อย  ก่อนจะกรอกตาขึ้นข้างบนเมื่อแอบได้ยินเสียงคิก ๆ ของคนด้านหลัง  หลังเห็นสีหน้าปากอ้าตาค้างของจิ้นทง  จนเธอต้องกระแอมไอเบา ๆ

“ ฟ...ฟู่หลี !?  ด...เด็กอย่างเจ้านี่นะ ! ” 

โอเค  หน้าตาให้มากว่าเชื่อ

“  เรื่องนั้นไม่สำคัญ  มาคุยกันต่อเถอะ ”  จิวซื่อตัดบทก่อนจะนอกเรื่อง  “ อย่างที่กล่าวไป  ชนเผ่าซูไช่ไม่สามารถยกเลิกการผูกขาดสินค้ากับตระกูลเฮ่าได้  ประการแรก...ราคาสินค้าที่ท่านเสนอมามันต่ำกว่าราคาตลาด ” 

จิ้นทงชะงักเล็กน้อย “ เรื่องนั้น... ” 

“  นอกจากนี้แล้ว  ท่านอาจลืมเลือนไป  เมื่อหนึ่งปีก่อนสินค้าที่เราได้ทำการแลกเปลี่ยนกับท่าน  เรายังไม่ได้รับแม้แต่ชิ้นเดียว  ทำให้ฤดูหนาวปีนั้นคนในชนเผ่าล้วนบาดเจ็บจากการต้องออกไปล่าสัตว์เพื่อหาอาหาร...ท่านยังคิดอีกหรือว่าชนเผ่าซูไช่ยังคิดที่จะทำการค้ากับท่าน ”   ท่าทางของหัวหน้าชนเผ่าผู้สุภาพต่อแขกและอ่อนน้อมหายไปอย่างไม่เหลือเค้าเดิม  นัยน์ตาสีเข้มหรี่จับจ้องที่พ่อค้าชาวจงหยวนพร้อมร่างที่นั่งยืดเต็มตัว  แน่นอนว่าด้วยความสูงเกือบสองเมตรต้องข่มอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย 

หลิ่งอี้มองท่าทางเหงื่อแตกพลั่กของจิ้นทงด้วยสายตาไม่แปลกใจ  การที่จิวซื่อทำท่าอ่อนน้อมและเกรงอกเกรงใจอีกฝ่ายเมื่อสามวันก่อนก็เป็นแผนของเธอที่ให้แสดง  การข่มอีกฝ่ายในวันนี้ก็เช่นกัน  หัวหน้าชนเผ่าคือผู้ที่ได้รับเลือกอย่างเหมาะสมในการเลือกหนทางอยู่หรือตายให้คนในชนเผ่า  เมื่อมีข้อผิดพลาดก็ต้องนำความผิดพลาดนั้นมาเรียนรู้ไม่ให้ผิดซ้ำเพราะหลายร้อยชีวิตอยู่ในการตัดสินใจของตน

คนอย่างเกาจิ้นทงมักชอบใช้อำนาจบารมีของการเป็นตระกูลพ่อค้าจากจงหยวนเอาเปรียบชนเผ่าเล็ก ๆ  ที่ไม่มีทางเลือกมากนักโดยการเสนอสิ่งที่แย่กับสิ่งที่แย่กว่า  ดังนั้นคนส่วนใหญ่จะเลือกสิ่งที่แย่เพราะอย่างน้อยก็ดีกว่าสิ่งที่แย่ที่สุด..  ด้วยเหตุนี้เกาจิ้นทงจึงทระนงตัวว่าทุกชนเผ่าน้อย ๆ นั้นอยู่ในกำมือ  คิดจะทำสิ่งใดก็ย่อมได้

“  ท่านรู้กฎของทุ่งหญ้าหรือไม่ ? ผู้ทรยศและผิดสัญญาต้องถูกตัดหัวประจานกลางชนเผ่า  นอกจากนั้นแล้วเมื่อโผล่หน้ามาอีกท่านก็ตีหน้าซื่อไม่รู้เรื่องราวดั่งไม่เคยเหยียบชนเผ่าเรา  ทั้งยังกล้ามาเรียกร้องการแลกเปลี่ยนสินค้าอีกรึ ! ” 

“  ระ...เรื่องนั้น  ของแลกเปลี่ยนเราถูกปล้นระหว่างทาง  อีกทั้งยังอยู่ในช่วงสงคราม......การขนส่งต้องมีการหยุดชะงักก่อน ” 

“ เฮอะ ! แล้วครั้งนี้เล่า  ชนเผ่าซูไช่จะมั่นใจได้เช่นไรว่าจะไม่ถูกหักหลังอีก  หากท่านไม่มีหลักประกันก็อย่าหวังว่าจะได้แลกเปลี่ยนขนแกะ  แพรไหมกับชนเผ่าซูไช่เลย  นอกจากนี้...มือของท่านสักข้างหรือดวงตาทั้งคู่ชดใช้ชีวิตของคนในชนเผ่าเราที่เสียไป ดีหรือไม่ ?  ” จิวซื่อแค่นเสียงพูดด้วยท่าทีน่ากลัว  ขู่ขวัญเกาจิ้นทงแทบตาย  

“ ท...ท่าน......ทำเช่นนั้นไม่ได้ ! ”  ปากคอสั่นกันเลยทีเดียว อีกครั้งที่หลิ่งอี้ได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอจากคนด้านหลัง  เธอหันไปหรี่ตาใส่  เสียงจึงเงียบไป  เห็นแวบ ๆ ว่าคนด้านหลังแอบยิ้มเผล่ให้จนอดยิ้มตามไม่ได้  ก่อนจะรีบปรับใบหน้าให้เรียบเฉยไม่ให้แผนแตก

จิวซื่อตบโต๊ะไม้ดังปึง ใบหน้าบูดบึ้งด้วยความกราดเกรี้ยวอย่างแท้จริง “ เหตุใดจะทำไม่ได้  ตัวน่าตาย  ข้าควรจะเอาดาบตัดหัวเจ้าเซ่นฟ้าดินแล้ว ! ” 

