眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,029 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    414

    Overall
    182,029

ตอนที่ 30 : 30 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

30

 

 

 

 

 

 

 

 

           การส่งจดหมายหาฮ่องเต้จำต้องใช้ตราของท่านแม่เพื่อประทับตำว่าเจาที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เมื่อครั้งตอนท่านแม่เสียไปบิดาบอกว่าตรานี้ก็ได้หายเช่นกัน ตอนนั้นฉีอวิ้นซีถามหามันอยู่บ่อยครั้งทั้งจากทั้งฮูหยินใหญ่และฉีหย่งเกาผู้เป็นบิดาแต่มักถูกบอกปัดและไม่เคยมีใครให้ความสนใจ แต่ไม่น่าเชื่อว่าไป่หลางจะไปหามาได้จากห้องพักของฉีหย่งเกาเรื่องนี้ทำให้อวิ้นซีขบริมฝีปากจนได้เลือดหัวใจของผู้ชายคนนั้นไม่เคยใส่ใจเธออย่างแท้จริงสักครั้ง ตอนนั้นนางคุกเข่าอยู่หน้าจวนใหญ่อยู่หลายวันร้องขอให้ค้นหาตราหยกที่เป็นของต่างหน้าท่านแม่จนกระทั่งล้มป่วยจึงถอดใจ บางครั้งฉีอวิ้นซีแอบคิดว่าความเย็นของพื้นหินในเหมันต์นั้นเทียบกับใจบิดาไม่ได้เลย วันนี้เข้าใจแล้วว่าตนไม่มีน้ำหนักในใจคนที่ได้ชื่อว่าพ่อมากพอจนยกตราหยกอันนั้นให้ไม่ได้หยกเนื้อดีนั้นมีค่ามากก็จริงอยู่แต่ไม่ถึงขนาดมีค่าควรเมืองแต่ในสายตาฉีหย่งเกานั้นมีค่ามากกว่าตน หรือบางทีตนคงไม่มีค่าเลยกระมัง


           ฟางหรงเจเจ่บอกเสมอว่านางใจอ่อนเกินไปไม่เหมาะกับการทำงานใหญ่ซึ่งมันก็เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ ย้อนคิดถึงเรื่องร้ายๆที่ผ่านมาก็กระตุกยิ้มไม่ใช่ว่าตนอ่อนโยนแต่มันคือความอ่อนแอต่างหากเล่า อ่อนแอจนไม่กล้ายืนหยัดเรียกร้องสิทธิของตัวเอง อ่อนแอจนไม่กล้าต่อต้านแม้แต่คนใช้ตัวเล็กๆ


           หลายเดือนที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าฉีอวิ้นซีไม่รู้ว่ามันคือละครฉากหนึ่งที่สร้างมาเพื่อรักษาหน้าตาของคนในบ้านและชื่อเสียงของตระกูลไม่ใช่ว่าหลงไปกับความสะดวกสบายที่ไม่เคยได้รับ แต่เป็นความกลัวในใจทำให้ไม่กล้าทำสิ่งใดกลัวที่จะต้องเปลี่ยนแปลง กลัว.....ที่จะกลับไปสู่จุดเดิม


           หรงหวามองว่านางเข้มแข็งขึ้นแต่เปล่าเลยคนที่เข้มแข็งกับคนที่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งนั้นต่างกันคนที่เข้มแข็งอย่างแท้จริง คนที่ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองอ่อนแอจะเข้มแข็งขึ้นได้อย่างไร น้ำตาหยดหยดแล้วหยดเล่าหยดลงบนกระโปรงระบายความรู้สึกที่อัดแน่นในใจออกมา


