眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,153 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,378 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    538

    Overall
    182,153

ตอนที่ 100 : 100

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

100 (จบ)



           





           สามปีหลังจากประกาศถึงสายเลือดที่แท้จริงของกู้หลุนกงจู่ออกไปให้ประชาชนรับรู้ซูหนานตี้ฮ่องเต้ก็สละราชบัลลังก์ให้แก่องค์รัชทายาทพร้อมทั้งแต่งตั้ง ซูจิ้นฝานที่มีพระชนมายุไม่ถึงหนึ่งชันษาดีขึ้นเป็นองค์รัชทายาทว่าที่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าชิง การเปลี่ยนถ่ายใกล้เข้ามาทุกที ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของแผ่นดินใหญ่นี้ที่การเปลี่ยนจากราชวงศ์หนึ่งสู่อีกราชวงศ์ไม่ได้นำมาซึ่งสงคราม


           ไม่มีสงครามระหว่างแคว้นทั้งห้า สงครามระหว่างชาวแผ่นดินใหญ่และชาวโพ้นทะเลก็หาได้ปะทุขึ้นดังเช่นที่หลายฝ่ายคาดเดา ซูโจวและแคว้นทั้งสี่ต้อนรับชาวโพ้นทะเลในฐานะราชทูต การเจรจาต่อรองกับยักษ์พวกนั้นหาได้ทำให้ชาวแผ่นดินใหญ่ตกเป็นรองแม้แต่น้อย พวกเขาไม่เสียดินแดนหาได้สูญเสียทรัพยากรใดๆ ทั้งยังดูแลกันและกันประหนึ่งมิตรสหายที่รู้จักกันมาเนิ่นนาน เพียงแต่อวิ้นซีฮองเฮาไม่เคยออกมาต้อนรับราชทูตนาม'นิโคร'ผู้นั้นแม้แต่ครั้งเดียวทั้งที่ทรงเป็นผู้ร่างสนธิสัญญาทั้งหมดด้วยพระหัตถ์ของพระนางเอง


           ถึงมีอำนาจสูงสุดเท่าที่หญิงผู้หนึ่งจะมีได้แต่กลับไม่สามารถทำในสิ่งที่หัวใจปรารถนาเช่นนั้นนับว่าชนะหรือแพ้กัน ตงฟางป้ายหูไม่อาจตอบคำถามข้อนี้ได้


           กระดานหมากล้อมที่ใช้ในการวัดฝีมือไม่เหลือทางเดินให้หมากสีดำ หากนำเอาตัวหมากที่ถูกล้อมออกจากกระดานแล้วแทบจะเหลือเพียงหมากสีขาวล้วนทั้งกระดาน ไม่ว่าจะเป็นเกมชนิดใดหากมีซูอวิ้นซีเป็นผู้วางแผนล้วนเป็นไปไม่ต่างจากกระดานที่ตั้งอยู่ หมากดำทำได้เพียงอยู่ในที่ของตนโดยไม่สามารถทำสิ่งใดได้อีก


           ซูอวิ้นซีคือฮองเฮาที่ทำให้ใครต่อใครรับรู้ว่าความคิดอ่านของสตรีนางหนึ่งลึกล้ำได้มากสักเท่าใด ระบบการศึกษาที่มีให้แก่สตรีกลายเป็นรูปธรรมโดยไม่มีความเห็นโต้แย้งจากเหล่าขุนนาง ดังเช่นการศึกษาทางด้านภาษาที่พัฒนาไปไกลจนชาวต่างแตนที่เข้ามาทำงานในราชสำนักออกปากชื่นชม


           นางทำให้เหล่าหญิงสาวทั่วทั้งแคว้นได้รู้ว่าความโปรดปรานหาได้มีอิทธิพลอำนาจมากมายสักเท่าใด วังหลังของซูเฟิ่งหมิงฮ่องเต้แม้จะมีการแก่งแย่งความโปรดปรานและตำแหน่งที่สูงขึ้นไปแต่ไม่มีสนมคนใดกล้าคิดฝันถึงตำแหน่งฮองเฮา 


