眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 181,975 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    360

    Overall
    181,975

ตอนที่ 33 : 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

33




          กงหลี่หยุนรออยู่ในพระตำหนักใหญ่ส่วนหน้านานแล้วกองกำลังทั้งหลายและแผนการถูกเตรียมอย่างพร้อมสรรพเหลือแต่เพียงเจ้าของเรื่องเท่านั้นที่ยังไม่ออกมา

          "ใต้เท้ากง ท่านรองแม่ทัพฉีน้ำชาก่อนเถอะ"ซูเฟยประทับอยู่ด้วยกว่าจะออกมาคงอีกนานทีเดียว รอแขกสำคัญทั้งสองรับอาหารว่างก็ถอนตัวออก

          "ใต้เท้าเรื่องนี้"กงหลี่หยุนยกมือห้ามฉีเค่อหมิ่นให้เงียบเสีย เรื่องของฝ่าบาทนั้นยิ่งรู้น้อยจะยิ่งดีเท่านั้นปลอดภัยเท่านั้น คนถามยอมสงบปากลงทั้งที่ความสงสัยยังเต็มหัวใจเรื่องใดกันที่ฝ่าบาทระดมกำลังมากถึงเพียงนี้ ทั้งยังให้เก็บเอาไว้เป็นความลับ

          "ข้าเองก็รู้ไม่มากนัก"นอกจากว่าเนื่องนี้สำคัญใหญ่หลวงและเกี่ยวพันกับเจาเหม่ยหรงผู้นั้นแล้วฝ่าบาทมิได้บอกสิ่งใดอีก
หากเป็นสมัยยังมีฝีมือกงหลี่หยุนย่อมไม่มีทางลากเอาบุคคลที่สามที่สี่มารับรู้เรื่องเพิ่มเติม แต่ดูสภาพตนเองตอนนี้แล้วก็เปลี่ยนใจดูแลตนเองให้รอดปลอดภัยยังยากจะปกป้องพระวรกายอันสูงส่งของฝ่าบาทได้อย่างไร อย่างเมื่อครั้งเสด็จไปล่าสัตว์นั่นกระไรหากเป็นสมัยก่อนอย่าว่าแต่ลูกธนูเลยแม้แต่มดมอดยังไม่ผ่านสายตาตนไปแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้มันต่างออกไปไม่มีสิ่งใดมั่นคงถาวรกวหลี่หยุนยอมรับความจริงในเรื่องนี้ได้ความปลอดภัยของฝ่าบาทต้องถือเป็นสิ่งสำคัญสูงสุด เสียดายแต่เพียงสิ่นซานั้นจำต้องทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยโดยรวมของพระราชวังจึงไม่อาจก้าวพ้นกำแพงมิฉะนั้นพวกอยากรองดีทั้งหลายคงได้เห็นนรกวันเว้นวัน

           "อย่างไรข้าจะทำให้ดี ไม่ให้อาจารย์ต้องผิดหวัง"แม้เพียงไม่กี่ปีก่อนได้รับบาดเจ็บที่ได้รับการปลูกฝังภูมิความรู้ทั้งเชิงบุ๋นและบู้โดยกงหลี่หยุนแต่ฉีเค่อหมิ่นนั้นนับถืออดีตแม่ทัพผู้กรำศึกอย่างห้าวหาญผู้นี้เป็นอาจารย์แม้ในวันที่สิ้นไร้พลังยุทธ์แล้วก็ตาม

           "ข้าไม่ชอบลมปาก"ประกายตากงหลี่หยุนฉายความพอใจและเอื้อเอ็นดู ฉีเค่อหมิ่คือคนหนุ่มอนาคตไกลที่มีความนอบน้อมผู้หนึ่งไม่หยิ่งจองหองเลยแม้แต่น้อยนับว่าคุ้มค่าที่อบรมสั่งสอนมา เสียก็เพียงแต่เกิดมาเป็นบุตรของฉีหย่งเกาเท่านั้น ก็ยังดีที่ลูกไม้นี้หล่นไกลต้นจนมองไม่เห็น

           ฉีเค่อหมิ่นไม่ต่อคำอีกขยับยิ้มที่มุมปากไม่ให้คนปากหนักมองเห็น อาจารย์ก็เป็นเช่นนี้พูดไปอย่างหนึ่งแต่ใจคิดอีกอย่างและเป็นแบบนี้แค่กับเหล่าคนสนิทเท่านั้นเหล่าลูกน้องในหน่วยรู้ดีที่สุด คำด่าของใต้เท้ากงคือการชมอย่างหนึ่งยิ่งบ่นมากว่ามากแสดงว่าสนิทมากแล้ว

