眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 181,991 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    376

    Overall
    181,991

ตอนที่ 2 : 2 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    3 ต.ค. 60

2





       ความรู้สึกเจ็บระบมที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายทำให้ฉีอวิ้นซีรู้ว่าตัวนางนั้นยังคงมีลมหายใจ เมื่อสติเริ่มกลับมานางก็สังเกตสิ่งรอบตัวผ้าม่านสีกลีบบัวปักลวดลายงดงามกับเครื่องเรือนมูลค่าสูงที่ประดับตกแต่งอยู่ในห้องนอน บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่านางไม่ได้อยู่ที่เรือนหยกขาวของตนอีกต่อไป เรือนหยกขาวนั้นสมชื่อยิ่งนักทุกสิ่งที่นำมาจัดวางมักมีสีขาวเป็นส่วนประกอบทุกอย่างสวยงามเรียบง่ายไม่หรูหราและประกอบไปด้วยสีสันดังเช่นห้องนี้

       "เด็กน้อยเจ้าไม่กลัวที่จะทำตามคำที่ข้าบอกบ้างเลยหรืออย่างไร"เสียงที่ตัดผ่านอากาศเรียกความสนใจจากฉีอวิ้นซีให้หันไปมองแม้น้ำเสียงจะไม่คุ้นหูและหน้าตาไม่คุ้นตาแต่เห็นดวงตาอันเป็นเอกลักษณ์คู่นั้นนางก็มั่นใจได้ว่าคนตรงหน้าคือท่านน้าเจ้าของรอยยิ้มแปลกประหลาดผู้บอกให้นางกระโดดลงในสระบัวนั้่นเอง คนตรงหน้าปรากฎกายอยู่ในห้องของนางได้ย่อมมีฝีมือไม่ธรรมดา

        "คารวะท่านน้า ขออภัยที่อวิ้นซีไม่สามารถคารวะท่านอย่างเป็นทางการได้"เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มแย้มยิ้มหวานจนดวงตาโค้งรีเป็นเสี้ยวจันทร์ แม้หน้าตายังซีดเซียวก็คงความน่าเอ็นดูอย่างน้อยที่สุดมารยาทของเด็กตรงหน้าก็ดีใช้ได้ทีเดียว สายตาของคนที่ถูกเรียกว่าท่านน้าอ่อนโยนลงหลายส่วน แม้ผ่านเรื่องเลวร้ายแต่เด็กสาวที่ยังไม่ถึงวัยปักปิ่นตรงหน้าก็ยังคงความสงบเเละนอบน้อมได้ดังวันวานที่พบเจอ แม้นางจะเลี่ยงตอบในคำถามแรกผู้ถามก็ยังไม่รู้สึกแย่

        "เรียกข้าฟางหรงเจเจ่เถอะ ในรูปลักษณ์นิ้เรียกท่านน้าคงไม่เหมาะเท่าไหร่”รูปลักษณ์ของฟางหรงในตอนนี้คือหญิงสาวอายุไม่เกินยี่สิบที่ดูธรรมดาสามัญและสามารถมองข้ามไปได้ง่ายดาย ดวงหน้าอ่อนเยาว์ภายใต้แสงจากระเบียงที่ลอดเข้ามาไม่เหมาะที่จะให้เรียกว่าน้าจริงเสียด้วย

         "ฟางหรงเจเจ่ท่านพอจะบอกถึงเหตุการณ์ในขณะที่ข้ายังไม่ได้สติได้หรือไม่" ฉีอวิ้นซีเรียกตามอย่างว่าง่ายด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อม นางต้องการรู้เรื่องทุกอย่างให้มากที่สุดเพื่อรับมือสิ่งที่จะตามมา

          "แน่นอนว่าย่อมได้ หลังจากที่เจ้าถูกช่วยขึ้นมาจากสระบัวพี่สาวก็เผาเรือนหยกขาวแล้วไปช่วยเจ้าออกมา ก่อนบอกบิดาว่าสามารถรักษาเจ้าและบาดแผลบนใบหน้าได้"อวิ้นซีมองคนตรงหน้าอย่างสนเทห์ จะมีใครสักกี่คนก็บอกว่าตนเองเผาเรือนของอีกฝ่ายได้อย่างหน้าตาเฉยเฉกเช่นนี้ เห็นอวิ้นซีนิ่งไปไม่ถามสิ่งใดฟางหรงก็ยิ้มอย่างพอใจแล้วกล่าวต่อ

