คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ]

ตอนที่ 2 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 2 ฝันประหลาด ♦♦


     อัพเดท 1 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: นักเขียน, อัจฉริยะ, แฟนตาซี, เทพ, การต่อสู้, ความลับ, รั่ว, บ้า, ฮา
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 12 mem(s) ]
This month views : 413 Overall : 65,430
1,928 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2000 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 2 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 2 ฝันประหลาด ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3995 , โพส : 15 , Rating : 9% / 86 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

: + WRITER + :

 

บทที่  2  ฝันประหลาด  

 

 

กริ๊ง !!……กริ๊ง  !!

 

โครม !!!

 

“ เหวอ….” เสียงของเด็กหนุ่มบนที่นอนร้องลั่น  ก่อนจะกลิ้งตกเตียง   หมอนใบเล็กถูกปาใส่นาฬิกาปลุกที่หัวนอนอย่างหงุดหงิดเพราะนี่เพิ่งเป็นเวลาตีสาม   ทั้ง ๆ ที่ความจริงผมมั่นใจแล้วเชียวว่าตั้งไว้ตอนตีห้าครึ่ง

 

“ เอาว่ะ….ตื่นแล้วก็แต่งนิยายเลยแล้วกัน ” ผมพ่นลมหายใจออกด้วยความปลงตกก่อนจะพูดกับตัวเองเบา ๆ เพราะผมเป็นประเภทที่ถ้าได้ตื่นแล้วจะหลับต่อได้ยากมากต่อให้ตัวเองง่วงแค่ไหนก็ตาม

 

 ผมลุกขึ้นไปเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ช้า ๆ อย่างน้อยต้องรอเกือบห้านาทีเพื่อให้ระบบทุกอย่างเซ็ทตัวพร้อมใช้งาน  ดังนั้นผมจึงใช้เวลานั้นอาบน้ำ  แต่งตัวด้วยชุดนักเรียนเรียบร้อย   หน้าจอคอม ฯ มีเพียงชื่อเรื่องนิยายโผล่ออกมาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เท่านั้น

 

ผมมีงานอดิเรกคือการแต่งนิยายในเว็บ ๆ หนึ่งหรือที่คนทั่วไปเรียกว่าเว็บแฟนตาซี  เพราะมันรวบรวมงานเขียนของนักเขียนนิยายออนไลน์ไว้มากมายให้คนเข้ามาอ่านเล่นและเป็นสมาชิก   ซึ่งผมแต่งเพียงเรื่องเดียวเป็นนิยายกึ่งแฟนตาซี / กึ่งสงคราม

 

 

เนื้อเรื่องมีอยู่ว่า  เมื่อสมัยก่อนที่เหล่ามนุษย์ยังมีเวทมนตร์และยังคงพึ่งพาและศรัทธาในเหล่าเทพนั้น  ได้มีเมือง ๆ หนึ่งซึ่งถูกหาว่าเป็นกลุ่มนอกรีตที่ไร้ซึ่งศรัทธาต่อเหล่าเทพ   มนุษย์สมัยนั้นเชื่อว่า  หากใครที่เกิดมาแล้วไร้ซึ่งพลังเวทคือคนที่ไม่นับถือและศรัทธาต่อพลังที่ยิ่งใหญ่  พวกเขาจะถูกขับออกไปและทำให้เกิดเมือง ๆ หนึ่งซึ่งเป็นเมืองที่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกและเป็นเมือง ๆ เดียวที่เป็นบ้านของเหล่าคนไร้ซึ่งเวทมนตร์……..

 

แต่แล้ววันหนึ่ง  หลังจากผ่านมาหลายร้อยปี   องค์ราชาเรซาฟริมและองค์ราชินีเดอาห์  ได้ให้กำเนิดพระโอรสคนหนึ่งอีกทั้งองค์ราชาและราชินี  รวมทั้งเหล่าผู้คนในเมืองทั้งหมดต่างฝันว่าได้มีเทพหนุ่มรูปงามมาอวยชัยให้พระโอรสขององค์ราชาและราชินีว่า

 