.......... ”  เกาจิ้นทงหน้าซีดเผือด  ยิ่งเห็นแววตาของเด็กหนุ่มด้านหลังที่แม้จะโพกผ้าปิดปากแต่ดวงตาคมกริบกลับหรี่มองอย่างกระหาย  ไม่ต่างจากผู้นำชนเผ่าแม้สักน้อย  เอ่ยในใจว่าพลาดเสียแล้วที่คิดว่าชนเผ่าซูไช่เป็นหมูในอวย  ชาวทุ่งหญ้าล้วนขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้าย  แม้ชนเผ่าซูไช่จะเป็นชนเผ่ารักสงบแต่ใช่ว่าไม่เคยจับดาบถือธนู  พวกเขาต้องสู้รบกับชนเผ่าอื่นที่หวังกลืนกิน  ดังนั้นแม้แต่สตรีก็ล้วนสู้รบได้   มิน่ามันถึงสัมผัสได้ถึงความไม่เป็นมิตรกับคนอื่น ๆ ในชนเผ่านัก

“ หากต้องการแลกเปลี่ยนก็จงฟัง  ชนเผ่าซูไช่จะไม่ยกเลิกการค้ากับตระกูลเฮ่า  และหากต้องการซื้อสินค้าแทนการแลกเปลี่ยน  ราคาจะขึ้นเป็นสามเท่าตัวจากเดิม   แต่หากต้องการแลกเปลี่ยนเราต้องได้สินค้าที่เราต้องการก่อนมิเช่นนั้นก็จงไสหัวไปชนเผ่าอื่นเสีย ! ”  การผูกขาดการค้ากับตระกูลเฮ่า  ทุกๆ สามเดือนอีกฝ่ายจะส่งขบวนพ่อค้ามายังชนเผ่าเพื่อแลกเปลี่ยนขนแกะ  สมุนไพรและแพรพับ  เท่าที่ชนเผ่าซูไช่มีและชนเผ่าซูไช่จะแจกจ่ายไปยังชนเผ่าเล็กชนเผ่าน้อยแต่เป็นลูกโซ่  ทำให้มั่นใจได้ว่าทุกสามเดือนไม่มีทางอดตาย  นอกจากนี้เงินที่ได้จากการค้ายังสามารถเขียนรายชื่อสิ่งของที่ต้องการฝากขบวนพ่อค้าแล้วรอรับในสามเดือนถัดไปได้  แต่กับเกาจิ้นทงเพียงแค่แลกเปลี่ยนชั่วครั้งคราวยามออกนอกกำแพง  ถือว่าเอาแน่เอานอนไม่ได้เพราะเสี่ยงที่จะถูกเบี้ยว  ซึ่งหลิ่งอี้ได้แจกแจงให้จิวซื่อและผู้อาวุโสในชนเผ่าฟังไปแล้ว 

“  สามเท่าตัว ! ”  ร่างอวบอัดอุทานด้วยความตกตะลึง  รีบละล่ำลำลักพูด  “  ต...ตะ...แต่นั่นเกินราคาตลาด ” 

“  แล้วไง ? เจ้าก็ซื้อเอาไปขายต่อโก่งกำไรเอาเองสิ  หรือเจ้าจะจัดการอย่างไรก็เรื่องของเจ้า ”  ร่างสูงใหญ่พูดอย่างไม่ใยดี  เป็นการกดดันอีกฝ่ายไปในตัว

“  สองเท่าตัวพอ  ”  เกาจิ้นทงต่อรอง  จิวซื่อแสยะยิ้ม  ดำเนินการบุกต่อโดยการโยนสมุดเล่มหนึ่งลงโครมบนโต๊ะ มันจึงหยิบคว้ามาเปิดดูก่อนจะพบว่าเป็นสมุดบัญชี  มีรายชื่อสินค้าที่ชนเผ่าซูไช่รวบรวมไว้เป็นหมวดหมู่  ทั้งหายากเป็นจำนวนที่มหาศาล  น้ำหนักขนแกะแพะแต่ละประเภท  นอกจากนี้มียังจำนวนม้าพันธุ์ต่าง ๆ แยกไว้   มันเปิดดูเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงส่วนที่เขียนรายชื่อพ่อค้าที่ชนเผ่าซูไช่ได้ติดต่อไว้  มีทั้งจากในและนอกกำแพง  เขียนแยกต่างถึงสินค้าที่ทำการแลกเปลี่ยน  มีการเขียนหมึกแดงแจกแจง  บางรายผูกขาดการค้าเฉพาะอย่าง  บางรายทำการแลกเปลี่ยนแล้วแต่ฤดูกาล บ่งบอกความรอบคอบและความฉลาดของการจัดเรียงสินค้าที่ซับซ้อนเป็นอย่างดี  

ที่ทำให้เกาจิ้นทงตกตะลึงมากยิ่งขึ้นคือรายชื่อสินค้าที่นำมาแปรรูป  เช่นสมุนไพรที่ทำมาเป็นยาลูกกลอน  ยาน้ำ  ผงสมุนไพรต่าง ๆ เพิ่มมูลค่าสินค้า  ที่ยิ่งกว่านั้นคือเมื่อห้าเดือนก่อนมีสินค้าประเภทหนึ่งที่กำลังเป็นที่นิยมในเมืองหลวง  คือผ้าไหมและขนแกะที่ผ่านการย้อมสีจนเรียบร้อยแต่กลับมีสิ่งที่น่าประหลาดใจคือกลิ่นหอมติดทนอันหลากหลายที่เข้ากับตัวผ้าเป็นอย่างดี  ทำให้เป็นที่นิยมอย่างมาก  แต่เพราะมีจำนวนจำกัดทั้งยังมีผู้ค้ารายเดียวที่ผูกขาดทำให้ราคาพุ่งสูงจนน่าอิจฉาคนค้ายิ่งนัก 

“  หรือ...หรือผ้านี่...ผลิตจากชนเผ่าท่าน ”  ถามด้วยอาการเลื่อนลอย   จิวซื่อพยักหน้ารับ  ลอบหันมาสบตากับบุตรสาวบุญธรรมที่นั่งนิ่งราวไม่มีส่วนอะไร  การแปรรูปสินค้าเพื่อเพิ่มมูลค่าเป็นความคิดของนางเมื่อได้ข่าวว่าจะมีขบวนพ่อค้ามาค้าขาย  ในตอนนั้นเด็กสาวเสนอให้ลองนำผ้าย้อมสีมาแต่งกลิ่น  อบให้คงทนพิเศษและลองส่งไปขายเป็นจำนวน 100 ผืน  ปรากฏว่าขายได้ราคาดียิ่งสร้างกำไรให้กับชนเผ่าซูไช่เป็นอย่างมากแม้จะเสียเวลาในการทำ   และด้วยความคิดของหลิ่งอี้อีกเช่นกันที่ตกลงทำการผูกขาดค้าขายแพรไหมมีกลิ่นหอมกับพ่อค้ารายนั้นโดยแลกเปลี่ยนกับการให้เก็บว่าได้ทำการซื้อขายมาจากชนเผ่าซูไช่  แน่นอนว่าทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นเจ้าของตลาดแพรไหมที่มีกลิ่นหอมเพียงรายเดียว  แม้ภายหลังจะมีบางร้านเริ่มลอกเลียนแต่ก็ยังทำได้ไม่ดีนักยิ่งขับดุนให้ราคาไหมแต่ละผืนราคาพุ่งพรวด

