眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,141 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    526

    Overall
    182,141

ตอนที่ 40 : 40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

40






          จันทร์ลอยอยู่กลางฟ้าทอแสงเหลืองนวลลงมายังผืนดินเบื้องล่างเสมือนกับว่าท้องฟ้าและผืนดินห่างกันเพียงไม่ไกล ทั้งที่เป็นเพียงเรื่องโกหกแต่คนเพ้อฝันก็หวังจะเชื่อในเรื่องราวอันเหลวไหล เฟิ่งมี่ลี่แหงนหน้าขึ้นมองดวงจันทร์บนฟากฟ้า คงไม่ต่างจากนางกระมังที่กระทำตัวเป็นกระต่ายหมายปองพระจันทร์ทั้งที่อยู่ห่างไกลเกินเอื้อมคว้าถึงเพียงนั้น ส่วนหนึ่งของใจยังคงบอกให้นางรอคอยและเฝ้าฝัน

          "พระสนมดึกมากแล้วทรงเข้าบรรทมเถอะ"ฟ่างฝูเป็นหวงเรือนกายอันบอบบางของผู้เป็นนายเหลือเกินยังไม่ทันหายป่วยดีก็หาเรื่องออกมาชมจัทร์ยามค่ำคืนทั้งที่เย็นถึงเพียงนี้กลับใส่บางเพียงนั้นหากล้มเจ็บไปอีกเล่าจะทำเช่นไร

          "ข้าแข็งแรงกว่าที่เจ้าคิดมากนัก"อยู่ในฐานะพระสนมนางห้ามแล้วอ่อนแอคงมีชีวิตอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ในวังหลังไม่มีใครอ่อนแออย่างแท้จริงเฟิ่งมี่ลี่เชื่อเช่นนั้น ตัวนางเองมิใช่คนอ่อนแออยู่ตั้งแต่แรกหากไม่โดนพิษในสุราจอกนั้นนับว่าตนเองนั้นแทบไม่เคยล้มป่วยสักครั้งตั้งแต่ก้าวมาอยู่ในวังหลัง

          "แต่ถึงกระนั้นก็ถึงเวลาที่ควรพักพระวรกายแล้ว"ฟ่างฝูเข้าไปประคองผู้เป็นนายหญิงใหญ่แห่งเรือนชิดจันทร์โอบร่างซูเฟยผู้งดงามไว้ในผ้าคลุมขนสัตว์เพื่อเพิ่มความอบอุ่น เฟิ่งมี่ลี่ไม่คิดทัดทานคนสนิทแต่อย่างใด

          "ฝ่าบาทเล่า"ฟ่างฝูชะงักเท้าไปครึ่งก้าวก่อนก้าวเดินอีกครั้งเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ฝ่าบาททรงเสด็จตำหนักเหมยหลันแดงของหนิงเต๋อเฟยนางรู้เรื่องนี้ตั้งแต่จัดสำรับเย็นแล้วแต่ไม่คิดว่าซูเฟยจะถามขึ้นมา

          "ทรงเสด็จเพคะ"เพียงแค่คำพูดเท่านี้ก็เป็นอันเข้าใจ ฝ่าบาททรงเสด็จตำหนักฝ่ายในซึ่งไม่ใช่เรือนชิดจันทร์ของนาง เฟิ่งมี่ลี่ปิดเปลือกตาลง บุรุษแห่งวังหลังมีเพียงหนึ่งจะให้มายึดกับตนเพียงคนเดียวนั้นไม่มีทางเป็นไปได้แต่แรกแล้ว แม้แต่คนทั่วไปยังมีอนุมากมายฝ่าบาทเป็นใครจึงจะบังคับให้มีนางเพียงคนเดียวได้

          "คงเป็นตำหนักเหม่ยหลันแดงกระมัง"องค์ชายซูไท่จงทรงพระประชวรฝ่าบาทคงเสด็จไปเยี่ยมด้วยตนเองกระมัง