บุตรของเจ้าจะได้อำนาจแห่งข้า  เทพแห่งสงครามและสันติ โซเนียร์  เขาจักปกครองเมืองแห่งนี้อย่างสงบสุขร่มเย็น  เหล่าประชาชนต่างเป็นสุข  และจะเป็นคนเปิดตำนานบทใหม่ที่จะทำให้ความจริงทุกอย่างเปิดเผย  ว่าแท้จริงแล้ว….พวกเจ้าไม่ได้ถูกเหล่าเทพทอดทิ้งและเรา  เทพแห่งสงครามและสันติ  โซเนียร์  จะคอยเป็นเทพในการปกปักรักษาเมืองของพวกเจ้าเอง

 

ประโยคนั้นทำให้เหล่าผู้คนที่ไร้ซึ่งเวทมนตร์หันมาศรัทธาเทพแห่งสงครามและสันติกันใหม่  เมื่อมีหลายครั้งที่จะเกิดเภทภัย  แต่ก็จะมีพลังสีทองปัดเป่าภยันอันตรายนั้นไปสิ้น

 

เมืองที่พวกเขาตั้งชื่อใหม่ว่า เมืองแห่งโซเนียร์ ยังคงปิดกั้นตัวเองจากเมืองรอบนอก   จนแทบกลายเป็นเมืองในนิทาน  เหล่าชาวเมืองทุกคนนั้นจะปิดปากเงียบในเรื่องของความฝันเนื่องจากเป็นพระบัญชาจากองค์ราชาซาฟริม  ในวันที่พระราชโอรสประสูติ  พลังสีทองอาบไล่ไปทั่วทุกย่อมหญ้า   เหล่าชาวเมืองต่างรับรู้ได้ถึงกระแสความอบอุ่นและเสียงอวยชัยของเทพโซเนียร์ดังก้องหู

 

องค์ราชาและองค์ราชินีตั้งชื่อบุตรชายของเขาว่า  โซพอลเนียร์ หรือเรียกว่า  พอล  ตามที่เทพโซเนียร์พึมพำในหัว   โซพอลเนียร์ที่แปลในภาษาเทพว่า  เทพแห่งสงครามและสันติสุข

 

หลังจากนั้นเวลาผ่านไปสิบเจ็ดปี  องค์ชายพอลมีความสามารถมากมายทั้งด้านความรู้  ความคิดและสติปัญญาที่เฉียบคม  ผิดแต่ขี้เล่นไปนิดและขี้แกล้งองครักษ์บ่อย ๆ จนองค์ราชาและองค์ราชินีเอื้อมระอา  นอกจากนี้ พอลยังเป็นเพียงคนไม่กี่คนที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ในเมือง  นอกจากความรู้จะมากแล้วหากแต่ความสามารถด้านเวทมนตร์ก็ยอดเยี่ยมอย่างยิ่งส่วนธาตุที่ถนัดที่สุดเป็นธาตุแสงและลม   เพราะพอลรู้ดีว่าตัวเขามีเชื้อสายเทพของโซเนียร์  เทพแห่งสงครามและสันติสุขอยู่ในตัวเกือบครึ่ง

 

หลังจากนั้น  พอลก็สอบเข้าโรงเรียนดังโรงเรียนหนึ่งในฐานะสามัญชนเพื่อไม่ให้ใครรู้เรื่องเมืองที่สาบสูญและอยู่ในนิทาน  แต่เนื่องด้วยพลังของเทพทำให้เจ้าตัวเด่นซะไม่มีในโรงเรียน   เรื่องวุ่น ๆ มากมายจึงเกิดขึ้นและนั่นทำให้เขารู้ความลับบางอย่างของการก่อกบฏโดยเหล่าผู้ริษยาพลังอำนาจของเทพและไม่เคารพพลังที่ยิ่งใหญ่  

 

ดังนั้นในฐานะของเจ้าชายรัชทายาท  เขาจึงใช้ปกป้องเมืองของเขาโดยมีเหล่าเพื่อนพ้องคอยช่วยเหลือ   แม้จะหนักหนาแต่เขาก็สามารถผ่านไปได้   เผชิญอุปสรรคมากมายจากคนที่คิดร้ายแต่ทุกอย่างก็สามารถป้องกันได้

 

 

ทีนี้ก็เหลือเพียงแต่ว่า…..ผมต้องแต่งฉากสงครามและการวางกระดานกลยุทธ์ที่ผิดพลาดไม่ได้  นิยายไม่ใช่เรื่องที่จะสัก ๆ ว่าแต่งลงไปอย่างมั่วซั่ว  แต่มันคือการถ่ายทอดแนวคิด  และภาษาของเราสู่ผู้อ่านในรูปแบบของนิยาย  