ส่วนไหมที่แลกเปลี่ยนกับตระกูลเฮ่าเป็นเพียงไหมธรรมดาเช่นเดียวกับขนแกะ   ตอนนี้ชนเผ่าซูไช่มั่นคงขึ้นจากการทำการค้าซึ่งกระจายสินค้ามากมายเข้าไปในจงหยวน  สายข่าวและคนรู้จักก็มีมากจากการผูกมิตร  เกาจิ้นทงอาศัยแค่ตระกูลเกาคิดมาข่มชนเผ่าเล็ก ๆ อย่างชนเผ่าซูไช่  ถึงยกมาข่มก็ข่มไม่ลงแล้ว

ตามจริงเด็กสาวไม่จำเป็นต้องอยู่ก็ได้แต่เพื่อให้แผนรัดกุมและเผื่อการเจรจามีสิ่งไม่คาดหมายเกิดขึ้น  เธอจึงนั่งอยู่ข้างพ่อบุญธรรมเพื่อชั่งน้ำหนักแต่ละด้านและคอยให้ความช่วยเหลือ  ส่วนสองคนข้างหลัง...ปล่อยไปเถอะ

“  หึ  เจ้าจะไม่ซื้อขายกับชนเผ่าเราก็ได้  เราไม่เดือดร้อนอันใดอยู่แล้ว  ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ารู้ว่าชนเผ่าซูไช่กลายเป็นพ่อค้าคนกลางของชนเผ่าเล็กชนเผ่าน้อยอื่น  เจ้าคงรู้สินะว่าหมายความเช่นไร ” 

จิ้นทงได้แต่เงียบ  หยาดเหงื่อผุดพรายบนใบหน้า  นั่นหมายถึงชนเผ่าซูไช่จะกลายเป็นพ่อค้าคนกลางที่ใหญ่ที่สุดในการติดต่อกับพ่อค้าจงหยวนในแถบทุ่งหญ้านี้  ชนเผ่าเล็ก ๆ เมื่อได้ยินข่าวจะรวมกลุ่มเพื่อขอแลกเปลี่ยนสินค้ากับชนเผ่าซูไช่อีกที  มันไม่มีทางได้สินค้าปริมาณมากที่ต้องการได้จากที่ไหนยกเว้นแต่ชนเผ่าซูไช่  เพราะชนเผ่าใหญ่อื่นเช่น ซงหนู  (匈奴เซียนเปย  (鲜卑)  เจี๋ย  () ตี (และเชียง () ส่วนใหญ่จะทำข้อตกลงกับทางวังหลวงหรือไม่ก็ขุนนางทำให้พวกมันล้วนหมดสิทธิ์   หรือหากทำกับถูเจี๋ยคงไม่พ้นถูกโก่งราคาสูงลิ่ว  ยิ่งหากก่อความไม่พอใจให้ก็ต้องตายอนาถ

“ เรายังต้องการเครื่องเทศอยู่บ้าง  หากมีก็จงนำมาแลกเปลี่ยนแล้วหากชนเผ่าเราขาดสิ่งใดจะให้มัดจำสินค้าก่อนครึ่งหนึ่ง เมื่อส่งขบวนสินค้ามาจะมอบให้อีกครึ่งหนึ่ง ” 

“  ต...แต่ราคาสามเท่าตัว ”  เกาจิ้นทงอ้าปากจะค้านอีกครั้ง  หมดมาดพ่อค้าที่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่นโดยสิ้นเชิง  เนื่องเพราะมันถูกบีบให้มีทางเลือกเดียว  แต่ยังไม่ทันกล่าวจบนัยน์ตาของหัวหน้าชนเผ่าที่เคยคิดว่าอ่อนโยนกลับกลายเป็นแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิมสร้างความหวาดหวั่นให้มันยิ่ง

“ ด...ได้  สามเท่าก็สามเท่า ”  หลังตกลงกันเรียบร้อยก็เริ่มขนถ่ายสินค้าอย่างรวดเร็ว  จิวซื่อปรับใบหน้าให้กลายเป็นยิ้มแย้มสดใส  มอบความสนิทสนมให้ราวท่าทางขู่ขวัญในกระโจมใหญ่เป็นเพียงภาพลวงตา  เกาจิ้นทงที่ตอนแรกยังคิดสร้างเรื่องให้ชนเผ่าซูไช่อยู่บ้างเพื่อเป็นการเอาคืนกลับพบว่า  เด็กสาวในกระโจมที่นั่งข้างไอจินกลับเดินมาหามันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มไม่ต่างกันพลางโค้งตัวทักทายตามมารยาท

“ หวังว่าท่านจะพอใจกับที่พักทั้งหลายและการต้อนรับของชนเผ่าซูไช่ ” 

“  เฮอะ...” มันแค่นเสียง  ทำเหมือนเด็กสาวไม่มีค่าพอให้เหลือบมองแม้มีตำแหน่งแทบเทียบเท่าหัวหน้าเผ่า  ก่อนจะชะงักกึกเมื่อหันสบนัยน์ตาสีอำพันวาวของสุนัขป่าตัวหนึ่ง   มันขู่คำรามใส่ในลำคออย่างดุร้าย  เผยเขี้ยวสีขาวที่มีรอยแดงของคราบเลือดติดอยู่  เพียงสองเดือนหลิงเซิงก็เติบโตขึ้นมากพอที่จะล่าสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยได้ 

“ เหวอ สุนัขป่า ! สุนัขป่า ! ”  พ่อค้าร่างอวบอุทานอย่างแตกตื่นลนลาน  ผงะถอยห่าง  ร้องเสียงหลงเรียกสายตาคนอื่นในชนเผ่าให้หันมองด้วยความสนใจ  แต่เพียงเห็น  หลายคนกลับภาวนาให้สุนัขป่าศักดิ์สิทธิ์กัดพ่อค้าผู้พูดปดสักคำ

