คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ]

ตอนที่ 4 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 4 ปากกาเอ็กคอร์ตั้น ♦♦


     อัพเดท 3 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: นักเขียน, อัจฉริยะ, แฟนตาซี, เทพ, การต่อสู้, ความลับ, รั่ว, บ้า, ฮา
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 12 mem(s) ]
This month views : 438 Overall : 65,455
1,928 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2000 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 4 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 4 ปากกาเอ็กคอร์ตั้น ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3825 , โพส : 25 , Rating : 8% / 75 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

: + WRITER + :

 

บทที่  4  ปากกาเอ็กคอร์ตั้น 

 

 

ฟุบ !!!

 

“ แฮ่ก ๆๆๆ ” ผมหอบหายใจ   ก่อนจะนั่งพิงเตียงของผม   เลือดที่แขนยังคงไหลไม่หยุด  ก่อนที่ผมจะเพ่งสมาธิไปที่แขนข้างที่ถูกดาบกรีด   พลังสีทองเริ่มหมุนวนทั่วแขนก่อนแผลจะสมานอย่างเดิมเหลือเพียงคราบเลือดสีสดเอาไว้เท่านั้น

 

“ เป็นอะไรหรือเปล่า ? ” เดย์วอร์ถาม  ชุดของเขาก็อาบไปด้วยเลือดไม่ต่างกัน  มือข้างหนึ่งของเขากุมสีข้างที่ถูกเคียวคมฟันเฉี่ยวไป  แต่ก็เรียกเลือดได้ไม่ใช่น้อย  

 

ผมเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปหาเดย์วอร์อย่างยากลำบาก  ก่อนจะเอามือทาบที่ท้องของเขา  พยายามรวบรวมสมาธิจนพลังสีทองเริ่มอาบไล่บาดแผลช้า ๆ การสมานแผลครั้งนี้ช้ากว่าเดิมมากเพราะผมเหนื่อยเกินไปแต่สีหน้าของเดย์วอร์ก็ดีขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นที่บาดแผล

 

วูบ !

 

“ พอเถอะ ” เดย์วอร์ดันไหล่ผมออกเบา ๆ สีหน้าเป็นห่วงผมมากขึ้นไปอีกเพราะใบหน้าของผมชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ  ผมปาดเหงื่อออกโดยที่ไม่คิดจะเอาแว่นตากลมหนาออกไปเพราะยังไม่อยากให้ใครเห็นหน้าและสีตาของผม  ผมค่อย ๆ หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนสุด ๆ สางผมที่ลงมาปรกหน้าอย่างขัดใจแต่ผมกลับรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลก ๆ

 

ทำไมผมเรายาวจังว่ะ…….ผมคิด

 

ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาใหม่ก่อนจะพบว่ามีผมสีทองยาวสลวยถึงสะโพกยาวคลอเคลีย  นั่นทำให้ผมนึกได้ว่าตัวเอกของผม  องค์ชายพอลเองก็ไว้ผมยาว  ผมหันไปมองเดย์วอร์ที่นั่งพิงเก้าอี้  พยายามพูดออกมาเป็นคำให้รู้เรื่อง

 

“ นี่….นี่มันเรื่องอะไรกัน ? ” ผมถามเดย์วอร์  แต่เขากลับนิ่งเงียบ  เมื่อผมทำท่าจะถามอีกครั้งเขาก็ดันตัวผมให้นอนลงบนเตียงแล้วบอกเสียงนุ่มนวล

 

  คุณควรจะพักผ่อนก่อนนะ….เดี๋ยวคุณตื่นมาผมจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง  ปากกานั่นอยู่ไหน ? ” เขาถาม   ผมจึงล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบนาฬิกาพกพาโบราณของโซพอลเนียร์ออกมา

 

“ ที่นี้พูดคำว่า สลายพลัง สิ ” เดย์วอร์บอก  ซึ่งผมก็ทำตามอย่างว่าง่าย  แสงสีทองสว่างวาบอีกครั้งจนผมต้องหลับตาลง   ก่อนที่ผมจะรู้สึกว่าผมกลับมายาวเท่าเดิม  นาฬิกาโบราณก็กลับกลายเป็นปากกาด้ามหรูที่สลักชื่อของผมเอาไว้ 

 

เขาแกะปากกาในมือผมออกแล้ววางลงในกล่องเช่นเดิม  ผมค่อย ๆ หลับตาลงช้า ๆ หลังจากนั้นทุกอย่างก็วูบไป 