 

“ เอาไงต่อดีว่ะ…..” ผมสบถกับตัวเองก่อนจะลุกเดินไปยังตู้หนังสือ  หยิบเอากลยุทธ์ซุนวูมาเป็นแบบในการพลิกแผลงตามสถานการณ์ 

 

“ อืม…..เอาอันไหนดีว่ะ  กลยุทธ์หนีดีไหมเนี่ย เอ๊ย !…จะแต่งฉากสงครามต้อง……” ผมกางหนังสือในมือ  ปากคาบปากกาไว้โดยที่สายตายังไม่ละจากหนังสือในมือ    แต่พอผมจะใช้ปากกาทำกากบาทเอาไว้ที่หัวเรื่องก็ปรากฏว่ามันไม่ติดซะงั้น   

 

ผมจึงลองกวาดสายตามองไปรอบ ๆ และพบกับกล่องสีดำสนิทที่รูปร่างเหมือนกล่องดินสอ  เพียงแต่ฝากล่องตอนนี้มันดันเปิดออก  ไม่รู้ว่าผมตาฝาดหรือเปล่าถึงเห็นว่าตอนแรกปากกานั้นเป็นปากกาขนนกสีขาวสะอาด   ที่ขนนกมีอักษรภาษาแปลก ๆ สีทองเขียนอยู่แต่เพียงผมกระพริบตา   มันก็กลับกลายเป็นปากกาด้ามหรูสั่งทำพิเศษสีดำเท่านั้น

 

“ เอ่อ….ขอยืมหน่อยนะครับ ” ผมพูดพึมพำ  ขอเจ้าของที่ดูท่าว่าจะไม่มีทางได้ยินก่อนจะใช้ปากกามาร์กหน้ากระดาษไว้หลายหัวเรื่องกันลืม   ในใจยังเรียบเรียงความคิดและพล็อตนิยายเอาไว้

 

ก่อนที่ซักพัก  สายตาของผมจะเริ่มพร่ามัว   ความรู้สึกง่วงงุนจู่โจมเข้ามาโดยที่มือของผมยังถือปากกาสีดำสนิทด้ามนั้นไว้   นัยน์ตาสีทองค่อย ๆ พริ้มหลับ  หัวเอนลงแล้วพิงโต๊ะคอมพิวเตอร์จนในที่สุด  เปลือกตาบาง ๆ ก็ปิดสนิทลง

 

“ หือ….อะไรเนี่ย ? ” ความรู้สึกของผมเหมือนอยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคยที่หนึ่งก่อนความทรงจำจะแวบเข้ามาในหัว   เห็นภาพตัวเองในอดีตที่อยู่ดี ๆ ก็ตั้งใจจะแต่งนิยายเรื่องหนึ่งขึ้นมา  ความรู้สึกที่ต้องการเรียบเรียงตัวอักษรให้เหล่ารีดเดอร์ต่าง ๆ อ่านยังแจ่มชัด

 

  ภาพที่จากเคยไม่แม้แต่จะรู้วิธีในการเขียนนิยายหรือเรื่อง ๆ หนึ่งก็ค่อย ๆ ทยอยศึกษาค้นคว้าอย่างมุ่งมั่นที่จะแต่งนิยายให้สำเร็จ  ตันบ้าง  คิดไม่ออกบ้าง  แต่ก็เห็นภาพข้อความเป็นกำลังใจของเหล่ารีดเดอร์ที่ปรากฏให้ด้วยความหวังดีและและเฝ้าติดตาม  นั่นทำให้เขาต้องยิ้มย่างสุขใจเมื่อได้อ่านข้อความของเหล่ารีดเดอร์ย้อนหลัง   เสียง ๆ หนึ่งดังก้องในหัว

 

“ เจ้าเป็นนักเขียนเพื่ออะไร ? ” เสียงนั้นถามแผ่วเบาแต่ดังก้อง  สะท้อนไปมาเหมือนอยู่ในกล่องแก้วจนทำให้ผมนิ่วหน้าเล็ก ๆ แต่ก็ตอบกลับจนเกือบเป็นตะโกนเสียงรื่นเริงกลั้วหัวเราะอย่างเป็นสุข

 

“ เพื่อให้ผู้อ่านมีความสุขยังไงล่ะ !!!