          "เมื่อไม่มีเรือนหยกขาวบิดาของเจ้าก็ย้ายเจ้ามาที่เรือนใหญ่ เจ้าสลบไปถึงหกวันนับตั้งแต่จมน้ำวันนั้น"เวลาหกวันที่ไม่ได้สติควบรวมกัเหล่าคนที่เข้ามาช่วยดับไฟนั่นมีมาก ผู้เห็นเหตุการณ์แยอะเช่นนี้คุณหนูรองแห่งบ้านฉีจึงได้รับการดูแลจากหมอทั่วทั้งเมืองประหนึ่งเป็นเทพธิดาน้อย

           เด็กหญิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยปาก"ตอนนี้เรือนหยกขาวคงกลายเป็นเพียงเถ้าแล้ว"สถานที่ที่มารดาและนางเคยอยู่ร่วมกันหลายปียามนี้ไม่มีอีกน่าแปลกที่นางไม่มีความเสียใจ

           "จะไม่ถามเรื่องแผลเป็นบนหน้าของเจ้าเลยหรือ"ใบหน้าคือส่วนสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของผู้หญิงแต่ดูสาวน้อยตรงหน้าไม่ให้ความสำคัญกับมันมากเท่าใด 

           ฉีอวิ้นซียกมือเรียวบางขึ้นแตะบนหน้าที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลอย่างแผ่วเบา ไม่มีความรู้สึกเจ็บที่ทำให้รู้ว่ามีบาดแผลอยู่เบื้องใต้แม้แต่น้อย

           "ถามแล้วอย่างไรไม่ถามแล้วอย่างไรข้าวางทุกอย่างในมือท่านตั้งแต่ตัดสินใจกระโดดลงในสระบัววันนั้นแล้ว”ฉีอวิ้นซีสบตาคนถามอย่างตรงไปตรงมาแล้วตอบสิ่งที่อยู่ในใจไม่ว่าต้องเสียสิ่งใดหากเปลี่ยนชะตาได้ก็ถือว่าคุ้มค่าเพียงแค่เปลี่ยนชะตาเท่านั้น 

         คำตอบของเด็กตรงหน้าถูกใจนางนัก ฟางหรงจึงคลี่ริมฝีปากเป็นรอยยิ้มบางเบาไม่ใช่รอยยิ้งเหยียดแต่เป็นรอยยิ้มแผ่วจางคล้ายมีคล้ายไม่มี เด็กน้อยผู้ที่ถอดแบบสิ่งที่นางรักมาจากคนผู้นั้นไม่น้อย

           " ข้าไม่ใช่เทพไม่ ใช่ปีศาจ เเต่ก็หาใช่มนุษย์ปะทุชนเช่นกัน"ดวงตาที่มีสีแปลกตาไปจากคนทั่วไปคอยจับสังเกตสีหน้าของอีกฝ่าย ขณะที่มือเอื้อมมาลูบศีรษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมหนานุ่มที่ทิ้งตังยาวสยายอย่างแผ่วเบา ตัวตนแห่งความลุ่มหลงเช่นนางนับเป็นตัวอะไรในสายตาเหล่ามนุษย์พวกนี้กัน

           "ครั้งหนึ่งยามที่มารดาของเจ้ายังเป็นเพียงเด็กสาวตัวน้อยไม่ต่างจากเจ้า นางเคยช่วยข้าไว้ยามที่พลาดพลั้งให้แก่ตงฟางป้ายหูครั้งหนึ่ง ยามนั้นข้าเกือบกำจัดคู่อริได้ก็แต่ตนเองก็ถูกพิษที่ยากจะเยียวยา นางใช้เวลาถึงเจ็ดเดือนในการคอยรักษาข้าและให้ที่พักพิงกับข้าเป็นเวลาอีกเจ็ดปี เด็กผู้อ่อนโยนผู้นั้นตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นไม่เคยร้องขอสิ่งใดกับข้าแม้เพียงอย่างเดียว"เสียงของฟางหูกล่าวเรื่อยๆราวกับไม่ใส่ใจแต่ในแววตากับสะท้อนถึงความห่วงหาอาวรณ์ 

