คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ]

ตอนที่ 10 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 10 การต่อสู้กับไรท์เตอร์ 1 ♦♦


     อัพเดท 12 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: นักเขียน, อัจฉริยะ, แฟนตาซี, เทพ, การต่อสู้, ความลับ, รั่ว, บ้า, ฮา
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 12 mem(s) ]
This month views : 431 Overall : 65,448
1,928 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2000 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 10 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 10 การต่อสู้กับไรท์เตอร์ 1 ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3094 , โพส : 30 , Rating : 10% / 77 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

     : + WRITER + :

 

  บทที่  10  การต่อสู้กับไรท์เตอร์  1  

 

 

เช้าวันต่อมา

 

“ โอ้โห ~  มื้อเช้าเป็นปลาแซลม่อนย่างกับข้าว  แล้วก็เกี๊ยวซ่าอย่างนั้นเหรอเนี่ย ” ไนท์มองอาหารตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย  เตรียมตัวจะกระโจนเข้าไปกินได้ทุกเมื่อ  เช้านี้ผมทำอาหารแค่สำหรับสี่คนเพราะพี่พอสไม่อยู่ด้วยแม้พี่ท่านจะเล่นโทรร่ำ ๆ ว่าจะกลับบ้านมากินข้าว  ติดที่เพื่อนร่วมงานพากันมัดไว้กับเก้าอี้ทำงานและนั่งเฝ้ากันยันหน้าห้องน้ำทำให้พี่พอสหมดโอกาศที่จะออกมากินข้าวที่บ้านฝีมือผม  

 

ผมก็ถามไปแล้วว่าข้าวกล่องที่ทำไปให้ล่ะ   ตำรวจหนุ่มผู้เป็นพี่ก็ตอบกลับมาเสียงสะอื้นไห้ว่า…….โดนแย่งกินไปหมดแล้วไม่มีเหลือ  ซึ่งผมก็ทำเพียงปลอบใจแล้วบอกไปว่าเย็นนี้จะทำหม้อไฟให้กิน

 

เท่านั้นเองพี่ท่านก็วางสายแล้วบอกว่าซื้อของมาให้เยอะ ๆ

 

-_-  ช่างเป็นพี่ที่ไม่เห็นแก่กินมาก

 

ผมคิดในใจอย่างเงียบ ๆ ในตอนเช้าชุดของไนท์นั้นใช้ชุดของเดย์วอร์ส่วนของชิโนะนั้นทางบ้านนำชุดมาให้

 

“ อรุณสวัสดิ์ไนท์  คุณอาคาดะ ” ผมหันไปทักทายแขกทั้งสอง  ขณะที่มือก็ยังสาละวนในการจัดอาหารให้สวยงาม  เดย์วอร์ที่เดินตามมาติด ๆ เอ่ยเสียงตัดพ้ออย่างขี้เล่น

 

“ ใจร้ายจังนะพอลจัง  ไม่เห็นทักฉันบ้างเลย ” ผมหันไปมองตาเขียวเมื่อได้ยินคำเรียก พอลจัง

 

“ เงียบไปเลย  แล้วอย่าเรียกชื่อบ้านั่นอีก ” ผมเอาตะเกียบชี้หน้าขู่  เดย์วอร์หัวเราะเมื่อเห็นท่าทางขู่ฟ่อ ๆ ราวกับแมวตัวหนึ่งของพอล   ยิ้มร่าไปแท็กมือกับไนท์แล้วทรุดนั่งที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว

 

“ อรุณสวัสดิ์พอล   มีของหวานป่ะ ” ไนท์ถามเสียงกระตือรือร้นซึ่งผมก็พยักหน้ายิ้ม ๆ ให้แล้วยิ่งต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นท่าทางดีใจราวกับเด็กของเขา  

 

“ นอนสบายไหมครับคุณอาคาดะ ” ผมหันไปถามแขกอีกคนซึ่งเขาก็ส่งเสียงตอบสั้น ๆ แต่นัยน์ตาสีน้ำเงินกลับมองมาที่ผมอย่างสังเกต 

 

เขาคงจะสงสัยเรื่องสมุดนั่นสินะ

 

ผมคาดและเป็นไปอย่างที่คิดเพราะผมยิ้มบาง ๆ แล้วเอานิ้วชี้ของตัวเองจรดริมฝีปาก  ซึ่งนั่นทำให้ผมเห็นใบหน้าที่แดงระเรื่อ  แล้วกลับมาราบเรียบเหมือนเดิมของคุณหนูตระกูลอาคาดะเพียงแต่คราวนี้เขาเลิกสนใจผมแล้วหันไปสนใจอาหารแทน

 

“ ขอโทษ ” อยู่ดี ๆ ชายหนุ่มที่ผมกำลังคิดลอย ๆ อยู่ในใจก็เอ่ยขึ้นทำเอาผมหน้าเหวอสุด ๆ ถามเสียงเลิกลั่ก “ หะหา  ระเรื่องอะไรครับ ”

 

เดย์วอร์และไนท์เองแม้จะสงสัยเรื่องที่ชิโนะขอโทษแต่กลับขำใบหน้าของพอลมากกว่า  แต่เพราะไม่อยากอดข้าวเช้า  ทั้งสองจึงเปลี่ยนหันมาหัวเราะคิกคักกันเองเบา ๆ

 

ชิโนะมองผมด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะตอบสั้น ๆ

 

“ เรื่องเมื่อเช้า ” เรื่องเมื่อเช้า ????

 

อ้อ…….