“ มานี่มา  หลิงเซิง ”  หลิ่งอี้ผิวปากเรียก  ลูกสุนัขป่าสีเงินตัวน้อยที่เธอหอบหิ้วได้ในตอนแรกสูงเกือบถึงสะโพกด้วยอาหารที่สมบูรณ์  มันย่างเท้ามาทรุดนั่งแทบเท้าเธอด้วยอาการเชื่อง  เธอจึงยกมือขยี้เส้นขนมันอย่างเอ็นดูเป็นรางวัลท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของจิ้นทงและคณะพ่อค้ากลุ่มใหม่

“ นี่คือสุนัขป่าศักดิ์สิทธิ์ของชนเผ่าซูไช่   มันอาจดุร้ายกับคนแปลกหน้าไปบ้างแต่อย่ากังวลใจ ”  หลิ่งอี้ยิ้มให้อย่างเป็นมิตรพอทำให้เกาจิ้นทงโล่งอกไปบ้างก่อนเธอจะเดินไปแตะไหล่อีกฝ่าย  ยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเบา ๆ

“ แต่หากท่านทำอะไรที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนหรือก่อผลเสียให้กับชนเผ่าซูไช่  บางที...หลิงเซิงอาจแวะเวียนไปหาท่านบ้าง  แต่เมื่อถึงตอนนั้น...อย่าได้หวังว่าจะได้ออกไปแบบครบส่วน  จงเลือกเอา...ระหว่างอยู่อย่างสงบ ๆ หรือทิ้งชีวิตไว้เซ่นไหว้สุนัขป่าศักดิ์สิทธิ์ที่นี่ ”  เธอพูดเสียงเย็นเฉียบแหบพร่าเป็นภาษาฮั่น ( ภาษากลางที่ใช่ในจงหยวน หรือ ชาวจีนโดยยุคสมัยนั้น  คนจีนเรียกเป็นชาวฮั่น ) ชัดถ้อยชัดคำ  ตาเลื่อนมองอีกฝ่ายตรง ๆ ชัดเจนว่าถ้ามันทำตัวยุ่งยากเกินไปจะถูกกำจัดเป็นซากไว้ที่นี่  นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ชนเผ่าซูไช่ได้รับความเดือดร้อน

เธอถอยออกมาด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เป็นมิตรเหมือนตอนแรก  ดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังดี  ก่อนจะพูดเสียงเอื่อยเฉื่อย  สงบเรียบเหมือนทุกครั้ง

“  อิงแหย (นายท่าน) โปรดระวัง  ชนเผ่าซูไช่เรามักรอบคอบ  เห็นอะไรน่าสงสัยอาจยิงธนูกำจัดทุกเมื่อ  โปรดเตือนคนของท่านให้ดีว่าอย่าทำตัวน่าสงสัยไม่เหมาะไม่ควร  มิเช่นนั้น...”  กวาดตาสีนิลมองคณะเบื้องหลังเกาจิ้นทงกล่าวต่อว่า “ คนของท่านอาจลดลงไปจากเดิมโดยไม่รู้ตัว  ขอให้พักผ่อนให้เต็มที่  ไร้ความกังวล  คนของเราจะดูแลท่านเป็นอย่างดี ” 

“ เชิญทางนี้ ”  คนของชนเผ่าซูไช่สองคนผายมือเป็นเชิงจะเดินไปส่งที่กระโจม  ซึ่งพ่อค้าอย่างมันกลับเอ่ยอะไรออกมาไม่ได้แม้เพียงครึ่งคำ  มันพบแล้ว...ทั้งไอจิน (หัวหน้าชนเผ่า) ทั้งฟู่หลี (ภาษาถูเจี๋ย  แปลว่าสุนัขป่าหรือองครักษ์)  ล้วนต่างเป็นพยัคฆ์สวมหน้ากากทั้งสิ้น

ยิ่งส่งคนมาคอยคุมมัน  ยิ่งชัดเจนว่าชนเผ่าซูไช่ในยามนี้ไม่ใช่ชนเผ่าที่จะถูกเอารัดเอาเปรียบได้ง่ายดาย  ครั้งนี้ขโมยไก่ไม่สำเร็จ  ยังเสียข้าวสารไปหนึ่งกำมือ  แต่ที่มันรู้สึกกดดันยิ่งกว่านั้นคือเด็กสาวที่ดูเหมือนจะธรรมดา  แต่เมื่อได้สบตาสีนิลเข้มนั้นชัด ๆ มันก็รู้สึกได้เลยว่าเป็นสายตาที่น่ากลัวยิ่ง   สายตาที่สามารถมองทะลุจิตใจได้ราวหอกแหลมคม   ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยความสุขุมเยือกเย็นดังกำแพงน้ำแข็ง  นี่คงเป็นฟู่หลีที่ทำให้ชนเผ่าซูไช่เรืองอำนาจในยามนี้...

หลังเธอมองตามไล่หลังเกาจิ้นทงจนลับสายตาแล้วจึงถอนหายใจ  ขยี้หัวตัวเองเบา ๆ ก่อนเตรียมเดินกลับไปที่กระโจมของตัวเอง  แต่กลับพบเอินหมิงซึ่งทำหน้าบูดบึ้งยืนรออยู่ไม่ไกลนัก 

“  คุณชายอยากให้เจ้าไปหาที่กระโจม ”  เด็กหนุ่มบอกเสียงเรียบ  แต่เมื่อเห็นหลิ่งอี้เลิกคิ้วสูงก็ต้องถอนหายใจเฮือก 

“  คุณชายบอกมีเรื่องจะคุยกับเจ้าต่อ  รีบ ๆ มาได้แล้ว อย่าให้คุณชายรอนาน ”  แล้วหมุนตัวเดินนำไปในทันที  เธอยิ้มกว้าง  ก่อนเดินตามไปอย่างรวดเร็วโดยมีหลิงเซิงวิ่งพัวพันตามไม่ห่าง

พอเลิกม่านกระโจมเข้าไปเท่านั้น  หลิ่งอี้เป็นอันต้องกระพริบตาปริบ ๆ เมื่อเห็นเด็กหนุ่มทั้งสองกำลังถอดเครื่องแต่งกายประจำชนเผ่าซูไช่ออกอย่างทุลักทุเล  แผ่นหลังขาวเรียบเนียนของไห่หลงและหย่งฉีไม่ทำให้เธอรู้สึกอะไรมากนอกจากเขินนิดหน่อยในตอนแรก  ผิดแต่สหายทั้งสองของเธอดูจะยังไม่รู้ตัว 