         ตัวนางเองนั้นถึงไม่เกร่งกล้าเทียมเท่าเหล่าทวยเทพบนสรวงสวรรค์แต่ย่อมมอบความสะดวกสบายให้แก่มนุษธรรมดาผู้หนึ่งได้มากมายเหลือคณาจนคาดไม่ถึง เจาเหม่ยหรงไม่เคยปริปากเรียกร้องแม้แต่หนึ่งตำลึงเงิน ยามที่ตัวนางเองเรียกคนผู้นั้นว่าคู่อริได้เต็มปากแม้กระทั่งจิตใจคงอ่อนโทรมไม่แพ้ร่างกายควรเป็นเวลาที่ง่ายที่สุดที่จะหลอกใช้มิใช่หรือ

           "ตอนนางอยู่ข้ายังไม่เคยตอบแทนนางแม้เพียงครึ่งครั้ง เมื่อนางจากไปยังมีเพียงเจ้าที่นางห่วงนัก”ฟางหรงทอดสายตาไปไกลเมื่อยามนึกถึงคนที่ไม่อาจหวนกลับมาได้อีก ห่วงหนึ่งเดียวของเจ้าข้าจะดูแลเองเหม่ยหรงอย่าได้ห่วง

            "......"

            อวิ้นซีอ้าปากเหมือนพยายามจะพูดอะไรซักอย่าง แต่ก็ไม่มีเสียงได้หลุดออกมานางเลือกที่จะยิ้มปลอบประโลมก่อนเอื้อมมึงไปกุมมืออีกฝ่ายแล้วกระชับมือเข้าหาตัว ดวงตาต่างสีสบกันแม้จะไม่เข้าใจทั้งหมดแต่ก็เข้าใจในความรู้สึกสูญเสียของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี ความรู้สึกที่ถูกช่วงชิงเอาบุคคลอันเป็นที่รักไปนางเองเคยประสบเช่นกัน






      หกเดือนที่ผ่านมาอวิ้นซีรักษาตัวเงียบๆในเรือนใหญ่ไม่ได้ก้าวออกไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว ไม่มีการกระโตกกระตากโวยวายให้หาตัวผู้เผาเรือนหยกขาวหรือผลักนางตกน้ำแม้แต่น้อย ในสายตาใต้เท้าฉีการที่บุตรสาวตนรองทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตนแบบนี้ทำให้เขาสามารถแสร้งเอ็นดูและทะนุถนอมนางได้ไม่ยากเย็นทั้งยังสยบข่าวลือภายในเมืองให้เงียบลง

        "อวิ้นซี เย็นนี้จะมีงานเลี้ยงวันเกิดของท่านย่าของเจ้า บิดาจะยินดีเป็นอย่างยิ่งหากเจ้าเข้าร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้ด้วย"ฉีหย่งเกาพูดกับอวิ้นซีด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หากงานนี้ในครั้งนี้อวิ้นซีเข้าร่วมด้วยจะเป็นการสยบข่าวลือทั้งหมดได้อย่างแท้จริง ยิ่งคิดเสียงของไปเท้าฉีก็ยิ่งอ่อนโยนลงไปอีกหลายส่วน

         "แน่นอนว่าลูกยินดีที่จะไปร่วมงานในเย็นนี้ วันเกิดท่านย่าหลานเช่นอวิ้นซีย่อมต้องไปร่วมงานแน่นอนอยู่แล้ว"อวิ้นซีแย้มยิ้มตอบอย่างว่าง่าย นางขมวดคิ้วน้อยๆก่อนกล่าวต่อ 

