คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ]

ตอนที่ 18 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 17 ทะเลจ๋า ป๋ามาแล้ว ♦♦


     อัพเดท 30 เม.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: นักเขียน, อัจฉริยะ, แฟนตาซี, เทพ, การต่อสู้, ความลับ, รั่ว, บ้า, ฮา
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 12 mem(s) ]
This month views : 398 Overall : 65,415
1,925 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2000 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 18 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 17 ทะเลจ๋า ป๋ามาแล้ว ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4514 , โพส : 17 , Rating : 4% / 90 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ประกาศนะค้า
 

-แก้ให้พอลคุงนั่งเครื่องบินไปแทนรถตู้  เพราะจากที่ศึกษาถ้าใช้รถต้องขับกว่า 7 ชั่วโมง

 

: + WRITER + :

 

บทที่  17  ทะเลจ๋า  ป๋ามาแล้ว  

 

 

วันเสาร์  6 : 00 นาที

 

  เอ้า ๆ อย่าชักช้า  เดี๋ยวแม่ไล่เตะหรอก ! ขนของให้เรียบร้อยด้วย เร็ว ๆ !  เจ้าของเรือนผมและตาสีน้ำตาลอ่อนกำลังคุมแรงงานทาส  เอ๊ย ! เหล่าเพื่อน ๆ ผู้ชายที่ต่างเร่งยกของของสาว ๆ ในสภาเพื่อนั่งรถตู้ไปยังสนามบิน  สาว ๆ ยังคงจับกลุ่มเมาท์กันอย่างเมามันราวไม่ได้เจอมาสิบชาติ   เหลือไว้เพียงหนุ่ม ๆ ตาดำ ๆ ที่ต้องขนของสารพัดอย่างของสาว ๆ ที่ทำยังกับอพยพแผ่นดินไหว  หลายคนอดบ่นไม่ได้

 

  ของจะเยอะอะไรนักหนาเนี่ย  กระเป๋าของผู้หญิงเป็นสองเท่าของเราเชียวนะ ”  นักเรียนในสภาคนหนึ่งบ่น  แน่นอนว่าเมื่อมีคนเริ่มก็ต้องมีคนตาม 

 

  นั่นสิ  ขนาดยัยโยโกะที่ดูไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงยังตั้งสามใบ  โอย...อยากจะบ้าตาย ” 

 

  เฮ่อ...สุดท้ายเราก็ต้องมาเป็นแรงงานเฉพาะกิจอีกและ  ขากลับก็คงเหมือนเดิม ”  โยโกะที่กำลังหวดแส้  เอ๊ย ! ไม่ใช่  หันควับมองทาสที่บังอาจอู้แล้วตะโกนลั่นทันที

 

  ตรงนั้นน่ะ ! ขนของเร็ว ๆ สิยะ  มัวคุยกันอยู่ได้  เดี๋ยวแม่ก็ปั๊ดเชือดซะหรอก !  

 

  ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะโยโกะจัง  พวกผู้ชายน่าสงสารออก ” ฟรองเซียเอ่ยปรามเพื่อนสาวแล้วหันไปยกยิ้มหวานให้หนุ่ม ๆ ที่ทำตาวิบวับใส่  หากแต่ประโยคต่อมาก็ทำให้ภาพลักษณ์ของนางฟ้าแตกเป็นเสี่ยง ๆ   แต่ผู้หญิงน่าสงสารกว่าเพราะอ่อนแอ  บอบบาง  ดังนั้นขนให้ไวกว่าเดิมนะคะ  เดี๋ยวเราจะไม่ทันไปสนามบินกัน ” 

 

  ฮือ ๆๆ... คร้าบบบบ T^T  พวกผู้ชายจึงทำได้เพียงรับคำทั้งน้ำตา  โอ้...เกิดเป็นชายชาตรีช่างลำบากลำบนเสียจริง 

 

มาทางด้านกระผม พอลเจ้าเก่า  ตามกำหนดการแล้วเครื่องจะออกตอน  7 โมงตรง  เป็นเครื่องบินส่วนตัวที่ผอ.อาคาโนะทำการจองที่นั่งชั้น ( First  Class  Premium )   ชั้นหนึ่งบริการพิเศษแบบส่วนตัวให้พวกผมกันหมดเพื่อความสุขสันต์ ( เพราะรู้ว่าพวกนี้นิ่งไม่ได้ )  และสามารถเฮฮาได้เต็มที่  ตอนนี้ผมกับรุ่นพี่เลออนจึงช่วยกันเช็คชื่อนักเรียนสภาทั้งหมดเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครตกเครื่อง

 

  ครบแล้วครับรุ่นพี่ ”  ผมหันไปรายงานกับหัวหน้าสภาที่อยู่ในเสื้อยืดแขนสั้นสีดำ  กับกางเกงขายาวสีขาวแบรนด์หรู  แบบว่าขนาดแต่งตัว ( เหมือนจะ ) ธรรมดา ๆ แต่รุ่นพี่ก็ยังหล่อได้ใจ  ผมล่ะอิจฉาจริง ๆ  ส่วนผมนั้นใส่เสื้อสีดำเรียบ ๆ กับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้ม  แล้วก็รองเท้าผ้าใบเก่า ๆ ตามปกติ  เทียบกับคนอื่น ๆ แล้วผมโครตด้อยค่าเลยครับ -_-

 

  มีอะไรหรือเปล่า ? ”  เลออนใช่จะไม่รู้สึกถึงสายตาคนข้างกายจึงหันหน้ามาถามด้วยท่าทางนิ่ง ๆ ผมกระพริบตาปริบ ๆ แล้วยิ้มเก้อแก้เขิน 

 

  อ้อ...วันนี้รุ่นพี่หล่อดีนะครับ ”  เป็นแค่คำพูดธรรมดา ๆ แต่ทำให้ชายหนุ่มที่ถูกชมว่าหล่อต้องกระแอมแก้เก้อ  รับคำสั้น ๆ อย่างไปต่อไม่เป็น

 

  ...งั้นเหรอ ? ” 

 

  แล้วรุ่นพี่ไวท์ล่ะครับ ”  ผมอดกวาดตามองหารองประธานที่ชอบทำตัวไม่สมกับเป็นรองที่หายไปไหนก็ไม่ทราบ  ผมไม่เห็นพี่แกเลยตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง  ไม่สิต้องบอกว่าผมไม่เจอเขาเลย

 

  ของเก็บเรียบร้อยแล้ว  เช็คชื่อล่ะ ” รุ่นพี่โยโกะเดินมาสมบทกับพวกผม  ตามด้วยรุ่นพี่ฟรองเซียและรุ่นพี่ซากิที่ยังคงความน่ารักไว้เช่นเดิมเกาะแขนมา  ผมตอบยิ้ม ๆ

 

  ครบเรียบร้อยแล้วครับ  ว่าแต่รุ่นพี่โยโกะเห็นรุ่นพี่ไวท์บ้างหรือเปล่าครับ ? ”  ผมเอ่ยถามอีกครั้งเพราะใกล้เวลาที่ทุกคนต้องขึ้นรถตู้นั่งไปสนามบินได้แล้ว  โยโกะทำหน้าคิด 

 

  ไม่นี่  ยังไม่เห็นเลย ” 

 

  เฮลโล่ ! ฉันอยู่นี่ ! ” เสียงใส ๆ คุ้นเคยทำให้พวกผมหันไปมอง...