           เห็นฉีอวิ้นซีร้องหัวใจฟางหรงเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นมาบีบรัดจนรู้สึกอึดอัดจนอยากเดินเข้าไปปลอบประโลมแต่ร่างกายไม่ได้ขยับไปตามที่ใจสั่ง ความรู้สึกเฉกเช่นมนุษย์ที่ตนลืมไปนานแล้วกลับถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งด้วยหยาดน้ำตาของฉีอวิ้นซี ฟางหรงทนมองฉีอวิ้นซีร้องไห้ได้แต่ไม่ใช่สำหรับจิงคุณเพียงเห็นก็สะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของฟางหรงแล้วไปหยุดยืนอยู่หน้าคนที่แสร้งเข้มแข็งตลอดมา หยุดยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ยอมขยับจิงคุณไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรหรือพูดยังไงให้บุคคลตรงหน้าหยุดร้องไห้ที่ทำได้ก็แค่ยืนตรงนี้ให้ใครอีกคนรู้ว่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว


           "ทำไมไม่เข้าไปเล่าฟางหรง"เสียงบุรุษแทรกตัวออกมาจากความมืดทั้งเย็นชาและหนาวเหน็บ"มีเวลาเหลือเพียงเท่านี้ไม่อยากอยู่กับคนที่ทำให้เจ้ายอมเผยตัวให้นานที่สุดหรืออย่า

งไร"น้ำเสียงนั้นแฝงด้วยความประชดประชันหยามเหยียด


           "ก่อนที่จะฉลาดต้องเคยโง่มาก่อน ก่อนที่จะเข้มแข็งนางก็ต้องผ่านความอ่อนแอออกมาให้ได้เช่นกัน"มองสบดวงตาเกรี้ยวกราดแล้วแย้มยิ้มไม่ใส่ใจ"เพราะตัวข้าเองอยู่ได้ไม่นานข้าจึงต้องทำให้นางยืนได้ด้วยขาของตัวเอง"ตัวตนของนางส่งผลกระทบต่อดวงชะตาของผู้คนมากเกินไป มากจนสวรรค์มิอาจเพิกเฉยดังวันวานคำตัดสินที่ได้คือการทำลายตัวตน ความหลงใหลไม่ได้สูญหายไปจากผืนแผ่นดินเพียงแต่จะไม่มีเรือนร่างให้เห็นไม่มีอำนาจพอจะเปลี่ยนสิ่งใดได้เช่นที่ทำอยู่ ฟางหรงไม่ร้องขอความเห็นใจแต่นางขอเวลาสามปีซึ่งไม่มากเกินไปเมื่อมองจากสายตาผู้มีอายุขัยอันเป็นนิรันดร์


           "ข้าอยากหัวเราะให้ก้องฟ้า ฟางหรงเจ้ายอมถูกทำลายตัวตนเพียงเพื่อมนุษย์ผู้เดียวมากกว่าการมองชีวิตนางดับสิ้น"ทั้งมี่น้ำเสียงเย็นชาถึงเพียงนั้นแต่ปลายเสียงฟางหรงยังจับกระแสความอาวรณ์ไว้ได้ ตงฟางป้ายหูและตัวนางเกิดห่างกันไม่มากนางเกิดมาพร้อมต้าจี่เป็นตัวตนแห่งความหลงใหล ตงฟางป้ายหูเกิดมาในตอนที่หลี่ปิงตัดสินใจสังหารเทพสามตาเพื่อรักษาราชบัลลังก์เป็นตัวตนแห่งความซื่อตรง บำเพ็ญเพียรมาพร้อมกันหลายร้อยหลายพันปีต่อให้ความโกรธฝังลึกเพียงใดความอาวรณ์ก็ยังหลงเหลือ"เจ้ายอมหายไปเพื่อมนุษย์ที่เจ้าเกลียดมิเป็นเรื่องตลกหรือ"


           สายตาที่ฟางหรงใช้มองฉีอวิ้นซีอ่อนโยนจนตงฟางป้ายหูต้องเบือนหน้าหนีหลายร้องหลายพันปีตั้งแต่ได้รู้จักฟางหรงเขาไม่เคยเห็นสีหน้าแววตาจากนางอย่างนี้สักครั้ง"เจาเหม่หรงกับฉีอวิ้นซีไม่เหมือนมนุษย์คนอื่นพวกนางทำให้ข้ารู้ว่ามนุษย์ไม่เลวร้ายเสียทุกคนไป ทำให้เวลาของข้าเริ่มเดินและหมุนไปอย่างมีความหมาย"เวลาสั้นๆที่ได้พบเจอและเฝ้าดูพวกนางมีค่ากว่าช่วงชีวิตที่ยาวนานมันมีค่ามากพอให้นางปกป้อง"ข้าเพียงหวังว่าท่านจะทำตามที่สัญญา"