 

“ ระเรื่องที่ทางบ้านคุณเอาเสื้อมาส่งน่ะเหรอครับ ” ผมถามเสียงแห้ง   เห็นใบหน้าคมหันมามองแล้วพยักหน้าน้อย ๆ เป็นคำตอบก็คิดในใจ   ก็สมควรอ่ะนะ  เพราะผมและเดย์วอร์หัวใจแทบวายที่เปิดประตูบ้านไปแล้วเจอรถลีมูซีนคันหรูกว่าสิบคันจอดเรียงกันแล้วยังมีเมดกับพ่อบ้านอีกเกือบห้าสิบคนที่ยกโขยงนำเสื้อมาให้ชิโนะเลือกทั้ง ๆ ที่ผมเห็นว่ามันก็เหมือนกันหมดเลยก็เถอะ   จะไล่ไปบอดีการ์ดมาดเข้มก็ชักปืนขึ้นมาขู่จนผมต้องวิ่งไปหลบหลังเดย์วอร์   กว่าเรื่องจะจบก็ปาไปกว่าครึ่งชั่วโมง   คนทางบ้านของชิโนะจึงพากันขึ้นรถกลับ

 

“ ไม่เป็นไรครับ ” ผมตอบกลับยามระลึกชาติเสร็จ  ก่อนจะรีบยกจานมื้อเช้ามาให้ทุกคน  ถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วเดินออกจากบ้านเพราะผมต้องไปรดน้ำต้นไม้ต่าง ๆ ในเรือนกระจก

 

เรือนกระจกใสที่ผมปลูกต้นไม้ไว้ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากแต่ก็ถือว่าใหญ่พอสมควร   มันเป็นงบที่คุณปู่ให้ผมมาโดยเฉพาะเพื่อให้ผมปลูกต้นไม้หายากทั้งหลายที่คุณปู่ชื่นชอบแล้วผสมพันธุ์มันตามที่ผมต้องการได้เสมอและกฎข้อสำคัญที่สุดของคุณปู่ที่มีอยู่ข้อเดียวคือ

 

ใครทำลายต้นไม้ข้า  มันตาย !

 

“ สมกับที่เป็นคุณปู่จริง ๆ ” ผมพึมพำ  มองป้ายไม้ที่มีตัวอักษรสีแดงเขียนไว้อยู่ซึ่งถูกวางตั้งพิงไว้กับกำแพงกระจก   เริ่มรดน้ำต้นไม้อย่างรวดเร็วและอารมณ์ดีแล้วเดินออกจากบ้านพร้อม ๆ พวกเดย์วอร์

 

“ นึกว่าสะดุดอะไรสลบไปแล้วซะอีก  นายยิ่งเอ๋อ ๆ อยู่ไม่ใช่เหรอไง ” เดย์วอร์เอ่ยหยอกเย้าเล่น  ผมทำหน้าบึ้งก่อนจะตอบ

 

“ ฉันไม่ซุ่มซ่ามขนาดนั้นซะระหน่อย  เฮ้ย ! ” พอลร้องลั่นเมื่อเหยียบถุงพลาสติกเข้าจนลื่นไถลไปจับกบเล่นเรียกเสียงหัวเราะลั่นจากเดย์วอร์และไนท์

 

“ ฮะ ๆๆๆ จับกบได้กี่ตัวละพอล ” ไนท์ถามพลางหลุดเสียงหัวเราะคิกคัก  ผมชะงักเมื่อเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง  จับมันใส่มือทั้ง ๆ ที่อยู่ในท่าจับกบแล้วหันไปยิ้มหวานใส่

 

“ อ้อไม่เท่าไหร่หรอก แค่…..สองตัวเอง   เอ้ารับ ! ” ผมตะโกนก่อนจะสะบัดมือไปทางเดย์วอร์และไนท์   ทั้งสองอุทานลั่นเมื่อเห็นอะไรบางอย่างลอยมาก่อนจะพากันวิ่งหนีเมื่อมันกระโดดเกาะติดหัว  เรียกเสียงหัวเราะสะใจได้เป็นอย่างดีจากคนที่หัวเราะทีหลัง  ก่อนที่ผมจะต้องวิ่งหนีบ้างเมื่อเดย์วอร์และไนท์พากันวิ่งไล่จับกับผม  ชิโนะมองภาพราวกับเด็ก ๆ ของทั้งหมดด้วยใบหน้าเฉยชาแต่นัยน์ตาแฝงประกายขบขันเอาไว้ก่อนจะต้องแทรกตัวไปเป็นกรรมการห้ามทัพเมื่อเห็นความซวยที่เริ่มโบกมือทักทายเขาหากเขายังไม่หยุดเจ้าพวกนั้น

 

“ ฮะ ๆๆๆๆ ”

 

ความเฮฮามีอยู่ตลอดการเดินไปโรงเรียนของทั้งหมดเกิดขึ้นภายใต้สายตาคู่หนึ่งที่มองมาอยู่อย่างเรียบเฉย  มือเรียวทั้งสองข้างลูบไล้เรือนขนสีขาวสะอาดของแมวในอ้อมแขนแล้วพึมพำเบา ๆ

 

“ นั่นสินะไรท์เตอร์อีกคน ”  ก่อนจะก้มลงมองแมวของตัวเองอย่างเอ็นดูเมื่อได้ยินมันร้องเหมียว  พูดเสียงอ่อนโยนแผ่วเบา “ ได้เวลาทำงานแล้วนะ  นาเดีย

 

“ เหมียว ~ ” นาเดียรับคำ  สายตาของชายหนุ่มปริศนายังคงจ้องมองใบหน้าของพอลไว้ราวกับจะสลักลึกลงไปก่อนเพียงพริบตาเดียวร่างของทั้งคนและแมวก็หายไปราวกับไม่เคยมีตัวตน

 

กิ๊งก๊อง

 

เสียงออดบ่งบอกว่าคาบเรียนที่สองจบไปแล้วเหลืออีกหนึ่งคาบก่อนจะได้พัก  ก่อนเหล่านักเรียนทั้งห้องจะพากันเฮลั่นเมื่ออาจารย์ประจำวิชาโผล่มาบอกว่ามีประชุม  ให้นักเรียนนั่งเล่นกันไปเรื่อย ๆ

 

ผมเองก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจเพราะเตรียมตัวที่จะไปทำอาหารให้เหล่ารุ่นพี่สภาร่วมทั้งเดย์วอร์ด้วย  แต่ยังไม่ทันจะออกจากห้อง  ประตูห้องเรียนก็เปิดผลัวะเรียกสายตานับสิบคู่ให้หันไปมอง   ร่างสองร่างนั้นคือเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน  มีรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าและอีกหนึ่งเจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเข้มที่มีนัยน์ตาราบเรียบและเย็นชาเป็นนิจอยู่บนใบหน้า

 

“ พอล ! ไนท์เรียกชื่อผมเสียงดังก่อนจะปรี่มากระโดดขึ้นกอดตัวผมราวกับลิงเกาะต้นไม้   ถามเสียงอ้อน ๆ เต็มไปด้วยความหวัง