           "ข้าทราบดี"

           เมื่อเลี่ยงตัวออกมาจากแขกในตำหนักม่านเตียวก็เดินไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องทรงอักษร

           "ฝ่าบาทยามอู่แล้วพระเจ้าค่ะ"(ประมาณเที่ยง)พูดจบก็ถอยตัวออกมาหากมิใช่เรื่องสำคัญม่านเตียวก็ไม่คิดอยากขัดอารมณ์ยามอยู่กับพระสนมนักแต่นี่ต่างออกไป

           หมากในมือยังถูกวางบนกระดานได้ไม่ติดขัดทั้งที่คิ้วเริ่มขมวดเจ้าของหมากดำก็ยังทำทีเหมือนไม่มีเรื่องเร่งร้อนใดสำคัณกว่ากระดานหมากตรงหน้า ไม่มีสิ่งใดสำคัญกว่าการเอาชนะหมากสีขาวที่เริ่มชิงเอาดินแดนส่วนใหญ่ของกระดาน

           "ท่านมีเรื่องที่ต้องจัดการหรือ"พูดไปมือเฟิ่งมี่ลี่ก็ขยับเดินหมากกระดานนี่ใกล้จบเต็มทีแล้ว เมื่อวางหมากลงไปก็ขยับยิ้ม จบแล้ว

           "เรื่องเล็กเท่านั้น"

           "ซูหนานตี้ท่านควรรู้ตนว่าทรงโกหกได้แย่นัก"แม้ฝีมือการวางแผนเดินหมากของนางจะล้ำหน้าเหนือปุถุชนคนธรรมดาแต่จะสู้ฝ่าบาทที่แก่งกาจใน้ชิงนี้ได้อย่างไรอย่างน้อยก็ไม่ง่ายเช่นนี้ แล้วคิ้วที่ขมวดนั่นอีกเล่าคิดจะหลอกตาใครกัน

           บางทีเฟิ่งมี่ลี่ก็รู้ใจตนมากเกินไปทั้งที่เป็นบุคคลที่อยู่ข้างกายด้วยเวลาที่น้อยกว่าผู้ใดแต่กลับเข้าใจเหมือนมานั่งข้างในความคิด"คำพูดของราชาโกหกได้หรือ"

           "คนที่อยู่ตรงหน้าข้าคือซูหนานตี้มิใช่หรือ"

           "เจ้าช่างพูดขึ้นทุกวัน"

           "แล้วดีหรือไม่เล่า"เฟิ่งมี่ลี่ช้อนดวงตาขึ้นสบอย่างรู้ทัน

           "ดีสิ พระสนมรักของเจิ้งจะไม่ดีได้อย่างไร"ซูหนานตี้ขยับยิ้มอ่อนโยนเหมือนต้องการละลายโลกทั้งใบให้มากองอยู่แทบพระบาทเพียงยิ้มเดียวก็สั่นสะท้านทุกสิ่งไปหมด ไม่ยุติธรรมสักนิดเห็นท่านยิ้มเช่นนี้แล้วจะไปติลงได้อย่างไรเล่าแก้มนวลเห่อร้อนเป็นสีแดงจางๆ เฟิ่งมี่ลี่แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและวางหมากตัวสุดท้ายบนกระดาน

           "รุกฆาต"ปากขยับทีละคำช้าช้าให้ขู้แข่งต้องตะลึงค้าง เบี้ยตัวเล็กๆตัวเดียวในจุดที่ไม่สังเกตไม่น่าสนใจพลิกทั้งกระดานให้เกมเปลี่ยนไปทิศทาง"ท่านต้องกลับมาอย่างไร้บาดแผลมิเช่นนั้นข้าจะลงโทษกงหลี่หยุน"คนที่จะได้รับโทษทั้งที่ไร้ความผิดยังไม่รู้ตัวแล้วนั่งดื่มชารออยู่ข้างนอกเริ่มรู้สึกสะทกสะท้านแปลกๆเหมือนภัยร้ายจะมาเยือน

           "เกี่ยวอันใดกับใต้เท้ากงเล่า"คนฟังขมวดคิ้วไม่พอใจแทบจะทันทีฝ่าบาทกล้าเข้าข้างคนอื่นหรือ