 

  ไอ้ไวท์ ! 

 

  เหวอ...ท่านรอง ! 

 

  ...รุ่นพี่ !   เสียงอุทานหลากหลายเสียงดังทันทีที่รองประธานสภานักเรียนปรากฏตัว  ตามด้วยโซระ  เดย์วอร์และไนท์ที่ร้องเย้ว ๆ คู่กันไปด้วย  คนมองหน้าเหวอสนิทแบบที่ไม่อยากจะเชื่อว่าไอ้สามตัวนี้เป็นคนรู้จักของพวกเขา  เหตุผลน่ะหรือ ???

 

  ไอ้...ไอ้ไวท์ ! แต่งตัวบ้าอะไรของแกว่ะ !   โยโกะว้ากใส่ในทันที  เมื่อเห็นการแต่งตัวของผู้เป็นเพื่อนและรุ่นน้อง  ไวท์ยังยิ้มแล้วขยิบตาให้พวกผมที่ใบ้รับประทาน  ก่อนจะพูด

 

  อ้อ...นี่น่ะเหรอ ? ก็ชุดไปทะเลยังไงล่ะ ” 

 

  จะบ้าเรอะ ! เสื้อลายดอกสีแดง  กางเกงสีฟ้าสด  หมวกสีเขียว  ห่วงยาง  แว่นตากันน้ำ พวงดอกไม้ห้อยคอ ...แกจะรีบใส่ทำบ้าอะไร !  แล้วเราไปโอกินาว่านะ  ไม่ใช่ฮาวาย ! 

 

ครับ...รอบนี้ผมเห็นด้วยกับคำด่าของรุ่นพี่  แล้วคือแบบ...อีกสามคนไม่ต่างกันเลย  เสื้อสีแปร๊ดทั้งชมพู  ส้ม  เขียวสว่างชวนให้อยากควักลูกตาทิ้งมาก

 

 เดย์วอร์เดินมายืนข้างผมพลางหัวเราะเมื่อเห็นไวท์และโซระโดนโยโกะลากไปเทศน์  คราวนี้มีสาว ๆ อีกเป็นโขยงด้วยความอาย   กลัวว่าจะกลายเป็นคนบ้าตามไปด้วย  พากันสั่งให้หนุ่มทั้งหลายที่แต่งตัวสามัญเปลี่ยนลุคเป็นหล่อ ๆ โดยด่วน  ส่วนนาง ๆ นั้นแจ่มอยู่แล้วเหลือหนุ่ม ๆ เท่านั้น

 

  ฉันไม่ยอมขายขี้หน้าเพราะมีผู้ชายแบบนี้อยู่ในกลุ่มหรอกนะ !  

 

  เอาตัวนี้ไป  ไปเปลี่ยนซะ นาย ! เอาไปเปลี่ยน ๆ โดยด่วน” 

 

  เร็ว ๆ สิย่ะ  ใครก็ได้มาจัดผมให้ตานี่ที ” 

 

  หลบไป ๆ เกะกะ  ไปเปลี่ยนกางเกงเดี๋ยวนี้นะ !  

 

  รองเท้าคู่นั้นโยนทิ้งไปได้แล้วย่ะ ! เอาคู่สีดำไปใส่ซะ ไป๊ ! 

 

  ไอ้โซระ ! แกไปเปลี่ยนด้วย  หน้าตาก็หล่อดันแต่งตัวเสร่อจริง ๆ ” 

 

  แบบนี้เขาเรียกอินเทรนยัยโยโกะ  เธอนี่มันล้าสมัยซะจริง !  

 

  บ้านนายน่ะเซ่ !ไปเปลี่ยนชุดซะ !  

 

  บอกตามตรงว่าหญิงรับไม่ได้  !   

 

  ร่าเริงกันดีนะ ”  เดย์วอร์อมยิ้ม  ผมเหลือบมองคนข้างกาย  พลางเขยิบออก  กลัวโดนเหมารวมในกลุ่มด้วย 

 

  อะไร  ฉันแค่ใส่เล่น ๆ เห็นไวท์ชวนให้ลอง  จริง ๆ ฉันใส่ทับเสื้ออีกตัวน่ะ ”  เดย์วอร์แกะกระดุมเสื้อลายดอกสีชมพูแปร๊ดออกแล้วยักคิ้วให้  เผยเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มแบบพับแขนขึ้นไปกับกางเกงสีดำยาว   อย่างหล่อเลยอ่ะ 

 

  ฉันก็เหมือนกัน ”  พอผมหันไปมองไนท์  เจ้าตัวก็รีบถอดตามเดย์วอร์ในทันทีเผยเสื้อสีส้มเข้มกับกางเกงทหารดูทะมัดทะแมง  นอกจากนี้เจ้าตัวยังสวมหมวกทหารอีกใบไว้อีก 

 

  เชอะ...อย่าให้หล่อบ้างนะ ” ผมบ่น  แล้วคือแบบผมก็ต้องหน้างอมากกว่าเดิมเมื่อคุณชิโนะที่จัดการเรื่องของเรียบร้อยแล้วเดินมาให้  เจ้าตัวอยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำ  แถบสองแถบสีน้ำเงินเข้มทำให้เสื้อนั้นไม่ดูเรียบเกินไป  บวกกับกางเกงยีนส์ซีด ๆ แบบที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเปลี่ยนคุณชายไปเป็นแบดกายได้เลย  ดูเหมือนคุณชิโนะจะดูสายตาผมบอกจึงเอ่ยแก้ให้ 

 

  โดนรุ่นพี่จับยัดชุดมา ” 

 