           "ข้าไม่เคยผิดสัญญา"พูดจบก็เกิดฟ้าแลบไปทั่วผืนฟ้าเป็นการบอกว่าสวรรค์รับรู้ถึงคำสัตย์ปฏิญาณนี้"ฟางหรงหากเจ้ากลับขึ้นไปขอรับโทษแต่โดยดี องค์เจ้าแม่หนี่วะจะต้องยอมอภัยให้เจ้าเป็นแน่"เสียงของตงหางป้ายหูอ่อนลงเขายังระลึกถึงฟางหรงยามที่จิตใจนางใสสะอาดได้ชัดเจนนางเป็นตัวตนที่น่าคบหาผู้หนึ่ง


           "ไม่จำเป็นเมื่อถึงเวลานั้นข้าไม่มีสิ่งใดต้องห่วงอีกแล้ว หากตัวตนของข้าหายไปบ้างจะดีเสียอีก"แผ่นดินที่น้องสาวนางหยัดยืนมีตัวตนแห่งความหลงใหลเช่นนางอยู่แผ่วเบาก็เพียงพอแล้ว


           "เจ้าเคยเป็นเพื่อนที่ดีฟางหรง"เคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด


           "แต่เจ้ายังคงเป็นสหายที่ดีอยู่ตงฟางป้ายหู"หากย้อนเวลากลับไปฟางหรงจะไม่เปลี่ยนสิ่งใดสักนิดนางไม่เคยรู้สึกว่าตนทำสิ่งใดผิดไปยกเว้นก็เสียแต่ทำลายความสัมพันธ์เช่นสหายกับคนตรงหน้าเท่านั้น


           ฟางหรงจะไม่มีวันที่จะรู้และได้เห็นว่าตัวตนของนางแผ่รังสีใสกระจ่างสะอาดเยี่ยงเทพเซียน เจ้าแม่หนี่วาย่อมไม่ใจร้ายกับตัวตนที่ตนเองเป็นผู้กำเนิดอยู่แล้วใช่หรือไม่

 

 

 

 

 

 

           "ข้าได้ยินเจ้าคุยกับคนแปลกหน้านั่น"ต่อให้เป็นเพียงครึ่งหนึ่งแต่สายเลือดเทพมังกรก็อยู่ในร่าง ด้วยศักยภาพของร่างกายที่แตกต่างจากมนุษย์โดยสิ้นเชิงจิงคุณย่อมได้ยินบทสนทนาระหว่างฟางหรงและตงฟางป้ายหูอย่างชัดเจน"เจ้า….ท่านจะหายไปหรือ"


           ฟางหรงมองเด็กตรงหน้าด้วยสายตาเอ็นกว่าแต่ก่อนดูทั้งที่วางท่าว่าเกลียดกันถึงเพียงนั้นแต่ในความเป็นจริงกลับห่วงใยสมกับที่อวิ้นซีของนางสอนมาเสียจริง"เจ้าหนูน้องสาวข้าไม่เคยสอนเจ้าหรือไงว่าแอบฟังคนอื่นคุยกันมันเสียมารยาทมาก"มือก็ตบไปบนหัวเจ้าหนูที่ทำหน้าเหมือนจะร้องให้แล้วย่อตัวลงให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกัน จิงคุณกำลังกลัว กลัวที่จะสูญเสียอาจารย์ดุดโหดที่เคร่งครัดกับตนไปถึงแม้ไม่ชอบก็ไม่อยากเสียไป


           "ข้าเปลี่ยนสิ่งใดไม่ได้แล้วจิงคุณพวกเขารู้แล้วว่าอวิ้นซีสำคัญต่อข้าหากข้าหายไปอีกนางจะเป็นเป้าโจมตีในที่สว่าง"ฟางหรงรู้อยู่แล้วว่าทุกสิ่งต้องเป็นไปเช่นนี้นางเลือกปรากฏตัวในวันที่เด็กน้อยของนางพร้อมด้วยรู้ว่าจะอยู่เคียงข้างได้ไม่นาน"หากข้าไม่อยู่แล้วฝากอวิ้นซีไว้กับอาคุณได้ใช่หรือไม่"