           นางทำให้เหล่าชาวโพ้นทะเลได้รับรู้ว่าแผ่นดินใหญ่ที่อยู่ในอุ้งมือที่อ่อนนุ่มคู่นั้นไม่สามารถถูกกลืนกินได้โดยง่าย


           และทำให้เทพสวรรค์ที่หยิ่งทะนงเช่นตนได้รับรู้ว่าหัวใจของมนุษย์เดินดินผู้หนึ่งสามารถสลักคำว่าเสียสละและอดทนได้มากถึงเพียงนี้


           ในสายตาของคนอื่นเด็กผู้นี้คือผู้ชนะในทุกเกมการแข่งขัน แต่ทุกคราวที่สบดวงตาคู่สวยนั่นตงฟางป้ายหูเห็นเพียงบุคคลที่พ่ายแพ้ พ่ายแพ้ให้กับเกมชีวิตที่ใช้จิตวิญญาณของตนต่างหมาก


           ซูอวิ้นซีทิ้งความสุขในชีวิตตนเองไปมากมายเสียสละเพื่อส่วนรวมไปครั้งไม่ถ้วนจนไปยืนอยู่ในตำแหน่งสูงสุดเท่าที่หญิงสาวผู้หนึ่งจะปีนป่ายขึ้นไปได้แต่สุดท้ายแล้วนางกลับเป็นผู้แพ้ หากเป็นคนอื่นคงทิ้งอุดมการณ์ถอยหลังลงสู่ความเสื่อมไปนานแล้วแต่ไม่ใช่ซูอวิ้นซี นี่คงนับเป็นเหตุผลข้อใหญ่ที่ทำให้ตงฟางป้ายหูไม่อาจละสายตาจากมนุษย์ผู้หนึ่งได้ตลอดยี่สิบปี


           เขาเฝ้ามองสิ่งมีชีวิตที่ได้ชื่อว่ากลับกลอกมากที่สุดพร้อมกับลูกแก้วอันแทนตัวตนของจิตใจ ทั้งที่กระจกแก้วในมือนั้นทั้งหม่นแสงทั้งที่แสงสว่างสีขาวสะอาดมีเหลืออยู่เพียงริบหรี่มาเนิ่นนานกลับไม่ยอมมีเศษเสี้ยวของสีดำมาเจือปนแม้แต่น้อย


            "เวลาของเจ้าใกล้หมดลงแล้วอวิ้นซี"เศษเสี้ยวพลังชีวิตแทบไม่หลงเหลือให้เห็นในร่างกาย เรือนร่างโปร่งบางที่บางคราวดูราวกับจะจางหายไปพร้อมกันกับแสงสุริยาที่ลับลงใต้เส้นขอบฟ้า จิตใจที่แตกสลายจะดึงรั้งร่างกายให้คงอยู่ไปได้นานสักเพียงใด


            "เรื่องนั้นข้าพอรู้อยู่บ้างแล้ว"มือบางทาบลงบนอกเหนือตำแหน่งหัวใจมันเบาจนแทบจางหายไปตัวนางเองมีหรือจะไม่ทราบ ร่างกายของตนเป็นเช่นใดซูอวิ้นซีคิดว่ารู้ดีไม่แพ้ผู้อื่น ที่นางยืดเวลามานานถึงเพียงนี้เพื่อรอดูจิ้นฝานขึ้นนั่งบัลลังก์มังกรของต้าชิงเท่านั้น"ท่านคงไม่ได้มาเพื่อบอกกล่าวกับข้าเพียงแค่นี้ ตงฟางป้ายหูท่านต้องการสิ่งใด"แม้เจอกันไม่กี่ครั้งนางก็จำสหายหนึ่งเดียวของเจเจ่ได้ จอมทัพแห่งแดนสวรรค์ที่ดุดันแต่แสนจะใจอ่อน