อ้อ...มิน่าถึงหายไปนาน

 

พวกผมอยู่คุยด้วยความตื่นเต้นกับทะเลที่โอกินาว่าสักพัก  ก็เริ่มรู้สึกตัวว่ารอบข้างมันมืดแปลก ๆ ไม่ใช่เพราะเมฆบังแดดแต่เพราะสาว ๆ ที่บัดนี้มองผม  เดย์วอร์   ชิโนะ ไนท์ตาไม่กระพริบต่างหาก

 

  ...มีอะไรหรือเปล่าครับ ? ” เดย์วอร์ยิ้มแห้งเหือด  ลอบปาดเหงื่อบนใบหน้าแล้วพวกผมก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อรุ่นพี่ฟรองเซียและซากิจังเดินแหวกกลุ่มสาว ๆ ปรายตามองพวกผมตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  ดวงตาคู่สีฟ้าสดใสมีร่องรอยความสนุกบางอย่าง 

 

  ยังใช้ไม่ได้  จัดการเลยสาว ๆ ” 

 

  ว้าก ! 

 

 

 

  นี่ ๆ ดูเด็กกลุ่มนั้นสิ  หล่อ ๆ สวย ๆ กันทั้งนั้น ” 

 

  เห็นผู้ชายที่เดินนำไหม ? ยังกับราชาแหนะ... 

 

  โอย...หล่อ ๆ กันทั้งนั้น  ค่ายดาราที่ไหนหรือเปล่าเนี่ย ? ” 

 

  อยากเข้าไปขอเบอร์จัง ” 

 

  สวย...สวยโครต ” 

 

  คนผมสีน้ำเงินก็หล่อ ” 

 

  กรี๊ด...ใจจะละลายแล้วค่า ” 

 

  น่าหมั่นไส้โว๊ย ! หล่อเกินไปแล้ว ” 

 

  คนนั้นน่ารักสุดยอดเลย   แต่งตัวดีกันทั้งนั้น ” 

 

  เท่ห์เหลือร้าย  ไปขอเบอร์กันดีไหมเธอ... 

 

  อย่าเลย  มันจะเป็นการรบกวนพวกเขาหรือเปล่า ? ” 

 

  เอาน่า  นั่นคนผมดำสูง ๆ นั้นล่ะ ”  หลังพวกผมขนของวางไว้เรียบร้อยแล้ว  ทีนี้พวกเราก็เลยยกโขยงนั่งรอกันในสนามบินก่อนเพราะเพิ่งจะ 6 : 35 นาที  แน่นอนว่าทันทีที่พวกเราก้าวเข้ามาภายในสนามบินแห่งนี้  ทุกสายตาก็จับจ้องมายังพวกเราตลอดทาง  เนื่องจากความหน้าตาดีระดับดารายังชิดซ้ายของพวกผม  แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นคงต้องบอกว่าเพราะคนนำทั้ง  10  คนต่างหากนั่นได้แก่...

 

รุ่นพี่เลออนที่มีแว่นตากันแดดแขวนที่คอเสื้อเชิ้ตสีดำกับเนคไทสีแดงที่ผูกไว้หย่อน ๆ เล็กน้อย  ถูกสั่งให้ไปเปลี่ยนโดยสาว ๆ กางเกงขายาวขับช่วงขายาวแกร่ง  ใบหน้าหล่อเหล่านิ่งดั่งรูปสลัก  ริมฝีปากหยักเรียบตึง  ผมที่เคยปล่อยไปตามมีตามเกิดของหนุ่ม ๆ ถูกเซ็ทจัดทรงอย่างดีราวกับช่างแต่งตัวมาเอง  ก้าวนำคนทั้งหมดให้ไปช่องตรวจพาสสปอรต์  

 

ขนาบข้างด้วยไวท์ที่ถูกจับแต่งตัวราวกับดารา เช่นเดียวกับโซระที่แม้ไม่ยินยอมแต่จำต้องใส่เนื่องจากขัดสาว ๆ ไม่ได้  ทั้งสองต่างใส่ชุดที่คล้ายชุดสูททางการแต่ถูกเปลี่ยนให้เป็นลายทางสีขาวดำ  หมวกทรงคาร์โนเทียร์และรองเท้าหนังขับให้ทั้งสองคล้ายนายแบบที่หลุดมาจากแคทวอร์ค 

 

ตามด้วยเดย์วอร์ที่จำต้องเปลี่ยนกางเกงเป็นกางเกงสามส่วน  มีโซ่สีเงินห้อยออกมาจากเข็มขัดดูเถื่อนเท่ไปอีกแบบ  ไนท์แม้ยังคงชุดเดิมแต่ถูกสั่งให้หมุนปีกหมวกไปด้านหลัง  ขับเน้นให้เหมือนเด็กบีบอย  นอกจากนี้จำต้องใส่เสื้อฮู้ดสีเทาแขนยาวอีก  เจ้าตัวบ่นตลอดทางว่าร้อนมาก  แต่ไม่กล้าถอดเพราะโยโกะคอยจิกตามอง  รองเท้าผ้าใบสีขาวแต่เปลี่ยนสีเชือกเป็นสีแดงทั้งถูกสั่งให้เหยียบส้นไปก่อนจะได้ดูเท่ ๆ แน่นอนว่าอีกเช่นเคย  ไม่กล้าเถียง 

 

คุณชิโนะปลดกระดุมเม็ดแรกออก  เนกไทสีดำทำหย่อน ๆ ยาน ๆ ไว้  เสื้อดูยับเล็กน้อย ( จากการรุมทึ้ง )  ทำให้เหมือนคุณชายร้ายกาจจอมเอาแต่ใจ  ดวงตาสีน้ำเงินแฝงความไม่สบอารมณ์ที่ต้องตกเป็นเป้าสายตา  โดยข้าง ๆ มีชายชราในชุดพ่อบ้านเดินตามหลัง  ผมก็เพิ่งรู้ว่าทางครอบครัวคุณชิโนะไม่ค่อยวางใจเรื่องการบริการนักจึงส่งพ่อบ้านประจำตัวของคุณชิโนะมาคอยดูแลอีกทีด้วย  

 

