眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,012 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    397

    Overall
    182,012

ตอนที่ 29 : 29 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

29

 

 

 

 

 

 

 

          ที่จวนใหญ่บ้านหลางกูเตียวกำลังระดมบ่าวไพร่ออกรื้อค้นชั้นหนังสือในส่วนต่างๆของบ้านอย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อมีใครสักคนมารายงานว่าหาชั้นนั้นชั้นนี้แล้วไม่เจอหนังสือที่หายไปกูเตียวก็จะยิ่งมีสีหน้าหมองคล้ำมากขึ้นตามลำดับ


          "เกณฑ์คนมาขนาดนี้เจ้าตามหาสิ่งใดกัน"หลางหย่งจิ้นเห็นน้องสั่งคนรื้อๆค้นๆอยู่นานก็เงยหน้าขึ้นจากบัญชีในมือแล้วเอ่ยถาม อะไรกันที่ทำให้น้องชายจริงจังได้ขนาดนี้กัน


          "พี่ใหญ่แย่แล้วหนังสือชลประทานที่ข้าวางเอาไว้ตรงนี้หายไปเสียแล้ว"หนังสือเล่มนี้เป็นต้นฉบับที่ถูกเขียนโดยที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระราชาแห่งซูโจวเมื่อหลายร้อยปีก่อนถูกจดบันทึกอย่างละเอียดและเป็นของเก่าแก่หายากที่มารดาหวงแหนอย่างที่สุดยิ่งเมื่อคิดถึงมูลค่าของหนังสือเล่มบางๆเล่มนั้นแล้วกูเตียวนึกอยากบีบคอตัวเองเสียทำไมตอนนั้นตนต้องหยิบมาอ่านให้ท่านแม่เห็นด้วยนะ


          "ข้ายกมันให้คุณหนูรองไปแล้ว"ว่าจบก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไม่สนใจน้องชายอีก คนที่แทบพลิกบ้านหาหนังสือมาตั้งแต่เช้าทำหน้าเหมือนปลาขาดน้ำหน้าท่านแม่เวลาโกรธลอยขึ้นมาในห้องความคิดโดยไม่ต้องรอให้เสียเวลา


          "ทะ ท่านพี่หย่งจิ้นท่านไม่รู้คุณค่าของของโบราณเลยหรือไร"หนังสือโบราณเหล่านี้ใช่ว่ามีเงินเพียงอย่างเดียวแล้วจะซื้อหามาได้เสียที่ไหนกัน


          "แล้วอย่างไร"เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตารำคาญแค่หนังสือเล่มเดียวจะอะไรกันนักกันหนาเชียว หน้าตาที่แย่อยู่แล้วของหลางกูเตียวไม่น่าดูเข้าไปอีกท่าก็พูดได้สิท่านแม่เคยว่าท่านที่ไหนกัน


          "แล้วหากเรื่องไปถึงหูท่านแม่เล่า"


          "ข้าก็จะปล่อยเรื่องนี้ไป"เสียงมารดาที่ดังแทรกอากาศขึ้นมาทำเอากูเตียวขนลุกซู่


          "เห็นมั้ยเล่าแล้วพี่ใหญ่จะรับผิดชอบอย่างไร"ชะงักไปครู่หนึ่งก็เอ่ยต่อที่มารดาพูดตนฟังผิดไปหรืออบ่างไร "เดี๋ยวนะเมื่อครู่ท่านแม่ว่าจะปล่อยไปหรือ"ฮูหยินหลางเดินมานั่งถัดจากตำแหน่งประธานแล้วโบกมือให้สาวใช้รินน้ำชาเหมืนไม่ใส่ใจในสิ่งที่ลูกชายคนรองพูดออกมาแต่อย่างใด


