眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,088 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    473

    Overall
    182,088

ตอนที่ 39 : 39+แจ้งข่ารีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

39









          เมื่อก้าวขาพ้นผ่านบันไดขั้นสุดท้ายวอหารขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านภายใต้แสงอาทิตย์ก็จางหายไปเริ่มจากปลายยอดสุดของหลังคาไปจนถึงพื้นล่างล้วนเลือนลางและหายไปพร้อมสายลมที่พัดผ่านเป็นความอัศจรรย์ที่ยากนักที่คนธรรมดาจะได้พบเจอสวยงามและน่าเศร้า

          "เจเจ่ท่านยายเล่า"หากมหาวิหารหายไปเช่นนั้นผู้ที่อยู่ข้างในจะเป็นอย่างไร

          "เจ้าไม่ต้องห่วงแม่เฒ่าทำหน้าที่ของนางเสร็จเรียบร้อยนางไปในที่ที่ควรแล้ว"อายุขัยของมนุษย์มากที่สุดที่ฟางหรงเคยเห็นคือสองร้อยปี แต่แม่เฒ่าเห่งวิหารพยากรณ์อยู่มานานกว่าห้าร้อยปีเพื่อรอคอยที่จะทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ ตอนนี้นางหมดสิ้นห่วงผูกนางไว้กับผืนดินแล้ว

          เรื่องบางเรื่องมีเพียงผู้เชื่อมต่อฟ้าดินที่จะเอ่ยปากได้ไม่ผิดกฎสวรรค์ เมื่อผู้พยากรณ์คนสุดท้ายจากไปสวรรค์เบื้องบนกับโลกมนุษย์ก็ยิ่งห่างออกจากกันออกไปในสักวันคงไม่เกี่ยวข้องกันอีก มนุษย์โสมมลงทุกวันเช่นนี้สักวันในอนาคตแม้แต่เจ้าแม่ที่เมตตาต่อมนุษย์อย่างที่สุดอย่างองค์หนี่หว่าเองก็คงไม่สนใจพื้นแผ่นดินอีกต่อไป

          "เจ้าควรเดินทางต่อได้แล้ว"หากเร่งเดินทางสักหน่อยด้วยฝีมือนางอวิ้นซีและจิงคุณจะกลับเข้าสู่ขบวนก่อนที่เจ้าเด็กเค่อหมิ่นนั่นจะรู้ตัว"ตอนนี้พี่ฝูเป่าของเจ้าคงอยู่ที่ชายเขตของเมืองแล้ว"

          ฟางหรงรอให้ทั้งสองกินอาหารและดื่มน้ำให้เรียบร้อยจึงจะเริ่มเคลื่อนตัว จากเมืองหลวงของซูโจวมาที่นี่นั้นใช้เวลามากกว่าจากที่แห่งนี้ไปยังชายเขตอี้เหอเกือบเท่าตัวหากเดินทางเร็วหน่อยค่ำนี้ฉีอวิ้นซีจะได้หลับสบายบนเตียงในโรงเตี๊ยมหาใช่ผืนดินกลางป่า ตั้งแต่เมื่ไหร่กันนะที่นางคิดถึงใครสักคนมากถึงเพียงนี้ ท่าเม้าที่ใช้และฝีมือของนางทำให้แทบหาใครตามทันไม่ได้ยิ่งก้าวเท้าไปเบื้องหน้ายิ่งนุ่มนวลแผ่วเบาหาใช่ต้องการหลบหลีกผู้ใดแต่สองร่างในอ้อมแขนนั้นเข้าสู่ห้วงนิทรา บุคคลที่เคลื่อนตัวใกล้ดข้ามาไม่ทำให้ฟางหรงต้องหลบเลี่ยงตลอดหลายปีนางคุ้นเคยกับสหายว่างงานมากจนจับสัมผัสได้โดยไม่ต้องหันไปมอง

