眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,007 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    392

    Overall
    182,007

ตอนที่ 23 : 23 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

23

 

 

 

 

 

 

          "ยินดีต้อนรับพี่ชายใหญ่กลับมาเช่นกัน"รอจนสนทนาตอบคำกับผู้เป็นย่าจบฉีเค่อหมิ่นก็ประคองน้องสาวทั้งสองลงจากรถ แสดงถึงความเป็นสุภาพบุรุษอย่างแท้จริงหากกวาดตามองบ้านฉีสักคราคงเห็นพี่ชายใหญ่ผู้นี้เป็นแกะดำกลางฝูงเป็นแน่นิสัยเช่นนี้ได้มาจากที่ใดใครจะรู้


          สบตาน้องสาวคนรองฉีเค่อหมิ่นก็นิ่งไปเหมือนตกอยู่ในภวังค์ลืมความรู้สึกเมื่อครู่เสียสิ้นเหมือนตกลงไปในห้วงสมุทรสุดหยั่ง หากมิได้เห็นนางมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวน้อยฉีเค่อหมิ่นคงคิดว่าเป็นปีศาจจิ้งจอกแปลงกายมา


          "ไม่ได้เจอเพียงไม่กี่ปีน้องรองดูเปลี่ยนไปมาก"เด็กสาวขี้อายผู้มากความสามารถได้จางหายไปเสียแล้วเหลือไว้แต่เด็กสาวที่คิดอ่านเกินไวที่กล้ามองสบตาตนอย่างไม่เกรงกลัวตรงหน้าเท่านั้น


          "เข้าไปดูพี่จื่อฟูกันก่อนดีหรือไม่"กุ้ยฮวานั้นเกรงสายตาพี่ชายเป็นที่สุดจึงอยากรีบรุดหายไปจากตรงนี้เสียแต่ไหนแต่ไรนางก็เกรงบรรยากาศรอบตัวคนพี่คนที่จนยากจะแก้ไข นางจับแขนอีกข้างของพี่รองเอาไว้แน่นก่อนดึงเบาๆให้ไปทางเรือนแสงดาราตามหลังผู้เป็นย่า ฉีเค่อหมิ่นเคยชินกับท่าทีของน้องสาวคนเล็กเสียแล้วจึงปล่อยผ่านไปง่ายดายแล้วพยักหน้าตอบรับ


          ฉีจื่อฟูผู้เป็นเจ้าของเรือนไม่ต้องการให้ใครเข้าพบทั้งสิ้นนอกจากผู้เป็นย่าทั้งนาง ฉีกุ้ยฮวา เเละฉีเค่อหมิ่นจึงต้องกลับเรือนของตน สีหน้าของจางซุ่ยเล่อตอนเห็นหน้านางดูตื่นกลัวผิดปกติก่อนจะกลับมาเรียบเรื่อยดังเช่นทุกคราแต่ไม่อาจรอดพ้นสายตาฉีอวิ้นซีได้หากคาดไม่ผิดชายที่บุกมาในยามวิกาลคนนั้นคงเป็นคนของฮูหยินใหญ่นี่เองเสียดายที่ทั้งหมดเป็นการคาดเดาของนางเองคนเดียวหาได้มีหลักฐานมารองรับ


          ทุกอย่างเงียบสงบไร้การเคลื่อนไหวใดเหมือนฟ้าใสยามก่อนเกิดพายุกระหน่ำนิ่งเงียบจนใจฉีอวิ้นซีเองนึกหวาดวิตกสงบจนน่ากลัวเกินไปแล้ว ฟางหรงเจเจ่เตือนให้นางออกห่างฉีเค่อหมิ่นโดยไม่บอกสาเหตุทั้งที่พี่ชายใหญ่เป็นเพียงคนเดียวในครอบครัวที่นางคิดว่าแตกต่างจากคนอื่นแท้ๆ ช่วงนี้ฟางหรงมักหายตัวไปพร้อมจิงคุณเสมอทั้งที่ดูไม่ถูกกันถึงขนาดนั้นแต่จิงคุณก็ยังตามฟางหรงเจเจ่ไปนางเคยแอบตามไปดูครั้งหนึ่งแต่ถูกจับได้เสียก่อนจึงเลิกล้มความคิด