 

ด้านเดย์วอร์ที่มองพอลนิ่ง  เขาถอนหายใจยาวเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจสม่ำเสมอของเด็กหนุ่มที่นอนหลับอยู่บนเตียง

 

“ ก่อนอื่น..ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ” เดย์วอร์พึมพำกับตัวเอง  รู้สึกปวดหัวตุบ ๆ อย่างบอกไม่ถูกยามนึกถึงสิ่งที่จะพัวพันเขาและเด็กหนุ่มเจ้าของบ้าน   พลังอันศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นที่หมายปองของเหล่าไรท์เตอร์และทำให้เกิดการนองเลือดขึ้น

 

ซ่า…………..

 

เสียงน้ำในฝักบัวไหลนอง  เดย์วอร์นิ่วหน้าเล็ก ๆ ด้วยความแสบที่แผลตามร่างกาย    ร่างกายสมส่วนยังคงเหลือบาดแผลอยู่เล็กน้อย  ทำให้อดนึกถึงการต่อสู้ของพอลไม่ได้ 

 

ทั้ง ๆ ที่กำลังงุนงงอยู่แท้ ๆ แต่กลับสามารถใช้พลังได้อย่างชำนาญและคล่องแคล่วราวกับเป็นตัวละครตัวหนึ่งที่โลดแล่นตามจินตนาการ   ความสามารถและความคิดในการรับความสามารถของตัวละครไม่ใช่เรื่องที่ใคร ๆ จะทำได้  ต่อให้คนเราอยู่ดี ๆ ก็ได้รับพลังมาย่อมมีการฝึกฝนจึงจะใช้ได้อย่างคล่องแคล่วแต่ดูจากท่าทางของพอลแล้ว   เขาเหมือนจะเก่งมากเกินไปแตกต่างจากนักเขียนมือใหม่ที่ควรจะทำอะไรไม่ถูกมากกว่า  

 

เดย์วอร์ย้อนกลับไปยังช่วงเวลาที่พอลเพิ่งออกจากบ้านไป  เขาก็ขึ้นมาบนห้องนอนของพอลเพื่อที่จะเก็บปากกาเอ็กคอร์ตั้นที่ได้รับฝากไว้จากเพื่อนเก่าไป  แต่เมื่อพลิกดูแล้วกลับพบว่ามันมีอักษรสีทองสลักเป็นชื่อของเด็กหนุ่มเจ้าของห้องไว้ 

 

  และไรท์เตอร์ด้วยกันย่อมสามารถจับจิตสัมผัสได้นอกเสียจากเราจะลบจิตสัมผัสของเราเอง   ตอนนั้นเขาจึงฉุกใจคิด   รีบวิ่งออกตามหาพอลจนเจอเด็กหนุ่มกำลังหลบคมเคียวของคาร์ลอสและถูกทักษะของนิยายตัวหนึ่งที่คาร์ลอสแต่งจับอยู่

 

หลังจากนั้นจึงรอดมาได้อย่างหวุดหวิดจนไม่น่าเชื่อ  คิดแล้วเขาก็ต้องถอนหายใจอีกครั้งเพราะรู้ว่าอีกไม่นาน  จะต้องเกิดการต่อสู้อีกแน่  แต่ก่อนอื่น  เขาคงต้องปลุกให้พอลลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน  แล้วค่อยให้เจ้าตัวหลับยาวทีเดียวเพราะถ้าพอสผู้เป็นพี่ชายเกิดเห็นน้องชายในสภาพเลือดอาบ  ดีไม่ดี  เขานี่แหละ….จะเป็นคนโดนฆ่าเสียเอง

 

เดย์วอร์คิด  และรวดเร็วทันใจ  เขาเดินไปปลุกพอลที่นอนหลับตานิ่งบนเตียงเบา ๆ ซึ่งปรากฏว่าพอลลุกขึ้นในทันทีโดยไม่ต้องปลุกซ้ำ  ไม่มีอาการโต้เถียงบ่งบอกว่าเจ้าตัวก็รู้ดีว่าควรจะทำอะไรต่อ 

 

ซ่า…..เสียงน้ำไหลประมาณห้านาที  เจ้าตัวก็เดินออกมาในสภาพผมสีทองเปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำแต่คราวนี้ดูท่าว่าพอลจะไม่สนใจอะไรแล้วเพราะเด็กหนุ่มเจ้าของเตียงเอนตัวลงบนที่นอนอย่างรวดเร็ว  หัวถึงหมอนปุ๊บก็หลับปั๊บจนเดย์วอร์อดขำไม่ได้