          "แน่นอนว่าต้องปล่อยไป แค่หนังสือเล่มเดียวจะมีค่าสู้สะใภ้ใหญ่ของตระกูลได้อย่างไรแม่มีคัดลอกของหนังสือเล่มนั่นแล้วหย่งจิ้นเจ้าอย่าคิดมากเลย"ยกน้ำชาขึ้นจิบพอเป็นพิธีแล้วพูดต่อ"เจ้าพึงใจคุณหนูผู้นี้หรือ"คนที่ปฏิเสธการดูตัวเป็นว่าเล่นพยักหน้าตอบไม่อิดออดทำให้ดวงตาของผู้เป็นมารดาพราวระยับไปด้วยความพอใจ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว


          เมื่อแรกเจอคือความสนใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลางหย่งจิ้นกลับแน่ใจว่าไม่อาจปล่อยนางไปแน่นอน เขาชื่นชมในความพิเศษไม่เหมือนใคร ชมชอบในดวงตาใสกระจ่างที่สะกดเวลาจนหยุดหมุน และประทับใจในความเรียบง่ายตรงไปตรงมาในทุกคราที่พบเจอ เห็นพี่ชายเหม่อลอยไปไกลกูเตียวก็ถอนหายใจเป็นเอามากอย่างที่องค์ชายสามบอกจริงเสียด้วย


          "คุณชายใหญ่เถ้าแก่จงให้คนนำของมาส่งแล้วขอรับ"หลางหย่งจิ้นลุกขึ้นทันทีที่ได้ยิน"ท่านแม่ข้าไปตรวจสินค้าก่อน"สินค้านั้นในความเป็นจริงแทบไม่ต้องทำการตรวจสอบแต่ยังมีค่าสินค้าอีกครึ่งที่ต้องจ่ายให้เรียบร้อยจึงรั้งรอไม่ได่


          "ท่านแม่ไม่ไม่คิดตำหนิพี่ใหญ่เลยหรือ"ทีคราวก่อนตนทำหนังสือชำรุดไปหน่อยเดียวท่านแม่ยังขู่จะตัดเงินตนอยู่เลย"หนังสือเล่มนั้นเป็นผลงานของหมิ่นซ่งจิ่วนะท่านแม่"หลางกูเตียวไม่ได้สังเกตเห็นประกายตาวาววับของผู้เป็นแม่จึงกระเถิบเข้าไปใกล้แล้วพูดยุต่อ เมื่อลูกชายคนเล็กเข้ามาในระยะที่มือเอื้อมถึงก็เอามือคีบเอาเนื้อแล้วบิด


          "แล้วตอนพี่เจ้าเอาไปทำไมไม่หัดเตือนเล่า"กูเตียวแหกปากลั่นไม่น่าไปแหย่แม่เสือเลยจริงๆทำอะไรก็เข้าตัวไปหมดหลางกูเตียวแอบน้ำตาตกใน เสียงเหี้ยมเช่นนี้ตนตายจริงแท้แน่นอน


          "ข้าไม่ได้อยู่ตอนนั้นนี่"ลูบแขนที่โดนบิดแล้วทำปากยู่ใส่ผู้เป็นแม่ด้วยท่าทางที่ชอบทำ"ใครจะไปคิดว่าพี่จะชอบคุณหนูฉีอวิ้นซีผู้นั้นขนาดนี้เล่า"


          "เจ้าคิดว่าทำแบบนั้นแล้วมันน่ารักหรือไงกัน"ฮูหยินหลางยกมือขู่ลูกชายอีกครั้งโตจะตายวันๆยังเอาแต่ลอยชายไม่จริงจังกับอะไรสักอย่าง โตขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมหยิบจับสิ่งใดเป็นชิ้นเป็นอันเสียที"คายออกมาให้หมดเดี๋ยวนี้"


          แน่นอนว่าให้เลือกระหว่างข่าวของพี่กับความปลอดภัยและสวัสดิ์ภาพของร่างกายตัวเอง หลางกูเตียวเลือกข้อหลังแบบไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย เรื่องตั้งแต่งานชมบุปผาจึงถูกเล่าออกมาแบบหมดเปลือกจนมารดาพอใจ บางทีเขาก็แอบคิดว่าตนเป็นลูกเลี้ยงที่แม่แอบไปเก็บมาจากถังขยะหรือไม่ทำไมการกระทำท่านแม่มันถึงได้มีสองมาตรฐานเยี่ยงนี้