สาว ๆ ทั้งสามยังคงความน่ารักไว้  รุ่นพี่ซากิสวมชุดเอี๊ยมสีขาว   เสื้อยืดสีส้มน่ารักส่วนกางเกงนั้นเย็บติดกับชุดเอี๊ยมไว้แล้ว  รุ่นพี่ฟรองเซียยังคงความหวานไว้ด้วยชุดกระโปรงสีฟ้าหวาน  ผมปล่อยเป็นลอนยาวสยาย  กระเป๋าถือเล็ก ๆ ขับให้เจ้าตัวยิ่งดูอ่อนโยนราวนางฟ้า  รุ่นพี่โยโกะอยู่ในมาดนางพญา  เสื้อรัดรูปสีดำทั้งตัว  กับรองเท้าบูทยาวถึงแข้ง  ชวนให้เจ้าตัวคล้ายผู้คุมมาดดุ  เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนเสยไปด้านหลังทำให้มองอีกทีก็เหมือนสาวเท่เช่นกัน 

 

ส่วนผมนั้นพยายาม...เดินตัวลีบและแอบอยู่หลังของสภานักเรียนคนอื่น  ทำให้ไม่เป็นที่สนใจมากนัก  แต่ที่คนจะสนใจก็เพราะคนในสภาเอาแต่มองผมนี่แหละ  จนโยโกะเริ่มเอะใจว่าหนึ่งในนายแบบของเธอหายไปหนึ่งคน  เจ้าตัวจัดแจงแหวกวงล้อมแล้วลากผมไปหน้าสุดในทันที 

 

  พอล...เงยหน้าเดี๋ยวนี้ ”  โยโกะสั่งเสียงเข้ม  เรียกความสนใจจากคนในสนามบินให้หันมามองหนุ่มน้อยน่ารักที่ก้มหน้าก้มตาจนมองไม่เห็นใบหน้า  ซึ่งอยู่ในชุดเสื้อไหมพรมสีเทา  แถบที่ไหล่ขวาและซ้ายสีแดงพาดยาวทำให้ไม่ดูเรียบจนเกินไป  กางเกงสีขาวสะอาดดูหรูหราเข้ากับรองเท้าบูทสีดำ  แบบว่า...แต่ละคนชะเง้อคอยาวเป็นยีราฟเพื่อดูผมเหมือนดูลิงซะอย่างงั้น  แน่นอนว่าผมยังก้มหน้าก้มตาเดินอยู่ดี  แบบคือมีพลังของเทพช่วยก็ดีอย่างนี้แหละ 

 

  พอลจัง  เงยหน้าสิคะ  พอลจังออกจะน่ารัก ”  ซากิกอดเอวผมแล้วอ้อนให้เงยหน้า  ตอนนี้พวกผมหยุดเดินกันแล้วครับเพราะพยายามเชียร์ให้ผมเงยหน้าแต่โดยดี  ตอนนี้เหลือแต่ตรวจอาวุธและขึ้นเครื่องก็เรียบร้อย

 

  ...อย่าพูดอย่างนั้นสิครับ ”  ผมเหงื่อตก  รู้สึกไม่มั่นใจยังไงไม่รู้ที่ไม่ได้สวมแว่นตา  ดังนั้นจึงก้มหน้าต่อไป  แต่คราวนี้มีมือใครบางคนมาเชยคางผมขึ้น  ปรากฏว่าเป็นเดย์วอร์นั่นเอง 

 

  ไม่เห็นเป็นไรเลย   เดี๋ยวเราก็ขึ้นเครื่องแล้ว  ทนแปบเดียวเอง ”  ผมถอนหายใจ  นั่นสิ...  จะมาทำตัวไร้สาระทำไม  ผมจึงส่งรอยยิ้มอ่อนโยนไปให้  กะอีแค่เดินตรงไป...เท่านั้น......เอง

 

  กรี๊ด !   เสียงกรีดร้องของสาว ๆ  รอบตัวดังขึ้นในทันที  แต่ผมก็ทำเป็นไม่สนใจ  เสยเส้นผมสีทองที่ปรกหน้าเพราะก้มหน้าก้มตาหลบเสียนานขึ้น  ช่วยในการมองเห็นของผมได้ตั้งเยอะ  สายตาคมกริบเลิกคิ้วให้กับใบหน้าที่อ้าปากค้างของคนรู้จัก  ยืดตัวเต็มความสูงแล้วถาม

 

  มีอะไรหรือเปล่า ? ” 

 

  ......เปล่า ”  รุ่นพี่เลออนส่งเสียงตอบสั้น ๆ แล้วเบือนหน้าหนี  ผมไหวไหล่  ไม่รับรู้เลยว่าสายตาสาว ๆ มองผมเป็นตาเดียว  เสียงกรี๊ดและเสียงซุบซิบดังกระหึ่มกว่าเดิม  ไนท์กระซิบกับเดย์วอร์ในทันที 

 

 

 

DAYWOR  TAKE

 

 

  บีหนึ่ง  รู้สึกพอลคุงหล่อขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า ”  ผมมองแผ่นหนังกว้างของคนที่เปลี่ยนเป็นเดินนำเพื่อผ่านช่องตรวจอาวุธ  แล้วพยักหน้าด้วยสีหน้าอึ้ง ๆ ไม่หาย

 

  ใช่เลยบีสอง  หล่อขึ้นจม  เราคิดผิดหรือเปล่า  สาว ๆ ไม่มองเราเลยอ่ะ ” นัยน์ตาสีแดงอมชมพูพูดอย่างหยอกเย้า  แต่จริงดังว่า  ในตอนแรกพวกผมก็ยังไม่หายอึ้งกับหน้าหล่อ ๆ ดูอีกทีก็น่ารักเหมือนกัน  จนโยโกะและสาว ๆ ส่งเสียงกรี๊ดอย่างถูกใจแล้วจับพอลไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วสั่งให้เจ้าตัวถอดแว่นตาเก่า ๆ นั่นออก  ทั้งยังเซ็ทผมที่เสยขึ้นไปเผยใบหน้าคมให้ชัดขึ้น  เท่านั้นพวกผู้ชายก็เริ่มการประท้วงในทันทีเพราะพ่อครัวประจำสภาหล่อจนดับรัศมีของพวกเขา 

 

แต่พอเข้ามาในสนามบินปุ๊บ  เจ้าตัวก็รีบก้มหน้าก้มตาปัดผมให้ปรกหน้า  เดินคอตกไหล่ลู่ลงในทันที  แถมอยู่กลางวงใช้ร่างของคนอื่นบังตัวเองไม่ให้เป็นจุดสนใจ  แต่พอตอนนี้ล่ะ...เด่นกว่าพวกผมเลย 

 