 

“ หลับง่ายอย่างกับเด็กจริง ๆ ” ชายหนุ่มนัยน์ตาสีแดงใสคิด  ก่อนจะได้ยินเสียงใสดังแผ่ว ๆ ดังจากปากเจ้าตัว

 

“ ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ…..ถ้าง่วงมากก็ขึ้นมานอนสิเดย์ ” ชื่อย่อสั้น ๆ ทำให้เจ้าของชื่อใจกระตุก  เมื่อนึกถึงคำพูดที่คุ้นเคยของแฮรี่  คนที่เปรียบได้ดั่งเพื่อนสนิทและพี่ชายของเขา  เดย์วอร์ที่ตั้งสติได้เอ่ยปฏิเสธเบา ๆ

 

“ ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวฉันลงไปนอนข้างล่างเอง  นายก็พักผ่อนซะ ” พอลนิ่งไปนานจนเดย์วอร์คิดว่าหลับไปแล้ว   แต่สักพักก็ได้ยินเสียงของพอลดังขึ้นสั้น ๆ แผ่วเบา

 

“ ตามใจ……. 

 

เดย์วอร์จึงเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ   ปิดประตูอย่างแผ่วเบา  ทิ้งให้พอลนอนพักผ่อนในห้องเพียงลำพังโดยไม่ได้สังเกตซักนิดว่าแม้ยามนอนหรือตอนออกมาจากห้องน้ำ  พอลก็ยังคงสวมแว่นตาเอาไว้  และทันทีที่ประตูปิดสนิท  นัยน์ตาสีทองอร่ามก็ลืมขึ้นพรึ่บแล้วหรี่ตาลงราวกับกำลังใช้ความคิด  เลนส์สีขาวสะท้อนแสงแวววาวจนมองเห็นนัยน์ตาสีอำพันไม่ชัดแต่เพียงไม่นาน  เปลือกตาสีงาช้างก็ค่อย ๆ ปิดสนิทลง

 

18 ; 00  P.M.

 

“ หาว ~~~ ” เสียงหาวด้วยความง่วงงุนดังขึ้นจากเด็กหนุ่มเจ้าของบ้าน  ผมพอลเจ้าเก่าครับ  ตอนนี้กำลังทำอาหารเย็นให้กับพี่พอสและเดย์วอร์ที่อยู่ในห้องนั่งเล่น  ตาคมสีทองยังอยู่ภายใต้กรอบแว่นตากลม  ทั้ง ๆ ที่กะจะถามเรื่องราวทั้งหมดก่อนที่พอสจะกลับมาแต่สุดท้ายผมก็หลับยาวเกือบห้าโมงครึ่งจนพอสมาปลุกให้ไปทำอาหารเย็นนั้นแหละ

 

“ อะไรจะเห็นแก่กินขนาดน้าน….. ” ผมบ่นเบา ๆ ไม่จริงจังก่อนจะตั้งใจทำอาหารต่อไป   เมนูวันนี้ทำง่าย ๆ เป็นต้มยำกุ้งแม่น้ำที่พอสอุตส่าห์ซื้อมามากมายและข้าวผัดโอสถที่ผมคิดสูตรขึ้นมาเอง  เดย์วอร์ยังคงชมผมว่าทำอาหารได้ยอดเยี่ยมมาก  ส่วนเจ้าพี่บ้ากลับถาม

 

“ วันนี้ไม่สบายหรือเปล่าพอล….. พี่ชายผมถามเสียงเคร่ง  ทำให้ผมเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย

 

“ เปล่านี่….ทำไมอ่ะ ” ผมถามไม่ต่างจากเดย์วอร์ที่ละความสนใจจากอาหาร   พอสมองมาที่ผมนิ่งจนผมเริ่มหวั่นว่าเรื่องที่ปิดพอสไว้ว่าวันนี้ไม่ได้ไปโรงเรียนจะแตกหรือเปล่า  แต่พอสเพียงยักไหล่แล้วบอกอย่างไม่ใส่ใจ

 