 

“ นายต้องไปทำอาหารให้รุ่นพี่ที่สภาใช่ป่ะ ? ” ผมมองตาแป๋ว ๆ ที่กอดผมอยู่อย่างงง ๆ ก่อนจะพยักหน้าตอบ  ท่ามกลางความสงสัยของคนทั้งห้องว่าหนุ่มแว่นหน้าจืดของห้องที่ดูอ่อนแอรับน้ำหนักของไนท์ได้ยังไงอีกทั้งทำไมอดีตนักกีฬาชื่อดังถึงได้ทำตัวสนิทสนมกับคนแบบพอลได้

 

“ ก็ใช่อ่านะ ” ผมตอบ  ไนท์มองตาวิบวับก่อนจะบอกเสียงใส

 

“ งั้นทำข้าวให้ฉันกินด้วย  น้า ๆ พอล ชิโนะก็อยากกิน  ลองถามดูสิ ” ชายหนุ่มที่ถูกดึงไปมีเอี่ยวด้วยสะดุ้งก่อนจะทำสายตาเหนื่อยหน่ายใจเมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของผู้เป็นเพื่อน  จำต้องพยักหน้าไปอย่างเซ็ง ๆ ทำให้ผมเริ่มคิด  ปกติก็ทำอาหารให้คนกว่าสี่สิบคนทานอยู่แล้วรวมเดย์วอร์ด้วย  เพิ่มอีกสักคนสองคนก็ไม่ต่างกัน…….มั้ง ?

 

“ ก็ได้ ” ผมว่าอย่างง่าย ๆ ทำให้ไนท์กระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง  แล้วหันไปคุยกับเดย์วอร์อย่างสนุกสนาน   ส่วนผมหันไปถามชิโนะที่ยืนพิงประตูอยู่

 

“ จะไปพร้อมพวกเราเลยไหมครับ ? ” ผมถามชิโนะอย่างสุภาพ   เขาพยักหน้าอย่างเย็นชาก่อนจะพูดกับผม

 

“ วันนี้ฉันขอไปบ้านนายอีกนะ ” ผมเลิกคิ้วอย่างสงสัยเหมือนไม่ตื่นเต้นกับการที่เขาพูดมากกว่าสามพยางค์ทั้ง ๆ ที่ในใจเหวอรับประทาน  ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มละมุนละไมเช่นเดิม

 

“ ได้สิครับ ”

 

“ นี่พอลวันนี้ได้ยินว่านายจะทำหม้อไฟกินกับพี่พอสใช่ป่ะ  ฉันขอไปค้างบ้านนายอีกนะ  คราวนี้ขอแม่เรียบร้อยแล้ว ” ไนท์หันไปจิกใส่เดย์วอร์ที่ยืนหัวเราะอยู่ข้าง ๆ เดย์วอร์เลิกคิ้วก่อนจะถามเสียงขำ

 

“ ยังจำได้อีกเหรอ ”

 

“ แหงสิฟะ ” อดีตนักกีฬาชื่อดังแยกเขี้ยวใส่ “ โดนไปซะขนาดนั้นเล่นเอาฉันเกือบไปบวชก่อนที่จะตายซะแล้ว ”

 

“ พูดหยั่งกับแม่นายเป็นปีศาจ ”

 

ไนท์ทำหน้าผวาก่อนจะตอบเสียงดังฟังชัด

 

“ แม่นแล้วเพื่อน  แม่ฉันน่ะต่อให้เจอกองทัพปีศาจก็ยังน่ากลัวน้อยกว่าแม่อีก ”

 

“ แน่ใจเหรอ ” เดย์วอร์ถามยิ้ม ๆ ดูเจ้าเล่ห์แปลก ๆ จนไนท์ที่เริ่มหวาดระแวงเล็ก ๆ แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้ก็ต้องตอบกลับเสียงเบา

 

“ ก็ใช่ ” และสิ้นคำตอบ  เดย์วอร์ก็ชูโทรศัพท์ขึ้นมาเผยให้เห็นหน้าจอที่บอกคำว่า บันทึกเสียง ก่อนเจ้าของโทรศัพท์จะพูดเสียงลอย ๆ “ แหม….ฉันอยากไปเจอแม่นายจังเลย ”

 

“ กะ…..แก……. ” ไนท์ออกอาการช็อกอย่างรุนแรง   สมองปลิวหลุดไปพร้อมความคิดที่ว่าจะตายแบบไหนดีแต่เมื่อนึกอะไรขึ้นได้ก็หันมาหาตัวช่วยคนเดียวของเขา

 

“ พอลช่วยด้วย ” ไนท์เอ่ยอ้อนวอนเพื่อนข้างกายที่มองอย่างขำ ๆ ผมปรับใบหน้าให้เป็นใสซื่อและมีรอยยิ้มจาง ๆ เช่นเดิม  เอ่ยอวยพร (  ?  )ให้เพื่อนใหม่

 

“ ขอให้ศพสวยนะ ”

 

“ พอล ! ” ไนท์ทำหน้าจะร้องไห้  เดย์วอร์กระซิบที่หูของไนท์เบา ๆ เรียกเสียงกรีดร้องอย่างแค้นเคืองจากไนท์ที่เพิ่งรู้ตัวว่าโดนหลอก  เดย์วอร์หัวเราะลั่นก่อนจะกอดคอไนท์แล้วพูดด้วยสีหน้ายิ้ม ๆ

 

“ เอาน่า  เดี๋ยวเย็นนี้ฉันให้พอลทำของหวานที่นายอยากกินให้  เอาไหม ? ”

 

“ แน่นอน ! ” ไนท์เอ่ยตอบลงแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดแล้วหันมามองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์  ผมทำหน้าเหวอ ๆ ก่อนจะประท้วง

 

“ ไม่คิดถามความเห็นฉันหน่อยเลยเหรอ ” ผมถามเสียงมุ่ย ๆ แต่ทั้งสองก็เลือกที่จะหัวเราะแล้วพูดคุยกันว่าเย็นนี้จะกินของหวานอะไรดี

 