          จิงคุณตอนนี้ฟังรู้เรื่องแล้วแต่ยังพูดได้ไม่คล่องดีนัก หากเทียบกับเด็กวัยเดียวกันยังนับว่าช้ากว่าแต่หากนับจากเวลาที่เรียนแล้วไม่ต่างไปจากอัจฉริยะเลยทีเดียว


          "อวิ้นซี ไปข้าง นอก"คนที่กำลังถูกนินทาในใจโยกแขนนางแล้วส่งรอยยิ้มชวนใจอ่อนมาให้ ในตอนแรกหลายคนในเรือนก็ติดใจสงสัยในดวงตาที่มีสีไม่เหมือนผู้อื่นแม้มีชาวตะวันตกเข้ามาบ้างแต่ก็ยากที่จะพบดวงตาสีนี้แต่คงเป็นรอยยิ้มเช่นนี้กระมังที่ทำให้ใครต่อใครยอมละเลยความคิดนี้ไป "รอพี่ไป่หลางมาก่อนค่อยไปพร้อมกัน"อาคุณทำตามอย่างว่าง่ายทิ้งตัวลงนั่งไม่งอแงแม้แต่น้อย

 

 

 

 

          หลายวันมานี้นับแต่กลับมาจากวัดก็ไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมาจึงเป็นการฝึกฝนจินคุณด้วยตัวของนางเอง แม้จะไม่เข้าใจภาษาที่สื่อในตอนแรกแต่ไม่ว่าใครก็เข้าใจเหมือนกันหากได้รับรู้ผ่านสมองโดยตรง เรื่องการบิดเบือนฟางหรงมั่นใจในตนเองที่สุดแม้แต่สายเลือดบริสุทธิ์ขององค์เทพมังกรมาเองยังไม่อาจมองออกได้โดยง่ายนับประสาอะไรกับเด็กเล็กเช่นจิงคุณ ตอนนี้เจ้าหนูมีน้องสาวนางเป็นหลักยึดเดียวเป็นสิ่งเดียวที่จิงคุณเหนี่ยวรั้งตนไว้


          เพียงนำเอาความกลัวการสูญเสียมาใช้ให้ถูกจังหวะก็สามารถชักจูงให้เดินซ้ายขวาได้ตามต้องการ ยิ่งมีประสบการณ์ที่เหมือนสิ่งที่รักจะถูกทำลายลงครั้งหนึ่งยิ่งง่ายต่อการควบคุมฟางหรงมองโลกใบนี้ด้วยสายตาว่างเปล่า นางแบ่งคนออกเป็นสี่จำพวกชัดเจนคนสำคัญเช่นฉีอวิ้นซี ตัวหมาก ศัตรู และสิ่งแวดล้อม นอกจากคนสำคัญที่ต้องถนอมไว้แล้วสิ่งอื่นจะเป็นอย่างไรก็ช่างจะวอดวายหรือพังทลายย่อมไม่อาจกระทบกับใจนางได้แม้แต่น้อย


          ในอดีตนางเคยเกือบสำเร็จเป็นเซียนแต่จิตสำนึกส่วนหนึ่งทำให้ฟางหรงฉุกคิดได้ว่ามันหาใช่เรื่องสำคัญที่สุดไม่ เหตุใดนางต้องสร้างสิ่งดีให้แก่โลกทำคุณช่วยมนุษย์ที่มีจิตใจมืดดำยิ่งกว่าภูตผี เพราะเหตุนี้ฟางหรงจึงเลือกละทิ้งหนทางนั้นมาอย่างง่ายดาย จนทำให้อดีตสหายกลายเป็นศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมแผ่นดินตงฟางป้ายหูเกลียดนางเข้ากระดูกดำตั้งแต่ตอนนั้นแต่ไม่อาจสู้ตัวตนแห่งความหลงใหลที่เกิดขึ้นมาพร้อมต้าจี่(ปีศาจจิ้งจอกเก้าหางที่หลอกให้พระเจ้าโจ้วหวางหลงใหลไม่ใส่ใจราชกิจสร้างหอสอยดาวไม่ดูแลบ้านเมืองจนสิ้นรัชสมัย และถูกกำจัดโดยเจียงจื่อหยาในท้ายที่สุด)เช่นนางได้ถึงจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวแต่นางเองก็เกิดมาจากเสื้อคลุมของเจ้าแม่หนี่วาเช่นกัน เทพส่วนใหญ่จึงไม่อยากมีปัญหากับตนมากนักจะมีก็เพียงอดีตสหายเท่านั้นที่โกรธแค้นตนเหลือแสนจนตามราวีไม่ยอมถอย