“ เปล่า….แค่รู้สึกว่าวันนี้ข้าวมันน้อยผิดปกติ ” เจ้าตัวว่าแล้วก็โซยไม่ยั้งอย่างเอร็ดอร่อยจนผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก  เดย์วอร์ก็หันมาสบตากับผม  ผมจึงทำท่าชี้นิ้วขึ้นไปบนห้องเป็นเชิงบอกให้ขึ้นไปคุยข้างบนซึ่งเขาก็เพียงพยักหน้า

 

“ ตกลงเรื่องมันเป็นยังไง  ไอ้ปากกาเอ็ก ๆ อะไรนี่มันคืออะไร แล้วทำไมผู้ชายคนนั้นถึงต้องฆ่าผม ” ผมถามไปเป็นชุด ๆ จนเดย์วอร์หน้านิ่ว  เขายิ้มนิด ๆ ก่อนจะเริ่มเล่า

 

“ คือ….แต่ก่อน….โลกของเรามีอักษรและภาษามากมายเกินขึ้น ” เขาเปรย “ หลังจากนั้นจึงตามมาด้วยหนังสือที่กลายเป็นแหล่งกำเนิดความรู้มากมาย  จากเพียงแค่หนังสือเรียนก็เปลี่ยนไปเป็นหนังสือแนวต่าง ๆ ตามยุคสมัย……ความศรัทธาของเหล่านักอ่านที่รู้สึกขอบคุณคนที่ให้ความรู้  ให้ความบันเทิงและสร้างความสนุกสนานในการอ่านก่อเกิดเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เราเรียกว่า  โฮลิเนส ( HOLINESS ) ”

 

“ โฮลิเนส ? พลังของเหล่ารีดเดอร์งั้นเหรอ ?  แล้วปากกาเอ็กคอร์ตั้นมันคืออะไรล่ะ ” ผมถามต่อด้วยความสงสัย  เดย์วอร์นิ่งไปซักพักอย่างคนใช้ความคิดก่อนจะอธิบายช้า ๆ แต่รวบรัด

 

“ ปากกาเอ็กคอร์ตั้นคือปากกาที่มาจากพลังโฮลิเนส  ซึ่งนักเขียนก็ต้องเคยเป็นนักอ่าน และนักเขียนอย่างพวกนายก็มักจะขอให้ตัวละครในหนังสือของตัวเองมีชีวิตจริง ถูกไหม ? ” เดย์วอร์ถามซึ่งมันก็ถูก  เพราะผมยังเคยอธิฐานให้มีตัวละครในนิยายของผมมาเป็นเพื่อนกับผมเลย  ดังนั้นผมจึงพยักหน้าเป็นเชิงว่าเขาพูดถูก

 

“ ทีนี้ โฮลิเนสจึงสร้างปากกาเหล่านี้ขึ้นเพื่อให้เหล่านักเขียนหรือไรท์เตอร์สามารถเป็นตัวละครตัวใดตัวหนึ่งในนิยายและสามารถมีความสุขกับความสามารถของตัวละครนั้นตามที่ปากกาและพลังศักดิ์สิทธิ์คิดว่าเหมาะสม   แต่ว่า……” เดย์วอร์นิ่งเงียบก่อนจะพูดต่อ ด้วยท่าทีคับแค้นใจ

 

“ มันมีกลุ่มไรท์เตอร์กลุ่มหนึ่งที่หวังจะครอบครองพลังของโฮลิเนส  จึงมีการกำจัดไรท์เตอร์หน้าใหม่ขึ้นเพื่อที่จะรวบรวมพลังจากปากกาเอ็กคอร์ตั้นมาเป็นของตัวเอง   กลุ่มไรท์เตอร์ที่ต่อต้านก็จะถูกแย่งชิงปากกาไปทำให้สูญเสียความสามารถในการใช้พลัง ทำให้กลุ่มไรท์เตอร์ที่หวังจะครอบครองพลังมีมากขึ้น  หนึ่งในนั้นก็คือ คาร์ลอส ” ชื่อของคนที่ผมเพิ่งสู้ด้วยหลุดออกมาทำเอาผมสะดุ้งเฮือก  นึกถึงท่าทางที่หวังจะเอาเคียวบั่นคอผมแล้วรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ ผมจึงถามเพื่อความแน่ใจ

 

“ งั้น….ถ้าเกิดให้ปากกามันไปตั้งแต่ตอนแรกมันก็จะไม่ทำร้ายผมใช่ไหม ? ” เดย์วอร์มองที่ผมนิ่งจนผมเริ่มอึดอัด   แต่เขาก็พยักหน้าช้า ๆ