          "ให้ข้าช่วยเถอะ"ปล่อยใหญ่หญิงสาวหอบกระเตงกันไปไม่น่าดูเท่าไหร่

          "ก็ดี"เมื่อตงฟางป้ายหูรับเอาทั้งสองไปฟางหลังก็บิดตัวขับความเมื่อยล้านางคงไม่มีปัญหาหรือเหนื่อยมากถึงเพียงนี้หากลูกศิษย์ตัวดีไม่ถ่วงน้ำหนักไว้ทั่งตัว แต่เดิมฟางหรงก็มิใช่สายบู้ถึงมีความสามารถแต่นางไม่ชอบออกแรงนัก

          "ตัวเจ้ามีกลิ่นไอสังหารรุนแรง"กลิ่นไอสังหารนั้นต่างไปจากจิตรสังหารที่เป็นความต่องการฆ่าที่แผ่ออกมา แต่คือความอาฆาตมาดร้ายของวิญญาณที่ตกตายอย่าทุกข์ทรมานติดตามผู้สังหาร

          "ไม่ใช่เรื่องของเจ้า"

          "ฟางหรง"ตงฟางป้ายหูทอดเสียงอ่อนทำไมนางถึงได้ดื้อรั่นดื้อดึงไร้เหตุผลถึงเพียงนี้กัน

           "ข้าไม่ผิด"ฟางหลงขบริมฝีปากล่างด้วยอารมณ์หงุดหงิดที่ไม่ทราบที่มา"พวกมันจะข่มขืนข้ากับอวิ้นซี เจ้าจะให้ข้านั่งเฉยๆหรือไง"พูดจบก็เร่งฝีเท้านำไปไม่ให้คนที่ทำให้อารมณ์ของนางขุ่นมัวอยู่ในสายตาอีก ทำให้ฟางหรงไม่ทันได้เห็นประกายวาวโรจน์ที่พาดผ่านดวงตาสีเข้ม แต่ก็ไม่ได้ทิ้งห่างจนเกินไปด้วยน้องสาวกับศิษย์ของตนยังอยู่ในมืออีกฝ่าย

          "พวกมันเริ่มลงมือแล้ว"ทั้นทีที่ได้ยินฟางหรงก็ชะลอฝีเท้าลงให้เสมอกัน"คาดว่าเรื่องภัยแล้งจากชาวโพ้นทะเลที่น้องสาวเจ้ากำลังเอาตัวเข้าไปยุ่งพวกมันก็มีส่วนร่วมด้วย"

          "มนุษย์ก็เช่นนี้เพื่อผลประโยชน์แล้วต่อให้เป็นแผ่นดินแม่พวกมันก็ไม่ละเว้น"เกิดบนผืนแผ่นดินเติบโตด้วยข้าวน้ำของที่แห่งนี้แต่ก็เลี้ยงได้เพียงตัว ใจพวกมันถูกหล่อหลอมด้วยความโลภ"ข้าอยากกำจัดมันทิ้งให้หมด"แม้เส้นสายอำนาจจะกระจายไปทั่วและฝังลึกมาเนิ่นนานแต่ด้วยความสามารถของนางที่แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไปแล้วไม่ใช่จะเป็นไปไม่ได้

          "มันอยู่นอกเหนือขอบเขตอำนาจของเจ้า"เหล่าผู้มีฝีมือและพลังที่เกินกว่ามนุษย์ทั่วไปแทบทุกชีวิตอยู่ในสัญญาที่ไม่อาจก้าวล่วง แผ่นดินของคนทั่วไปถูกกันไว้แต่พวกเขาไม่อาจถูกทำให้เสียสมดุดได้ด้วยอำนาจที่เหนือกว่ามิเช่นนั้นจะไม่สามารถคงไว้ซึ่งโลกที่บอบบางใบนี้ได้"เราทำได้เพียงกำจัดผู้ที่ลงมือแก่นางเท่านั้น"ความปลอดภัยของฉีอวิ้นซีอยู่ในข้อตกลงที่ฟางหรงทำกับสวรรค์จึงเป็นการใช้ช่องว่างอันน้อยนิดของกฎในการกระทำการ