           "ก็หม่อมชั้นลงโทษฝ่าบาทได้ที่ไหนกันเล่าเพค่ะ ถ้าท่านไม่อยากให้ผู้อื่นรับโทษแทนก็ทรงระมัดระวังเสียหน่อยสิเพค่ะ"คนที่ถูกลงโทษไม่ได้ยิ้มพอใจกับกระบวนการคิดเช่นนี้ของพระอัครชายา หรือว่าทรงตามใจพระสนมรักมากเกินไปเสียแล้วแต่เห็นใบหน้างดงามง้ำงอก็เปลี่ยนความคิดมีคนห่วงก็ดีแล้วหรือมิใช่

           "ข้าจะระวังตัวให้ดี"สัญญาณจากฮ่องเต้เร่งให้ม่านกงกงและนางกำนัลคนสนิทเข้ามาเปลี่ยนฉลองพระองค์ ทุกผู้ทุกคนต่างก้มหน้าแสดงความเคารพผู้สูงศักดิ์ทั้งสองก่อนเริ่มทำงานอย่างเงียบเชียบ

           "ฝ่าบาท ซูเฟยทูลลา"ม่านเตียวปล่อยให้นางกำนัลจัดการงานที่เหลือแล้วปลีกตัวมาส่งเฟิ่งซูเฟย

           "น้อมส่งซูเฟย"

           "ข้าฝากฝ่าบาทด้วย"

           "พระเจ้าค่ะ"น้อมศรีษะรับคำอย่างไม่รีบไม่ช้า ใครต่อใครในวังหลังทั้งอิจฉาและริษยาเฟิ่งซูเฟยยิ่งกว่าใครนางเป็นเป้าในที่สว่างที่ใครต่อใครโจมตีนับครั้งไม่ถ้วนแต่ไม่เคยสั่นคลอน หลายคนมองว่าฝ่าบาททรงรักและถนอมนางยิ่งกว่าสิ่งใด แต่ทุกคนลืมไปเสียสิ่งหนึ่งหากทรงรักและถนอมถึงเพียงนั้นเหตุใดไม่ทรงมีองค์ชายองค์หญิงน้อยจากซูเฟยผู้เป็นที่โปรดปรานเล่า ผู้ชายผู้ซึ่งนั่งบนบัลลังก์ทองนั้นไร้หัวใจกว่าผู้ใด เย็นชายิ่งกว่าผู้ใด และวางหมากเอาไว้เก่งยิ่งกว่าใครทั้งหมด เพื่อรักษาสมดุลอำนาจให้ไม่สั่นครอนเพื่อให้อำนาจในมือเฟิ่งมีลี่ไม่กระทบราชบัลลังก์พระองค์เลือกทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งอย่างพระทัยร้ายที่สุดทั้งที่อาจเป็นคนเดียวในวังหลังที่มอบพระทัยรักให้พระองค์ ทั้งที่เป็นเช่นนั้นทั้งที่น่าจะรู้ดีไม่ต่างกันเฟิ่งซูเฟยยังครอบครองรอยยิ้มเช่นนั้นเอาไว้ได้ม่าเตียวนับถือน้ำใจหญิงสาวผู้นี้อย่างสุดใจ

           "ขอบใจเจ้ามาก"ฟังคำนบนอบถ่อมตนอีกหลายคำเฟิ่งมี่ลี่ก็จับมือฟ่างผู้ขึ้นบนเสลี่ยงแล้วจากไปในทิศทางของตำหนักตน เพียงกลับมาก็เพียงพอแล้วต่อให้บาดเจ็บกลับมาก็ต้องกลับมา นางแพ้แพ้มาตั้งแต่เริ่มแล้วแพ้ตั้งแต่เงยหน้าขึ้นสบพระเนตรผู้อยู่เหนือบัลลังก์ทองในวันนั้น เฟิ่งมี่ลี่ขยับยิ้มแล้วหลับตาตราบที่ฝ่าบาทยังทรงแย้มสรวล ตราบที่ยังทรงพอพระทัย นางจะยอมเป็นผู้แพ้อยู่ตรงนี้เรื่อยไปเช่นกัน
           







ถ้ามาบ่อยๆจะสั้นประมาณนี้ไม่ว่ากันน้า
เรื่องนี้แน้นดราม่าค่ะพรอตเรื่องจบแล้วน่าสงสารทุกคนเลย
อย่าว่ากันน้าบอกไว้ก่อนว่านี่คือนิยายเศร้าเคล้าน้ำตา
อัยย์บอกไว้ก่อนแล้วน้า