ไห่หลงได้ยินเสียงเลิกผ้ากระโจมก็คิดว่าเป็นคนสนิท  บอกโดยที่ยังไม่หันมา

“  เอินหมิง  มาพอดี  ช่วยพวกข้าแต่งกายหน่อย ” 

“  แฮ่ม...ขอโทษด้วยที่เราไม่ใช่เอินหมิง ”  หย่งฉีและไห่หลงที่ได้ยินเสียงคุ้นหูหันขวับในทันที  ปากอ้าตาค้างเมื่อเห็นเธอมองทั้งคู่ด้วยสายตาสำรวจไร้อาการเขินอาย  คนถูกจ้องมองปากสั่นคอสั่น หน้าเริ่มแดงเถือกไม่เว้นแม้แต่หย่งฉี

“  จ...เจ้า เข้ามาได้ยังไงกัน ”  มือที่ถอดเสื้อผ้าพลันหยุดชะงักไปด้วย  หันมาหาเธออย่างไม่ทันรู้สึกตัว  หลิ่งอี้เลิกคิ้ว

“ ก็นายให้เอินหมิงตามเรามานี่  บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย  ว่าแต่...จะอยู่สภาพนั้นอีกนานไหม ? ”  ถามอย่างหยอกเย้านิด ๆ คุณชายตระกูลจงก็สาวเท้ายาว ๆ ผลักเธอออกไปจากกระโจมในทันที  หนึ่งฟู่หลีหนึ่งสุนัขป่าศักดิ์สิทธิ์จึงได้แต่มองหน้ากันนอกกระโจม  หูได้ยินแว่ว ๆ ถึงเสียงเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เร่งร้อนของคนทั้งสอง

เธอหัวเราะคิก  ช่วยไม่ได้  ดันอุตริอยากปลอมตัวเป็นคนในชนเผ่าไปลอบฟังการสนทนาของพวกเธอเอง 

“ ทำไมยังไม่เข้าไปอีกล่ะ ”  เอินหมิงที่หายไปหยิบของว่างเลิกคิ้วสูงมองด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นเธอนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อหน้ากระโจม   เธอตีหน้านิ่ง  บอกเสียงเรียบ

“ เราว่าเจ้ารีบเข้าไปช่วยคุณชายเจ้าเปลี่ยนชุดเถอะ ” 

เอินหมิงจึงรีบเข้าไปในกระโจมทันที  ผ่านไปสักพัก  เด็กหนุ่มคนสนิทของคุณชายตระกูลเฮ่าจึงกระแอมไอเรียกความสนใจจากหลิ่งอี้และหลิงเซิง 

“ คุณชายผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ”  หลิ่งอี้ร้องอ้อในลำคอ  ก่อนเดินเข้าไปในกระโจมด้วยใบหน้าเรียบเฉย  เห็นหย่งฉีและไห่หลงนั่งนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  พอเธอนั่ง  บรรยากาศยังเงียบกริบ   เอินหมิงนั้นเดินไปยืนด้านหลังคนทั้งสอง   ส่วนหลิงเซิงก็กระโดดปุ้ก ขึ้นมานอนเล่นบนตักเธออย่างน่าเอ็นดู

“  ไห่หลง...”  เธอเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงนิ่งเจือความจริงจังก่อน  ทำให้เด็กหนุ่มเจ้าของชื่อและหย่งฉีพลอยตื่นตัวไปด้วย  หลังเงียบไปอึดใจเธอก็พูดต่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า

“  เจ้าต้องกินอาหารให้เยอะขึ้นนะ  ผอมบางเอวน้อยไป  หย่งฉีก็ด้วย  พวกเจ้าจะกลัวอ้วนอะไรกัน  ดู ๆ ไปเรายังจะหนักซะกว่าอีก  ” 

........ ”  ทั้งคู่ได้แต่ใบ้กิน  ใบหน้าเริ่มกลายเป็นแดงเถือกเพราะพวกตนนั้นได้เกือบเปลือยเปล่าต่อหน้านางแล้ว  ยิ่งฟังนางพูดต่อก็เริ่มทนทานรับไม่ได้

“ แต่ถ้าดูดี ๆ หุ่นหย่งฉีดีกว่าเจ้านิดนึงนะไห่หลง  คงเป็นเพราะฝึกการต่อสู้อะไรพวกนี้  แต่ผิวเจ้าขาวกว่านะคงเป็นเพราะไม่ค่อยถูกแดด  ช่างน่าอิจฉาจริง ๆ ”  พอเธอทำท่าจะพูดต่อ   ก็ถูกสองหนุ่มที่กำลังวิจารณ์อยู่ตะโกนเรียกทันที

“ หลิ่งอี้ !!! ” 

“ อะแฮ่ม...ขอโทษที ”  เธอกระแอมเมื่อโดนทั้งสามถลึงตามองใส่  ในใจก็อดรู้สึกแปลก ๆ ไม่ได้ที่แทนที่เธอที่เป็นผู้หญิงจะรู้สึกกระดาก  กลายเป็นชายแท้สามคนอายเธอแทนซะงั้น   ตามจริงเธอก็คงอายบ้างอยู่หรอกถ้าไม่ใช่ตอนไปเรียนที่เยอรมันเธอเห็นเพื่อนผู้ชายบางคนนอนถอดเสื้อในค่ายฝึกทหารแบบไม่เกรงใจใคร  เธอก็พลอยหน้าด้านหน้าทนไปด้วย  ไหนจะโฆษณาสินค้าอะไรเทือกนี้อีก  ใส่แค่กางเกงในตัวเดียวเธอก็ดูมาแล้วจะอายไปทำไม

“ มิต้องมองเช่นนั้น  เจ้าต่างหากที่แปลก  ไม่ใช่พวกข้า ”  คุณชายตระกูลจงเอ่ยดักเสียงเรียบเมื่อเห็นแววตาของเด็กสาวที่ฉายความคิดตัวเองออกมาอย่างซื่อตรง  หลิ่งอี้กระแอมอีกครั้งก่อนปรับแววตาให้กลายเป็นทะเล้นเริงร่า