           "แต่บนใบหน้าของลูกยังมีบาดแผลจนต้องพันผ้าปิดไว้ จะมิเป็นการทำให้บิดาเสียหน้าหรือ"ต่อให้ไม่พันผ้าปิดรอยแผลบนใบหน้าบุตรีคนนี้ก็ไม่ได้งามหยาดฟ้ามาดินปิดหรือไม่ปิดเรียกว่าต่างกันได้หรือ สำหรับฉีหย่งเกามันเพียงต้องการให้บุตรีคนนี้ปรากฎกายจะหน้าตาอย่างไรไม่สนใจแม้แต่น้อย

             "จะเสียหน้าได้อย่างไรเพียงแค่เจ้าไปงานในครั้งนี้บิดาก็ยินดีมากแล้ว เย็นนี้บิดาจะให้คนนำชุดมาให้ขอให้เจ้าเตรียมตัวให้ดี"ฉีหย่งเกายังคงวางมือลงบนไหล่บอบบางแย้มยิ้มใจดีแสดงกิริยาเอื้อเอ็นดู ตอบประโยคที่ตรงข้ามกับสิ่งที่ใจนึกโดยหารู้ไม่ว่าบุตรสาวสังเกตุเห็นรอยยิ้มที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา
 
           "ขอบคุณท่านพ่อเป็นอย่างมาก ท่านรักและถนอมอวิ้นซีนัก"อวิ้นซีน้อมตัวทำความเคารพอย่างถูกระเบีบบ ริมฝีปากประดับด้วยรอยยิ้มที่ปั้นแต่งให้ยินดีจนกลั้นไว้ไม่ได้ ท่านพ่ออยู่พูดกับนางอีกสองสามประโยคก่อนบอกให้นางเตรียมตัวและจากไป เมื่อลับสายตารอยยิ้มอ่อนหวานที่เคยประดับอยู่บนริมฝีปากก็จางหายไป ดวงตาสีดำสนิทนิ่งเรียบเกินคาดเดา
 
           "ฟางหรงเจเจ่ ท่านอยู่แถวนี้หรือไม่"ไม่ทันสิ้นคำสตรีนางหนึ่งก็ปรากฎกายจากเงามืดเหมือนเช่นทุกครา รูปลักษณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปมาแทบไม่ซ้ำเดิมนั้นยามนี้ฉีอวิ้นซีรู้สึกคุ้นชินกับมันเสียแล้ว หากอยากรู้ว่าใช่ฟางหรงเจเจ่หรือไม่หาใช่เรื่องยากแค่เพียงสบตาก็บอกได้ดวงตาคู่นั้นไม่เหมือนใครที่ตนเคยเห็นมาตลอดชีวิต

            "แน่นอน อวิ้นซีที่รักมีสิ่งใดที่เจ้าต้องการหรือ"ฉีอวิ้นซีคลี่รอยยิ้มจริงใจให้บุคคลที่ตลอดหกเดือนที่ผ่านมาสอนอะไรให้นางมากมาย 

            "เจเจ่อย่าล้อเมยเม่ยเล่นเลย ท่านว่างานเลี้ยงในคืนนี้ ยังคงต้องปิดบังใบหน้าอีกใช่หรือไม่”อย่าว่าแต่รอยแผลเป็นน่าเกลียดแม้แต่รอยที่เล็กเท่าขนแมวยังไม่มีปรากฎบนดวงหน้านางแม้แต่น้อย

            "ไม่เชื่อเจเจ่คนนี้แล้วหรืออวิ้นซี รอจนเจ้ากลายเป็นว่าที่พระชายาเสียก่อนแล้วค่อยเปิดใบหน้าก็ยังไม่สาย"เสียงว่าอย่างแง่งอนด้วยดวงตาระยิบระยับแน่นอนว่าที่พูดออกมาเป็นเพียงการหยอกเย้า เป้าหมายที่แท้จริงในการปิดบังหน้าตานั้นเป็นเพราะสาเหตุอื่น บางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมารดาผู้อ่อนโยนที่นางไม่เคยรู้

