眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 189,470 Views

  • 1,195 Comments

  • 3,494 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    7,236

    Overall
    189,470

ตอนที่ 34 : 34

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

34





          ฉีอวิ้นซีเดินวกไปวนมาในห้องอยู่หลายรอบ มือเดี๋ยวกำเดี๋ยวคลายออกนางกังวลกังวลว่าสิ่งที่ต้องทำในวันนี้จะส่งผลต่อแผนการที่ทำมาทั้งหมด คิ้วเรียวขมวดมุ่นไม่ยอมคลายแต่หากต้องเลือกอีกครั้งอวิ้นซีจะเลือกทางเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

          "ตื่นเต้นหรือน้องสาวคนดี"คนดีส่ายหัวตอบ

          "อวิ้นซีกังวล"กับฟางหรงเจ่เจ่อวิ้นซียอมรับตามตรงไม่บิดเบือน ภาพลักษณ์ที่สร้างไว้ในวันนั้นจะพังทลายทันที่ที่พบในวันนี้สิ่งที่ลงทุนไปอาจสูญไปโดยเปล่าประโยชน์ ใจส่วนลึกนางกลัว

          "หากเจ้าไม่อยากไปก็เพียงปล่อยผ่าน"อย่างมากก็เพียงเสียช่องทางสื่อสารที่น่าเชื่อถือไปหนึ่งซูหนานตี้ย่อมคิดว่ามีผู้ล่วงรู้ช่องทางลับและปิดมันเสีย ซึ่งนับว่าเรื่องเล็กเมื่อเทียบกับผลกระทบโดยรวม อวิ้นซีส่ายหน้าอีกครั้งหากกังวลเพียงแต่ตนเองคิดถึงเพียงแต่ตนเองนางจะสมเป็นบุตรีของท่านแม่ได้อย่าไร ภาพลักษณ์ของนางหน้าตาของนางมีค่าเท่าความเดือดร้อนของประชาชนได้หรือหากแผนของชาวโพ้นทะเลสำเร็จจะมีเด็กกี่คนที่ไร้บ้านจะมีกี่ครอบครัวที่ต้องสูญเสียคนสำคัญ

          ฟางหรงบีบมือที่เย็นกว่าปกติของผู้เป็นน้อง เด็กซื่อบื้อที่ไม่รักตัวเองผู้นี้ทำให้นางห่วงเสียจริงแล้วอ่อนแอเพียงนี้จะทำให้นางวางใจที่จะปล่อยไปได้หรือ"หากยังจะไปก็นิ่งได้แล้วเจ้าเด็กเอาใจยาก"

          มือที่บีบเบาๆถ่ายทอดความอบอุ่นห่วงใย สูดหายใจเข้าลึกๆสองสามคราก็บีบมือเจเจ่ตอบ นางจะเข้มแข็งขึ้งเย็นขึ้นทำวันนี้ให้ดีกว่าเมื่อวานและทำพรุ่งนี้ให้ดียิ่งกว่าให้สมกับที่เจเจ่ลงทุนสอนนางมากมาย"อวิ้นซีพร้อมแล้ว"การพบฝ่าบาทครั้งนี้จะมีเพียงนางและจิงคุณเพื่อลดความหน้าสงสัยทั้งปวงถึงประหม่าและหวาดกลัว แต่ตราบใดที่ใจนางรู้ว่ามือคู่นี้คองประคับประคองอยู่เบื้องหลังนางจะกล้าขึ้นและไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งใด

          มองตามน้องไปสุดตาก็ได้ยินเสียงขัดหูเอ่ยขึ้นมา"สนับสนุนคนเช่นนางคงยากที่จะทำให้ก้าวไปจนสุดทาง"ตงฟางป้ายหูเดินออกมาอยู่ในสายตา"นางอ่อนแอและอ่อนด้อยเพียงสามปีเจ้าจะปั้นนางให้เป็นยอดคนได้หรือ"