“ จ้า ๆ ว่าแต่อีกเรื่องของเจ้าเนี่ย  รีบพูดมาเถอะ  เรายิ่งพยายาม... ”  กวาดตามองเสื้อผ้าขาวดำที่เด็กหนุ่มทั้งสองใส่เป็นการแกล้งอีกครั้งด้วยแววตาสั่นระริก “ ไม่นึกถึง... ” 

“  หลิ่งอี้ !!! ” 

“ ให้ตายเถอะ  เจ้านี่มัน... ”  ไห่หลงพูดไม่ออกจริง ๆ   ปกติตนมักเป็นคนทำให้ผู้อื่นต้องวิ่งเต้น  แต่ยามนี้รู้สึกเหมือนตนเองเป็นสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ถูกอีกฝ่ายกลั่นแกล้งได้เรื่อย ๆ  

เขาเริ่มพูดเกริ่นความสนใจอีกฝ่ายว่า

“  เจ้าได้ยินเรื่องเผ่าถูซือนาเค่อมาบ้างหรือไม่ ” 

“  ถูซือนาเค่อ ? ” 

“  เป็นเผ่าทางตะวันออกที่อยู่แถวภูเขาเทียนซานน่ะ   ชนเผ่านี้ปล่อยข่าวลือว่าชนเผ่าเจ้าหลอกลวงเรื่องสุนัขป่าศักดิ์สิทธิ์  ” 

“  แล้วยังไง  ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนี่ ”  เธอยังไม่เข้าใจแต่เมื่อทบทวนดี ๆ สมองก็หาคำตอบได้อย่างว่องไวเมื่อสร้างสมมุติฐานว่าทำไมอีกฝ่ายต้องปล่อยข่าวลือ  และจะได้ประโยชน์อะไรจากการกระทำนี้

“  หรือว่า  พวกนั้นคิดขัดขวางการเป็นพ่อค้าคนกลางของชนเผ่าซูไช่ ” 

“ ใช่   ไม่เท่านั้น  ยังมีคำร่ำลือว่าหัวหน้าชนเผ่าถูซือนาเค่อคิดบุกชนเผ่าเจ้าเพื่อชิงเสบียง ” แม้ปากจะพูดแต่ไห่หลงก็อดทึ่งกับหัวของเด็กสาวไม่ได้เพราะนางดูจะคิดอะไรได้อย่างรวดเร็วและว่องไวเกินกว่าคนปกติ 

!  ”  เด็กสาวประจำตำแหน่งฟู่หลีของชนเผ่าเบิกตากว้างกับข่าวสารที่ 'สหาย' บอก แทบจะผุดลุกขึ้นเพราะความตระหนกแต่แล้วสติและความคิดก็ถูกดึงให้กลับมาอย่างว่องไว

“ ล้อเล่นหรือเปล่า ! ”  เธออุทานออกมา  “  แน่ใจนะ ? ” 

“ ยังไม่แน่ใจ  ข่าวนี้ได้มาจากขบวนสินค้าของหย่งฉีที่แวะชนเผ่าถูซือนาเค่ออีกที ” 

“ หย่งฉี  ขบวนสินค้านั้นออกจากชนเผ่าถูซือนาเค่อหรือยัง ? ” 

“ ยัง  แต่ก็ใกล้แล้ว ”  ตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเฉย “  ขบวนที่สองจะมาสมทบหลังพวกข้าออกจากชนเผ่าซูไช่ ” 

“  อีกสี่วันสินะ ”  หลิ่งอี้พึมพำ  ก่อนไถ่ถามถึงข่าวว่าหย่งฉีได้ข่าวมาได้ยังไง  ปรากฏว่ามาจากพิราบสื่อสารที่ทั้งสองขบวนพกมา  เผื่อมีเหตุฉุกละหุกสำคัญที่จำเป็นต้องแจ้งข่าวต่อกัน   ขบวนนั้นมีหัวหน้าขบวนคือพี่ชายของหย่งฉีนั่นเอง

“  เอาเถอะ  ตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้ล่ะนะ ”  เธอได้แต่เกาหัวก่อนจะผงะเมื่อไห่หลงยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ด้วยรอยยิ้มภูมิอกภูมิใจ

“ นี่ ๆ ข้าแก้ปัญหานี้ได้แล้วนะ  ทุกช่องลงตัวหมดแล้ว ” 

“ โห...เร็วดีนี่ ”  เธอรับไปดูก่อนชมเปาะ  ตารางสี่เหลี่ยมเก้ารูป  ในแต่ละรูปแบ่งเป็นอีกเก้าช่องที่ตอนนี้ถูกต่อเติมด้วยตัวเลขจีนจนเต็ม  มันคือเกมส์ซูโดกุยุคปัจจุบันที่เธอดัดแปลงเป็นของจีนให้เพื่อนใหม่ไปลองเล่น

“ เป็นตารางที่สนุกไม่น้อย  ใช้หัวคิดได้เรื่อย ๆ ”  เมื่อสองวันก่อนหลังหลิ่งอี้วางแผนกับจิวซื่อเรื่องเกาจิ้นทงเรียบร้อยแล้ว  ไห่หลงที่เริ่มเบื่อหน่ายการเล่นหมากล้อมก็ร้องขอให้เธอคิดเกมส์สนุก ๆ สักเกมส์ที่ต้องใช้สมองและค่อนข้างใช้เวลานานในการเล่น   เธอที่ปิ๊งไอเดียและกำลังรำคาญไห่หลงที่ชอบมาขัดจังหวะตอนเธอกำลังอ่านหนังสือเงียบ ๆ ก็เลยจัดการขอกระดาษและหมึกแดงเขียนเป็นเกมส์ซูโดกุ  อธิบายพลางลองทำเป็นตัวอย่างให้ดู  โดยแนะว่าต้องใช้เวลาในการคิดมาก  ตัวเลขที่กำหนดให้เขียนด้วยหมึกแดงแล้วเธอก็ให้ไห่หลงเติมด้วยหมึกดำ  บอกให้ทำซ้ำกับแผ่นต้นฉบับของเธอเพราะต้องแก้หลายรอบแน่  ผลคือไห่หลงหายหน้าไปเลยสองวันเต็มโผล่มาอีกทีก็ก่อนการเจรจากับเกาจิ้นทงเล็กน้อย

หลิ่งอี้ยกน้ำชาขึ้นจิบ  ขอกระดาษกับพู่กันมาวาดตารางใหม่พร้อมเพิ่มระดับความยากขึ้นไปอีกก่อนส่งให้ไห่หลง