  บีสามคิดว่าไงบ้าง   บีสองหรือไนท์หันไปถามเพื่อนผมสีน้ำเงิน  หากเป็นปกติเจ้าตัวคงกราดนัยน์ตาเย็นชาใส่  แต่ไม่รู้เพราะเริ่มสนิทกันมากแล้วหรือเห็นตามที่เดย์วอร์กับไนท์พูดจริง ๆ เจ้าตัวจึงเปิดปากพูด   

 

  เห็นด้วย ...หล่อเกินไปแล้ว ”  ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวดูเหมือนหางคิ้วกระตุกนิด ๆ ยามเอ่ยถึง

 

  เนอะ ๆ ”  พวกผมทั้งสามพยักหน้าหงึกหงัก  ก่อนจะโดนพอลที่เดินย้อนกลับมาก้าวฉับ ๆ ลากพวกผมทั้งสามไปเป็นเพื่อน  หึ ๆ ก็สมกับเป็นพอลจังดีนะ 

 

ตอนที่พวกเราเข้าคิวกันตรวจอาวุธก่อนขึ้นเครื่อง  พนักงานที่ต้องสแกนดูพวกผมหน้าแดงตลอดเวลา  แน่นอนว่าพวกผมซึ่งมารยาทดีก็ส่งยิ้มให้สาว ๆ ทุกคนที่ส่งสายตามาให้  เล่นเอาเสียงกรี๊ดกร๊าดดังหยุดจนหลัง ๆ ชัดเริ่มเซ็ง

 

แต่ที่ดูหนักสุดคงเป็นพอลและรุ่นพี่เลออนที่มีสาว ๆ หลายคนมาขอถ่ายรูปด้วย  ไม่สิ  ต้องบอกว่าพวกผมทุกคนเลยต่างหาก  แต่สำหรับทั้งสองนั้นหนักกว่าตรงที่โดนแตะอั๋งและลวนลามเกือบตลอดเวลา   รุ่นพี่ฟรองเซียกำชับมาแล้วว่าอย่าก่อเรื่อง  ถ้ามีคนมาขอถ่ายรูปให้ปฏิเสธไป  จนกลายเป็นความวุ่นวาย การ์ดหลาย ๆ คนที่ได้รับแจ้งว่าพวกผมเป็นลูกค้าระดับพรีเมี่ยมก็รีบกันมากันคนอื่นไม่ให้สร้างความเดือดร้อนให้ลูกค้า  นั่นล่ะ  จนขึ้นเครื่องอะไรเรียบร้อยทุกอย่างถึงสงบ  บางคนนอนบ้าง  เฮฮาบ้างตามประสา  แต่ส่วนใหญ่จะเก็บแรงไว้เล่นต่อที่ทะเล 

 

จะว่าไปผมก็ยังไม่เคยไปเที่ยวทะเลที่โอกินาว่าเลย  พูด ๆ ไปชักตื่นเต้นแล้วสิครับ  J

 

 

PAUL  TAKE

 

  น่ากลัวเป็นบ้า  ครั้งหน้าต่อให้หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอมอีกแล้ว ”  ผม...พอลเจ้าเก่าที่กำลังพยายามลบเลือนภาพที่สาว ๆ กระโจนมาจะลวนลามออกไป   กลับคืนสู่ไอ้พอลจอมเฉิ่มได้แล้วครับ หุ ๆ แว่นตาคุณปู่  ผมกระเซอะกระเซิงปรกตา  ขนาดคุณชิโนะยังมองผมหน่าย ๆ เลยแต่ผมไม่แคร์  นี่สิตัวผม ! ( พอลคุงหลุดวงโคจรไปแล้ว )

 

  เฮ่อ...พอลนะพอล  คนอื่นเขามีแต่พยายามให้ตัวเองหน้าตาดี  แต่นายดันปิดความหล่อตัวเองซะมิดเลย ”  เดย์วอร์ทำสีหน้าเอือมระอาใส่  ผมหันไปเถียง 

 

  ก็นั่นมันคนอื่น   หล่อน่ะหล่อได้  แต่ต้องหล่อแล้วไม่มีใครยุ่ง ” 

 

  โถ่ ๆ พอลคุง  มนุษย์สัมพันธ์แย่เสียจริง ”  ไนท์หันมากวนอารมณ์ผมต่อบ้าง  ชิ  อยู่นิ่ง ๆ ไม่ได้หรือไง  เมื่อผมคิดได้ดังนั้นก็สะบัดหน้าพรืด  พูดเสียงเย็น

  มื้อเย็น...” เดย์วอร์  ไนท์หางคิ้วกระตุก  รู้ได้เลยว่าเพื่อนหนุ่มจะขู่อะไร  “ อด ! 

 

  ไม่เป็นไร  นายไม่ให้ฉันขอคนอื่นก็ได้ ”

 

ชิ

 

อ่อ...มาเรียบเรียงก่อนนะครับ  ที่นั่งชั้นบริการพิเศษนี้จะมีแถวเก้าอี้ในแนวลึกสิบแถว  แถวละคู่  มีที่นั่งทั้งหมด  60  ที่นั่ง  จัดว่ากว้างมาก  พรมหนานุ่มที่ขนาดโซระยังลงไปเกลือกกลิ้งเล่น  แน่นอนว่ามันมีแต่พวกเขาจึงเฮฮากันเต็มที่  เดย์วอร์นั่งคู่กับไนท์  เห็นจะคุยเรื่องเกมส์ตัวไหมส่วนผมก็นั่งคิดสูตรเสริมที่จะทำอาหารทะเลให้ทุกคนทาน  แน่นอนว่าต้องยืมห้องครัวใหญ่ที่โรงแรมของรุ่นพี่โซระ  แต่มื้อเที่ยงทุกคนตกลงว่าจะทานฝีมือเชฟขึ้นชื่อของที่นั่นแล้วให้ผมทำอาหารเย็นแทนซึ่งผมก็โอเคครับ 

 

  เอ...ไวน์แดงหรือรัมดีน้า ”  ผมนั่งพึมพำ  กำลังชั่งใจกับเหล้าทั้งสองว่าจะใช้อย่างไหนในการทำหอยอบ  ชื่อฟังดูสามัญแต่ลองเห็นหน้าตาแล้วจะอึ้งครับ    

 

  ให้ฉันช่วยไหม ? ” ชิโนะเสนอตัวช่วย  แล้วสองหนุ่มผมต่างสีก็เริ่มคุยถึงรายละเอียดในทันที  ด้วยความรอบรู้ในหลาย ๆ เรื่อง  เขาช่วยผมได้ดีทีเดียว 

 