         คิ้วฟางหรงขมวดแน่นไม่พอใจ มีที่ไหนกันเจอเเต่ละทีก็จ้องแต่จะติน้องสาวที่แสนจะน่ารักของนางว่างมากหรืออย่างไรไม่เพียงแค่คิดปากฟางหรงขยับตามทันทีอีกด้วย"เจ้าคงว่างมากถึงได้ยุ่งเพียงนี้"ตงฟางป้ายหูชูนิ้วขึ้นสามนิ้ว

         "ข้าจัดการพวกที่มาด้อมๆมองๆน้องสาวเจ้าไปสามรอบ"แน่นอนฟางหรงรู้ว่าพวกนั้นหายไปแต่ไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะจัดการได้เร็วถึงเพียงนี้

         "มันเป็นหน้าที่ของเจ้าอยู่แล้ว"สีหน้าฟางหลงดีขึ้นตัวตนของนางแท้จรืงแล้วน่อมไม่ชอบฆ่าฟัน ไม่ปราถนาในกลิ่นคาวโลหิตมีผู้มาทำหน้าที่นี้แทนย่อมทำให้นางพอใจ มองคนปากหนักแอบอมยิ้มก็คลายใจดูเอาเถอะนางไม่ยอมขอบคุณสักครึ่งคำ รู้จักกันมาตั้งแต่แผ่นดินยังไม่แตกเป็นห้าส่วนตงฟางป้ายหูย่อมรู้ว่าหางหลงชื่นชอบสิ่งสวยงามกว่าซากศพนางเคยเป็นตัวตนที่น่าเลื่อมใสเพียงแต่มีความคิดแตกต่างจึงทำให้รูปการเป็นเช่นนี้

         "เจ้าเห็นสิ่งใดในตัวนางกัน"ฟางหรงยิ้มยิ้มจริงๆหาใช่เสแสร้งดังที่มักชอบทำยามเอ่ยถึงฉีอวิ้นซีดวงตานางอ่อนโยนเหมือนภาพลวงตาใต้ม่านหมอก

         "ไม่ว่าอย่างไรเพชรก็ยังคงเป็นเพชรต่อให้อยู่ในที่มืดมิดหรือโคลนตมก็ยังคงเป็นอัญมณีที่เลอค่ามีราคา หยกต่อให้แกะออกมาเป็นรูปแบบใดก็ยังมีเนื้อแท้เป็นหยกหรือมิใช่"มิใช่ว่าน้องสาวนางเป็นเพียงหินสีแต่เป็นยอดเพชรที่รอใครสักคนมาเจียระไนให้ส่องประกาย"มิใช่แค่ตัวนางที่มีค่าแต่น้องสาวข้ายังเก่งที่สุดในการมองเห็นประกายอัญมณีพวกนั้นและดึงรั้งมันออกมาจากตมเสียด้วย"ดังเช่นจิงคุณและไป่หลางอย่างไรเล่า ตงฟางป้ายหูมิได้มีความสนใจต่อเรื่องเหล่านี้มากนักเพียงแต่มีเพียงเรื่องเหล่านี้เท่านั้นที่ทำให้ฟางหรงเปิดปากพูดยาวๆกับตนโดยไม่เสียดสีประชดประชัน

         "ข้าจะรอดู"

         "เจ้าจะไม่ผิดหวังแน่นอน"

         "ข้าขอแลกเปลี่ยนสักข้อได้หรือไม่"ฟางหลงอารมณ์ดีเกินกว่าที่จะตอบปฏิเสธ

         "ลองว่ามาก่อนสิ"ร่างสูงสง่าในเกราะทองพลิกตัวให้สบต่างที่บรรจุสีสรรค์อันหลากหลายและความงดงามที่แปลกตายากจะหาชม