          "เพคะ เป็นไปตามที่ทรงคาดฝ่าบาทเสด็จตำหนักแหม่ยหลันแดงตั้งแต่ตอนสาย"

           อีกความคิดหนึ่งปรากฎในใจเฟิ่งมี่ลี่จึงเอ่ยปากถาม"เจ้าจัดการตำหนักเทียมฟ้าเรียบร้อยดีแล้วใช่หรือไม่"ตำหนักเทียมฟ้าเพียงชื่อก็บอกได้ถึงความยิ่งใหญ่และความสำคัญมากเพียงใด ตำหนักที่โอ่อ่าใหญ่โตและสวยงามไม่แพ้พระตำหนักส่วนหน้าตำหนักนี้ถูกทิ้งร้างมากหลายปีตอนนี้มาอยู่ในความดูแลของเฟิ่งซูเฟย แต่มิใช่เป็นของนางเองอย่างแท้จริงเพียงดูแลรักษาเพื่อรอให้เจ้าของที่แท้จริงปรากฎกายเท่านั้น

          "เรียบร้อยดีแล้วเพคะ"ฟ่างฝูขบริมฝีปากแน่น"พระสนมฝ่าบาททำเช่นนี้..."มิใช่ว่าใจร้ายเกินไปหรือเพียงมิยินยอมให้ซูเฟยของนางมีบุตรธิดาเป็นของตนก็นับว่าพระหทัยร้ายมากแล้วแต่ตอนนี้กลับให้รับเอาเด็กคนอื่นมาเป็นบุตรบุญธรรม ฝ่าบาทคิดสิ่งใดอยู่กัน

          "เมื่อเป็นพระประสงค์พวกเราก็ทำได้แค่สนองเท่านั้น"เฟิ่งมี่ลี่รู้ดีที่สุดหากจะอยู่ในวังหลังอย่างมั่นคงใจตนต้องกล้าแกร่งยิ่งกว่าร่างกายนับร้อยนับพันเท่า"เด็กคนนั้นคงไม่แย่มากนัก"แม้การทำเช่นนี้จะทำร้ายจิตใจกันอยู่บ้างแต่ฝ่าบาทก็เสริมอำนาจของนางให้แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน ต่อให้เป็นบุตรบุญธรรมและเป็นเพียงหญิงแต่ก็มีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงหนึ่งเดียงแห่งซูโจว ไม่ว่าเรื่องนี้ฮ่องเต้ทรงมีพระประสงค์เพื่อสิ่งใดจะเป็นการเสริมอำนาจให้นางเพื่อคานกับเฟยทั้งสอง หรือด้วงเหตุผลอันใดก็ตามสุดท้ายตัวเฟิ่งมี่ลี่ก็เป็นฝ่ายได้รับประโยชน์ไม่น้อย

          "พระสนมหากท่านต้องการ ข่าวของฉีอวิ้นซีผู้นั้น"

          "ไม่จำเป็น เรื่องนี้ยังไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการกระโตกกระตากมากไปจะไม่เป็นการดี"ทั้งหมดเป็นเพียงดำรัสของฝ่าบาทเท่านั้นราชโองการยังมิได้ประกาศออกมาจึงควรปิดเงียบเอาไว้ก่อน นางเองก็อยากจะตั้งตารอเช่นกันว่าบุตรสาวของผู้ที่ทำให้บุรุษผู้อยู่เหนือสุดของแผ่นดินปักใจไม่ยอมคลายจะเป็นเด็กเช่นไร อย่างน้อยที่สุดการมีเด็กสาวมาอยู่ด้วยสักคนคงทำให้นางอยู่ในวังหลังโดยไม่ต้องเหงามากกระมัง