 

“ แล้วถ้าผมไม่ให้ปากกานี่ไปตอนนี้  มันก็จะตามฆ่าผมงั้นสิ ” ผมถามและได้ผลลัพธ์เดิม  แถมประโยคกระชุ่มกระชวยหัวใจให้อยากจะถวายใส่พานไปเลยว่า

 

“ และมันก็จะตามล่านายไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้ปากกาไป  หากแย่งมาไม่ได้  มันก็จะฆ่านายทิ้งซะ ……

 

“ นายคิดจะให้ปากกามันงั้นเหรอ ? ” เขาถามสีหน้านิ่ง   มือทั้งสองข้างกอดอกแล้วจ้องมาที่ผมเขม็ง  ผมกะจะพยักหน้ารัว ๆ แล้วบอกให้มันเอาไปเลย  ผมจะได้ไม่ต้องตายและกลับมามีชีวิตที่สงบสุข  แต่แล้วเสียงมากมายหลายเสียงที่เข้ามาในหัวของผมก็พากันดังลั่น  จนร่างกายของผมหยุดชะงักแล้วทรุดฮวบลงท่ามกลางความตกใจของเดย์วอร์

 

“ เฮ้ย ! เป็นอะไรหรือเปล่า ? ” เขาถามเสียงกังวลก่อนจะพยุงผมให้ไปนั่งตรงที่นอน  ผมกัดฟันกรอด  พยายามตั้งสมาธิขับไล่เสียงพวกนั้นออกไปจากหัวแต่เสียงหลากเสียงที่คุ้นเคยทำให้ผมชะงัก

 

ฮึก ๆๆ ไรท์เตอร์จะทิ้งพวกเรางั้นระ.เหรอ ทำไมล่ะ….ทั้ง ๆ ที่เราอยากมีชี..ฮึกชีวิตเพื่อเป็นพะ..ฮือ..เพื่อนกับไรท์เตอร์ แต่ไรท์….ไม่สิ..พอลจะทิ้งพวกเราเหรอ เสียงตัวละครที่ผมจำได้ดีเพราะมีเสียงกังวาลใสดุจระฆังแก้วที่ผมชอบ  ผมอ้าปากจะพูดแต่ก็พูดไม่ออก  เสียงอีกเสียงก็ดังขึ้น

 

ไรท์เตอร์แต่งให้ฉันเป็นตัวร้ายแต่ไรท์เตอร์กลับทำร้ายพวกคนดีซะเอง  งั้นไรท์เตอร์ก็อยู่ฝ่ายร้ายที่ทรยศเพื่อนสินะ

 

“ มะไม่ใช่ ” เสียงแผ่วเบาหลุดออกจากปากของผมแต่ผมก็ยังนั่งนิ่งราวกับหุ่น  นัยน์ตาเริ่มเหม่อลอยจากการฟังและจินตนาการตัวละครที่ผมออกแบบ

 

ไรท์เตอร์ให้เค้าไว้ผมยาวเพราะไรท์เตอร์ชอบแต่ถ้าไรท์เตอร์ทิ้งพวกเราล่ะก็   เค้าจะตัดผมสีชมพูนี่ทิ้งนะ !! ’

 

ไรท์เตอร์ไม่อยากคุยกับพวกเรางั้นเหรอ…..ไรท์เตอร์อยากทิ้งพกเราจริง ๆ นะเหรอ

 

ถึงแม้ฮึก….ไรท์เตอร์จะจะทิ้งหนูแต่แต่วาเลียจะไม่โกรธนะค่ะ

 

ไรท์เตอร์….ผม….ผมอยากเป็นผู้ชายหน้าสวยให้ไรท์เตอร์แต่งต่อไป อย่าทิ้งพวกเราเลยนะครับ

 

อย่าทิ้งพวกเราเลยนะคะ

 

อย่าทิ้งฉันไปนะไรท์เตอร์

 

พอล….พวกเรารักพอลนะ

 

ท่ามกลางเสียงร้องขอของหลาย ๆ ตนแต่มีเสียงอบอุ่นเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างแผ่วเบาแต่ชัดเจน  ทำให้เสียงอื่น ๆ ที่กำลังพูดเงียบลง

 

พวกเราเป็นแค่ตัวละครที่อยู่ในจิตใจของไรท์เตอร์….ของนายเท่านั้น

 