         "ไม่กลัวข้าใช้อำนาจกับเจ้าหรือ"แม้แต่แม่ทัพบนสวรรค์ชั้นฟ้ายังมิกล้าสบสายตานางเพราะกลัวหลงติดในอำนาจแห่งเสน่ห์มนตรา ตงฟางป้ายหูกล้าดีถึงเพียงนั่นเชียว

         "เจ้าจะไม่ทำ"เข้าของดวงตาที่ไม่เหมือนใครที่ไหนเร่งอำนาจในร่างจนเรืองรอง ดวงตราคมกล้าจ้องตรงมาไม่คิดหลบกลับเป็นฟางหลงเองที่ต้องเบือนตาหนีเจ้าบ้าหน้าตาย

         "ว่าเรื่องของเจ้ามาได้แล้ว"

         "หลังจากสามปีเจ้าต้องขึ้นไปขออภัยองค์เจ้าแม่ด้วยตนเอง แลกกับคำขอสิ่งใดก็ได้ข้อนึง"

         "เพื่อสิ่งใดกัน"ตงฟางป้ายหูจะไม่มีทางได้สิ่งใดจากเรื่องนี้ 

         "แล้วตกลงหรือไม่"

         "หากข้าขึ้นไปแล้วอวิ้นซีจะทำอย่างไร"เวลาของโลกมนุษย์กับสวรรค์นั้นต่างกันและไม่แน่นนอนบนนั้นหนึ่งราตรีอาจเท่าหนึ่งเดือน หนึ่งปี หรือร้อยปีก็ไม่มีใครทราบได้

         "จึงมิใช่ตอนนี้แต่เป็นอีกสามปี เจ้าย่อมไม่เสียสิ่งใด"ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหายไปไม่สู้ขึ้นไปยอมรับผิดกับเจ้าแม่หนี่วาสักครั้งอาจจะยังมีทางรอด

         "แล้วเจ้าจะได้สิ่งใด"

         "ลบความผิดในใจ"ตอนนั้นตนไม่ลังเลที่จะใช้ยาพิษใส่ฟางหรงเพื่อนำตัวนางไปรับโทษ ทั้งที่ตอนนั้นเป็นเพียงผู้เดียวที่นางวางใจแต่กลับใช้สิ่งนั้นมาสร้างบาดแผลให้นาง

         "หากเจ้าดูแลน้องข้าดีๆข้าอาจรับไว้พิจารณา"ฟางหรงระบายยิ้มเกือบร้อยปีสำหรับความสำนึกผิดคงเพียงพอแล้วกระมัง"นางเป็นเหมือนคนในครอบครัวข้า"

         "แล้วข้าเล่า"

         "เป็นสหายที่ไม่ได้เรื่องผู้หนึ่ง"ตงฟางป้ายหูรู้สึกเหมือนภูเขาที่กดทับตนมานานถูกยกออกไปด้วยคำพูดประโยดเดียว นางยอมให้อภัยแล้ว

         "ขอบใจเจ้ามาก"

         "ข้าบังไม่ยกโทษให้เจ้าเสียหน่อย ตามดูอวิ้นซีให้ดีเถอะ"เมื่อฉีอวิ้นซีเป็นเหมือนน้องสาวเจ้าก็เหมือนเป็นน้องสาวข้าเช่นกันจะไม่มีสิ่งใดมาต้องนางได้แม้ปลายก้อย

         "พวกมันคือคนที่เจ้าคิดไว้"ประกายตาฟางหรงเยียบเย็นเหมืนภูเขาน้ำแข็นในทะเลลึกพวกมันเอาเพื่อนคนสำคัญอย่างเจาเหม่ยหรงไปคนหนึ่ง ยังคิดจะพรากเอาน้องสาวเช่นอวิ้นซีไปอรกหนึ่งช่างมีขวัญกล้าเทียมฟ้าเสียจริง หากไม่กลัวจะเปลี่ยนชะตาฟ้าดินพวกมันจะไม่เหลือแม้แต่ซากไว้ฝังในหลุมแล้ว"ข้าจัดการได้เพียงคนที่เข้าใกล้ฉีอวิ้นซี"นอกเหนือจากนี้เป็นการใช้อำนาจเกินขอบเขตแล้ว