          ทำไมผู้เกิดมามีพลังจำต้องปกป้องมนุษย์อ่อนแอเหล่านั้น  ทำไมต้องแบ่งแยกเทพปีศาจทั้งที่เขาเหล่านั้นส่วนใหญ่ไม่อาจเลือกเกิดได้สิ่งเหล่านี้ฟางหรงเคยถามตัวเองมามากมายหลายครั้งจนเลิกถามไปแล้ว นางหมดศรัทธาในเทพไม่เคารพในเซียนสิ่งที่เชื่อถือได้เหลือแต่เพียงตน ตนเองเท่านั้น


          "อวิ้นซีเจ้าต้องเชื่อแค่ตัวเองเข้าใจหรือไม่แม้แต่ข้าก็เชื่อไม่ได้ แม่เจ้าเองเพราะเชื่อใจจึงมีจุดจบเช่นนี้"เจาเหม่ยหรงตอนนั้นพ่ายแพ้เพราะความใจอ่อน น้องสาวตัวน้อยตอนนี้ก็อ่อนโยนยิ่งกว่าผู้เป็นมารดาเสียอีกดังนั้นจึงต้องระวังมากกว่าหลายเท่าดวงตาใสกระจ่างคู่นั้นหันกลับมามองคนที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย


          "อวิ้นซีเชื่อท่านเจเจ่"มือที่เล็กกว่ากระชับมือนางแน่นเพราะความอบอุ่นจากมือของฉีอวิ้นซีฟางหรงจึงรู้ว่าร่างกายตนเองนั้นเย็นเพียงใด ความอบอุ่นเช่นนี้ยังละลายน้ำเข็งที่แซ่แข็งหัวใจให้กลับมาเต้นอีกครั้งอย่างช้าๆนับตั้งแต่เสียสหายอย่างเจาเหม่ยหรงไปนี่เป็นครั้งแรกที่เวลาของฟางหรงเริ่มต้นเดินอีกครั้ง มนุษย์มีอายุขัยน้อยนักอย่างมากก็ไม่เกินร้อยสองร้อยปีเวลาแค่นี้นางจะทุ่มเทมองเด็กคนหนึ่งเติบโตเป็นนางหงส์คงไม่เป็นไร รอยยิ้มหนึ่งจุดขึ้นบนริมฝีปากมันอ่อนโยนยิ่งกว่าครั้งใดนางตัดสินใจได้แล้ว


          "พี่ชายเจ้าเองก็ไม่น่าไว้ใจ"ฉีเค่อหมิ่นดูแปลกแยกจนเกินไปจึงต้องกันออกไปอีกอย่างสายตาเช่นนั้นอาจจับผิดภาพเจ้าหนูที่นางบิดเบือนไว้ได้ ฉีอวิ้นซีขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ตอบตกลงอย่าว่าง่าย"เข้าใจแล้ว"


          ภาพของฟางหรงเปลี่ยนไปกลายไปเป็นหญิงสาวผู้งดงามเหมือนในฝันเมื่อวันวานไม่มีผิดเพี้ยน ตัวฟางหรงเองก็ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นคือร่างจริงของตนเองหรือไม่เพียงแต่นางจำได้ว่ายามแรกลืมตาตนเองมีรูปลักษณ์เช่นนี้สายตาของน้องสาวไม่เปลี่ยนไปไม่มีความลุ่มหลงบรรจุอยู่ภายในเฉกคนทั่วไป


          "พี่สวยมาก"

 

         "เจ้าเหมือนแม่มากอวิ้นซี"


          "แล้วมันดีหรือไม่เล่า"


          "ดีสิดีที่สุดแล้ว"ตอนนี้นางมีคนสำคัญให้ปกป้องอีกครั้งย่อมเป็นเรื่องดี ฉีอวิ้นซีหัวเราะรับคำพูดนั้นนางยอมรับอย่างไม่อายว่าไม่เข้าใจฟางหรงผู้นี้นักเพียงแต่สายตาคู่นั้นมองนางเป็นครอบครัวนางจึงมอบสิ่งเดียวกันกลับไปเพียงเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