          พ่อบ้านเหลียวมองคุณชายรองที่เห็นมาแต่น้อยทำเป็นเล่นแล้วส่ายศีรษะ คนอื่นอาจมองไม่เห็นแต่เหลียวไห่รู้ดีว่าเบื้องหลังท่าทีทะเล้นขี้เล่นซ่อนหน่วยข่าวกรองที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดขององค์ชายสามซูเฟิ่งหมิงไว้


          "ข้ากำลังช่วยท่านอยู่นะพี่ใหญ่"เรื่องที่เสริมเติมแต่งมาเล่าให้ท่านแม่ฟังนั้นย่อมยกยอฉีอวิ้นซีให้ดูดีไร้ที่ติเป็นใบเบิกทางให้ท่านแล้ว หลังจากนี้จะได้คู่กับนางหรือไม่ก็อยู่ที่ความสามารถท่านเองแล้ว อย่างน้อยอีกไม่นานชื่อของฉีอวิ้นซีผู้นี้จะเป็นที่รู้จักของท่านพ่ออย่างแน่นอน

 

 

 

          

 

 

 

 

          จดหมายหนึ่งฉบับถูกร่างขึ้นปิดผนึกด้วยตราคำว่าเจาด้านหลังประทับคำว่าสมปรารถนาด้วยหมึกแดงที่ส่งกลิ่นหอมเฉพาะตัว จดหมายฉบับน้อยส่งไปทางช่องทางที่เคยใช้เมื่ออดีตภายในบรรจุแผนที่และข้อความสั้นๆโดยหวังเพียงว่าเส้นทางข่าวสารนี้จะยังเปิดรับสารจากตน


          ม่านเตียวมองเหยี่ยวที่เกาบนระเบียงตำหนักเปี่ยมสุขด้วยตามี่เบิกกว้างมือไม้สั่นจนต้องเอามือข้างหนึ่งจับราวระเบียง  ช่องทางนี้เจาเหม่ยหรงเคยใช้ส่งข่าวสารสำคัญให้ฝ่าบาทมันถูกนำมาใช้อีกครั้งได้อย่างไร เป็นอันรู้กันว่านกเหยี่ยวที่ผูกเชือกแดงนั้นใครก็ห้ามทำร้ายเป็นอันขาดในวันนี้กลับมาปรากฏตรงหน้าอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานหลายปี ม่านกงกงปลดจดหมายขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าหนึ่งฝ่ามืออย่างแผ่วเบา เมื่อทำหน้าที่เสร็จวิหคก็เหินตัวสู่ฟ้าไม่รั้งรอคำตอบเหมือนเมื่อครั้งอดีต


          จดหมายฉบับนี้มีองค์ประกอบครบถ้วนแสดงตัวตนของผู้ส่งซูหนานตี้คลี่แผ่นกระดาษออกดูออกอย่างะมัดระวัง เรื่องนี้นอกจากม่านเตียวและตนก็มีเพียงเจาเหม่ยหรงที่รู้ดูเหมืนตอนนี้จะไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว แผนที่ระบุตำแหน่งอย่างละเอียดพร้อมคำสั้นๆเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ถูกบรรจุลงบนผืนกระดาษ


          "ภัยพิบัติ อีกสิบวันยามอุ้ย"


          "ฝ่าบาทอย่าทรงเสด็จเลยนี่อาจเป็นหลุมพราง"แม่นางเจาผู้นั้นจากไปนานแล้วจะมีข่าวจากนางเข้ามาได้อย่างไรต้องเป็นแผนการของผู้ใดที่สืบทราบเรื่องนี้แล้วใช้เพื่อล่อลวงฮ่องเต้เป็นแน่