ผมถอนหายใจอย่างหน่าย ๆ สบตากับชิโนะแล้วตามชิโนะที่ออกเดินนำโดยมีผมเดินตามไปติด ๆ   ตามด้วยคู่ของเดย์วอร์ที่เฮฮาไปพร้อมกับไนท์ทิ้งความเงียบให้กับห้องที่นิ่งอึ้งอย่างถึงที่สุด   คนทั้งหมดพากันแคะหูว่าได้ยินอะไรผิดเพี้ยนไปหรือไม่ที่ ซามาเมะ     ชิฮาโนะ แชมป์นักกีฬาเทควันโดเมื่อสองปีก่อนกับอาคาดะ    ชิโนะ  นักเรียนอัจฉริยะของโรงเรียนรู้จักกับพอลแถมดูจะสนิทกันมากจนมีการไปค้างที่บ้านด้วย  

 

พวกเขามองตากันอย่างไม่เชื่อสายตา  แต่แล้วก็พยายามทำเป็นไม่สนใจทั้ง ๆ ที่เริ่มพากันสงสัยว่าพอลทำยังไงถึงไปรู้จักกับสองคนนั้นได้  ไหนจะเดย์วอร์ที่ออกจะหน้าตาดีสุด  ๆนั้นอีก

 

 

ที่ห้องทำงานในสภา

 

“ เอ…..วันนี้ทำอะไรให้กินดีนะ ” ผมพึมพำขณะมือยังสาละวนกับการผูกเชือกผ้ากันเปื้อนที่ด้านหลัง  โซระที่ได้ยินฉีกยิ้มกว้างแล้วบอกเสียงสดใส

 

“ ฉันอยากกินสปาเก็ตตี้อ่ะพอลจัง  ทำให้พวกเรากินหน่อยสิ ”โซระอ้อนแต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร  โยโกะที่เดินเข้ามาในห้องก็ตบโต๊ะปึงแล้วบอกเสียงลั่น

 

“ ไม่ วันนี้ต้องกินพิซซ่าสิ  สปาเก็ตตี้น่ะกินไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยสักนิด  กินแล้วมีแต่อ้วนกับอ้วน  ไม่เห็นจะดีเลย ” โซระที่ได้ฟังรีบแย้งขึ้น

 

“ พิซซ่าก็ไม่เห็นจะแตกต่างกันตรงไหน  มันก็แป้งเหมือนกันนั่นแหละแถมทำให้อ้วนไม่ต่างกันเลยนี่ ”

 

ปึง !

 

“ แต่พวกฉันจะกินพิซซ่า ! ” โยโกะยิ้มเหี้ยม   ลุกขึ้นยกขาขึ้นเหยียบโต๊ะด้วยท่าทางข่มขู่  มีเหล่าผู้หญิงยืนเป็นแบล็กอัพอยู่ด้านหลังด้วยสายตาน่ากลัวแต่มีหรือที่เหล่าชายหนุ่มจะยอมแพ้

 

ปึง !

 

โซระที่ได้ยินน้ำเสียงเอาแต่ใจของอีกฝ่ายก็ลุกขึ้นเอาขาเหยียบบนโต๊ะบ้าง   ชี้นิ้วไปที่เหล่าผู้ชายที่อยู่ด้านหลังแล้วกล่าวเสียงดัง 

 

“ แต่พวกเราจะกินสปาเก็ตตี้  ! ” ทั้งสองฝ่ายจ้องตากันอย่างดุเดือด   ฝั่งหนึ่งก็เสือ  อีกฝั่งก็งูพิษที่จ้องหน้ากันอย่างอาฆาต  เสียงฝ่ายหญิงดังที่มีโยโกะเป็นหัวโจกกลุ่มประสานขึ้น

 

“ ต้องพิซซ่า !!!

 

“ ต้องสปาเก็ตตี้ !!! ” ฝ่ายชายก็ไม่ยอมแพ้  โต้กลับเสียงสนั่นโดยมีโซระเป็นแกนนำ  ตอนนี้กลายเป็นนักเรียนชายและหญิงฝั่งละยี่สิบกำลังเถียงกันด้วยเรื่องมื้อเที่ยง  เดย์วอร์หัวเราะคิกคักพลางพนันกับไนท์ไปพลาง ๆ ว่าใครจะชนะ   ส่วนชิโนะก็มองภาพการทะเลาะกันของสภานักเรียนที่ขึ้นชื่อว่ามีอำนาจมากที่สุดเทียบเท่ากับท่านผอ.ด้วยสายตาเหนื่อยหน่ายใจปนความไม่อยากเชื่อไว้

 

ใครก็ต้องอึ้งทั้งนั้นแหละถ้าเจอสภานักเรียนผู้ทรงอำนาจต่างทะเลาะกันหน้าเคร่งด้วยเรื่องอาหารเที่ยง

 

“ พอลจัง…..ทำอะไรหน่อยสิคะ ” ฟรองเซียซึ่งไม่ได้ไปร่วมการโต้เถียงเอ่ยกับพ่อครัวประจำห้องสภาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลเมื่อเห็นว่าการทะเลาะเริ่มจะรุนแรงขึ้นทุกที  เริ่มมีการเตรียมของในมือปาใส่กัน  เพราะฟรองเซียลองไปห้ามแล้วแต่ก็ถูกกันให้ถอยไป

 

ผมยิ้มแห้ง ๆ ให้

 

“ ขนาดพี่ฟรองเซียยังไม่ได้ผล  ผมก็คงหมดปัญญาแล้วล่ะครับ ”

 

ฟรองเซียทำสีหน้าครุ่นคิด  ก่อนที่ทันใดนัยน์ตาสีฟ้าใสงดงามจะวาวระยับ   รุ่นพี่สาวกระซิบที่ข้างหูของผมเบา ๆ แล้วบอกให้ผมลองทำตาม   กรรมการจำเป็นทำสีหน้าลำบากใจก่อนจะถามเสียงหวาด ๆ

 

“ ผมคงไม่โดนฆ่าใช่ไหมครับ ”

 

“ ไม่หรอกจ๊ะ ” ฟรองเซียยิ้ม……หวาน “ แต่อีกไม่นานอาจจะมีคนตายก็ได้นะ ”

 