            ตงฟางป้ายหูมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกนับถือในน้ำใจของอีกฝ่าย"คนทุกคนล้วนมีเป้าหมายในชีวิตมากมายแต่กับเจาจิงคุณ เจ้าหนูนั่นมีเจ้าเป็นจุดหมายเดียวในการดำรงอยู่"การมีตัวตนอยู่ของซูอวิ้นซีคือเหตุผลเพียงข้อเดียวที่เจาจิงคุณยังคงมีตัวตน เช่นเดียวกับที่ฟางหรงเอ็นดูซูอวิ้นซีเขาเองก็รู้สึกผูกพันกับลูกศิษย์ผู้เก่งกาจไม่น้อย


            "ข้าผูกอาคุณไว้กับผืนแผ่นดินนานมากพอแล้วถึงเวลาที่เขาจะก้าวเท้าออกไปหาท้องฟ้าที่แท้จริงเสียที"จิงคุณในยามนี้แข็งแกร่งพอจะสละสายเลือดแห่งภูติพรายทิ้งไปได้หากไม่ติดที่ตัวนางเขาคงจากไปนานแล้ว ตัวนางเองมีภาระหน้าที่ที่จำต้องปกปักรักษาต้าชิง แต่ไม่ใช่อาคุณเขาไม่ได้เป็นชาวมนุษย์เสียด้วยซ้ำ ที่ของเจาจิงคุณคือแผ่นฟ้าอันไร้ขอบเขตหาใช่สมรภูมิรบหรือกงทองอันวิจิตร


            น้องสาวของฟางหรงทราบเรื่องเหล่านี้ก็ไม่แปลกอันใดแต่หาได้เข้าใจมันทั้งหมด หากไร้สิ้นปรารถนาในการคงอยู่ยามสละสายเลือดครึ่งหนึ่งเจาจิงคุณจะหายไปตลอดกาล"สละสายเลือดโดยไม่มีสิ่งใดเหนี่ยวรั้งเขาจะดับสูญอย่างแท้จริง"ไม่มีสิ่งใดอยู่ได้โดยไร้ซึ่งเจตจำนงแห่งการคงอยู่และมังกรไม่อาจดำรงค์อยู่โดยมีสายเลือดแปลกปลอมอยู่ในร่างกาย


            ดวงตาคู่สวยวูบไหวแบบที่ไม่บ่อยครั้งนักที่จะได้เห็น เสียงที่เปร่งออกมาไม่นิ่งเรียบดังที่ควรเป็น"เช่นนั้นท่านต้องการให้ข้าทำสิ่งใด"


            "หนึ่งคำโกหก"เพียงหนึ่งคำโกหกที่ผูกชีวิตเจาจิงคุณไว้เพื่อสร้างเป้าหมายในชีวิตให้เจ้าหนูนั่นดำรงอยู่ต่อไป


            "ข้าจะไม่มีวันโกหกเขา"แม้คำโกหกจะหอมหวานมากเพียงใดแต่ก็ทำให้เจ็บปวดได้มากกว่าความเป็นจริงหลายเท่า"ถ้าข้าเอ่ยปากให้กับอาคุณคำสัญญาเหล่านั้นจะไม่มีวันถูกบิดพริ้วเป็นอื่น"


            "หากทำเช่นนั้นเจ้าไม่มีทางละจากภพภูมิของมนุษย์"กล่าวสัตย์ปฏิญาณไม่ใช่เรื่องล้อเล่น การผูกโยงวิญญาณไว้กับใครอีกคนไม่ใช่สิ่งที่จะทำเพียงเพราะความชิดชั่ววูบ"โอกาสที่จะเป็นบรรลุเป็นเซียนไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ เกิดใหม่คราวหน้าไม่แน่ว่าเจ้าจะมีโอกาสได้สร้างคุณงามความดีเช่นนี้อีกครั้ง"เรื่องที่นางจะมีโอกาสสำเร็จเป็นเซียนตงฟางป้ายหูเคยบอกแก่ซูอวิ้นซีมาก่อนหน้านี้ 