 

“ แล้วเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขามีความสุข ? ” เสียงนั้นถามต่อ  ทำให้ผมชะงักไปนิด ๆ แล้วส่ายตัวไปมาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว  ตอบกลับเสียงมึนราวไม่ใช่ตัวของตัวเอง

 

“ ฉันไม่รู้ !!! แต่ที่ฉ้านรู้….คือตราบใดที่ยังมีคนอ่าน  ตราบใดที่ยังมีรีดเดอร์…..ฉันก็จะแต่งต่อไป  แต่งไปตามความฝัน  และทำให้เหล่ารีดเดอร์มีความสุข….ให้ทุกคนมีความสุข….ให้คนที่อ่านนิยายฉันมีความสุข !!!         

 

ผมยังคงตะโกนไปมาอย่างร่าเริง  ใบหน้าเปื้อนยิ้มยามกวาดตามองข้อความที่เหล่านักอ่านคอมเม้นเอาไว้  ไม่ว่าจะเป็น

 

ขอบคุณสำหรับนิยายดี ๆ เรื่องนี้ค่ะไรท์เตอร์

 

ชอบมาก ๆ เลยค่ะ พอลน่ารักมาก

 

สนุกมากเลยครับไรท์เตอร์  อัพนิยายไว ๆ นะครับ

 

รอตอนต่อไปอยู่นะค้าไรท์เตอร์ เป็นกำลังใจให้  

 

อัพไว ๆ นะค้า  ถึงเรื่องจะใหม่แต่จะคอยติดตามค่า

 

รักไรท์เตอร์ที่สุดเลยครับ  จะคอยติดตามอ่านนะคร้าบ

 

……….

 

…….

 

….

 

..

 

และอื่น ๆ อีกมากที่ทำให้ผมรู้สึกเป็นสุขก่อนเสียงที่น่ารำคาญนั่นจะดังขึ้นอีก  ฮ่วย !!....ถามอะไรนักหนา ( วะ ) ครับ

 

“ แล้วถ้าสมมติว่ามีคนที่อยากจะให้นิยายของเจ้าและตัวเจ้าหายไป  เพื่อที่จะได้ครอบครองพลังศักดิ์สิทธิ์ของเหล่ารีดเดอร์เล่า   เจ้าจะทำยังไง ”  อะไรคือ…..พลังศักดิ์สิทธิ์ของเหล่ารีดเดอร์หว่า ? 

 

ผมขมวดคิ้วทั้ง ๆ ที่สายตาเริ่มปรือ  จนต้องสะบัดหัวหลาย ๆ ทีให้มีสติตอบคำถาม  เสียงที่พูดเริ่มแผ่วเบาไปตามลำดับ

 

“ ไม่มีทาง  ถ้าเป็น..อย่างนั้น  ฉัน..ฉันจะปก..ป้องนิยาย….ของฉัน..และ..รีดเดอร์ของฉันด้วย ”  สิ้นเสียงสุดท้าย  ผมก็รู้สึกว่าร่างกายหมุนคว้างจนต้องหงายหลังลงไปนอน   ตาสีทองปิดลงหากแต่หูยังได้ยินเสียงเดิมเอ่ยแว่ว ๆ

 

“ งั้นเจ้าจงเป็นไรท์เตอร์ซะ….เป็นไรท์เตอร์ที่จะปกป้องเหล่ารีดเดอร์ทั้งหลายจากไรท์เตอร์คนอื่น ๆ  เพื่อที่เจ้า….จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไป….เจ้าชายโซพอลเนียร์ 

 

บอกผมทำไมเล่า…..จะไปไหนก็ไปเลยไป !!!

 

เสียงในห้วงความคิดของผมดังไล่เสียงที่ยังดังก้องไปมาในใจ  แถมอีกประโยคบ่งบอกความต้องการของตัวเอง

 

คนจะหลับจะนอน (โว้ย ) ครับ !!!

 

 

กริ๊ง......กริ๊ง……

 

เสียงนาฬิกาดังขึ้นแสบหูอีกครั้งจนผมต้องยกมือปิดหูแต่ความรู้สึกที่ว่ามือของผมกำอะไรบางอย่างอยู่ก็ทำให้ผมต้องจำใจลืมตาตื่นขึ้นมา 

 

ปากกา……?