ผมหัวขวับไปมองที่กลุ่มคนอย่างรวดเร็ว  เห็นรุ่นพี่สาวแกนนำเตรียมตัวกระโจนออกไปทุกเมื่อ    คราวนี้ผมไม่รอช้ากระโดดเข้ากลางวงก่อนทั้งหมดอย่างรวดเร็วแล้วเผลอกลืนน้ำลายเอือกใหญ่เมื่อของที่กำลังจะถูกปาหรือยกไปตีข้างเติ่ง  ห่างจากร่างของผมไม่กี่เซ็น   โยโกะพูดขึ้นอย่างตกใจ

 

“ ตายแล้ว….ทำไมโผล่มาอย่างนี้ล่ะพอล  เกิดถูกหมาบ้ากัดเข้ามันจะอันตรายนะ ”

 

“ เธอว่าใครเป็นหมาฮะ ! โยโกะ ! ” โซระย้อนถามลั่น  ส่วนคนเตือนยิ้มเยาะเย้ยแล้วกล่าวลอย ๆ

 

“ แหม…..ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าเป็นใคร ! อย่าร้อนตัวสิจ๊ะ โซ - ระ ”

 

“ หน็อย…..ยัยปากเสีย !  เพราะปากอย่างนี้ไงถึงไม่มีใครกล้ามาจีบ  ยังไม่พูดเรื่องแรงช้างนะ  ถ้ายังเป็นอย่างนี้คงได้ขึ้นคานสักวัน ”

 

“ ว่าไงนะ ! ไอ้ลิงเผือก ! พูดแบบนี้อยากตายใช่มะ !

 

“ เอาซี่  กลัวตายล่ะ ! ” เมื่อทั้งสองเริ่มมีทีท่ายั๊วะจะกัดกันสักที  ผมหันไปมองรุ่นพี่สาวที่แนะนำวิธีมาให้   ก่อนจะตัดสินใจทำตาม

 

เอาว่ะ  อย่างมากก็โดนกระทืบ

 

“ ทุกคนครับ ” ผมพูดเสียงนุ่มนวล “ เอาอย่างนี้นะครับ  เดี๋ยวผมจะทำพิซซ่าให้เป็นอาหารเที่ยงให้กับผู้หญิงก่อน  แล้วตอนเย็นผมพอจะมีเวลาว่างจะทำสปาเก็ตตี้ให้ทานนะครับ  วันนี้ทุกคนก็จะได้กินทั้งสองอย่าง  ตกลงนะครับ ” ผมพูดแล้วยิ้มหวานจนตายีหลังกรอบเลนส์แว่นตาให้กับทุกคน  ทั้งหมดชะงักเมื่อเห็นรอยยิ้มของพ่อครัวประจำสภาชัด ๆ  มันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่น  อ่อนโยนและน่ารักไปในคราเดียวกันจนทั้งผู้หญิงและผู้ชายพากันหน้าแดง   และต้องเบือนหน้าหนีเมื่อใบหน้าที่พวกเขาคิดว่าน่ารักนั้นเอียงคอมองอย่างสงสัยแล้วส่งเสียงถามกลับไป

 

“ ตกลงนะครับ ? ”

 

โยโกะและโซระมองหน้ากัน   รู้สึกได้ทันทีว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าว ๆ ตอบกลับอย่างอ้อมแอ้มไม่ค่อยเต็มเสียง

 

“ ก….กะ..ก็ได้ ”

 

ทำไมรอยยิ้มของพอลจังถึงได้อบอุ่นขนาดนี้นะ  เห็นแล้วมัน…..กรี๊ด ! (  ความคิดของเหล่าหญิงสาวที่มองรอยยิ้มของพอลด้วยสายตาแวววาว )

 

….น่ารักอ่ะ  !  ( ความคิดของเหล่าชายหนุ่มที่หลงใหลไปกับรอยยิ้มนั้น )

 

ผมยิ้มหวานอย่างพอใจก่อนจะพูดด้วยความโล่งอกที่ไม่มีอันตรายเกิดขึ้น  ไม่ทันสังเกตอาการของคนทั้งห้องเลยสักนิดเพราะความดีใจ  “ ฮื่อ….ดีจังเลยครับ ”

 

ปึง  !

 

ประตูห้องสภาเปิดผลัวะเข้ามาพร้อมร่างสูงเพรียวของรองประธานสภา  ไวท์เลิกคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นภาพภายในห้องทำงานที่เหล่าชายหญิงแบ่งฝั่งกันอย่างชัดเจนโดยมีพ่อครัวของสภาอยู่ตรงกลาง   ไม่ไกลนักมีฟรองเซียและอีกสามหนุ่มที่เขารู้จักดียืนอยู่

 

 

  แต่ที่น่าสงสัยที่สุดคืออาการหน้าแดงของคนเกือบทั้งห้องต่างหาก ???

 

 

“ เอ่อ….” ไวท์เกาหัวตัวเอง “ ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า ”

 

“ เอือก ” ทั้งหมดสะดุ้งเฮือก  ก่อนจะพากันประสานเสียงตอบลนลานจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ต่างสะบัดหัวไล่ความคิดต่าง ๆ ออกไป

 

“ มไม่มีอะไร ! ไม่มีอะไรเลยสักนิด ”

 

“ นั่นสิ ! ไม่มี๊ ! ไม่มี !

 

“ ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่ !

 

“ ปไปทำงานกันดีกว่า !

 

“ ใช่ ๆ ๆ ยังเคลียร์งานที่ประธานให้ไม่เสร็จเลย ”

 

“ ป...ไปแล้วนะ  ต้องรีบทำงาน ”

 

“ ป….ปะ ๆ ๆไปทำงานกันเถอะ !

 

“ โอ้เย้ !