           รักษาจิตวิญญาณให้ไม่มีสีดำมาเจือปนและประกอบกรรมดีจนสวรรค์รับรู้ ดูเหมือนง่ายแต่กลับยากยิ่งกว่าใช้เพียงหนึ่งนิ้วในการปีนหน้าผาในยุคสมัยเช่นนี้ มิเช่นนั้นในรอบหลายร้อยปีจะมีเซียนจากมนุษย์นับได้ไม่เกินหนึ่งฝ่ามือหรือ แดนสวรรค์และแผ่นดินมนุษย์ห่างไกลกันออกไปทุกทีโอกาสนั้นน้อยยิ่งกว่าโยนด้ายลงทะเลแล้วหวังให้มันลอดผ่านเข็มที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ตำแหน่งใด


            "ข้าทราบแล้ว พี่ชายตงฟางขอบคุณท่านมาก"นางเองเคยต้องการเป็นเซียนที่ไหน คำว่าคุณค่านั้นขึ้นอยู่กับผู้ตัดสิน สำหรับนางไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดจะมีคุณค่าต่อผู้อื่นมากน้อยเพียงใดก็ไม่อาจถูกนำมาเทียบกับอาคุณของนางได้ 


           มือคู่หนึ่งจับประคองตนขึ้นเหนือบัลลังก์หงส์มือที่ตัวนางเองรู้ดีว่าสามารถสั่นครอนแผ่นดินให้ไหวเอนได้หากต้องการ บุรษผู้กอบกุมมือนางแล้วใช้ตนเองเพื่อเป็นหลักยึกไม่ให้ร่างกายที่เปราะบางนี้เอนเอียงยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เจาจิงคุณยังคงเหมือนเมื่อหลายปีก่อนไม่เปลี่ยนแปลงเสมือนว่ามีเพียงตัวนางที่ไหลไปตามกระแสของกาลเวลา 


           บทสนทนากับตงฟางป้ายหูผุดขึ้นในห้วงความคิด นึกถึงเรื่องเช่นนี้ได้แสดงว่าเวลาของนางคงจวนเจียนจะหมดลงแล้ว


           แม้จะอยู่ที่ตำหนักเอื้อมเมฆาที่ห่างจากลานพิธีหูก็ยังแว่วได้ยินเสียงของการเฉลิมฉลองในงานราชพิธีราชาภิเษกของบุตรชาย จิ้นฝานได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์เหนือแผ่นดินต้าชิงห่วงของนางก็เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียว


           มองสบดวงตาสีฟ้าที่สวยยิ่งกว่าท้องฟ้ายามไร้เมฆหมอก เมื่อไหรกันที่นางพบว่ามันมองนางอยู่ก่อนเสมอ


           "อวิ้นซีท่านต้องพักผ่อนให้มากรู้หรือไม่"ตัวมันเองรู้ดีว่าเวลาของคนตรงหน้าเหลืออยู่อีกไม่นาน หากฝืนดึงรั้งด้วยแรงมากไปกว่านี้เชือกป่านที่หลุดลุ่ยคงถึงคราวขาดออกจากกัน


           เขาเกิดเป็นสายเลือดเทพมังกรมีพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่เทียมฟ้ากลับไร้ประโยชน์จนน่าเวทนาในยามนี้ มันไม่สามารถทำสิ่งที่ต้องการที่สุดได้ ไม่อาจยื้อชีวิตที่หวงแหนที่สุดไว้ได้


           "ข้ารู้แล้วอาคุณอย่าได้ห่วงเลย"


           ทั้งที่สายตาของอีกฝ่ายที่มอมมาที่นางซื่อตรงถึงเพียงนี้ ทั้งที่คนตรงหน้าแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาไม่เคยปิดบังแม้แต่น้อย ทั้งที่เขาพูดออกมาอย่างชัดเจนเสมอ เป็นนางที่มองข้ามมันไปเป็นความผิดที่ตัวนาง เป็นความโง่งมของตนที่ทำให้สายตามืดมัวทั้งที่คิดว่าตนนั้นฉลาดแต่กลับไม่เคยเลือกเกินเส้นทางที่ถูกต้อง