         "ข้ารู้ดี"ฟ้ามีตาสวรรค์มีกฏทุกอย่างมิใช่ทำได้โดยง่ายโดยเฉพาะผู้ทรงอำนาจทั่งหลายยิ่งมีตำแหน่งสูงโซ่ตรวนที่ผูกมักก็จะยิ่งแน่นมากเท่านั้น"แค่นี้ก็ดีมากแล้ว"
         
         






         ห้องรับรองที่ดีที่สุดถูกเตรียมขึ้นเพื่อรับแขกสำคัญที่สุด เถ้าแก่น้านไม่ทราบว่าผู้จองทั้งโรงน้ำชาและแขกผู้มาเยือนคือผู้ใดแจ่รู้ดีว่ากระเป๋าของนายน้อยท่านนั้นหนักเพียงใดธุรกิจครั้งนี้ครั้งเดียวเท่ากับรายได้เกือบทั้งปีของโรงน้ำชาแห่งนี้ดังนั้นการบริการต้องไร้ข้อบกพร่องที่สุด เทียบสีขาวสะอาดมีตราประทับตรงตามที่ผู้จองเคยให้ดูก็ผายมือเชิญอย่างนอบน้อมที่สุด "นายท่านเชิญทางนี้"กงหลี่หยุนยกมือห้ามมิให้คนอื่นติดตามมีเพียงตนและฉีเค่อหมิ่นที่ได้รับอนุญาตให้ตามเข้าไปถึงจะมีความปลอดภัยเป็นเดิมพันก็ยังมีค่ามิสู้เสี้ยวความจำเกี่ยวกับเจาเหม่ยหรง นี่กระมังจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของผู้มีหัวใจแกร่งดังภูผาหินเช่นฝ่าบาท

         ฮ่องเต้เดินนำหน้าตามด้วยผู้ติดตามเพียงสองคนแต่ในความจริงนั้นมีคนล้องโรงเตี้ยมแห่งนี้ไว้มากพอจะพังมันให้กลายเป็นเศษซาก
 
        "ถึงแล้วขอรับ"ชายอีกคนรับเทียบเชิญจากมือเท่าแก่ร้านก็นำเข้าไปภายใน เพี้ยงเสี้ยวนาทีก็เดินกลับออกมา
 
        "ขออภัยที่ทำให้ท่านต้องรอนาน เชิญ"ชายเฝ้าประตูโค้งกายลงต่ำและเปิดประตู กลิ่นหอมอ่อนๆโชยออกมาจากภายใน เห็นในห้องมีเพียงเด็กสาวผู้หนึ่งกับเด็นชายอีกหนึ่งก็ละอายใจตนเตรียมคนไว้เกือบเท่ากองพันเพื่อป้องกันตัวเองจากเด็กสองคนหรือ
 
        "ถวายพระพรฝ่าบาท คารวะใต้เท้ากง พี่ชายใหญ่"ฉีอวิ้นซีรู้จากอาคุณแล้วว่าฉีเค้อหมิ่นตอดตามฮ่องเต้มาด้วยแต่แก้ไขสิ่งใดไม่ได้ต่อให้อยากทำ แต่มีคนล้อมโรงน้ำชาไว้มากถึงเพียงนี้นางคงต้องมีปีกงอกออกมากระมังจึงจะหลบหนีออกไปได้

         "ซีเออร์นี่เจ้า"เป็นน้องรองไปได้อย่างไรดวงหน้างดงามที่ปราศจากผ้าคุมไค้แผลแม้แต่เท่าเส้นผมแต่ดวงตานั่นฉีเค่อหมิ่นจำได้เป็นอย่างดี เป็นไปได้หรือที่นางจะเรียกฝ่าบาทออกมาพบถึงนี่ได้เป็นนางงั้นหรือ