 

ที่เหลือรับคำ  วิ่งวุ่นกันไปหางานทำอีกพักใหญ่กว่าความวุ่นวายจะหมด  เดย์วอร์เดินมากอดคอผมพร้อมกับไนท์แล้วถามเสียงเจ้าเล่ห์

 

“ อั่นแน่…..พอลไปทำอะไรกับพวกพี่ ๆ เขากัน  พวกเขาถึงได้…….” เดย์วอร์หรี่ตาลงอย่างเจ้าเล่ห์เว้นประโยคสุดท้ายให้ผมงง

 

 

ได้ ? ได้อะไร ( วะ ) ครับ

 

 

“ นั่นสิพอลจัง  พวกเราอยู่ไกลเลยไม่ค่อยได้ยินที่พูด  พอลจังทำอะไรกันแน่ ” ไนท์ถามเสียงเจ้สเล่ห์พอกัน  ผม ? ผมทำอะไร ? ก็แค่พูดไปตามที่รุ่นพี่ฟรองเซียบอกเอง

 

“ ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย  แค่ทำตามที่รุ่นพี่ฟรองเซียแนะนำ ”

 

“ รุ่นพี่ฟรองเซีย ? / ฟรองเซีย ? ” ทั้งสองทวนแล้วเริ่มถามเสียงกระตือรือร้นไม่ต่างจากไวท์ที่เข้ามาร่วมแจมด้วยนัยน์ตาอยากรู้  ไนท์ถามต่อด้วยความสงสัย

 

“ พี่ฟรองเซียให้ทำอะไร ”

 

“ ก็พี่เขาบอกว่าให้ไปบอกทุกคนว่าจะทำอาหารเที่ยงเป็นพิซซ่าแล้วเดี๋ยวตอนเย็นก็ให้ทำสปาเก็ตตี้ให้เท่านั้นเอง ” ผมอธิบายไปตามที่รุ่นพี่ฟรองเซียบอกแต่ก็บอกไม่หมดเพราะรุ่นพี่ฟรองเซียบอกให้ผมยิ้มด้วย…….แถมย้ำอีกต่างหากว่ายิ่งหวานยิ่งดี

 

 

มันเกี่ยวกันตรงไหนกับรอยยิ้มเนี่ย ????

 

 

“ แค่นี้เองเหรอ ” ไวท์ถามเสียงผิดหวังหากแต่นัยน์ตาสีเขียวมรกตมองมาอย่างคาดคั้น  ผมพยักหน้าแล้วตอบเสียงหนักแน่น

 

“ แค่นี้เองครับ ” แอบไขว้นิ้วไว้   คงไม่เห็นนะ

 

สามแสบมองหน้ากัน

 

แล้วทำไมคนอื่น ๆ ถึงได้หน้าแดงวะ ????

 

“ ช่างเถอะ ๆ ผมขอไปทำอาหารก่อนนะ  ต้องทำประมาณเจ็ดแปดถาดซะด้วย ” ผมพูดขึ้นพลางโบกมือไล่ให้ทั้งหมดเลิกจ้องหน้าผมซะทีแล้วเดินหนีเข้าครัวไปอย่างรวดเร็ว   ไนท์และเดย์วอร์ยักไหล่  หันมาหาอะไรเฮฮาทำทั่วห้องสภา  ส่วนฟรองเซียและชิโนะก็นั่งเล่นหมากรุกกันอย่างผู้ดีสุด ๆ 

 

“ เอ……ปึกนี้ต้องเอาไปไว้ห้องสังคมสินะ ” ผมพึมพำเบา ๆ ก้มลงมองปึกกระดาษหนัก ๆ ในมือแล้วถอนหายใจยาวหลังถูกท่านรองประธานสภาโยนงานส่งเอกสารมาให้   ส่วนคนอื่น ๆ ก็ยังนั่งกินอาหารเที่ยงอย่างสุขสันต์เช่นเดิม  แม้ผมจะแปลกใจกับอาการที่ทุกคนทำหน้าแปลก ๆ ตอนผมยิ้มให้หลังทำอาหารเสร็จก็เถอะ

 

“ พอล ” เสียงทุ้มคุ้นเคยเสียงหนึ่งดังขึ้นเรียกชื่อผมทำให้ผมหันไปมอง  พบว่าคือรุ่นพี่เลออนนั่นเอง  สายตาคม ๆ สีนิลเข้มที่มองมายังคงมีอำนาจแฝงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง   ผมยิ้มแห้ง ๆ แล้วรับคำ

 

“ ครับ ”

 

“ ทำอะไรอยู่ ? ” ประธานสภาถามขึ้นช้า ๆ เดินขึ้นมาข้างผม   แล้วฉวยเอกสารไปครึ่งหนึ่งจากมือไปถือเอง   ผมขอบคุณเบา ๆ ตอบพลางยิ้มแหย่ ๆ

 

“ เอ่อ……ส่งเอกสารครับ ” ผมเดินต่อแม้จะเกร็ง ๆ อยู่บ้างซึ่งเนออนก็เดินเคียงข้างอยู่เช่นเดิม   ความเงียบที่น่าอึดอัดยังคงมีอยู่ตลอดการเดินด้วยกัน    พอถึงหน้าห้องสังคมผมก็วางเอกสารลงตามที่ของมันแล้วหมุนตัวกลับไปอย่างรวดเร็วเพราะคิดจะกับไปกินอาหารบ้างแต่ผมกลับชนเข้ากับร่างสูงที่ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ข้างหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่จนผมเซวูบหนึ่ง

 

“ อุ๊บ…..

 

“ เป็นอะไรไหม ? ”

 

…..

 

“ พอล ? ”

 

“ หา….อ้อ  มะไม่เป็นไรครับ ” ผมตอบเสียงขัด ๆ ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นเมื่อรู้สึกถึงแรงที่โอบเอวผมอยู่  ไหนจะกลิ่นโคโลจน์อ่อน ๆ นี่อีก…….

 

หือ ?

 

ผมแอบขมวดคิ้วแวบหนึ่ง   ยิ่งเห็นบางอย่างอะไรบางอย่างก็ฉุกคิดขึ้น  ภาพในตอนแรกค่อย ๆ ย้อนกลับเข้ามาในหัวช้า ๆ เสริมความคิดของผม

 

“ ผมไม่เป็นไรแล้วครับ ” ผมตอบเบา ๆ เมื่อมือหนาไม่ปล่อยจากเอวผมซะที   เลออนชะงัก  หัวเราะเบา ๆ แล้วปล่อยมือออกไปซุกกระเป๋ากางเกงแทน  

 

เราทั้งคู่เงียบไปสักพักก่อนที่ผมจะตัดสินใจพูดขึ้น

 