  อันนี้ฉันว่าเป็นรัมดีกว่า  ไวน์แดงจะกลบรสชาติของอาหารทะเล  ทำให้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร ” 

 

  งั้นหรือครับ  คุณชิโนะแพ้ปลาหมึกสินะครับ  มีอะไรอีกหรือเปล่า ? ” 

 

  ไม่แล้วล่ะ ”  เขาเสนออีกหลายเมนู  บางเมนูผมก็ปฏิเสธไปเพราะมีบางคนในสภานักเรียนนั้นแพ้อาหารประเภทนี้  แต่พอคุยไปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกว่าคุณชิโนะหน้าตาซีดแปลก ๆ  โดยพ่อบ้านชราที่นั่งข้าง ๆ ไม่ไกลนั้นคอยส่งยาหอมให้

 

  เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณชิโนะ ”  ผมเลิกคิ้วมอง  ก่อนจะเอะใจ  “ หรือคุณเมาเครื่องบินครับ ” 

 

อีกฝ่ายพยักหน้ารับซีดเซียว 

 

  แล้วทำไมไม่นอนล่ะครับ  หรือหลับไม่ลง ” 

 

  คุณหนูไม่เคยหลับบนเครื่องบินครับ  ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่ไม่เคยหลับลงสักครั้ง ”  พ่อบ้านตอบด้วยสีหน้าแฝงความเป็นห่วง  ผมมองใบหน้าซีดเซียวนั้นอย่างเห็นใจแล้วถาม 

 

  คุณอยากจะพักผ่อนไหมครับ  ผมพอมีวิธีทำให้คุณหลับ  หรือจะเล่นหมากรุกกับผมเบี่ยงความสนใจ ” เขาเงียบไปก่อนจะตอบเสียงเบา   แม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำยังไงก็เถอะ

 

  ขอพักผ่อนล่ะกัน ” ผมพยักหน้ารับ  ส่งหนังสือที่อยู่บนตักชิโนะให้พ่อบ้านเก็บก่อนจะเริ่มสั่ง

 

  มองตาผม ” ชิโนะทำตามแม้ใบหน้านั้นจะแสดงความแปลกใจก็ตามที  แต่ผมอมยิ้มให้  ใช้ปลายนิ้วแตะที่หลังใบหู  ต้นคอ  หน้าผากและเริ่มพูด

 

  คุณกำลังรู้สึกง่วงนอนครับคุณชิโนะ  จับสัมผัสปลายนิ้วผมให้ได้แต่ให้มองตาผม ”  นัยน์ตาสีอำพันคู่สวยจ้องสบมาทำให้รู้สึกไม่อาจต้านทานคำสั่งนั้น

 

  .......  กลิ่นหอมบางอย่างชวนให้คุณหนูตระกูลอาคาดะผ่อนคลายลงและสดชื่นมากยิ่งขึ้น  ก่อนจะรู้สึกง่วงนอนตามที่อีกฝ่ายบอกจริง ๆ เปลือกตาสีขาวยังพยายามลืมขึ้นมองผมตามที่สั่งแต่ผมใช้มือปิดเปลือกตาให้เขาอย่างง่ายดายแล้วจัดท่าเขาให้นอนได้สบาย ๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้พ่อบ้านที่แสดงสีหน้าแปลกใจและทึ่ง ๆ ให้

 

ไม่ว่าจะทำอย่างไรเวลาขึ้นเครื่องบินคุณหนูของเขาไม่เคยนอนหลับแม้จะกินยาแก้เมาหรือลอบลองใส่ยานอนหลับแต่ประสาทการตื่นตัวของคุณหนูก็ยังคงทำงานอยู่ดีทำให้ไม่เคยมีสักครั้งที่ใครจะทำให้เขาหลับได้ 

 

ส่วนผมก็ให้ความสนใจกับหนังสือและสมุดในมือ  ปล่อยคนข้างกายให้นอนหลับปุ๋ยต่อ  ราว ๆ ชั่วโมงกว่าถึงจะถึงโอกินาว่า  เกาะใหญ่ที่ห่างจากญี่ปุ่นและเป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดัง

 

สักพักผมก็ผล็อยหลับไป  ถามว่าทำยังไงให้คุณชิโนะหลับไปหรือครับ นั่นก็ต้องขอบคุณ 'มนตร์นิทรา'  ของเจ้าชายโซพอลเนียร์  มีเวทมนตร์นี่มันสะดวกจริงอะไรจริง  มันคล้าย ๆ มนตร์สะกดนั่นแหละครับ  ถ้าไม่ใช่ผมปลุก  ต่อให้ทำยังไงให้ตายก็ไม่ตื่น 

 

  พอล...พอล !   แรงสะกิดที่ปลุกเรียกทำให้ผมลืมตาหลังเลนส์แว่นขึ้นและเห็นว่าพ่อบ้านประจำตัวคุณชิโนะและเดย์วอร์กำลังมองมาที่ผม  ข้าง ๆ เป็นคุณชิโนะที่เอนหัวมาพิงไหล่ผมแล้วหลับไป  ผมถามอย่างงัวเงียนิด ๆ

 

  ถึงแล้วเหรอ ? ” 

 

  อืม...ชิโนะดูขี้เซากว่าที่เห็นแฮะ ”  เดย์วอร์เหลือบตามองผู้เป็นเพื่อนอีกคนที่ตอนแรกเขาปลุกเสียนาน  ทั้งเขย่าทั้งตะโกนเรียกแต่อีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นแม้แต่น้อย   ไนท์ก็ยืนมองตาแป๋วอีกแรง  พยายามตะโกนกรอกหูชิโนะแต่อีกฝ่ายก็ไม่ขยับ  คราวนี้ทั้งสามคนอันได้แก่  คุณพ่อบ้าน  เดย์วอร์และอดีตนักกีฬาเทควันโดทำสีหน้าเคร่งเครียดและเป็นกังวลแทน

 

ทำไมชิโนะถึงไม่ตื่น ?

 

ส่วนผมใช้นิ้วคลึงขมับเล็กน้อย  ยื่นหน้ากระซิบข้างหูชิโนะเบา ๆ แล้วดีดนิ้วเปาะ 

 

  คุณชิโนะ  ตื่นได้แล้วครับ ”  เปลือกตาบางเปิดพรึ่บอย่างไร้อาการง่วงนอน  ดวงตาสีน้ำเงินกวาดตามองคนรอบตัวอย่างแปลกใจแล้วหันมามองผมที่ส่งยิ้มให้  บอกอย่างเริงร่า 

 

  ถึงแล้วครับ  หลับสบายไหม ? J

 

ชิโนะกระพริบตาหลาย ๆ ครั้งแล้วตอบสั้น ๆ 

 

  อืม... 