          ถนนในตัวเมืองไม่ได้มีผู้คนคับคั่งดังเช่นในช่วงเทศกาลแต่ก็ยังมีผู้สัญจรผ่านไปมาหนาตา ฉีอวิ้นซีนำจิงคุณไปที่ร้านสมปรารถนาเป็นแห่งแรกเพื่อบอกแก่ท่านลุงว่าตัวนางกลับมาแล้วและแจ้งความต้องการอีกอย่าง


          "ท่านลุงอวิ้นซีอยากให้ท่านช่วยกักตุนอาหารและพืชผลไว้ได้หรือไม่"อีกไม่นานนางจำเป็นต้องใช้ของพวกนี้จำนวนมากและด้วยตัวของนางเองมิอาจทำได้โดยไม่เป็นทิ่ดสังเกตุ


          "ทำไมกันเล่า"ช่วงนี้พืชผลสมบูรณ์ยิ่งนักอีกไม่นานก็จะถึงช่วงที่ข้าวออกรวงไม่มีความจำเป็นใดต้องกักตุนของเหล่านั้นเลยแม่แต่น้อย


          "ท่านห้ามเอาไปบอกผู้ใดนะท่านลุงรอง"เรื่องนี้ฉีอวิ้นซีเองก็ไม่แน่ใจมากนักแต่เป็นข้อมูลที่ได้รับจากเจเจ่ทำให้ต้องเตรียมการบางอย่าง


          สิ่งที่ได้ยินจากหลานสาวทำให้จงเก่อเหลียนเปิดตาเล็กๆจนโตเป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าตนจะรับไหว 


          "ได้ข่าวจากท่านผู้นั้นหรือ"ฉีอวิ้นซีพยักหน้ารับท่านผู้นั้นในที่นี้ย่อมหมายถึงฟางหรงที่เคยติดต่อกับท่านลุงรองแทนนางอยู่หลายปี ได้ยินว่าเจเจ่ของนางได้สร้างอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ไว้จนท่านลุงขยาดไปนาน"ลุงจะไปจัดการให้ตามนั้น"หากเป็นข่าวจากท่านผู้นั้นก็เชื่อถือได้ อีกประการหนึ่งตนเป็นคนรวบรวมของพวกนี้ย่อมง่ายกว่าและไม่เป็นที่จับตามอง


          ขณะที่รอท่าลุงสั่งการเอ้อตงให้ไปบอกข่าแก่สาขาของร้านสมปรารถนา ฉีอวิ้ซีก็หวาดสายตามองไปรอบห้องบรรยากาศของห้องนี้เปลี่ยนแปลงไปแทบทุกครั้งที่ก้าวเข้ามาที่เหมือนกันคือความงดงามที่ถูกรังสรรค์อย่างประณีตบรรจง จิงคุณที่รอนางอยู่นานนั้นผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอแสดงออกว่าหลับไปได้สักครู่แล้ว


          "อยู่ทานมื้อเที่ยงด้วยกันก่อนสิอวิ้นเออร์"ตนได้พบหลานสาวมาหลายครั้งแล้วแต่สองลุงหลานยังไม่เคยร่วมโต๊ะอาหารกันสักมื้อ


          "เรียกพี่ฝูเป่ามากินด้วยกันดีไหมเจ้าค่ะ"นอกจากกับตนท่านลุงมักแสดงออกอย่างเย็นชาปิดบังความใจดีหลังหน้ากากยักษ์ ลูกสาวบุญธรรมอย่างพี่ฝูเป่าจึงทำตนไม่ต่างจากคนในร้านมองพ่อบุญธรรมเป็นเจ้านายไปอีกคนเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตนแต่อวิ้นซีก็อยากช่วย ถึงต้องใช้เวลาพอสมควรแต่เธอเชื่อว่าจะค่อยๆดีขึ้นแน่นอน


          "เอาสิ อวิ้นซีเรื่องยารักษาคุณหนูใหญ่เจ้าต้องการช่วยนางหรือ"จงเก่อเหลียนไม่ชอบคุณหนูคนนี้นักจนอาจเรียกได้ว่าไม่ถูกชะตาเอาเสียเลย