ไห่หลงหรี่ตามองกระดาษ  ก่อนถอนหายใจยาว  โยนทิ้งไปให้เอินหมิง

“  ดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแก้ให้ลงตัว  ข้าเอาเวลาที่เหลือมาหาเรื่องเอาคืนเจ้าดีกว่า ”  ฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อยแต่ก็ต้องแทบหน้าทิ่มเมื่ออีกฝ่ายไม่สนใจตนเลยสักนิด

“ หย่งฉี  เราสงสัยจริง  ทำไมเจ้าถึงใส่ชุดดำตลอดล่ะ  ไห่หลงก็ใส่ชุดขาวตลอด หรือมันมีอะไรมากกว่านั้น ” 

“  อะไรคือมากกว่านั้น ? ”  เด็กหนุ่มในชุดสีดำย้อนถามหน้านิ่ง

หลิ่งอี้เท้าคางกับโต๊ะ  เมินเสียงโวยวายนิด ๆ ของสองคู่นายบ่าวตอนเธอไม่สนใจ

“ ก็แบบ...ขาวกับดำ  แสงกับเงา...สิ่งที่ขาดกันไม่ได้...ล่ะมั้ง ? ”  คุณชายตระกูลจงไตร่ตรองนิด ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ  แต่พอเห็นรอยยิ้มพิเรนทร์ของอีกฝ่ายกับสายตาลอบชำเลืองมองพวกเขาทั้งสองคนไปมา  หางคิ้วก็กระตุกในทันที

นางคงไม่ได้หมายถึงว่าพวกเขาเป็นผู้นิยมบุรุษหรอกนะ

หย่งฉีคิดในใจ  แต่พอเห็นสายตาพรายระยับไม่เลิกก็เข้าใจว่าตนนั้นคิดถูกแล้ว

โป๊ก ! พลั่ก !

มือหนากำแน่นโขกศีรษะเด็กสาวไม่ยั้งมือจนเธอฟุบกับโต๊ะอย่างแรง  คางกระแทกโต๊ะน้ำชาสนั่นดังพลั่ก !

“ อ้ากกก เจ็บ ๆๆ ”  เธอโอดครวญ  ตาปิดหยีเพราะความเจ็บจากทั้งบนและล่าง  หูได้ยินเสียงเย็นเยียบของผู้เป็นเพื่อนเอ่ยตอบ

“  ดูเหมือนข้าจะต้องเคาะหัว ไล่ความคิดแปลก ๆ ของเจ้าออกไปสักหน่อยแล้ว  ” 

“  อูย...โหดร้าย  พวกนายไม่ได้เป็นจริง ๆ ซะหน่อย ” 

ตาสีน้ำตาลอ่อนหรี่ลงคมกริบ

“  ดูท่าความคิดนั่นจะยังไม่ออกสินะ ”  มือยกขึ้นเตรียมจะจัดการอีกรอบ  หลิ่งอี้จึงรีบโบกมือปัดไปมา

“  ออกแล้ว  ออกแล้ว  ...ว่าแต่ตกลงทำไมชอบใส่สีต่างกันล่ะ ”  เธอก็ยังอดสงสัยไม่ได้

“ ถ้าหมายถึงเรื่องเสื้อล่ะก็...มีแต่คนบอกว่าข้าเหมาะกับสีขาว  ส่วนหย่งฉีเหมาะกับสีดำน่ะ ”   ไห่หลงตอบข้อสงสัยให้แม้จะตีหน้าไม่ถูกไปแวบหนึ่งก็ตามยามรู้สิ่งที่เด็กสาวคิด  แต่ไม่นานรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บอกเอกลักษณ์คุณชายตระกูลเฮ่าก็กลับคืนมาดังเดิม

“ งั้นหรือ ? ”  รอยยิ้มจาง ๆ ผุดที่ริมฝีปากของเธอ  พร้อมดวงตาที่ฉายความครุ่นคิดบางประการก่อนพวกเธอจะนั่งคุยเรื่องสัพเพเหระต่อไป

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 85 : สายลมจ้าวหัวใจ บทที่ 6 เจรจา (ตอนสุดท้ายจริง ๆ จ้า) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6776 , โพส : 49 , Rating : 16% / 38 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 49 : ความคิดเห็นที่ 9244
สนุกมากกกกก อยากติดตามต่อ ไรต์เปิดเรื่องใหม่เถอะนะคะ
Name : Death Davil < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Death Davil [ IP : 49.49.240.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:56
# 48 : ความคิดเห็นที่ 9145
สนุกอ่ะ สนุกมกาก เปิดเรื่องใหม่เถอะค่ะ 
PS.  ความตายไม่เคยปราณีใคร
Name : Ning Nong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ning Nong [ IP : 115.87.121.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:24
# 47 : ความคิดเห็นที่ 9137
อยากอ่านเรื่องนี้อ้าเปิดเถอะน้าอยากอ่านมากค้าาาามาต่อวอดก้าด้วยน้าารออ่านคะ
Name : เนย [ IP : 1.10.230.87 ]

วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:32
# 46 : ความคิดเห็นที่ 8868
เปิดเรื่องใหม่เลยเถิด เราชอบการดำเนินเรื่องมากเลย อยากรู้วีรกรรม(?)ของสามสหายในอนาคตมากเลย คงสนุกไม่น้อย คึ ขอบคุณที่มาร่อให้อีกตอนนึงเนอะ ????
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.101.33.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2559 / 22:33
# 45 : ความคิดเห็นที่ 8250
ไรท์ค๊าา เปิดเรื่องใหม่เถอะน้าา อ่านวนซ้ำมาซ้ำไป จนจำตัวอักษรได้หมดแล้ววว(สงสารลูกแมวตาดำๆ พลีช)
PS.  ยินดีต้อนรับ
Name : GeenStoy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GeenStoy [ IP : 183.88.230.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 18:16
# 44 : ความคิดเห็นที่ 8137
เปิดเรื่องใหม่เลยค่าาา ยังไม่เจอพระเอกเลย ค้างงะ T^T
รออ่านทุกเรื่องเลยตอนนี้ 555555+

 