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #1147 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 11:32
    คำผิดค่ะ
    พวกอยาก'ลอง'ดี สำคัญ คู่แข่ง เพคะ
    #1147
    0
  2. #846 123 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 17:29
    แรกๆก็ดูเหมือนจะสนุก



    อ่านไปอ่านมา ยืดมาก ไม่มีจุดดึงดูดอะไรเลย



    ปมก็เยอะเกิน คลาย ไม่ออกสักปม ไม่รู้จะอะไรนักหนา



    ถึงว่า 80 กว่าตอน ยอดวิวแค่เนี๊ย เสียดายเวลาอ่านจรัง
    #846
    1
    • #846-1 NewPluto (@NewPluto) (จากตอนที่ 33)
      23 ตุลาคม 2560 / 17:55
      คอมเม้นทุเรศมาก คราวหลังเอาไอดีเด็กดีมาเม้นนะ ถ้าเสียเวลามากนักงั้นคุณ-ก็เอาเวลาอันมีประโยชน์ของไปทำอย่างอื่นเถอะ ยอดวิวน้อยหนักส่วนไหนของหัว ค-ายจริงๆ
      #846-1
  3. #565 Wan_asl3 (@Wan_asl3) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 19:45
    อ่านแล้วเจ็บมาก ยิ่งกับคำว่าแพ้ ฮืออออ นกแล้วนกเล่า
    #565
    1
    • #565-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      26 ธันวาคม 2559 / 09:40
      เป็นเรื่องปกติที่ต้องทำใจค่ะ
      #565-1
  4. #543 lost-death (@lost-death) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 11:33
    สงสารรรร
    #543
    0
  5. #524 fairy (@game_) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 17:08
    สงสารซูเฟยอ่าาาา
    #524
    0
  6. #435 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 01:38
    สงสารซูเฟย TToTT ต่ก็ชอบฮ่องเต้ค่ะ เกลียดไม่ลงอ่ะ ฮือ~
    #435
    0
  7. #343 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 18:46
    ไรทจ๋า เปลี่ยนหมวดเป็นดราม่าเถอะ
    #343
    1
    • #343-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:17
      อย่าเลยค่ะ เดี๋ยวจะยิ่งกว่านี้
      #343-1
  8. #336 ployly09096 (@ployly09096) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 14:41
    จบแบบพระเอกนางเอกอยู่ด้วยกันได้มั้ย 5555 ห้ามใครตายน้าาา
    #336
    1
    • #336-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:46
      อืม อัยย์จะพยายามนะแต่เรื่องนี้กว่าจะจบคงเสียไปหลายอย่าง
      #336-1
  9. #335 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 14:06
    ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง สงสารซูเฟย แต่ก้ดีใจที่ฮ่องเต้มันคงต่อเเม่ของอวิ๋นซี
    #335
    1
    • #335-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:45
      ถ้ามีผู้ชายแบบฮ่องเต้สักคนโลกเราจะหน้าอยู่ขึ้นล้านเท่าค่ะ
      #335-1
  10. #333 Gam (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 11:20
    สงสารซูเฟยอีกแล้ว แต่เกลียดฮาองเต้ไม่ลง
    #333
    1
    • #333-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:44
      อัยย์ไม่อยากให้ใครเกลียดฮ่องเต้ค่ะเพราะเป็นตัวละครที่รักที่สุดเลยบาฃครั้งเราก็ต้องแยกแยะหน้าที่กับหังใจออกจากกัน
      #333-1
  11. #329 kiim.u (@nara13) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 06:28
    เศร้ายังไงก็จะรอนะคะ แต่ขอให้มีเรื่องชื่นใจบ้างสักนิด 55
    #329
    1
    • #329-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:41
      แน่นอนค่ะให้ผิดหวังตลอดก็ใจร้ายเกิ้นนน
      #329-1
  12. #328 ตาล (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 00:04
    จะเศร้าเคล้าน้ำตายังไง ก็ขอให้นางเอกเราแก้เเค้นให้สมใจทีเถอะ แล้วก็ไม่ให้นางเอกเศร้าแล้วนะ พอกันที
    #328
    1
    • #328-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:41
      อัยย์จะพยายามค่ะ
      #328-1
  13. #327 Pop (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:45
    เพราะเป็นคนทีรักมากกว่าเลยแพ้ใช่มั้ยค่ะ สงสารซูเฟย
    #327
    1
    • #327-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 33)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:41
      ใช่ค่ะคนวิ่งตามมักเป็นฝ่ายเจ็บเสมอเหมือน tom&jerryไงค่ะ
      #327-1