          ซูหนานตี้โบกมือห้ามไม่ให้กงกงคนสนิทพูดต่อ มันไม่สำคัญมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าจะเป็นข่าวจริงหรือสิ่งใดไม่ว่าอย่างไรก็ต้องทรงเสด็จไปอยู่ดีหากเป็นข่าวจริงก็แล้วไป แต่หากไม่ใช่ขึ้นมาคนผู้นั้นจะได้รู้ไปว่าความโกรธของโอรสสวรรค์น่ากลัวเพียงใด ดวงตาลุกโชนดุจเปลวไฟแต่มือที่จับกระดาษกลับไม่เพิ่มแรงบีบแม้แต่น้อย


          "เจ้าส่งคนไปตามกงหลี่หยุนมาก็พอแล้ว"ทำไมฝ่าบาททรงเอาแต่พระหทัยถึงเพียงนี้ตอนเป็นองค์ชายรัชทายาทยังทรงว่าง่ายอยู่เลยมิใช่หรือ


          "รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ"พูดจบก็สะบัดตัวไปสั่งงานด้วยกริยาปิ่งงอน ซูหนานตี้ถอนหายใจหากเป็นบ่าวไพร่คนอื่นประพฤติปฏิบัติเช่นนี้คงมิพ้นโดนลงโทษไม่สถานใดก็สถานหนึ่ง แต่กับม่านกงกงนั้น........ปล่อยไปเถอะ


          สิบวันงั้นหรือ มุมพระโอษฐ์ยกขึ้นเป็นรอยิ้มไม่ว่าสุดท้ายจะเป็นเช่นใดเรื่องนี้ก็น่าสนใจมากอยู่ดีมิใช่หรือ


          "ฝ่าบาทไทเฮาให้เค่อมามามาทูลเรื่องการคัดนางในเข้าวัง"เมื่อม่านกงกงไม่อยู่เฝ้าขันทีน้อยจึงต้องเข้าไปรายงานแทน


          "ให้เค่อมามากลับไปทูลไทเฮาว่าจัดการตามที่เห็นสมควรได้เลย"ท่านแม่ยังไม่ทรงเลิกล้มความตั้งใจหาคนมานั่งในตำแหน่งฮองเฮาอีกหรืออย่างไร 

 

 

 

 

 

 

          "เค่อมามาฝ่าบาทว่าอย่างไร"เค่อมามาค้อมตัวลงแล้วทูลตอบ


          "ทูลไทเฮาจัดการตามที่เห็นสมควรได้เลยเพค่ะ"ฝ่าพระหัตถ์ที่ลูบหลังกระต่ายตัวน้อยในมือหยุดนิ่งลง ฝ่าบาทเองก็ยังดื้อดึงเช่นเดิมทำไมไม่สนใจความมั่งคงของราชบัลลังก์มากกว่านี้สักหน่อยเล่า"เจ้าไปจัดการเช่นเดิมเถอะ"


          "แล้วบุตรสาวตระกูลฉางที่ท่านเลือกไว้ล่ะเพค่ะ"ฉางกุ้ยเหลินหลานสาวของท่านแม่ทัพฉางจะทำอย่างไร


          "ฉางกุ้ยเหลินเฉลียวฉลาด เชี่ยวชาญโครงกลอน หน้าตานางก็จิ้มลิ้มพริ้มเพราใช้ได้ ลองดูก็ไม่เสียหาย"ส่งกระต่ายให้นางกำนัลรับใช้มาอุ้มออกไปแล้วทอดสายตามองออกไปเบื้องนอก"เสียดายที่ตระกูลเหอของข้าไม่มีหญิงสาวที่อายุเข้าเกณฑ์สักคน"หลานนอกไส้ของตนส่วนใหญ่นั้นโตเกินกว่าจะนำเข้าวังมาฝึกปรือใหม่ ส่วนคนที่อายุพอไปวัดไปวาได้ก็ขาดคุณสมบัติที่พระสนมพึงมี


          "ในวันคัดเลือกแต่งตั้งนางให้เป็นเอ้อสือซีซื่อฟู ฉางไฉเหรินดีหรือไม่"