           จิงคุณไม่ตอบแต่ก็พยักหน้าแรงๆขนาดตนเองรู้จักอีกฝ่ายได้ไม่นาน ทั้งยังไม่ค่อยถูกชะตากันนักยังเสียใจขนาดนี้แล้วอวิ่นซีเล่าหากรู้เรื่องมิหัวใจสลายเลยหรืออย่างไร


           "ไม่หายไปได้หรือไม่"เจ้าเด็กนี่น่ารักจริงเสียด้วยไม่แปลกที่น้องสาวนางจะเอ็นดูขนาดนี้


           "ข้าเองก็ไม่อยากหายไป"เมื่อก่อนฟางหรงไม่เคยคิดว่าเวลาจะมีค่ามากเพียงนี้เมื่อวันเวลาถดถอยน้อยลงกลับใจหายและหวงแหนเวลาเหล่านี้เกินกว่าช่วงเวลาใดที่เคยฝ่านมา


           "ตั้งแต่นี้ข้าจะตั้งใจ"ทิฐิที่สูงเทียมฟ้าถูกเหตุการณ์ก่อนหน้าพังทลายจนกลายเป็นผงธุลี เมื่อคนที่รักและต้องการที่จะปกป้องคนเดียวกันมีศัตรูไม่ต่างกันถือเรื่องเหล่านั้นไปเพื่อสิ่งใดกัน


           "ดีแล้ว"เมื่อถึงวันที่ต้องไปๆางหรงจะได้วางใจว่ามีผู้ที่สามารถฝากอวิ้นซีของข้าอาไว้ได้"ข้าไม่ใช่อาจารย์ที่ใจดีแบบน้องสาวหรอกนะเจ้าหนู"ฟางหรงไม่เคยใจดีกับการสอนใครก็ตามแม้จะเป็นเพียงเด็กที่ยังไม่โตนางก้ไม่คิดอ่อนข้อหรือฝ่อนผัน


           "อาจารย์"มือทั้งสองประสานกลางหน้าอกและโค้งกายลงต่ำเป็นการแสดงออกถึงการทำความเคารพแก่อาจารย์เป็นครั้งแรกจุกประกายในดวงตาฟางหรงให้สว่างสดใส การได้พบกับฉีอวิ้นซีทำให้นางได้เจอเรื่องมากมายจริงๆอย่างน้อยก็ได้ลูกครึ่งเทพมังกรน้อยนี่มาเป็นศิษย์ก็แล้วกัน


           หลังจากตกลงกับตงฟางป้ายหูเรื่องความปลอดภัยของน้องสาวก็ไม่ต้องเป็นห่วงอีกต่อไป เวลาต่อจากนี้ไปนางจะปั้นแต่งจิงคุณให้กลายเป็นสุดยอดนักรบมากฝีมือ เคี่ยวกรำให้ลูกศิษย์คนแรกและคนสุดท้ายกลายเป็นเทพสงครามแห่งยุคให้จงได้


           คนที่ถูกหมายมั่นปั้นมือแอบสะท้านในใจยิ้มของอาจารย์ที่พึ่งได้มาหมาดหมาดนั้นน่ากลัวยิ่งนัก

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาช้าอีกแล้วค่ะงานแยอะมากตอนนี้อาจารย์เริ่มสั่งงานแอ๊ดวานซ์แล้วค่ะคนที่เพิ่งเคยจับกล้อองถ่ายจริงจังตอนเรียนคาบแรกนี่แทบตายไปเลยค่ะ








           
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #731 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:49
    ถ้าบอกว่าไม่ชอบจะโกรธไม๊