         "ขออภัยพี่ชายใหญอวิ้นซีไม่เคยชินกับการถูกเรียกเช่นนั้นอวิ้นซีหรืออวิ้นเออร์ท่านแม่เรียกข้าแบบนั้น"ซีเออร์เป็นชื่อที่ฮูหยินใหญ่ตั้งไว้เพื่อเรียกตน ซึ่งนางไม่ยินดีนักยามถูเรียกขานด้วยชื่อนี้

         "เป็นเจ้าเอง"ซูหนานตี้ผ่อนท่าทีเครียดขึงที่เป็นมาแต่เช้าลงหากเป็นนางก็ย่ิมรู้อยู่แล้วไม่ผิด หากเป็นผู้อื่นซูหนานตี้คงระแวงไม่น้อยส่วนเรื่องที่นางรู้ว่าตนคือฮ่องเต้จะรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่สำคัญเลยแม้แต่น้อย ในใจส่วนลึกแอบคาดหวังว่าคนที่ปรากฏตัวจะเป็นเจาเหม่ยหรงแต่นั่นคงทำได้เพียงในใันเท่านั้น

         "เพค่ะ ฝ่าบาทอวิ้นซีมีข้อเสนอ"

         "เจ้ากล้า"ฉีเค่อหมิ่นรีบห้ามปรามน้องสาวหู้นี้ไม่รู้สูงต่ำดำขาวหรือถึงกล้าหาญต่อรองกับฝ่าบาท

         "พวกเจ้าออกไปก่อน"

         ข้ารองบาททั้งสองถึงกับตกตะลึงฝ่าบาทมิโกรธนางทั้งยังส่งพวกตนออกไป เมื่อไม่มีผู้ใดขยับซูหนานตี้ก็จ้องตรงไปยังทั้งสองอำนาจที่แผ่ออกมาไม่ยอมให้ใครขุดพระทัย
 
        "พวกกระหม่อมจะรออยู่ข้างหน้า"กงหลี่หยุนส่งรอยยิ้มเป็นมิตรให้แม่นางน้อยเขาถูกชะตากับนางไม่น้อย เมื่อเห็นว่าเป็นนางก็คลายใจฝ่าบาทนั้นไม่จำเป็นต้องห่วงแล้ว

         "ข้าชมชอบที่จะเป็นท่านลุงมากกว่า"

         "ถ้าเช่นนั้นเชิญท่านลุงนั่งก่อนดีหนือไม่"

         "ลองว่าข้อเสนอของเจ้ามาสิ"ซูหนานตี้หมุนถ้วยชาในมือ ภัยพิบัติเพียงตำเดียวที่ถูกส่งมาจะล้อเล่นมิไม่ต่อให้เป็นนางก็ตาม

         "แหล่งข่าวของท่านแม่ยังคงมีประสิทธิภาพเช่นวันวานและส่งข่าวให้ในช่องทางเดิมแต่ไม่สามารถส่งถึงมือท่านลุงได้โดยตรง ชาวโพ้นทะเลแทรกซึมเข้ามาในซูโจวและแคว้นใกล้เคียงช่องทางลำเลียงน้ำตามธรรมชาติค่อยๆปิดและเปลี่ยนเส้นทางทีละน้อยเมื่อถึงยามข้าวใกล้ออกรวงชาวเมืองย่อมไม่มีน้ำเพียงพอที่จะเลี้ยงให้มันออกผลได้ดี โดยเฉพาะทางด้านเกาฝานที่จะลำบากเกินเยียวยาเมื่อเวลานั้นมาถึงแน่นอนว่าเผ่าน้อยใหญ่ต้องอพยพเข้าสู่ซูโจวที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดและเราไม่มีทางรองรับพวกเขาทั้งหมด"เมืองหลวงจะวุ่นวายและไม่สามารถหลีกเลี่ยงจราจลได้เรื่องนี้อวิ้นซีไม่ได้พูดออกไปฝ่าบาทเองคงทรบดีอยู่แล้ว