“ พอล….. ” ผมพึมพำเสียงคุ้นเคยนั้นเบา ๆ เพราะผมเคยได้ยินแล้วครั้งหนึ่งตอนที่สู้กับคาร์ลอส  เสียงนั้นยังคงพูดอยู่

 

เราเคารพการตัดสินใจของนายนะ….เพราะนายคือคนที่สร้างพวกเรามา….และนายก็มีสิทธิ์ที่จะทิ้งเราไปได้  แต่ที่ฉันอยากพูดคือ….พวกเรารู้สึกขอบคุณและรักไรท์เตอร์มากที่คอยให้ความสำคัญกับพวกเราทุกคนถึงแม้พวกเราจะไร้ตัวตนก็ตาม

 

แต่เราก็พร้อมจะหายไปเพื่อความสบายใจของนายนะ

 

ผมชะงักกึกเมื่อได้ฟังประโยคที่ดูเหมือนว่าจะไม่บังคับแต่ความหมายที่แฝงมามันชัดเจนสุด ๆ ตอนนี้เสียงในหัวผมเงียบไปจนหมดแล้ว  แต่เสียงของผมไม่หาย  ผมหัวเราะแผ่ว ๆ ในลำคอก่อนจะเริ่มหัวเราะดังขึ้น  นัยน์ตาปรากฏน้ำตาคลอ  รอยยิ้มกว้างที่ริมฝีปากปรากฏขึ้น

 

“ เล่นพูดอย่างนี้….ใครจะทิ้งลงกัน  สมแล้วจริง ๆ ที่ฉันให้นายได้คะแนนเต็มวิชาภาคการเจรจา ” ผมพึมพำเบา ๆ ก่อนจะหันไปบอกเดย์วอร์เสียงหนักแน่น

 

“ ต่อให้ผมตายก็จะไม่มีวันยกปากกานี่และตัวละครของผมให้ใครเด็ดขาด ” เดย์วอร์ยิ้มกว้าง   ขยี้หัวผมอย่างเมามันส์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดีใจ

 

“ ดีมากไอ้น้องชาย ” ผมปล่อยให้เดย์วอร์เล่นหัวผมต่อไปทั้ง ๆ ที่ปากบ่นอุบอิบอยู่

 

“ เอาล่ะ ๆ มาฟังต่อนะ ” เดย์วอร์เข้าสู่โหมดจริงจัง  ใบหน้าเคร่งเครียดจนผมเคร่งตาม  เขามองหน้าผมนิ่งแล้วก็……

 

พรืด หึ ๆๆ ฮ่า ๆๆๆ

 

หลุดหัวเราะออกมา  ผมทำหน้าตาเหรอหราด้วยความงง  วิ่งไปส่องกระจกในห้องน้ำก็พบว่า  ผมของผมคนนี้กลายเป็นรังนกไปแล้ว

 

“ เดย์ !!! ” ผมคำรามรอดไรฟันก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปในห้อง  กระโดดใส่เดยวอร์ที่นั่งอยู่บนเตียงแล้วยีอย่างเมามันส์จนหัวของเขาเริ่มฟูไม่ต่างกัน  เขาโวยวายและพยายามเอาคืนผมแต่ผมก็โยกหัวหลบมือของเขาได้อย่างง่ายดาย  แต่แล้วผมก็ลืมเรื่องขาของเขาไปสนิท

 

  ขาของเดย์วอร์กวาดขาผมไปพันจนผมล้มลงไปบนเตียงโดยมีเขาคร่อมผมอยู่   แต่ผมไม่ได้สนใจเขาเพราะมือของเขาอยู่ตรงเอวผม   ผมสะดุ้งเฮือกเพราะความจริงแล้วผมเป็นคนบ้าจี้และดูจากอาการที่เดย์วอร์เห็นผมสะดุ้ง  เขาก็รู้ได้ทันที  ใบหน้าหล่อ ๆ นั้นแสยะยิ้มเหี้ยม  นัยน์ตาเรืองรองฉายว่าเขาจะแก้แค้น

 

“ เฮ้ย ๆๆๆ เดย์ !!!….ฉันขอโทษ! ปล่อยฉันไปเถอะ!  นะ ๆๆๆ เลิกเล่นกันเหอะนะ ” ผมพยายามดิ้นให้หลุดแต่มือของผมก็ถูกเขารวบไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว  เดย์วอร์หัวเราะอย่างน่าสยดสยอง ( ในสายตาของผม ) ก่อนที่เขาจะพูดเสียงรื่นเริง  มืออีกข้างเตรียมจี้เอว

 

“ ช้าไปแล้วต๋อย !!!