          "ใช่ค่ะท่านลุง"อวิ้นซีมักใจอ่อนกับคนในครอบครัวเสมออย่างไรฉีจื่อฟูก็เป็นพี่สาวนาง ต่อให้แม่ใหญ่ใจร้ายกับตนบ้างแต่พี่สาวคนนี้นอกจากงานชมบุปาท่านมาก็ไม่เคยแกล้งตนตรงๆสักครั้ง ตอนที่ยังเล็กไม่ค่อยรู้ความในความทรงจำอันเลือนรางฉีจื่อฟูเป็นพี่สาวผู้น่ารักที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนจริงใจ


          ตรับใส่สีพึ่งถูกเลื่อนมาตรงหน้าหลานสาวไม่ว่าเด็กตรงหน้าจะตัดสินใจอย่างไรจงเก่อเหลียนทำได้เพียงสนับสนุนหรือมิใช่


          บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะแม้แต่จิงคุณยังดูผ่อนคลายและลดการป้องกันลง เมื่อสนิทในระดับหนึ่งฉีอวิ้นซีจึงรู้ว่าพี่ฝูเป่าเป็นคนคุยเก่งคนหนึ่งทีเดียวเรื่องเล่าต่างๆที่ลูกค้าพูดคุยในร้านถูกนำมาเล่าเป็นเรื่องตลกขบขันบนโต๊ะอาหาร


          ฝูเป่านั้นชอบใจเมื่อออกมาในรูปการเช่นนี้ก่อนหน้ารู้จักฉีอวิ้นซีตนไม่เคยคาดหวังว่าจะสามมารถพูดคุยกับบิดาได้อย่างลื่นไหล เจ้าของร้านสมปรารถนาดูผ่อนคลายไม่หน้าเกรงกลัวดังเช่นปกติทำให้นางกล้าที่จะพูดคุยมากขึ้นกว่าแต่ก่อน


          "คุณหนูบ้านจวงมักแอบซื้อผ้าราคาถูกไปเสมอ นางแอบเอาไปมอบแก่พวกเด็กท้ายตลาด"จวงเมี่ยวเจียงผู้เคร่งครัดดูเย็นชาและตีตัวออกห่างจากวนสนทนามีมุมเช่นนี้อยู่เช่นกัน


          "จวงเมี่ยวเจียงคนนั้นหน่ะหรือ"ผู้เป็นบิดาขูดรีดชาวบ้านปล่อยเงินกู้สร้างแหล่งอบายมุขบุตรสาวกับแอบทำบุญไม่เป็นเรื่องแปลกหรือ ทั้งที่เป็นคนที่ไม่สนสายตู้ใดไม่สนคำนินทาเยินยอแต่กลับสนใจเหล่าเด็กด้อยโอกาสทั้งหลาย จวงเมี่ยวเจียงเป็นคนที่น่าสนใจนางคงมีความสุขหากมีสหายเช่นนี้


          "ใช่แล้วอวิ้นซีแปลกมาใช่ไหมเล่า"


          "ไม่เลย"การที่ครอบครัวไม่ได้ดีเลิศเลอจะตัดสินคนคนหนึ่งว่าไม่ดีไปด้วยได้อย่างไร ฉีอวิ้นซีนับถือคนแบบจวงเมี่ยวเจียงชมชอบในคนที่ยืนหยัดในอุดมการณ์ของตนแม้ต้องยืนอยู่บนปากพายุเช่นนี้ ท่านแม่เองก็เป็นแบบนี้เช่นกันยึดมั่นในสิ่งที่คิดไม่สนใจสายตาผู้ใด”พี่ฝูเป่าเองเพราะเหตุนี้มิใช่หรืจึงคบคุณหนูผู้นั้นเป็นสหาย”


          "รีบกินก่อนจะเย็นเถอะ”เห็นสองสาวพูดคุยโดยแทบไม่แตะอาหารจงเก่อเหลียนก็เอ่ยเตือน"หัดเอาอย่างอาคุณบ้างสิ"