PS.  มองใครมองหลายคน รักใครรักคนเดียวนะ
Name : Nä₦eωChaи < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nä₦eωChaи [ IP : 49.230.234.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2558 / 17:01
# 43 : ความคิดเห็นที่ 7896
ไรท์แต่ งต่อเถอะค่ะ ชอบเรื่องนี้มากกกกเหมือนกัน เปิดเป็นเรื่องใหม่เลยก็ได้ค่ะ เอ้อไรท์อย่าลืมแต่งเมฆาด้วยนะค้า~ สู้สู้ ชอบมากกกกกกก
Name : oum [ IP : 1.46.92.163 ]

วันที่: 2 ตุลาคม 2558 / 22:33
# 42 : ความคิดเห็นที่ 7871
โฮ่ ไรท์เตอร์ซามะ เปิดเป็นเรื่องใหม่เถอะ พรัสสสสสสสสสสสสสสสสสส ข้าน้อยตามหาเรื่องแบบนี้มานานมาก หาอ่านแบบที่ไรท์ซามะแต่งแล้วมันไม่โดนใจอ่ะ ฮรือออออออออออ สู้ๆน้า เป็นกำลังใจในการแต่งต่อ นะไรท์ซามะ
Name : ชินจัง [ IP : 183.89.147.170 ]

วันที่: 28 กันยายน 2558 / 14:16
# 41 : ความคิดเห็นที่ 7827
อยากให้เอาไปเปิดเรื่องใหม่จริงๆอ่านซ้ำไปซ้ำมาจำได้ทุกตัวอักษรแล้ว
PS.  น่ารักป่ะหล่ะ (กูชอบบบบ)
Name : MSLEMONTTB < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MSLEMONTTB [ IP : 171.97.246.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2558 / 08:44
# 40 : ความคิดเห็นที่ 7809
ไรท์ แต่งต่อเถอะค่าาา เราอยากอ่านมากจริงๆนะ อย่าทำแบบนี้เลยยยยยยยยยย
Name : oolola [ IP : 180.183.177.67 ]

วันที่: 11 กันยายน 2558 / 20:16
# 39 : ความคิดเห็นที่ 7785
มันสนุกมาก เปิดเรื่องใหม่เลย
Name : เงาพยัคฆ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เงาพยัคฆ์ [ IP : 49.230.107.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2558 / 22:59
# 38 : ความคิดเห็นที่ 7784
เปิดเรื่องนี้ใหม่เถอะนะ
Name : เงาพยัคฆ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เงาพยัคฆ์ [ IP : 49.230.107.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2558 / 22:59
# 37 : ความคิดเห็นที่ 7735
วอดก้าๆๆ!!! อยากอ่าน ประท้วง-3-
Name : Baifern_jr < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Baifern_jr [ IP : 110.169.231.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2558 / 20:29
# 36 : ความคิดเห็นที่ 7729
เปิดเรื่องใหม่เถอะค๊าไรท์
PS.  ยินดีต้อนรับ
Name : GeenStoy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GeenStoy [ IP : 183.88.230.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 23:14
# 35 : ความคิดเห็นที่ 7728
เปิดเรื่องเลยเถอะ ขอร้องงงงงงง
Name : Praepan Tamaneewan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praepan Tamaneewan [ IP : 27.55.230.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 21:12
# 34 : ความคิดเห็นที่ 7727
์อะไรคือมาต่อแค่นี้ง่า แล้วเมื่อไหร่ไรต์จะมีต่อเรื่องนี้แบบจิงจังอ่า แต่งต่อเถอะน๊า สนุกอะ
Name : shiro-neko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ shiro-neko [ IP : 110.171.5.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 20:54
# 33 : ความคิดเห็นที่ 7723
เปิดเรื่องใหม่เลย อยากอ่านๆๆๆๆๆ
PS.  No one can hurt you without your consent. ไม่มีใครทำให้คุณเจ็บปวดได้ ถ้าคุณไม่ยอมรับมันเอง
Name : ผู้เฝ้ามองท้องฟ้า[Liberum] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้เฝ้ามองท้องฟ้า[Liberum] [ IP : 49.48.240.3 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 17:17
# 32 : ความคิดเห็นที่ 7722
ไรท์เค้าอยากอ่านวอดก้าน้าาา~
Name : Tamil fighters < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tamil fighters [ IP : 182.52.49.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 16:22
# 31 : ความคิดเห็นที่ 7721
ไรต์จ๋าอัพเมฆาด้วยน้าาา
Please~~~
Name : อัพๆๆๆ [ IP : 27.55.104.32 ]

วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 16:09
# 30 : ความคิดเห็นที่ 7718
ไรต์เปิดเรื่องใหม่เหอะ อย่ารวมกัน เค้าจะอ่านวอดแล้วมันเด้งไม่ใช่แล้วขัดใจ ปล.ดีใจเก้อ
Name : yo-ghurt < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yo-ghurt [ IP : 49.229.94.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 14:54
# 29 : ความคิดเห็นที่ 7717
ไรท์ อัพต่อเถอะน้าาาา please
Name : NGNL [ IP : 223.206.45.42 ]

วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 14:28
# 28 : ความคิดเห็นที่ 7716
อ้ากกกกกกกก!!!!!! ต้าฉี ! ต้าฉี! ล่ะไรท์!!! พระเอก(ภาคอดีต)ยังไม่ออกเลยนะตัดจบได้ยังง๊ายยยยยยยย!!

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 สิงหาคม 2558 / 14:18
Name : vigils < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vigils [ IP : 182.52.217.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 13:15
# 27 : ความคิดเห็นที่ 7715
อ้ากกกกกกกก!!!!!! ต้าฉี ! ต้าฉี! ล่ะไรท์!!! พระเอกยังไม่ออกเลยนะตัดจบได้ยังง๊ายยยยยยยย!!
Name : vigils < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vigils [ IP : 182.52.217.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 13:15
# 26 : ความคิดเห็นที่ 7714
งือออออออิฉันอยากอ่านต่อง่ออออออ
PS.  มามะมาจอยย์กันจอยย์กัน...มาซิมา...มาคุยกันคุยกัน.....เอิ๊กเอิ๊ก[-emo4-]
Name : babycat lovelove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ babycat lovelove [ IP : 1.46.140.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 12:42
# 25 : ความคิดเห็นที่ 7713
ได้โปรด เปิดเรื่องใหม่เถอะ เราชอบเรืองนี้มากกกกกก จะไปกดติดตามเลย อยากอ่านๆๆๆๆ 
Name : ~''Fanrasia''~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~''Fanrasia''~ [ IP : 110.171.170.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2558 / 12:40
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android