 

“ อ๊าก !!!                           

 

 

แหะ ๆๆๆ ไรท์เตอร์จะบอกว่าวันเสาร์-อาทิตย์ที่  4 กับ 5 จะไม่อัพนิยายเรื่องนี้นะคะ   นิยายเรื่องนี้จะอัพในวันเสาร์และอาทิตย์ต่อไปหรือก็คือวันที่ 11 และ 12  แจ้งกำหนดการแล้วนะคะเพราะไรท์เตอร์ต้องการเวลาในการแต่งนิยายกว่า 4 เรื่อง  

อย่าลืมติดตามอ่านอีกสามเรื่องรวมทั้งเรื่องนี้แล้วอย่าลืมคอมเม้นให้กำลังใจนะคะ  ขอบพระคุณค่ะ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 4 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 4 ปากกาเอ็กคอร์ตั้น ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3825 , โพส : 25 , Rating : 8% / 75 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1900
ไอ๊ย่ะ!!!! สกิลการขึ้นคร่อมมาแล้วววว
Name : VKK42 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ VKK42 [ IP : 171.96.190.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2562 / 10:39
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1789
กรี๊ดดดดดด เขาขึ้นคร่อมกันค่ะ ขุ่นแม๊!!!
Name : kami-chun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kami-chun [ IP : 118.174.106.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2561 / 23:59
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1445
ตอนนี้ร้องไห้เลยค่ะ TTOTT
PS.  โลกมันก็ต้องมีความมืดบ้าง จักให้สว่างหมดไม่ได้หรอก
Name : Pimlp_xy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pimlp_xy [ IP : 1.47.15.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มิถุนายน 2560 / 19:23
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1312
ทำไมได้กลิ่นy หว่า
Name : ที่ชาร์ตแบต < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ที่ชาร์ตแบต [ IP : 1.46.226.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2560 / 20:00
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1133
ขำตรง ผมจะเป็นผู้ชายหน้าสวยให้ไรท์แต่งต่อ คือจี้มาก 5555
Name : FPPD < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FPPD [ IP : 1.46.207.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2559 / 22:27
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1119
มุ้งมิ้งโรแมนติกมากง่าาาาา>\\\<
ไรต์ทำหนูฟินง่ะ
Name : winunda878 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ winunda878 [ IP : 223.24.117.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2559 / 21:24
# 19 : ความคิดเห็นที่ 957
กรี้ดด ฉากขึ้นคร่อม เดย์วอร์นายห้ามรุนแรงกับพอลนะ55
Name : ambrosia3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ambrosia3 [ IP : 101.51.212.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2559 / 20:03
# 18 : ความคิดเห็นที่ 675
ค่า น่ารักอ่า สู้ๆค่า
Name : lost-death < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lost-death [ IP : 110.168.30.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2559 / 11:10
# 17 : ความคิดเห็นที่ 450
สนุกอ่า
Name : Ponpun Sayngam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ponpun Sayngam [ IP : 223.204.249.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 02:48
# 16 : ความคิดเห็นที่ 435
ท่านี้มันชวนจิ้นนะคะ ไรท์เตอร์ 555
Name : อุ่น บุญญาดา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อุ่น บุญญาดา [ IP : 27.55.222.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2558 / 09:48
# 15 : ความคิดเห็นที่ 395
อยากเขียนนิยายสนุกๆแบบไรท์บ้างจัง
Name : nonny [ IP : 27.55.10.105 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2557 / 13:26
# 14 : ความคิดเห็นที่ 196
อ่านไป ขำไป ยิ้มไป เหมือนคนบ้าเลยอ่ะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หนุกมากเลยค่าาาาา ไรท์เตอร์
อิอิ ขอบคุณนะคะที่ แต่งนิยาย เรื่องนี้มาให้อ่าน
นอกจากเรื่อง ชุลมุนวุ่นรักสาวหน้าหล่อ ที่ทำให้ รีดเดอร์คนนี้ ติดแล้ว
ยังแต่งเรื่อง นักเขียนสายเลือดเทพ มาให้ รีดเดอร์คนนี้อ่านแล้ว ติดอีกนะคะ
อิอิ ไงก้อขอบคุณนะคะที่อัพมาให้อ่าน ^^ Fight!! นะคะ
Name : joojyza [ IP : 202.29.52.220 ]