          หลังจากหลับอย่างเต็มอิ่มฉีอวิ้นซีก็ลืมตาขึ้นบนเตียงของโรงน้ำชาในเวลาสายกว่าปกติ หากวันนี้อากาศสดใสทั้งวันและการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นนางและพี่ฝูเป่าจะเดินทางไปถึงชายท่าเรือของเมืองอี้เหออันเป็นแหล่งติดต่อแลกเปลี่ยนสินค้าขนานใหญ่แห่งหนึ่ง แคว้นอี้เหอนั้นเป็นแคว้นที่มั่งคั่งมากแคว้นหนึ่งด้วยการติดต่อค้าขายและทรัพยากรจากท้องทะเล เสียแต่เพียงผืนแผ่นดินเบื้องใต้นั้นเป็นดินที่ไม่เหมาะแก่การปลูกไม่ว่าจะเป็นข้าวหรือพืชผัก มีพื้นที่เพาะปลูกที่พอจะเป็นแหล่งอาหารน้อยนิดซึ่งไม่เพียงพอต่อปากท้องของประชาชน
 
         ผ่านรอยแยกของรถม้าประจำร้านสมปราถนาเผยให้เห็นสองข้างทางที่เต็มไปด้วยร้านรวงและผู้คนจับจ่ายใช้สอย บรรยากาศของอี้เหอดูครึกครื้นเหมือนอยู่ในงานเทศกาลแม้เป็นช่วงเวลาปกติก็ตาม แต่ยิ่งความเจริญของเมืองใหญ่มีมากเท่าไหร่ความห่างชั้นของคนรวยกับคนจนก็มีมากขึ้นเท่านั้น เพราะการเพาะปลูกที่เป็นเรื่องยากทำให้นอกจากการประมงและการค้าประชาชนก็ไม่สามารถเลี้ยงชีพด้วยการเพาะปลูกเล็กๆหรือเลี้ยงสัตว์ได้เลย

          "หากค้าสินค้าเกษตรกับที่นี่ได้คงดีไม่น้อย"จงฝูเป่ามองผืนดินที่แห้แล้งแล้วเปรยขึ้น หากทำเช่นนี้ได้ความคงได้รู้จักความวั่งคั่งไม่รู้จบ

          "มิใช่ว่าท่านลุงรองทำการค้ากับอี้เหอมานานแล้วหรือ"เท่าที่รู้ท่านลุงรองทำการค้ากับเมืองทางใต้มาเป็นเวลานาน ทั้งสินค้าเกี่ยวกับเครื่องประดับก็มีวัตถุดิบหลายชิ้นมาจากอี้เหอแห่งนี้ มิใช่ว่าท่านได้เป็นคนกลางส่งสินค้าเกษตรให้แก่อี้เหอด้วยหรือ

          "ที่น้องอวิ้นซีพูดมาก็ไม่ผิด เพียงแต่พวกเราไม่สามารถเข้าไปยุ่งในส่วนของสินค้าเกษตรไม่ได้เลย"

          "ทำไมกัน"มิใช่ว่าหากมีสินค้าเพิ่มมากขึ้นจะดีต่ออี้เหอมากขึ้นหรืออย่างไร 

          "ทั้งข้าว พืชผัก ผลไม้ หรือแม้กระทั่งสมุนไพรนั้นถูกผูกขาดการค้าโดยตระกูลใหญ่ในเมือง การจะริเริ่มลงทุนแข่งกับพวกเขาเป็นไปไม่ได้เลย"จงฝูเป่าโยนเศษเหรียญในมือขึ้นลงจนเกิดเสียงกุ้งกิ้ง ในสายตาฝูเป่าเรื่องแบบนี้เป็นปกติทั่วไปของแต่ละแค้วนที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานก็ย่อมมีตระกูลใหญ่เป็นรากฐานที่ฝังลึก ไม่เพียงอี้เหอแต่ซูโจวและแค้วนอื่นเองก็มีเช่นกันเพียงแต่ในอี้เหอนั้นความสัมพันธ์ทางสายเลือดมีความสำคัญเป็นอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในราชวงศ์ และชนชั้นที่จะต้องถูกแบ่งแยกออกอย่างชัดเจน

          "เป็นเช่นนี้เอง"อิทธิพลของตระกูลใหญ่ทั้งหลายอวิ้นซีพอจะทราบมาบ้างแต่ไม่คิดว่าจะมากถึงเพียงนี้