         "เจ้าต้องการแลกข่าวนี้กับข้อเสนอหรือ"หากเป็นบุครสาวของเจาเหม่ยหรงไม่ต้องมีข่าวสารใดพระองค์ก็จะทรงตอบรับคำขอของนางโดยไม่มีข้อเรียกร้องอยู่แล้ว

         "ผิดแล้วเจ้าค่ะ ข่าวพวกนี้เป็นสิ่งที่ควรอยู่ในมือท่านอยู่แล้วแหล่งข่าวของท่านแม่สร้างมาเพื่อความมั่นคงของราชบัลลังก์หาได้สร้างมาเพื่ออวิ่นซีตั้งแต่แรกแล้ว"ท่านสร้างมันขึ้นมาเพื่อสหายคนสำคัญและมันควรจะเป็นเช่นนั้นนางจะยื้อแย่งมาเป็นของตนได้อย่างไร"สิ่งนี้ด้วยเจ้าค่ะ"นั่นคือข่าวในมืออวิ้นซีทั้งหมดที่จำเป็นกับฝ่าบาท ของบางอย่างต้องอยู่ในมือบุคคลที่เหมาะสมจึงจะมีค่า ต่อให้ข้อมูลและแหล่งกบดานทั้งหมดอยู่ในมือนางก็ไม่มีประโยชน์อันใด

         "แล้วเจ้าเอาสิ่งใดมาแลกเล่า"มีสิ่งใดมีค่าพอนำมาต่อรองกับพระองค์บ้าง ไม่ได้ทรงอยากแย่งชิงเอามาแต่อยากทราบเหลือเกิน

         "อวิ้นซีได้ให้คนกักตุนเสบียงกรังและน้ำจืดไว้พอเลี้ยงชาวเมืองหนึ่งเดือน"สิ่ง
เหล่านี้นางนำมาแลกได้"และตรวจสอบของที่พวกเขาซื้อเอาไว้มากในช่วงนี้"ชาวโพ้นทะเลกว้านซื้อเอาสมุนไพรหลากหลายชนิดด้วยปริมาณที่มากจนหน้าแปลกใจ พืชที่พบได้ทั่วไปทั้งไม่มีสรรพคุณหรือพิษจึงต้องตรวจจึงต้องใช้เวลาตรวจสอบอยู่นาน

         ผงสีเหลืองคลายขมิ้นถูกนำมาวางไว้ตรงหน้า

         "คือสิ่งใดกัน"ซูหนานตี้สนใจ สนใจในท่าทางของฉีอวิ้นซียิ่งกว่าข่าวที่ได้ฟังเสียอีก ไม่ใช่หมดความกังวลแต่เมื่อนางเตรียมการขนาดนี้คงเตรียมการรับมือเรื่องเหล่านั้นไว้แล้วเช่นกัน เหม่ยหรงลูกสาวเจ้าถอดแบบเจ้ามาไม่มีผิดทั้งเรื่องข่าวนี้จะเอาความชอบไว้ก็ได้แต่นางไม่ทำแล้วความพยายามเหล่านี้อีกเล่ามิใช่ของเด็กหญิงอายุสิบสี่สิบห้าหรือ สมกับเป็นคนที่เจ้าใช้ทั้งชีวิตและจิตวิญญาณแลกมานางไม่ทำให้เจ้าผิดหวังเป็นแน่