“ เอ่อ…..พี่เลออนครับ…..ผมขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหมครับ ? ” ผมถามเบา ๆ แต่ใบหน้ายังแดงอยู่นิด ๆ เพราะรู้สึกระยะห่างของผมกับรุ่นพี่เนออนจะใกล้เกินไป  และดูเหมือนชายหนุ่มจะรู้สาเหตุของอาการหน้าแดงนั้น  จึงหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วก้าวถอยห่างแต่โดยดี  ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกแต่รีบเผลอยกมือปิดปาก 

 

พี่เลออนจะหาว่ารังเกียจเขาป่าวเนี่ย

 

เลออนยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเงียบไปพักใหญ่อย่างใช้ความคิดแล้วตอบง่าย ๆ

 

“ ก็ได้  ที่ไหนล่ะ ”

 

ผมไม่ตอบแต่รีบหมุนตัวเดินนำออกไปอย่างรวดเร็ว  มีเลออนเดินตามไปติด ๆ ทั้งยังมีรอยยิ้มบาง ๆ อยู่ที่มุมปาก  โดยที่ทั้งสองไม่เห็นอากัปกิริยาของคนที่มองดูสถานการณ์ตั้งแต่แรก

 

 ( เหล่าคนที่ดูสถานการณ์ของทั้งคู่อย่างลุ้นระทึก )

 

สาคูปากหม้อ ; กรี๊ด !  คู่นั้นอ่ะ  น่าจิ้นจังเลย  เคะก็น่ารัก ~ เมะก็หล่อสูง   มีดีกรีเป็นถึงประธานสภาด้วย  

 

เจ้าหญิงแห่งสงคราม ; อุ๊ย !  น่ารักอ่ะ   ตัวเอกชนพระเอกจนพระเอกช่วยโอบเอว   มันช่างน่าจิ้นจริง ๆ  >,.<

 

DesTineY ; อ๊าย ! เขินแทน  แต่ทำไมพอลถึงทำท่าแปลก ๆ กับเนออนอ่ะ ????

 

The  killer  of  Despair ;  พอลเรียกเลออนไปไหนอ่ะ  อยากแอบตามไปจัง ( ชะโงกคอตาม )

 

นัตสึ ; ว่าแต่ไรท์เตอร์   ครั้งนี้ตั้งใจหรือเปล่า   หรือว่ามือมันไปเองอ่ะ ???

 

สายลม ; ไม่ต้องสนหรอก  ไรท์เตอร์มือไปบ่อย ๆ อ่ะดีแล้ว  อิ ๆๆๆ   \^o^/

 

 

อ่าน ๆๆๆๆ ประกาศเร็ววววววว

 
 

ฮิ ๆๆๆๆ ตอนนี้ยาวววววววมากตามคำขอของรีดเดอร์   อิ ๆๆ  ลองเดาดูสิคะว่าพอลเรียกเนออนไปทำอะไร  มีธุระคุยด้วย ???   สารภาพรัก ???  ขอเป็นแฟน ???  ปล่อยให้เดากันเองดีกว่า   ไรท์เตอร์จะบอกว่านิยายทั้งสี่เรื่องอาจจะอัพช้าขึ้นเพราะโรงเรียนไรท์เตอร์ใกล้เปิดเรียนแล้วจึงมีเวลาน้อยลง  ขอบอกก่อนนะคะว่านิยายเรื่องนี้ไม่  Yaoi  ( แต่ถ้าถูกยุมากมืออาจไปเองก็ได้  อิ ๆๆๆ ) แต่จิ้นได้ 

อย่าลืมคอมเม้นนะ !  ไม่งั้นไรท์เตอร์งอน

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 10 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 10 การต่อสู้กับไรท์เตอร์ 1 ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3094 , โพส : 30 , Rating : 10% / 77 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1927
บทนี้พิมพ์ชื่อ เลออน เป็นเนออน2จุดน้าา อย่าลืมแก่น้าสู้ๆ
Name : SPPSPPPPS < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SPPSPPPPS [ IP : 1.47.133.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2562 / 23:13
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1528
รออยู่นะค่ะyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyจงเจริญเอาyaoiเท่านั้นต้องyเถอะนะค่ะพรีชละเขียนขนาดนี้แล้วอย่าทำร้ายใจ
รีดเดอร์ตาดำๆ(?)คนนี้เถอะค่ะ//ได้ข่าวว่าตาแกสีน้ำตาลอ่อนนะ(โดนตบ5555)
Name : อาซาริ มิกะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาซาริ มิกะ [ IP : 184.22.83.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2560 / 23:10
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1305
อรั้ยย เขิลลล -///-
Name : *namela* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *namela* [ IP : 223.207.251.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2559 / 23:03
# 27 : ความคิดเห็นที่ 962
เป็นลมกับความน่ารักของพอลค่ะ เราอยากให้วายค่ะ มีโอบเอวด้วยอ่ะเธอ ฮร้ายยยย ฟินค่าา
Name : ambrosia3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ambrosia3 [ IP : 101.51.212.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2559 / 21:20
# 26 : ความคิดเห็นที่ 855
ยุให้วายค่ะ ฮือออออออ ดีงามมาก ถ้าไม่วายก็ขอให้ไม่มีนางเอกนะะะ
Name : dear jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ dear jung [ IP : 49.229.94.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2559 / 08:23
# 25 : ความคิดเห็นที่ 681
น่าร้ากกกกกก
Name : lost-death < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lost-death [ IP : 110.168.30.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2559 / 14:47
# 24 : ความคิดเห็นที่ 627
เปลี่ยนเป็น yaoi harem เถิด // ยกมืออธิษฐานกับดาวตก
PS.  ความพยายาม คือ ปาฏิหาริย์แห่งชีวิต
Name : สายหมอกมายา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายหมอกมายา [ IP : 118.173.106.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2558 / 20:26
# 23 : ความคิดเห็นที่ 456
ด้วยพลังแห่งสาววายพวกเจ้าจงจิินวายอย่างที่ไรท์บอกชะ!!!
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 03:39
# 22 : ความคิดเห็นที่ 391
ไรต์คะ..........เปลื่อนเป็นเรื่องyaoiฮาเร็มเถอะค่ะหนูจิ้นจนไม่รู้จะจิ้นไงแล้วง่ะ
Name : Ploy Ploy Fo-dop < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ploy Ploy Fo-dop [ IP : 180.183.111.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤษภาคม 2557 / 18:34
# 21 : ความคิดเห็นที่ 336
เปลี่ยนเรื่องนี้เป็น Yaoi เถอะค่ะ มันจิ้นมากๆ
PS.  สำหรับฉัน โลกนี้ มีแ่ค่สีเทา เท่านั้น
Name : Ning Nong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ning Nong [ IP : 27.130.218.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2557 / 20:17
# 20 : ความคิดเห็นที่ 320
สนุกมากค่ะ
Name : รัติกาลนี้อันตราย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัติกาลนี้อันตราย [ IP : 115.67.66.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2557 / 12:13
# 19 : ความคิดเห็นที่ 171
เรื่องสนุกนะ อ่านง่ายดีคะ