           "องค์ชายสามหรือท่านรู้สิ่งใดมา"คิ้วโก่งเลิกน้อยๆอย่างพองาม คนตรงหน้าก็ไม่ได้บอกสิ่งใดเพิ่มเติมเพียงหายลับไปอย่างเช่นเดิมที่เคยเป็น






           ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมามันไม่ง่ายเลยในการทำสิ่งต่างๆตามที่ฟางหรงเจเจ่ต้องการจนอีกฝ่ายพึงพอใจ ควรเรียกว่ายากยิ่งกว่าฝนทั่งให้กลายไปเป็นเข็มเสียอีก ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไม่เสียสิ่งใดตอบแทนหกเดือนมานี้นางได้เข้าใจในประโยคนี้อย่างลึกซึ้งจนถึงแก่น 

         ความงามที่ครอบครองอยู่นี้กว่าจะได้มาช่างยากลำบากนัก ยาที่ขมยิ่งกว่ายาถ้วยใดที่เคยดื่มนางดื่มมันมากครั้งจนตอนนี้กลับเริ่มเฉยชาราวกับเป็นเรื่องปกติไม่ต่างจากดื่มน้ำสะอาด แช่ในน้ำที่เย็นจัดจนแทบจะเป็นน้ำเข็งวันละสองชั่วยามก็เรียกเสียงบ่นจากนางไม่ได้อีก เข็มนับร้อยที่ทิ่มแทงบนกายหรือกระทั่งคมมีดที่กรีดเนื้อเถือหนังก็ไม่ทำให้นางร้องดังเท่าวันวาน กับตัวของตนเองฉีอวิ้นซีนับว่าใจแข็งเป็นที่สุด

           ตอนแรกนางมักคิดว่าเป็นเพียงการแกล้ง แต่สายตาที่มองมารวดร้าวนักราวกับคนที่ลงมีดกรีดผิวนางกำลังกรีดหัวใจผู้ลงมือเช่นกัน เห็นเช่นนี้ฉีอวิ้นซีจึงยิ้มรับทุกความเจ็บโดยดุษฎีและไม่เรียกร้องสิ่งใดเพิ่มเติม เจ็บนี้หรือจะสู้สายตาทิ่มแทงในวันวาน หนาวแค่นี้ไม่ต่างจากที่เคยซักผ้าในลำธานน้ำแข็ง ที่ต่างคงมีเพียงหัวใจที่ทั้งอุ่นและสงบอย่างไม่เคยเป็น

           ภาพในกระจกวันนี้สะท้องใบหน้างามกว่าหญิงคนใด คือความภูมิใจที่แลกมาด้วยความเจ็บปวดและอดทน ความงดงามไม่ใช่ทุกสิ่งที่นางได้จากเวลาที่เสียไปในกระจกฉีอวิ้นซีเห็นภาพเงาตนเองซ้อนทับกับใครอีกคนที่ถูกคนทั่งแผ่นดินลืมเลือน สักวันนางจะเผยโฉมหน้านี้ให้คนทั้งแผ่นดินดูชมแล้วเรียกความทรงจำในวันวานกลับคืนมา

          "คุณหนูค่ะ ชุดที่นายท่านสั่งให้พ่อบ้านลู่ส่งให้มาถึงแล้ว"นางเเย้มยิ้มยินดีส่งให้หรงหวาคนที่อยู่ข้างกายตนเสมอมาไ่ว่าจะพบเจอสิ่งใด

           "รีบไปรับชุดเข้ามาอย่าให้พ่อบ้านลู่ต้องรอนาน"

           “เจ้าค่ะคุณหนู”

           ชุดสีฟ้าอ่อนที่ถูกตัดเย็บอย่างปราณีตปรากฏให้เห็นในครรลองสายตา พร้อมเครื่องประดับสูงค่าที่หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่มีโอกาสแม้แต่จะจับต้อง บัดนี้ถูกนำมาส่งให้ถึงเรือนนอน แผนการที่มีฟางหรงเจเจ่เป็นผู้คิดและลงมือนอกจากจะทำให้นางมาอยู่ในเรือนใหญ่แล้วยังมอบชีวิตที่สะดวกสบายที่ไม่เคยมีให้อีกด้วย