มาลงให้อีกตอนแล้วอัยย์ขอหายตัวไปอ่านหนังสือสอบก่อนน้ายังไม่แตะเลยเริ่มแอบกลัวข้อสอบเเล้วเนี่ย 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #902 Killer.P (@paifah_skypp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 12:34
    ตกลงแม่นางเป็นใคร ? แล้วเป็นลูกฉีเกาจริงรึเปล่า? เพราะดูชังลูกคนนี้เหลือเกิน สิ่งที่อยากรู้ที่สุดคือแม่อวิ้นซีเป็นใครกันแน่ดูไม่ใช่คนธรรมดา และสิ่งที่แม่อยากให้ทำต่อคืออะไร
    #902
    1
    • #902-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      20 พฤษภาคม 2560 / 01:55
      ตอบตามตรงก็บอกได้ค่ะว่าจริง เป็นลูกฉีหย่งเกาจริงๆ ที่จริงก็คงไม่เกลียดหนอกค่ะแค่ไม่รักไม่สนใจ ไม่มีผลประโยชน์ให้อะไรงี้มากกว่า แม่อวิ้นซีคือใครต้องอ่านต่อเองแต่บอกได้เลยว่าไม่ธรรมดาแน่นอนค่ะ
      #902-1
  2. #525 fairy (@game_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 17:18
    อยากให้นางแข็งแกร็งขีึ้นเร็วๆจัง
    #525
    0
  3. #352 nuning (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 07:58
    ไรท์คะ....สนุกอ่ะรีบๆมาต่อนะคะ ^~^
    #352
    1
    • #352-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      3 กรกฎาคม 2559 / 10:46
      อัยย์สอบค่ะขอเวลาหน่อยนะ
      #352-1
  4. #351 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 01:52
    ทั้งที่ไรต์เตือนว่าดราม่าก็ยังจะตามอ่าน ได้แต่สำรองผ้าห่มไว้ซับน้ำตา
    #351
    1
    • #351-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      3 กรกฎาคม 2559 / 10:46
      ไม่เป็นไรนะเดราจะเศร้าไปพร้อมกัน
      #351-1
  5. #348 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 16:14
    ชอบ~~~~~
    #348
    1
    • #348-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:31
      ขอบใจน้าาาา
      #348-1
  6. #346 Byakujung (@Byakujung) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 22:01
    ตกลงว่าพระเอกคือผู้ใด?
    #346
    1
    • #346-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:30
      ขอไม่บอกน้า
      #346-1
  7. #345 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 21:06
    เมื่อไรท์หนีไปอ่านหนังสือแล้ว เค้าคงต้องไปเช่นกัน ตามไรท์ไปติดๆ
    #345
    1
    • #345-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:30
      โชคดีเช่นดันน้า
      #345-1
  8. #344 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 18:59
    มาบ่อยๆแบนี้ก้ดีนะ จะได้ไม่ลืมชื่อ - ,.-
    #344
    0
  9. #342 มุก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 18:28
    สนุกมากกกค่ะกำลังมันเลย ข้อให้สอบผ่านพ้นไปได้ด้วยดีน่ะค่ะ
    #342
    1
    • #342-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:14
      ค่าอัยย์เต็มที่เลย
      #342-1
  10. #341 มายเมจิ (@mojikiss) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:51
    สนุกมาก ขอบคุณค่ะ ขอให้โชคดีในการสอบ ^^
    #341
    1
    • #341-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:14
      ขอบคุณค่ะยกมือสาธุอย่างเร็ว
      #341-1
  11. #339 vionavic (@vionavic) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 17:23
    ถ้าอยู่ #ทีมฮ่องเต้ นี่จะมีหวังมั๊ยคะะะ รู้สึกสองคนอยู่ด้วยกันละมุนจริงๆ
    #339
    1
    • #339-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:13
      อัยย์ไม่อยากทำร้ายจิตใจคนอ่านอะขอให้เนื้อเรื่องเป็นคนตอบน้า
      #339-1
  12. #338 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 16:56
    แผนการคืบหน้าไปทุกที
    #338
    1
    • #338-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:11
      ค่อยค่อยคลานไปค่ะ
      #338-1
  13. #337 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 16:16
    ขอบคุณค่าาา อวิ้นเอ๋อร์สู้ๆ
    #337
    1
    • #337-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 34)
      1 กรกฎาคม 2559 / 19:11
      สู้ตายเลยค่ะ
      #337-1