เเต่ถ้าไรท์เตอร์อยากให้นิยายออกเเนวญี่ปุ่น หมายถึงชื่อตัวละครนะคะ

ถ้าเป็นญี่ปุ่นล่ะก็ เขาจะไม่มีชื่อเล่นคะ เเต่จะเรียกนามสกุลเเทนไม่มีชื่อเล่นนะคะ

ถ้าสนิทหน่อยจะเรียกชื่อจริงๆคะ เหมือนกับคำว่า จัง กับ คุุง

ปล.ไม่ต้องสนใจก็ได้นะคะ เราเเค่รู้สึกมันขัดๆไงไม่รู้ อ่านทีไรสะดุดทุกที
Name : ... [ IP : 58.9.246.23 ]

วันที่: 15 ตุลาคม 2556 / 23:58
# 18 : ความคิดเห็นที่ 160
เขียนได้ดีแล้วสนุกมากเลยละ
Name : AAA [ IP : 58.11.77.202 ]

วันที่: 18 สิงหาคม 2556 / 21:25
# 17 : ความคิดเห็นที่ 140
เปลื่ยนเป็น Yaoi เถอะ -.,-
PS.  ในเมื่อมีชีวิตแล้ว..ทำไมไม่ใช้ชีวิตทำสิ่งที่ดีที่สุดละ?
Name : Demon Dark < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Demon Dark [ IP : 203.209.43.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กรกฎาคม 2556 / 18:29
# 16 : ความคิดเห็นที่ 132
ไรเตอร์ ตรงใจเกินไปแล้วววววววววว
PS.  http://youtu.be/ePVJdev77Gw my favorite song
Name : สาคูปากหม้อ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาคูปากหม้อ [ IP : 171.99.86.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2556 / 20:33
# 15 : ความคิดเห็นที่ 118
ซิกๆขอสารภาพพึ่งเม้นอ่ะ โทษทีนะฮับ ป๋มเผลออ่านติดลม T^T
PS.  มาฝากนิยายแฟนตาซีหรือนิยายเกมส์ออนไลน์ที่ไอดีเราก็ได้น้า เดี๋ยวจะตามไปเม้นให้ แต่รอนานหน่อยนะ ^ ^
Name : ~Ashley Famine~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~Ashley Famine~ [ IP : 171.7.82.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 12:11
# 14 : ความคิดเห็นที่ 116
เราจะบอกว่าเราติดตามไรเตอร์ทุกเรื่องเลยเพียงแต่เราอ่านในโทรศัพท์เลยไม่ได้เม้นให้ นานๆทีถึงจะได้แตะคอม  แต่ถ้าว่างเมื่อไหร่เราก็มาตามเม้นให้นะคะ
Name : คลั่งนิยาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คลั่งนิยาย [ IP : 125.26.117.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 22:35
# 13 : ความคิดเห็นที่ 114
เราบูชา YAOI!!!

น่ารักกกกกกก!!

เนออนพอล///โบกธง
Name : ... [ IP : 223.206.85.246 ]

วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 18:15
# 12 : ความคิดเห็นที่ 113
ยิ้ม และ ยิ้ม~~~~  อ่านแล้วยิ้ม  yaoiนิดๆด้วยล่ะ>W<
PS.  ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ เพราะ กาลเวลาไม่เคยหยุดเดิน....
Name : นัตสึ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัตสึ [ IP : 124.121.67.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 18:02
# 11 : ความคิดเห็นที่ 112
กรี๊ดสลบค่ะ เอาอีกๆๆๆ ชอบบบบบบบบบบบบบบบ
Yaoiจงเจริญ ฮูเร่
PS.  ไม่พูด.......... ไม่แสดงว่าไม่เสียใจ ไม่เป็นไร......... ไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึก
Name : เจ้าหญิงแห่งสงคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงแห่งสงคราม [ IP : 223.205.117.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 17:17
# 10 : ความคิดเห็นที่ 110
เค้าอยากอ่านตอนพอลถอดแว่นอ่ะไรท์เตอร์ อยากรู้ว่าพวกที่เคยดูถูกพอลจะทำหน้ากันยังไงแค่คิดก็น่าหนุกอล้ว อิอิ
Name : cystalsky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cystalsky [ IP : 223.207.10.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 17:02
# 9 : ความคิดเห็นที่ 109
ขอเดาเล่นๆนะคะ ...

คิดว่าเนออนตอนนี้น่าจะเป็นไรเตอร์ปลอมตัวมายังไงไม่รู้ค่ะ

รึเราคิดไปเอง ?

(ตกลงเฮียแกชื่อ "เลออน" หรือ "เนออน" คะ =w=;;)

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 พฤษภาคม 2556 / 21:22
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 19 พฤษภาคม 2556 / 21:23

PS.  เพื่อนที่ว่าจะไม่ทรยศ กลับหักหลังเราได้ ทั้งๆที่ไว้ใจ ทั้งๆที่เชื่อใจ มิตรภาพมันไม่มีค่าแล้วหรือ?
Name : white-angel < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ white-angel [ IP : 118.173.117.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 13:00
# 8 : ความคิดเห็นที่ 108
รักคนแต่งค้า
PS.  
Name : Mydear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mydear [ IP : 171.4.192.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 12:28
# 7 : ความคิดเห็นที่ 107
รักคนแต่งค้า
PS.  
Name : Mydear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mydear [ IP : 171.4.192.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 12:28
# 6 : ความคิดเห็นที่ 104
กรี๊ดดดดดดดดดดดด มันช่างน่าจิ้นยิ่งนัก
Name : หวานหวาน [ IP : 58.8.14.198 ]

วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 07:54
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android