          จิงคุณเมื่อได้ยินคนเรียกก็เงยหน้าขึ้นมาจากชามข้าวแล้วยิ้มโชว์ฟันเขี้ยว ฝูเป่าเองก็แอบอบยิ้มพ่อนางพูดเหมือนพวกตนเด็กเท่าจิงคุณเสียอย่างนั้น รอยยิ้มแทบไม่จางไปจากโต๊ะอาหารนี่ถึงเรียกว่าครอบครัวอย่างแท้จริง

 

 

 

 


มาลงให้หนึ่งตอนรับเปิดซัมเมอร์วันเเลกค่ะ อัยย์ยังไม่รู้สึกว่าได้ปิดเทอมเลยงอแง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1143 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 22:43
    " ตลับ " น้าาาาาาา

    สนุกมากเลย อาคุณมาแรงแซงนางเอกมากๆ ไบแอสคิรัวเหมือนกัน อิอิ

    ปล.คำผิดเยอะมากเลย ตอนก่อนๆก็ ไพล่-ไพร่ รุกราม-ลุกลาม เข้าล่วมชม-ร่วมชม เป็นต้นค่ะ
    #1143
    0
  2. #1077 Fleur en Fleur (@phuengz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 11:00


    พล๊อตมันเยอะไปป่ะคะ จิงๆไม่น่ามีเทพมังกร มีเจ่เจ๊ที่เกือบจะเป็นเซียนเข้ามา เหมือนจับมายำรวมไปหมดเลย


    #1077
    1
    • #1077-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      7 ตุลาคม 2560 / 13:15
      ไม่มีไม่ได้หรอกค่ะ เพราะเป็นคนที่สำคัญมากเลยนะคะคนนี้เนี่ย
      #1077-1
  3. #538 lost-death (@lost-death) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:34
    พยามรีบอ่านให้ทันอยู่นะคะ สนุกมาก คำผิดเหมือนมี เกินไว น่าจะเป็นเกินวัยนะคะ แล้วก็ ลูกสาวกับเอาเงินน่าจะเป็น ลูกสาวกลับมากกว่าค่ะ
    #538
    0
  4. #515 fairy (@game_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 22:43
    จะเป็นไงต่อหนออออ
    #515
    0
  5. #483 นำ้ ใน ตา (@134070053224) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 08:42
    จิงคุณเป้นคัยอ่ะคืออะไรอ่านไมรู้เรื่องเลยว่ะหลังๆๆมา
    #483
    0
  6. #222 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 13:38
    ขอบคุณมาก
    #222
    1
    • #222-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      4 มิถุนายน 2559 / 15:59
      ขอบคุญที่ติดตามน้า
      #222-1
  7. #162 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 23:56
    คำว่าเลเวลฟังเป็นฝรั่งไปหน่อยนะคะ น่าปรับเป็นว่าระดับหรือคำไทยที่ใกล้เคียงกว่านี้
    #162
    1
    • #162-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      25 พฤษภาคม 2559 / 01:40
      มาจากตรงไหนอ่าค่ะ
      #162-1
  8. #153 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 21:54
    จิงคุน ๆๆๆ น่ารักๆๆๆ
    #153
    1
    • #153-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      23 พฤษภาคม 2559 / 22:48
      อัยย์ว่าต้องรีบสร้างพระเอกจริงๆแล้วหล่ะ
      #153-1
  9. #150 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 17:28
    ขอบคุณค่ะ
    #150
    1
    • #150-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      23 พฤษภาคม 2559 / 22:45
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #150-1
  10. #149 naniAm (@naniAm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 17:26
    รอทุกวันเลย รอนางเอกยิ่งใหญ่
    #149
    1
    • #149-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      23 พฤษภาคม 2559 / 22:45
      อยากให้ไปถึงจุดนั้นเร็วๆเหมือนกันค่ะ
      #149-1
  11. วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 17:18
    จิงคุณน่ารัก
    #148
    1
    • #148-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      23 พฤษภาคม 2559 / 22:46
      อัยย์ต้องรีบสร้างพระเอกก่อนทุกคนจะหันไปกินเด็กใช่มั้ยค่ะ
      #148-1
  12. #147 rasa0410 (@rasa0410) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 15:56
    ขอบคุณค่ะ เฝ้ารอทุกวันเลยสนุกมากกกกก
    #147
    1
    • #147-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 23)
      23 พฤษภาคม 2559 / 22:45
      ขอบคุณนะคะ
      #147-1