           "อวิ้นซีข้ารักท่าน"เสียงนุ่มทุ้มพูดประโยคที่กล่าวออกมานับครั้งไม่ถ้วน


           "ถ้าเช่นนั้นอาคุณข้าให้สัญญากับเจ้าหนึ่งข้อดีหรือไม่ หากชาติภพมีอยู่จริงแล้วละก็"ข้าซูอวิ้นซีตั้งขอสัตย์ปฏิญาณให้แผ่นดินเบื้องล่างและแผ่นฟ้าเบื้องบนเป็นพยาน"ข้าจะเกิดใหม่อีกครั้งเพื่อรักอาคุณ"เสียงฟ้าร้องครืนทั้งที่ไร้เมฆหมอกราวกับรับรู้ถึงคำสัตย์ที่จะผูกโยงวิญญาณของผู้ที่ยอมละทิ้งการจุติใหม่ยังภพสวรรค์


           ดวงตาสีน้ำทะเลเหมือนถูกจุดประกายความหวัง ตั้งแต่ต้นจนจบนางก็ยังโง่งมสายตาที่คาดว่ากว้างไกลมองเลยคนใกล้ตัว ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดมีจิตใจตั้งมั่นสู้ขุนเขาได้แล้วอย่างไรด้านในมิใช่คนผู้หนึ่งหรือ คำสัญญาครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อชดเชยหรือตอบแทนแก่ผู้ใด


            หากมีโอกาสเลือกได้แล้วเกิดมาเพื่อรักคนที่รักตนเองได้มากถึงเพียงนี้ใครบ้างจะไม่ทำ สำสาบานนี้ให้โอกาสเจาจิงคุณและให้โอกาสตัวนางเองไปพร้อมกัน


            เปลือกตาค่อยๆหนักขึ้นเช่นเดียวกับแขนและขา หากหลับไปคราวนี้ก็รู้ว่าจะไม่มีทางตื่นขึ้นมาในฐานะของจักรพรรดิณีแห่งต้าชิงอีกจึงฝืนลืมตาไว้ให้นานที่สุด ทั้งที่เป็นแบบนั้นภาพทุกอย่างกลับดูเหมือนไกลออกไปทุกที พระมารดาคำเรียกนี้เหมือนมาจากที่ไกลแสนไกล


            อัสสุชลหยดน้อยไหลรินออกมาจากหางตาทางเดินสายนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา ตั้งแต่ต้นน้ำตาหยดหนึ่งของเจาเหม่ยหรงผลักดันให้อวิ้นซีเลือกเดินในทางสายนี้ ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างแล้วปล่อยให้ตนจมอยู่ในวังวนของการล้างแค้น ต่อจากนั้นสิ่งที่บังคับไม่ให้นางถอยหลังหนีคือหยดน้ำตานับไม่ถ้วนที่หลั่งอยู่ในหัวใจของตนเอง


            ถึงกระนั้นหัวใจที่เล็กเท่ากำปั้นก็ยังบรรจุเอาแผ้นดินทั้งผืนลงไปได้ ต้าชิงตั้งแต่เหนือจรดใต้ผืนทรายทางตะวันออกจรดแผ่นน้ำทางตะวันตกไม่ได้ถูกสร้างด้วยเลือดเนื้อและการฆ่าฟัน ทั้งหมดของดินแดนที่ทอดไกลสุดสายตาถูกหล่อหลอมมาจากอัสสุชลของจอมนางผู้หนึ่ง





            








            ตอนนี้น่าจะเรียกว่าบทสรุปของเส้นทางที่อวิ้นซีเลือกมากกว่าจะมีตอนพิเศษอีกสองตอนถึงจะจบจริงๆ