          "แค่นั้นก็ดีมากแล้ว"ความปลอดภัยตลอดสามปีมากพอที่จะฝึกจิงคุณให้กล้าฟแกร่งพอที่จะปกป้องอวิ้นซีและเพียงพอที่จะสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งไว้เป็นภูผาที่หนุนอยู่เบื้องหลัง

          "เจารักนางมากถึงเพียงนั้น"

          "นางเหมือนครอบครัวของข้า"คนที่ฝังตัวอยู่ในเหมันตฤดูที่หนาวเหน็บเช่นนางจะ
เห็นค่าความอบอุ่นมากเป็นพิเศษก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเจาเหม่ยหรงหยิบยื่นน้ำใจให้นางโดยไม่หวังสิ่งใดแต่ฟางหรง ไม่ใช่คนที่จะลืมน้ำใจที่ผู้อื่นหยิบยื่นมาให้โดยง่ายเมื่อคนร้ายมานางร้ายตอบร้อยเท่าคนดีมานางย่อมดีตอบร้วยเท่าพันทวีเช่นกัน และเด็กคนนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายติดจะดีมากเกินไปสำหรับคนอย่างนางเสียด้วยซ้ำ

          "ฟางหรง"มือหนากำรอบข้อมือนางไว้หลวมหลวมแต่ฟางหรงรู้หากไม่เอาจริงแรงของตนย่อมไม่อาจดิ้นให้หลุดได้"เรื่องครั้งนั้นข้าขอโทษ"ตงฟางป้ายหูเป็นผู้ยึดมั่นในศักดิ์ศรีและมีความทะนงยามนี้กับน้อมตัวขอโทษหญิงสาวผู้หนึ่งอย่างง่ายดาย จนแม้แต่ฟางหรงเองยังแอบตื่นตะลึงอยู่ในใจ

          "ข้ารู้ว่าการวางยาพิษเจ้าเป็นสิ่งผิดและข้าจะไม่แก้ตัว"ตอนนั้นเพื่อจับนางไปสอบสวนตงฟางป้ายหูวางยาพิษที่ร้ายแรงต่อตัวตนทั้งหลายอย่างหนึ่ง ตอนนั้นฟางหรงไม่คิดป้องกันตัวกัยสหายผู้นี้นางมีความเชื่อถือมอบให้ และจากวันนั้นสายตานางไม่เคยมองตนเหมือนเดิมอีกเลย 

          คนยอมรับผิดยืดอกรับอย่างกล้าหาญราวกับว่าต่อให้นางลงดาบก็จะไม่ยอมขนับ

          "เสียงเจ้าจะทำให้น้องสาวข้าตื่น"ฟางหรงเลี่ยงไปอีกทางแล้วปลดมือที่กุมข้อมือตนออก ครานี้ตงฟางป้ายหูยอมปล่อยแต่โดยดี ไม่แปลกที่นางจะโกรธถึงเพียงนี้และไม่รู้ว่าเวลาแค่สามปีจะพอชดเชยสิ่งใดให้ได้บ้างหรือไม่แต่แค่ฟางหรงยอมปล่อยให้ตนอยู่ตรงนี้ก็คงมากพอแล้วกระมัง

          ด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์สามัญจะคาดฝัน เมื่อพระจันทร์ลอยขึ้นถึงกึ่งกลางศรีษะพวกเขาทั้งสี่ก็มาถึงชายเขตอี้เหอ ในห้องพักใหญ่ที่สุดของโรงเตี้ยมหนึ่งเดียวของหมู่บ้านมีเพียงร่างของนายหญิงน้อยแห่งร้านสมปราถนา

          จงฝูเป่าไม่กระโตกกระตากโวยวายเมื่อพบผู้บุกรุกทั้งสี่เข้ามาในห้อง นางถอนหายใจเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกแล้วจัดแจงให้ญาติผู้น้องนอนลงบนเตียง ตงฟางป้ายหูวางจิงคุณลงแล้วถอยออกไปหมดหน้าที่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องรั้งอยู่อีก