 

ไนท์โวยวาย

 

  โห...อะไรอ่ะชิโนะ  ทีพวกเราตะโกนเรียกไม่ตื่น  พอลกระซิบแล้วดีดนิ้วทีเดียวตื่นเฉยเลย ”  ส่วนเดย์วอร์หันมาเลิกคิ้วใส่ผมเป็นเชิงถาม  ผมพยักหน้าให้เล็กน้อยเป็นคำตอบแล้วลุกบิดกาย  ท่ามกลางสายตามึนงงของคนเป็นนายและบ่าว

พอเราลงจากเครื่องบินปุ๊บ  สายตาคนในสนามบินก็มองพวกเราปั๊บ  เหมือนอีหรอบเดิมไม่มีผิดเพียงแต่ผมไม่ซวยเหมือนครั้งแรกเท่านั้น  พอออกจากสนามบินรถคันหรูของทางโรงแรมนับสิบก็มาจอดรอในทันที  ส่วนสาว ๆ ก็พากันกรี๊ดกร๊าดกับท้องฟ้าแจ่มใสและวันพักที่ต้นเริ่มขึ้น

 

หวังว่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดี...

 

ทว่าจู่ ๆ ไวท์ก็เอ่ยเสียงดัง  เจ้าตัวมีรอยยิ้มฉีกกว้าง  เอ่ยเป็นสัญญาณให้คนทั้งหมดหันมามอง 

 

  เอ้าพวกเรา !!!   คนในสภามองหน้ากันยิ้ม ๆ แล้วตะโกนพร้อมเพรียง  หมดมาดนักเรียนคร่งขรึมที่เอาการเอางานทันที 

 

แหม...มาทั้งที  อะไรไม่เคยลองก็ต้องทำให้คุ้ม

 

  ทะเลจ๋า !!! ป๋ามาแล้ว  วู้ !!!   ส่วนผมกุมขมับ   บอกได้เลยว่าตอนผมหลับต้องมีการตกลงอะไรกันแน่ 

 

ฟิ้ว...สายลมหอบหนึ่งพัดพาเข้าหาผมที่กำลังยืนคุยกับพวกเดย์วอร์อยู่  และลมหอบนั้นทำให้หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ  ดวงตาคมกริบมองตามทิศทางของสายลมแล้วเผลอยกมือเหมือนจะคว้าจับมันไว้  ผมรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่ทะลุผ่านมือผมไป

 

นี่มัน...อะไรกัน

 

“ มีอะไรหรือเปล่า ? ”  ชิโนะมองตามทิศทางที่ผมหันไปอย่างแปลกใจ  แต่สิ่งที่ได้รับยังเป็นความเงียบ  ดวงตาสีทองยังคงก้มลงมองมือตัวเองอย่างใช้ความคิด  ไม่สนใจหรือแม้แต่จะได้ยินสิ่งที่ผู้เป็นเพื่อนพูด

 

ไรท์เตอร์...ใช่พลังของไรท์เตอร์หรือเปล่านะ ? 

 

“ พอล !  ไนท์กระโดดกอดคอผม  เรียกสติให้กลับมาอีกครั้ง  ทุกคนยังมองมาอย่างแปลกใจกับท่าทีของผม  แต่ผมกลับยิ้มให้แล้วหันไปกระตุกยิ้มให้กับบางสิ่งที่อยู่ห่างไกลออกไป  แล้วเอื้อนเอ่ย  เรียกสายตาสงสัยจากคนทั้งสาม

 

  ขอโทษครับ...  สายลมแรงอีกชุดพุ่งผ่านตัวพวกผมไป  สาว ๆ ส่งเสียงร้อง  พยายามใช้มือปิดกระโปรงตัวเอง    

 

  ลมแรงจังเลยนะ  แต่สดชื่นดี ”  ไนท์พูดอย่างเริงร่าแต่ผมยังมองไปยังทิศทางนั้นเช่นเดิม  ครั้งนี้เดย์วอร์จับไหล่ผมให้หันมาที่พวกเขาด้วยสายตาเคร่งเครียด 

 

“ มีอะไรหรือเปล่า ? ”  ผมไล่สบสายตากับพวกเขาทีละคน  ขยับยิ้มให้แล้วส่ายหัว

 

“ ไปกันเถอะ... 

 

“ แล้วเมื่อกี้พูดอะไรกับพวกเราหรือเปล่าพอล ” 

 

  พูด ”  ผมตอบรับอย่างว่าง่าย  ทำให้ทุกคนหันมาสนใจผมอีกครั้ง  แล้วก็ต้องงุนงงกับคำพูดนั้น    สายลม...ไม่ธรรมดา... 

 

“ ? ”

 

 

 

“ โฮ่...รู้ตัวซะด้วย  ท่าจะไม่ใช่เล่น ๆ เสียแล้ว ”  เรือนร่างสูงโปร่งพูดอย่างถูกใจ  กล้องส่องทางไกลส่องมองเจ้าของเรือนผมสีทองที่บัดนี้เข้าไปอยู่ในรถหรูที่มีตราโรงแรมอันดับหนึ่งของโอกินาว่า  แล้วก็ต้องยิ้มถูกใจกว่าเดิมเมื่อ...เลนส์ของกล้องส่องทางไกลนั้นเริ่มแตกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมคำกระซิบที่ฝากมากับสายลม 

 

  ขอโทษครับ...ผมไม่ชอบให้ใครแอบมอง ” 

 

  หึ ๆๆ เดี๋ยวต้องไปเรียกค่าเสียหายซะแล้ว J  ร่างสูงในชุดเสื้อโค้ทสีน้ำตาลเข้มที่ยืนอยู่บนต้นสนใหญ่โดดลงสู่พื้นจากความสูงสิบกว่าเมตร  แล้วเสยเส้นผมสีเทาของตัวเองไปด้านหลัง  ดวงตาสีม่วงลึบลับมีรอยยิ้มแต้มอยู่ 

 

  แล้วเจอกัน...เดย์วอร์ ” 

 

 

 