           "หรงหวาพันผ้าพันแผลบนหน้าข้าแล้วไปเรียกคนอื่นมาช่วยแต่งตัว"

           "ตอนนี้ใบหน้าคุณหนูงามหยาดฟ้าปานนี้ เหตุใดจึงยังต้องปกปิดมันด้วยมิสู้ให้ทุกคนได้เห็นในคืนนี้เสียเลยเล่า”ฉีอวี้นซีเพียงแย้มยิ้มไม่เอ่ยคำใด สาวใช้คนสนิทเห็นว่าไม่อาจโน้มน้าวผู้เป็นนางจึงลงมือพันผ้าอย่างเบามือที่สุด แล้วส่งสัญญาณให้สาวใช้ลำดับต่ำกว่าเข้ามาเป็นลูกมือในการจัดแต่งเครื่องแต่งกาย

            ผ้าแต่ละชั้นที่สวมใส่ยิ่งเสริมความสง่างามและรูปลักษณ์อันบอบบางลายดอกถิงลี่เล็กเล็กบนผืนผ้าดูพอเหมาะพอเจาะและลงตัวบนเรือนร่างโปร่งบาง ไม่รู้ว่าหรงหวาคิดไปเองหรือไม่ตั้งแต่ตกลงไปในสระบัวครั้งนั้นคุณหนูของนางนับวันยิ่งงดงามมากขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่รูปลักษณ์แต่ยังรวมถึงน้ำเสียง วิธีการพูด การวางตัวที่เปลี่ยนไป รวมไปถึงกิริยามารยาททั้งหลายที่สามารถแสดงออกมาได้เพียบพร้อมเหมือนกับหญิงสาวที่ได้รับการอบรมอย่างดีจากวังหลวง

             สาวใช้คนสนิทเกล้าผมให้คุณหนูของตนเป็นทรงก้นหอยเรียบง่ายก่อนยกถาดใส่เครื่องประดับให้คุณหนูเลือก ทั้งที่มีอัญญมณีโดดเด่นวางเรียงราย แต่ฉีอวิ้นซีกลับเลือกเพียงปิ่นคู่ประดับหินสีและตุ้มหูหยกสีอ่อนเท่านั้น ก่อนผลักกล่องออกเป็นสัญญาณว่าเอาเพียงเท่านี้ 

          "บางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องประโคมของพวกนั้นมากมายนักหลอกพี่หรงหวา ข้ายังมิอยากเป็นกล่องเครื่องประดับเคลื่อนที่"นางหันไปตอบสาวใช้ที่มีท่าทางเสียดายเครื่องประดับสวยๆเหล่านั้น หรงหวานั้นซื่อสัตย์ภักดีต่อเธอยิ่งชีวิตจึงต้องการให้การปรากฎตัวต่อหน้าฝูงชนของผู้เป็นนายในครั้งแรกโดดเด่นงดงาม เสียแต่ว่าคนสนิทผู้นี้ซื่อตรงตรงไปตรงมาไล้เลห์เหลี่ยมจนเกินไปจึงไม่เห็นหลายสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง หากจะทำการใหญ่ในวันหน้านางต้องหามือเท้าที่ไวใจได้และมีฝีมือ

           "เสร็จเเล้วค่ะคุณหนูวันนี้คุณหนูของบ่างช่างงามจับตา"

           "พันผ้าทั้งหน้าแบบนี้เจ้ามองเห็นความงามของข้าได้อย่างไรไม่ต้องกล่าวคำป้อยอแล้วอย่าลืมเตรียมพิณเก้าสายที่ท่านพ่อมอบให้เมื่อเดือนก่อนไปด้วยเล่า"

           ตอนนี้ท่านพ่อทั้งรักและทะนุถนอมนางมากเนื่องจากต้องรักษาหน้าตาของตนเองและตระกูลฉี แล้วต่อจากนี้เล่าจะทำอย่างไรให้ผ่านช่วงเวลาเหล่านี้ไปได้อีกหลายเดือนกว่าจะถึงเวลาปักปิ่น และไม่รู้อีกนานเท่าใดกว่านางจะได้ก้าวออกจากบ้านสกุลฉี ตอนนี้ปราการหนุนหลังเป็นสิ่งที่นางต้องการหากไม่ได้ใช้ชีวตอย่างสงบจะให้เอาเวลาที่ใดมาร่ำเรียนวิชาความรู้ที่จำเป็น