          "ขอบคุณท่านจอมยุทธ์ที่ช่วยเหลือ"สิ่งที่เป็นไปไม่ได้จึงกลายเป็นเรื่องง่ายปานพลิกฝ่ามือ จงฝูเป่าประสานมือไว้กลางอกแล้วค้อมตัวลงแสดงความของคุณ

          "ดูแลฉีอวิ้นซีให้ดี"ฟางหรงพูดเพียงแค่นั้นแล้วถอนตัวออกมาเช่นกัน 





หลังจากตอนนี้อัยย์จะรีไรท์นะค่ะ อ่านจากหลายๆคอมเมนท์แล้วยอมรับว่ามีข้อผิดพลาดแยอะมาก จะพยายามรีบแก้ไขนะค่ะแต่เจเจ่กับเมยเม่ยนี้อัยย์ขอไม่เปลี่ยนนะใช้จนติดแล้ว ขอโทษผู้อ่านที่อยากรีบรู้เรื่องเร็วๆด้วยน้า ฝันดีนะค่ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #682 suwitasom (@suwitasom) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:55
    สนุกดีค่ะ
    #682
    1
    • #682-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:54
      ขอบคุณนะคะ
      #682-1
  2. #567 Wan_asl3 (@Wan_asl3) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:12
    ตงฟางมีความหึงหวงห่วงและอะไรต่างๆอีกมากมายกับฟางหรง อยากฆ่าโจรที่จะมาข่มขืนฟางหรงละสิ ดูเป็นคนรักมากกว่าสหาย งื้อออ ฟิน
    #567
    1
    • #567-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      26 ธันวาคม 2559 / 09:41
      ตงฟางนางน่ารัก
      #567-1
  3. #447 สาวน้อยบานแฉ่ง (@Ziprest) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 21:06
    เรื่องที่ยายเล่ามามันธรรมดามากเลยอะ ไม่เห็นจะสะเทือนฟ้าดินยังไงเลย เรื่องประวัติชีวิตผู้หญิงคนนึงที่พ่อนางเอกก็รู้ ฮ่องเต้ก็รู้ เผลอๆลุงร้านสมปรารถนาก็น่าจะรู้ ต้องให้ยายคนนึงทำสัญญากับฟ้าดินเพื่อรอนางเอกมาฟัง...
    #447
    0
  4. วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 23:34
    ติดตามค่า
    #419
    1
    • #419-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:52
      ขอบคุนะคะ
      #419-1
  5. #415 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 16:37
    สู้ๆจ้า
    #415
    1
    • #415-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      17 กรกฎาคม 2559 / 13:17
      ขอบคุณนะคะ
      #415-1
  6. #414 Ixqsung (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 12:30
    สนุกมากค่ะ จะทำเล่มรึเปล่าค่ะ

    #414
    1
    • #414-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      15 กรกฎาคม 2559 / 15:21
      ไม่ทำค่ะเผื่อคนอ่านจะได้กลับมาอ่านใหม่ได้ในเว็บ
      #414-1
  7. #413 Danu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 12:27
    สนุกมากค่ะ จะมีตัวละครเพิ่มขึ้นอีกไหม
    #413
    1
    • #413-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      15 กรกฎาคม 2559 / 15:20
      มีค่ะแต่ไม่มากแล้วแค่นี้อัยย์ก็เริ่มจำไม่ได้แล้ว
      #413-1
  8. #412 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 06:40
    สนุกมากค่ะ
    ขอบคุณ
    #412
    1
    • #412-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      15 กรกฎาคม 2559 / 15:20
      ขอบคุณเหมือนกันน้า
      #412-1
  9. #411 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 06:40
    สนุกมากค่ะ
    ขอบคุณ
    #411
    1
    • #411-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 39)
      15 กรกฎาคม 2559 / 15:20
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #411-1