ต่อไปอาจเป็นหนูตุลย์หรือโคนันนะค้า  แต่ไรท์คิดว่าอาจจะเป็นโคนันก่อน  คือแบบอยากแต่งฉากหวานรันจังกับโคนันคุงให้แฟน ๆ ติดตามอ่านกันด้วยน้า  พอลจะเป็นอย่างไรต่อไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 18 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 17 ทะเลจ๋า ป๋ามาแล้ว ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4514 , โพส : 17 , Rating : 4% / 90 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 17 : ความคิดเห็นที่ 367
ตอนที่แล้วบอกว่าให้เตรียมชุดสูททางการกันชุกราตรีก็เลยอยากให้พอลจังแต่หญิงดูนะค่ะ
ป.ล.ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะค่ะ
Name : mainy [ IP : 125.24.152.206 ]

วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 18:55
# 16 : ความคิดเห็นที่ 366
จะบู้แล้วซินะ พอลจังน่ารักอะ><
PS.   ความตายไม่ใช้สิ่งที่เรากลัว เเต่สิ่งที่เรากลัวจริงๆคือการลาจาก
Name : p_ice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ p_ice [ IP : 171.7.52.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2557 / 21:49
# 15 : ความคิดเห็นที่ 365
อยากอ่านต่ออะค่ะมัน ค้าง T^T
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 125.27.167.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2557 / 16:50
# 14 : ความคิดเห็นที่ 364
งืมๆ...ค้างสุดๆ..ค้างทุกเรื่อง..ไรท์จ๋ามาต่อด่วนจร๊..เดี๋วขาดใจ><
.
.หนูพอลร้ายนะเนี้ย คริคริ |ตอนต่อไปจะเป็นไงน๊า..ลุ้นๆ| ^^
Name : อสูรน้อย>< [ IP : 115.67.71.73 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 23:15
# 13 : ความคิดเห็นที่ 363
มาต่อไวๆนะค่ะ เมื่อไหร่พอลจังจะบู้อ่า เรื่องนี้yaoiมั๊ยอ่า~
PS.  ทุกคนบนโลกไว้ใจไม่ได้ แม้แต่เพื่อน เพราะเพื่อนอาจเข้ามาเป็นเพื่อนเพียงเพราะหวังประโยชน์จากตัวเรา เพราะเพื่อนพร้อมที่จะหักหลังเราเสมอ เพราะฉะนั้นเราไม่ควรไว้ใจทุกสิ่ง สิ่งที่ไว้ใจได้มีเพียงตัวเราเอง
Name : มิยาโนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มิยาโนะ [ IP : 171.100.17.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 22:42
# 12 : ความคิดเห็นที่ 362
กรี๊ด ขอจิ้นได้ไหม(ชีจิ้นไปเรียบร้อย555) แต่มีนางเอกน่ะสิ เฮ้อออT^T ไม่เป็นไร..เรายังอ่าน! รอโคนันนะค้า^^
PS.  ตราบใดที่ยูแจซอกยังไม่ตาย...ไม่ได้เห็นตัวจริงของซงจีฮโย...ไม่ได้จับกล้ามของคิมจงกุก...รันนิ่งแมนยังไม่สูญสลาย...คิมดงจุนคนนี้จะไม่ยอมตายเด็ดขาด!!!(คิมดงจุนชื่อเกาหลีของตัวเองน่ะแฮะๆ=..=;)
Name : คิมดงจุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมดงจุน [ IP : 27.130.245.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 22:37
# 11 : ความคิดเห็นที่ 359
พอลแสดงฝีมือ ให้ชาวโลกได้รับรู้~
PS.  ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวันเดือนปีนั้นมีค่า อย่าปล่อยเลยไปทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรกับมัน
Name : bigbowka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bigbowka [ IP : 171.99.228.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 19:27
# 10 : ความคิดเห็นที่ 358
เราอยากอ่านหนูตุลย์อ่าค่าาาาาา
PS.  ยามรัตติกาลที่มืดมิดเส้นผมสีเงินสะท้อนแสงจันทราสยายไปตามแรงลม นัยน์ตาสีโลหิตเปิดขึ้นอย่างช้าๆพร้อมกับบทเพลงของความวินาศดังก้องทั่วทุกหนแห่ง : เนย์ซี
Name : จันทราละเลงเลือด เนย์ซี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จันทราละเลงเลือด เนย์ซี [ IP : 113.53.56.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 17:43
# 9 : ความคิดเห็นที่ 357
รันจัง...? ไม่อ๊าวววววววววววววววววววว  เค้าจะเอาคิดดดดดดดด  #ไม่อยากให้เรื่องนี้มีนางเอกเลยอ่าT^T
PS.  ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ เพราะ กาลเวลาไม่เคยหยุดเดิน....
Name : นัตสึ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัตสึ [ IP : 110.168.41.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 17:28
# 8 : ความคิดเห็นที่ 356
โอ้!!!


พอลจังงงเก่งมากกกกก
Name : - - [ IP : 171.98.237.122 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 17:08
# 7 : ความคิดเห็นที่ 355
โอ้!!!


พอลจังงงเก่งมากกกกก
Name : - - [ IP : 171.98.237.122 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 17:08
# 6 : ความคิดเห็นที่ 354
สาหนูก~~~ หล่อร้ายขนาดนี้ช่างน่านัก หึ แล้วตอนต่อไปจะเป็นเยี่ยงไรหนอ

รออยู่นะจ๊ะไรท์เตอร์ สู้ๆค้าบ~~
Name : ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ¥ʊuReɨ Hմn†єʀ [ IP : 171.96.241.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 14:19
# 5 : ความคิดเห็นที่ 353
หล่อนานๆกว่านี้ไม่ได้เหรอ พอลจัง
PS.  ถึงจะทำไม่สำเร็จ... แต่ก็ดีใจที่ได้พยายามทำมันแล้ว
Name : rinray < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rinray [ IP : 101.51.237.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 12:23
# 4 : ความคิดเห็นที่ 352
พอลจังสู้ๆ
PS.  นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้เจอเธอ
Name : Fridayo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fridayo [ IP : 125.27.21.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 11:27
# 3 : ความคิดเห็นที่ 349
จะรอตอนต่อไปน่ะ *o*
Name : Pha-Far [ IP : 14.207.4.144 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 10:54
# 2 : ความคิดเห็นที่ 348
งื้ดดดด ค้างอ่าาา
โถ พอลจังเล่นสะกดจิตเลยเนอะ
Name : dark [ IP : 58.9.12.224 ]

วันที่: 30 เมษายน 2557 / 10:03
# 1 : ความคิดเห็นที่ 347
ค้างมากค่าาาาาาาาาาาา
Name : เจ้าหญิงแห่งสงคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงแห่งสงคราม [ IP : 223.205.119.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 09:47
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android