            บอกรีทตามตรงเลยคือที่จริงมันควรจะมีเนื้อหาหลังจากตอนที่แล้วอีก แต่เราตัดพวกเฉลยเหตุผลที่หลานจี้เซียวเข้าข้างชาวโพ้นทะเล การจักการในส่วนวังหลังแล้วก็พวกบทยิบย่อยออกหมดเลย เหตุผลจริงๆคือหมดไฟค่ะ คือหลังๆมานี้รู้สึกไม่อยากแต่งออกจะแต่งตามหน้าที่มากกว่าอยากแต่งเพราะชอบแบบตอนแรกๆ ใจนึงเราอยากหยุดแต่งไปเลยแต่ก็อยากให้จบสักทีแล้วก็เคยสัญญาว่าจะแต่งให้จบด้วยก็เลยออกมาในรูปแบบนี้ ขอโทษด้วยนะคะ


            รักรีทนะคะ ฝันดีล่วงหน้าค่ะ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #1134 bbgalaxy (@baitoeytears) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 04:42
    ถึงจะไม่ได้คู่กับอาคุณ แต่ได้เท่านี้ก็ดีแล้วค่ะ ดีแก่ใจมากๆๆ
    #1134
    0
  2. #1079 182526 (@182526) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 19:54
    รุ้มั้ยอ่านทีไรมันบีบหัวใจ บางตอนว่านางเสียสละมากจนไม่มองเห็นชีวิตตัวเองสำคัญ แต่เข้าใจ รักนะนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณค่ะที่ทำให้อ่าน รักไรท์ด้วยนะ
    #1079
    2
    • #1079-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:14
      ขอบคุณเ่นกันนะคะที่อ่านและรักตัวละครของไรท์
      #1079-1
    • #1079-2 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 100)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
      ขอบคุณมากนะคะ
      #1079-2
  3. #1074 สามคิ้ว。 (@leepnam) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:45
    ติดตามค่าา อยากอ่านตอนพิเศษ 55555555
    #1074
    1
    • #1074-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:17
      ขอบคุณนะคะ
      #1074-1
  4. #1072 AgainwithU_26 (@AgianwithU_26) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 07:04
    ขอบคุณที่เเต่งนิยายดีๆมาให้นะคะ จะรอติดตามเรื่องต่อๆไปค่ะ
    #1072
    1
    • #1072-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:18
      ถ้ามีไฟนะคะ แต่ไม่สัญญานะ
      #1072-1
  5. #1070 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:14
    จอมนางผู้เก่งกาจแต่กลับไม่มีผู้ใดรู้ว่านางเปราะบางเพียงใด หญิงสาวผู้เสแสร้งแต่กลับยังคงความบริสุทธิ์เอาไว้ได้จวบจนวาระสุดท้าย หากนางมีชีวิตอยู่จริงในประวัตศาสตร์นางคงเป็นฮองเฮาผู้สมควรได้รับการยกย่องอย่างที่สุด 'อัสสุชลจอมนาง'เรื่องราวที่ทำให้เราได้รับรู้ว่าชีวิตของคนๆนึงสามารถละทิ้งความสุขเพื่อแผ่นได้ถึงขนาดนี้ชอบมากๆเลยค่ะขอบคุณไรท์มากๆที่แต่นิยายดีๆอย่างนี้ให้เราได้อ่าน ของคุณจริงๆค่ะ
    #1070
    1
    • #1070-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:21
      คงมียอดคหลายคนในประวัติศาสตร์ที่อยู่ในเงาค่ะ มีหลายคนที่ไม่ได้ถูกจารึกลงบนหน้าประวัติศาสตร์แต่ช่วยรักษาแผ่นดินจนอยู่มาได้ในทุกวันนี้ จะประเทศไหนก็มีทหารกล้าหลายนายที่ทิ้งชีวิตไว้ในสนามรบเพื่อปกป้องบ้านเมืองของตัวเอง ขอบคุณที่ตามอ่านจนจบนะคะ
      #1070-1
  6. #1069 Tyro (@tyro) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:09
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ นิยายเรื่องนี้ทำให้น้ำตาตกทุกตอนตั้งแต่ไปกำแพงบูรพา ไรท์เก่งมากๆเลยค่ะ