 

“ มาอยู่ในมือเราได้ยังไงกัน……” ผมถามขึ้นอย่างสงสัยก่อนจะบางอ้อว่าตัวเองยืมปากกาเขาจดหนังสือ  ก่อนที่ผมจะสะดุ้งเมื่อรู้สึกว่าเจ้าของอาจจะมาด่าก็ได้ที่ใช้ของเขาโดยไม่ได้ขออนุญาต

 

ผมจึงค่อย ๆ วางปากกานั้นบนกล่องอย่างบรรจงและไม่คิดจะแตะมันอีก   พอเหลือบมองดูนาฬิกาก็ปรากฏว่าตอนนี้หกโมงสามนาทีแล้ว  ผมจึงลุกขึ้นบิดขี้เกียจอย่างเมื่อขบ   ปิดคอมพิวเตอร์ที่ยังไม่ได้เขียนนิยายซักบรรทัดเดียว   ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเพื่อลงไปทำอาหารเช้าและตามเคย…..

 

โครม !!!

 

โอ๊ย !!!

 

ตกบันไดบ้านตัวเองครับ…..

 

โธ่โว๊ย…..ซักวันจะรื้อบันไดบ้านตัวเองแล้วซื้อเชือกมาปีนเองดีกว่า

 

ผมลูบสะโพกของตัวเองเบา ๆ ด้วยความเจ็บปวดก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อทำอาหารอย่างรวดเร็ว   ไม่อย่างนั้นผู้เป็นพี่ของผมต้องหาทางฆ่าผมด้วยความโมโหหิวแน่ ๆ และผมก็เคยถามว่าระหว่างน้องกับของกินที่พี่พอสชอบ  พี่รักอะไรมากกว่ากัน

 

 

“ รักแกมากกว่าสิ…..แกเป็นน้องคนสำคัญของฉันนะ  ถ้าขาดแกไปฉันก็ไม่รู้จะอยู่ยังไง………

 

“ พี่……...

 

………..โดยที่ไม่มีแกทำข้าวให้กิน   มีหวังฉันอดตายแน่ ๆ ดังนั้นต่อให้ของที่ชอบจะชอบขนาดไหน   แต่ถ้าต้องอดกินข้าวฉันขอเลือกแกดีกว่า ”  หน้ามัน…..นิ่งมากครับ  นิ่งอย่างไม่น่าเชื่อว่ามันจะเห็นคุณค่าของน้องแค่ฝีมือทำอาหารทั้งยังพูดได้หน้าตาเฉย

 

………… ไอ้พี่เห็นแกกิน  ฉันเกลียดแก  !!!

 

 

 

ผมนึกถึงความหลังก่อนจะรีบหยิบของสดและผักออกมาจากตู้เย็นอย่างรวดเร็ว  เช้านี้ทำสเต็กเนื้อดีกว่า !!!

 

เด็กหนุ่มใส่แว่นหนายังคงทำอาหารตามปกติอย่างอารมณ์ดีและรื่นเริงอย่างไม่รู้ตัว  และเขาจะรู้ว่า…..ชีวิตของเขาจะไม่ปกติและสงบสุขอีกต่อไป !!!

 

ในห้องของพอล

 

วูบ……

 

ปากกาสีดำวาวเปล่งประกายแสงสีทองติด ๆ ดับ ๆ อยู่หลายครั้ง  ด้ามจับของปากกาเริ่มปรากฏอักษรภาษาอังกฤษสีทองเรืองรอง   มันเป็นชื่อของเด็กหนุ่มเจ้าของห้อง

 

PAUL  ( พอล )

 

แล้วเปลี่ยนไปเป็นชื่อใครซักคนที่ถ้าพอลเห็นคงต้องรู้จักดีและคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

 

ZOPAULNIAR  ( โซพอลเนียร์ )

 

 

 