วันที่: 23 ตุลาคม 2556 / 16:03
# 13 : ความคิดเห็นที่ 95
ฟิน =.,=
PS.  ทุกนาที ทุกวันเดือนปี ทุกเวลานั้นมีค่า อย่าปล่อยเลยไปทั้งๆที่ยังไม่ทำอะไรกับมัน
Name : bigbowka < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bigbowka [ IP : 171.99.228.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 20:20
# 12 : ความคิดเห็นที่ 68
นึกว่าพอสจะมาเห็นฉากเด็จซะอีก
PS.  อ่านแล้วเม้น เป็นนิสัยของเพื่อนชาวเด็กดีจ้า
Name : ในนามแห่งนักฆ่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ในนามแห่งนักฆ่า [ IP : 125.27.182.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 20:28
# 11 : ความคิดเห็นที่ 43
เราค้นหาสมการได้แล้ว

เดย์xพอลxพอล(เจ้าชาย)
PS.  การที่คนเราที่ไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ไม่ใช่พี่น้องมารู้จักกันได้เรียกว่า . .. ... อะไรหว่า?
Name : jinger Bell < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jinger Bell [ IP : 115.87.81.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 00:50
# 10 : ความคิดเห็นที่ 38
จิ้นอ่ะ!!
PS.  จะเลวจะชั่วแล้วมันหนักหัวใครคะ??
Name : DesTineY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DesTineY [ IP : 110.168.154.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2556 / 20:05
# 9 : ความคิดเห็นที่ 35
จิ้นได้ไหมตัวเอง*_*
PS.  ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ เพราะ กาลเวลาไม่เคยหยุดเดิน....
Name : นัตสึ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัตสึ [ IP : 124.122.200.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2556 / 11:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 34
ท่าอย่างจิ้นมาก
PS.  ~* จงรักษาสิ่งที่รักไว้ให้ดีและทำดีกับสิ่งนั้นไว้ก่อนจะไม่มีโอกาศนะจ๊ะ เตือนด้วยความหวังดี *~
Name : u-ku < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-ku [ IP : 171.4.170.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 23:32
# 7 : ความคิดเห็นที่ 33
จะรออ่านนะคะ >___<
Name : CreamO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CreamO [ IP : 223.205.131.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 21:59
# 6 : ความคิดเห็นที่ 29
ขอให้พอสนั่งกินข้าวต่อไปหรือไม่ก็นั่งดูTVอยู่ข้างล่าง อย่างขึ้นมาขัดเลยค่ะ เพี้ยง!
Name : Myrintyle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Myrintyle [ IP : 171.7.51.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 21:20
# 5 : ความคิดเห็นที่ 27
ค๊าาา สู้ สู้  น่ะค่ะไรเตอร์ ^^


PS.  ปัญหาทุกปัญหา มันจะดูง่ายขึ้นหลังจากที่ได้รับการแก้ไขไปแล้ว
Name : Zro_Art < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zro_Art [ IP : 125.26.152.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 14:43
# 4 : ความคิดเห็นที่ 26
เห็นด้วย คห.24 นั่งคร่อมจี้มันแบบคนมาเห็นนี่เข้าใจผิดยกใหญ่เลยนะ55
Name : ก็คนมันอยากรู้ [ IP : 49.49.151.244 ]

วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 14:24
# 3 : ความคิดเห็นที่ 25
มาต่อเร็วๆน้า
Name : annaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ annaaa [ IP : 58.8.37.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 14:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 24
ทำไม me ถึงรู้สึกว่าท่าจิ้น เอ้ย จิ้มเอวมันแปลกๆ ถ้าอยู่ๆ พอสเกิดเปิดประตูเข้ามาจะไม่เข้าใจผิดแย่รึไง
Name : Iwana chinna < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Iwana chinna [ IP : 49.48.119.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 13:42
# 1 : ความคิดเห็นที่ 8
คร้าบบบ
สู้ๆนะฮะไรท์
จะรออ่านเสมอครับ ^^
PS.  ทำไม ทุกวันที่ผ่านมามันน่าเบื่อ แต่เมื่อได้เจอเธอ(หนังสือ)ชีวิตทุกวันของฉันก็มีแต่ความสุข
Name : ไอเม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอเม่ [ IP : 58.9.236.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 09:28
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android