    แต่อยากรู้ จิ้นฝานนี้ลูกอวิ๋นซีกับองค์ชายสามใช่มั้ย(ลืมชื่อ+ขก.หา)?
    #1069
    1
    • #1069-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:23
      เป็นลูกของซูเฟิ่งหมิงกับอวิ้นซีค่ะ เพราะแบบนี้บัลลังก์ของต้าชิงเลเป็นของคนคนนี้โดยชอยธรรม
      #1069-1
  7. #1068 Sum88 (@Sum88) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 18:32
    ขอบคุณนะคะไรท์. สนุกมากเลยยังมีความหวังชาติภพหน้าอวิ๋รซีกลับมาอีกคร้ังเพื่ออาคุน.  ไรท์ไปพักผ่อนเติมไฟให้ร้อนแรงก่อนอาจจะมีแรงบันดาลใจยังรอไรท์เสมอ
    #1068
    1
    • #1068-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:23
      แรงบนตาลใจของไรท์ก็มาจากคอมเมนท์ของคนอ่านที่น่ารักนี่ล่ะคะ
      #1068-1
  8. #1066 primo xxii (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 17:06
    ขอบคุณนะคะ ถึงไรท์จะบอกว่าหมดไฟ แต่มันก็ยังดีอยู่ สงสารอวิ๋นซี ?? ไม่อยากให้ไรท์ปิดตอน อยากคิดถึงแล้วก็เข้ามาอ่านได้ตลอด
    #1066
    1
    • #1066-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:25
      ไรท์จะไม่ปิดตอนค่ะ ถ้าคิดถึงกันก็แวะเวียนเข้ามาได้เสมอนะคะ
      #1066-1
  9. #1065 Moda (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 16:45
    ขอบคุณนะคะไรท์

    ติดตามมาโดยตลอดที่หมดไฟ อาจตะเพราะเรื่องยาวด้วยมั้ยคะ

    ถ้าไรท์มีไฟอีก ค่อยมาปรับปรุงเรื่องนี้ใหม่มั้ยคะตอนนี้พักผ่อน ไปหาวัตถุดิบมาเขียนต่อ
    #1065
    1
    • #1065-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:25
      จะพยายามเท่าที่ทำได้นะคะแต่ขอไม่รับปากน้า
      #1065-1
  10. #1061 ผู้หญิงชอบอ่าน (@shakriya2012) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:41
    มันก็ไม่ได้แย่นะเพียงแต่รายละเอียดมันขาดหายไป มันเหมือนบทสรุปจริงๆ ถ้ามีความอยากแต่งให้มันดีกว่านี้เมื่อไหร่ วานไรท์มารีไรท์ตอนจบใหม่ด้วยนะคะ อยากอ่านตอนพิเศษของอาคุณกับอวื๋นซีภาคกำเนิดใหม่ ได้พบและได้รักกันซะทีอ่ะค่ะ หวังว่าไรท์จะแต่งไว้นะคะ มันเป็นการรอคอยของรี้ดหลายๆคนเลย อวิ๋นซี+อาคุณ
    #1061
    1
    • #1061-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:27
      คงไม่มีภาคใหม่แล้วค่ะ
      #1061-1
  11. #1060 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:07
    ขอบคุณนะคะ อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาคลอ สงสารอวิ๋นซี
    #1060
    1
    • #1060-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:27
      คนแต่งใจร้ายไปใช่มั้ยน้า
      #1060-1
  12. #1059 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 12:53
    ขอบคุณค่ะ จบแล้วก็โล่ง
    ตอนแรกๆอ่านสนุก พอพระเอกในใจเราตาย เราเครียด(เหมือนนางเอก เหมือนไรท์?)
    ใจหนึ่งก็คิดว่าน่าจะจบๆ ใจหนึ่งก็ยังเสียดาย แต่ยังไงก็ขอบคุณไรท์มากค่ะ
    รอติดตามเรื่องต่อไปนะคะ
    #1059
    1
    • #1059-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:28
      ขอบคุณที่ติดตามจนบนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์ที่มีให้ตั้งแต่ตอนแรกๆนะคะ
      #1059-1
  13. #1057 C.L.PIAMSIRI (@Longsaard) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 11:42
    ม่ายยยยสส
    #1057
    1
    • #1057-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:30
      จบแบบนี้ก็ดีออกน้า
      #1057-1
  14. #1054 หมูหนิงกินน้ำ (@sucawadee38) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 11:27
    อยากอ่านภาคต่อ ภาคที่อวิ้นซีเกิดใหม่เพื่อรักอาคุณ หื้อ อยากอ่านต่ออ่าไรท์ TT
    #1054
    1
    • #1054-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:32
      คงไม่มีภาคต่อค่ะมีตอนเศษยาวยาวให้ตอนนึง
      #1054-1
  15. #1052 zanonym26 (@zanonym26) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 11:05
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่แต่งจนจบนะคะ
    #1052
    1
    • #1052-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:32
      ด้วยความยินดีค่ ขอบคุณที่อ่านจนจยนะคะ
      #1052-1
  16. #1051 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 10:58
    แอบใจหายตอนอวิ๋นเราตาย งื้ออออ เศร้า คิดถึงหย่งจิ้น
    #1051
    1
    • #1051-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:33
      เค้าไปดีแล้วค่ะ
      #1051-1
  17. #1050 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 10:57
    ขอบคุณนะคะ
    #1050
    1
    • #1050-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:33
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #1050-1
  18. #1049 bella a (@maynakiris) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 10:26
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านจนจบนะคะ