    ทำไมต้องให้ฟางหรงหายไป

    ใจร้าย ทำเขาร้องไห้เลย ซึ้งอ่ะ
    #731
    1
    • #731-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      5 มีนาคม 2560 / 11:07
      เพราะเราจะพยายามอิงจากความเป็นไปได้ให้ใกล้เคียงความจริงที่สุดค่ะ ฟางหรงเป็นอดีตเทพสวรรค์ที่หนีความผิดถ้าไม่ถูกเอาตัวไปฟ้าก็ใช้อวิ้นซีเป็นตัวประกันอยู่ดี เราว่าเจเจ่เลือกทางที่ดีที่สุดแล้วเราเชื่อว่าฟางหรงจะไม่เสียใจ
      #731-1
  2. #563 Wan_asl3 (@Wan_asl3) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 16:37
    จะร้องไห้
    #563
    1
    • #563-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      26 ธันวาคม 2559 / 09:39
      อัยย์ร้องด้วย
      #563-1
  3. #521 fairy (@game_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 16:44
    ฟางหรงจ้าาาาา
    #521
    0
  4. #323 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 16:53
    ไรทแอบเศร้าอะ
    #323
    1
    • #323-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      28 มิถุนายน 2559 / 20:39
      อัยย์ไม่แอบค่ะอัยเศร้าเลย แงงงงงงงง
      #323-1
  5. #288 Billy ^-^ (@Billy-_-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 21:51
    แงงงงงง ฟางหรงจะหายไป รีดนี่แหละ ใจสลายก่อนอวิ้นซีอีก ฮืออออเศร้า สงสารอวื้นซี รอต่อค่า
    #288
    1
    • #288-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      23 มิถุนายน 2559 / 14:41
      ขอโทษที่ตอบช้าแล้วก็ลงตอนใหม่ช้านะ อัยย์ก็ไม่อยากให้หายไปเหมือนกัน
      #288-1
  6. #287 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 11:17
    จิงคุณน่ารักจริงๆ อยากได้มาเลี้ยง
    #287
    1
    • #287-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      19 มิถุนายน 2559 / 14:27
      อัยย์เองก็อยากได้ค่ะ
      #287-1
  7. #286 Byakujung (@Byakujung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 23:19
    เทพเอ้อหลางกับเทพสามตาไม่ใ่คนเดียวกันหรอกหรือคะ?
    #286
    1
    • #286-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 01:37
      อัยย์ผิดเองค่ะตรงนั้นต้องเป็นหลี่ปิง เทพสามตา นาจา เอ้อหลางคนเดียวกันหมดค่ะ
      #286-1
  8. #285 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 19:51
    โห้ยยย ไม่หายไปได้มั้ยอะ??
    #285
    1
    • #285-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:49
      อัยย์ก็ไม่อยากให้หายไป แงงงง
      #285-1
  9. #284 Orathai9800 (@Orathai9800) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 19:22
    รอออออออ
    #284
    1
    • #284-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:49
      นีบปั่นต่อรัวๆ
      #284-1
  10. #283 เหม่ยอิง (@missdle) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 18:36
    สงสารเจ่เจ๊จัง จิงคุณน่ารักเหมือนเดิม ส่วนอัยย์ก็สู้ๆน๊า
    #283
    1
    • #283-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:49
      ขอบคุณน้า อัยย์ก็เสียใจไม่อยากเสียฟางหรงไป
      #283-1
  11. #282 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 18:09
    ใจหาย ถ้าเจเจ้ฟางหลงจะหายไป
    #282
    1
    • #282-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:19
      อัยย์ก็ใจหายค่ะ
      #282-1
  12. #281 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 18:04
    ขอบคุณมาก
    #281
    1
    • #281-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:18
      ขอบคุณมากเหมือนกัน
      #281-1
  13. #278 bella a (@maynakiris) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 17:18
    แง เศร้าจัง
    #278
    1
    • #278-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:17
      โอ๋ไใ่เป็นไรน้า
      #278-1
  14. #277 Pop (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 17:16
    อืมไม่รู้ว่าคิดไปเองมั้ยตงฟางป้ายหูเคยชอบฟางหรงใช่มั้ยค่ะ
    #277
    1
    • #277-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 30)
      17 มิถุนายน 2559 / 19:16
      ไม่รู้สิค่ะมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
      #277-1