           อย่างไรก็จะประมาทไม่ได้ตอนนี้ยังไม่มีสิ่งใดให้ยึดไว้ รากฐานอำนาจก็เบาบางเหมือนแทบไม่มี เวลาที่ต้องถ่วงไว้จะนับว่าน้อยก็น้อยนับว่ามากก็มาก หมากตานี้ของนางดิมพันไว้สูงนักทั้งตัวทั้งใจของนางและชีวิตของคนในปกครอง หากปล่อยให้ก้าวพลาดเพียงน้อยอย่าว่าแต่ต้นทุนในการเล่นตาต่อไปเลย ชีวิตน้อยๆของนางและคนเหล่านี้คงไม่เหลือด้วยเช่นกัน

           "พวกเจ้าออกไปก่อนข้าทำธุระอีกครู่แล้วตามออกไป"สาวใช้ทั้งสามเดินออกไปอย่างว่าง่าย คนของฮูหยินใหญ่ที่ส่งมานั้นเป็นยอดฝีมือทั้งสิ้นพวกนางทำตามคำสั่งได้เรียบร้อยวางกริยาเหมาะสมราวกับเป็นคนของนางเองหากไม่มีเจเจ่คอยกระซิบเตือนนางคงตกลงไปในกับดักเหล่านั้นแล้ว

           เมื่อสาวใช้ทั้งหมดออกไปพ้นระยะสายตาอวิ้นซีก็เปิดกล่องเครื่องประดับ ดึงลิ้นชักทั้งหมดออกมาก่อนเลื่อนแผ่นปิดด้านหลังไปทางขวาออกแรงกดยังตำแหน่งที่รู้อยู่ก่อนแล้วเลืนมือขึ้น เผยให้เห็นซองกระดาษเล็กๆที่บรรจุผงสีขาวของยี่โถอบแห้ง ดอกไม้งามมักซ่อนพิษร้ายไว้ใต้เกลียวกลีบสีสวยเสมอ ดอกยี่โถที่ส่งกลิ่นหอมจรุงใจนี้เมื่อผสมกับสมุนไพรอีกชนิดมีพิษสงเช่นใดนางย่อมรู้ดี พิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบออกมาถึงเวลาต้องนำพิษของดอกไม้งามมาใช้ประโยชน์เสียแล้ว

           "ถ้าเลือกได้ข้าก็ไม่อยากใช้วิธีที่เสี่ยงเยี่ยงนี้"เสียจากเงามืดทำให้นางชื้นใจ แม้ไม่เห็นผู้พูดแม้เต่เงา น้ำเสียงนี้บอกถึงความใส่ใจจนทำให้หยาดน้ำใสๆรื้นดวงตา หากบิดาของนางห่วงใยได้เพียงครึ่งของเจเจ่นางคงไม่ต้องสรรหาสารพัดแผนการมาเอาตัวรอดไปวันๆอย่างที่ทำอยู่

           "ไม่ต้องห่วงเจเจ่ เมยเม่ยรู้ว่าจะกระทำการใดต้องมีการลงทุนที่สูงค่าพอ"จะยอมเเพ้ได้อย่างไรมีคนที่รักนางมากขนาดนี้อยู่เบื้องหลัง มีสายตาเช่นนี้ทอดมองจุดหมายที่นางต้องการอาจสำเร็จลงก็เป็นได้ ยืดลำตัวให้ตรงแล้วเชิดใบหน้าขึ้นตอนนี้นางพร้อมแล้ว