    สุดท้ายอาคุณเราก็สมหวัง ถึงต้องรอต่อไปอีกนานก็ตาม กาซิกๆ หย่งจิ้นก็ตายไปแล้ว อย่างน้อยให้อาคุณสมหวังก็ยังดี
    #1049
    1
    • #1049-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:33
      นั่นสินะคะ
      #1049-1
  19. #1048 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 09:59
    สนุกมากค่ะ มันยากจริงๆ นะในการแต่ง เรา ผู้อ่านขอขอบคุณมากค่ะที่ไร้ท์เสียสละแต่งนิยายใก้พวกเราอ่าน สนุกและซาบซึ้งไปกับเนื้อเรื่อง หวังว่า ตอนพิเศษคงจะสมปรารถนาของอาคุณนะคะ
    #1048
    1
    • #1048-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:34
      ขอบคุณที่อ่านจนจยแล้วก้คอยเป็นกำลังใจให้จนถึงวันนี้นะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
      #1048-1
  20. #1047 จิ๊เอ๋อ (@lomosolamsky2) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 09:55
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีดี อีกเรื่องค่ะ
    #1047
    1
    • #1047-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:34
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #1047-1
  21. #1046 aplcherry (@aplcherry) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 09:20
    ขอบคุณนะคะ ไรท์ หนึ่งร้อยบทมันยาวมากจริงๆๆๆๆด้วยค่ะ 555 สนุกมากเลย ถึงจะมีจุดหักให้ช็อคเป็นระยะ แต่ทั้งเนื้อหา ทั้งสำนวนนี่เด็ดขาดจริงๆ
    ขอสารภาพว่าเลิกตื่นเต้นเวลาอัพตั้งแต่หย่งจิ้นตาย
    คือแบบ ไม่มีกระจิตกระใจอ่านต่อเลยค่ะ รู้สึกเหมือนคนอกหัก ฮือออออ
    จิตตกแรงมาก น้ำตาตกใน หัวใจสั่นไหว
    แต่ก็ยังติดตามอ่านจนจบนะคะ 555

    สุดท้าย ขอบคุณไรท์มากๆๆๆๆๆ ที่เขียนให้อ่าน บทจะฟินนี่ เราจิกที่นอนเป็นรูเลยทีเดียว ทั้งสนุกทั้งตื่นเต้น ยังคอยผลงานชิ้นใหม่ของไรท์นะคะ
    ปล.ขอแนวหวานแหววสักเรื่องเหอะค่ะ ชอบสำนวนจริงๆ ^^
    #1046
    1
    • #1046-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 100)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:35
      ขอโทษนะคะที่แต่งออกมาในรูปแบบนี้ ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่ยังอยู่ด้วยกันจนจบเรื่อง ขอบคุณค่ะ
      #1046-1