          "ท่านคิดจะส่งเสริมนางให้เป็นฮองเฮาจริงหรือ"เด็กถึงเพียงนั้นหากเป็นได้จริงจะอยู่ได้นานเท่าไหร่กันเชียว อีกอย่างเริ่มต้นด้วยตำแหน่งพระสนมขั้นห้าชั้นเอกไม่นับว่าสูงเกินไปหรืออย่างไรกัน 


          "หากฝ่าบาทไม่โปรดปรานก็แล้วไป หากสนพระหทัยสักหน่อยข้าจะช่วยให้นางได้เป็นเสียนเฟย"หากไม่สามารถยกตำแหน่งฮองเฮาให้ได้ก็จะประทานตำแหน่งพระสนมให้ไม่น้อยหน้าผู้อื่น


          "ทรงโปรดนางถึงเพียงนั้น"ไทเฮาไม่เคยพบนางสักครั้งเหตุใดจึงโปรดปรานถึงเพียงนี้เล่า


          "อย่างน้อยนางก็เคยอยู่ข้างกายเสี่ยวซีของข้าคงเป็นเด็กดีไม่น้อย"เสี่ยวซีที่กล่าวถึงคืออดีตองค์หญิงซูเสี่ยวซีบุตรสาวอีกคนของนางที่แต่งงานออกไปเป็นชายาเอกแห่งต้วนฝง


          "ทำไมพระองค์ไม่คิดสนับสนุนเฟยทั้งหลายเล่า"ให้เริ่มปั้นแต่งคนใหม่ขึ้มาไม่ยากเกินไปหรือมิสู้ส่งเสริมซูเฟยที่ทรงโปรดหรือกุ้ยเฟยที่สูงส่งแทนเล่า


          "เค่อมามาเจ้าไม่รู้อะไร พระสนมขั้นเฟยเหล่านั้นหากฝ่าบาทต้องการมิได้รับตำแหน่งนี้ไปนานแล้วหลอกหรือ"หากหนึ่งในพวกนางมีโอกาสได้รั้งตำแหน่งมารดาแห่งแคว้นจะอยู่ขั้นเฟยมานานปีเช่นนี้ได้อย่างไร"อีกอย่างต่อให้คนที่ได้เป็นฮองเฮาเป็นหนึ่งในพวกนางจริงพระสนมในตำแหน่งเฟยก็ควรมีอย่างน้อยสามคนอยู่ดี"มิเช่นนั้นจะคานอำนาจกันให้สมดุลได้อย่างไร          

 

          














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1144 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 10:52
    หรอกหรือ
    #1144
    0
  2. #280 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 17:54
    ขอบคุณมาก
    #280
    1
    • #280-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 29)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:17
      ขอบใจนะ
      #280-1
  3. #276 rasa0410 (@rasa0410) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 09:56
    คิดถึงอวิ๋นซี......รอ ไรท์ อยู่น้าาา
    #276
    1
    • #276-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 29)
      16 มิถุนายน 2559 / 17:13
      อัยย์ก็รอให้อาจารย์งดงานเหมือนกันค่ะ
      #276-1
  4. #274 Gam (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 09:19
    แอบขยี้ตาไม่คิดว่าอัยย์จะมาลงต่อให้ ขอบคุณนะ
    #274
    1
    • #274-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 29)
      16 มิถุนายน 2559 / 17:12
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #274-1
  5. #273 Pop (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 07:15
    ทำไมเรารู้สึกชอบกูเตียว
    #273
    1
    • #273-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 29)
      16 มิถุนายน 2559 / 17:12
      อัยย์ก็ชอบ
      #273-1
  6. #272 DragonEyEs (@DragonEyEs) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 02:09
    เราชอบกูเตียวมากเลยอะ นิสัยแบบเกรียนๆ ขี้เล่น โผล่มาทีไรแอบฮาทุกที
    #272
    1
    • #272-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 29)
      16 มิถุนายน 2559 / 17:11
      ฮีแกน่ารัก
      #272-1