มาอัพตอนที่ 2 แล้วค่า  เนื้อเรื่องพยายามจะทยอยลงเรื่อย ๆ และเพิ่มความเข้มข้น  ตอนต่อไปพอลจะถูกล่าเพื่อชิงปากกาที่อยู่กับตัวเขาและพร้อมจะสู้กับตัวละครของเขา  โปรดติดตามอ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นนะค้า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 2 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 2 ฝันประหลาด ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3995 , โพส : 15 , Rating : 9% / 86 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1582
เปลี่ยนเป็นลิฟท์ดีไหม (แต่เดี๋ยวประตูลิฟท์หนีบอีก)
PS.  จิตรใจมนุษย์อยากแท้หยั่งถึง...
Name : ตีฟอง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตีฟอง [ IP : 49.230.230.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2561 / 12:01
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1538
ท่าใช้เชือกชาตินี้ืั้งชาติแกก็ขึ้นห้องไม่ได้หรอกขนาดบรรไดยังตกไม่ต้องนึกถึงเชือกเลย
Name : อาซาริ มิกะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อาซาริ มิกะ [ IP : 184.22.83.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1118
ถ้าใช้เชือกปีน คงจะหลุดจากเชือกตกลงมาคอหักแล้วล่ะพอล
หนูฮามากตอนตกบันไดเนี่ยแหละ555555555+
Name : winunda878 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ winunda878 [ IP : 223.24.117.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2559 / 21:10
# 12 : ความคิดเห็นที่ 990
พอลจังตกบันไดบ่อยไปไหม-_-
PS.  พวกเรามิอาจฝืนกฎแห่งธรรมชาติ...แต่ข้าจะฝืนมันให้ดู
Name : shiromi-kuromi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ shiromi-kuromi [ IP : 27.55.43.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2559 / 21:42
# 11 : ความคิดเห็นที่ 673
ติดตามค่า นิยายไรท์หนุกมาก จริงๆเราเป็นนักอ่าเงา แต่นี่อ่านนิยายไรท์ทวนหลายรอบแล้วเลยมาเม้น 555 
Name : lost-death < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lost-death [ IP : 110.168.30.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2559 / 10:51
# 10 : ความคิดเห็นที่ 623
นุกง่ะ
PS.  คนเราก็มีอะไรอยากจะทำ
Name : โป๊กเกอร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โป๊กเกอร์ [ IP : 49.230.232.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 22:15
# 9 : ความคิดเห็นที่ 448
ไอตัวป่วน....
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 02:33
# 8 : ความคิดเห็นที่ 393
เหอะๆพี่ชายบ้าแกรักน้องเพราะจะได้มีคนทำอาหารให้กินหรอกเรอะ
Name : nonny [ IP : 27.55.10.105 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2557 / 13:11
# 7 : ความคิดเห็นที่ 218
ชอบจังค่ะ
PS.  อา.....คุณพ่อเคยพูดเอาไว้ สีขาวกับสีดำแตกต่างกันยังไงไม่สำคัญ สำคัญแค่จำไว้ว่า...ชีวิตนี้คนที่สามารถไว้วางใจได้ก็มีแค่ตัวเราเองเท่านั้น หนู ๆ ทั้งหลาย ...^^...จำและเชื่อฟังคำของคุณพ่อให้ดีนะ
Name : แฟนพันธุ์แท้นิยาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฟนพันธุ์แท้นิยาย [ IP : 115.87.217.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2557 / 19:24
# 6 : ความคิดเห็นที่ 195
ว้ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หนุกอ๊าาาาาาาาาา
อิอ ^^
Name : joojyza [ IP : 202.29.52.220 ]

วันที่: 23 ตุลาคม 2556 / 15:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 66
ตกบันไดได้ทุกรอบสุดยอดจริงๆ
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 125.27.182.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 19:45
# 4 : ความคิดเห็นที่ 31
ชอบแนวนี้อ่าา มาอัพต่อไวไวเน้อเป็นกำลังใจให้ค่า>_<
Name : CreamO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CreamO [ IP : 223.205.131.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 21:56
# 3 : ความคิดเห็นที่ 18
พอสช่างเป็นพี่ชายที่รักน้องน่าดูนะคะ =.=
Name : Myrintyle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Myrintyle [ IP : 171.7.51.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 14:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 11
รอค่าาา
อยากบอกว่าชอบนิยายทุกเรื่องที่ไรท์แต่ง
เป็นกำลังใจให้แต่งนิยายสนุกๆต่อไปนะคะ
PS.  เพราะมนุษย์คือมนุษย์ยังไงล่ะ
Name : black night < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ black night [ IP : 202.12.97.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 18:25
# 1 : ความคิดเห็นที่ 10
อัพต่อไวๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
PS.  
Name : Mydear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mydear [ IP : 171.4.82.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 08:37
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android