ขอยึดภาพนางเอกจากหลิวอี้เฟยนางเอกในดวงใจไรท์นะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #1055 blackvanira2019 (@blackvanira2019) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 11:34
    จะเป็นยังไง ต่อไปหนอ
    #1055
    1
    • #1055-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:31
      เป้นไปตามผลของการกระทำมั้งค่ะ
      #1055-1
  2. #979 0906472217 (@0906472217) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 07:39
    คำผิดเยอะมากๆ สู้ๆนะคะ
    #979
    1
    • #979-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      8 กรกฎาคม 2560 / 01:32
      ขอบคุณนะคะ
      #979-1
  3. #690 Noochiie Pongsilachai (@nuchyp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:19
    ใช้เจี่ยเจียน่าจะดีกว่านะคะ
    #690
    1
    • #690-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:16
      แก้ไม่ทันแล้วค่ะ โทดทีน้า
      #690-1
  4. #676 กันเปย (@klueylovely) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 06:28
    นางทำศัลยกรรม
    #676
    1
    • #676-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:44
      อ่านไปก็คล้ายอยู่น้า
      #676-1
  5. #493 fairy (@game_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 18:13
    จะเป็นไงหนอออ
    #493
    0
  6. #427 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 19:33
    ให้ตัวเองดื่มยาพิษเข้าไปหรือเปล่านะ
    #427
    0
  7. #203 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 14:52
    ขอบคุณมากค่ะ
    #203
    1
    • #203-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      3 มิถุนายน 2559 / 17:40
      ยินดีค่ะ
      #203-1
  8. #175 zxjmm (@zxjmm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 03:33
    น่าจะเปลี่ยนเป็น เจ้าคะ เจ้าค่ะ จะดีกว่านะคะ
    #175
    1
    • #175-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      27 พฤษภาคม 2559 / 08:19
      มันจะถูกเปลี่ยนไปตามอารมณ์ขึ้นๆลงๆของคนเเต่งค่ะ
      #175-1
  9. #154 Byakujung (@Byakujung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 00:03
    สวย น่ารัก มากกกกกกกกก
    #154
    1
    • #154-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      25 พฤษภาคม 2559 / 12:36
      ชอบเหมือนกันเลย
      #154-1
  10. #128 Nik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 19:22
    รูปนางเอกชื่อ หลิวอี้เฟย นะคะไรท์ :)
    #128
    1
    • #128-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      10 พฤษภาคม 2559 / 22:48
      เออัยย์พิมพ์อะไรไปกว่าลืมแล้วนะนี่แต่ยังไงก็ขอบคุณนะคะ
      #128-1
  11. #44 Gam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 15:05
    เครื่องประดับขาด ไม้เอกนะ
    #44
    1
    • #44-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      24 เมษายน 2559 / 20:22
      ยังไม่มีเวลาแก้เลย งานรัดตัวม้ากมาก
      #44-1
  12. #30 Pop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 23:18
    เราก็ชอบหลิวอี้เฟยค่ะ ในเรื่องมังกรหยกนางสวยใสมากๆเลย
    #30
    1
    • #30-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      24 เมษายน 2559 / 20:12
      นางน่ารักกกกก
      #30-1
  13. #16 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:36
    ช่วยๆกันดูคำผิดเนอะ
    เสี้ยวจันทร์/มนุษย์ปุถุชน/แย้มยิ้ม/บาดแผล/สังเกต/น้ำแข็ง/สะท้อน/หรงหวา/คำยกยอ/อีกนาน/บ้านสกุลฉี/ทั้งตัวทั้งใจ/เสียง

    ดอกถิงลี่ คือดอกอะไรค่ะ
    #16
    2
    • #16-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      14 เมษายน 2559 / 10:09
      ขอบคุณสำหรับคำผิดนะคะ เอาไว้มีเวลามีเวลาอัยย์ค่อยไปแก้นะ
      #16-1
    • #16-2 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      14 เมษายน 2559 / 10:12
      ดอกถิงลี่คือดอกท้อค่ะ เราตอบผิดอัน
      #16-2
  14. #5 Miki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 10:32
    ยังมีพิมพ์ผิดอยู่นะ ท่านน้าด้านบนตก น แล้วก็มีคำว่าน้าที่น่าจะเป็นนางมากกว่าด้วย
    #5
    1
    • #5-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 2)
      10 เมษายน 2559 / 13:55
      แก้แล้วนะคะ
      #5-1