          "ทานข้าวเสร็จ เรามีเวลาสองชั่วยามก่อนไปสมทบกับขบวนสินค้าจองท่านพ่อ ข้าจะพาเจ้าไปดูสำเภาสินค้าของชาวโพ้นทะเลดีหรือไม่"การมาอี้เหอครั้งนี้เป็นเพียงแค่ฉากหน้าให้ฉีอวิ้นซีได้ออกจากจวนก็จริงแต่เมื่อมาถึงแล้วจะให้นั่งอยู่แต่ในรถม้าในโรงน้ำชาก็ดูน่าสงสารจนเกินไป ตัวจงฝูเป่าเองตามบิดามาที่นี่หลายครั้งจึงไม่ค่อยตื่นแต้นนักแต่สำหรับการมาครั้งแรกนั้นได้ได้ออกไปเปิดหูเปิดตาคงดีไม่น้อย

          "แน่นอน"ฉีอวิ้นซีไม่ปฏิเสธความหวังดีของผู้มีศักดิ์เป็นพี่ สินค้าของชาวโพ้นทะเลคงน่าสนใจมิใช่น้อย
          





          
มาลงให้อีกตอนก่อนกลับไปรีไรท์ค่ะ ขี้เกียจจังแต่พอมาอ่านเองแล้วบางตอนยังอ่านเองไม่รู้เรื่องเลย ไปทำค่ายรับน้องต่อแล้วบายค่ะ










          
          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #437 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 00:26
    รู้สึกว่าตัวเองหายไปนาน กลับมาอ่านอีกทีเพิ่งมาอีก 2ตอน เพราะอยู่ในช่วงรีไรต์นี้เอง อ่านเม้นท้ายเรื่องของไรท์ก็เข้าใจชีวิตนักศึกษา แม้เราจะผ่านมันมานานมากกก 5555 สู้ๆค่ะ
    กลับมาที่นิยาย เราชอบพล็อตเรื่องนี้มากค่ะ แม้จะคิดไม่ออกว่าใครจะได้เป็นพระเอกก็ตาม อาจจะมีคำผิดบ้าง อ่านงงๆบางจุด แต่เรามีความมโนสูงค่ะ ขอให้ไรต์แต่งให้จบไม่ปล่อยให้ค้างจะเป็นพระคุณแก่ติ่งอวิ้นซีก็พอ
    #437
    0
  2. #436 rasa0410 (@rasa0410) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 21:40
    เอาใจช่วยนะคะสู้ๆ เฝ้าติดตามค่ะเราชอบ สนุกมาก
    #436
    0
  3. #425 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 23:07
    เอาใจช่วยคับ สู้ๆ
    #425
    1
    • #425-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      22 กรกฎาคม 2559 / 02:20
      ขอบคุณมากนะค่ะ
      #425-1
  4. #424 มายเมจิ (@mojikiss) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:47
    ช่วงหลังๆ มันเนือยๆ ไงไม่รู้อ่ะ
    #424
    1
    • #424-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:52
      เป็นไปตามความรู้สึกในช่วงนี้ค่ะ ขอโทษด้วยนะ
      #424-1
  5. #423 ~Nu'Bee~ (@babybebee) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:23
    ขอบคุณค่ะ รอตอนใหม่กันต่อไป ^^
    #423
    1
    • #423-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:52
      อัยย์จะรีบแต่งน้า
      #423-1
  6. #422 Nattalop Bunloy (@galcial) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 16:33
    ขอบคุณจ้า
    #422
    1
    • #422-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:53
      ยินดีค่า
      #422-1
  7. #421 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 16:07
    ขอบคุณมากค่ะ
    #421
    1
    • #421-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:53
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #421-1
  8. #420 realland (@realland) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 14:53
    มาต่อแล้วววววววววว นึกว่าตาฝาด555555
    #420
    1
    • #420-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 40)
      21 กรกฎาคม 2559 / 19:53
      ช่วงนี้รีไรท์ค่ะ
      #420-1